Gekieteld door lentezon zie je nu steeds meer het gewoon speenkruid-Ficaria verna te voorschijn komen. Geel is ook de kleur van de lente en die mag van mij weleens door gaan zetten. En gele andere bloemen die altijd op komen in deze maand zag ik al maar deze vind ik zelf altijd wel kleine vrolijke bloemetjes. Bloemen zijn geel van kleur, met twaalf kroonbladeren en groene kelkbladeren.
Deze zijn wel de bekende voorjaarsbode's waar je nu al veel van kan genieten. Er is al veel over geschreven maar ja wat ik zie of eens ontmoet daar schrijf ik over maar ik houd het ditmaal kort. Men ziet deze soms als onkruid maar ik zeg altijd er bestaat geen onkruid en dat zijn deze plantjes dus ook helemaal niet.
En heb jij deze ook eens in je tuin. Dan zeker niet weghalen want door het laagblijvend bloementapijtje heb jij geen kans op onkruid daar het de bodem goed afsluit en onkruid geen kans heeft zich erdoor te dringen. Het is ook wel een woekerplantje en kan soms kwetsbare voorjaarsbloeiers wel in de weg zitten. Maar na de groei en dat is meestal in de zomer dan verdwijnt speenkruid weer volledig ondergronds. En als de tijd er weer is dan komen ze weer terug.
Had ook een foto genomen van de bladeren en dat is deze foto en rechtsonder in de hoek zie je ook een knop van het gewoon speenkruid. Met kleine zonnestraal erop gericht alsof deze wilde zeggen mij niet vergeten hoor. Zie mij eens als klein geel zonnestraaltje.
In een vaste plantentuin met enigszins vochtige zandgrond is het speenkruid zeker ook een goede bodembedekker. Daarbij geeft het ook wat kleur daarbij. Speenkruid behoort ook tot de stinzenplantjes. En dat merk je ook aan de wortelstokken en hierdoor vermeerderen zij zich ook.
De naam speenkruid is afgeleid van de vorm van de knolletjes, die ook wel op kleine speentjes lijken. Op deze foto (beneden) zie je ze goed. Wel heb ik deze van heel dichtbij de foto genomen. Maar dan heb je beetje een idee hoe speenkruidknolletjes eruit zien.
Had het zelf al eens geprobeerd om deze uit het wild in een balkonbak te gaan vermeerderen maar dat is me niet gelukt. Ik vermoed dat ik niet de goede grond had, maar ja als je het niet probeert dan weet je het niet. Je kan ook een ander soort kopen bij tuinwinkel en misschien doe ik dit ook wel eens een keer.
Wat ook een mooi plantje is deze waar ik ook eens wat informatie over had gedeeld. Wellicht heb je deze nog niet gelezen.Is misschien ook wel interessant voor jou als je van wilde bloemen of planten houdt.
Zie je het niet in het blauw of rood dan werken ze wel hoor. Weet niet wat het is maar dat werkt niet bij mij. Soms wel hoor maar veel ook helaas niet.
Dank je wel dat je gezellig even op visite kwam op mijn schrijven. En met het dit teken > linksboven (kan op een phone anders zijn) kan je ook verder of terug lezen gaan. Wens je mooie dagen toe voor elke dag.
Reacties zijn altijd welkom maar niet anoniem graag. Die worden niet meer geplaatst. Tevens bedankt voor de reacties op mijn vorige schrijven.
Langzaam start het voorjaar aan en kleine zon laat zich nu ook even zien. Enige lentebloemen zijn ontwaakt en wat foto's deel ik op dit log die ik had ontmoet bij mijn ochtendwandeling.
En daar maak ik niet altijd een filmpje van want dan geniet ik gewoon van alles wat ik dan ziet. Dus ik hoop dat je ook wat van deze foto's geniet.
Als eerste waar ik mee begint is een mooie hyacint. En ik geniet niet alleen maar van hun kleuren maar ze verspreiden ook heerlijke geuren.
Zag ook in een tuin zo een mooie daglelie -Hemerocallisstaan en die had mij met de kleur ook wel bekoort.
Dacht eerst dat het een tulp (Tulipa kaufmanniana) wasdie open was gebloeid.
Maar toen ik erop zocht met google lens zei deze toch wat anders maar het was de kleur en uitstraling die mij had geboeid. Heb ik het met beiden mis, dan weet jij misschien wel welke dit is. Dan pas ik het gedicht en naam aan en zie je wel de juiste naam staan.
Wat verder zag ik wat krokusjes die nog stonden te blozen
en voor een foto had ik deze twee hieronder gekozen.
De meeste waren al wat aan het vergaan en dan
komen vast de narcissen er ook weer aan.
Die had ik onderweg niet gezien maar jij al heel veel misschien.
Al weet ik dat jij ook vast naar het lenteseizoen uit zal kijken net als ik. Maar deze wandeling moet je weten was ik helemaal glad vergeten. En ook al is de sneeuw zoals men zegt in spreekwoord voor de zon verdwenen, en zal het misschien ook niet meer komen had ik toch half januari deze mooie fotos in het Alblasserbos genomen. Dat ligt zoals men vast wel weet in de mooie Alblasserwaard. En had toch ook met deze winterwandeling mooie fotos vergaard. En wat ik zoal had ontmoet en heb gezien dat zie jij dan ook straks misschien.
Dat zal dan later blijken als je mijn video beneden echt zal kijken. En dan hoor ik wel wat jouw aandacht had getrokken. Daarmee wil ik dus schrijven dat ik ditmaal dus ook eens een reactie erover bij je gaat uitlokken.😀
Ik wil wel wat delen en dat is dat ik ook een mooie sneeuw-koe had ontmoet. Dus als je de foto hier ziet gebruik dan ook je fantasie maar goed. Ik vond dit boomgezicht heel geslaagd en jij? Maar er zijn er nog veel mooiere foto's in videoslide erbij.
Het was die dag dat ik er was behoorlijk koud en dat was waar mijn lichaam niet zo erg van houdt. En ik kreeg ook in bos behoorlijke natte voeten daarbij, want als je dan ook de beschrijving via YT lezen zal had ik ook later wat problemen. En die gaven mij behoorlijke koude tenen. Maar het gaf mij ook kleine genietmomentjes daarbij. Tja als je meer wilt zien bekijk dan zeker de andere fotografie in video van mij. Er kwamen ook weer dieren op mijn pad en ondanks de koude heb ik het hier toen ook weer reuze naar mijn zin gehad.
Onlangs had ik supermooie momenten van de grote sporenschildpadden - Centrochelys sulcata. En dat was in het prachtige Reptielenhuis De Aarde in Breda waar veel dieren zoals reptielen maar ook amfibieën zijn te zien in allerlei soorten en maten. Maar deze schildpad wil ik ook eens in de kijker zetten.
Had ze nog nooit van zo dichtbij gezien en was echt een mooi moment voor mij. Het is een soort schildpad die aan de zuidelijke rand van de Sahara-woestijn in Noord-Afrika leeft De soort neemt helaas snel af vanwege een overvloed aan redenen, waaronder verlies van leefgebied, exploitatie voor eieren en vlees, maar ook voor de internationale handel in huisdieren maar ook door de gevolgen van klimaatverandering.
En ik ben dan ook heel blij dat er nu ook enkele hier in het reptielenhuis te zien zijn waar ik onlangs een bezoek aan had gebracht.
Zal nog wat weetjes schrijven mocht je dit niet weten en ook wel interessant vinden.
Deze soort is op twee na de grootste soort schildpadden soort ter wereld op het vasteland in het geslacht Centrochelys. De schild is dik en lichtbruin tot geel van kleur. Aan de voorpoten hebben ze van die mooie grote overlappende schubben en sporen op de achterpoten, vandaar dus ook de naam.
Sulcata-schildpadden zijn grote, langzame en stoere overlevers. Volwassenen hebben een gemiddelde schaallengte van 18 inch en een gewicht van 70 tot 100 pond, maar exemplaren met een lengte van twee tot drie voet en meer dan 150 pond zijn niet ongewoon.
Sulcata-schildpadden zijn niet alleen maar mooi om te zien maar ze zijn groot en erg sterk. Ze kunnen met gemak zware voorwerpen duwen en omverwerpen. Ze kunnen elkaar rammen, en vooral mannetjes hebben de neiging soms vrouwtjes te rammen. De kracht waarmee de ene schildpad de andere ramt, kan intimiderend zijn, gezien hun kracht, maar het is natuurlijk gedrag voor hen.
Hoe kan je zien dat het een mannetje is of vrouwtje?
Het meest voor de hand liggende verschil tussen volwassen mannelijke en vrouwelijke sulcata-schildpadden is hun staartlengte. Als je echter goed kijkt, verschillen delen van hun schaal ook, afhankelijk van hun functie. Soms is het ook wel heel moeilijk om het verschil te zien. Er is wel iets waar je aan kan merken of het een mannetje of vrouwtje is. Mannetjes zijn namelijk groter dan vrouwtjes.
Verder hebben Mannelijke sulcata-schildpadden hebben een schild dat langer tot onder hun rug reikt en hun mannelijkheid beschermt. Vrouwelijke sulcata-schildpadden hebben kortere schilden die niet onder hun rug bedekken, waardoor een mannelijke sulcata-schildpad tijdens het paren kan binnendringen.
Het schild is het bovenste of het dorsale deel van het schild van een schildpad. De buitenkant van het schild bestaat uit piramidevormige platen van keratine, net zoals ook onze haren en nagels zijn.
Deze schildpad groeit ook wel best snel. Want elke drie jaar verdubbelt zijn omvang. Sulcata-schildpadden bereiken geslachtsrijpheid op de leeftijd van 15 jaar.
Het paringsritueel van schildpadden is ook wel een bijzonder gedrag. Meestal beweegt het mannetje zijn hoofd naar het vrouwtje en bijt in haar voorpoten en de voorranden van haar schild. Dit zorgt er meestal voor dat ze stopt en haar hoofd en ledematen naar binnen trekt. Het mannetje beweegt zich dan naar haar achteren en stijgt dan op het vrouwtje.
Dit heb ik helaas niet gezien want het mannetje zat al op het vrouwtje. Hij had vast al de lentekriebels in zijn koppie en had zin in een verzetje.
Ik heb slechts een klein gedeelte kunnen filmen dat ze aan het paren waren want ze kunnen best lang bezig zijn. (De copulatie kan soms ook enkele uren duren) En ja er waren hier meer reptielen die ik wilde zien. en ik werd ook geroepen omdat men hier een prachtig dier gingen voeren en dat wilde ik natuurlijk ook zien.
Maar later zal ik misschien meer hier over schrijven of op mijn andere website (Gedichten en verhalen uit het leven) want ook daar deel ik mooie natuur of ik plaats gewoon het filmpje met alle reptielen wat ik zag met kleine intro erbij. Daar ben ik zelf nog niet echt uit. In elk geval dank ik je voor het bezoek en tevens voor alle reacties op mijn vorige post(en).
Het mannetje maakte ook geluid maar dat kon ik helaas niet goed horen wegens de achtergrond geluiden van de andere bezoekers.tijd 0.42 want ik werd geroepen toen men hier een dier gingen voeren en moest het het filmen afbreken.
Het paren kan ook zo'n 4 tot 5 uur duren en ik wilde hier ook nog meer mooie dieren gaan zien. Maar het was toch wel enkele genietmomentjes aan seconden voor mij.
Er is hier nog heel veel te zien en heb daar ook een dia videoslide van gemaakt en die video kan je hier zien. Echt een aanrader om ook eens heen te gaan hoor als je van reptielen houdt. Ik heb een vrijkaartje gehad en dus wordt het vervolgd en dan wellicht met een ander mooi dier waar ik over schrijven gaat.
Een mooi zonnetje nodigt mij altijd wel uit voor kleine wandeling. Zo ook vandaag was het best wel een mooie dag. Elk kleine zon geeft toch wat vitamine D als je buiten wandelen gaat. Februarizon kwam ook vandaag en was voor mij heel erg welkom na al die nattigheid, wind en kou waar ik en mijn lichaam niet van houdt.
En ik was weer eens het stadspark in gewandeld via het laantje maar heb daarbij ook een bezoek aan het natuurcentrum | kinderboerderij gebracht. Meestal ga ik hier wel heen want in het theehuis drink of eet ik soms ook wel wat. Het terras aan achterkant nabij de mooie vijver was volledig bezet dus heb ik binnen maar wat genuttigd.
De Februarizon gaf ook een mooie blauwe lucht daarbij en het was ook niet zo koud. Wat vliegtuigen kruisten elkaar en lieten witte condenssporen (contrails), ook wel vliegtuigstrepen genoemd achter als een kus in de mooie blauwe lucht. Altijd wel een mooi gezicht vind ik dit.
Weetje erbij is dat als de vliegtuigstrepen lang zichtbaar zijn, dan zegt dit ook veel over de atmosfeer op die hoogte en uiteindelijk ook over het weer bij ons aan de grond. Lossen ze direct op, dan is de lucht bovenin erg droog.
Meestal betekent dit rustig, droog weer en de kans is klein dat het ineens omslaat. Wanneer zich lange slierten achter het vliegtuig vormen en ze blijven ook lang in de lucht hangen, dan kan dit duiden op een weersverandering. Dit had ik eens ergens gelezen en vond het ook wel leuk om dit hier erbij te schrijven.
Dit is best wel een mooi wandel laantje met de rijen knotwilgen. Er zijn heel wat vogels en insecten die zich thuis voelen in de knotwilgen, dus het is heel goed dat ze hier ook zijn. Ook eenden broeden er soms in want dat is veel veiliger voor hen dan een nest bij waterkant.
Onlangs hebben ze ook weer de waterkanten netjes gemaakt wat ook een mooier aangezicht gaf. Zoals ik wandelde is aan de rechterzijde ook het Rivas ziekenhuis en dus voor vele ook wel een mooie wandeling als men daar eens moet wezen.
Want aan eind van dit laantje loop je dan ook rechts zo het terrein al op. Deze weg gaat dan via het zusters huis en langs het hek van de parkeergarage kom je ook de ingang uit. Heel vroeger kon je ook via zo een zijpad naar binnen maar dat hebben ze nu afgesloten en er is bij begin laantje ook een bord geplaatst want toch lopen vele nog wel eens het pad in. Dit is ook ter beveiliging gedaan.
Er liepen in dit laantje ook wat meerkoeten en die schijnen mij al aardig te kennen want ze kwamen best wel dichtbij. Maar voeren doe ik hen niet want ze zijn zelf heel goed in staat om voedsel te zoeken. Maar het blijven toch wel mooie vogels en ze lieten zich maar al te graag fotograferen. Deze meerkoet hieronder kwam mij ook even begroeten.
Later na even met hun te hebben begroet ben ik richting stadspark zo naar het natuurcentrum gewandeld. Onderweg kwam ik ook enige waterhoentjes (Gallinula chloropus) tegen die ook aan de mensen gewend zijn geraakt want ook die kwamen heel dichtbij.
Verder zag ik nog een merel, eenden en meeuwen. Eentje zat op railling bij waterplas om zich heen te turen. De fontein was even stil en eenden kwamen mij ook dichtbij maar ze voeren is hier wel verboden want dat gaf lang geleden last van ongedierte omdat brood heel lang bleef liggen. als ze het zien ontvang je dus wel een filkse boete. Soms lopen ze hier in burger en dan kan je wel de pineut zijn. Ze kunnen hier ook zelf best aan voedsel komen.
Een kolonie meeuwen zaten op dak van het theehuis van het natuurcentrum waar ik later naar toe wandelde. Kokmeeuwtjes zijn ook stadsbewoners hier geworden en zijn hier altijd veel te zien. Ook twee nijlganzen zijn hier gebleven en soms zie ik hen bij mij voor op het grasveld en andermaal komen ze weer naar het stadspark toe. Daar zijn altijd wel mensen en dan denken ze vast dat er wat te halen valt voor hen.
In het natuurcentrum ben ik ook een tijdje gebleven. Want ik bezoek daar ook graag de dieren die er verblijven. En ik ga dan ook altijd de stal in om te zien of er daar nieuwe dieren zijn. Men kan hier ook eens kleine dieren brengen als men op vakantie zal gaan en die worden hier dan ook goed verzorgd tijdens hun afwezigheid.
En in de stal ontmoette ik daar ditmaal buiten de lieve kwebbelende cavia's die ook een grote woon en leef plek hebben ontvangen nu ook twee chinchilla's. Zij zaten in een hoge ruime glazen kooi met trapjes en andere attributen waarmee zij zich kunnen vermaken.
Het zijn nieuwgierige diertjes en er was er ene die dan ook naar mij keek en daar heb ik ook een foto van gemaakt. En die deel ik ook graag met jou hier. Hoe ze heten dat ben ik vergeten maar een lief koppie hebben ze wel. Zeg nu zelf het is toch een schatje?
Daar het een mooie droge zonnige dag was stonden de meeste dieren nu buiten op het knuffelplein. Maar ook in de knuffelweide waar kinderen vrij in mogen lopen om ze te knuffelen of te aaien als de dieren er zin in hebben. Genoeg te doen voor kinderen en naast het theehuis is er ook een groot speelterrein dus zij vervelen zich hier niet.
Heb hier nog veel meer mooie dieren ontmoet maar die zie jij ook wel als je mijn fotografie zal bekijken die ik heb omgezet in een mooie dia slide met rustige relax muziek daarbij. Hij duurt echt niet zo lang hoor en ik zal het echt leuk vinden als je de tijd neemt om even de andere fotografie te zien.
Je ziet dan ook een kabouter met woonplek die kinderen hier hadden gemaakt. Want ze doen hier ook heel veel voor kinderen. Maar ook voor volwassenen en senioren daarbij is er hier soms ook iets leuks te doen. Ik heb al meer wat gepost vanuit hier en dat zie je als je dan eens op de labels onder de video zal klikken.
Bij aanvang video zie je ook een heel mooi hok wat men heeft gemaakt voor een zwerfkat(je) wat hier al tijdje rondloopt. hij is wel heel schuw en heeft vast al veel meegemaakt. Maar ik vond het heel lief dat men dit voor het dakloze katje had gemaakt.
Voor nu wens ik je ook mooie dagen toe. Wie weet wat deze maand ons nog zal brengen.
Geniet van de kleine dingen die je mogen omringen.
En verlies ook niet de passie en liefde voor wat je doet of van plan bent te gaan doen.
Eekhoorn in foto boven op schildersezel is van Brigitte Werner via Pixabay en deze heb ik met een bewerkingsprogramma op de schildersezel geplaatst.
Je zal de website wat anders zien daar ik problemen heb met wat ik eerst had en ben bezig op achtergrond te kijken welke utvoering het beste is voor ook mobiel gebruik. Vraag is hoe zie jij het?
Afsluiter voor jou- mooie schilderijen van Michael and Inessa Garmash.
Ditmaal deel ik eens wat fotos en in video beneden met wat spiegelingen in water. Wellicht in jouw ogen kunnen sommige niet zo mooi wezen, maar ik ben maar een hobby natuurfotograaf. En dit was eens een utdaging die ik mezelf oplegde. En dacht dit is ook wel eens leuk om dat hier op mijn website eens te plaatsen. Ik zet er maar een paar en de rest kan je zien in de video slide beneden omgezet met mooie muziek daarbij. Het is ook wel eens leuk om te experimenteren hiermee.
Licht is belangrijk en als dit eenmaal in de water aanwezig is, dan wordt het telkens door de buitenkant van de straal weerkaatst. En zo ontstaat dus mooie beelden die jij wellicht ook eens kan fotograferen.
Heb de fotos allen in de mooie Alblasserwaard in menige dorpjes en omgevingen daarvan genomen. Maar ook in de mooie boerenpolders en de koe ontbreekt dan ook niet erbij. Moeten ze natuurlijk wel even mooi poseren voor me. Maar dat wilde ze toen wel toen ik hen riep om er dan een mooie foto van te maken. Deze twee hieronder wilde wel op de foto.
Wat ik ook altijd mooi vind zijn de hekken in boerenpolderlandschap en deel ook deze maar even hier. Als de zon schijnt is het wel het mooist maar ook in mist of met iets minder weer kan je soms ook fotograferen en spiegelingen of reflecties zien.
Ik heb geen professionele camera maar slechts een Canon axus 185 en daarmee laat ik eigenlijk ook zien dat je helemaal geen dure camera nodig heeft. Met wat geduld bereik je ook wel veel.
Mijn filmpjes op mijn YouTube kanaal bewijst dit wel want alle filmpjes worden best goed bekeken. zowel daar als ook op mijn websites als ik er ene eronder plaatst.
Ik hoop dat je de natuur fotografie van de spiegelingen in water in video beneden ook mooi zal vinden.
Het is altijd gezellig als je even komt buurten op mijn natuurwebsite. Heb ook een persoonlijke website waar ik nu ook combineer met natuur erbij. En dat is Gedichten en verhalen uit het leven. Zoek in je browser op Tine de Jong en je komt van alles tegen.
Scroll in video wat naar beneden dan kan je de video via mijn YT kanaal zien als je op de naam van mij zal drukken en zie je het groter. Kijktijd is slechts 4.24
Hoor van jou ook graag welke spiegeling jij het mooiste vond!
Japanse eekhoorn- Sciurus lisen hun techniek om deze zwarte walnoten te openen, daar gaat mijn verhaal en schrijven eens over. Want deze noot is niet zo gemakkelijk te kraken voor hen, alsmede voor ons als mens dan de gewone walnoten die wij kennen.
Onlangs kreeg ik een video geschenk van mijn Japanse YT vriend Andrea die hij op zijn kanaal had gezet en benoemde erbij dat deze voor mij was. Dat vond ik echt een prachtig en lief gebaar. Ook maakte hij reclame voor mijn kanaal. En dat is dubbel zo leuk. Want ja ik ben ook wel een fan van eekhoorns, in welke soort dan ook en vele Yt volgers weten dit wel.
En zo kwam ik ook op het idee om eens over deze noten te schrijven. Maar ook klein stukje over deze eekhoorn die graag deze noten eten.
Er zijn verschillende japanse walnoten maar dit log gaat over de zwarte walnoten (Juglans nigra) en deze zijn een zeer belangrijk voedsel voor de Japanse eekhoorns. Deze eekhoorns worden in Japan de Nihon risu genoemd.
De letterlijke betekenis Nihon betekent "oorsprong van de zon". En risu betekent (als je erop zoekt "reus"maar zo groot zijn de eekhoorns niet hoor. Maar is wel een mooie naam. De naam Risu wordt ook vaak in Japan als meisjesnaam gekozen. Hier een foto van de walnoten en hoe ze eruit zien en ook het blad.
Deze noten zijn namelijk flink harder dan de gewone walnoten. Ze hebben een hele dikke en ook een harde bast. De uitdrukking "een harde harde noot om te kraken" past dus wel bij deze noten. En de noot komt er zelden heel uit als hen gaat kraken. Als de noten van de boom vallen zitten ze in een dikke groene schil waarvan je bruine of zwarte handen krijgt.
Maar de japanse eekhoorns zijn er dol op. Er zijn maar een beperkt aantal dieren die de schaal kunnen openbreken en de inhoud als voedsel kunnen gebruiken. En daar horen dus ook de japanse eekhoorns bij.
Speciale techniek van de eekhoorns om de noot te open is..
De eekhoorns hebben zo een speciale techniek waardoor het iets gemakkelijke gaat. Eerst voelen ze of de noot geschikt is om te eten. Dan draaien ze de noot een paar maal met hun pootjes en zo weten zij of een noot geschikt is om te eten.
De techniek van hen bestaat namelijk uit het openen van de harde schaal van walnoten door eerst langs de plooi van de schaal te gaan knabbelen. Ze beginnen met hunn knaagtanden eerst te schrapen bij de hechtlijn van de walnoot.
En wanneer er dan een opening ontstaat, steken ze de tanden in de opening en gebruiken ze de tanden dus als een soort hefboompje. En zo probeert de eekhoorn dan de noot te splitsen. Dat laat het filmpje beneden je zien. De eekhoorn is er best wel lang mee bezig maar het loont wel.
Niet alle eekhoorns worden geboren om dan later met deze methode de walnoten open te breken. Door middel van kweekexperimenten heeft men eens ontdekt dat ze, door herhaaldelijk Japanse walnoten te eten als ze jong zijn, efficiënte foerageertechnieken verwerven.
Volwassen eekhoorns kunnen elke week ongeveer anderhalve kilo zaden en noten consumeren, wat ongeveer gelijkwaardig is van hun eigen lichaamsgewicht. De eekhoorns favoriete natuurlijke voedingsmiddelen zijn ook buiten de zwarte walnoten, de hickorynoten, pecannoten en eikels. Maar ook jonge bladeren behoren tot het menu. Dat eten ze ook vooral als ze last hebben van hun maagjes, maar ook om andere redenen.
Met andere woorden, in de omgeving waar de Japanse walnoot op natuurlijke wijze groeit, leren de jonge eekhoorns zo de unieke techniek van het eten van de Japanse walnoot. Dit door af te kijken hoe hun ouders en andere individuen om hen heen deze walnoot eten. Er bestaat ook een diepe relatie tussen Japanse walnoten en de Japanse eekhoorns die ze gebruiken, en deze connectie wordt van generatie op generatie doorgegeven.
Net als bij andere eekhoornsoorten werken ze ook hard om een wintervoorraad aan te leggen. En net als de andere eekhoornsoorten vinden ze er ook vele niet terug. En zo ontstaat er op ten duur ook weer een boom door ontkieming. De walnoten worden in de winter gebruikt als het voedsel schaars is. Eekhoorns zijn dan ook daarbij belangrijke zaadverspreiders voor de Japanse walnoot.
Als wij als mens zo een noot zouden willen eten dan heb je echt een speciale notenkraker nodig. Of een combinatietang want die breekt niet zo snel als de gewone notenkraker.
Ik houd het maar bij de gewone walnoten die we hier kunnen kopen want die zijn wel wat makkelijker te kraken en te openen.
Meer weetjes over De Japanse eekhoorn
Deze eekhoorns zijn het meest actief in de vroege ochtend en overdag doen ze vaak een dutje in een boom. Ze bouwen verschillende bolvormige nesten in bomen en wisselen ook ertussen. Soms verhuizen zij als ze bemerken dat er teveel parasieten in het nest aanwezig zijn. Want ook zij kunnen veel last van mijten hebben net als de andere bosdieren. Het zijn dus wel echte boomeekhoorns.
Zijn vacht verandert van kleur afhankelijk van het seizoen. In de zomer is de vacht roodoranje. En omdat ook deze eekhoorns in de winter geen winterslaap houden, wordt de vacht gecamoufleerd en wordt hij grijs of lichtbruin en wit onder de kin en op de buik. Lichaamslengte is 18-22 cm.
Japanse eekhoorns zijn goed aangepast aan het leven in bomen. Als ze tussen bomen springen gebruiken ze hun staart om te sturen. En als ze landen, vertraagt de staart ze, als een soort van een parachute. In rust ligt de staart langs de rug van de eekhoorn. Ze kunnen hun achterpoten 180 graden draaien om hen zo te helpen in bomen te klimmen.
Weetjes over deze boom is..
Dat de Zwarte walnoot Juglans nigra in het voorjaar bloeit met groene katjes, daarna komen de zwartbruine, ronde walnoten waarvan de kern goed eetbaar is. Het omvangrijke en geveerde blad is frisgroen van kleur. Door haar krachtige groei en prachtige hout is de boom in Europa geïntroduceerd voor houtproductie.
Maar het is ook een waardevolle boom voor vele dieren in het wild. Want het herbergt niet alleen maar eetbare noten maar ook talloze insecten die als voeding dienen voor vele vogels.
Wil je eens meer weten over de boom dan moet je even de link hieronder kopieren want hier staat heel veel informatie erover. Klein gedeelte boven is ook de bron ervan
Er is nog een noot die moeilijk te kraken is en dat is de australische macadamianoot maar dat is weer een ander verhaal. Nu is het tijd om dit leuke filmpje te zien van de eekhoorn die zo een japanse noot eet. En let goed op de techniek die hij toepast. In het begin video laat de zoon van mijn YT vriend zien dat deze noot echt keihard is. En later zie je dan de eekhoorn.
Ik ben een ieder dankbaar die opmerkingen en of berichten zal achtergelaten. Nieuwe vrienden zijn altijd welkom. Want ik vind het leuk om op deze manier dan jouw blog ook te mogen leren kennen. En om dan te zien wat jij zoal post of wat je interesse is. Als ik de tijd hebt dan kom ik zeker op visite bij.
Wil je mijn natuur website "De Mens en de Natuur blogspot volgen?
Zet dan de url in je leeslijst of favorieten
https://catherinetine.blogspot.com
en je ontvangt dan al mijn logjes.
Een andere optie heb ik nog niet gevonden omdat deze website wat anders is opgesteld. Kijk je op een phone probeer dan links boven pages eens uit en ontdek meer op deze website.
Vogels zijn ook soms net als mensen want ook wij maken vluchten of verre reizen. De ene vogel is de andere ook niet en zo zijn wij mensen ook. Iedere vogel net als wij als mens hebben zo zijn of haar eigen persoonlijkheid en bepaalde karaktertrekken. Wij zijn net als hen uniek op onze manier.
Het is toch ook wel wonderlijk te noemen dat we in een bepaald opzicht op de meeste vogels lijken. Wij laten ons leiden door de vleugels van het leven en vogels slaan ook hun vleugels uit. Het verschil is dat zij kunnen vliegen en wij niet. Daar is een vliegtuig voor nodig.
Mensen willen ook soms de wereld intrekken net als de vogels. Willen uit de koude naar een warm land gaan om daar te gaan overwinteren. En dan heb je ook vele groepen vogels die op een dag de koers zijn kwijtgeraakt en dan ook maar blijven waar ze zijn gestrand.
Sommige reizen in groepen en andere reizen alleen. Maar ook in hun vogelleven is het soms als in de mensenwereld als je hen eens zal observeren. Sommige zijn doortrekkers en andere blijvers. Er zijn ook huisvogels en er zijn ook korte wintergasten.
Ook zijn er vogels die elkaar niet trouw blijven tot de dood al gebeurd dit soms wel. Dat had ik ergens eens gelezen. Ganzen blijven zo een 15 jaar bij elkaar en de kauwen ook wel langer. Zwanen treuren als die een partner verliezen en zijn ook trouw aan elkaar.
En als er ene sterft dan nemen ze ook afscheid van elkaar. Dat is al meerdere malen bewezen. Maar echtscheiding komt ook voor bij hen. Maar ook kunnen ze rouwen als ze een dierbare verliezen en geraken soms ook in een depressie. Dat is bij ons als mens ook soms zo. Vogels kunnen ook ondeugend wezen net als wij en ook gemeen tegen elkaar zijn.
Tja eigenlijk zijn de vogels ook wel vergelijkbaar met een mensenleven. Zij hebben zich ook aangepast aan het leven hoe het nu is. Zij merken ook dat het klimaat aan het veranderen is net als wij.
Zo is dit ook met de meeuwen die op onderzoek uit gaan om te zien wat er zoal is te ontdekken en te zien in de wereld. En zij hebben ons land al gevonden en komen steeds meer dichtbij de mensenwereld want ze weten dat hier meer voedsel is voor hen. Wel zijn er enige verschillen zoals het skelet.
Vogels hebben een heel licht skelet met holle botten. Ze hebben geen tanden, maar een snavel en wij mensen hebben een dichter en ook een wat zwaarder skelet. De lucht in hun holle botten fungeert eigenlijk ook als een long en wij mensen ademen in en uit met dezelfde buis.
Zij kunnen het ook net als wij het benauwd hebben zoals een mens een longaandoening zal hebben of astma. Benauwdheid begint vaak met het geforceerd ademen.
Je ziet de staart van een vogel (ook bij vogels die je zelf hebt dus even opletten op dit feit) bij elke ademhaling op en neer wippen of de borst en buik bewegen dan te heftig mee. Als het verergert gaat de vogel met de bek open zitten en happen naar adem.
Zie je dit dan is dit spoed en moet je wel gelijk actie ondernemen en naar een (vogel)dierenarts gaan.
En zo zijn er vast nog meer overeenkomsten zoals het geeuwen want ook dat doen zij. Een doorsnee menselijke geeuw duurt zo een zes seconden en bij een vogel is dit gemiddeld 1,46 seconden. Iets korter dus maar ze doen het dus ook. Misschien heb je dit wel eens gezien. Ze hebben dan ook kleinere koppies dan wij.
Als laatste om dit log af te sluiten houden vogels ook van pinda's en van fruit of eens van zoetigheid. Maar voor vogels is er speciaal fruit en pinda's wat beter voor hen is, maar het is wel weer vergelijkbaar.
Dat bewijst deze meeuw in video beneden ook. Wij houden onder andere ook van pindakaas en zij ook al is het dan wel een andere wat speciaal voor vogels is en dus vogelpindakaas. Dit is namelijk veel gezonder voor hen dan die wij eten. Daar zitten voedingstoffen in die ze nodig hebben. Geef nooit mensen pindakaas aan hen want dan worden ze echt ziek van en kunnen zelfs dood gaan .Hun ingewanden kunnen dit niet goed verteren.
Ik had wat lekkere vogel snacks voor vogels op het balkon voederbak gelegen en enige ingesmeerd met wat vogelpindakaas. Komt er opeens een meeuw onverwachts vliegend voorbij en pikt er ene weg. Zo een brutaaltje. Pakte snel mijn camera en filmde de meeuw.
De musjes kon ik niet filmen op de voederplank want is vlak bij balkondeur maar zoals de foto boven ziet kon ik hen wel vanuit slaapkamerraam schijn naar hen ze op de foto zetten. Beeld is niet scherp maar wilde ook niet uit het raam kukelen oftewel vallen want vliegen kan ik niet.
Later komt er op mij andere website Gedichten en verhalen uit het leven nog een gedicht over een meeuw. Ga daar ook maar eens kijken als je tijd hebt. Want ook daar deel ik weetjes natuur en heel veel meer net als op deze website. En voor meer meer weetjes over vogels dan gewoon even op de tags drukken onder de video.
Wel eerst even de video dan kijken en daar staat ook deze log dus kan je zo weer hier terug komen. Maar er staan ook andere eronder die misschien ook leuk zijn om te bezoeken. Die keuze laat ik geheel aan u over.
Bedankt dat u even gezellig kwam buurten, lezen en kijken. Maar ook voor de leuke reacties op mijn andere schrijfsels.
Foto boven is een voorbeeldplaat Diamond painting - Kerstman voert dieren in het bos die ik eens had gemaakt.
Met een hert, ree, eekhoorn, wit konijn en wat andere dieren.
En het gedicht die ik onder het plaatje hebt gedeeld staat er met wat regels er een beetje in.
Extra wensen voor jou :
Ik wens jou en je dierbaren ook een seizoen van liefde, harmonie en eenheid toe. Moge de vreugde en het wonder van Kerstmis je hart steeds vullen met vrede en geluk.
En dat de geest van Kerstmis ieder huis warmte mag brengen en goede wil over de hele wereld verspreiden.
Moge dan ook het licht van hoop en vrede voor altijd om ons heen zijn. En alle lichtjes de duisternis verlichten die ons soms omringen.
Ik heb voor dit jaar (is een schrikkeljaar) voor jou ook 366 dagen liefde, geluk en mooie dromen op jouw rekening bij de toekomstbank gestort. Wens je fijne uitgaven en een fijn nieuwjaar!
Wil je bedanken voor alle bezoekjes van dit jaar. Wees altijd vrij om meer te komen lezen en kijken.
Het zijn drukke dagen die wellicht ook voor jou komen gaan en dan is het ook even de tijd dat je wat tot rust moet komen. Ik Tine als eekhoorn gaat ook wat ontspannen en wat rusten daarbij. En dromen over vele nootjes die de bos kerstman misschien mij komt brengen.
Als afsluiter heb ik geen kerstfilm maar rustige live beelden vanuit AquaZoo in Leerdam van de onderwaterwereld wat ik eens had gefilmd. Ben zelf niet echt in de kerststemming en dat zal u vast wel begrijpen.
Heb er ook al eens over geschreven met een andere video daaronder en die kan je hier ontmoeten.
.jpeg "Wonderen van de natuur")
