Rat in de rats

Rat in de rats ja zo heet dit gedicht 

Want dat zit mijn familie wel echt 

en deze regels zijn voor jou gericht 

want wij zijn echt niet zo slecht.

Lees maar mijn verhaal want het is

geschreven in een eenvoudige taal.

Ik ben een rat en leef in het wild 

geschapen ook door de hemelse vader 

maar men wil ons niet en dat geeft verdriet 

want waarom kwamen we dan op deze aarde?

Wat was ons doel dan dat we hier kwamen?

kan jij mij dat dan vertellen misschien want het

was toch ook zo dat je eens familie van ons namen 

en die zijn nu tam gemaakt dat zal je vast ook beamen.

Ik ben nog jong en wat weet ik nu van dit leven 

wordt steeds aangevallen door mens en of katten 

en echt veel ruimte wordt ons ook niet echt gegeven 

Want wat hoor ik steeds? Mens houdt niet van ons ratten. 

Moet je mij nu eens zien met al die gehavende plekken 

het is steeds opletten wat we doen of waar we zijn 

want vele mensen willen ons uit deze wereld zetten 

En om in een val te komen waar dood volgt is niet fijn.

Jij mens ziet ons alleen maar van de slechte kant 

maar wist je dat we ook goed doen in menig land?

wij kunnen veel afval verwijderen zo een 800 ton per dag

Ja dat is bewezen en toch is het dat je ons ratten niet zo mag.

Dat komt door al die verhalen die over ons worden geschreven 

Vele mensen zijn groepsdieren, geloven gelijk wat er wordt verteld 

Men heeft ons ook in een Laboratorium onderzocht over ons leven  

Nou daarmee hadden we jullie toen ook al veel informatie gegeven.

Wij hebben niet erom gevraagd om te leven waar we allen zijn 

Er werden ook veel onderzoeken met mijn familie eens gedaan 

En ja we zijn dan wel met vele en je krijgt ons niet zomaar klein 

Maar je moet nu eens een keer niet zo bang voor ons wezen of zijn.

Dat wilde ik je gewoon laten weten en dan moet je echt niet vergeten 

dat we ook geen mensen bijten of een erge ziekte zullen verspreiden 

Alles wat men schrijft over ons is gelogen dat wil ik je laten weten

En voor de rest wil ik hier echt geen woorden meer aan verwijden.

Verhaal gedicht geschreven door © Tine de Jong, 2023 

onder mijn foto schrijf ik nog wat weetjes.

Schrijf nog even wat regels, weetjes en informatie daarbij die je erbij ontvangt van mij:

Ik ben dan nog jong maar heb wel veel broertjes en zusjes maar die worden er niet op uitgestuurd voor voedsel te zoeken. Want je hebt waaghalzen en angsthazen eh ik bedoel ratten. We hebben in onze familie als we jong zijn ook allemaal verschillende taken zoals voor de kleintjes zorgen als die er zijn en voor voedsel zorgen wat ik dus doet elke dag.

En de oudste moeten dit dan doen en om bij een groep te horen moeten we ook soms dingen doen en het ook durven. Want de mens doet er alles aan om afval tegen te gaan. En dat is wat wij ook eten en met die ondergrondse containers die er al veel zijn gekomen is het soms best moeilijk om voedsel te vinden. 

Maar mijn ouders hadden een hazelnoten boom ontdekt en er lagen er al aardig wat op de grond en hazelnoten eten we ook graag. Dat knagen is goed voor ons gebit en zo blijven de tanden scherp. Zoals je ziet op de foto ben ik heel erg gewond en dat is gekomen tijdens een gevecht onderling met een andere groep die ons nest wilde veroveren. De eerste wond heb ik ontvangen toen een kat met zijn scherpe klauwen te pakken had maar kon gelukkig ontsnappen. En ik heb me goed verweerd en ook mijn ouders en zusjes beschermd. Dus kan je mij ook wel een overwinnaar noemen en dat ik ook sterk bent. We zijn toen ook weer verhuisd want die buurt was te onveilg voor ons.

En ik zag heus wel dat er een mens mij bekeek door zo een cameralens maar het deed mij niks. Ze zat op gepaste afstand en ik voelde mij ook niet bedreigd. En ja we hadden zo een honger en dan moet je soms het gevaar wel  op gaan zoeken. 

Maar denk maar niet dat we hier nu wel zullen blijven hoor sinds we ontdekt zijn. Want we gaan in de nacht dan weer op weg naar een andere plek. 

En ik zal je geliijk vertellen dat niet alle ratten hetzelfde zijn. Jonge ratjes zoals ik dus kunnen van kleur verschillen.  Ik ben nog grijs maar de kleur wordt later anders als ik het mag overleven. Wellicht ben ik wel een noorse rat want de vikingen lieten zich vroeger ook niet verslaan toch? 

Binnen de groep zijn er ook wel persoonlijkheden  zoals ik de sterke en de angsthazen. En ook kunnen wij ratten ons erg goed aanpassen aan veranderende omstandigheden. En ja ik heb wel familie die ook wel een bende genoemd kan worden en die stelen echt alles wat los en vast zit.  En maken ook veel stuk. Maar ik ben echt niet zo, ik zorg alleen maar dat we voldoende te eten hebben. Wellicht ga je mij eens anders zien misschien.

Hier in het filmpje beneden zie je mij aan het werk en ja ik was overdag nu aan het werk want mijn ogen zijn niet zo goed zodat ik wel overdag werken moet.

Verhaal geschreven en bedacht door mij © Tine de Jong

Tine is mijn naam en geen andere en wie een andere naam benoemt in een reactie dan worden die niet geplaatst. Lees de naam wat onder het schrijven staat!

Fotografie en filmpje Tine de jong, 2023

Onder de video staan nog wat mooie linken en weetjes waar ook het dier spreekt en die heb je vast nog niet gelezen. Alvast bedankt als je deze ook zal bezoeken na kijken kort filmpje.

Soms kan ik mij ook verplaatsen in zowel een mens maar ook in een dier en je kan meer verhalen en gedichten lezen op deze website hier. Zoals deze want die heb je vast nog niet gezien misschien. Bedankt alvast.

https://catherinetine.blogspot.com/2014/04/leeuwen-liefde.html

https://catherinetine.blogspot.com/2016/04/ik-ben-wie-ik-ben-muskusrat.html

De beruchte Aalscholver ( Phalacrocorax carbo)

Berucht of beroemd wat klopt bij deze mooie vogels? (Aalscholver - Phalacrocorax carbo) Als je het aan vissers zal vragen dan zal de eerste stelling juist wezen. Maar daar ben ik het niet mee eens want deze vogels eten geen paling ook al heten ze dan aalscholvers. 

Het komt door overbevissing dat er zo weinig aaltjes zijn want zij vangen ze ook , al als ze nog heel jong en klein zijn. en dan hebben ze geen kans om zich voort te planten. Er is zelfs eens onderzocht in hun braakballen wat er in zat en daar zat dus geen palingresten in. Nee die schuld moeten ze dus bij zichzelf zoeken en niet steeds de aalscholvers de schuld geven. Reigers kunnen ze wel soms doorslikken maar de aalscholver heeft er echt moeite mee.

Er is al veel geschreven over de aalscholvers maar wat ik zie of mijn aandacht trekt is dan ook iets waar ik wat over wilt schrijven en nu is deze prachtige vogel aan de beurt. En een blogger en nog een andere op WP volger  schreven eens als een reactie dat ze de aalscholver 1 van de mooiste vogels vonden en ja dat is deze dan ook echt wel. En je ziet ze ook steeds meer in menige steden verschijnen. Sinds de vogel in 1965 volledig beschermd werd verklaard was de populatie al heel snel fors toegenomen. 

Vroeger zag je hen bijna helemaal niet en stond de aalscholver zelfs in Nederland een tijdlang op de ‘rode lijst’ van bedreigde diersoorten. Weet niet of dit ook in de buurlanden zo was. Maar het gaat nu steeds beter met ze. 

Dat er nu zoveel meer aalscholvers in Nederland zijn komt misschien wel omdat Nederland een zeer waterrijk land is. En er is dan altijd wel een visje te versmaden. Maar ook in de buurlanden is de populatie al aan het stijgen. Al is Nederland wel het grootste broedgebied voor hen allen.

Beetje berucht maar ook beetje beroemd zijn ze wel. Want..

De Aalscholvers zijn ook wel vogels die al veel zijn benoemd. En zo werd deze niet alleen berucht wellicht bij vele maar dus ook wel beetje beroemd. Want welke vogel kwam zoveel in het nieuws als deze? 

Zij hebben zich niet laten verjagen en zich geheel lijkt het wel aan het Nederlandse landschap aangepast. Je ziet ze ook regelmatig op lantaarnpalen langs de rijkswegen zitten. Het geluid van al die voorbij razende auto's doen ze blijkbaar niets.

In stadsvijvers en sloten van menige nieuwbouwwijken scharrelen aalscholvers ook soms onbekommerd hun kostje bij elkaar. Daar het verenkleed wat lichter was meende ik te weten dat het een vrouwtje was maar het kan ook gewoon nog een jonge aalscholver wezen. Ik heb ruim een half uur gekeken naar deze maar iets vangen deed het niet. Het was druk bezig met wat anders en het was ook wel erg warm die dag. Dat zie je in video beneden wel.

Stoere vogels

De gewone of grote aalscholver-Phalacrocorax carbo is een grote, topzware en meestal zwarte vogel. Stoere vogels zijn ze ook wel gezien hun houding die dit uitstraalt. Ze hebben een rechtopstaande houding, een spanwijdte van meer dan 1,5 meter en grote zwemvliezen. Aan de basis van hun krachtige haaksnavels hebben ze een geel stukje huid en helder blauwgroene ogen. Jonge vogels hebben een meer vervaagd uiterlijk met bruine vleugels en koppen. 

Echt schade aan de visserij veroorzaken doen ze niet al word dit soms nog steeds beweerd. Wel misschien de bomen die ze  voorzien van hun poep en andere uitwerpselen. Soms gaat een boom hier ook aan dood. 

In het natuurgebied Avelingen staat ook een boom waar ze in leven en broeden. Hun voedsel halen ze dan uit de rivier de Merwede die hier nabij is.  Deze boom is al veel bezocht door fotografen die in de omgeving waren en dan zeker in de tijd dat er vele jonkies waren.

Deze foto al is deze wel van veraf genomen. Deze omgeving Avelingen waar ik ook al veel heb gewandeld ligt tussen Boven-Hardinxveld en Gorinchem. En je kan hier wel zien dat de boom niet meer zo groen is als dat deze eerst was. Wellicht door de vele uitwerpselen.

Aalscholvers- Phalacrocorax carbo in boom in Natuurgebied Avelingen 

Gedurende het broedseizoen ontwikkelen volwassen vogels witte vlekken op hun dijen en soms rond de achterkant van hun nek. Hun vleugelveren krijgen meer een iriserende bronskleur en ze krijgen een kleine kuif van zwarte veren die rechtop kan worden gehouden, maar ook plat tegen hun hoofd kan worden gehouden. 

Hun veren zijn niet waterdicht en omdat ze een groot deel van hun tijd in water doorbrengen, moeten zij ze uitdrogen door rechtop te staan ​​met de vleugels gespreid. Dat heb jij vast ook wel eens gezien. Dat vind ik zelf altijd een mooi gezicht en dat verklaard ook de andere naam

Hun zwemvliezen zijn niet geweldig om te lopen en ze kunnen zich over land slechts langzaam voortbewegen, maar laat je daardoor niet verleiden. Het zijn namelijk wel uitzonderlijke en hele goede maar zeker ook snelle zwemmers. Zij vangen vissen nog sneller dan een vissers met een hengel. 

Voor vogels hebben de aalscholvers zeer dichte botten, wat betekent dat ze heel laag in het water drijven en omdat hun peddelvormige zwemvliezen naar de achterkant van hun lichaam zijn gericht, kunnen ze heel snel zowel boven als onder het wateroppervlak zwemmen. 

Hun dieet bestaat bijna uitsluitend uit vis, die ze vangen door ze te achtervolgen en vervolgens met hun haakvormige snavels vast te pakken voordat zij ze in hun geheel doorslikken.

Hoewel elke vogel slechts ongeveer 450 gram vis per dag consumeert, zijn ze zo goed in het vangen ervan dat ze soms ook vissen vastgrijpen en uiteindelijk die toch weer loslaten als ze te groot zijn om ze door te slikken. Hierdoor kunnen dus wel grotere vissen littekens achterlaten of soms dodelijk gewond raken. En dat kan dus ook de reden wezen dat aalscholvers een hele slechte reputatie bij vissers hebben opgeleverd. 

Aalscholvers kunnen op elk moment van het jaar broeden als er voldoende voedsel beschikbaar is, maar dit blijft meestal beperkt tot de warmere maanden tussen april en september. Ze nestelen gemeenschappelijk, vaak in hoge bomen aan het water, maar af en toe op klifranden en op eilanden in de kust en in het binnenland. 

Aalscholvers zijn voor het grootste deel monogaam, maar omdat paren soms lange tijd van elkaar gescheiden zijn, moeten ze bij terugkeer naar het nest een verkering vertonen om hun relatie te verstevigen. 

Als hun partner het aas pakt, kan het leggen van de eieren beginnen. Elk vrouwtje produceert tussen de 3 en 6 lichtblauwe of groen gekleurde eieren. Deze worden 28 tot 31 dagen uitgebroed en net als pinguïns soms tillen de oudervogels de eieren op hun poten om ze dichter bij de warmte van hun lichaam te houden. Wanneer de kuikens uitkomen, zijn ze bedekt met een laag donkerbruin dons en lijken ze opmerkelijk veel op hun ouders, zij het dan in de slungeligere versies. 

Ze worden vijftig dagen lang gevoederd met uitgebraakte vis voordat ze kunnen uitvliegen. Nadat ze zijn uitgevlogen, blijven de jonge vogels nog een aantal weken bij hun ouders, terwijl ze leren hoe ze zelf vis kunnen vangen. Een deel hiervan gebeurt door het kopiëren van hun ouders, maar veel gebeurt met vallen en opstaan. Uit lange termijnstudies is gebleken dat de aantallen aalscholvers sinds 1986 met ongeveer 40 procent zijn toegenomen. 

Er zijn nu ongeveer 9100 broedparen en 41.000 individuele vogels. Niemand weet precies waarom deze vogels lijken te zijn begonnen uit te werpen naar het binnenland in plaats van naar hun traditionele broedplaatsen aan de kust. Misschien werd dit veroorzaakt door een gebrek aan voedsel in de oceanen of misschien zijn ze aangetrokken door de gemakkelijke aanvoer van vis in de visserij en de gevulde vijvers, sloten en meren. 

Het zijn best wel langlevende vogels. Hun gemiddelde levensduur is ongeveer 15 jaar, maar ze hebben wel een hoog sterftecijfer in hun eerste jaar. Hier nog 2 fotos van een opgezette aalscholver die ik had gezien in Natuur- en Vogelwacht De Alblasserwaard. Deze is niet doodgemaakt maar ooit eens gevonden mocht jij je dit afvragen.

   

En met deze 2 foto's sluit ik dit schrijven af. Want het is weer een goedgevuld blog en je weet nu dan ook vast wat meer over deze mooie vogels. 

Bedankt voor je bezoek en eventuele reacties. Vergeet niet je naam te vermelden daarin als je het anoniem zal doen als gewoon reageren niet lukt. Je kan ook je naam intypen en de andere regel openlaten en dan verder klikken om de reactie te plaatsen. 

Wil ook gelijk een bedankje geven aan de bezoekers die ook de oudere natuur met weetjes leest want daar ben ik ook echt heel blij mee.

Informatie van dit schrijven komt uit mijn vele verschillende natuur en vogelboeken en heb deze samen gevoegd voor dit schrijven. Geen auteursrechten hiermee bedoeld.

Fotografie, tekst en live video © Tine de Jong, 2023

Als afsluiter deel ik het filmpje in zijn geheel van deze prachtige Aalscholver. Want een klein stukje film kon je al zien in een eerder schrijven op deze website dat vogels verkoeling zochten aan de waterkant. 

Even terug gaan met vinkje boven en je kan dat ook lezen en zien mocht je dit hebben gemist. Daar kom je ook de aalscholver weer tegen met verschillende andere vogels die ik al had ontmoet hier in de omgeving.

Vele vogels zoeken verkoeling aan waterkant

Met de warme dagen die we afgelopen maanden hadden, zochten buiten ons ook vele dieren het water op om toch wat verkoeling te ontvangen.

En aan de waterkant en in de sloot nabij mij was het onlangs een gezellige boel. Het leek wel een feestje wat daar was. Kauwvogels, meeuwen, verschillende eenden, eksters en nog enkele anderen. Maar ik zag ook een prachtige vogel hier bij de sloot die ik nog nooit had gezien in deze omgeving en dat was echt tof dat ik deze zag. Die zie jij in dit blog ook verschijnen. 

Het is wel wat later hier gepost want het filmpje wat ik had gemaakt daar mocht ik de muziek weer eens niet van gebruiken en moest dus alles opnieuw doen. En daar zit altijd veel werk in en vandaar dat dit schrijven met videoslide wat later hier staat.

Er waren meer vogels en watervogels te zien hier dan op andere dagen. Maar dat gaf mij wel even mooi de kans ze te fotograferen en ook te filmen. 

Met warme temperaturen heb je ook veel meer kans om ze dan van dichtbij te zien. Daar ze allen het liefst dan toch wel dicht of nabij het water willen zijn. Ook een jonge specht  zag ik op het gras nabij de waterkant. Deze viel mij op omdat ik de vogel zo mager vond vergeleken met de andere eksters. 

Wat ik ook wel een leuk moment vond is dat moeder waterhoen (Gallinula chloropus) en haar kleintjes op een oud nest van een meerkoet zaten. Zie de foto beneden. Papa waterhoen die je op achtergrond ziet was druk bezig wat voedsel te zoeken voor hen. En in de video beneden mijn schrijven zal je dan ook zien hoe de moeder met haar vleugels wapperde om de kleintjes wat koelte te geven.

Meerkoeten( Fulica atra), eenden en de waterhoentjes (Gallinula chloropus) zijn hier altijd wel zo af en toe. Maar nu was er ook een andere prachtige vogel die ik hier nog nooit aan de waterkant had gezien. 

En dat was een mooie Aalscholver (Phalacrocorax carbo) die aan de overkant van de sloot van de sloot stond.Gelijk gefotografeerd en ook gefilmd. Vermoed dat het een vrouwtje is omdat de kleur anders is. Zie nu toch (foto beneden)dit is toch een prachtig dier. Het hield de omgeving goed in de gaten met zijn gefocuste ogen.

Eerst keek deze wat om zich heen, en later begon hij aan een poetsbeurt van het verenpak. Dat moet ook af en toe gebeuren om al die kriebelveertjes er uit te halen.

Er zit hier wel visjes en kikkers maar met het erge warme weer blijven ze vast ook dieper onderin de sloot. Maar het was wel heel gezellig alle dieren zo bij elkaar te zien en later kwamen er ook nog andere vogels zoals meeuwen en kauwen. Die dachten vast toen ze mij zagen dat ik de eenden aan het voeren was. Maar ik observeerde ze slechts en trouwens voeren is hier strikt verboden. Ze kunnen allen hier zelf wel hun kostje vinden. 

Wat je het beste kan doen als het heel warm zal wezen is zoveel mogelijk je kop onder het water houden. En dat deed deze eend ook al helpt het dan maar even. 

In de video er onder zie je meer watervogels met eenden die hier waren en andere vogels.Er staan ook mooie live filmpjes er tussen die ik van hen had gemaakt. Sommige staan ook al op mijn YT kanaal. Gelukkig koelt het nu wat af in de aankomende dagen en daar zijn Dier, Mens en de Natuur vast ook heel blij mee. 

Tekst, fotografie en video slide © Tine de Jong, 2023

Bedankt dat je deze website en dit schrijven een bezoek bracht. 

Op mijn andere website Gedichten en verhalen uit het leven,https://tinedejong.blogspot.com

staat ook nog een mooi schrijven met fotografie van reigers en vele levenslessen daarbij.  

Even kopiëren dan, https://tinedejong.blogspot.com/2023/09/reigers-leren-ons-veel.htm

Voor nu wens ik je veel kijk plezier toe. 

Ik hoop hierbij dat je de onderstaande video met de live filmpjes er tussen echt helemaal zal kijken want er zit altijd veel werk en tijd in om een video te maken. Op mijn YouTube kanaal zelf heb ik in de beschrijving ook een bericht hierover gedeeld in 3 talen.

Kijktijd is slechts 5.55 en dat is wat van je tijd vraagt. Alvast heel erg bedankt. En ik hoor ook graag als reactie wat je aandacht trok in de video of wat je echt mooi vond. 

Mooie natuur wandelgebieden

Wandelen in de natuur is wat ik graag doet en zeker in bekende of eens onbekende natuurgebieden of reservaten in Nederland. En wat videos die al op mijn YT kanaal staan plaats ik hier eens. Wellicht zitten er ook wandeltips voor jou bij als je eens in de buurt zal wezen.

Het is tevens ook een testblog daarbij want ik ervaar steeds  problemen op de website als ik een schrijven plaatst waar ik Tine de reden niet van weet. Ik heb alles nagekeken en kan de fout die ik zo af en toe ziet. Vele mailden mijn privé en vonden het jammer dat ik hier niks meer zal plaatsen, dus probeer ik het nu even op deze manier. En kunnen wellicht ook mooie wandeltips zijn mocht je er eens in de buurt wezen.

Aan jou de keuze wat je wilt bekijken. Je kan ook op mijn plaatje drukken en ze via YouTube bekijken. Het zijn echt mooie wandeltips mocht je eens in de buurt wezen. In de zwarte balk beneden zie je ook bekijken via YT staan. Het is mijn fotografie in slide / Dia vorm met muziek daarbij. Wil je geen muziek horen dan zet je het luidsprekertje beneden in video uit.

1. Natuurgebied Struikwaard in Giessen-Andel in N/B is mijn nieuwste wandeling die ik eind augustus nog had gedaan maar vandaag pas op mijn YT kanaal geplaatst. Er lopen hier ook Brandrode stieren die het gebied begrazen. Toen we zo een stier tegenkwamen op onze wandelpad route moesten we wel even wat omlopen. Want op stieren hebben we het niet zo. Maar als je deze video zal bekijken dan zal je heel veel mooie natuur zien.

Het reservaat ligt  langs de Afgedamde Maas ter hoogte van de Wilhelminasluis. Gewoon vanaf de parkeerplaats voor de sluis het pad er langs volgen en aan het einde kan je linksaf het gebied in wandelen bij het toegangshek en bord. In de beschrijving onder video als je kijkt via Yt lees je het adres daarbij.

2. Een mooi en uniek plekje is het natuur- en recreatiegebied Slingelandse Plassen en dat ligt ter zuiden van dorp Goudriaan. Het is gelegen langs de N214 en langs de N216. Het ligt in de mooie Alblasserwaard en vlakbij is ook het mooie Zuid-Hollandse dorp Noordeloos. Maar ook Kringloop De Graafstroom ligt ervoor. En soms als ik hier weer eens wandelen gaat dan combineer ik het en breng deze ook een bezoek. 

Bezoekers kunnen op het parkeerterrein aan het van einde de polderweg De Hoogt hun auto kwijt. Daar is ook de toegang tot de zwemplas maar erom heen gaan wandelen zal zeker een optie wezen want de natuur is hier heel erg mooi. 

Tip 3. Een prachtig struingebied is zeker wel het Natuurgebied Baarsemwaard. Het is gelegen langs de rivier de Lek in en ligt tussen Werk aan het Spoel en de spoorbrug Culemborg in. En dat is in de provincie Gelderland. Het ligt langs de Goilberdingerdijk en als  je het mooie standbeeldhoudwerk ziet staan van "De dijk gaat op de schop" dan ga je de weg naar beneden volgen en je bent in dit mooie gebied. Het standbeeld is een vrouw met een paraplu en een kind, die kijken naar een grote spade die in de dijk staat.Op de spade zit een vogel.Het kunstwerk is gemaakt door beeldend kunstenaar Dick Matze. Dit mooie beeld zie je ook in de video beneden.

4. Als laatste het prachtige natuurreservaat De Kaliwaal in Beneden-Leeuwen in Gelderland. Ook een  heel mooi Ruig natuurreservaat waar de natuur haar gang gaat. Deze had ik hier onlangs geplaatst met mooie fotografie daarbij. Maar moest deze ook weg  doen wegens de fouten van die%20 in de titel. Wat nog steeds een vraagteken is voor mij. Maar dit natuurgebied is echt wel een aanrader en wandeltip erbij mocht je ook hier eens willen gaan wandelen.

Alleen moet je wel opletten want er lopen hier van die flinke Taurossen runderen die het gebied begrazen. Ook paarden maar als je op afstand blijft dan is er niks aan de hand. Hier geldt wel dat honden aan de lijn moeten in het gehele gebied. In de beschrijvingen van de videos kan je meer lezen. 

Bedankt voor je bezoek en nu maar hopen dat de titel goed staat en er geen problemen zijn. Heb het een en ander nagekeken maar kon zelf geen fouten ontdekken.

Dat hoor ik dan graag van jou mocht je reageren want is niet verplicht. Maar graag met naam in een reactie als je geen website heeft . Die zonder naam lees ik wel maar ik plaats deze niet meer.

Videos slides van © Tine de Jong, 2023

Rups van de Groot avondrood - Deilephila elpenor

De rups van de mooie nachtvlinder, Groot avondrood Deilephila elpenor was die ik ditmaal mocht waarnemen bij een struinwandeling op 15 augustus 2023 in het buitenmuseum De Pannekoek in de Brabantse Biesbosch. Ik verwachtte helemaal niet om zo een mooie rups hier te mogen zien. Had al eens een eerdere leuke waarneming en als je wat terug gaat op blog dan zie je ook deze mooie pijlstaartrups.

En deze groene rups was voor mij dan ook weer een supermooie ontmoeting en waarneming. Nam er dus ook gelijk een foto van. Maar dan vanaf mijn hand want de zon stond net verkeerd en kreeg deze mooie rups er niet goed op. 

De andere waren helaas niet gelukt want het was niet gemakkelijk om met 1 hand te fotograferen maar ik was al heel blij met deze waarneming en de 2 foto's. Want nu kan ik er ook een blog over schrijven. Deze onder is niet zo goed gelukt.

Deze mooie groene rups behoort zoals je wel zal weten ook tot de pijlstaart soorten familie (Sphingidae) waar er best vele van zijn. Zo kom ik er nooit ene tegen en nu al voor de tweede maal in dit jaar en dat vond ik echt super. Van zulke onverwachte waarnemingen houd ik wel van.

In de bruine versie noemen ze het de olifantenrups omdat de voorste segmenten op een soort olifanten slurf lijkt. Ze vallen niet alleen op door hun grootte maar ook door de opvallende oogvlekken. De rupsen zijn zo een 8 cm in lengte en mooi dik daarbij. 

Als hij bang is laat deze soort laat zijn nek wat opbollen bij gevaar zodat de "oogvlekken" ook opbollen. Maar op mijn hand was hij niet echt bang. Nadat ik de foto, s had gemaakt liet ik deze weer met rust en zette het diertje weer terug waar ik het vond. Want de rups blijft meestal op de plant tot hij zich gaat verpoppen.

De rups foerageert in de nacht maar komt op mooie dagen soms ook in de namiddag tevoorschijn om op een stengel te rusten. En ik had dus ook geluk. 

Ik probeerde eerst een ander insect te fotograferen zoals de mooie Stadsreus-Volucella zonaria ook wel de  Hoornaarzweefvlieg genoemd die hier vloog maar die had geen tijd om te blijven zitten. Heb hier op deze website er ook al eens over geschreven op deze natuurwebsite. Daar kan je eens op zoeken gaan als je de weetjes zal willen lezen.

Dieper in de natuur kijken is dus ook wel eens goed want dan ontmoet je ook onverwachte dieren zoals deze rups dus. En als jij je afvraagt op welke plant ik deze zag dan was dit op de Reuzebalsemien-Impatiens glandulifera die hier ook veelvuldig groeide. Goed voor de bijen en hommels maar niet voor de flora hier want deze overwoekert nog al. Maar ja dat is een ander verhaal. En daar gaat het nu hier niet over.

Wie verwacht er hier nu zo een mooie rups op. Ik dus helemaal niet. De vlinder die meer in nacht vliegt heb ik helaas nog nooit gezien maar ik weet dat deze ook heel mooi is. Als je zoekt op internet dan zie je deze ook wel. 

Kieskeurig is deze helemaal niet. Want het wilgenroosje, maar ook diverse soorten walstro (Galium), springzaad, waterdrieblad, kattenstaartfamilie en de teunisbloemen bladeren eten zij.  En zelfs in eigen of in een siertuin op de Fuchsia zijn ze ook al eens gespot door andere mensen.  Als je merkt dat de blaadjes zijn aangevreten dan bestaat de kans dat jij deze misschien ook wel ziet.

 Kijk dus maar eens goed want wellicht ontmoet jij deze mooie rups ook eens.

De rupsen zijn doorgaans van de jongere fel lichtgroen en de volgroeide exemplaren kleuren meestal donkergroen of bruinachtig. De voorzijde van het lichaam lijkt dan soms op een slang en zeker als de rups bruin is. En dan laat hij soms ook wel eens mensen schrikken maar deze rups is geheel ongevaarlijk. 

Met deze woorden sluit ik af en ik bedank je weer voor je bezoek. Natuurgroetjes, Tine

Mijn natuurwandeling met andere mooie natuurfotografie (videoslide) die ik hier in Biesbosch maakte komt later op deze website want die fotografie moet ik nog even uitzoeken. Wellicht schrijf ik er ook dan een tekst er nog bij. Nu is het dat de mooie zomerdagen mij nog heerlijk de natuur in laat gaan. 

Tekst, Fotografie © Tine de Jong, 2023

Hier een kort filmpje waar je de bruine rups goed op kan zien. En dan begrijp je ook wel een beetje waarom sommige denken dat dit een slang zal kunnen wezen. 

Vind jij koeien ook zo leuk

Vind jij koeien ook zo leuk? Er zijn veel koeienrassen en ik vind ze allemaal wel mooi. En als ik hen eens ziet dan blijf ik ook altijd een tijdje naar ze kijken. Ik post ditmaal weer eens wat fotografie van koeien. Het zijn er zeven in totaal. 

Heb al meer eens hier op de website gedeeld in woord en beeld. En als je op de labels koeien zal zoeken, dan zie je al mijn posten, weetjes en of eens gedichten over hen allen. 

Foto 1. Koeien zijn zacht aardig maar ook erg nieuwsgierig en ook wel fotomodellen. 

Foto 2. koe blijft mij lang aanstaren

Foto 3. Deze koe was niet meegaand en deed wat verwaand.

Het mooiste is vast en zeker wel als je dit ziet in de weide. Hoe lief de kalfjes bij de moeder lekker buiten. Dat zie ik ook wel heel graag. Foto 4 beneden. 

Soms drinken ze water uit de sloot en ja dan gaat er wel eens wat mis. Ze kunnen goed zwemmen maar soms is de kant te hoog en kunnen er dan niet meer uit zichzelf uit.Zoals deze koe die ik eens tegen kwam. 

En ik had toen de boer die verder op het land bezig was op de hoogte bracht. Die heeft de koe toen met een tractor en touw het vermoeide dier eruit gehaald.Ze had er niks van overgehouden als slechts vieze modderige poten.Foto 5.

Foto 6 hier beneden is een echte jonge stoere bink en zal best hier wel de jonge dames het hoofd op hol brengen. Zie maar hoe gespierd deze al is. Maar dat hoort ook wel bij dit ras. 

Foto 7 De koe beneden heb ik onlangs ook ontmoet en is tevens de laatste uit deze serie. 

Hoop dat je de foto's mooi zal vinden en is ook weer eens wat anders op deze natuurwebsite. 

Bedankt voor je bezoek. Fotografie en tekst Tine de Jong, 2023

En konden mijn Koeien je boeien met mijn fotografie?

Dat is dan ook iets wat ik als reactie graag zie. 

Meer mooie koeien die ik eens had ontmoet zie je in deze video slide kijktijd 7.00

En er onder vind je nog een link naar andere mooie koeien als je het filmpje hebt bekeken.

Hier zie jij nog meer mooie koeien

die ik op deze website De mens en de Natuur blogspot 

eens had gedeeld. De link werkt al zie je deze niet in kleur blauw.

Mooie koeien uit de Alblasserwaard

Exoten die men liever kwijt is dan rijk

Zoals de titel al zegt zijn er exoten die men liever kwijt is dan rijk en dat kunnen planten, bloemen en dieren zijn. Tja over wat zal ik het dan gaan hebben in dit schrijven?  

Over planten had ik al eens geschreven die men liever niet ook niet in de natuur ziet. Maar er zijn ook dieren en over ene ga ik eens schrijven en dat is een klein zoetwater rivierkreeftje die ik ontmoette . Er zijn veel verschillende soorten plaagdieren die voor overlast kunnen zorgen. 

Maar dit dier zien ze liever niet in de natuur. Als ik wandelen gaat in de natuur dan ontvang ik altijd wel onverwachte presentjes. Maar deze zie foto onder had ik in het Alblasserbos totaal niet verwacht.

Bij een wandeling in het Alblasserbos zag ik iets over de grond kruipen.Toen ik dichterbij kwam zag ik dat het een klein zoetwater rivierkreeftje was die op weg was naar de sloot. Welk soort dit is heb ik geen flauw benul van want google lens zei alleen maar rivierkreeft en geen naam. En hoe het kreeftje hier terecht is gekomen is mij ook een raadsel. Zou een Amerikaanse kreeftje kunnen zijn want deze leek er een beetje op. 

Maar ik moet wel eerlijk schrijven dat ik het wel een bijzondere ontmoeting vond. Want ik had dit dier dus echt niet verwacht hier.  En als je de foto ziet dan heb je gelijk al een idee waar ik wat weetjes over zal schrijven.

Het zijn schaaldieren die men hier in de contreien helemaal niet wilt zien in de natuur. En ook zeker niet in menig andere buurlanden. Zij eten namelijk veel waterplanten en woelen ook in de bodem. En door dat woelen wordt het water heel troebel, waardoor er geen licht meer op de bodem schijnen zal. Zij verstoren dus het ecologisch evenwicht omdat er dan later geen waterplanten meer zullen zijn om de vele voedingstoffen in het water op te nemen.

En toch vond ik het diertje wel mooi om eens zelf van zo dichtbij te zien. Het was nog maar een kleintje of het is een geheel ander soort. Zelf vermoed ik dat het een kleine rode amerikaanse rivierkreeftje was. 

Soms komen ze ook op het land en gaan dan op zoek naar voedsel als er waar ze eerst waren dit niet aanwezig is. Als het leefgebied te weinig zuurstof bevat gaan de kreeften ook op zoek naar nieuwe leefgebieden. En bij zware regenval kan je hen zelfs op straat zien wandelen.

Het ging even in de aanval staan toen ik met mijn kleine camera dichterbij kwam. Zie de foto boven maar ik liet het dier na een foto te hebben gemaakt zijn gang weer gaan. Heb het kreeftje toen gefilmd vanaf een afstand. 

De kwaliteit is niet zo goed want op mijn hurken zitten kan ik niet zo goed.Verloor ook af en toe mijn evenwicht daarbij. En het was ook wel moeilijk zo het diertje te gaan volgen. 

Maar ook door de erge artrose en verkromming van de vingers is filmen voor mij soms ook erg moeilijk. Het was hier nogal nat en drassig dus op de billen zitten was ook geen optie voor mij hier. Daarom fotografeer ik eigenlijk het liefste. En het was ook wat donker in het bos waar ik het zag lopen.

De vrouwelijke dieren hebben twee gelijke scharen, in tegenstelling tot de mannetjes die een grotere rechterschaar hebben. En zoals je straks zal zien in de video beneden was dit vast nog een vrouwtje. 

Maar wilde het toch proberen te filmen. Ze kunnen tussen de 12 en 17 cm zijn.  Rivierkreeften zijn zoetwaterkreeften die in sloten, meren en rivieren leven.  In Nederland komen ook verschillende soorten voor. 

Heb hier een plaatje waar je de soorten kan zien en deze heb ik van het internet van zo een determinatiekaart met een printscreen gemaakt. Geen auteursrechten ermee bedoeld maar de link werkte hier weer eens niet. Dus dan maar zo. Als je er op klikt dan zie het groter. Wellicht zit die van mij er ook wel tussen. Weet niet of de lichtbalk werkt maar dan kan je ook met pijltje links terug hier komen.

Nog niet eerder speelde de rivierkreeften van het zoete water een zo dominante rol in het Nederlandse ecosysteem als nu.Je leest en ziet er meer over dan in voorafgaande jaren.En er lijken er steeds meer te komen.Maar ze bestrijden is ook nogal zeer moeilijk. Er werden er al veel gevangen maar het lijkt niet te helpen want doordat ze zich zo snel voortplanten komen er dus maar meer en meer. 

En voor je het weet is er weer een invasie ontstaan. De kreeftjes knippen vele waterplanten kapot en zorgen zo ook voor een ernstige achteruitgang in de waterkwaliteit. Dat is ook een reden dat men deze niet in vele wateren wilt zien.

In Nederland komen acht soorten kreeften voor, waarvan er één inheems is en dat is de Europese rivierkreeft, die op nog maar één plek voorkomt. De andere soorten zijn exoten en die kunnen op heel veel plekken in Nederland worden aangetroffen. Het is een landelijk probleem geworden las ik wel. 

Wellicht uit gevangenschap ontsnapt of door een uitzetting is deze hier terecht gekomen. Laatste denk ik want hier had ik hen nog nooit gezien. Vreemde plek ook wel. 

Ze worden wel veel gevangen door hen die hier toestemming voor hebben want zelf ze vangen mag officieel niet. 

Heb het wel zoals het hoort er melding van gemaakt waar ik deze zag en de plek van het slootje. Want stel dat er hier nog meer zijn dan is het leed niet te overzien voor de wateren en beplantingen hier.

Bedankt voor je bezoek en lezen. Natuurgroetjes van mij Tine

Voel je vrij om te reageren! En heb je vragen zet dit dan in een reactie.

Fotografie en video © Tine de Jong, 2023

Rups van de doodshoofdvlinder -Acherontia atropos

Een tijdje geleden bij een wandeling in mijn omgeving zag ik een kauw vogel wat omhoog en laag hippen op straat in verte met iets. Het pakte het op en liet het weer vallen. Het was ook groot zag ik en was toch wel wat nieuwsgierig waar deze dan zo mee worstelde. 

Toen ik dichterbij kwam vloog de kauw vogel weg en liet achter wat deze wilde meenemen. En wat de kauw als een lekker hapje zag was dus de rups of ook wel larve genoemd van de Doodshoofdvlinder -Acherontia atropos.

Het was mijn eerste waarneming en ik vond deze best wel grote rups heel erg mooi.Eerst dacht ik dat het de ligusterpijlstaart-rups was maar de kleur van de zijstrepen kwamen niet overeen. Na wat rond gevraagd te hebben kwam ik aan de naam. Het is familie van de pijlstaarten waar er verschillende soorten van zijn.

En vooraleer ik de rups weer terug zette bij een moestuintje hier nabij waar vele groenten in staan en ook de nachtschade zette ik de rups terug en ergens onderin met de hoop dat deze dan wat veilig is voor zijn vijanden die best wel een vette dikke rups willen. Maar voor ik dit deed maakte ik er 2 foto's van zoals de eerste op mijn hand en ook ene van de kop zodat je kan zien hoe het eruit zag. En dat is de foto hieronder.

Toen keek ik om mij heen of er nog een vogel in de buurt was en dat was niet het geval. Ik weet wat je denkt als je dit leest en jij zal dan vast zeggen "het is in de natuur eten of gegeten worden" maar ik wilde dat deze rups nog wat langer bleef leven. En later de grond in zal gaan om zich te verpoppen als de tijd daar zal zijn. 

Wat ik wel vreemd vond dat ik de rups hier zag want ze overleven in deze streken de winter echter niet – het onvermogen van de mot om bij lage temperaturen te overwinteren lijkt de beperkende factor. Het heeft de voorkeur aan hete en droge omgevingen en het was weer afgelopen maand best wel warm maar snap toch niet hoe deze hier terecht is gekomen.

Maar ik heb de mooie rups gezet in een moestuintje van een bewoner van een flat aldaar beneden. Want daar stonden ook veel aardappel- en tomatenplanten in. Ze eten ook wel bladeren van de nachtschade. Welk soort er hier in de moestuin stond weet ik niet maar het zouden de Aardappel (Solanum tuberosum), Tomaat (Solanum lycopersicum)kunnen wezen. Weet niet veel hiervan af maar als de rups maar voedsel had was mijn optie hierbij.

En aardappelplantjes en de tomaatjes waren hier ook veel geplant. Dit tuintje was mooi vol dus de rups zal hier vast wel een mooi onderkomen hebben totdat het zijn tijd is om te verpoppen. Want als je op de foto kijkt zit hij nog in een vervellings fase qua kleur. 

Ik weet zelf  niet zoveel over de rups te vertellen dus ik citeer wat uit een natuurboek en ook wat van wikipedia over deze mooie rups. Zodat je toch wat zal weten over dit bijzondere diertje.

De jonge larve of rups die het eitje verlaat verkeert in zijn eerste rupsstadium. De rups is dan altijd bleekgeel van kleur en is te herkennen aan de grote kop en verhoudingsgewijs de stekel die wat kronkelig is aan de achterzijde. 

De rups vervelt vier keer en na de eerste vervelling vangt het tweede stadium of instar aan en is de rups groen met kleine, witte bultjes die aan berijping doen denken. Er is nu ook een patroon van lichtere, schuine strepen zichtbaar aan de rugzijde. 

De stekel heeft na de eerste vervelling borstelachtige uitsteeksels. Na de tweede vervelling (derde instar) is de stekel bedekt met kleine bultjes, de dorsale kleuren zijn meer geprononceerd. De schuine strepen vallen op omdat de ene zijde scherp is begrensd maar de andere zijde juist niet.

In totaal kent deze rups dus vier vervellingen en dus vijf instars. Een grote rups kan een uiteindelijke lichaamslengte van twaalf tot dertien centimeter bereiken. Het grootste exemplaar ooit waargenomen werd vijftien centimeter lang. De kop wordt beschermd door een beschermend kopkapsel dat een groot deel van de kop omsluit. 

Als een volwassen rups zich aangevallen voelt maakt deze een duidelijk hoorbaar klikkend geluid. Als hij opgepakt word kan deze je proberen te bijten maar dat deed deze helemaal niet. Het was volgens mij erg blij dat ik het had gered. 

Nu maar hopen dat de rups veilig is en zich later kan verpoppen als het de tijd is. En ik hoop dat het dan een mooie vlinder mag worden. 

De natuur mag je dan wel niet tarten of tegenhouden maar om zo een mooie rups in de maag te zien glijden van deze kauw vond ik ook niet fijn. Ik was dus gelukkig net op tijd.

De rups is zo als je op de eerste foto kan zien dat deze rups nog niet de goede segmenten heeft want de strepen waren nog niet in de purpere kleur wat bij een volwassen rups behoort. Deze rups was zo een Negen centimeter groot en paste op mijn hand. Het lichaam was helder groen met op de flanken zeven schuine, witte,  strepen. En de mooie stippen waren ook al in het zicht.

De mot vlinder heb ik zelf nog nooit gezien maar deze vliegt meestal in avond en nacht. Hun voorkeur is veel honing en je kan deze dus eens ontmoeten in een bijenkast ook veel op visite. 

Maar wellicht heb jij deze vlinder wel eens in het echt ontmoet. 

Ken je ook de film Silence of the Lambs? Want daarin speelde de mot een prominente rol .

En met deze woorden sluit ik deze informatie, weetjes en mijn blog af.

Dank je wel dat je gezellig even op visite kwam op te lezen en te kijken.

Voel je vrij om te reageren maar zet wel je naam in de reactie als je geen website heb. Anonieme zonder naam worden niet meer geplaatst vanaf nu. En die verwijder ik.

Je kan ook je naam invullen en de 2e regel openlaten en dan plaatsen.  alle reacties worden eerst goed gekeurd dus heb even geduld als je deze niet ziet staan. Dank voor je begrip.

Fotografie van de Rups en tekst © Tine de Jong, 2023

Wens je mooie dagen toe voor elke dag en dat je er ook veel van genieten mag.

Als je goed om je heen kijkt, kun jij ook  iedere dag iets moois zien.

Vond een prachtige video waar je de levenscyclus kan zien van het dier. Dan zie je ook hoe deze eruit ziet.  kijktijd zo een 5 minuten.

Koningsfazant -Syrmaticus reevesii

Onlangs was ik weer eens op bezoek in het mooie Uilen-en Dierenpark de Paay in Beesd waar prachtige vogelsoorten zijn te zien en heel veel andere dieren. En daar ontmoette ik deze prachtige fazant en dat is de Koningsfazant -Syrmaticus reevesii. 

Het aantal in het wild is sterk aan het afnemen. De grootste bedreiging voor de koningsfazant is de voortdurende verkleining en versnippering van het leefgebied door ontbossing. Ook wordt er op deze vogels gejaagd voor het vlees en worden de eieren geraapt. 

En ik was blij deze hier in het dierenpark nog te zien.En wellicht zijn er ook in andere dierenparken en zo heb je weer de kans dat er nakomelingen komen die ervoor zorgen dat deze fazanten niet verdwijnen.

Prachtige verenkleed en ze worden door vele liefhebbers gehouden en ook de eigenaar van dit particuliere park is er maar wat blij mee.Het heeft een grote ruimte hier en dat heeft deze fazanten ook nodig.

Het hennetje is inclusief de staart 80 cm en weegt 0,9 kg. De staartlengte van het vrouwtje is ongeveer 40 cm. Ze heeft een donkerbruine rug met zwarte veerpunten en okerkleurige, roodbruin gevlekte onderdelen. De staart is grijs-bruin van kleur en bedekt bruin-gele dwarsstrepen. 

De kop is lichtbruin met een donkere kap.Vrouwtje heeft een mooie perzikkleurige buik en donkere komma-achtige streep achter het oog. De snavel is hoornkleuring en de poten zijn ook grijs.

Het hof makende mannetje maakt meestal een reeks sputterende, borrelende, tjilpende en piepende tonen. Heb geprobeerd het te filmen maar maar een andere vogelsoort die hier ook rond liep wilde zijn geluid ook even laten horen. Dat overstemde het geluid van de fazant, maar misschien hoor je toch dat tjilpende geluid een beetje in de video beneden.

Deel nog een foto die ik van deze prachtige fazant maakte. Want het heeft toch echt een supermooi verenkleed. Vermoed dat dit een vrouwtje is gezien de korte staart. Die van de mannetjes zijn namelijk veel langer.  

Het mannetje heeft een zeer lange zwart-witte staart en heeft daarbij ook een opvallend patroon: lijkt gemaakt van goud met zwarte randen en witte porseleinen schubben. Het mannetje is, inclusief de staart, 210 cm lang en weegt 1,5 kg. De staart van het mannetje groeit ieder jaar zo'n 30 cm en wordt ongeveer 1,60 meter lang.

Ze eten voornamelijk vruchten en zaden, maar ook verse bladeren, bloemen, knoppen, insecten, slakken en regenwormen.

In het verleden werden de staartveren ook voor opera-kostuums gebruikt. Maar nu zijn het kunstveren. En ze worden dan ook vaak in de kroon van koning carnaval verwerkt. Dat heb je misschien weleens gezien. 

Deze mooie fazant werd ook eens genoemd in de Guinness World Records en dat was in de editie van 2008 omdat hij de langste natuurlijke staartveer van alle vogelsoorten heeft; een record dat voorheen werd gehouden door de kuif argus fazant. 

Met de fotografie en dit schrijven deel ik mijn korte filmpje hieronder en ik bedank je weer voor je bezoek.

Tekst , fotografie en live filmpje © Tine de Jong, 2023

P.s, als je anoniem reageert zet wel je naam in de reactie, maar je kan het ook anders doen en dat is je naam zetten en de 2e regel open laten en dan klikken op plaatsen. Bij voorbaat dank.