Autorit door de mooie Brabantse Biesbosch

Wat dagen terug met een droge maar wel een heel winderige dag en was ik weer eens gezellig met mijn zwager rond wezen toeren in het prachtige Nationale park "De Brabantse Biesbosch" in Polder de Noordwaard.  Ditmaal deden we ook een andere route want ik ben hier al heel vaak geweest en hoe we nu gingen rijd je eigenlijk via een andere richting ook naar het Biesbosch Museumeiland toe.  

En is heel leuk om er zo eens heen te rijden en vanaf de Bandijk gingen we bij de T splitsing rechts een weg in die het Steurgat  heet. Enige huizen kom je rechts tegen voor je de polder inrijdt. Die vervolgde wij tot we aan de rechtse zijde een grote parkplaats zagen. Even erbij vermelden dat het water erom heen ook het Steurgat heet. 

Daar hebben we dan ook wat gewandeld want er is een wandelpad die je naar een mooi plekje brengt. Voor wie hier ook een heen wilt heb ik hier een adres zodat je als je er ook eens heen wilt zo kan zoeken hoe te rijden. Steurgat 26, 4251 Werkendam.

Hier zie je een route bord die we later na de wandeling gingen volgen. Dat staat aan het begin bij de parkeerplaats. 

Maar we gingen hier eerst wandelen. En we gingen dus het wandelpad in (zie foto) Was hier ook al eens geweest met mijn man toen en wilden nu eens zien of ik wat verder kon wandelen dan die keer. Want toen wilde mijn benenwagen en die van mijn man niet verder en zijn toen weer terug gegaan. Want ja je moet toch ook weer naar de auto terug gaan. 

We zagen hier iemand lopen met een hond aan de lijn (want dat moet hier ook) En die zagen we niet meer terug dus wellicht kan je rondwandelen of zo.  Dat is wel het lastigste als je met een auto hier bent, want als je gewoon wandelen gaat dan hoef je niet terug maar wandel je aldaar weer ene andere route uit of zo. 

Had ditmaal wel mijn Nordic wandelstokken nu bij me als ondersteuning want ja met een rollator is het niet altijd handig om ergen mee te gaan wandelen in de natuur.  Als je hier gaat wandelen kom je ook roosterplaten tegen die je over kan en waar je dan links en rechts mooi uitzicht heb op het water. En dan kom je later op een soort eilandje en daar was de natuur ook wel heel mooi. 

Hier een foto die ik vanaf de stalen roosterplaat nam. Heb je alvast een idee waar we waren. In de video zie je ook dat ik nog even net erover linksaf een pad was gevolgd maar die liep dood. Je zal dan ook wel zien dat het water heel helder hier is. Wellicht laat men hier een hond eens zwemmen of men doet het zelf. 

Mooie natuur kwamen we dus wel tegen maar helaas geen vlinders maar toch wel een paar mooie insecten. Welke dat deze waren kan je zien als je ook de andere fotografie zal bekijken in onderstaande video die dan zal plaatsen na dit schrijven. Want alles hier plaatsen is wel een beetje veel.  En in een dia slide met rustige muziek is het ook veel mooier om alles te zien toch?  Zag dat ook hier de vegetatie heel verschillend was.

Maar helaas lukte het me weer helaas niet om nog verder te gaan. Maar wel weer verder dan die keer dat ik er met mijn man toen was.  Wie weet een volgend maal als ik hier weer heen zal gaan dat ik dan weer wat verder kan. Aanhouders winnen zegt men toch?  Ervoor had ik al wat langs de weg wat gewandeld terwijl mijn zwager dan wat vooruit reed en dat doe ik dan de volgende keer niet. Wie weet helpt dit dan wat. 

Je hebt hier mooie doorkijkjes over de vele plassen die het gebied rijk is. De omgeving hier is in elk seizoen wel mooi.  Zag dat er aardig wat bramen al rijp waren maar ze zo eten deden we niet want er zitten soms insecten in. We lieten ze maar waar ze waar ze waren.

Toen we weer terug gingen naar de auto zag ik midden in het gras mooie bloemen staan en dacht eerst dat het madeliefjes waren maar die zijn niet zo lang van stengel. Toen ik naderbij kwam zag ik dat het de Zomerfijnstraal- Erigeron annuus waren. Deze had ik ook nog nooit gezien hier in de Biesbosch of elders. Hier de foto er dan ook maar even erbij.

Deze wordt zo een 30–75 cm hoog en heeft een rechtopstaande, behaarde tot weinig behaarde stengel. De Bloei is van mei tot oktober. Vond ze mooie bloemetjes.

Later hebben we de weg vervolgd en aan het einde zijn we rechts af gegaan. 

Tip is :Als je linksaf zal gaan kom je bij de Selevia hoeve uit. Deze Hoeve is een manege en camping ineen, maar er is ook een brasserie waar je wat kan eten en drinken. Vele zwaluwnesten hangen onder de daken altijd. En die zie je dan ook veel heen en weer vliegen.  

En als je deze weg (die het Kooike( heet langs de hoeve zal volgen als je met de fiets zal wezen) dan heb je aldaar ook een pontje waar je naar de overkant kan komen. Pontje Steur vormt de verbinding tussen de Oost en de Noordwaard in de Brabantse Biesbosch. Het vaarseizoen is vanaf mei tot oktober. Deze is soms wel uit de vaart en even kijken op internet is dan wel wat je even moet doen. Anders moet je weer helemaal om fietsen wil je naar de andere zijde komen. 

Wij reden dus rechtsaf met de auto via de Nerzienweg en die later weer overging naar de Bevertweg. Onderweg hebben we ook gestopt om er wat rond te wandelen en we zagen prachtige wilde bloemen, struiken en vergezichten. De omgeving zijn hier meer landbouwpolders maar waar je ook dieren zal kunnen aantreffen. Mooie brandrode runderen lagen in het weiland en ook wat ganzen zagen we langs de dijk aan overkant sloot. 

Zo zagen we ook enkele bijenkasten in het land staan en toen we even stopte zodat ik er een foto van de kasten kon nemen vlogen er vele rondom ons. De  witte uien roken we ook goed en zijn ook wel gereed om van het land afgehaald te worden. Maar wel top dat ze hier ook aan de bijen denken. Zag er onderweg best wel vele staan in het landschap. 

Verder zagen we nog wat ganzen en een uitkijktoren waar een zwaluw nest in zat boven ijzeren deur en erboven inhammen die gemaakt zijn voor de vleermuizen. De grote kattenstaart was ook weer volop in bloei. Als een fraaie paarse deken kleurde hij grote delen van de Noordwaard. Echt een prachtig gezicht.

En zo reden we weer verder het mooie Noordwaard polderland door met steeds korte pauzes daarbij. Af en toe een brug over met weeral een mooi uitzicht op water van de Noordwaard polder. Helaas hier geen bevers ontmoet maar de natuur met al de flora en fauna vonden we ook al prachtig. 

En op een gegeven moment waren in de Noordwaard polder bij de brug Lijnoorden aangekomen waar onze route van eerste fotosessie stopte.  Bij de brug nabij het gat van lijnoorden zag ik heel veel wilde bloemen en planten aan de oever staan beneden. En sommige kende ik wel maar er was een ander soort die ik hier nog nooit gezien.  Zwager parkeerde auto wat verder en ik wandelde terug en maakte hier ook wat mooie foto's.

En die ik onder andere ook heel mooi vond was de mooie Bosrank- Clematis vitalba L. Deze is sterk gebonden aan de aanwezigheid van kalk in de bodem. Dus het betekent dan als je deze ook eens zal zien dat de bodem kalkhoudend is.  Hier stonden heel veel wilde bloemen en plantjes en kruiden. Echt een kleurrijk geheel aan de waterkant.

Later gingen we weer verder de weg vervolgen en als je richting het Museumeiland gaat dan kom je links ook nog een hele mooie omgeving tegen bij de Petrusplaat. Want daar hebben we ook rondgewandeld maar niet te ver want de lucht begon later wat te betrekken en daarbij was de beenpijn ook wat erger geworden en dan moet ik het niet forceren gaan. Want dan zijn de piepers gaar zoals we altijd zeggen in het Alblasserwaards. En puree is niet echt mijn  ding om te ontvangen.

Maar dat zal een ander schrijven worden die ik voor de volgende keer wellicht hier dan ook zal delen. Die wandeling met fotografie moet ik nog voorzien van mijn naam en nakijken wat ik in een video wilt. Want ik neem wel altijd veel foto's maar wil ook nooit een videootje te lang maken en sommige zijn ook eens mislukt.

Ja lezer het is hier echt heel mooi in dit Nationale park De Biesbosch en er zijn veel wandelen en/of fietsroutes hier. Vele fietsers kwamen we onderweg ook tegen want er zijn ook wegen waar je niet met de auto mag komen en waar zij dan wel weer mogen rijden. Vele weten het wel maar mijn andere buitenlandse blogvrienden wellicht niet en ik schrijf als laatste er nog wat over.

Het Nationaal Park De Biesbosch is een beschermd natuurgebied in Nederland dat op de grens van Noord-Brabant en Zuid-Holland ligt. Het natuurgebied is het grootste zoetwatergetijdengebied van Europa. Vele vogelsoorten kan je hier zeker eens zien. Het is ook één van de beste locaties in Nederland om bevers te spotten. En ook de visarend broedt hier en helaas zowel deze als de bevers heb ik nog niet gezien. 

Kwam hier vroeger heel veel met mijn liefste maar ja die is er helaas niet meer. Al reist hij wel altijd met mij mee waar ik ook heen zal gaan. We zaten toen op dit bankje en keken dan naar het water en de vogels die hier toen ook waren. Heel lang konden we turen met onze verrekijkers. (archief foto)

Maar ik heb zijn foto om mijn hals en in mijn portemonnee en zo is hij ook dichtbij mij. En zo af en toe zie ik ook ergens als ik wandelen gaat een wit veertje. En dan weet ik dat hij ook om mij heen is. Ik kan hier niet komen met het taxivervoer wat ik nu hebt en ik was blij dat mijn zwager tijd had om hierheen te gaan met mij. 

Er zijn nog meer wandelingen en bezoekjes die we hier ook eens een keer gaan doen dus kom gezellig weer eens kijken. Daarbij staat er al genoeg hier te lezen wat wellicht je aandacht trekt.

Met deze regels sluit ik dit schrijven weer af en tip is wel om echt helemaal de video te kijken want wat we zoal zagen was echt heel mooi en zo leer jij ook deze omgeving kennen mocht je er nooit geweest zijn. 

Dank alvast en ook voor je bezoek en reacties over mijn schrijven vind ik altijd leuk maar denk erom Niet anoniem dus plaats altijd je naam alsmede ook in je reactie zelf.

Fotografie , tekst en video dia slide © Tine de Jong, 2024

Merelman en zijn ontbijtmaal

Het gaat hier nog steeds niet goed met de merels (Turdus merula) en ook is het usutuvirus er helaas ook nog steeds. Het virus komt uit Afrika en wordt overgedragen door muggen en is vooral onder vogels levensgevaarlijk en er zijn er al veel doodgegaan.

Vond pas geleden ook weer wat dode merels in het park en in de binnentuin van de flat hier was er ook een die ik zag liggen in het gras. En ik had er toen gelijk melding van gemaakt en men heeft deze later weggehaald. 

Want andere dieren of vogels kunnen er van eten en dan ook erg ziek worden en doodgaan. En zo wordt de virus dan ook steeds verder verspreid. Het is triest dat er hier steeds minder zijn want ik hoor en zie ze graag. 

Ik mis hun vrolijke gezang in de vroege morgen onder het slaapkamerraam. Dat prachtige merelgezang was ook mijn automatische wekker systeem om wakker te worden op een mooie manier. De musjes hoor ik dan ook wel tjilpen maar het gezang van een merel klinkt wat vrolijker. Zijn aubade hoor ik wel het liefste.

Merels eten veel andere dingen maar het liefste eten ze toch regenwormen en deze merel had had er een paar gevonden. Ze doen niet anders dan hippen en happen. En af en toe dan wat rusten in een boom.

Zag deze Merel (hieronder)  wat scharrelen langs de waterkant bij mijn vroege ochtendwandeling. 

Heel voorzichtig kwam ik wat dichterbij en nam snel een foto. Later kreeg hij mij in de gaten en vloog weg met wat regenwormen in zijn snavel. Op eerste gezicht leek het dat hij een emelt in zijn snavel had. 

Emelten eten graswortels, waardoor het gras niet meer goed kan groeien en uiteindelijk langzaam afsterft. Dus die mogen vogels van mij wel veel eten hoor.

Hij bleef lang aan de waterkant heen en weer hippen. 

En hij had geluk want door al dat gehip op het gras 

kwam er een pier naar boven die hij snel in zijn snavel nam. 

Deze doen eigenlijk wel goed werk voor de grond 

maar ja vogels moeten ook eten.

Hier had de merelman wel een vette regenworm te pakken. 

Maar jij had hem niet helemaal uit de grond kunnen pikken. 

Weetje hierbij is dat 

Regenwormen(Lumbricidae) het vermogen hebben dat deze 

een aantal segmenten kan opofferen en wegvluchten.

Aan de kant waar segmenten verloren zijn gegaan, 

worden later dan nieuwe segmenten gevormd.

Om dan later weer te herstellen. 

Ik zag dat hij mij in de gaten had en hij wist even niet wat hij moest doen. 

Hij draaide  zich om en vloog weg om later weer terug te komen. 

Ik ging op een bankje zitten en bekeek de foto's die ik had gemaakt. 

En wat later kwam hij weer naar de waterkant. 

Merels weten al snel waar er voedsel is voor hun.

De Merelman-Turdus merula had er nu twee in zijn mooie oranje snavel.
Vroeg mij af of hij ze gingen delen of ze elders ging opeten.

En nog een laatste blik deed hij naar mij en vloog weg en 
heb de merelman niet meer gezien. En ben toen maar weer 

verder gaan wandelen. 

Het was toch wel weer een mooie waarneming.

Heb al vaker weetjes voor vogels gedeeld en over ook geschreven over de merels dus ik laat het hierbij. Tip is "Probeer ook eens de labels uit en zie waar je dan op stuit".

Bedankt voor het langskomen en natuurgroetjes ook van mij. 

Fotografie en tekst  © Tine de Jong, 17/09/ 2024

Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem of met website linken. 

Die worden niet geplaatst. Zet altijd je naam en ook in de reactie. 

Deel mijn video erbij met mooi merelgezang wat ik eens had opgenomen met een geluidsrecorder en ook wat foto's van merels. En ook een gedicht zie je bij aanvang video.

Misschien heb je deze nog niet gezien. Ik kan er heel lang naar luisteren en jij? 

Ekster eet dode meerkoet kuikens

Een tijd geleden had ik weer eens een mooie waarneming toen ik een wandeling door het stadspark maakte. Zag een ekster(pica pica) in een boom wat op en neer hippen van tak tot tak en deze keek steeds naar beneden. 

Daar zwom een meerkoet met 4 kuikens rond maar daar keek de ekster niet na want hij tuurde naar beneden. 

Ik volgde hem want wilde weten waar hij zo aandachtig naar tuurde. En toen zag ik waar hij naar keek. Dat was dus het nest van de meerkoet die net weg was gegaan. 

En ik zag er ook wat in liggen en dat zag deze ekster dus ook. Steeds een stukje lager ging deze van tak tot tak met daarbij ook schichtig om zich heen kijkend of de kust wel veilig was.

En toen met nogmaals om zich heen kijkend vloog hij naar beneden en landde op het nest. Een spreekwoord zegt de ene zijn dood is een ander zijn brood en dat klopt dus wel. 

Toen hij op het nest was keek hij scherp om zich heen want hij zag niet 1 dood kuiken maar er lagen er nog meer. Hij dacht ik peuzel er maar vast ene op en daarna zie ik het wel. De foto hier laat zien dat dit dode kuiken zijn maag zeker zal vullen. 

Hij zag er nog ene liggen en die lag in het water en met zijn snavel legde hij deze weer in het nest. Zo af en toe doopte hij het dier wat in het water. Ziet er toch wel heel vreemd uit zo een dood diertje.(zie foto)

Hij keek heel goed het verlaten nest na of hij alle dode kuikens nu had want hij wilde ze allen meenemen. Zo af en toe vloog hij weg de boom in en kwam dan later weer terug. Wellicht had hij het in zijn nest gedaan of aan zijn vrouwtje gegeven. Dat kon ik dus niet zien.

Nog maar even een laatste check want je weet nooit wat er tussen het nest verborgen zit. Op de foto zie je rechts naast hem dat hij er nog ene had gevonden.

Nu moest hij opschieten want moeder meerkoet en haar kleintjes kwamen ook weer terug van hun zwem uitje. Die was vast allang blij (denk ik )dat het nest weer schoon was en de dode kuikens weg waren. Ze had al gezien uit de verte dat deze ekster op haar nest was. En zwom nog een rondje met haar kuikens.

En zo zie je maar dat je soms helemaal niet ver weg hoeft te gaan. Want de natuur is mooi dichtbij huis. 

Ik heb er ook een korte video van gemaakt en het kan wat schommelen want ik filmde het uit de vrije hand en ook vanaf een brug met mijn camera. Mij handen zijn niet zo stabiel meer om de camera dan goed stil te houden maar vond het wel gelukt. Het is maar een kort filmpje hoor.

Ik wil je bedanken voor je bezoek en het kijken naar mijn fotografie en van onderstaande live filmpje.  0.36

Let op dat je wel je naam zet als je een reactie achter wilt laten want anonieme 

worden niet meer geplaatst. Dank voor je begrip.

Rode klaver - Trifolium Pratense een bijzonder plantje

In mijn wilde bloementuin op balkon in de bakken en hangpotten en op de grond is het altijd een verrassing wat steeds eruit komt groeien. En nu was het de Rode klaver - Trifolium Pratense. Eerst nog maar wat kleine blaadjes maar toen werd de steel langer en langer. 

En ik zag toen wat dagen later de mooie bloemen te voorschijn komen.  De stengels ontspringen altijd in de oksels van de rozetbladeren en stijgen dan boogvormig omhoog.

En wat dagen later waren er al 3 in de bak gekomen echt top. En ik vind het ook wel een bijzonder plantje. Ze hebben van die mooie rode tot purperen bloemhoofdjes die bolhoofdig zijn met fraaie schutblaadjes. Hier een foto van de drietallige bladeren en je ziet dan ook hoe mooi in het midden van de deelblaadjes dan de lichte, v-vormige vlek. Ze behoren tot de vlinderbloemenfamilie en de blaadjes lijken soms ook wel op de vleugels van vlinders.

De hoogte kan zo een 15 - 50 cm worden en de klaver staat graag in de zon maar verdraagt halfschaduw ook prima.  Het is een overblijvende plant met een diepe penwortel en ja ze groeien in wat plantenbakken dus is het afwachten of ze het hier dan ook in goed zullen doen. 

De zon was er op dat moment volop. En ik had ook al gelijk een eerste bezoeker waar ik al heel blij mee was. Zal onder dit schrijven ook wat foto's plaatsen die ik van de bezoeker maakte. En dat was dus een hommel. Er zijn veel hommelsoorten dus de naam weet ik even niet maar dat maakt voor mij niet uit. Google lens gaf mij teveel andere benamingen. 

Net als bijen dit doen voeden ook hommels zich met nectar; ze gebruiken hun lange, uitrolbare tongen om de nectar uit de bloem op te zuigen. Op de foto beneden kan je dit ook zien. 

Dichterbij ging niet om een foto te maken want dan was ik bang dat de hommel weg vloog. Het heeft ook wel handige pootjes dat hij zich kon omklemmen aan de rode klaver. Je ziet ook dat deze al aardig wat hebt verzamelt. Ik had nog een foto maar die was helaas niet gelukt.

De Hommel bleef ook een wel een tijdje want er zat veel in voor hem daar het ook het eerste bloemkopje was. Dus had het ook een primeurtje. En deze ging alles af en geen plekje werd vergeten. Het heeft ook een slimme manier om het mee terug te nemen naar het nest. 

Want hoe verzamelen zij het stuifmeel?

Een hommel poetst het stuifmeel dat daarbij meestal in het vacht terechtkomt en naar de schenen. Met hun voorpoten mengen ze dan het stuifmeel en nectar tot kleine bolletjes. En deze plakken ze dan weer aan hun achterpoten als een soort korfje en zo vervoeren zij het naar het nest. Ze kunnen trouwens uren achter elkaar stuifmeel verzamelen. Zelfs meer dan hun gewicht.

Het deel van de bloem wat stuifmeel vormt, is wat men noemt de helmknop. En die is gelegen aan het uiteinde van de meeldraden in deze bloem. De helmknoppen zijn meestal bolvormig en bevatten microscopisch kleine korrels. En dat is dus het stuifmeel. En zoals je ziet is de roltong van de hommel erg handig om zo diep mogelijk de rode klaver in te gaan.

Ben er nog steeds niet achter gekomen waar zij hun nesten nu eigenlijk hebben. Ze zijn vaak moeilijk te vinden, dus het is lastig om iets te weten te komen over het wel en wee van de  hommelkolonies. 

Vraag me soms af hoeveel kolonies er in zullen slagen om zich weer voort te planten. En hoeveel zouden er sneuvelen als gevolg van predatie of door andere oorzaken want ik heb ze dit jaar weer steeds minder gezien van waar ik weet waar ze altijd komen. Vind dit echt geen goed teken. 

En de Aziatische hoornaar is ook al hier in Nederland al veel waargenomen en helaas eet deze buiten de honingbijen en andere vliesvleugelige insecten ook hommels. Dus dit kan ook nog eens eens een reden wezen.

Een weetje is wat een ieder vast wel weet dat de Klaver twee varianten kent die de kleur van de bloemen aangeeft: Zoals de rode klaver waar ik over schreef en de witte klaver (Trifolium repens). Hier een foto van de witte die uit mijn archief komt. De zon stond erop dus de kleur kan wat licht overkomen. 

Zijn ze ook eetbaar?

Vele zien het als onkruid maar je kan er echt veel mee.

Want eetbaar zijn ze inderdaad? Zowel de bladeren als de bloemen. De bloemen hebben een zachte en zoete smaak als ze rauw zouden worden gegeten. 

Breek de bloemhoofdjes en strooi de bloesems over salades. 

Ze zijn ook een goede toevoeging bij het bakken en zien er prachtig uit als garnering. Je kunt ook het blad en de bloemen ook eens in een pesto verwerken.  

Zelf maak ik er wel eens thee van. Als ik hen ziet buiten dan pluk ik de kopjes af en laat deze drogen. Ik gebruik dan later twee theelepels rode klaver per kop kokend water. En als je de thee 10 minuten laat trekken smaakt het heerlijk. 

En is ook wel als een geneeskrachtig plantje te noemen. Zie maar op het wereldwijde web wat het ook voor gebruikt wordt. Daar zie je vast ook wel recepten daarbij of meer tips. Er is veel te eten uit de natuur en dat weten vele niet. 

En wie meer over hen wilt weten 

Heb ook al eens een hommel gered en daar heb ik over geschreven op mijn persoonlijke website. Daar zal je ook mooie close-up foto's zien daarbij. En ik had er ook een video van gemaakt die jij er onder vindt. 

Mocht je dit nog niet hebben gelezen of gezien? Dan is hier de rode link en als je erop klikt of drukt kom je er gelijk in. Ik plaats er nog enkele en wellicht bezoek je die ook eens. 

Hommel gered uit de regen

En wil je meer weten dan is dit ook echt aanbevolen voor jou:

Een hommel vertelt

En deze ook wel wil je meer lezen over hun wereld.

Wereld van onze hommels met weetjes

Fotografie, tekst © Tine de Jong

Dank je wel voor je bezoek en eventuele reacties. En ook die ik mocht ontvangen op mijn vorige of eens de oudere blogposten.

Wellicht een tip om deze ook eens in je tuin te gaan zaaien want het is echt een fantastische insectenplant en ook een favoriet van de bijen en vlinders.

Scholekster - Haematopus ostralegus bezocht de binnentuin

Onverwachte momenten zijn altijd leuk en dat had ik gisteren in de vroege morgen. Want een Scholekster - Haematopus ostralegus kwam op het grasveld in de binnentuin even op visite. Was al vroeg wakker en was alle balkonplantjes water aan het geven. 

En toen zag ik deze landen op het grasveld. Hij was ook dichtbij en kon hem mooi in de lens ontvangen. Was snel naar binnen gegaan om mijn fotocamera te pakken en nam wat foto's en maakte ook een kort filmpje. 

Er komen vaak vogels hier op het grasveld maar een scholekster had ik nog niet hier mogen ontmoeten. Het was dus voor mij dan ook wel een genietmomentje.

Het was lang geleden dat ik deze hier in de omgeving had gezien. Al is er bekend al dat het ook al stadsvogels beginnen te worden. Ik had bij de vogelbescherming onlangs gelezen dat 20% zich al in stedelijk gebied bevinden en er ook broeden.

Deze scholekster heeft ook zo zijn vijanden en hij keek wel steeds om of ze er niet waren. Je zag hem/haar zelfs wat scheef kijken of er geluiden waren van andere vogels die hij liever niet ziet. 

En zijn vijanden komen zeer regelmatig en dat zijn dan de vele zilvermeeuwen (Larus argentatus) die maar steeds meer komen. Maar ook de eksters (pica pica) zijn er hier veel. En dan is er nog de zwarte kraai(Corvus corone)waar hij niks van moet hebben. Maar nu was deze hier de enige want zoals ik al schreef was het heel vroeg.

Ik vind deze altijd erg mooi met zijn zwart-witte verenkleed en zijn oranje snavel en de oranje poten. Rondom de ogen heeft deze oranje ringen en dat maakt deze ook wel een prachtige vogel. Schichtig is deze wel als hij voedsel zoekt want het bleef rondkijken en soms luisteren.

Met zijn lange snavel kan hij diep de grond in en hij ving ook iets. 

Wat het was dat kon ik niet zien. Het kon een emelt wezen of een kleine engeling. 

Wat is het verschil tussen die twee ?

Een engerling is de larve van een kever die tot de familie bladsprietkevers behoort. 

En een emelt is een larve van de langpootmug en die zitten hier ook veel.

Soms trappelde hij met zijn poten om die hij wilde wat wakker te schudden. 

Met zijn lange snavel kan hij diep in gras gaan. 

Deze kan ook slijten maar groeit altijd weer aan.

Dit waren mijn foto's die ik nam van het onverwachte bezoek. En nu is het tijd (als je het wilt) om mijn korte live filmpje te kijken. Ik dank je hierbij ook dat je even gezellig op visite kwam en wens je een mooie dag toe.

Ik had al eens een schrijven gedeeld hier en dat kan je hier lezen. Daar lees je ook over de snavel en lees je meer mooie weetjes over deze  vogel. En wil je dit doen dan wel even eerst het filmpje kijken hoor. Alvast bedankt hierbij. 

Weetjes over de Scholekster-Haematopus ostralegus

Fotografie, tekst  en live video © Tine de Jong, 28-08-2024

Tevens bedank ik hen die ook op mijn YouTube kanaal al hadden gereageerd. 

Heb jij misschien ook een YT kanaal? Dan zal ik het leuk vinden als jij je zal abonneren erop. Druk of klik dan op mijn eekhoornplaatje rechts onder in de video beneden.

Maar ook zal ik het leuk vinden als je mij zal willen volgen op deze natuur website. 

Kopie dan dit even:  https://catherinetine.blogspot.com -De Mens en de Natuur blogspot.

en plaats dit in je leeslijst of bij je favorieten. 

Helaas heb ik geen andere optie want wat ik eerst had werkt niet meer. 

Alvast heel erg bedankt maar ook voor de reacties op mijn vorige posten.

Prachtige Tropische vlindertuin in Gemert N-B

Daar ik dit jaar nog maar weinig vlinders heb zien rondfladderen in de vrije natuur ben ik onlangs maar weer eens naar een tropische vlindertuin geweest. En een tijdje geleden was ik ditmaal eens in Gemert (N-B)  bij zo een vlindertuin geweest.  Het was schitterend hier. 

Wat ik als titel schreef is ook echt zo want ik ben al in veel vlindertuinen geweest maar hier waren zoveel soorten die ik in andere tuinen toch nog nooit had gezien. Dat zie jij straks ook als je mijn videoslide met andere fotografie vlinder en rupsen daarbij zal bekijken.

Was ook heel nieuwsgierig wat ik in inde vlindertuin aan soorten dan zal mogen spotten. Het heet hier de Vlindersafari wat wel past want je kan hier op safari en op zoek gaan naar vele mooie soorten. Sommige zaten tussen de bloemen maar je hebt ook kans om enige prachtige rupsen te zien. 

Heb wel wel 3x rond gewandeld om vlindersoorten op de foto te zetten die ik wilde maar heb ze nog lang niet allen gezien. 

Het is tevens leerzaam voor zowel groot als klein. Er zijn hier vele vrijwilligers mocht je eens vragen hebben over de vlindersoorten en de vlinders zelf of de poppen die je ook kan zien hier. Ik heb ook interessante weetjes  ontvangen van de vlinders en hun vlinderleven wat ik helemaal niet wist van hen.

Enige die mijn aandacht volop ontvingen die zal ik hier eens plaatsen gaan. 

Foto 1 (de bovenste foto) is de Protogoniomorpha parhassus en komt oorspronkelijk uit  Zuid- en Oost-Afrika. Draagt de naam Parelmoer en is familie van Nymphalidae. Het is een opvallende vlinder met (afhankelijk van het seizoen) een violette of parelmoerachtige glans. Je ziet het een beetje linksonder op de vleugel.

Wat je helaas niet kan zien op de foto is dat de onderkant van de vleugel bedekt is met fijne lijntjes en contouren die een laagje groen overlappen. In het droge seizoen lijken ze parelwit met zwarte punten en rode oogvlekken. Deze zat heerlijk te genieten bij de vruchtensap voederbakje en wat vruchten daarbij en zat op een banaan.

Foto 2.  is die ik ook heel erg mooi vond en dat is de Atlasvlinder-Attacus atlas. 

Hier slaapt hij en is van alle vlinders hier ook de grootste. Deze vlinder kan een spanwijdte bereiken van 25-30 centimeter en behoort tot de grootste vlinders ter wereld. Het is een prachtige vlinder maar leeft helaas maar zo een 5 dagen. De vlinder heeft geen roltong en kan dus geen voedsel opnemen. Het teert op de energie opgenomen in het rupsstadium. Na het ontpoppen houdt hij zich alleen maar bezig met de voortplanting en daarna gaat hij dood.

Het is op de foto wat moeilijk te zien maar deze vlinder heeft de tekening van slangenkoppen aan de uiteinden van de vleugels om belagers af te schrikken.

Foto 3 en de laatste is ook echt heel mooi. En dat is de Oleanderpijlstaart (Daphnis nerii) 

Er zijn hier nog heel veel soorten en dat zie je in mijn fotografie als een videoslide in mijn video. Ik dank je voor je bezoek en wens je veel kijkplezier van mijn momenten in de vlinder tuin hier.  Je zal veel vlinders zien die je niet in andere vlindertuinen wellicht hebt gezien.

Bedankt voor het bezoeken van mijn blog. Laat me een bericht achter want dat vind ik altijd erg leuk. Maar niet anoniem want die plaats ik niet. Tevens bedankt dat je ook de oudere posten een leest. 

Fotografie, tekst en videoslide © Tine de Jong , 2024  Kijk je ook gezellig mee? 

Kijk via YT als je het hier te klein vind.

Hortensia mooi en kleurrijke bloemen

 Je ziet ze overal nu bloeien en soms in de mooiste kleuren en dat heb ik het over de Hortensia's. Zelfs in parken en tuinen kom je ze tegen en van enige had ik wat foto's gemaakt. En die zal ik hier ook eens posten gaan. 

Want deze heester met bloemen en kleuren had ik nog niet op deze websites staan. Er komen steeds meer soorten en ook die geven ze dan mooie namen daarbij. Het zijn de populairste struiken die je steeds meer overal ziet verschijnen.

* Foto 1 (boven) is de Bolhortensia of ook wel de Boerenhortensia genoemd - Hydrangea macrophylla. Deze heester kent twee soorten: Bolle bloeischermen of met de platte. Ze zijn er in allerlei kleuren van prachtige rode, roze, witte, paarse of met wat blauwe tinten. 

Deze soort zag je vroeger en nu nog soms ook wel als een mooie haag bij boerderijen. Van daar ook de naam.  Het is een soort die bloeit op oud hout en kan heel  groot worden als deze niet gesnoeid word.

* Foto 2 is een mooie witte die ik ook had gezien. "Annabelle" -Hydrangea arborescens 

De wordt zo tussen de 1 en 1.50 meter hoog. Dus niet zo hoog als de andere soorten en is ook geliefd bij vele mensen om in de tuin te hebben. Wel is te zo dat met regenbuien de bloemen van de Annabelle hortensia wat zwaarder worden waardoor ze kunnen gaan hangen en zelfs kunnen knakken. Met steunringen of bamboe stokken kan je deze struik dan rechtop houden. 

De Annabelle houdt wel het liefste ervan  op een plekje met wat schaduw te staan. Een hele dag in de felle zon, kan er voor zorgen dat de bloemen bruin worden. 

Er is nog een ander soort en dat is de De Strong Annabelle. De naam zegt het al want deze heeft dikkere en stevigere stelen dan de normale Annabelle waardoor de bloemen niet gaan hangen of platliggen. 

* Foto 3  is wat op een bordje erbij stond is de Hydrangea macrophylla 'Rotschwanz' . Deze vond ik echt heel mooi. Ik kwam deze ook eens tegen in een tuin waar ik een bezoek aan had gebracht. 

En mij vielen dan ook gelijk de de vorm van de bloemen met dieprode kleur op. Bloeit van juli tot september (soms langer afhankelijk van het weer) en staat graag op een zonnige plek en heeft stevige stengels. 

Deze hieronder foto 4 en is de Hydrangea macrophylla-Grote Hortensia.

Wat tuintips nog erbij 

En dat is dat je na de bloeiperiode en voor maart wel de uitgebloeide bloemen weg moet knippen vlak boven de gezonde knoppen. Maar snoei ze nooit in het voorjaar want dan bloeien ze niet goed. Dat is een fout die veel mensen maken.

Hortensia's kunnen heel groot worden en daarom is snoeien heel belangrijk. Vind je ze dus te groot worden?  Dan moet men de oude takken van deze struiken terugsnoeien tot het laagste paar gezonde knoppen op grondniveau. Dan ontstaat er weer een mooi kader. 

 Als uw struik een hoofdstam heeft gekregen voor extra hoogte, snoeit u eenvoudigweg de oude stengels terug.

Ze zijn niet alleen maar mooi maar het zijn ook wel sterke heesters en/of struiken. 

Ook even erbij schrijven wat zeer belangrijk is want  hortensia's zijn giftig voor mensen en kinderen als mede ook voor alle huisdieren. Want als je het sap binnen krijgt op de 1 of andere manier kan het veel problemen geven zoals diarree of overgeven. Was dus altijd de handen goed als je hen hebt aangeraakt!  

~~~~~~~~~~~~

En met deze  tips sluit ik het blog weer af en ik bedank je voor je bezoek en het kijken naar mijn fotografie. En het lezen daarbij. Ook heel erg bedankt lief en mooi medemens voor je reactie die ik mocht ontvangen op mijn vorige blog schrijven. 

Maar ook die ik in ontvangst mocht nemen op de al wat oudere natuurblogs en gedichten die ook hier staan. Dank ook voor de nieuwe volgers die deze website mooi vond om ze dan toe te voegen aan de leeslijst. 

Het maakt mij erg blij als men mijn blogs bezoekt,  leest en bekijkt want dat stimuleer mij ook om meer hier te gaan plaatsen. 

Vrienden uit het buitenland zijn ook van harte welkom net als die in Nederland wonen. Want zo leer ik ook jouw website kennen mocht je die hebben of wellicht een YouTube kanaal. 

Met die URL link van je YouTube kanaal kan je ook hier reageren en wie weet ontvang jij ook wel nieuwe bezoekers. Zo heb ik ook al veel nieuwe schrijvers en  YT vrienden mogen leren kennen.

Wil je ook eens reageren en je hebt geen website ? Vul dan je naam in als ook in de reactie en laat dan de andere regels open.  Gelieve niet Anoniem want die worden hier als op mijn andere website niet geplaatst!  Dank voor uwe begrip. Groetjes, Tine

Tekst en fotografie © Tine de Jong, 2024

* Tip.. Wil jij eens een hortensia gaan stekken dan is dit filmpje vast wat voor jou.  Het wordt er goed uitgelegd met de beelden en ondertiteling hoe je dit dan kan doen.

En voor al mijn bezoekers deze tip nog extra erbij. Want als je kijkt naar de video en je kan het niet verstaan? 

Dan zie je onderin rechts een vierkantje staan en er naast een radartje. Als je daar op klikt kan je automatisch vertalen en aldaar zie je automatisch vertalen staan. Zoek je taal en klik erop.

En als je daar dan weer op klikt dan kan jij jouw taal op zoeken en lezen wat er in dit filmpje als ondertiteling staat. 

Boer Tom laat stap voor stap zien hoe je hortensia's stekt. Kijkduur 2.00

Heb jij ze ook in je tuin of in huis staan?