donderdag 3 oktober 2024

Wesp op een blad - fotografie

Wesp op een blad fotografie, catherinetine.blogspot.com
Gisteren toen ik naar een afspraak ging zag ik 
deze wespensoort die op een groen blad zat. 
Het had wat geregend en het leek wel 
of deze aan het drinken was.
Wesp op een blad fotografie, catherinetine.blogspot.com
Op de foto 2 hierboven was hij 
ook op zoek naar iets leek het wel.
Ik bleef even wat kijken en nam gelijk wat foto's.
Wesp op een blad fotografie , catherinetine.blogspot.com
De foto boven is niet zo erg gelukt maar 
wilde zijn mond wat beter in beeld krijgen. 
Zodat ik dan beter kon zien 
wat de wesp op het blad 
aan het doen was.

Kwam te dichtbij en ik 
had pech want hij 
vloog weg maar ik zag 
toen ik verder keek deze nog even.

Ook niet erg gelukt maar plaats deze toch maar. 
Deze was wat groter dan de vorige maar 
welk soort het is dat 
weet ik niet. 
Wesp op een blad fotografie, catherinetine.blogspot.com
Er zaten er hier best veel maar 
tijd om langer te kijken had ik niet want
anders kwam ik te laat op de afspraak.

Wespen doen niks als je 
hen met rust laat. 
Ze vallen de mens 
dan ook alleen aan, 
als ze zich bedreigd voelen 
of als ze denken dat 
hun nest in gevaar is.

En deze liet zich graag fotograferen.

Fotografie © Tine de Jong, 03-10-24
Genomen met mijn iPhone 
Dacht dat het Gewone wesp (Vespula vulgaris) was 


Scrol als je kijkt op je iPhone 
ook eens meer naar beneden want
dan zie en lees je 
meer hier op de website.

Tip!! De  labels hieronder kunnen je 
ook ergens naar toe brengen.

Schreef op mijn andere website Gedichten en verhalen uit het leven 
eens dit gedicht. Heb je het nog niet gelezen dan is hier de link

Alvast bedankt dat je even kwam kijken en lezen. 
Wees ook welkom op de andere website. 
Want ook daar deel ik soms natuur en meer.


Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem of met linken. 
vermeld je naam ook in de reactie zelf.

Dank voor je begrip.
Groetjes,  Tine.

maandag 23 september 2024

Wandelen rond de Spaarbekken Petrusplaat

Wandelen rond Spaarbekken Petrusplaat, catherinetine.blogspot.com

Wie de vorige blogpost had gelezen had al gezien dat mijn zwager en ik in de mooie Brabantse Biesbosch waren. En dit is het vervolg Deel 2 en het slot daarbij. Want nadat we de brug over waren gegaan na een korte pauze gingen we weer verder rijden. En ditmaal gingen we dus wandelen rond en naast de Spaarbekken Petrusplaat om te zien hoe het hier veranderd was. Daar ik hier ook al eerder eens was wat jaren terug en dat was in 2021

Had op mijn andere website er toen ook over geschreven. En daar hadden we geheel andere mooie natuur gezien.

Wie dit niet hebt gezien dan is hier het schrijven in het rood er gelijk in zal komen. 

Wandeling Biesbosch Petrusplaat

Maar lees eerst verder(en ga dan even terug als je ook de video hebt gezien) want dan zie je later als je mijn video beneden hebt gekeken het verschil terug hoe het eerst was en nu. De natuur laat zich niet sturen en geeft dan ook steeds andere gezichten. Maar dat maakt het dan ook zo mooi als je ergens eens terug keren zal zoals wij nu hier. 

We gingen eerst de trap naar de uitkijktoren op om naar de spaarbekken te kijken. Voor mij al een uitdaging met mijn wandelstok. Helaas geen goed zicht erop wegens er hoge struiken die het uitzicht belemmerde. 

Hield de camera toen wat boven me hoofd en nam op goed geluk twee foto's. 1 ervan is deze. Toch wel gelukt dus ook een meevallertje. 

Toen we hier ook een pauze hielden zag ik nabij het stenen bankje waar we op zaten ook een prachtige bij rondvliegen en ik zag allemaal zandputjes en ik hield dat gaatje in de gaten. En mijn camera erop gericht maar de bij was te snel ervoor. Toch een poging gewaagd en die ik erin en snel er weer uit zag gaan was de Pluimvoetbij - Dasypoda hirtipes. Ook weer een mooie waarneming op deze dag daarbij.(zie je ook  in de video beneden wel)  

Verder zagen wij hier heel veel verschillende wilde bloemen, bomen, struiken en planten. Slechts 1 vlinder en dat was het Bonte zandoogje- Pararge aegeria en ook twee prachtige bijensoorten. Verder wat lieveheersbeestjes en dat was het dan wel. Maar de wilde bloemen en kruiden waren voor mijzelf het hoogtepunt hier. En natuurlijk ook het gezicht in een boom waar ik altijd op let of ik er ene ziet.

Maar ook zeker een pracht van een insect die ik nog niet eerder had gezien. En ik heb altijd zo een klein boekje bij me waar verschillende insecten in staan en wat ik had gezien was de Dansmug onbekend- Chironomidae indet. (familie Chironomidae) 

Deze wordt ook weleens de vedermug genoemd. Ze zijn te onderscheiden door de grotere en witte vleugels die als een afdakje op de rug worden gevouwen in rust. Zoals je beneden op de foto kan zien. En een weetje is ook dat deze niet steken en daarbij als ze volwassen zijn eten ze ook helemaal niet.

Deze mug is ook maar en paar millimeters lang en leeft zo een 1 á 2 maanden. De vrouwtjes overwinteren soms in kelders, holle bomen of andere beschutte plaatsen. Het proces van ei tot imago duurt vaak slechts twee weken. Er komen ruim 175 soorten dansmuggen voor in Nederland en België. Ze zijn tevens ook een voedselbron voor een heleboel andere insecten en vogels.  

Na wat foto's te hebben genomen wandelden we een smal paadje uit. En terwijl ik nog onderweg aan het struinen was in het gebladerte zag mijn zwager een bijzondere wilgensoort die veelvuldig langs het pad groeide. 

En dat was de Witte abeel (Populus alba) en wordt ook weleens de zilveren populier genoemd. Hij had gelijk dat hij het mooi vond want dat was ook mijn indruk. En ik bekeek deze wilg van alle kanten en maakte er ook mooie foto's ervan. Dit was het paadje waar we ingingen. (foto) Toch weer een andere route die ik wat jaren geleden niet in was geweest.

Hier kan je het mooie bladerdek zien

Wandelen rond de spaarbekken Petrusplaat foto Bad van de Witte abeel (Populus alba)

En ook de steel aanzet was geheel wit oftewel dus zilvergrijs.

Dat is toch wel een heel mooi gezicht toch?

Voor wat betreft natuur is waar je ook bent in de Biesbosch buitengewoon veelzijdig. Doordat er verschillende biotopen zijn is er een grote verscheidenheid aan flora & fauna. 

En ook deze wandeling was weer heel geslaagd. En met wat wij nog meer zagen kan je ook zien in de videoslide met mooie muziek waar je ook wat vogels hoort fluiten. 

Wandel je dan gezellig virtueel mee. Ik heb er ook iets bijgevoegd wat ik ook eens leuk vond om dit bij de foto's erbij te doen en ben benieuwd of jij het ziet wat dit is.  En dan hoeveel maal je het zag. Dat hoor ik dan ook graag als een reactie erbij mocht je deze willen achterlaten. Want dat is geheel vrijwillig maar je weet het vast al. 

Niet anoniem en plaats altijd je naam op het reactie formulier en ook in de reactie zelf. Ook geen linken naar andere websites graag want ook die worden niet gezet. 

Tips!! Scrol eens met de iPhone naar beneden eens en zie dan ook meer. Of probeer de flipcard eens uit links boven. 

Heb je wellicht ook een YT kanaal dan kan je ook met die URL reageren. Dan kom ik zeker ook op visite bij je mocht je deze post lezen en kijken. En wil je deze website ook volgen wat ik erg leuk zal vinden dan even de URL https://catherinetine toevoegen aan je leeslijst of bij je favorieten. 

Wens je veel kijkplezier. En heel erg bedankt dat  je even op visite kwam.

Natuurgroetjes van mij Tine

Fotografie en videoslide © Tine de Jong, 23-09-2024

vrijdag 20 september 2024

Autorit door de mooie Brabantse Biesbosch


Autorit door de mooie Brabantse Biesbosch, catherinetine.blogspot.com

Wat dagen terug met een droge maar wel een heel winderige dag en was ik weer eens gezellig met mijn zwager rond wezen toeren in het prachtige Nationale park "De Brabantse Biesbosch" in Polder de Noordwaard.  Ditmaal deden we ook een andere route want ik ben hier al heel vaak geweest en hoe we nu gingen rijd je eigenlijk via een andere richting ook naar het Biesbosch Museumeiland toe.  

En is heel leuk om er zo eens heen te rijden en vanaf de Bandijk gingen we bij de T splitsing rechts een weg in die het Steurgat  heet. Enige huizen kom je rechts tegen voor je de polder inrijdt. Die vervolgde wij tot we aan de rechtse zijde een grote parkplaats zagen. Even erbij vermelden dat het water erom heen ook het Steurgat heet. 

Daar hebben we dan ook wat gewandeld want er is een wandelpad die je naar een mooi plekje brengt. Voor wie hier ook een heen wilt heb ik hier een adres zodat je als je er ook eens heen wilt zo kan zoeken hoe te rijden. Steurgat 26, 4251 Werkendam.

Hier zie je een route bord die we later na de wandeling gingen volgen. Dat staat aan het begin bij de parkeerplaats. 
Autorit door de mooie Brabantse Biesbosch, catherinetine.blogspot.com
Maar we gingen hier eerst wandelen. En we gingen dus het wandelpad in (zie foto) Was hier ook al eens geweest met mijn man toen en wilden nu eens zien of ik wat verder kon wandelen dan die keer. Want toen wilde mijn benenwagen en die van mijn man niet verder en zijn toen weer terug gegaan. Want ja je moet toch ook weer naar de auto terug gaan. 

We zagen hier iemand lopen met een hond aan de lijn (want dat moet hier ook) En die zagen we niet meer terug dus wellicht kan je rondwandelen of zo.  Dat is wel het lastigste als je met een auto hier bent, want als je gewoon wandelen gaat dan hoef je niet terug maar wandel je aldaar weer ene andere route uit of zo. 
Autorit door de mooie Brabantse Biesbosch, catherinetine.blogspot.com

Had ditmaal wel mijn Nordic wandelstokken nu bij me als ondersteuning want ja met een rollator is het niet altijd handig om ergen mee te gaan wandelen in de natuur.  Als je hier gaat wandelen kom je ook roosterplaten tegen die je over kan en waar je dan links en rechts mooi uitzicht heb op het water. En dan kom je later op een soort eilandje en daar was de natuur ook wel heel mooi. 

Hier een foto die ik vanaf de stalen roosterplaat nam. Heb je alvast een idee waar we waren. In de video zie je ook dat ik nog even net erover linksaf een pad was gevolgd maar die liep dood. Je zal dan ook wel zien dat het water heel helder hier is. Wellicht laat men hier een hond eens zwemmen of men doet het zelf. 

Autorit door de mooie Brabantse Biesbosch, catherinetine.blogspot.com
Mooie natuur kwamen we dus wel tegen maar helaas geen vlinders maar toch wel een paar mooie insecten. Welke dat deze waren kan je zien als je ook de andere fotografie zal bekijken in onderstaande video die dan zal plaatsen na dit schrijven. Want alles hier plaatsen is wel een beetje veel.  En in een dia slide met rustige muziek is het ook veel mooier om alles te zien toch?  Zag dat ook hier de vegetatie heel verschillend was.


Maar helaas lukte het me weer helaas niet om nog verder te gaan. Maar wel weer verder dan die keer dat ik er met mijn man toen was.  Wie weet een volgend maal als ik hier weer heen zal gaan dat ik dan weer wat verder kan. Aanhouders winnen zegt men toch?  Ervoor had ik al wat langs de weg wat gewandeld terwijl mijn zwager dan wat vooruit reed en dat doe ik dan de volgende keer niet. Wie weet helpt dit dan wat. 

Je hebt hier mooie doorkijkjes over de vele plassen die het gebied rijk is. De omgeving hier is in elk seizoen wel mooi.  Zag dat er aardig wat bramen al rijp waren maar ze zo eten deden we niet want er zitten soms insecten in. We lieten ze maar waar ze waar ze waren.

Toen we weer terug gingen naar de auto zag ik midden in het gras mooie bloemen staan en dacht eerst dat het madeliefjes waren maar die zijn niet zo lang van stengel. Toen ik naderbij kwam zag ik dat het de Zomerfijnstraal- Erigeron annuus waren. Deze had ik ook nog nooit gezien hier in de Biesbosch of elders. Hier de foto er dan ook maar even erbij.

Deze wordt zo een 30–75 cm hoog en heeft een rechtopstaande, behaarde tot weinig behaarde stengel. De Bloei is van mei tot oktober. Vond ze mooie bloemetjes.

Later hebben we de weg vervolgd en aan het einde zijn we rechts af gegaan. 

Tip is :Als je linksaf zal gaan kom je bij de Selevia hoeve uit. Deze Hoeve is een manege en camping ineen, maar er is ook een brasserie waar je wat kan eten en drinken. Vele zwaluwnesten hangen onder de daken altijd. En die zie je dan ook veel heen en weer vliegen.  

En als je deze weg (die het Kooike( heet langs de hoeve zal volgen als je met de fiets zal wezen) dan heb je aldaar ook een pontje waar je naar de overkant kan komen. Pontje Steur vormt de verbinding tussen de Oost en de Noordwaard in de Brabantse Biesbosch. Het vaarseizoen is vanaf mei tot oktober. Deze is soms wel uit de vaart en even kijken op internet is dan wel wat je even moet doen. Anders moet je weer helemaal om fietsen wil je naar de andere zijde komen. 

Wij reden dus rechtsaf met de auto via de Nerzienweg en die later weer overging naar de Bevertweg. Onderweg hebben we ook gestopt om er wat rond te wandelen en we zagen prachtige wilde bloemen, struiken en vergezichten. De omgeving zijn hier meer landbouwpolders maar waar je ook dieren zal kunnen aantreffen. Mooie brandrode runderen lagen in het weiland en ook wat ganzen zagen we langs de dijk aan overkant sloot. 

Zo zagen we ook enkele bijenkasten in het land staan en toen we even stopte zodat ik er een foto van de kasten kon nemen vlogen er vele rondom ons. De  witte uien roken we ook goed en zijn ook wel gereed om van het land afgehaald te worden. Maar wel top dat ze hier ook aan de bijen denken. Zag er onderweg best wel vele staan in het landschap. 
Autorit door de mooie Brabantse Biesbosch, catherinetine.blogspot.com

Verder zagen we nog wat ganzen en een uitkijktoren waar een zwaluw nest in zat boven ijzeren deur en erboven inhammen die gemaakt zijn voor de vleermuizen. De grote kattenstaart was ook weer volop in bloei. Als een fraaie paarse deken kleurde hij grote delen van de Noordwaard. Echt een prachtig gezicht.

En zo reden we weer verder het mooie Noordwaard polderland door met steeds korte pauzes daarbij. Af en toe een brug over met weeral een mooi uitzicht op water van de Noordwaard polder. Helaas hier geen bevers ontmoet maar de natuur met al de flora en fauna vonden we ook al prachtig. 

En op een gegeven moment waren in de Noordwaard polder bij de brug Lijnoorden aangekomen waar onze route van eerste fotosessie stopte.  Bij de brug nabij het gat van lijnoorden zag ik heel veel wilde bloemen en planten aan de oever staan beneden. En sommige kende ik wel maar er was een ander soort die ik hier nog nooit gezien.  Zwager parkeerde auto wat verder en ik wandelde terug en maakte hier ook wat mooie foto's.

En die ik onder andere ook heel mooi vond was de mooie Bosrank- Clematis vitalba L. Deze is sterk gebonden aan de aanwezigheid van kalk in de bodem. Dus het betekent dan als je deze ook eens zal zien dat de bodem kalkhoudend is.  Hier stonden heel veel wilde bloemen en plantjes en kruiden. Echt een kleurrijk geheel aan de waterkant.

Later gingen we weer verder de weg vervolgen en als je richting het Museumeiland gaat dan kom je links ook nog een hele mooie omgeving tegen bij de Petrusplaat. Want daar hebben we ook rondgewandeld maar niet te ver want de lucht begon later wat te betrekken en daarbij was de beenpijn ook wat erger geworden en dan moet ik het niet forceren gaan. Want dan zijn de piepers gaar zoals we altijd zeggen in het Alblasserwaards. En puree is niet echt mijn  ding om te ontvangen.

Maar dat zal een ander schrijven worden die ik voor de volgende keer wellicht hier dan ook zal delen. Die wandeling met fotografie moet ik nog voorzien van mijn naam en nakijken wat ik in een video wilt. Want ik neem wel altijd veel foto's maar wil ook nooit een videootje te lang maken en sommige zijn ook eens mislukt.

Ja lezer het is hier echt heel mooi in dit Nationale park De Biesbosch en er zijn veel wandelen en/of fietsroutes hier. Vele fietsers kwamen we onderweg ook tegen want er zijn ook wegen waar je niet met de auto mag komen en waar zij dan wel weer mogen rijden. Vele weten het wel maar mijn andere buitenlandse blogvrienden wellicht niet en ik schrijf als laatste er nog wat over.

Het Nationaal Park De Biesbosch is een beschermd natuurgebied in Nederland dat op de grens van Noord-Brabant en Zuid-Holland ligt. Het natuurgebied is het grootste zoetwatergetijdengebied van Europa. Vele vogelsoorten kan je hier zeker eens zien. Het is ook één van de beste locaties in Nederland om bevers te spotten. En ook de visarend broedt hier en helaas zowel deze als de bevers heb ik nog niet gezien. 

Kwam hier vroeger heel veel met mijn liefste maar ja die is er helaas niet meer. Al reist hij wel altijd met mij mee waar ik ook heen zal gaan. We zaten toen op dit bankje en keken dan naar het water en de vogels die hier toen ook waren. Heel lang konden we turen met onze verrekijkers. (archief foto)
Maar ik heb zijn foto om mijn hals en in mijn portemonnee en zo is hij ook dichtbij mij. En zo af en toe zie ik ook ergens als ik wandelen gaat een wit veertje. En dan weet ik dat hij ook om mij heen is. Ik kan hier niet komen met het taxivervoer wat ik nu hebt en ik was blij dat mijn zwager tijd had om hierheen te gaan met mij. 

Er zijn nog meer wandelingen en bezoekjes die we hier ook eens een keer gaan doen dus kom gezellig weer eens kijken. Daarbij staat er al genoeg hier te lezen wat wellicht je aandacht trekt.

Met deze regels sluit ik dit schrijven weer af en tip is wel om echt helemaal de video te kijken want wat we zoal zagen was echt heel mooi en zo leer jij ook deze omgeving kennen mocht je er nooit geweest zijn. 

Dank alvast en ook voor je bezoek en reacties over mijn schrijven vind ik altijd leuk maar denk erom Niet anoniem dus plaats altijd je naam alsmede ook in je reactie zelf.

Fotografie , tekst en video dia slide © Tine de Jong, 2024

dinsdag 17 september 2024

Merelman en zijn ontbijtmaal

Het gaat hier nog steeds niet goed met de merels (Turdus merula) en ook is het usutuvirus er helaas ook nog steeds. Het virus komt uit Afrika en wordt overgedragen door muggen en is vooral onder vogels levensgevaarlijk en er zijn er al veel doodgegaan.

Vond pas geleden ook weer wat dode merels in het park en in de binnentuin van de flat hier was er ook een die ik zag liggen in het gras. En ik had er toen gelijk melding van gemaakt en men heeft deze later weggehaald. 

Want andere dieren of vogels kunnen er van eten en dan ook erg ziek worden en doodgaan. En zo wordt de virus dan ook steeds verder verspreid. Het is triest dat er hier steeds minder zijn want ik hoor en zie ze graag. 

Ik mis hun vrolijke gezang in de vroege morgen onder het slaapkamerraam. Dat prachtige merelgezang was ook mijn automatische wekker systeem om wakker te worden op een mooie manier. De musjes hoor ik dan ook wel tjilpen maar het gezang van een merel klinkt wat vrolijker. Zijn aubade hoor ik wel het liefste.

Merels eten veel andere dingen maar het liefste eten ze toch regenwormen en deze merel had had er een paar gevonden. Ze doen niet anders dan hippen en happen. En af en toe dan wat rusten in een boom.

Zag deze Merel (hieronder)  wat scharrelen langs de waterkant bij mijn vroege ochtendwandeling. 

Heel voorzichtig kwam ik wat dichterbij en nam snel een foto. Later kreeg hij mij in de gaten en vloog weg met wat regenwormen in zijn snavel. Op eerste gezicht leek het dat hij een emelt in zijn snavel had. 

Emelten eten graswortels, waardoor het gras niet meer goed kan groeien en uiteindelijk langzaam afsterft. Dus die mogen vogels van mij wel veel eten hoor.

Merelman en zijn ontbijt maal, catherinetine.blogspot.com
Hij bleef lang aan de waterkant heen en weer hippen. 
En hij had geluk want door al dat gehip op het gras 
kwam er een pier naar boven die hij snel in zijn snavel nam. 

Deze doen eigenlijk wel goed werk voor de grond 
maar ja vogels moeten ook eten.

Merelman en zijn ontbijtmaal, catherinetine.blogspot.com

Hier had de merelman wel een vette regenworm te pakken. 
Maar jij had hem niet helemaal uit de grond kunnen pikken. 

Weetje hierbij is dat 
Regenwormen(Lumbricidae) het vermogen hebben dat deze 
een aantal segmenten kan opofferen en wegvluchten.

Aan de kant waar segmenten verloren zijn gegaan, 
worden later dan nieuwe segmenten gevormd.
Om dan later weer te herstellen. 

Merelman en zijn ontbijtmaal, catherinetine.blogspot.com
Ik zag dat hij mij in de gaten had en hij wist even niet wat hij moest doen. 
Hij draaide  zich om en vloog weg om later weer terug te komen. 
Ik ging op een bankje zitten en bekeek de foto's die ik had gemaakt. 
En wat later kwam hij weer naar de waterkant. 
Merels weten al snel waar er voedsel is voor hun.

Merelman en zijn ontbijtmaal, catherinetine.blogspot.com
De Merelman-Turdus merula had er nu twee in zijn mooie oranje snavel.
Vroeg mij af of hij ze gingen delen of ze elders ging opeten.

Merelman en zijn ontbijtmaal, catherinetine.blogspot.com
En nog een laatste blik deed hij naar mij en vloog weg en 
heb de merelman niet meer gezien. En ben toen maar weer 
verder gaan wandelen. 
Het was toch wel weer een mooie waarneming.

Heb al vaker weetjes voor vogels gedeeld en over ook geschreven over de merels dus ik laat het hierbij. Tip is "Probeer ook eens de labels uit en zie waar je dan op stuit".

Bedankt voor het langskomen en natuurgroetjes ook van mij. 
Fotografie en tekst  © Tine de Jong, 17/09/ 2024

Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem of met website linken. 
Die worden niet geplaatst. Zet altijd je naam en ook in de reactie. 

Deel mijn video erbij met mooi merelgezang wat ik eens had opgenomen met een geluidsrecorder en ook wat foto's van merels. En ook een gedicht zie je bij aanvang video.

Misschien heb je deze nog niet gezien. Ik kan er heel lang naar luisteren en jij? 

woensdag 11 september 2024

Ekster eet dode meerkoet kuikens

Ekster eet dode meerkoet kuikens
Een tijd geleden had ik weer eens een mooie waarneming toen ik een wandeling door het stadspark maakte. Zag een ekster(pica pica) in een boom wat op en neer hippen van tak tot tak en deze keek steeds naar beneden. 

Daar zwom een meerkoet met 4 kuikens rond maar daar keek de ekster niet na want hij tuurde naar beneden. 

Ik volgde hem want wilde weten waar hij zo aandachtig naar tuurde. En toen zag ik waar hij naar keek. Dat was dus het nest van de meerkoet die net weg was gegaan. 

En ik zag er ook wat in liggen en dat zag deze ekster dus ook. Steeds een stukje lager ging deze van tak tot tak met daarbij ook schichtig om zich heen kijkend of de kust wel veilig was.
En toen met nogmaals om zich heen kijkend vloog hij naar beneden en landde op het nest. Een spreekwoord zegt de ene zijn dood is een ander zijn brood en dat klopt dus wel. 
Ekster eet dode meerkoet kuikens
Toen hij op het nest was keek hij scherp om zich heen want hij zag niet 1 dood kuiken maar er lagen er nog meer. Hij dacht ik peuzel er maar vast ene op en daarna zie ik het wel. De foto hier laat zien dat dit dode kuiken zijn maag zeker zal vullen. 
Ekster eet dode meerkoet kuikens
Hij zag er nog ene liggen en die lag in het water en met zijn snavel legde hij deze weer in het nest. Zo af en toe doopte hij het dier wat in het water. Ziet er toch wel heel vreemd uit zo een dood diertje.(zie foto)
Hij keek heel goed het verlaten nest na of hij alle dode kuikens nu had want hij wilde ze allen meenemen. Zo af en toe vloog hij weg de boom in en kwam dan later weer terug. Wellicht had hij het in zijn nest gedaan of aan zijn vrouwtje gegeven. Dat kon ik dus niet zien.
Nog maar even een laatste check want je weet nooit wat er tussen het nest verborgen zit. Op de foto zie je rechts naast hem dat hij er nog ene had gevonden.

Nu moest hij opschieten want moeder meerkoet en haar kleintjes kwamen ook weer terug van hun zwem uitje. Die was vast allang blij (denk ik )dat het nest weer schoon was en de dode kuikens weg waren. Ze had al gezien uit de verte dat deze ekster op haar nest was. En zwom nog een rondje met haar kuikens.

En zo zie je maar dat je soms helemaal niet ver weg hoeft te gaan. Want de natuur is mooi dichtbij huis. 

Ik heb er ook een korte video van gemaakt en het kan wat schommelen want ik filmde het uit de vrije hand en ook vanaf een brug met mijn camera. Mij handen zijn niet zo stabiel meer om de camera dan goed stil te houden maar vond het wel gelukt. Het is maar een kort filmpje hoor.

Ik wil je bedanken voor je bezoek en het kijken naar mijn fotografie en van onderstaande live filmpje.  0.36

Let op dat je wel je naam zet als je een reactie achter wilt laten want anonieme 
worden niet meer geplaatst. Dank voor je begrip.

donderdag 5 september 2024

Rode klaver - Trifolium Pratense een bijzonder plantje

Rode klaver - Trifolium Pratense een bijzonder plantje, catherinetine.blogspot.com

In mijn wilde bloementuin op balkon in bakken en hangpotten en op de grond is het altijd een verrassing wat steeds eruit komt groeien. En nu was het de Rode klaver - Trifolium Pratense. Eerst nog maar wat kleine blaadjes maar toen werd de steel langer en langer. 

En ik zag toen wat dagen later de mooie bloemen te voorschijn komen.  De stengels ontspringen altijd in de oksels van de rozetbladeren en stijgen dan boogvormig omhoog.

En wat dagen later waren er al 3 in de bak gekomen echt top. En ik vind het ook wel een bijzonder plantje. Ze hebben van die mooie rode tot purperen bloemhoofdjes die bolhoofdig zijn met fraaie schutblaadjes. Hier een foto van de drietallige bladeren en je ziet dan ook hoe mooi in het midden van de deelblaadjes dan de lichte, v-vormige vlek. Ze behoren tot de vlinderbloemenfamilie en de blaadjes lijken soms ook wel op de vleugels van vlinders.

Blaadjes van de Rode klaver -Trifolium Pratense

De hoogte kan zo een 15 - 50 cm worden en de klaver staat graag in de zon maar verdraagt halfschaduw ook prima.  Het is een overblijvende plant met een diepe penwortel en ja ze groeien in wat plantenbakken dus is het afwachten of ze het hier dan ook in goed zullen doen. 

De zon was er op dat moment volop. En ik had ook al gelijk een eerste bezoeker waar ik al heel blij mee was. Zal onder dit schrijven ook wat foto's plaatsen die ik van de bezoeker maakte. En dat was dus een hommel. Er zijn veel hommelsoorten dus de naam weet ik even niet maar dat maakt voor mij niet uit. Google lens gaf mij teveel andere benamingen. 

Net als bijen dit doen voeden ook hommels zich met nectar; ze gebruiken hun lange, uitrolbare tongen om de nectar uit de bloem op te zuigen. Op de foto beneden kan je dit ook zien. 

Dichterbij ging niet om een foto te maken want dan was ik bang dat de hommel weg vloog. Het heeft ook wel handige pootjes dat hij zich kon omklemmen aan de rode klaver. Je ziet ook dat deze al aardig wat hebt verzamelt. Ik had nog een foto maar die was helaas niet gelukt.

Hommel op de Rode klaver -Trifolium Pratense
De Hommel bleef ook een wel een tijdje want er zat veel in voor hem daar het ook het eerste bloemkopje was. Dus had het ook een primeurtje. En deze ging alles af en geen plekje werd vergeten. Het heeft ook een slimme manier om het mee terug te nemen naar het nest. 

Want hoe verzamelen zij het stuifmeel?

Een hommel poetst het stuifmeel dat daarbij meestal in het vacht terechtkomt en naar de schenen. Met hun voorpoten mengen ze dan het stuifmeel en nectar tot kleine bolletjes. En deze plakken ze dan weer aan hun achterpoten als een soort korfje en zo vervoeren zij het naar het nest. Ze kunnen trouwens uren achter elkaar stuifmeel verzamelen. Zelfs meer dan hun gewicht.
Hommel op de Rode klaver - Trifolium Pratense, catherinetine.blogspot.com

Het deel van de bloem wat stuifmeel vormt, is wat men noemt de helmknop. En die is gelegen aan het uiteinde van de meeldraden in deze bloem. De helmknoppen zijn meestal bolvormig en bevatten microscopisch kleine korrels. En dat is dus het stuifmeel. En zoals je ziet is de roltong van de hommel erg handig om zo diep mogelijk de rode klaver in te gaan.

Hommel op de Rode klaver - Trifolium Pratense , catherinetine.blogspot.com

Ben er nog steeds niet achter gekomen waar zij hun nesten nu eigenlijk hebben. Ze zijn vaak moeilijk te vinden, dus het is lastig om iets te weten te komen over het wel en wee van de  hommelkolonies. 

Vraag me soms af hoeveel kolonies er in zullen slagen om zich weer voort te planten. En hoeveel zouden er sneuvelen als gevolg van predatie of door andere oorzaken want ik heb ze dit jaar weer steeds minder gezien van waar ik weet waar ze altijd komen. Vind dit echt geen goed teken. 

En de Aziatische hoornaar is ook al hier in Nederland al veel waargenomen en helaas eet deze buiten de honingbijen en andere vliesvleugelige insecten ook hommels. Dus dit kan ook nog eens eens een reden wezen.

Een weetje is wat een ieder vast wel weet dat de Klaver twee varianten kent die de kleur van de bloemen aangeeft: Zoals de rode klaver waar ik over schreef en de witte klaver (Trifolium repens). Hier een foto van de witte die uit mijn archief komt. De zon stond erop dus de kleur kan wat licht overkomen. 

Witte klaver

Zijn ze ook eetbaar?

Vele zien het als onkruid maar je kan er echt veel mee.

Want eetbaar zijn ze inderdaad? Zowel de bladeren als de bloemen. De bloemen hebben een zachte en zoete smaak als ze rauw zouden worden gegeten. 

Breek de bloemhoofdjes en strooi de bloesems over salades. 

Ze zijn ook een goede toevoeging bij het bakken en zien er prachtig uit als garnering. Je kunt ook het blad en de bloemen ook eens in een pesto verwerken.  

Zelf maak ik er wel eens thee van. Als ik hen ziet buiten dan pluk ik de kopjes af en laat deze drogen. Ik gebruik dan later twee theelepels rode klaver per kop kokend water. En als je de thee 10 minuten laat trekken smaakt het heerlijk. 

En is ook wel als een geneeskrachtig plantje te noemen. Zie maar op het wereldwijde web wat het ook voor gebruikt wordt. Daar zie je vast ook wel recepten daarbij of meer tips. Er is veel te eten uit de natuur en dat weten vele niet. 

En wie meer over hen wilt weten 

Heb ook al eens een hommel gered en daar heb ik over geschreven op mijn persoonlijke website. Daar zal je ook mooie close-up foto's zien daarbij. En ik had er ook een video van gemaakt die jij er onder vindt. 

Mocht je dit nog niet hebben gelezen of gezien? Dan is hier de rode link en als je erop klikt of drukt kom je er gelijk in. Ik plaats er nog enkele en wellicht bezoek je die ook eens. 

En wil je meer weten dan is dit ook echt aanbevolen voor jou:

En deze ook wel wil je meer lezen over hun wereld.

Fotografie, tekst © Tine de Jong

Dank je wel voor je bezoek en eventuele reacties. En ook die ik mocht ontvangen op mijn vorige of eens de oudere blogposten.

Wellicht een tip om deze ook eens in je tuin te gaan zaaien want het is echt een fantastische insectenplant en ook een favoriet van de bijen en vlinders.

donderdag 29 augustus 2024

Scholekster - Haematopus ostralegus bezocht de binnentuin

Scholekster - Haematopus ostralegus bezocht de binnentuin, catherinetine.blogspot.com

Onverwachte momenten zijn altijd leuk en dat had ik gisteren in de vroege morgen. Want een Scholekster - Haematopus ostralegus kwam op het grasveld in de binnentuin even op visite. Was al vroeg wakker en was alle balkonplantjes water aan het geven. 

En toen zag ik deze landen op het grasveld. Hij was ook dichtbij en kon hem mooi in de lens ontvangen. Was snel naar binnen gegaan om mijn fotocamera te pakken en nam wat foto's en maakte ook een kort filmpje. 

Er komen vaak vogels hier op het grasveld maar een scholekster had ik nog niet hier mogen ontmoeten. Het was dus voor mij dan ook wel een genietmomentje.
Scholekster - Haematopus ostralegus bezocht de binnentuin
Het was lang geleden dat ik deze hier in de omgeving had gezien. Al is er bekend al dat het ook al stadsvogels beginnen te worden. Ik had bij de vogelbescherming onlangs gelezen dat 20% zich al in stedelijk gebied bevinden en er ook broeden.

Deze scholekster heeft ook zo zijn vijanden en hij keek wel steeds om of ze er niet waren. Je zag hem/haar zelfs wat scheef kijken of er geluiden waren van andere vogels die hij liever niet ziet. 

En zijn vijanden komen zeer regelmatig en dat zijn dan de vele zilvermeeuwen (Larus argentatus) die maar steeds meer komen. Maar ook de eksters (pica pica) zijn er hier veel. En dan is er nog de zwarte kraai(Corvus corone)waar hij niks van moet hebben. Maar nu was deze hier de enige want zoals ik al schreef was het heel vroeg.
Scholekster - Haematopus ostralegus bezocht de binnentuin
Ik vind deze altijd erg mooi met zijn zwart-witte verenkleed en zijn oranje snavel en de oranje poten. Rondom de ogen heeft deze oranje ringen en dat maakt deze ook wel een prachtige vogel. Schichtig is deze wel als hij voedsel zoekt want het bleef rondkijken en soms luisteren.
Scholekster - Haematopus ostralegus bezocht de binnentuin
Met zijn lange snavel kan hij diep de grond in en hij ving ook iets. 
Wat het was dat kon ik niet zien. Het kon een emelt wezen of een kleine engeling. 

Wat is het verschil tussen die twee ?

Een engerling is de larve van een kever die tot de familie bladsprietkevers behoort. 
En een emelt is een larve van de langpootmug en die zitten hier ook veel.

Scholekster - Haematopus ostralegus bezocht de binnentuin
Soms trappelde hij met zijn poten om die hij wilde wat wakker te schudden. 
Scholekster - Haematopus ostralegus bezocht de binnentuin
Met zijn lange snavel kan hij diep in gras gaan. 
Deze kan ook slijten maar groeit altijd weer aan.
Scholekster - Haematopus ostralegus bezocht de binnentuin

Dit waren mijn foto's die ik nam van het onverwachte bezoek. En nu is het tijd (als je het wilt) om mijn korte live filmpje te kijken. Ik dank je hierbij ook dat je even gezellig op visite kwam en wens je een mooie dag toe.

Ik had al eens een schrijven gedeeld hier en dat kan je hier lezen. Daar lees je ook over de snavel en lees je meer mooie weetjes over deze  vogel. En wil je dit doen dan wel even eerst het filmpje kijken hoor. Alvast bedankt hierbij. 


Fotografie, tekst  en live video © Tine de Jong, 28-08-2024

Tevens bedank ik hen die ook op mijn YouTube kanaal al hadden gereageerd. 

Heb jij misschien ook een YT kanaal? Dan zal ik het leuk vinden als jij je zal abonneren erop. Druk of klik dan op mijn eekhoornplaatje rechts onder in de video beneden.

Maar ook zal ik het leuk vinden als je mij zal willen volgen op deze natuur website. 

Kopie dan dit even:  https://catherinetine.blogspot.com -De Mens en de Natuur blogspot.
en plaats dit in je leeslijst of bij je favorieten. 

Helaas heb ik geen andere optie want wat ik eerst had werkt niet meer. 
Alvast heel erg bedankt maar ook voor de reacties op mijn vorige posten.