Japanse grootbloemige kornoelje- Cornus kousa met een recept

Een niet zo erg bekend boom of struik in ons land (Nederland) is toch wel de Japanse grootbloemige kornoelje (Cornus kousa) waar ik nu eens een schrijven aan zal wijden. 

Want het is toch wel een bijzondere mooie struik die ik tijdje geleden had ontmoet toen ik mijn dagelijkse wandelrondje deed. En nabij een school hier zag ik deze en het blad en room witte bloemen vielen me gelijk op. 

Vreemd dat ik er niet eerder opgelet had want wandel hier toch regelmatig langs. Wellicht waren toen mijn gedachten op wat elders gericht. Er staan hier verschillende heesters waar ook soms veel insecten op te zien zijn. 

Ik nam wat foto's en thuis had ik het in mijn bomen en struiken opgezocht hoe de naam hiervan was. Dat doe ik meestal wel als ik iets ziet wat ik niet kent. En ik leer daarbij ook veel.

Daar las ik in de naam in en ook dat de geslachtsnaam is afgeleid van het Latijnse woord “cornu”, wat hoorn betekent. Wat dan verwees naar de sterkte en dichtheid van het hout.  Cornus is ook de Latijnse naam voor de kornoelje. De soortaanduiding “kousa” is de Japanse naam voor deze soort. 

Dit geslacht behoort bij de Kornoelje familie en ook onder de houtachtige sierplanten. Er zijn veel soorten van struikachtige inheemse gewassen tot meer exotische exemplaren en ik had al gezien in het boek dat er dus vele soorten zijn. Maar deze vond ik wel de mooiste.

Van nature komt deze meer voor in de bergwouden te China, Japan en Korea. Kroonbreedte circa 4 - 5 m. De groei is, vooral op latere leeftijd beetje langzaam. Maar met een zonnige plaats geeft het een weelderige groei. Het kan ook wel op schaduwrijke plaatsen staan maar dan is de groei lang niet zo mooi. 

En je hebt kans dat er dan geen vruchten aankomen. Want die groeien later er ook aan. Ik las echt veel informatie maar beperk mij op wat ik wel interessant vond.

Al op jonge leeftijd zijn het rijk bloeiende soorten. Ze hebben ook een goede vruchtzetting. Dat zal je later hier in dit schrijven beter zien. De grootte kan na 10 jaar zo een 3 meter worden. 

De Cornus Kousa krijgt donkergroen wat golvend blad. Dat kan je hier op de foto zien.

Hier beneden had ik de onderste bladeren ook even genomen.

In mei of juni bloeit de boom met mooie crème witte bloemen en die vielen mij ook gelijk op. En nam er ook wat foto's ervan. Die ik wel mooi vond plaatst ik even erbij. Bij de 1e foto scheen de zon er mooi op. Die hingen wat rechts nabij de straat. De bloeiperiode is mei – juni en deze is struik is dus ook winterhard.

De bloemen zien er heel mooi uit.

Hier beneden toon ik er 1 die ik van dichtbij nam.

Deze had ik wat meer aan de linkse zijde genomen.

Vroege grote bloemen zijn goed voor de verstuivers. Na een aantal weken ben ik terug gegaan naar de struik en merkte toen pas ook de vele vruchten op die er veel waren te zien. 

De struik ondergaat dan weer een metamorfose want als de bloeiperiode voorbij is dan verschijnen dus de vruchten die wat oranje rood zijn en lijken wat op de rode aardbeien schijnvruchten maar ook hebben ze wel veel weg van lychees. Op de foto hieronder zie je hoeveel van de vruchten er al groeiden.

een mooie close-up erbij waar je ook 

de donkerrode wratachtige uitsteeksels ziet. 

Deze was nog niet helemaal rijp.

Ze zijn zo een circa 2 cm aan 4 cm lange rode stelen. 

hier zie je het beter want ik plukte er een paar om 

mee naar huis te nemen. Wilde daar oom wat meer 

over weten. Het blad nam ik ook mee. 

Thuis de foto genomen.

Deze vruchten zag ik dus later toen ik er weer langs wandelde. De bloemen waren toen verdwenen. Het leek wel een compleet nieuwe struik zo. 

En op de allereerste foto bovenin kon je al beetje zien hoe hoog de struik nu al was. Aan de achterzijde had ik ook even gekeken en zag daar vruchten hangen die nog niet rijp waren. 

Nam er ook een foto van want dan kan je kijken hoe ze dan zijn mocht je ooit ook zo een struik tegen komen. En de vruchten zien dan weet je de naam alvast.

Maar zo zien ze er veel smakelijker uit want..

Maar wist jij ook dat je deze vruchten kan eten?

Ik had er een paar geplukt en meegenomen naar huis. Want je kan ze ook gebruiken voor een decoratie en daar heb ik ze voor gebruikt. Ik heb er wel ene geproefd thuis. Als je de stengel er voorzichtig afhaalt (wel goed wassen eerst) kan je het vrucht sap eruit zuigen. 

Het vruchtvlees smaakt exotisch en zoet, maar is wel wat melig. Het wordt niet aangeraden veel vruchten te eten. In elk geval niet de schil. Maar om er jam van te maken zijn de vruchten heel geschikt. 

Om ze zo te eten was niet mijn ding maar mocht je ook zo een struik in je tuin hebben of ze eens zien ? Neem de vruchten eraf als ze al rijp zijn want je kan er ook jam van maken. 

Hier is een eenvoudig recept:

Verzamel ongeveer 4 kopjes vruchten. Was ze grondig en verwijder de steeltjes. Doe de vruchten in een grote pan en voeg 1/4 kopje water en het sap van een citroen toe. Breng het geheel op middelhoog vuur aan de kook. 

Zodra het kookt, zet je het vuur laag en laat je de vruchten sudderen tot ze zacht zijn geworden. Dat is ongeveer 20-25 minuten. Voeg geleidelijk 2 kopjes suiker toe(naar keuze want je kan ook geen suiker gebruiken)en roer goed door. Laat de jam nog eens 15-20 minuten sudderen, of tot hij dikker begint te worden. Je ziet zelf wel of het dik genoeg is.

Haal de pan van het vuur en laat de jam afkoelen. Giet de jam in gesteriliseerde potten, sluit ze goed af en bewaar ze in de koelkast.

De jam is nu klaar om te serveren op toast, 

broodjes of als smaakmaker bij verschillende gerechten. 

~~~~~~~~~~~~~~~~

Maar ik vond er ook nog ene op het internet en die was dan met appels. Dat is deze die ik overgenomen hebt en is voor 4 personen dus voor minder dan wat halveren.

Wat heb je hierbij nodig: 1000 g suiker, 1 el Citroensap, 750 gr Kornoelje vruchten, 250 gr jonagold appels.

Was de kornoelje vruchten en de appels. Snijd de appels met schil en klokhuis in stukjes ter grootte van de kornoelje vruchten (ongeveer 2 cm.)

Breng de dan de vruchten, de stukjes appel en een klein beetje citroensap in een bodempje water zachtjes aan de kook. Kook de massa tot moes en doe de moes dan door de roerzeef. Breng het sap weer aan de kook en voeg de suiker toe. 

Laat het nu al roerende inkoken tot jamdikte. Giet de hete jam in potjes, die je hebt schoongemaakt met sodawater en daarna met schoon heet water hebt nagespoeld.

Sluit de potjes direct na het vullen.

Nou keuze genoeg dacht ik en ik sluit dit lange blog weer af en dank je voor je bezoek en voor het kijken van mijn fotografie.

Tekst, fotografie , © Tine de Jong, 12-10-24

De ovale, glanzende donkergroene bladeren transformeren in het najaar later naar prachtige tinten rood-paars voordat ze voor de winter afvallen. Die had ik nu nog niet maar wellicht als ze zijn verkleurd dan neem ik er ook een foto van en plaats deze later er hier bij.

Wens jou die dit leest mooie en gezellige dagen toe. Lieve groet, Tine

Let op dat linken of een verwijzing naar een website en ook reacties zonder naam niet worden geplaatst. Dit om spam te voorkomen. 

Veel vogels komen altijd op bezoek

Het is altijd gezellig in de binnentuin die tussen de flat hier is. Altijd vrolijk getjilp van de musjes of eens geschetter van de eksters. Maar ook de meeuwen komen steeds meer hier. Kauwvogels die ook ruzie maken met elkaar. Er is altijd wel wat te zien en te horen. Ik woon hier graag want de natuur is dichtbij als het wandelen elders even weer niet lukt. 

En soms is het echt een vrolijke boel hier. Zoals de foto boven waar een ekster in een oude kromme seringenboom naar beneden kijkt. Een mooi begin voor dit schrijven.

Men doet niet zoveel aan de tuin en is flink verwilderd maar daar zijn dieren en dus ook de vogels wel blij mee. Vele musjes zie ik daar in en ook heen en weer vliegen. Die heb ik al eens gedeeld hier en ook met foto's op mijn andere website. Maar deze nog niet en je ziet ook een peuk liggen en ja die hoort hier natuurlijk niet. 

Elke morgen als ik op komt dan zeg ik ook altijd zowel voor als aan de achterkant "Goedemorgen grasveld", "Hoeveel vogels heb je geteld?" 

Want ik kijk aan de voorkant ook uit op een stuk mooi grasveld. 

En dan tel ik ze allemaal die ik dan ziet en dat zijn momenten waar ik dan zo van geniet. Men mocht eens bij de gemeente een gratis boompje halen. En er staan er nu al enkele in wat tuinen waar vogels heel blij mee zijn. Zie regelmatig musjes en ook eksters en kauwen. 

Maar ook ik want dan kan ik soms ook vogels van dichtbij eens filmen of fotograferen. Natuur dichtbij huis en ik hoef de deur ook niet uit. Dat zijn kleine geniet momentjes voor mij.

Soms komt er ook wel eens een vogel die ik niet zo vaak ziet en dat is deze meeuw die ook wat groter was dan zijn andere soort. En dat is de grote Mantelmeeuw - Larus marinus. Een prachtige waarneming vond ik dit zo onverwachts want later zag ik deze niet meer hier.

En zo komen er weleens meer vreemdelingen die ik hier normaliter nooit ziet maar als ik ze ziet dan is mijn camera altijd erbij. Want als ik naar het balkon gaat om wat te genieten van de najaarszon of met mijn plantjes bezig bent, zie ik soms veel.  En ook als ik aan de voorkant eens naar buiten kijkt. 

Ik sluit dit schrijven af met een foto waar ik een boodschap daar in had gemaakt. De foto staat ook wel in de video en ook de vogels apart maar vond het hier ook wel bij passen. 

Voor mijn andere vrienden staat het in het Engels en wie dit ook niet kan lezen kan want ik heb ook soms bezoekers uit andere landen dan plaats ik de tekst eronder.

Vogels die om je heen fluiten is een mooi besef 

dat het leven ongelooflijk goed is. 

Laat dit geluid een zachte 

onderbreking van je routine zijn.

Een YT vriend schreef onder de video ook ware woorden:

Je bent nooit alleen als je omringd bent door vogels.

Wil ook van de gelegenheid gebruik maken om jou te bedanken die op mijn vorige blogposten (en ook op de eerdere of oudere blogposten) ook eens een mooie reactie hadden achtergelaten. Men maakt me altijd erg blij hiermee dat je het dan mooi vindt wat ik zoal deel hier op mijn natuur website. Nogmaals dank. 

Fotografie en tekst en videoslide  © Tine de Jong, 04-10-2024

Heb van alle vogels die ik had gezien een video dia slide gemaakt voor mijn YT kanaal en als jij wilt zien welke dit zijn zijn? Dan zal ik ook leuk vinden als je de fotografie zal bekijken.

Wesp op een blad - fotografie

Gisteren toen ik naar een afspraak ging zag ik 

deze wespensoort die op een groen blad zat. 

Het had wat geregend en het leek wel 

of deze aan het drinken was.

Op de foto 2 hierboven was hij 

ook op zoek naar iets leek het wel.

Ik bleef even wat kijken en nam gelijk wat foto's.

De foto boven is niet zo erg gelukt maar 

wilde zijn mond wat beter in beeld krijgen. 

Zodat ik dan beter kon zien 

wat de wesp op het blad 

aan het doen was.

Kwam te dichtbij en ik 

had pech want hij 

vloog weg maar ik zag 

toen ik verder keek deze nog even.

Ook niet erg gelukt maar plaats deze toch maar. 

Deze was wat groter dan de vorige maar 

welk soort het is dat 

weet ik niet. 

Er zaten er hier best veel maar 

tijd om langer te kijken had ik niet want

anders kwam ik te laat op de afspraak.

Wespen doen niks als je 

hen met rust laat. 

Ze vallen de mens 

dan ook alleen aan, 

als ze zich bedreigd voelen 

of als ze denken dat 

hun nest in gevaar is.

En deze liet zich graag fotograferen.

Fotografie © Tine de Jong, 03-10-24

Genomen met mijn iPhone 

Dacht dat het Gewone wesp (Vespula vulgaris) was 

Scrol als je kijkt op je iPhone 

ook eens meer naar beneden want

dan zie en lees je 

meer hier op de website.

Tip!! De  labels hieronder kunnen je 

ook ergens naar toe brengen.

Schreef op mijn andere website Gedichten en verhalen uit het leven 

eens dit gedicht. Heb je het nog niet gelezen dan is hier de link

Had een wespennest in de spouwmuur flat

Alvast bedankt dat je even kwam kijken en lezen. 

Wees ook welkom op de andere website. 

Want ook daar deel ik soms natuur en meer.

Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem of met linken. 

vermeld je naam ook in de reactie zelf.

Dank voor je begrip.

Groetjes,  Tine.

Wandelen rond de Spaarbekken Petrusplaat

Wie de vorige blogpost had gelezen had al gezien dat mijn zwager en ik in de mooie Brabantse Biesbosch waren. En dit is het vervolg Deel 2 en het slot daarbij. Want nadat we de brug over waren gegaan na een korte pauze gingen we weer verder rijden. En ditmaal gingen we dus wandelen rond en naast de Spaarbekken Petrusplaat om te zien hoe het hier veranderd was. Daar ik hier ook al eerder eens was wat jaren terug en dat was in 2021

Had op mijn andere website er toen ook over geschreven. En daar hadden we geheel andere mooie natuur gezien.

Wie dit niet hebt gezien dan is hier het schrijven in het rood er gelijk in zal komen. 

Wandeling Biesbosch Petrusplaat

Maar lees eerst verder(en ga dan even terug als je ook de video hebt gezien) want dan zie je later als je mijn video beneden hebt gekeken het verschil terug hoe het eerst was en nu. De natuur laat zich niet sturen en geeft dan ook steeds andere gezichten. Maar dat maakt het dan ook zo mooi als je ergens eens terug keren zal zoals wij nu hier. 

We gingen eerst de trap naar de uitkijktoren op om naar de spaarbekken te kijken. Voor mij al een uitdaging met mijn wandelstok. Helaas geen goed zicht erop wegens er hoge struiken die het uitzicht belemmerde. 

Hield de camera toen wat boven me hoofd en nam op goed geluk twee foto's. 1 ervan is deze. Toch wel gelukt dus ook een meevallertje. 

Toen we hier ook een pauze hielden zag ik nabij het stenen bankje waar we op zaten ook een prachtige bij rondvliegen en ik zag allemaal zandputjes en ik hield dat gaatje in de gaten. En mijn camera erop gericht maar de bij was te snel ervoor. Toch een poging gewaagd en die ik erin en snel er weer uit zag gaan was de Pluimvoetbij - Dasypoda hirtipes. Ook weer een mooie waarneming op deze dag daarbij.(zie je ook  in de video beneden wel)  

Verder zagen wij hier heel veel verschillende wilde bloemen, bomen, struiken en planten. Slechts 1 vlinder en dat was het Bonte zandoogje- Pararge aegeria en ook twee prachtige bijensoorten. Verder wat lieveheersbeestjes en dat was het dan wel. Maar de wilde bloemen en kruiden waren voor mijzelf het hoogtepunt hier. En natuurlijk ook het gezicht in een boom waar ik altijd op let of ik er ene ziet.

Maar ook zeker een pracht van een insect die ik nog niet eerder had gezien. En ik heb altijd zo een klein boekje bij me waar verschillende insecten in staan en wat ik had gezien was de Dansmug onbekend- Chironomidae indet. (familie Chironomidae) 

Deze wordt ook weleens de vedermug genoemd. Ze zijn te onderscheiden door de grotere en witte vleugels die als een afdakje op de rug worden gevouwen in rust. Zoals je beneden op de foto kan zien. En een weetje is ook dat deze niet steken en daarbij als ze volwassen zijn eten ze ook helemaal niet.

Deze mug is ook maar en paar millimeters lang en leeft zo een 1 á 2 maanden. De vrouwtjes overwinteren soms in kelders, holle bomen of andere beschutte plaatsen. Het proces van ei tot imago duurt vaak slechts twee weken. Er komen ruim 175 soorten dansmuggen voor in Nederland en België. Ze zijn tevens ook een voedselbron voor een heleboel andere insecten en vogels.  

Na wat foto's te hebben genomen wandelden we een smal paadje uit. En terwijl ik nog onderweg aan het struinen was in het gebladerte zag mijn zwager een bijzondere wilgensoort die veelvuldig langs het pad groeide. 

En dat was de Witte abeel (Populus alba) en wordt ook weleens de zilveren populier genoemd. Hij had gelijk dat hij het mooi vond want dat was ook mijn indruk. En ik bekeek deze wilg van alle kanten en maakte er ook mooie foto's ervan. Dit was het paadje waar we ingingen. (foto) Toch weer een andere route die ik wat jaren geleden niet in was geweest.

Hier kan je het mooie bladerdek zien

En ook de steel aanzet was geheel wit oftewel dus zilvergrijs.

Dat is toch wel een heel mooi gezicht toch?

Voor wat betreft natuur is waar je ook bent in de Biesbosch buitengewoon veelzijdig. Doordat er verschillende biotopen zijn is er een grote verscheidenheid aan flora & fauna. 

En ook deze wandeling was weer heel geslaagd. En met wat wij nog meer zagen kan je ook zien in de videoslide met mooie muziek waar je ook wat vogels hoort fluiten. 

Wandel je dan gezellig virtueel mee. Ik heb er ook iets bijgevoegd wat ik ook eens leuk vond om dit bij de foto's erbij te doen en ben benieuwd of jij het ziet wat dit is.  En dan hoeveel maal je het zag. Dat hoor ik dan ook graag als een reactie erbij mocht je deze willen achterlaten. Want dat is geheel vrijwillig maar je weet het vast al. 

Niet anoniem en plaats altijd je naam op het reactie formulier en ook in de reactie zelf. Ook geen linken naar andere websites graag want ook die worden niet gezet. 

Tips!! Scrol eens met de iPhone naar beneden eens en zie dan ook meer. Of probeer de flipcard eens uit links boven. 

Heb je wellicht ook een YT kanaal dan kan je ook met die URL reageren. Dan kom ik zeker ook op visite bij je mocht je deze post lezen en kijken. En wil je deze website ook volgen wat ik erg leuk zal vinden dan even de URL https://catherinetine toevoegen aan je leeslijst of bij je favorieten. 

Wens je veel kijkplezier. En heel erg bedankt dat  je even op visite kwam.

Natuurgroetjes van mij Tine

Fotografie en videoslide © Tine de Jong, 23-09-2024

Autorit door de mooie Brabantse Biesbosch

Wat dagen terug met een droge maar wel een heel winderige dag en was ik weer eens gezellig met mijn zwager rond wezen toeren in het prachtige Nationale park "De Brabantse Biesbosch" in Polder de Noordwaard.  Ditmaal deden we ook een andere route want ik ben hier al heel vaak geweest en hoe we nu gingen rijd je eigenlijk via een andere richting ook naar het Biesbosch Museumeiland toe.  

En is heel leuk om er zo eens heen te rijden en vanaf de Bandijk gingen we bij de T splitsing rechts een weg in die het Steurgat  heet. Enige huizen kom je rechts tegen voor je de polder inrijdt. Die vervolgde wij tot we aan de rechtse zijde een grote parkplaats zagen. Even erbij vermelden dat het water erom heen ook het Steurgat heet. 

Daar hebben we dan ook wat gewandeld want er is een wandelpad die je naar een mooi plekje brengt. Voor wie hier ook een heen wilt heb ik hier een adres zodat je als je er ook eens heen wilt zo kan zoeken hoe te rijden. Steurgat 26, 4251 Werkendam.

Hier zie je een route bord die we later na de wandeling gingen volgen. Dat staat aan het begin bij de parkeerplaats. 

Maar we gingen hier eerst wandelen. En we gingen dus het wandelpad in (zie foto) Was hier ook al eens geweest met mijn man toen en wilden nu eens zien of ik wat verder kon wandelen dan die keer. Want toen wilde mijn benenwagen en die van mijn man niet verder en zijn toen weer terug gegaan. Want ja je moet toch ook weer naar de auto terug gaan. 

We zagen hier iemand lopen met een hond aan de lijn (want dat moet hier ook) En die zagen we niet meer terug dus wellicht kan je rondwandelen of zo.  Dat is wel het lastigste als je met een auto hier bent, want als je gewoon wandelen gaat dan hoef je niet terug maar wandel je aldaar weer ene andere route uit of zo. 

Had ditmaal wel mijn Nordic wandelstokken nu bij me als ondersteuning want ja met een rollator is het niet altijd handig om ergen mee te gaan wandelen in de natuur.  Als je hier gaat wandelen kom je ook roosterplaten tegen die je over kan en waar je dan links en rechts mooi uitzicht heb op het water. En dan kom je later op een soort eilandje en daar was de natuur ook wel heel mooi. 

Hier een foto die ik vanaf de stalen roosterplaat nam. Heb je alvast een idee waar we waren. In de video zie je ook dat ik nog even net erover linksaf een pad was gevolgd maar die liep dood. Je zal dan ook wel zien dat het water heel helder hier is. Wellicht laat men hier een hond eens zwemmen of men doet het zelf. 

Mooie natuur kwamen we dus wel tegen maar helaas geen vlinders maar toch wel een paar mooie insecten. Welke dat deze waren kan je zien als je ook de andere fotografie zal bekijken in onderstaande video die dan zal plaatsen na dit schrijven. Want alles hier plaatsen is wel een beetje veel.  En in een dia slide met rustige muziek is het ook veel mooier om alles te zien toch?  Zag dat ook hier de vegetatie heel verschillend was.

Maar helaas lukte het me weer helaas niet om nog verder te gaan. Maar wel weer verder dan die keer dat ik er met mijn man toen was.  Wie weet een volgend maal als ik hier weer heen zal gaan dat ik dan weer wat verder kan. Aanhouders winnen zegt men toch?  Ervoor had ik al wat langs de weg wat gewandeld terwijl mijn zwager dan wat vooruit reed en dat doe ik dan de volgende keer niet. Wie weet helpt dit dan wat. 

Je hebt hier mooie doorkijkjes over de vele plassen die het gebied rijk is. De omgeving hier is in elk seizoen wel mooi.  Zag dat er aardig wat bramen al rijp waren maar ze zo eten deden we niet want er zitten soms insecten in. We lieten ze maar waar ze waar ze waren.

Toen we weer terug gingen naar de auto zag ik midden in het gras mooie bloemen staan en dacht eerst dat het madeliefjes waren maar die zijn niet zo lang van stengel. Toen ik naderbij kwam zag ik dat het de Zomerfijnstraal- Erigeron annuus waren. Deze had ik ook nog nooit gezien hier in de Biesbosch of elders. Hier de foto er dan ook maar even erbij.

Deze wordt zo een 30–75 cm hoog en heeft een rechtopstaande, behaarde tot weinig behaarde stengel. De Bloei is van mei tot oktober. Vond ze mooie bloemetjes.

Later hebben we de weg vervolgd en aan het einde zijn we rechts af gegaan. 

Tip is :Als je linksaf zal gaan kom je bij de Selevia hoeve uit. Deze Hoeve is een manege en camping ineen, maar er is ook een brasserie waar je wat kan eten en drinken. Vele zwaluwnesten hangen onder de daken altijd. En die zie je dan ook veel heen en weer vliegen.  

En als je deze weg (die het Kooike( heet langs de hoeve zal volgen als je met de fiets zal wezen) dan heb je aldaar ook een pontje waar je naar de overkant kan komen. Pontje Steur vormt de verbinding tussen de Oost en de Noordwaard in de Brabantse Biesbosch. Het vaarseizoen is vanaf mei tot oktober. Deze is soms wel uit de vaart en even kijken op internet is dan wel wat je even moet doen. Anders moet je weer helemaal om fietsen wil je naar de andere zijde komen. 

Wij reden dus rechtsaf met de auto via de Nerzienweg en die later weer overging naar de Bevertweg. Onderweg hebben we ook gestopt om er wat rond te wandelen en we zagen prachtige wilde bloemen, struiken en vergezichten. De omgeving zijn hier meer landbouwpolders maar waar je ook dieren zal kunnen aantreffen. Mooie brandrode runderen lagen in het weiland en ook wat ganzen zagen we langs de dijk aan overkant sloot. 

Zo zagen we ook enkele bijenkasten in het land staan en toen we even stopte zodat ik er een foto van de kasten kon nemen vlogen er vele rondom ons. De  witte uien roken we ook goed en zijn ook wel gereed om van het land afgehaald te worden. Maar wel top dat ze hier ook aan de bijen denken. Zag er onderweg best wel vele staan in het landschap. 

Verder zagen we nog wat ganzen en een uitkijktoren waar een zwaluw nest in zat boven ijzeren deur en erboven inhammen die gemaakt zijn voor de vleermuizen. De grote kattenstaart was ook weer volop in bloei. Als een fraaie paarse deken kleurde hij grote delen van de Noordwaard. Echt een prachtig gezicht.

En zo reden we weer verder het mooie Noordwaard polderland door met steeds korte pauzes daarbij. Af en toe een brug over met weeral een mooi uitzicht op water van de Noordwaard polder. Helaas hier geen bevers ontmoet maar de natuur met al de flora en fauna vonden we ook al prachtig. 

En op een gegeven moment waren in de Noordwaard polder bij de brug Lijnoorden aangekomen waar onze route van eerste fotosessie stopte.  Bij de brug nabij het gat van lijnoorden zag ik heel veel wilde bloemen en planten aan de oever staan beneden. En sommige kende ik wel maar er was een ander soort die ik hier nog nooit gezien.  Zwager parkeerde auto wat verder en ik wandelde terug en maakte hier ook wat mooie foto's.

En die ik onder andere ook heel mooi vond was de mooie Bosrank- Clematis vitalba L. Deze is sterk gebonden aan de aanwezigheid van kalk in de bodem. Dus het betekent dan als je deze ook eens zal zien dat de bodem kalkhoudend is.  Hier stonden heel veel wilde bloemen en plantjes en kruiden. Echt een kleurrijk geheel aan de waterkant.

Later gingen we weer verder de weg vervolgen en als je richting het Museumeiland gaat dan kom je links ook nog een hele mooie omgeving tegen bij de Petrusplaat. Want daar hebben we ook rondgewandeld maar niet te ver want de lucht begon later wat te betrekken en daarbij was de beenpijn ook wat erger geworden en dan moet ik het niet forceren gaan. Want dan zijn de piepers gaar zoals we altijd zeggen in het Alblasserwaards. En puree is niet echt mijn  ding om te ontvangen.

Maar dat zal een ander schrijven worden die ik voor de volgende keer wellicht hier dan ook zal delen. Die wandeling met fotografie moet ik nog voorzien van mijn naam en nakijken wat ik in een video wilt. Want ik neem wel altijd veel foto's maar wil ook nooit een videootje te lang maken en sommige zijn ook eens mislukt.

Ja lezer het is hier echt heel mooi in dit Nationale park De Biesbosch en er zijn veel wandelen en/of fietsroutes hier. Vele fietsers kwamen we onderweg ook tegen want er zijn ook wegen waar je niet met de auto mag komen en waar zij dan wel weer mogen rijden. Vele weten het wel maar mijn andere buitenlandse blogvrienden wellicht niet en ik schrijf als laatste er nog wat over.

Het Nationaal Park De Biesbosch is een beschermd natuurgebied in Nederland dat op de grens van Noord-Brabant en Zuid-Holland ligt. Het natuurgebied is het grootste zoetwatergetijdengebied van Europa. Vele vogelsoorten kan je hier zeker eens zien. Het is ook één van de beste locaties in Nederland om bevers te spotten. En ook de visarend broedt hier en helaas zowel deze als de bevers heb ik nog niet gezien. 

Kwam hier vroeger heel veel met mijn liefste maar ja die is er helaas niet meer. Al reist hij wel altijd met mij mee waar ik ook heen zal gaan. We zaten toen op dit bankje en keken dan naar het water en de vogels die hier toen ook waren. Heel lang konden we turen met onze verrekijkers. (archief foto)

Maar ik heb zijn foto om mijn hals en in mijn portemonnee en zo is hij ook dichtbij mij. En zo af en toe zie ik ook ergens als ik wandelen gaat een wit veertje. En dan weet ik dat hij ook om mij heen is. Ik kan hier niet komen met het taxivervoer wat ik nu hebt en ik was blij dat mijn zwager tijd had om hierheen te gaan met mij. 

Er zijn nog meer wandelingen en bezoekjes die we hier ook eens een keer gaan doen dus kom gezellig weer eens kijken. Daarbij staat er al genoeg hier te lezen wat wellicht je aandacht trekt.

Met deze regels sluit ik dit schrijven weer af en tip is wel om echt helemaal de video te kijken want wat we zoal zagen was echt heel mooi en zo leer jij ook deze omgeving kennen mocht je er nooit geweest zijn. 

Dank alvast en ook voor je bezoek en reacties over mijn schrijven vind ik altijd leuk maar denk erom Niet anoniem dus plaats altijd je naam alsmede ook in je reactie zelf.

Fotografie , tekst en video dia slide © Tine de Jong, 2024

Merelman en zijn ontbijtmaal

Het gaat hier nog steeds niet goed met de merels (Turdus merula) en ook is het usutuvirus er helaas ook nog steeds. Het virus komt uit Afrika en wordt overgedragen door muggen en is vooral onder vogels levensgevaarlijk en er zijn er al veel doodgegaan.

Vond pas geleden ook weer wat dode merels in het park en in de binnentuin van de flat hier was er ook een die ik zag liggen in het gras. En ik had er toen gelijk melding van gemaakt en men heeft deze later weggehaald. 

Want andere dieren of vogels kunnen er van eten en dan ook erg ziek worden en doodgaan. En zo wordt de virus dan ook steeds verder verspreid. Het is triest dat er hier steeds minder zijn want ik hoor en zie ze graag. 

Ik mis hun vrolijke gezang in de vroege morgen onder het slaapkamerraam. Dat prachtige merelgezang was ook mijn automatische wekker systeem om wakker te worden op een mooie manier. De musjes hoor ik dan ook wel tjilpen maar het gezang van een merel klinkt wat vrolijker. Zijn aubade hoor ik wel het liefste.

Merels eten veel andere dingen maar het liefste eten ze toch regenwormen en deze merel had had er een paar gevonden. Ze doen niet anders dan hippen en happen. En af en toe dan wat rusten in een boom.

Zag deze Merel (hieronder)  wat scharrelen langs de waterkant bij mijn vroege ochtendwandeling. 

Heel voorzichtig kwam ik wat dichterbij en nam snel een foto. Later kreeg hij mij in de gaten en vloog weg met wat regenwormen in zijn snavel. Op eerste gezicht leek het dat hij een emelt in zijn snavel had. 

Emelten eten graswortels, waardoor het gras niet meer goed kan groeien en uiteindelijk langzaam afsterft. Dus die mogen vogels van mij wel veel eten hoor.

Hij bleef lang aan de waterkant heen en weer hippen. 

En hij had geluk want door al dat gehip op het gras 

kwam er een pier naar boven die hij snel in zijn snavel nam. 

Deze doen eigenlijk wel goed werk voor de grond 

maar ja vogels moeten ook eten.

Hier had de merelman wel een vette regenworm te pakken. 

Maar jij had hem niet helemaal uit de grond kunnen pikken. 

Weetje hierbij is dat 

Regenwormen(Lumbricidae) het vermogen hebben dat deze 

een aantal segmenten kan opofferen en wegvluchten.

Aan de kant waar segmenten verloren zijn gegaan, 

worden later dan nieuwe segmenten gevormd.

Om dan later weer te herstellen. 

Ik zag dat hij mij in de gaten had en hij wist even niet wat hij moest doen. 

Hij draaide  zich om en vloog weg om later weer terug te komen. 

Ik ging op een bankje zitten en bekeek de foto's die ik had gemaakt. 

En wat later kwam hij weer naar de waterkant. 

Merels weten al snel waar er voedsel is voor hun.

De Merelman-Turdus merula had er nu twee in zijn mooie oranje snavel.
Vroeg mij af of hij ze gingen delen of ze elders ging opeten.

En nog een laatste blik deed hij naar mij en vloog weg en 
heb de merelman niet meer gezien. En ben toen maar weer 

verder gaan wandelen. 

Het was toch wel weer een mooie waarneming.

Heb al vaker weetjes voor vogels gedeeld en over ook geschreven over de merels dus ik laat het hierbij. Tip is "Probeer ook eens de labels uit en zie waar je dan op stuit".

Bedankt voor het langskomen en natuurgroetjes ook van mij. 

Fotografie en tekst  © Tine de Jong, 17/09/ 2024

Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem of met website linken. 

Die worden niet geplaatst. Zet altijd je naam en ook in de reactie. 

Deel mijn video erbij met mooi merelgezang wat ik eens had opgenomen met een geluidsrecorder en ook wat foto's van merels. En ook een gedicht zie je bij aanvang video.

Misschien heb je deze nog niet gezien. Ik kan er heel lang naar luisteren en jij? 

Ekster eet dode meerkoet kuikens

Een tijd geleden had ik weer eens een mooie waarneming toen ik een wandeling door het stadspark maakte. Zag een ekster(pica pica) in een boom wat op en neer hippen van tak tot tak en deze keek steeds naar beneden. 

Daar zwom een meerkoet met 4 kuikens rond maar daar keek de ekster niet na want hij tuurde naar beneden. 

Ik volgde hem want wilde weten waar hij zo aandachtig naar tuurde. En toen zag ik waar hij naar keek. Dat was dus het nest van de meerkoet die net weg was gegaan. 

En ik zag er ook wat in liggen en dat zag deze ekster dus ook. Steeds een stukje lager ging deze van tak tot tak met daarbij ook schichtig om zich heen kijkend of de kust wel veilig was.

En toen met nogmaals om zich heen kijkend vloog hij naar beneden en landde op het nest. Een spreekwoord zegt de ene zijn dood is een ander zijn brood en dat klopt dus wel. 

Toen hij op het nest was keek hij scherp om zich heen want hij zag niet 1 dood kuiken maar er lagen er nog meer. Hij dacht ik peuzel er maar vast ene op en daarna zie ik het wel. De foto hier laat zien dat dit dode kuiken zijn maag zeker zal vullen. 

Hij zag er nog ene liggen en die lag in het water en met zijn snavel legde hij deze weer in het nest. Zo af en toe doopte hij het dier wat in het water. Ziet er toch wel heel vreemd uit zo een dood diertje.(zie foto)

Hij keek heel goed het verlaten nest na of hij alle dode kuikens nu had want hij wilde ze allen meenemen. Zo af en toe vloog hij weg de boom in en kwam dan later weer terug. Wellicht had hij het in zijn nest gedaan of aan zijn vrouwtje gegeven. Dat kon ik dus niet zien.

Nog maar even een laatste check want je weet nooit wat er tussen het nest verborgen zit. Op de foto zie je rechts naast hem dat hij er nog ene had gevonden.

Nu moest hij opschieten want moeder meerkoet en haar kleintjes kwamen ook weer terug van hun zwem uitje. Die was vast allang blij (denk ik )dat het nest weer schoon was en de dode kuikens weg waren. Ze had al gezien uit de verte dat deze ekster op haar nest was. En zwom nog een rondje met haar kuikens.

En zo zie je maar dat je soms helemaal niet ver weg hoeft te gaan. Want de natuur is mooi dichtbij huis. 

Ik heb er ook een korte video van gemaakt en het kan wat schommelen want ik filmde het uit de vrije hand en ook vanaf een brug met mijn camera. Mij handen zijn niet zo stabiel meer om de camera dan goed stil te houden maar vond het wel gelukt. Het is maar een kort filmpje hoor.

Ik wil je bedanken voor je bezoek en het kijken naar mijn fotografie en van onderstaande live filmpje.  0.36

Let op dat je wel je naam zet als je een reactie achter wilt laten want anonieme 

worden niet meer geplaatst. Dank voor je begrip.