Winterfotografie uit de Alblasserwaard

Buiten is het nu wat koud en nat met af en toe wat kleine sneeuwbuien en dansende vlokjes. Maar ze verdwijnen weer net zo snel als dat ze kwamen. Het was vast even een voorbode om te vertellen dat ze nog even een pauze namen. Wellicht komen ze later terug om ons dan te verblijden als de winter dan echt aan zal vangen. 

Want het is ook een beetje zo dat ik nu eens naar een echte witte kerst bent aan het verlangen. Want dat is best wel heel erg lang geleden dat het toen echt de sfeer van kerstfeest gaf met kerstbomen buiten met mooie lichtjes en met sneeuw daarbij. Want dat is toch wel het ultieme kerstgevoel bij mij. En wellicht voor jou ook wel.

Zeker als het heeft gevroren met sneeuw daarbij. Dan levert het soms prachtige plaatjes op.

Zie mijn archief foto van een winterlandschap die ik toen zag bij een wandeling in de vroege morgen. Was wat plat op de buik toen gegaan om de foto te nemen. Was alleen niet zo gemakkelijk om toen weer op de staan.

Je ziet de sloot op voorgrond waar dooi en vorst zijn samen gesmolten en op achtergrond dan de sneeuw in het weiland. Het leek zo wel op een winterwoestijn.

Helaas worden de winters hier steeds milder en blijft de sneeuw niet meer zo lang liggen. Maar wie weet wat de winter dit jaar ons zal geven. Wellicht heb jij al wel wat sneeuw gehad.

Maar om toch wat in de stemming te komen deel ik hierbij mijn winterfotografie in dia video slides vanuit de mooie Alblasserwaard met enkele mooie wintersferen. Toen waren er ook momenten dat men heerlijk kon schaatsen op het natuurijs in vele sloten en meren en die live beelden zal je ook dan kunnen zien in een video. 

 Schaatsen kan ik al lang niet meer maar om het te zien dat vind ik prachtig. Zeker als je dan ook kinderen ziet genieten met hun slee daarbij. Al kan ik het zelf niet meer het te mogen zien maakt me dan ook altijd heel blij. 

Je kan ze beiden bekijken maar ook mag je zelf kiezen wat je wilt zien. Of je komt later gezellig eens terug om dan de andere dan te zien. Ze zijn echt mooi en ook zeker aanraders wie van mooie winterfotografie houdt.

🍀🍀🍀🍀🍀🍀

Dank alvast voor je bezoek en het kijken en een eventuele reactie. 

Let op:

 reacties zonder een naam dus die anoniem zijn worden niet geplaatst.

plaats altijd je naam in een reactie s.v.p.

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

Zie ook eens op mijn andere website Gedichten en Verhalen uit het leven want ook daar is de natuur, dieren en nog veel meer samen geweven in woord en beeld. En ik weet zeker dat jij je daar ook niet verveeld. 

🍀🍀🍀🍀🍀🍀

Klik op de rode link hieronder.

Gedichten en verhalen uit het leven

Langs deze weg bedank ik ook allen hierbij voor alle reacties en bezoekjes die ik mocht ontvangen in dit jaar 2024. Wees altijd welkom om meer te komen lezen en of te kijken.  

Wens jou ook mooie en gezellige dagen hierbij toe en dat het jaar 2025 mag worden wat jij ervan verwacht. 

🍀🍀🍀🍀🍀🍀

Fotografie en in video's  © Tine de Jong, 2024 

Wandel je ook gezellig virtueel met mij mee?  Want deel graag met jou wat mooie prachtige wintersferen vanuit de polder en boerenlandschappen met ijspret(live filmpje) en andere natuurgezichten met sneeuw vanuit de mooie Alblasserwaard. En dieren ontbreken ook zeker niet in de video's.

Alvast heel erg bedankt als je de tijd neemt om ze te zien. Helemaal eronder dus nr 3 is een bonusvideo van mij. Maar zeker ook mooi.

Film 1 

Alblasserwaard, Molenwaard in de winter met prachtige fotografie en sfeerbeelden 

Film 2 = Winter, ijs en sneeuw in de polders van de Alblasserwaard uit 2021

En als bonus dan dus dit evenement wat ik in 2023 had bezocht met schoonzus en zwager. Deze kan ik eigenlijk nergens anders onder plaatsen dus dan hier maar. 

IJsbeelden Festival Zwolle 2023 Berekoud maar erg mooi. Wie weet ben jij hier ook wel eens geweest. Dit is maar een kleine impressie want wilde zelf ook op gemak kijken.

Het Leven van de kruisspinnen

De herfst geeft altijd weer prachtige kleuren aan ons allemaal. Maar ook zie je dan de vele mooie spinnen weer tevoorschijn komen. En bij een wandeling zag ik dan ook weer verscholen tussen het struikgewas enkele kruisspinnen(Araneus diadematus)Ze zijn familie van de wielwebspinnen (Araneidae). 

Heb al eens wat andere weetjes geschreven over wat spinnen en ook over deze met andere foto's erbij en filmpjes. (plaats onderin wat kliklinken n rood)

Maar er zijn nog veel meer interessante weetjes die ik hier ook eens zal plaatsen. Met daarbij wat foto's die ik van de kruisspinnen had gemaakt. Wellicht ga je deze prachtige spinnensoort ook eens op een andere manier zien. Het zijn waarnemingen van mijzelf op verschillende dagen.

En ik weet dat vele mensen angstig zijn als ze een spin zullen zien. En er zeker van gruwen om ze dan ook nog eens van dichtbij te gaan bekijken. Laat staan dat ze eens een spin in huis zullen zien, want dan weet men niet hoe snel ze deze er weer uit willen hebben. De rillingen lopen al over de rug bij hen met de gedachte aan een spin en wie weet bij het lezen van deze blogpost ook wel. 

Maar het zijn echt mooie geleedpotige dieren. En voor mij was het ook interessant en leerzaam daarbij om hen ook eens te gaan observeren hoe het leven van de kruisspinnen zoal is.

En als je verder zal lezen dan lees je ook dat ze echt nuttig zijn. 

Deze mooie oranjeachtige kruispin (boven foto 2 ) zag ik een struik wat verder op. Als je hen al eens zelf ergens hebt gezien, dan is het je vast ook wel opgevallen dat hun kleuren soms ook anders zijn. Sommige zijn geelbruin, andere weer wat meer oranje rood en nog andere zijn soms ook tegen zwart aan.  

Ik heb tevens al vaker geschreven op mijn beiden websites dat ze ook heel nuttig zijn. Want op hun manier helpen zij ook in de natuur. Daarbij zijn ze ook goede bestrijdingsmiddelen die niet belast zijn met kwalijke stoffen die niet goed zijn voor het milieu. 

Spinnen doden namelijk ook in je tuin grote aantallen plantenetende insecten en daardoor helpen ze dus de planten en beschermen hen daarbij tegen schade. 

Zag zowel vrouwtjes als mannetjes weer stil wachtend op een prooi en anderen waren nog druk bezig om hun web gereed te maken. Zoals (foto 1 bovenin). Hij lag er ook wat vreemd bij en dat was ook wel een leuk gezicht. Ze doen er ongeveer twintig minuten over om een web te weven. 

Op de foto(3) zie je hoe deze het weefdraad met een poot vast houdt aan een takje om deze later dan weer aan een andere draad te bevestigen.

Ik vind ze niet alleen maar mooi als ik ze ziet maar ook van die knappe wevers. Het zijn ook kunstenaars want ze maken soms een web ook zo prachtig.

Een spin voorziet de meeste draden in zijn web van kleefstof, zodat de prooi in het web blijft plakken. Zelf heeft hij er geen last van want niet alle draden die een spin weeft zijn met die kleeflijm bedekt. Zo kan hij dus over de draden heen lopen zonder zelf vast komen te zitten.

Spinnen raken ook nooit door hun zijde heen omdat ze het constant aanmaken terwijl ze het gebruiken. Dit gebeurt in gespecialiseerde lichaamsstructuren die spintepels worden genoemd. Spintepels zijn klieren aan de basis van het achterlijf van een spin die zijde produceren.

Het is ook gebruikelijk dat spinnen dagelijks hun eigen web ook opeten. Dit doen ze voor een ​​deel van de energie die ze hebben gebruikt dan bij het spinnen zo weer terug te winnen. Door inname en vertering worden de zijdeproteïnen op deze manier ook weer gerecycled. In de vroege morgen wordt er dan weer een nieuw web gesponnen. 

Deze foto (4) laat weer zien dat hij met een poot aan een tak hangt waar hij dus een nieuw web maakt. Want aan zijn andere poten beneden heeft hij al wat weefdraad en dat brengt de kruisspin weer aan het midden stuk wat er al een beetje hing. 

De spin weeft zijn draden die vanuit één centraal punt naar buiten lopen en er zijn draden die daar dan weer als een spiraal er bovenop liggen. De centrale dat zijn dan de steundraden waarop de spin kan rondlopen. Het spiraal bestaat uit ‘vangspinsel’ en dient om insecten in dat web te laten komen.

En met dit schrijven sluit ik weer af. Hoop dat je hen nu op een andere manier zal gaan bekijken. Hun aantallen zijn ook wat aan het afnemen las ik eens ergens en dat is ook geen goed teken. Want ook deze geleedpotige hebben we nodig al zie jij het anders. Zie deze foto (laatste) hoe mooi ze zijn.

Maak a.u.b. geen spinnen dood en als je ze niet in huis wilt zet ze dan voorzichtig weer buiten. Er zijn vele spinnenvangers te koop en dan hoef je hen zelfs niet eens beet te pakken.

Het is echt een mythe dat kruisspinnen agressief zijn en een beet ernstige gevolgen heeft voor de mens of een dier. Ze zijn niet giftig en doen je helemaal niks.

Er zijn slechts 2 spinnen de in Nederland en of België voorkomen die wel venijnig kunnen bijten. En dat is de gerande oeverspin en de rood-witte celspin. Hun bijt lijkt op een gemene wespenbeet. 

En jij kan er allergisch voor zijn en dan is het bij deze spinnensoort wel oppassen. Als je op deze spinnen zal zoeken op het internet dan weet je hoe ze eruit zien mocht je dit willen weten. Zelf heb ik ze niet ontmoet dus die foto's kan ik hier niet laten zien. 

Ik post alleen fotografie van wat ik zelf eens had gezien of hebt waar genomen. 

Was ook eens in de huid gekropen van een spin en eronder staan ook leuke filmpjes. kliklink in rood voor jou. Honger naar jou

En ook deze waar je ook heel veel leert over de spinnenwereld. Wereld van de spinnen

Tekst en fotografie en video © Tine de Jong, 2024

Zie jij ook de kruisspinnen wat minder dan andere jaren?

Bedankt dat je op bezoek kwam op mijn natuurwebsite om te lezen en te kijken.

Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem of met linken naar een website. Plaats altijd je naam.  Ze worden wel gelezen maar later verwijderd. Je kan ook als je die hebt met je YouTube kanaal reageren.

Had zelf nog niet genoeg kruisspinnen verzamelt om er een video van te maken. Mocht ik die wel later hebben dan komt die video er onder.

Vond op vroege vogels YT een heel mooie video. En in deze video kan je zien hoe de spin het web weeft. Kijktijd slechts 1.22  

Eetgedrag van Kolenbranderschildpad -Chelonoidis carbonarius

Net zo langzaam als een schildpad zich voortbeweegt is het ook een langzame eter zoals je straks kan zien in de korte video beneden.  En vele weten dit wellicht niet maar zij hebben geen tanden. 

Zo zie je straks in video dat dat hij het voedsel steeds naar voren duwt naar de randen om het dan later door te slikken. Het eet hoofdzakelijk vegetarisch en eet ook planten en fruit, maar ook wel aas. En zacht kattenvoer is ook wel wat hij lekker vind. Dat had hij hier vermoed ik maar dat kon ik niet goed zien.

Kolenbranderschildpadden zijn reptielen en behoren tot de kleine zestig soorten landschildpadden op aarde. Heb deze schildpad die je beneden in kort filmpje ziet gefilmd in Reptielenhuis De Aarde in Breda en het iets langzamer opgenomen zodat je de randen in zijn bek dan wat kan zien. 

Ze hebben een schildlengte van 30-50 cm met een donker rugschild met een lichte vlek op elke hoornplaat. 

De kolenbrander schildpad heeft ook een van de kleurrijke uiterlijk in de landschildpadden familie. Ze hebben een zwart langwerpig schild met vage gele vlekken erop. Deze is het duidelijkst bij jonge dieren en ze vervagen tijdens het ouder worden. Wat ook wel een leuk weetje is dat er ook een verschil is tussen een Noordelijke of een Zuidelijke schildpad want..

De noordelijke vorm heeft gele tot geelrode schubben op ledematen en kop. En de zuidelijke vorm heeft alleen rode vlekken. En zoals ik al schreef  vervagen deze naar mate ze dus ouder worden.

Wat ook wel bijzonder is om wellicht te weten dat deze Kolenbranderschildpadden net als de andere soorten landschildpadden dat zij door de neusgaten kunnen drinken.

De gemiddelde kolenbrander wordt ongeveer 50 jaar oud.Maar er zijn uitzonderingen bekend van Kolenbranderschildpadden die wel 75 jaar en ouder werden. 

Het paarseizoen loopt meestal van juni tot en met september. en als later de eieren gelegd zijn dan kijken ze er niet meer naar om. Dat is het leven van hen nu eenmaal. Bij 28 tot 30°C komen de jongen na vier tot zes maanden uit het ei.  

Bij volwassen dieren is het geslachtsonderscheid ook wel goed te zien als je het dier wat observeert. De mannetjes hebben namelijk een veel dikkere en langere staart dan de vrouwtjes.

En leuk weetje is ook wel dat de sekse van de jongen bepaald wordt door de omgevingstemperatuur. Boven de 31 graden worden er vrouwtjes geboren en bij een temperatuur lager dan 27 graden dan zijn het mannetjes.  

De video is wel wat lichter want is gefilmd voor het glas en ik had ook wat last binnen van de verlichting maar desondanks vond ik het filmpje best wel geslaagd.

Door de geluiden van de bezoekers heb ik er wel wat korte muziek erbij gezet. 

Geniet van dit korte filmpje en bedankt dat je weer gezellig hier op visite kwam. Wens je voor elke dag ook gezellige en mooie momenten toe. 

Natuurgroetjes, © Tine de Jong, 02-11-2024

Foto en live video van de schildpad Tine de Jong  

Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem of met linken naar een website.
Deze worden wel gelezen maar later verwijderd. 

Dank voor jullie vriendschap en welkom voor de nieuwe volgers die de website link had toegevoegd aan een leeslijst of elders. Wens je veel kijk en leesplezier.

Heb helaas nog steeds geen andere optie gevonden zodat je deze dan kan volgen. Wel geprobeerd maar het werkt niet. Vermoed dat dit komt dat ik het anders hebt ingedeeld (tegels) en ja technisch ben ik helemaal niet. Probeer de flipcard links boven uit (of labels onder video) en zie en lees dan ook meer.

Dank je wel als jij deze korte video zal bekijken hierbij van mij. De langzame eter. En ik dank jou hierbij voor als je een reactie achter zal laten.

Kijkje in de wereld van reptielen in Breda

Over de wereld van Reptielen heb ik al vaker hier wat over geschreven die ik had ontmoet in het reptielenhuis De aarde in Breda. En nu deel ik weer eens wat foto's die ik had gemaakt van een 2e bezoek want ik was er vorige maand oktober weer en nu eens een keer met mijn zwager. Die vond het hier ook heel erg mooi en interessant. De foto (1) boven laat de grote kop en bek van een krokodil zien die op deze muur ligt en waar er nog meer van dieren liggen.

Ik ga graag hier op bezoek want heb nog lang niet alle dieren gezien,  die hier leven en te zien zijn daar ze soms goed verstopt zitten. Daarbij leer ik ook veel over hun leven. Men vertelt hier veel informatie wat zeer leerzaam is voor zowel groot als klein. 

Niet iedereen houdt wellicht van reptielen of van Amfibieën maar als je hen eens van dichtbij zal zien dan ga je er vast anders over denken want het zijn prachtige dieren. Soms mag je er ook ene hier aaien en ook zelfs vasthouden onder begeleiding van een vrijwilliger en dat geeft toch net weer iets een ander gevoel daarbij.

Dus ik ga zeker nog eens erheen zodra ik weer nieuwe kilometers vergoeding ontvangt van mijn taxi vervoer. Maar dat zal dan wel volgend jaar worden want ik heb er niet genoeg meer voor een rit heen en terug. En die ik nog over hebt kan ik dan even voor een ander uitje gebruiken die wat dichterbij is. 

De 2e foto boven zijn twee panterschildpadden( Stigmochelys pardalis). Deze schildpadden komen uit Afrika! Ze staan bekend als goeie klimmers maar zwemmen dat kunnen ze ook heel goed. Op de foto liggen ze heel mooi met kop en kont. Ze lagen hier onder de warme lamp want daar houden ze ook van. Soms gaat het ook gepaard met wegduwen van elkaar want men wil dan toch wel het beste plekje hebben. En op deze grote steen lukte het hen om samen er onder te gaan.

Het is echt supermooi dat je hier het gedrag van heel dichtbij kan observeren. Want alle ruimtes zijn met helder glas die ook heel schoon zijn. Men houdt het hier heel goed bij en alle dieren hebben hier ook volop de ruimte en worden goed verzorgd door de vrijwilligers die hier werken maar ook leren. Daar let de eigenaar ook zelf heel goed op. 

Waar ik nu wel heel blij om was is dat ik eindelijk ook de Grote stierkikker (Pyxicephalus adspersus) Foto 3 wel heb mogen zien. Vorige keer zat deze te ver weg voor mijn camera verscholen helemaal achterin in zijn hol. 

Had nog nooit zo een grote vette kikker van dichtbij waargenomen. Echt een pracht van een dier.  En dit is dan geen reptiel zoals je wel weet en valt onder amfibieën die hier ook te zien zijn. Het mannetje wordt meestal groter dan het vrouwtje. 

Deze kikker dankt zijn naam aan de twee grote tanden op zijn onderkaak en omdat hij roofdieren afschrikt door ze te rammen als een stier! En vind je hem ook niet een dikkertje. Vele vinden het wel zielig dat deze hier alleen is maar hij kan zeer agressief zijn tegen zijn soortgenoten en hier heeft hij een heerlijk plekje voor zich alleen.

Wat hij (want het is een manneke) zoal eet dat zie jij als jij even de tijd zal nemen (wat ik erg leuk zal vinden) om mijn andere fotografie van dieren die ik ook zag dan even zal bekijken.

Dan post ik hier ook even een mooie reptiel en dat is de Stekelstaartvaraan (Varanus acanthurus). Deze varaan kreeg zijn naam door zijn zijn stekelige staart! Ze gebruiken ze voor bescherming tegen roofdieren. Je kan de staart jammer genoeg net niet goed zien op de foto. Deze komt oorspronkelijk uit Australië.

De Stekelstaartvaraan is een hagedis die echt van zonnen en hoge temperaturen houdt, ze hebben veel stralingswarmte nodig en hebben een hoge UVB behoefte.

Het is een bodembewoner die vooral overdag actief is. De belangrijkste schuilplaats wordt gevormd door rotsspleten. Wordt hij bijvoorbeeld bedreigd dan gebruikt hij zijn staart als

afschermmiddel.

Deze heeft ook een vrij snelle spijsvertering en het zijn ook zeer actieve jagers. Ze herkennen een pincet en doosje met voedseldieren van grote afstand. Hun dieet bestaat uit allerlei insecten en geleedpotigen. In de vrije natuur zal deze soort zich ook voeden met kleinere hagedissen als gekko’s en skinkjes.

Er zijn hier ook andere soorten maar die kreeg ik niet goed in zicht. Maar deze wilde zich wel laten fotograferen. Die ik ook wilde zien zaten weer verstopt. Maar in de video beneden zal je er nog wat kunnen zien. Ze kunnen tot 15 jaar oud worden en dit dan door een goede verzorging die ze hier ook zeker wel ontvangen.

En met dit prachtige dier sluit ik dit schrijven weer af. Maar kijk ook zeker de video want je zal echt veel meer prachtige dieren zien. Zelfs de mooie flappentappen en over een ander schildpaddensoort waar ik al eerder op deze natuurwebsite wat over had geschreven hier zal je weer zien maar dan andere fotografie en nog veel meer en ook andere video's daarbij.

Heel veel dank dat je gezellig op bezoek kwam om te lezen en te kijken.

Tekst, fotografie en die in de video slide © Tine de Jong, 29-10-24

Reptielenhuis De Aarde in Breda een wereld waar je veel kan leren.

Wandelen in de natuur geeft energie

Wandelen in de natuur is wat ik heel graag doet. En in de mooie natuurwereld is er ook altijd wel wat te zien. Buiten zijn geeft mij ook energie. Tevens helpt het wandelen mij ook om te ontspannen en mijn hoofd leeg te maken. Want ik ontvang dan andere indrukken die mij altijd blij maken en dan maakt het niet uit wat ik dan om mij heen ziet. Onderweg ontmoet je ook soms mensen en niet alleen dat maar ook dieren, insecten en mooie bloemen, bomen en of struiken.  

En ik zag onlangs zelfs een mooie paddenstoel verscholen in het gras. Welke dit is dat weet ik niet. Maar prachtig was deze wel.

En wat  denk je van deze mooie wesp die iets aan doen was in de oude stam van treurwilgboom. Dat is toch mooi als je dit ziet? Weet niet of het een gewone wesp is of de Duitse wesp. Maar ze gebruiken ook vaak houtvezels om hun nesten te bouwen. Ze schrapen dan het hout van oppervlakken en mengen het met hun speeksel om een papierachtig materiaal te maken waarmee ze hun nesten opbouwen. 

En al zijn ze bij de mens niet zo geliefd? Ook wespen dragen bij aan de bestuiving van bloemen van planten en bomen al zei het dan wel wat minder dan de bijen en hommels.

Bij het wandelen zie ik echt altijd heel veel. Zoals deze boomstronk die ik eens zag met een jonge plant er in groeiend. Dat is toch prachtig om te zien? Ik heb er mijn citaat onder gezet waar staat: 

Neem elke dag een moment om van iets kleins te genieten. 

En dat doe ik zelf regelmatig en jij?

Zo kwam ik ook eens bij een wandeling deze pony tegen die eigenlijk geknipt moet worden. Want het lieve dier zag volgens mij niet veel door die haardos voor zijn ogen. Heb even met hem gepraat toen ik weer verder ging. Het heeft zo ook wel een functie omdat er geen vliegen in de ogen komen. Maar het dier vind dit vast niet fijn.

Af en toe wandel ik slechts een straatje rond en een andermaal bezoek ik een natuurgebied of ik ga de mooie boerenpolders van de Alblasserwaard eens in. Laatste kan ik niet meer zoveel komen omdat het vervoer een probleem is want je moet altijd bij het vervoer die ik nu hebt een postcode of straat opgeven en die zijn er in de mooie polders niet. 

Helaas heb ik nog geen natuurvriend(in) gevonden met een auto waar we dan de kosten voor de benzine kunnen delen. Maar wie weet komt er nog eens iemand op mijn pad. 

Bij een wandeling ontmoet ik ook altijd wel mensen waar je even praatje meemaakt en dat is ook wel leuk maar ja het liefste ga ik dus wel een keer de polders van de Alblasserwaard weer eens in. Daar is het gewoon heerlijk rustig en de natuur wonderschoon.

Ik zie ook graag de koeien oftewel pinken  want die staan daar veel in het weiland zoals deze (foto hierboven) die in verte staan in weiland. 

Voorheen was ik heel veel met mijn overleden man in de boerenpolders van de Alblasserwaard. Want we hadden beiden een band met dit prachtige landschap. Zodra het eens mooi weer was reden we er wat rond, parkeerden ergens de auto en wandelden dan samen hier. 

Ook hier is het een mooie omgeving en dat is de Slingelandse plassen waar ik ook graag wandelen gaat. Een wandeling rond de plassen geeft mij steeds herinneringen en mooie natuur. 

Citaat op foto  is Herinneringen verbinden wat het oog niet meer ziet. 

Locatie Slingelandse plassen

Er zijn dus hier altijd wel vele mooie herinneringen hier voor mij. En als ik een wit veertje tegenkomt dan weet ik dat er iemand is die mij begeleidt. Dat heb ik ook als ik een vlindertje om mij heen ziet fladderen.

Er zijn hier vele polderpaadjes of tiendwegen waar de natuur echt prachtig is. 

Ook zo een mooi plekje waar je veel kan zien. Het lopen hier was alleen niet zo gemakkelijk met de stokken met de ongelijke stukken maar ja deuken en kreuken is wat bij me hoort en dan is het met vallen en opstaan en weer doorgaan. Je kon hier heel ver doorwandelen maar ik ben  toen tot halverwege gegaan want ja ik moest ook weer terug naar het beginpunt toe.

En zo zijn er zijn genoeg andere mooie plekjes waar ik wel kan komen en dat zijn ook genietmomenten voor mij. Onlangs had ik mijn gewone fiets weer uit de schuur gehaald en een klein fietsrondje gedaan. 

Gaat me ook wel niet zo goed af maar het ging toch wel wat sneller dan lopen. Je niet niet veel als je fietst want op de weg letten hoort er ook bij. Maar zo af en toe stapte ik met de fiets aan de hand. Laatste lukt helaas ook minder maar wilde het toch proberen want anders ontmoet ik geen polder natuur. Dus eerdaags moet ik dit helaas ook laten gaan.

Met de fiets aan de hand zag ik deze reiger die in ondiepe sloot stond heel stil en wachtend totdat er een hapje voor hem was. Hij stond echt lang stil en ik hoopte dat hij wat ving om er dan ook een foto van te nemen maar ditmaal had ik geen geluk. Wellicht de reiger ook niet.

Onlangs bij een andere wandeling zag ik ook een jong bladleven. En het is altijd zo een mooi gezicht als er jonge scheuten tevoorschijn komen. Al gaat het oude leven weg er komt altijd weer een nieuwe geboorte. 

Elke boom heeft innerlijke krachten om toch voor het nageslacht te zorgen. Dat bewijzen deze foto toch ook wel weer. Boven was de boom linkse kant aan het doodgaan.

Het wandelen gaat mij steeds minder goed af maar toch zet ik altijd mijn beste beentje voor. Ben er wel achter gekomen dat ik de vroege morgen beter kan wandelen dan in de middag. Wellicht komt dit dan door mijn bioritme dus sta ik soms vroeg op en na ontbijt maak ik dan een wandeling en soms kan dit een korte zijn of eens een langere. 

Soms met mijn rolly en andermaal met mijn 2 wandelstokken. Neem altijd wat extra eten en drinken dan mee en niet te vergeten mijn camera met extra batterijen in rugzak en heuptasje.

Daarbij is het ook wel zo dat de lucht in de ochtend vaak frisser en schoner is dan later op de dag. En ook is het dan minder druk op straat en kan ik je rustig wandelen zonder gestoord te worden. Ook zorgt een ochtendwandeling voor een energie boost die je de hele dag kunt vasthouden. 

Wellicht ook eens een tip voor jou om dit eens te doen. Of je doet het al want dat weet ik natuurlijk niet. Nog even een collage erbij die ik had gemaakt van wat natuurfotografie.

Maar ik wil er wel nog even bij vermelden dat als ik gewandeld heb, ik dan wel de gehele week uit de roulatie ben. Dan loop ik echt heel slecht en ervaar wat pijn. Maar dat geeft niet, want die wandeling die ik dan weer heb mogen doen gaf mij toch even energie en kan er weer even tegen. Ben dan ook trots op mijzelf dat ik het toch weer hebt gedaan en heb er weer fijne herinneringen aan.  

En vind het dan niet zo erg om weer even binnenshuis te blijven. Want heb ook andere hobby's die ik leuk vind om er te doen maar, wandelen in de natuur is wel het liefste wat ik doet. En als het weer wat beter zal gaan dan vang ik er ook weer mee aan. Moet niet te lang binnen blijven want daar kan ik niet goed tegen.

Opgeven staat niet in mijn woordenboek. Al komt er wellicht toch een tijd dat het helemaal niet meer zal gaan. Maar dan heb ik op op beiden websites en op mijn YouTube kanaal al mijn foto's en filmpjes staan en die kan ik dan ook terug kijken.

Ik maak niet altijd een video van mijn foto's maar zet ze dan op de website (en ook op de andere website )  zoals deze die je hier nu ziet. En met deze woorden sluit ik dit schrijven af. 

Tekst, natuurfotografie, video  © Tine de Jong , 22-10-24

Leuk dat je even gezellig kwam kijken en lezen op deze natuurwebsite. Wens jou ook mooie dagen hierbij toe en dat ze dan ook gevuld mogen wezen met gezellige momenten. Wees altijd welkom om meer te komen lezen en kijken.

Daar ik nu wat andere dagjes uit doet die binnen zijn te bezoeken heb ik een andere video van een wandeling die ik eens deed in de mooie polders van de Alblasserwaard.

Want als je een hier in de omgeving zal wezen en dan ook eens van de snelweg afgaat en gezellig eens binnendoor zal rijden? Dan ontmoet je hier echt mooie weidse vergezichten met als decor het steeds terugkerende boerenlandschap. 

Iemand die zich niet van de schoonheid van de natuur bewust is, zou rakelings langs bloemen en bomen kunnen lopen zonder ze op te merken. Maar wanneer iemand de rijkdom van de natuur ziet zou ook de ogen geopend worden. En zal dan merken hoe mooi de wereld van de natuur is en wat het ons allen gratis geeft.  

De Alblasserwaard waar je veel van de natuur genieten kan is wat ik deel met jou en kijktijd is Slechts 5.50 is wat ik vraag van je tijd om mijn fotografie te bekijken. Alvast bedankt.

Ben jij ook weleens in de mooie Alblasserwaard geweest?

Wat je zal zien aan fotografie  is onder andere oude Boerderijen, ganzen, weidevogels, reigers aan waterkant, zwanen, andere watervogels, mooie bomen, knotwilgen en koeien en veel meer. Kijk je mee wat ik zoal had gezien? Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem.

Paddenstoelen en boomzwammen soorten

De Paddenstoelentijd is weer aangebroken al kan je hen soms ook weleens aantreffen in een ander seizoen. Want ze houden van vocht en de schimmels houden hiervan. En daarbij helpen ze ook de bomen zoals je wel weet. Want daar had ik ook al eens een artikel aan gewijd. Ze zijn allemaal erg nuttig in de natuur. 

En ik had al verschillende mooie paddenstoelen en zwammen voorbij zien komen bij anderen die ik ook volgt. En ik dacht laat ik er ook maar eens een paar zien die ik zelf wel mooi vond. 

Al staan er al heel veel soorten en maten op deze en op mijn andere website. Maar deze nog niet. En ze horen dan ook weer niet te ontbreken in deze herfst hier op mijn natuurwebsite.  De eerste foto vond ik zelf zo een mooie uitstraling hebben want deze leek wel op een kunstgebit. Zeg nu zelf dat lijkt er toch op? 

Deze heeft wel wat weg van het Waaiertje – Schizophyllum commune Fr. Maar of die het is dat weet ik niet zeker. Niet zo erg duidelijk maar dat komt omdat door de knieën gaan mij niet meer goed af gaat. Verlies dan steeds mijn evenwicht en kan dan weer moeilijk omhoog komen. Maar wilde deze toch hier plaatsen. 

Ik had deze ontmoet in het kortlandbos en ook in de mooie Alblasserwaard. Als deze het zal wezen dan is deze in staat om tal van verschillende voedselbronnen te benutten, zodat we het kunnen vinden op zowel onbewerkt als bewerkt dood hout, op levend hout. Ga je eens in een bos wandelen of in een park dan ook maar eens goed kijken want wellicht ontdek je die dan ook een keer.

De volgende is ook een hele mooie en dat is het Geel hoorntje- Calocera cornea.  Deze vond ik heel apart en weet even niet meer waar ik deze had gezien. Bij droog weer krimpt deze zwam in tot een harde, hoornige massa, maar regenereert weer in vochtiger omstandigheden. Deze komt voornamelijk voor op ontschorste, vermolmde takken en stammen van loofhout. Vruchtlichamen kunnen worden gevonden vanaf juni tot het begin van de winter (november) 

En dan komt ook het mooie gewoon elfenbankje (Trametes versicolor) aan de beurt. Want bij aanvang zijn de kleurende ringen zo mooi. Deze wordt ook wel de Turkey tail genoemd. De benaming Turkey tail oftewel de vertaling Kalkoenstaart paddenstoel vind ik zelf beter passen. 

Want ze lijken wel wat op de staart van een kalkoen. Deze had ik ontmoet bij de Petrusplaat in het nationale park de Biesbosch. In deze tijd zijn er daar heel veel te zien. En je ziet je dan ook heel mooi de kleurringen. 

Naarmate ze ouder worden verkleuren ze wat donkerder. Totdat ze vergaan en de grond hen weer op zal nemen. Deze kleurpatronen vond ik zelf ook heel mooi. Soms hebben ze ook van die mooie vormen zoals je op de linkse foto wat kan zien.

Het elfenbankje is een overvloedige en prachtige hout rottende schimmel die in verschillende tinten voorkomt, afhankelijk van het substraat waarop het zich voedt en de leeftijd. Bij aanvang vind ik deze wel het mooiste. Na mate je soorten tegen komt die je al eens eerder had gezien dan leer je ook de namen te onthouden. En dan weet je ook hoe ze eruit zien. 

En als laatste dan ook een hele mooie die ik wilde laten zien. Niet zo goed gelukt maar ja toch zet ik die ook hier.

En dat is de Rechte koraalzwam (Ramaria stricta) en is een schimmel die behoort tot de steeltjeszwammen. Het vruchtlichaam is meervoudig vertakt en doet je vast wat denken aan koraal. De rechte koraalzwam groeit op bijvoorbeeld houtsnippers en stronken van loofbomen

Het is altijd een verassing wat ik zoal zal tegen komen bij een natuur of een herfstwandeling. Zoals die hierboven en die in het filmpje. Wellicht herken jij er ook wel enkele. 

Als je op paddenstoelen en zwammen zal gaan zoeken hier, dan zie en lees je ook meer informatie over wat soorten die ik eens had gezien. En ook op mijn andere website had ik er al wat gedeeld. 

Probeer ook eens de flipcard uit links boven als je met je Phone kijkt.

Bedankt dat je gezellig weer kwam lezen en kijken. Geniet van mijn verzameling die ik had ontmoet. Ook een welkom wil ik geven voor de nieuwe volgers van mijn natuur website. Wens jou hierbij veel lees en kijkplezier op deze website. 

Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem en voor privé vragen  of berichten dan even mij een mail sturen naar postmail adres.

Fotografie, tekst en in de video ©Tine de Jong, 18-10-24

Titel video is ditmaal: Magische wereld van Paddenstoelen en zwammen. Kijktijd 4:14 

Het leven van de Houtduif -Columba palumbus

Alle vogels hebben wel een mooi leven om eens over te schrijven maar ditmaal koos ik de houtduif (Columba palumbus) eens uit op mijn natuur website. Ze worden niet door iedereen gewaardeerd wegens hun uitwerpselen die ze soms achterlaten op ramen en auto's maar ik vind hen best wel mooi. 

Een Houtduif kan worden herkend aan zijn wat grotere formaat van 38–43 cm en 300–615 g, en het wit op zijn nek en vleugel. Het is verder een overwegend grijze vogel, met een roze borst.

Houtduiven zijn een vogelsoort van het geslacht "Columba" in de familie Columbidae. Het is een lid van de duiven- en duivenfamilie Columbida. In het wild worden ze zo een 3-5 jaar. 

Ze komen voor in verschillende leefomgevingen, van stedelijke parken tot landelijke bossen.  Al zijn ze minder in de bosomgevingen te zien en toch wel meer in stedelijke omgevingen de laatste jaren. Wellicht omdat ze hier meer voedselbronnen hebben. 

Schuw zijn ze ook niet echt want onlangs zat ik op een terras en er kwam er zomaar even eentje heel vlakbij mij op het muurtje zitten. Ook om te zien of er nog wat te halen viel maar kon deze mooi even fotograferen. 

Voeren doe ik vogels nooit (alleen in de strenge wintermaanden) want ze kunnen zelf best nog veel vinden. Al eten duiven en andere vogelsoorten de laatste tijd veel ongezonde voedsel wat mensen achterlaten. Wel heb ik vele voerbakjes aan het balkon hangen hoor. En de bekende zaadbollen. 

De houtduif is een veel voorkomende vogelsoort en wordt niet als bedreigd beschouwd. Het is echter wel belangrijk om hun leefgebieden te beschermen, aangezien veranderingen in hun habitat hun overleving kunnen bedreigen. 

Het verenpak van de duif is zeer doelmatig en ook geheel aangepast aan de eisen waaraan het moet voldoen. Het is licht en sterk en geeft de vogel het vermogen te vliegen en om zijn lichaamswarmte te regelen. 

Het is in de zomer koel voor hun en in de winter geeft het hen weer een goed isolerende mantel, die de lichaamswarmte lang vast kan houden. 

De nog vrij jonge houtduiven hebben nog niet die witte vlekken aan beide kanten van de nek. Deze ontvangen ze pas als zo een zes maanden oud zijn en dan krijgen ze de kleine witte vlekken aan beide kanten van de nek. 

En dan worden ze ook geleidelijk wat groter totdat ze volledig gevormd zijn wanneer de duif ongeveer 6–8 maanden oud is. Jonge vogels hebben ook een grijzere snavel en een algeheel lichter grijs uiterlijk dan volwassen vogels.

Ze broeden in bomen in bossen, parken en tuinen. Ze broeden vanaf maart tot en met september. Ze leggen twee witte eieren in een eenvoudig stokjesnest dat na 17 tot 19 dagen uitkomt. Je weet vast wel dat Mannetjes ‘doffers’ zijn en vrouwtjes  ‘duivinnen‘.

Hoewel het nest van twijgen nogal ontoereikend lijkt voor de grootte en het gewicht van de vogel  is het desalniettemin meestal een stevig genoeg structuur. Het nest wordt gebouwd in een boom of grote struik, en soms worden oude nesten van andere soorten gebruikt. 

Er zijn bij hen zo een 2-3 broedsels per jaar met slechts twee witte eieren in elk legsel, die beide ouders om de beurt uitbroeden, waarbij de broedperiode ongeveer 18 dagen duurt. 

Interessant en opmerkelijk is dat de jongen worden gevoed met een zeer rijke melk (die zelfs rijker is dan koemelk) die wordt geproduceerd in de kropvoering van de volwassen vogel en duivenmelk wordt genoemd.

De nesten zijn kwetsbaar voor aanvallen, met name door kraaien, vooral vroeg in het jaar wanneer de bladbedekking nog niet volledig is gevormd. 

De met geel dons bedekte jongen worden de eerste paar dagen alleen met de kropmelk van beide ouders gevoed. Dit kropmelk wordt tijdens het broedseizoen door speciale cellen in de wand van de krop geproduceerd.

De jongen vliegen meestal uit na 33 tot 34 dagen. Maar als het nest echter wordt verstoord, dan kunnen sommige jongen het ook overleven nadat ze het nest al 20 dagen na het uitkomen dan hebben verlaten.

Wat eten zij? 

Het grootste deel van het dieet bestaat uit plantaardige, ronde en vlezige bladeren van de anjerfamilie (caryophyllaceae) , asteraceae en kruisbloemige groenten die uit open velden of tuinen en gazons worden gehaald. 

Jonge scheuten en zaailingen hebben de voorkeur maar ze eten ook granen, pijnboompitten en bepaalde vruchten en bessen. In de herfst eten ze ook vijgen en eikels en in de winter knoppen van bomen en struiken en zelfs eens bladeren. 

Verder eten ze ook kleine insecten, larven, slakken, mieren en kleine wormen en dit eten ze dan als aanvulling op hun dieet. Ze hebben wel open water nodig om te drinken en om soms in te baden. 

Houtduiven kunnen wel zonder een bad, maar willen ze hun veren in optimale conditie houden, wat nodig is om ze tegen alle weersinvloeden te beschermen, dan is water wel nodig.  

En dat hebben ze in deze omgeving waar ze veel vertoeven wel. Er zijn er ook in het stadspark nabij de vijver in de bomen aldaar. En ook dat is een paartje die ik er regelmatig ziet rondscharrelen.

Tegen de ruiperiode poetsen ze vaak en lang hun veren want al die losse haartjes gaan jeuken en die halen ze er op deze manier eruit.

Wat ook wel een leuk weetje is hierbij dat een houtduif in de late zomer en vroege herfst verrassend veel voedsel in zijn krop kan bewaren, waaronder ook eikels.

En zelfs bladeren van een kersenboom eten ze hoor. Dat had ik zelf onlangs eens gezien en ook gefilmd. En dat kan je zien op mijn andere wat persoonlijke website want ik combineer de natuur daar ook. 

En je kan aldaar ook wat meer weetjes lezen over hen. Vanuit daar kan je ook weer terug komen naar deze blog daar ik de link er ook hebt toegevoegd.

https://tinedejong.blogspot.com/2021/07/houtduif-geniet-van-kersenboom-bladeren.html

Op dezelfde tijdstip in de ochtend komen steeds twee houtduiven op visite bij de boom in de beneden tuin. En starten dan met het schoonmaken van de veren. Daar zijn ze dan ook heel lang mee bezig. En ik heb dit ook een keer gefilmd.  En dat is het filmpje hier beneden.

Fotografie en filmpje © Tine de Jong

Heel erg leuk dat je gezellig even kwam lezen en kijken. En wil je een reactie achterlaten over het schrijven of mijn filmpje doe dit dan niet anoniem. 

Plaats altijd je naam en ook in de reactie zelf want die anoniem zijn worden wel gelezen maar ook later weer verwijderd. En dit geldt ook voor linken naar een website want ook die zijn niet toegestaan.  Dank voor het begrip.

Wat ze ook soms doen is dit en wat dit is zie je in dit filmpje. 

Dat wist jij vast niet?