Een mooi zonnetje nodigt mij altijd wel uit voor kleine wandeling. Zo ook vandaag was het best wel een mooie dag. Elk kleine zon geeft toch wat vitamine D als je buiten wandelen gaat. Februarizon kwam ook vandaag en was voor mij heel erg welkom na al die nattigheid, wind en kou waar ik en mijn lichaam niet van houdt.
En ik was weer eens het stadspark in gewandeld via het laantje maar heb daarbij ook een bezoek aan het natuurcentrum | kinderboerderij gebracht. Meestal ga ik hier wel heen want in het theehuis drink of eet ik soms ook wel wat. Het terras aan achterkant nabij de mooie vijver was volledig bezet dus heb ik binnen maar wat genuttigd.
De Februarizon gaf ook een mooie blauwe lucht daarbij en het was ook niet zo koud. Wat vliegtuigen kruisten elkaar en lieten witte condenssporen (contrails), ook wel vliegtuigstrepen genoemd achter als een kus in de mooie blauwe lucht. Altijd wel een mooi gezicht vind ik dit.
Weetje erbij is dat als de vliegtuigstrepen lang zichtbaar zijn, dan zegt dit ook veel over de atmosfeer op die hoogte en uiteindelijk ook over het weer bij ons aan de grond. Lossen ze direct op, dan is de lucht bovenin erg droog.
Meestal betekent dit rustig, droog weer en de kans is klein dat het ineens omslaat. Wanneer zich lange slierten achter het vliegtuig vormen en ze blijven ook lang in de lucht hangen, dan kan dit duiden op een weersverandering. Dit had ik eens ergens gelezen en vond het ook wel leuk om dit hier erbij te schrijven.
Dit is best wel een mooi wandel laantje met de rijen knotwilgen. Er zijn heel wat vogels en insecten die zich thuis voelen in de knotwilgen, dus het is heel goed dat ze hier ook zijn. Ook eenden broeden er soms in want dat is veel veiliger voor hen dan een nest bij waterkant.
Onlangs hebben ze ook weer de waterkanten netjes gemaakt wat ook een mooier aangezicht gaf. Zoals ik wandelde is aan de rechterzijde ook het Rivas ziekenhuis en dus voor vele ook wel een mooie wandeling als men daar eens moet wezen.
Want aan eind van dit laantje loop je dan ook rechts zo het terrein al op. Deze weg gaat dan via het zusters huis en langs het hek van de parkeergarage kom je ook de ingang uit. Heel vroeger kon je ook via zo een zijpad naar binnen maar dat hebben ze nu afgesloten en er is bij begin laantje ook een bord geplaatst want toch lopen vele nog wel eens het pad in. Dit is ook ter beveiliging gedaan.
Er liepen in dit laantje ook wat meerkoeten en die schijnen mij al aardig te kennen want ze kwamen best wel dichtbij. Maar voeren doe ik hen niet want ze zijn zelf heel goed in staat om voedsel te zoeken. Maar het blijven toch wel mooie vogels en ze lieten zich maar al te graag fotograferen. Deze meerkoet hieronder kwam mij ook even begroeten.
Later na even met hun te hebben begroet ben ik richting stadspark zo naar het natuurcentrum gewandeld. Onderweg kwam ik ook enige waterhoentjes (Gallinula chloropus) tegen die ook aan de mensen gewend zijn geraakt want ook die kwamen heel dichtbij.
Verder zag ik nog een merel, eenden en meeuwen. Eentje zat op railling bij waterplas om zich heen te turen. De fontein was even stil en eenden kwamen mij ook dichtbij maar ze voeren is hier wel verboden want dat gaf lang geleden last van ongedierte omdat brood heel lang bleef liggen. als ze het zien ontvang je dus wel een filkse boete. Soms lopen ze hier in burger en dan kan je wel de pineut zijn. Ze kunnen hier ook zelf best aan voedsel komen.
Een kolonie meeuwen zaten op dak van het theehuis van het natuurcentrum waar ik later naar toe wandelde. Kokmeeuwtjes zijn ook stadsbewoners hier geworden en zijn hier altijd veel te zien. Ook twee nijlganzen zijn hier gebleven en soms zie ik hen bij mij voor op het grasveld en andermaal komen ze weer naar het stadspark toe. Daar zijn altijd wel mensen en dan denken ze vast dat er wat te halen valt voor hen.
In het natuurcentrum ben ik ook een tijdje gebleven. Want ik bezoek daar ook graag de dieren die er verblijven. En ik ga dan ook altijd de stal in om te zien of er daar nieuwe dieren zijn. Men kan hier ook eens kleine dieren brengen als men op vakantie zal gaan en die worden hier dan ook goed verzorgd tijdens hun afwezigheid.
En in de stal ontmoette ik daar ditmaal buiten de lieve kwebbelende cavia's die ook een grote woon en leef plek hebben ontvangen nu ook twee chinchilla's. Zij zaten in een hoge ruime glazen kooi met trapjes en andere attributen waarmee zij zich kunnen vermaken.
Het zijn nieuwgierige diertjes en er was er ene die dan ook naar mij keek en daar heb ik ook een foto van gemaakt. En die deel ik ook graag met jou hier. Hoe ze heten dat ben ik vergeten maar een lief koppie hebben ze wel. Zeg nu zelf het is toch een schatje?
Daar het een mooie droge zonnige dag was stonden de meeste dieren nu buiten op het knuffelplein. Maar ook in de knuffelweide waar kinderen vrij in mogen lopen om ze te knuffelen of te aaien als de dieren er zin in hebben. Genoeg te doen voor kinderen en naast het theehuis is er ook een groot speelterrein dus zij vervelen zich hier niet.
Heb hier nog veel meer mooie dieren ontmoet maar die zie jij ook wel als je mijn fotografie zal bekijken die ik heb omgezet in een mooie dia slide met rustige relax muziek daarbij. Hij duurt echt niet zo lang hoor en ik zal het echt leuk vinden als je de tijd neemt om even de andere fotografie te zien.
Je ziet dan ook een kabouter met woonplek die kinderen hier hadden gemaakt. Want ze doen hier ook heel veel voor kinderen. Maar ook voor volwassenen en senioren daarbij is er hier soms ook iets leuks te doen. Ik heb al meer wat gepost vanuit hier en dat zie je als je dan eens op de labels onder de video zal klikken.
Bij aanvang video zie je ook een heel mooi hok wat men heeft gemaakt voor een zwerfkat(je) wat hier al tijdje rondloopt. hij is wel heel schuw en heeft vast al veel meegemaakt. Maar ik vond het heel lief dat men dit voor het dakloze katje had gemaakt.
Voor nu wens ik je ook mooie dagen toe. Wie weet wat deze maand ons nog zal brengen.
Geniet van de kleine dingen die je mogen omringen.
En verlies ook niet de passie en liefde voor wat je doet of van plan bent te gaan doen.
Eekhoorn in foto boven op schildersezel is van Brigitte Werner via Pixabay en deze heb ik met een bewerkingsprogramma op de schildersezel geplaatst.
Je zal de website wat anders zien daar ik problemen heb met wat ik eerst had en ben bezig op achtergrond te kijken welke utvoering het beste is voor ook mobiel gebruik. Vraag is hoe zie jij het?
Afsluiter voor jou- mooie schilderijen van Michael and Inessa Garmash.
Ditmaal deel ik eens wat fotos en in video beneden met wat spiegelingen in water. Wellicht in jouw ogen kunnen sommige niet zo mooi wezen, maar ik ben maar een hobby natuurfotograaf. En dit was eens een utdaging die ik mezelf oplegde. En dacht dit is ook wel eens leuk om dat hier op mijn website eens te plaatsen. Ik zet er maar een paar en de rest kan je zien in de video slide beneden omgezet met mooie muziek daarbij. Het is ook wel eens leuk om te experimenteren hiermee.
We weten uit de natuurkunde dat wanneer licht op een glad oppervlak valt, er een reflectie van het licht verschijnt op het oppervlak van het reflecterende oppervlak, wat de optische reflectie wordt genoemd. Op windstille dagen vormt zich een spiegelbeeld op (bijna) elk wateroppervlak. En dat is best leuk, 2 werelden in één.
Licht is belangrijk en als dit eenmaal in de water aanwezig is, dan wordt het telkens door de buitenkant van de straal weerkaatst. En zo ontstaat dus mooie beelden die jij wellicht ook eens kan fotograferen.
Heb de fotos allen in de mooie Alblasserwaard in menige dorpjes en omgevingen daarvan genomen. Maar ook in de mooie boerenpolders en de koe ontbreekt dan ook niet erbij. Moeten ze natuurlijk wel even mooi poseren voor me. Maar dat wilde ze toen wel toen ik hen riep om er dan een mooie foto van te maken. Deze twee hieronder wilde wel op de foto.
Wat ik ook altijd mooi vind zijn de hekken in boerenpolderlandschap en deel ook deze maar even hier. Als de zon schijnt is het wel het mooist maar ook in mist of met iets minder weer kan je soms ook fotograferen en spiegelingen of reflecties zien.
Ik heb geen professionele camera maar slechts een Canon axus 185 en daarmee laat ik eigenlijk ook zien dat je helemaal geen dure camera nodig heeft. Met wat geduld bereik je ook wel veel.
Mijn filmpjes op mijn YouTube kanaal bewijst dit wel want alle filmpjes worden best goed bekeken. zowel daar als ook op mijn websites als ik er ene eronder plaatst.
Ik hoop dat je de natuur fotografie van de spiegelingen in water in video beneden ook mooi zal vinden.
Het is altijd gezellig als je even komt buurten op mijn natuurwebsite. Heb ook een persoonlijke website waar ik nu ook combineer met natuur erbij. En dat is Gedichten en verhalen uit het leven. Zoek in je browser op Tine de Jong en je komt van alles tegen.
Scroll in video wat naar beneden dan kan je de video via mijn YT kanaal zien als je op de naam van mij zal drukken en zie je het groter. Kijktijd is slechts 4.24
Hoor van jou ook graag welke spiegeling jij het mooiste vond!
Japanse eekhoorn (Sciurus lis) en hun techniek om deze zwarte walnoten te openen, daar gaat mijn verhaal en schrijven eens over. Want deze noot is niet zo gemakkelijk te kraken voor hen, alsmede voor ons als mens dan de gewone walnoten die wij kennen.
Onlangs kreeg ik een video geschenk van mijn Japanse YT vriend Andrea die hij op zijn kanaal had gezet en benoemde erbij dat deze voor mij was. Dat vond ik echt een prachtig en lief gebaar. Ook maakte hij reclame voor mijn kanaal. En dat is dubbel zo leuk. Want ja ik ben ook wel een fan van eekhoorns, in welke soort dan ook en vele Yt volgers weten dit wel.
En zo kwam ik ook op het idee om eens over deze noten te schrijven. Maar ook klein stukje over deze eekhoorn die graag deze noten eten.
Er zijn verschillende japanse walnoten maar dit log gaat over de zwarte walnoten (Juglans nigra) en deze zijn een zeer belangrijk voedsel voor de Japanse eekhoorns. Deze eekhoorns worden in Japan de Nihon risu genoemd.
De letterlijke betekenis Nihon betekent "oorsprong van de zon". En risu betekent (als je erop zoekt "reus"maar zo groot zijn de eekhoorns niet hoor. Maar is wel een mooie naam. De naam Risu wordt ook vaak in Japan als meisjesnaam gekozen. Hier een foto van de walnoten en hoe ze eruit zien en ook het blad.
Deze noten zijn namelijk flink harder dan de gewone walnoten. Ze hebben een hele dikke en ook een harde bast. De uitdrukking "een harde harde noot om te kraken" past dus wel bij deze noten. En de noot komt er zelden heel uit als hen gaat kraken. Als de noten van de boom vallen zitten ze in een dikke groene schil waarvan je bruine of zwarte handen krijgt.
Maar de japanse eekhoorns zijn er dol op. Er zijn maar een beperkt aantal dieren die de schaal kunnen openbreken en de inhoud als voedsel kunnen gebruiken. En daar horen dus ook de japanse eekhoorns bij.
Speciale techniek van de eekhoorns om de noot te open is..
De eekhoorns hebben zo een speciale techniek waardoor het iets gemakkelijke gaat. Eerst voelen ze of de noot geschikt is om te eten. Dan draaien ze de noot een paar maal met hun pootjes en zo weten zij of een noot geschikt is om te eten.
De techniek van hen bestaat namelijk uit het openen van de harde schaal van walnoten door eerst langs de plooi van de schaal te gaan knabbelen. Ze beginnen met hunn knaagtanden eerst te schrapen bij de hechtlijn van de walnoot.
En wanneer er dan een opening ontstaat, steken ze de tanden in de opening en gebruiken ze de tanden dus als een soort hefboompje. En zo probeert de eekhoorn dan de noot te splitsen. Dat laat het filmpje beneden je zien. De eekhoorn is er best wel lang mee bezig maar het loont wel.
Niet alle eekhoorns worden geboren om dan later met deze methode de walnoten open te breken. Door middel van kweekexperimenten heeft men eens ontdekt dat ze, door herhaaldelijk Japanse walnoten te eten als ze jong zijn, efficiënte foerageertechnieken verwerven.
Volwassen eekhoorns kunnen elke week ongeveer anderhalve kilo zaden en noten consumeren, wat ongeveer gelijkwaardig is van hun eigen lichaamsgewicht. De eekhoorns favoriete natuurlijke voedingsmiddelen zijn ook buiten de zwarte walnoten, de hickorynoten, pecannoten en eikels. Maar ook jonge bladeren behoren tot het menu. Dat eten ze ook vooral als ze last hebben van hun maagjes, maar ook om andere redenen.
Met andere woorden, in de omgeving waar de Japanse walnoot op natuurlijke wijze groeit, leren de jonge eekhoorns zo de unieke techniek van het eten van de Japanse walnoot. Dit door af te kijken hoe hun ouders en andere individuen om hen heen deze walnoot eten. Er bestaat ook een diepe relatie tussen Japanse walnoten en de Japanse eekhoorns die ze gebruiken, en deze connectie wordt van generatie op generatie doorgegeven.
Net als bij andere eekhoornsoorten werken ze ook hard om een wintervoorraad aan te leggen. En net als de andere eekhoornsoorten vinden ze er ook vele niet terug. En zo ontstaat er op ten duur ook weer een boom door ontkieming. De walnoten worden in de winter gebruikt als het voedsel schaars is. Eekhoorns zijn dan ook daarbij belangrijke zaadverspreiders voor de Japanse walnoot.
Als wij als mens zo een noot zouden willen eten dan heb je echt een speciale notenkraker nodig. Of een combinatietang want die breekt niet zo snel als de gewone notenkraker.
Ik houd het maar bij de gewone walnoten die we hier kunnen kopen want die zijn wel wat makkelijker te kraken en te openen.
Meer weetjes over De japanse eekhoorn
Deze eekhoorns zijn het meest actief in de vroege ochtend en overdag doen ze vaak een dutje in een boom. Ze bouwen verschillende bolvormige nesten in bomen en wisselen ook ertussen. Soms verhuizen zij als ze bemerken dat er teveel parasieten in het nest aanwezig zijn. Want ook zij kunnen veel last van mijten hebben net als de andere bosdieren. Het zijn dus wel echte boomeekhoorns.
Zijn vacht verandert van kleur afhankelijk van het seizoen. In de zomer is de vacht roodoranje. En omdat ook deze eekhoorns in de winter geen winterslaap houden, wordt de vacht gecamoufleerd en wordt hij grijs of lichtbruin en wit onder de kin en op de buik. Lichaamslengte is 18-22 cm.
Japanse eekhoorns zijn goed aangepast aan het leven in bomen. Als ze tussen bomen springen gebruiken ze hun staart om te sturen. En als ze landen, vertraagt de staart ze, als een soort van een parachute. In rust ligt de staart langs de rug van de eekhoorn. Ze kunnen hun achterpoten 180 graden draaien om hen zo te helpen in bomen te klimmen.
Weetjes over deze boom is..
Dat de Zwarte walnoot Juglans nigra in het voorjaar bloeit met groene katjes, daarna komen de zwartbruine, ronde walnoten waarvan de kern goed eetbaar is. Het omvangrijke en geveerde blad is frisgroen van kleur. Door haar krachtige groei en prachtige hout is de boom in Europa geïntroduceerd voor houtproductie.
Maar het is ook een waardevolle boom voor vele dieren in het wild. Want het herbergt niet alleen maar eetbare noten maar ook talloze insecten die als voeding dienen voor vele vogels.
Wil je eens meer weten over de boom dan moet je even de link hieronder kopieren want hier staat heel veel informatie erover. Klein gedeelte boven is ook de bron ervan
Er is nog een noot die moeilijk te kraken is en dat is de australische macadamianoot maar dat is weer een ander verhaal. Nu is het tijd om dit leuke filmpje te zien van de eekhoorn die zo een japanse noot eet. En let goed op de techniek die hij toepast. In het begin video laat de zoon van mijn YT vriend zien dat deze noot echt keihard is. En later zie je dan de eekhoorn.
Ik ben een ieder dankbaar die opmerkingen en of berichten zal achtergelaten. Nieuwe vrienden zijn altijd welkom. Want ik vind het leuk om op deze manier dan jouw blog ook te mogen leren kennen. En om dan te zien wat jij zoal post of wat je interesse is. Als ik de tijd hebt dan kom ik zeker op visite bij.
Wil je mijn natuur website "De Mens en de Natuur blogspot volgen?
Zet dan de url in je leeslijst of favorieten
https://catherinetine.blogspot.com
en je ontvangt dan al mijn logjes.
Een andere optie heb ik nog niet gevonden omdat deze website wat anders is opgesteld. Kijk je op een phone probeer dan links boven pages eens uit en ontdek meer op deze website.
Vogels zijn ook soms net als mensen want ook wij maken vluchten of verre reizen. De ene vogel is de andere ook niet en zo zijn wij mensen ook. Iedere vogel net als wij als mens hebben zo zijn of haar eigen persoonlijkheid en bepaalde karaktertrekken. Wij zijn net als hen uniek op onze manier.
Het is toch ook wel wonderlijk te noemen dat we in een bepaald opzicht op de meeste vogels lijken. Wij laten ons leiden door de vleugels van het leven en vogels slaan ook hun vleugels uit. Het verschil is dat zij kunnen vliegen en wij niet. Daar is een vliegtuig voor nodig.
Mensen willen ook soms de wereld intrekken net als de vogels. Willen uit de koude naar een warm land gaan om daar te gaan overwinteren. En dan heb je ook vele groepen vogels die op een dag de koers zijn kwijtgeraakt en dan ook maar blijven waar ze zijn gestrand.
Sommige reizen in groepen en andere reizen alleen. Maar ook in hun vogelleven is het soms als in de mensenwereld als je hen eens zal observeren. Sommige zijn doortrekkers en andere blijvers. Er zijn ook huisvogels en er zijn ook korte wintergasten.
Ook zijn er vogels die elkaar niet trouw blijven tot de dood al gebeurd dit soms wel. Dat had ik ergens eens gelezen. Ganzen blijven zo een 15 jaar bij elkaar en de kauwen ook wel langer. Zwanen treuren als die een partner verliezen en zijn ook trouw aan elkaar.
En als er ene sterft dan nemen ze ook afscheid van elkaar. Dat is al meerdere malen bewezen. Maar echtscheiding komt ook voor bij hen. Maar ook kunnen ze rouwen als ze een dierbare verliezen en geraken soms ook in een depressie. Dat is bij ons als mens ook soms zo. Vogels kunnen ook ondeugend wezen net als wij en ook gemeen tegen elkaar zijn.
Tja eigenlijk zijn vogels ook vergelijkbaar met een mensenleven. Zij hebben zich ook aangepast aan het leven hoe het nu is. Zij merken ook dat het klimaat aan het veranderen net als wij.
Zo is dit ook met de meeuwen die op onderzoek uit gaan om te zien wat er zoal is te ontdekken en te zien in de wereld. En zij hebben ons land al gevonden en komen steeds meer dichtbij de mensenwereld want ze weten dat hier meer voedsel is voor hen. Wel zijn er enige verschillen zoals het skelet.
Vogels hebben een heel licht skelet met holle botten. Ze hebben geen tanden, maar een snavel en wij mensen hebben een dichter en ook een wat zwaarder skelet. De lucht in hun holle botten fungeert eigenlijk ook als een long en wij mensen ademen in en uit met dezelfde buis.
Vogels kunnen net als wij het benauwd hebben zoals een mens een longaandoening zal hebben of astma. Benauwdheid begint vaak met het geforceerd ademen. Je ziet de staart van een vogel (ook bij vogels die je zelf hebt dus even opletten op dit feit) bij elke ademhaling op en neer wippen of de borst en buik bewegen te heftig mee. Als het verergert gaat de vogel met de bek open zitten en happen naar adem. Zie je dit dan is dit spoed en moet je wel gelijk actie ondernemen en naar een (vogel)dierenarts gaan.
En zo zijn er vast nog meer overeenkomsten zoals het geeuwen want ook dat doen zij. Een doorsnee menselijke geeuw duurt zo een zes seconden en bij een vogel is dit gemiddeld 1,46 seconden. Iets korter dus maar ze doen het dus ook.Misschien heb je dit wel eens gezien. Ze hebben dan ook kleinere koppies dan wij.
Als laatste om dit log af te sluiten houden vogels ook van pinda's en van fruit of eens van zoetigheid. Maar voor vogels is er speciaal fruit en pinda's wat beter voor hen is, maar het is wel weer vergelijkbaar.
Dat bewijst deze meeuw in video beneden ook.Wij houden onder andere ook van pindakaas en zij ook al is het dan wel vogelpindakaas. Dit is namelijk veel gezonder voor hen dan die wij eten. Daar zitten voedingstoffen in die ze nodig hebben. Geef nooit mensen pindakaas aan hen want dan worden ze echt ziek van en kunnen zelfs dood gaan .Hun ingewanden kunnen dit niet goed verteren.
Ik had wat lekkere vogel snacks voor vogels op het balkon voederbak gelegen en enige ingesmeerd met wat vogelpindakaas. Komt er opeens een meeuw onverwachts vliegend voorbij en pikt er ene weg. Zo een brutaaltje. Pakte snel mijn camera en filmde de meeuw.
De musjes kon ik niet filmen op de voederplank want is vlak bij balkondeur maar zoals de foto boven ziet kon ik hen wel vanuit slaapkamerraam schijn naar hen ze op de foto zetten. Beeld is niet scherp maar wilde ook niet uit het raam kukelen of tewel vallen want vliegen kan ik niet.
Later komt er op mij andere website Gedichten en verhalen uit het leven nog een gedicht over een meeuw. Ga daar ook maar eens kijken als je tijd hebt. Want ook daar deel ik weetjes natuur en heel veel meer net als op deze website. En voor meer meer weetjes over vogels dan gewoon even op de tags drukken onder de video.
Wel eerst even de video dan kijken en daar staat ook deze log dus kan je zo weer hier terug komen. Maar er staan ook andere eronder die misschien ook leuk zijn om te bezoeken. Die keuze laat ik geheel aan u over.
Bedankt dat u even gezellig kwam buurten, lezen en kijken.Maar ook voor de leuke reacties op mijn andere schrijfsels.
Foto boven is een voorbeeldplaat Diamond painting - Kerstman voert dieren in het bos die ik eens had gemaakt. Met een hert, ree, eekhoorn, wit konijn en wat andere dieren. En het gedicht die ik onder het plaatje hebt gedeeld staat er met wat regels er een beetje in.
Extra wensen voor jou :
Ik wens jou en je dierbaren ook een seizoen van liefde, harmonie en eenheid toe. Moge de vreugde en het wonder van Kerstmis je hart steeds vullen met vrede en geluk.
En dat de geest van Kerstmis ieder huis warmte mag brengen en goede wil over de hele wereld verspreiden.
Moge dan ook het licht van hoop en vrede voor altijd om ons heen zijn. En alle lichtjes de duisternis verlichten die ons soms omringen.
Ik heb voor dit jaar (is een schrikkeljaar) voor jou ook 366 dagen liefde, geluk en mooie dromen op jouw rekening bij de toekomstbank gestort. Wens je fijne uitgaven en een fijn nieuwjaar!
Wil je bedanken voor alle bezoekjes van dit jaar. Wees altijd vrij om meer te komen lezen en kijken.
Het zijn drukke dagen die wellicht ook voor jou komen gaan en dan is het ook even de tijd dat je wat tot rust moet komen. Ik Tine als eekhoorn gaat ook wat ontspannen en wat rusten daarbij. En dromen over vele nootjes die de bos kerstman misschien mij komt brengen.
Als afsluiter heb ik geen kerstfilm maar rustige live beelden vanuit AquaZoo in Leerdam van de onderwaterwereld wat ik eens had gefilmd. Ben zelf niet echt in de kerststemming en dat zal u vast wel begrijpen.
Heb er ook al eens over geschreven met een andere video daaronder en die kan je hier ontmoeten.
Over koeien heb ik al eens geschreven maar nog niet over de koe hoorn. Daar zit ook een verhaal aan vast die ik nu even gaat schrijven. Misschien ook wel interessant voor jou om dit eens te lezen.
Heel lang geleden in 1977 hadden mijn man en ik twee adoptiekoeien. Zij stonden op een locatie waar ze voor hen geen ruimte meer hadden. En wilden hen dus naar de dierenhemel brengen en dat wilde ik dus helemaal niet.
Want koeien hebben ook het recht om oud te worden. Dus vertelde ik hen daar wat ik eigenlijk zal willen, en dat ik dan ook de kosten op mij zal nemen die er dan bij kwamen. Dat had ik over voor mijn lieve koeien. En ze vonden het een mooi gebaar van ons en vonden het goed dat we dit zouden regelen.
Dus zochten wij andere plekken voor hen, want ziek waren ze niet en waarom dan hun dood gaan maken. Wist dat er rusthuizen zijn voor koeien en na lang zoeken vonden wij er ene die we dan ook opbelde en ons verhaal aan hen vertelde. Ze hadden nog wel plaats en wilde ze dan ook graag hebben.
Een afspraak werd gemaakt en we reden er heen. We hebben er toen wat rond gekeken en alles werd besproken en geregeld. Maar we hadden toch ook wel besloten en gezegd aldaar dat we er maar ene zouden brengen die ik Koerda had genoemd, want er zat ook nog een ander plan in me koppie.
Met behulp van een veeboer die mijn man kende brachten we Koerda daar. Maar voor de ander die we Cowie hadden genoemd wilde ik wat speciaals. Dat was een echte knuffel koe en daar wilden wij dan ook iets anders mee doen.
Toen mijn man en ik nabij op een bungalowpark stonden was daar ook in omgeving een boerderij. We haalden daar altijd onze melk en eieren dus we kenden de boerin en boer ook goed. En de koeien kregen ook altijd een bezoek van mij want ik houd van alle lieve koebeesten met de kalfjes daarbij. En we hadden aldaar toen gevraagd of de koe daar mocht blijven tegen een vergoeding van onze zijde. Want ik wist dat er ook soms kinderen kwamen die ook de koeien kwamen knuffelen maar ook volwassenen.
Deze boer had ook veel andere koeien daarbij en gaf zijn toestemming dus gingen we ook vervoer zorgen zodat deze ook bij hen kwam. Wel hadden we eerst een dierenarts laten komen om te zien of Cowie niks onder de leden had. Want ik wilde niet dat de koeien bij de boerderij ziek zouden worden.
Om het verhaal kort te maken had onze koe het hier goed naar de zin en we bezochten haar ook regelmatig als we weer in omgeving waren met de vakanties. En kost en inwoning of wat de koe nog meer eens nodig had werd betaald door ons.
Er kwamen regelmatig mensen en/of kinderen die ook daar andere koeien mochten knuffelen dus Cowie was op hier op de juiste plek. Als we weer eens op visite kwamen dan herkende het dier ons want het begon dan luid te loeien. En mij gaf het ook een goed gevoel dat beiden dieren op een mooie plek was terecht gekomen.
Helaas werd de koe wat jaren later erg ziek en moest ik ook van deze afscheid nemen. Maar ik heb een mooie herinnering van de koe en dat is de koehoorn. De boerin aldaar had de hoorn voor mij schoongemaakt en ook uitgekookt. Ik heb deze op een standaard liggen die ik had gemaakt. (zie de bovenste foto)
Inmiddels zijn de boer en boerin ook niet meer in leven en de boerderij met de dieren werden verkocht. Was er onlangs weer eens langs gereden maar er staat nu een groot woonhuis met carport. Ja ook hier krijgen boeren niet veel kans meer om koeien te houden met al die wetten en regels. Er stoppen er helaas steeds meer mee.
Hier wat weetjes wat ik er eens over wilt schrijven want een koehoorn is niet zo maar iets. Daar zit ook een verhaal aan vast.
Wat zijn koehoorns?
Hoorns zijn harde gezwellen. Ze hebben een botstructuur in de kern en zijn aan de buitenkant bedekt met keratine. Keratine is het vezelachtige eiwit dat ook het primaire materiaal is waaruit hoeven, nagels, haar, veren, klauwen en de buitenste laag van de huid bij gewervelde dieren bestaan.
Hoe groeien de koehoorns?
Het grootste deel van de groei van het hoorn van een koe vindt plaats in de eerste paar jaar van zijn leven. Enkele weken na de geboorte ontwikkelt zich er een hoornknop die langzaam omhoog zal groeien. Dan gaat de ontwikkeling verder naarmate de koe wat ouder wordt.
Als het kalf zo een twee tot drie maanden oud is, ontwikkelt het voorhoofdsbeen zich en groeit het uit tot de hoornschede. Aanvankelijk is het bot slechts nog een skelet van kraakbeen, maar wordt later vaster en hecht zich aan de schedel.
Bij aanvang is de hoornknop nog een kleine, donkere en haarloze plek bedekt met een rozet van haar. Maar als het kalf dan gras of hooi begint te eten, wordt de hoornige knop langzaam groter en begint naar boven te groeien.
Na 12 maanden maakt de frontale sinus die, onder de schedel rond de hoornknop ligt verbinding met het omringende deel van de hoorn. De sinussen verspreiden zich naar de kern van de hoorn terwijl de koe groeit, waardoor het holle deel van de hoorn ontstaat.
De hoornpit bestaat uit luchtig, bros botweefsel vol met kamers (sinuses)
Hier een foto van de buitenkant en binnen-hoorn en dat ziet er toch best indrukwekkend uit toch? De foto er naast laat je een klein gedeelte van de kamers zien. Je kan er op klikken om het in het groot te zien en dan met kruisje links kom je weer op dit blog dacht ik.
Het holle bot van de hoorn is het enige bot dat gedurende het hele leven van een koe groeit , wat dus betekent dat de hoorns continu door groeien. Het zal wel vertragen naarmate de koeien ouder worden. In tegenstelling tot dieren die een gewei hebben en deze seizoensgebonden afwerpen, werpen koeien nooit het hoornbot en de schede af.
Soms worden koeien ook onthoornd omdat ze (zoals men veel overal schrijft) een gevaar kunnen zijn voor andere koeien. Maar als je een ruime stal hebt dan vormen ze echt geen gevaar. Als koe vriendin ben ik dan ook tegen het onthoorning.
Want de hoorns horen bij een koe. Het geeft ze daarbij ook een bijzondere uitstraling. En zij hebben ook een belangrijke functie bij de vertering van voedsel en ze dienen tevens als mineralenopslag.
Koeien met hoorns zijn ook veel gelukkiger en de koehoorns zijn soms ook nuttig. Want de hoornpunten worden ook gebruikt als een koe eens jeuk hebt. Dan zijn ze zeer praktisch voor het gericht krabben van de vacht op afgelegen delen van het lichaam die niet met de tong kunnen worden bereikt.
Daarbij is het ook zo dat onthoorning zowel acute als chronische pijn en overgevoeligheid in de kop kunnen veroorzaken, ondanks optimale verdoving en pijneliminatie. Daarom ben ik erop tegen maar helaas zie je steeds meer onthoornde koeien in de weide of in een stal staan. De adoptie koeien die ik eens had waren dus ook met hoorns.
En hiermee sluit ik dit blog af en ik dank je voor het lezen en (eventueel kijken filmpje beneden)
Heb al meer over koeien geschreven en ook een mooie verhaal of gedicht daarbij. Vele heb je vast nog niet gelezen, dus probeer de labels onder video eens later hierbij.
Maar ook staan er mooie filmpjes van mij op mijn Yt kanaal en ook in een afspeellijst wat Koeien filmpjes uit Nederland heet. Kom maar eens kijken als je van koeien houdt . Alvast bedankt. Zoek gewoon op Tine de Jong en je hebt ze allemaal. Vele heb ik niet op de 2 websites geplaatst.
Van mijn adoptie koeien heb ik helaas geen foto's of filmpjes want deed toen daar niet zoveel veel mee. Het fotograferen kwam pas later al had ik wel een passie voor de natuur en de dieren.
Maar de herinneringen die ik heb aan hen beiden ende mooie hoorn zijn voor mij al een geschenk. En zeker dat ze mochten blijven leven tot hun dood.
Later had ik ook nog een koe geadopteerd genaamd Hanneke die woonde in een kinderboerderij en was ook de oudste koe van Gorinchem maar ook deze is ook niet meer in leven en nu heb ik geen adoptie koeien meer.
En van haar heb ik wel enkele filmpjes gemaakt en foto's en ene ervan deel ik hieronder. Daar staan wel de reacties van uit dus je kan daar niet reageren maar wel een duimpje omhoog geven als je een account zal hebben. Alvast bedankt mocht je dit doen.
Ze is 17/09/2016 overleden op 18 jarige leeftijd en dat is best oud voor een koe.
Tussen de buien door gistermiddag toch even een wandeling gedaan want een langere zat er niet in. Daar dit seizoen ook veel regen soms geeft en had geen zin om dan een wandeling te ondernemen als het weer omslaat. Want ze gaven ook buien op.
Loop nu ook niet meer zo rap als vroeger en hulp heb ik nu van mijn vriend Rolly. Maar wel handig want zijn de benen eens moe dan heb ik mijn stoel binnen handbereik. Na weken binnen te hebben gezeten wilde ik toch weer eens wat anders zien dan wat ik zie achter het raam en frisse lucht is ook wel gezond daarbij. Had geen zin om alleen maar een huismus te wezen. Wel mij goed aangekleed want ik ben nog niet helemaal hersteld.
En met mijn kleine wandeling kwam ik mooie bomen tegen met mooie herfstkleuren. En dat is nu mijn blogpost geworden. De meeste die ik zag hadden de bladeren al losgelaten om zo energie te besparen voor winterseizoen. Die zagen er nu maar troosteloos uit.
Maar toch zag ik toch nog wat bomen die nog zo mooi erbij stonden en die boomfoto's van de wandeling plaats ik hieronder. De tweede foto waren mooi gekleurde bomen en hier vangen ze ook niet veel wind dus de herfstbladeren zaten er nog veel aan.
En eindelijk ook even een blauwe lucht maar links wat je niet ziet kwam er al waar zo een regenwolk tevoorschijn. Nog wat later moest ik even in het winkelcentra hier vlakbij (piazzacenter) even schuilen.
En toen ik weer later na een heerlijke warme beker chocomel met wat lekkers erbij weer terug wandelde was het weer droog en was de lucht niet zo mooi en zag ik nog deze boom. Dat is de derde foto en de eikenboom was al aardig wat herfstbladeren kwijt.
En hier vind ik dus altijd ook eikeltjes die ik dan probeer te planten en twee heb ik al elders weer neer gezet waar ik ook veel komt. Die deden het heel goed in een pot en toen ze wat groter waren heb ik hen weer herbeplant. Wie mijn 2 blogs volgt weet dan ook wel waar.
In de stam van deze boom beneden zag ik ook nog een oog..
Leek net of hij mij aan keek.
Toen ik wat verder wandelde richting huis had ik nog even een mooi gezicht op andere boom die hier al sinds 1974 staat en zo mooi blijft groeien. Dat is die aan de linkse zijde. Daar is een wandelpad. Foto genomen vanaf de Gildenweg in Gorkum. Je ziet de sloot waar ik dit heb gefilmd hier: vogels aan de waterkant
Het was er nu maar rustig want zag geen enkele watervogel hier. En de lucht was ook niet zo mooi meer maar ik ben wel droog thuis gekomen en dat was al mooi meegenomen. Zelfs een wandeling zo klein kan al heel erg mooi zijn.
Ik zie bomen wel graag want alle bomen zijn mijn vrienden en vertellen mij dan ook steeds een ander mooi verhaal.
Heb hen al veel benoemd als een ode op mijn beide websites. Wil je eens meer woorden/blogs lezen over de herfst of over de bomen met weetjes daarbij klik of druk dan eens op de tags-Labels onder de video. Alvast bedankt.
Andere mooie herfstkleuren met mijn foto's van ook een mooi omgeving zie jij hieronder als je mijn dia slide zal gaan bekijken.
En dat is een wandeling die ik eens deed was in het Leersumse veld.
Echt wel de moeite waard hoor. Wellicht ga ik daar weer eens heen als ik vervoer hebt. Want dat is ook wel een probleem daar je altijd een straat en/of postcode door moet geven. En die is niet altijd voorhanden.
Het is hier echt mooi om er te wandelen. En zeker in het herfstseizoen als kleuren veranderen. Wandel jij ook virtueel gezellig met mij mee?
Het is heel lang geleden dat ik hier in mijn omgeving de spreeuwen had gezien. En toen ik even op balkon was en naar beneden keek zag ik hen gemoedelijk samen zitten in de druivenrank in de buurtuin. Maar ook een mannetje en vrouwtje merel kwamen wat druiven eten.
En daar heb ik enkele fotos van gemaakt maar ook een live filmpje die je dan onder de fotos ziet. Het aantal spreeuwen was hier best wel flink gedaald nadat de vogelgriep hen ziek en dood hadden gemaakt. En ik vond het dus ook een mooie waarneming dat ik er nu weer enkele mocht zien. Natuur is dus ook heel mooi dichtbij huis en dat laat ik je zien via mijn fotografie.
Daarbij waren er ook een paartje merels. Vrouwtje merel bleef eerst op afstand en waagde toen ook even te komen. Hier een mooie foto van haar.
Het mannetje nam een druif in de bek en dat is deze foto beneden. De buren doen niks met de druiven en ja vogels zoals merels en spreeuwen vinden zo een vrucht ook lekker. En in de herfst is het voor hen nu ook een voedzame traktatie, omdat ze vol zitten met essentiële voedingsstoffen en vitaminen die vogels ook nodig hebben.
Deel nog enkele fotos hierbij die ik van de vogels nam.
Hier onder zit een spreeuw en vrouwtje merel samen.
Ik vermoed dat het jonge spreeuwen zijn maar zeker weet ik dit niet.
Nog een mooie laatste foto van een spreeuw die naar beneden kijkt.
Want er liep ook een kat en daar zijn vogels niet zo blij mee.
En nu is het tijd om mijn filmpje te bekijken die ik uit vrije hand hebt gefilmd vanaf mijn balkon en hoop dat je de fotografie mooi vond maar ook het live filmpje.
Bedankt dat je gezellig op visite kwam op dit natuurblog en ook bedankt nog voor de mooie reacties op mijn vorige schrijven.En dat je ook eens de oudere berichten leest en de videos bekijkt want ook dat waardeer ik zeer. Natuurgroetjes van mij Tine.NL
Heb jij ook weleens spreeuwen in je tuin met de merels?
Of is de populatie ook zo gedaald in jouw omgeving?
