En deze liet zich graag fotograferen.
Natuurblog van Tine de Jong, natuurweetjes, fotografie, video's, tips en waarnemingen
donderdag 3 oktober 2024
Wesp op een blad - fotografie
En deze liet zich graag fotograferen.
maandag 23 september 2024
Wandelen rond de Spaarbekken Petrusplaat
Wie de vorige blogpost had gelezen had al gezien dat mijn zwager en ik in de mooie Brabantse Biesbosch waren. En dit is het vervolg Deel 2 en het slot daarbij. Want nadat we de brug over waren gegaan na een korte pauze gingen we weer verder rijden. En ditmaal gingen we dus wandelen rond en naast de Spaarbekken Petrusplaat om te zien hoe het hier veranderd was. Daar ik hier ook al eerder eens was wat jaren terug en dat was in 2021
Had op mijn andere website er toen ook over geschreven. En daar hadden we geheel andere mooie natuur gezien.
Wie dit niet hebt gezien dan is hier het schrijven in het rood er gelijk in zal komen.
Wandeling Biesbosch Petrusplaat
Maar lees eerst verder(en ga dan even terug als je ook de video hebt gezien) want dan zie je later als je mijn video beneden hebt gekeken het verschil terug hoe het eerst was en nu. De natuur laat zich niet sturen en geeft dan ook steeds andere gezichten. Maar dat maakt het dan ook zo mooi als je ergens eens terug keren zal zoals wij nu hier.
We gingen eerst de trap naar de uitkijktoren op om naar de spaarbekken te kijken. Voor mij al een uitdaging met mijn wandelstok. Helaas geen goed zicht erop wegens er hoge struiken die het uitzicht belemmerde.
Hield de camera toen wat boven me hoofd en nam op goed geluk twee foto's. 1 ervan is deze. Toch wel gelukt dus ook een meevallertje.
Toen we hier ook een pauze hielden zag ik nabij het stenen bankje waar we op zaten ook een prachtige bij rondvliegen en ik zag allemaal zandputjes en ik hield dat gaatje in de gaten. En mijn camera erop gericht maar de bij was te snel ervoor. Toch een poging gewaagd en die ik erin en snel er weer uit zag gaan was de Pluimvoetbij - Dasypoda hirtipes. Ook weer een mooie waarneming op deze dag daarbij.(zie je ook in de video beneden wel)
Verder zagen wij hier heel veel verschillende wilde bloemen, bomen, struiken en planten. Slechts 1 vlinder en dat was het Bonte zandoogje- Pararge aegeria en ook twee prachtige bijensoorten. Verder wat lieveheersbeestjes en dat was het dan wel. Maar de wilde bloemen en kruiden waren voor mijzelf het hoogtepunt hier. En natuurlijk ook het gezicht in een boom waar ik altijd op let of ik er ene ziet.
Maar ook zeker een pracht van een insect die ik nog niet eerder had gezien. En ik heb altijd zo een klein boekje bij me waar verschillende insecten in staan en wat ik had gezien was de Dansmug onbekend- Chironomidae indet. (familie Chironomidae)
Deze wordt ook weleens de vedermug genoemd. Ze zijn te onderscheiden door de grotere en witte vleugels die als een afdakje op de rug worden gevouwen in rust. Zoals je beneden op de foto kan zien. En een weetje is ook dat deze niet steken en daarbij als ze volwassen zijn eten ze ook helemaal niet.
Deze mug is ook maar en paar millimeters lang en leeft zo een 1 á 2 maanden. De vrouwtjes overwinteren soms in kelders, holle bomen of andere beschutte plaatsen. Het proces van ei tot imago duurt vaak slechts twee weken. Er komen ruim 175 soorten dansmuggen voor in Nederland en België. Ze zijn tevens ook een voedselbron voor een heleboel andere insecten en vogels.
Na wat foto's te hebben genomen wandelden we een smal paadje uit. En terwijl ik nog onderweg aan het struinen was in het gebladerte zag mijn zwager een bijzondere wilgensoort die veelvuldig langs het pad groeide.
En dat was de Witte abeel (Populus alba) en wordt ook weleens de zilveren populier genoemd. Hij had gelijk dat hij het mooi vond want dat was ook mijn indruk. En ik bekeek deze wilg van alle kanten en maakte er ook mooie foto's ervan. Dit was het paadje waar we ingingen. (foto) Toch weer een andere route die ik wat jaren geleden niet in was geweest.
Hier kan je het mooie bladerdek zien
En ook de steel aanzet was geheel wit oftewel dus zilvergrijs.Dat is toch wel een heel mooi gezicht toch?
Voor wat betreft natuur is waar je ook bent in de Biesbosch buitengewoon veelzijdig. Doordat er verschillende biotopen zijn is er een grote verscheidenheid aan flora & fauna.
En ook deze wandeling was weer heel geslaagd. En met wat wij nog meer zagen kan je ook zien in de videoslide met mooie muziek waar je ook wat vogels hoort fluiten.
Wandel je dan gezellig virtueel mee. Ik heb er ook iets bijgevoegd wat ik ook eens leuk vond om dit bij de foto's erbij te doen en ben benieuwd of jij het ziet wat dit is. En dan hoeveel maal je het zag. Dat hoor ik dan ook graag als een reactie erbij mocht je deze willen achterlaten. Want dat is geheel vrijwillig maar je weet het vast al.
Niet anoniem en plaats altijd je naam op het reactie formulier en ook in de reactie zelf. Ook geen linken naar andere websites graag want ook die worden niet gezet.
Tips!! Scrol eens met de iPhone naar beneden eens en zie dan ook meer. Of probeer de flipcard eens uit links boven.
Heb je wellicht ook een YT kanaal dan kan je ook met die URL reageren. Dan kom ik zeker ook op visite bij je mocht je deze post lezen en kijken. En wil je deze website ook volgen wat ik erg leuk zal vinden dan even de URL https://catherinetine toevoegen aan je leeslijst of bij je favorieten.
Wens je veel kijkplezier. En heel erg bedankt dat je even op visite kwam.
Natuurgroetjes van mij Tine
Fotografie en videoslide © Tine de Jong, 23-09-2024
vrijdag 20 september 2024
Autorit door de mooie Brabantse Biesbosch
dinsdag 17 september 2024
Merelman en zijn ontbijtmaal
Het gaat hier nog steeds niet goed met de merels (Turdus merula) en ook is het usutuvirus er helaas ook nog steeds. Het virus komt uit Afrika en wordt overgedragen door muggen en is vooral onder vogels levensgevaarlijk en er zijn er al veel doodgegaan.
Vond pas geleden ook weer wat dode merels in het park en in de binnentuin van de flat hier was er ook een die ik zag liggen in het gras. En ik had er toen gelijk melding van gemaakt en men heeft deze later weggehaald.
Want andere dieren of vogels kunnen er van eten en dan ook erg ziek worden en doodgaan. En zo wordt de virus dan ook steeds verder verspreid. Het is triest dat er hier steeds minder zijn want ik hoor en zie ze graag.
Ik mis hun vrolijke gezang in de vroege morgen onder het slaapkamerraam. Dat prachtige merelgezang was ook mijn automatische wekker systeem om wakker te worden op een mooie manier. De musjes hoor ik dan ook wel tjilpen maar het gezang van een merel klinkt wat vrolijker. Zijn aubade hoor ik wel het liefste.
Merels eten veel andere dingen maar het liefste eten ze toch regenwormen en deze merel had had er een paar gevonden. Ze doen niet anders dan hippen en happen. En af en toe dan wat rusten in een boom.
Zag deze Merel (hieronder) wat scharrelen langs de waterkant bij mijn vroege ochtendwandeling.
Heel voorzichtig kwam ik wat dichterbij en nam snel een foto. Later kreeg hij mij in de gaten en vloog weg met wat regenwormen in zijn snavel. Op eerste gezicht leek het dat hij een emelt in zijn snavel had.
Emelten eten graswortels, waardoor het gras niet meer goed kan groeien en uiteindelijk langzaam afsterft. Dus die mogen vogels van mij wel veel eten hoor.
Vroeg mij af of hij ze gingen delen of ze elders ging opeten.
heb de merelman niet meer gezien. En ben toen maar weer
Heb al vaker weetjes voor vogels gedeeld en over ook geschreven over de merels dus ik laat het hierbij. Tip is "Probeer ook eens de labels uit en zie waar je dan op stuit".
woensdag 11 september 2024
Ekster eet dode meerkoet kuikens
Nu moest hij opschieten want moeder meerkoet en haar kleintjes kwamen ook weer terug van hun zwem uitje. Die was vast allang blij (denk ik )dat het nest weer schoon was en de dode kuikens weg waren. Ze had al gezien uit de verte dat deze ekster op haar nest was. En zwom nog een rondje met haar kuikens.
donderdag 5 september 2024
Rode klaver - Trifolium Pratense een bijzonder plantje
In mijn wilde bloementuin op balkon in bakken en hangpotten en op de grond is het altijd een verrassing wat steeds eruit komt groeien. En nu was het de Rode klaver - Trifolium Pratense. Eerst nog maar wat kleine blaadjes maar toen werd de steel langer en langer.
En ik zag toen wat dagen later de mooie bloemen te voorschijn komen. De stengels ontspringen altijd in de oksels van de rozetbladeren en stijgen dan boogvormig omhoog.
En wat dagen later waren er al 3 in de bak gekomen echt top. En ik vind het ook wel een bijzonder plantje. Ze hebben van die mooie rode tot purperen bloemhoofdjes die bolhoofdig zijn met fraaie schutblaadjes. Hier een foto van de drietallige bladeren en je ziet dan ook hoe mooi in het midden van de deelblaadjes dan de lichte, v-vormige vlek. Ze behoren tot de vlinderbloemenfamilie en de blaadjes lijken soms ook wel op de vleugels van vlinders.
De hoogte kan zo een 15 - 50 cm worden en de klaver staat graag in de zon maar verdraagt halfschaduw ook prima. Het is een overblijvende plant met een diepe penwortel en ja ze groeien in wat plantenbakken dus is het afwachten of ze het hier dan ook in goed zullen doen.
De zon was er op dat moment volop. En ik had ook al gelijk een eerste bezoeker waar ik al heel blij mee was. Zal onder dit schrijven ook wat foto's plaatsen die ik van de bezoeker maakte. En dat was dus een hommel. Er zijn veel hommelsoorten dus de naam weet ik even niet maar dat maakt voor mij niet uit. Google lens gaf mij teveel andere benamingen.
Net als bijen dit doen voeden ook hommels zich met nectar; ze gebruiken hun lange, uitrolbare tongen om de nectar uit de bloem op te zuigen. Op de foto beneden kan je dit ook zien.
Dichterbij ging niet om een foto te maken want dan was ik bang dat de hommel weg vloog. Het heeft ook wel handige pootjes dat hij zich kon omklemmen aan de rode klaver. Je ziet ook dat deze al aardig wat hebt verzamelt. Ik had nog een foto maar die was helaas niet gelukt.
Ben er nog steeds niet achter gekomen waar zij hun nesten nu eigenlijk hebben. Ze zijn vaak moeilijk te vinden, dus het is lastig om iets te weten te komen over het wel en wee van de hommelkolonies.
Vraag me soms af hoeveel kolonies er in zullen slagen om zich weer voort te planten. En hoeveel zouden er sneuvelen als gevolg van predatie of door andere oorzaken want ik heb ze dit jaar weer steeds minder gezien van waar ik weet waar ze altijd komen. Vind dit echt geen goed teken.
En de Aziatische hoornaar is ook al hier in Nederland al veel waargenomen en helaas eet deze buiten de honingbijen en andere vliesvleugelige insecten ook hommels. Dus dit kan ook nog eens eens een reden wezen.
Een weetje is wat een ieder vast wel weet dat de Klaver twee varianten kent die de kleur van de bloemen aangeeft: Zoals de rode klaver waar ik over schreef en de witte klaver (Trifolium repens). Hier een foto van de witte die uit mijn archief komt. De zon stond erop dus de kleur kan wat licht overkomen.
Zijn ze ook eetbaar?
Vele zien het als onkruid maar je kan er echt veel mee.
Want eetbaar zijn ze inderdaad? Zowel de bladeren als de bloemen. De bloemen hebben een zachte en zoete smaak als ze rauw zouden worden gegeten.
Breek de bloemhoofdjes en strooi de bloesems over salades.
Ze zijn ook een goede toevoeging bij het bakken en zien er prachtig uit als garnering. Je kunt ook het blad en de bloemen ook eens in een pesto verwerken.














%20foto%20%C2%A9%20Tine%20de%20Jong,%20catherinetine.blogspot.com.jpg)

%20foto%20%C2%A9%20Tine%20de%20Jong,%20catherinetine.blogspot.com.jpg)







