Natuurgebied Baarsemwaard Culemborg

Ditmaal laat ik je eens kennis maken met een ander mooi natuurgebied waar ik onlangs ook eens bezoek had gebracht. De Goilberdingerwaarden zijn heerlijk om door te struinen. Ik was al eerder in deze omgeving maar in het Natuurgebied Baarsemwaard Culemborg, wat ligt in de west Betuwe (provincie Gelderland) maar hier was ik nog niet. En deze wandeling stond nog op mijn wandellijstje en wellicht ook een tip voor jou om er eens te gaan wandelen mocht je in de omgeving zijn.

Ik had al eens in een ander gedeelte gewandeld en dat was toen in de Everdingerwaard en behoort ook weer bij deze Goilerdingewaard. De uiterwaarden zijn echt mooi om er eens te gaan wandelen. Deze video waar ik eens was zal ik onder mijn wandeling zetten beneden mijn schrijven. Maar nu plaatst ik eerst een mooie foto waar mijn wandeling mee aanving want via de dijk hier liep ik via het trapje het gebied in.

Op de foto boven zie je het Kunstwerk: ’De dijk ging op de schop ’.In 1995 dreigden de rivierdijken te breken en 250000 mensen werden geevacueerd. De dijken werden versterkt. De schop verbeeldt het werk aan de dijk. De vrouw met kind en paraplu staan symbool voor de bescherming tegen het water. De vogel verwijst naar de natuur. En dat is hier zeker wel te zien. Vogels heb ik wel gehoord maar niet gezien.

Voor wie het niet weet is dat de Baarsemwaard gelegen is langs de rivier de Lek in de gemeente Culemborg, en het ligt tussen Werk aan het Spoel en de spoorbrug Culemborg. Die zal je ook zien in de video beneden.

Weetje erbij is dat Werk aan 't Spoel ook deel uit maakt van de Hollandse Waterlinie. Het vormt de scheiding tussen de Goilberdingerwaard en de oostelijker gelegen Baarsemwaard waar ik nu was. De Baarsemwaard grenst aan de westelijke woonwijken van Culemborg.

De oeverstrook wordt ook veel gebruikt als uitloopgebied door de bewoners van deze wijken onder meer voor het uitlaten van de hond of voor een korte wandeling. Ik was hier al vroeg dus het was nog vrij rustig hier. Ik houd van een vroege wandeling want dan ontwaakt alles en hoor je ook vele vogelgezangen die elkander vertellen waar ze zijn, of ze nemen de dag door.

Mooie uitzichten heb je hier ook wel al was het jammer dat het aan de rivierzijde het zo dicht begroeid was. In teken had ik geen zin dus dook ik ook er niet in al was er wel een pad. Maar die was echt begroeid aan beiden zijden.Vele bezoekers gaan vast op dat strandje erachter zonnebaden of ze laten hun huisdier er zwemmen.

Maar het ging mij ook meer om wat ik hier aan mooie natuur zal aantreffen. En de wereld van vlinders is het hier gewis wel want ik heb er veel gezien. De vlinders die ik hier veel zag was de Atalanta, Distelvlinder en dagpauwoog en ik bleef er ook een tijdje om naar hen te kijken. Filmen lukte mij niet want ze zaten niet echt stil, maar menige foto's kon ik wel maken. Ene ervan zet ik hier onder

Ook vele bloemen en struikgewassen zijn hier te zien, zoals Grote Engelwortel,Haagwinde, Akkerdistels,Grote brandnetel (die ik ook weer mocht voelen) en de berenklauw was ook hier veelvuldig aanwezig zowel al in bloei als nog in knop. Over deze had ik al eens geschreven hier op mijn website want die is ook soms niet zo aardig maar voor insecten toch wel een must.

Maar ook de Wilde cichorei (Cichorium intybus) groeide hier heel veel. Deze wordt ook wel of wegenwachters genoemd omdat je ze ook vaak tegen komt langs de wegen. En ze stonden hier al heel mooi. Maar nog vele andere soorten mooie bloemen en planten groeiden hier. Zag bekende en ook wat onbekende maar dat is een teken dat in dit natuurgebied de vegetatie heel goed is en dat de grond genoeg voedsel geeft aan hen allen.

Wat ik hier ook veelvuldig tegenkwam was ook de vogelwikke (Vicia cracca) zie foto en werd ook druk bezocht door menige bijen en hommels en dit is ook een waardplant voor hen. Ze waren hier ook al vroeg aan het werk maar ook zij hadden geen rust om te poseren voor mij. Slechts deze hommel hieronder want die stoorde zich niet aan mij.

Deze plant heeft de neiging zich door middel van uitlopers omhoog te klimmen en zich dus te wikkelen. Vandaar de naam Wikke. De naam Vicia is afkomstig van het Latijnse vincire: binden, wikkelen, omdat de meeste soorten van dit geslacht zich al rankende om andere planten heen slingeren of zich winden.

Reeds in de vroege middeleeuwen komen we de benaming Vogelwicke tegen. De toevoeging vogel is ontstaan omdat men bemerkt had dat vogels de zaden graag aten. Bij Albertus Magnus (ca. 1250) vinden we haar onder de naam Vicia avium: vogelwikke. Andere verbasteringen die uit Vicia zijn voortgekomen zijn: Kleine vitsen in het Land van Hulst, en Vitzels in Zeeuws-Vlaanderen; in die streken komt ook de naam Wilde vitsen voor.

Daarentegen spreekt men op Walcheren en Zuid-Beveland van Wilde wikke. In het Groningse wordt zij Windsel en in het Fries wordt het weer Winsel genoemd. En zo kent vast een ander ook wel een andere benaming voor deze plant. Maar ik vond het wel intressant om dit erbij te schrijven.

In een pluizenbol van een distel die al wat uitgebloeid was zat een wants die er verstoppertje in speelde. Ik zag wat zitten er in en wilde ook weten wat dit was en zo vond ik de wants. Ik liet hen lekker daar zitten maar de foto nam ik wel en deel deze ook maar even hierbij.

Maar buiten de foto's die ik hier plaatste had ik nog veel meer andere mooie natuur ontmoet en die zal jij vast ook wel mooi zal vinden. En heb deze ook weer in een videoslide gezet want ik kan nooit kiezen wat ik hier zal plaatsen en in een filmpje als een dia-slide met muziek daarbij is het ook veel mooier om ook te zien wat ik zoal al had ontmoet.

En mijn eerdere bezoek aan ook een natuurgebied die de Everdingerwaard heet zet ik eronder mocht je deze ook nog niet gezien hebben. Want die hoort hierbij en had dit natuurgebied al eerder bezocht.

Wie hier op visite komt om dit blog te lezen wil ik hierbij bedanken maar ook mooie dagen wensen daarbij. Ook bedank ik je als je ook de oudere natuurblogs al eens heeft bezocht wat ik altijd zeer waardeert.

Wees altijd welkom om meer te lezen want ook hier staan ook mooie dagjes uit tips voor jou mocht je eens in de omgeving wezen.

En ook op mijn andere website ben je van harte welkom Gedichten en verhalen uit het leven die je ook mooie natuurblogs kunnen geven https://tinedejong.blogspot.com

Fotografie, tekst en video's © Tine de Jong, 2022

Aan de Lek bij Culemborg is het echt volop genieten zowel van het typische rivierenlandschap: de uiterwaarden. Maar ook de prachtige natuur is hier de moeite waard, want dat is voor die ervan houden ook echt een aanrader om hier eens te gaan wandelen. Alleen of met je viervoeter.

Wens je veel kijkplezier. Groetjes van mij Tine (Lees ook even wat onder de video staat.)

Hieronder plaats ik ook mijn mooie wandeling die ik deed in de Everdingewaarden wat ook bij deze omgeving hoort. En als je deze link kopieert en plakt in je browser lees je ook meer hierover maar je kan ook op de labels drukken of klikken.

https://catherinetine.blogspot.com/2018/08/everdinger-waarden-uniek-natuurgebied.html

Alvast heel erg bedankt voor het bekijken en hoor graag je mening hoe je de wandelingen vond. 

Natuurbeleving in Natuurgebied Avelingen

Zoals de titel zegt is dat wat ik ook het liefste doet als het weer het voor mij toelaat. Natuurbeleving is voor mij dan ook horen, ruiken en vooral om mij heen kijken. Het geeft mij daarbij ook rust, troost maar vooral nieuwe energie. Soms omarm ik ook een boom en andermaal leg ik mij neder op een plaid om dan te genieten van de geluiden om mij heen. En als ik de vogels hoor fluiten dan ben ik helemaal in mijn zen moment. 

Zie de foto boven van de boom waar het net is of deze ogen hebt. Deze kwam ik ook eens tegen bij een wandeling. Dat zegt toch al veel dat zelfs de natuur meekijkt als je er in wandelen gaat. ;)

Ik kan zo genieten van alles wat ik dan zie en hoor van de mooie natuurwereld. Dat kunnen ook vergezichten wezen, maar ook mooie wilde bloemen of planten of van die mooie grashalmen die dan dansen op de wind. En ik kwam vele mooie genietmomentjes tegen en dat heb je overal wel eens maar hier waar ik nu was had ik heel veel belevingen. Waar ik was lees je verder in de beschrijving.

Ditmaal had ik ook niet zo veel afval opgehaald dus dat is ook een heel goed teken dat men hier ook zuinig is op de natuur. Ik neem altijd een zak mee want afval hoort niet in de natuur thuis. Wel zag ik een mondkapje wat aan een hek was bevestigd en waar ik ook een tekst als boodschap in de foto had gezet. Ook deze zie je in onderstaande video slide terug. Maar nog veel meer mooie fotografie wat je vast ook wel aan zal spreken.

Men had mij gevraagd of ik daar weer eens ging wandelen om dan de mooie natuurwereld weer te gaan fotograferen. Het heeft wel veel gevergd van mijn spierkracht in de benenwagen want deze routewandeling was erg lang en was ik daarna wel wat dagen uit de roulatie want de benen en voeten wilde even niet meer. 

Maar dat heb ik wel vaker na een wandeling maar na wat dagen rust lukt het mij weer om dan  later weer een een ommetje te gaan doen. En de natuur volop beleven kan je overal wel maar hier waar ik nu een wandeling deed was het echt ook heel mooi. Zelfs aan de waterkant stonden mooie lissen die kleurde bij al het mooie groen. De zon liet ze zelfs een beetje glanzen aan waterkant. 

Dit fraaie Natuurgebied Avelingen ligt tussen Gorinchem en Boven Hardinxveld. Je kan hier heerlijk wandelen maar ook echt de natuur beleven. Voor de natuur heeft deze omgeving grote waarde want je ziet in onderstaande video een grote diversiteit aan wilde bloemen en planten. 

Maar ook de bever is hier aanwezig want ik kwam ook een boom tegen waar aan geknaagd was nabij de rivier. Helaas het dier niet ontmoet maar fijn te weten dat ze hier zijn. 

Ook is het hier een supermooie plek om met je hond te gaan wandelen en er is zijn ook plekjes met kleine strandjes dat ze heerlijk kunnen zwemmen in de rivier. Mijn voetjes heb ik er ook in gekoeld want dat hielp wat tegen de vermoeidheid hier in.

Wat ik zoal ontmoette bij mijn natuurwandeling was ditmaal in de mooie bloemen bermen en grasland zoals 

De kleine ratelaar (Rhinanthus minor), Rode klaver (Trifolium pratense), Scherpe boterbloem (Ranunculus acris),Ruige leeuwentand (Leontodon hispidus), De heggewikke, Madeliefjes, Iris,  Ereprijs, Margrieten, koekoeksbloemen,Grote brandnetel (Urtica dioica), paardenbloemen, en nog vele andere soorten waar ik de naam niet van weet. Maar ook mooie wilgen en nog veel meer. En vlinders waren er ook te zien.

Verder ook een oudere generatie dagpauwoogvlinder (foto boven) die toch nog probeerde te overleven maar je zal zien dat de kleur al weg is en ook dat de vleugels begonnen af te brokkelen. Nog een schorpioenvlieg,  roodkopvuurkever (al eerder over beiden geschreven op deze website ) en enige andere insecten. Dus genoeg mooie natuur hier. Dit insect wat ik als foto hieronder plaatst ontmoette ik ook voor de eerste keer en dat was de Gewone  snipvlieg - Rhagio scolopaceus.

Maar men is van plan om hier windturbines te plaatsen wat mij echt zeer aan het hart gaat want daar ik deze mooie natuuromgeving ook niet blij mee. En dat was voor mij ook weer de reden om hier te gaan wandelen om jou nogmaals te laten zien wat voor mooie natuur hier zoal is. 

Deze omgeving  en natuurgebied Avelingen ligt tussen Hardinxveld-Giessendam en Gorinchem. Het gebied is eigendom van Staatsbosbeheer. Het plan is zoals hier beneden maar ik hoop toch echt dat ze zich bedenken want dat is net die omgeving waar mooie vogels en andere natuur is te zien en het is echt zonde als men hier die dingen zal gaan plaatsen want er moet altijd iets wijken van de natuur en het is hier echt prachtig dat zal je zien in de video slide beneden weer.

Zo stond het afgebeeld in de krant op stad Gorinchem.nl . En menige mensen, bewoners net als de natuur zullen hier dan ook zeker last van ondervinden. Vele zoals ik heb dan ook de petitie getekend maar of het helpt is een groot vraagteken want ze luisteren soms niet echt naar de bewoners. Zelfs op de bijeenkomst werd er niet echt geluisterd. Moet straks weer een natuurgebied de dupe worden?

De aanvang van de wandeling start meestal hier aan de voet van de Nieuwe Wolpherensedijk (tegenover huis nummer 18) en daar is ook een parkeerplaats waar de wandelpaden beginnen. Je loopt hier dan langs een kreek die de naam het Schelluinse Gat draagt. 

Maar ik ben ditmaal via Boven -Hardinxveld de dijk afgelopen en er zo eens  in gegaan en zo terug gewandeld naar de omgeving wat bij Gorinchem ligt. Het ligt buitendijks aan de oever van rivier de Merwede. Ik werd gelijk al ontvangen door koekoeksbloemen en de kruipende boterbloem wat de berm zo mooi kleurde. Als een verbondenheid stonden ze samen.

Hier ontmoet je ook echt andere mooie natuur zoals weilanden, grienden, elzenbossen, hoge bomen, kreken, waterplassen en zandoevers. Er is hier veel afwisseling, en daarbij ook zeker een aanrader voor vogelaars en voor wie van natuur houdt. Windturbines zal de natuur hier dan ook zeer schaden.

En zeg nou zelf er zijn toch vast wel andere omgevingen waar ze dit kunnen plaatsen? Moet de mooie natuur het steeds maar ontgelden? Bekijk mijn video maar hoe mooi het hier wel niet is. 

Bedankt alvast en ook voor je bezoek en dat je de tijd neemt om mijn wandeling te bekijken. Meer uit deze omgeving kan je ook lezen als je op de labels zal drukken. 

Wandel met mij virtueel mee en zie wat ik nog meer had ontmoet. Dan hoor ik graag als reactie als je dit kan wat jij er van vond. Zet wel je naam in de reactie (Bij anoniem) als je reageert want dan weet ik ook wie je bent.  Wens jou ook mooie dagen toe vol gezelligheid. 

Natuurgroetjes van mij © Tine de Jong, 2022

Mijn volgende schrijven gaat ook over een mooi natuurgebied die ik had bezocht en kijk en lees deze dan ook en dat is het natuurgebied Baarsemwaard in de gemeente Culemborg.

Alvast bedankt.

Videoslide, natuurfotografie en tekst ook door mij  © Tine de Jong

Foto van het plan der plaatsing windmolens komt uit de krant. Waar ik Avelingen in had gezet zodat je waar ze deze gaan plaatsen. ik hoop echt dat het niet doorgaat hoor want het is echt zonde voor dit natuurgebied.

Vreemde gal in de rozen

Heb je ook weleens dit vreemde geval gezien zoals hierboven in je rozen? Nu dat is de rozengal en deze gallen worden gemaakt door de rozen mos galwesp (Diplolepis rosae) Deze is zelden te zien tenminste ik heb deze nog nooit gezien. 

Deze is 1 tot 3mm dus ook niet gemakkelijk te zien maar ik las in mijn insectenboek dat deze zwart van kleur is en een zijdelings zo een samengedrukte buik heeft die roodbruin is.

 Ik vond na wat zoeken een website waar je dit wespje kan zien en deze is dan uit vergroot maar dan weet jij ook beetje hoe die eruit ziet Het wespje van de Gal

En met het pijltje links boven kan je weer terug komen op dit log of je leest eerst mijn schrijven en klik er dan op. 

Dit kleine wespje maakt een minimum beschadiging ergens op de plant, legt dan haar eitjes, spuit er dan zo een stofje in waar dan op die plek van de rozenstruik deze vreemd gevormde woekeringen ontstaan. En dat is dus de gal. 

De wonderen van de natuur noemde ik het toen ik deze eens ontmoette in een heemtuin en niet wist wat het was. 

En ja dan wil ik ook weten wat het is en ga dan op onderzoek op het internet of kijk het na in mijn vele natuurboeken of ik het tegen zal komen. En zo kwam ik er dus achter wat het was. 

Toch vind ik het wel mooi om te zien en jij? soms zie er ook meer dan een op een rozentak zitten. Echt wonderlijk vind ik deze creatie.

De ontwikkeling van de larven vindt dus plaats in de gallen, die wel tot 5 cm groot kunnen zijn en ook meerdere kamers heeft. De larven voeden zich met plantenweefsel. 

Maar erge schade brengen zij niet hoor. Open gemaakt heb ik deze niet want ik laat de natuur graag met rust en zal er zeker geen beschadiging aan geven. Daarvoor houd ik teveel hiervan met alles wat erin leeft of woont want ik heb respect voor alles.

Dat zo een kleine wesp dit kan maken vind ik toch wel wonderbaarlijk te noemen maar hoe diep je ook in de natuur zal kijken, helemaal begrijpen kunnen we dit toch niet. Want het heeft soms ook wat magisch als je bemerkt wat zo een klein insect kan doen met een plant of bloem.

Het wespje die dit maakt is ongeveer 3 a 4 mm groot en meestal zijn enkel de vrouwtjes te zien die zich ongeslachtelijk voortplanten. De gal is wat bolvormig en van enkele mm tot 5 cm groot kan deze ook wel worden. 

Deze bestaat uit groene, later rode haarachtige  uitgroeiingen of kleine vertakte takjes. Er zijn ook gallen die op de bladeren groeien, maar die blijven een stuk kleiner. 

Ze komen voor aan het uiteinde van takken of op de kelken kroonbladeren en op bladeren.  In het najaar kleurt het rozengal van groen naar soms fel rood. Het vrouwtje legt een ei onder de bast van de roos en de uitkomende larve laat een stofje vrij waar de roos op reageert. Ze maakt deze gal waarin twee of meerdere kamertjes zitten waarin de larven leven. Deze soort is niet schadelijk dus je kan het gewoon laten zoals het is als jij deze eens in tuin zal hebben.

De gal wordt ook wel mosgal, slaapappel, Rozengal of Bedeguaar genoemd. In de gal zitten (slechts te zien met een microscoop)  verschillende kleine kamertjes met daarin een larfje dat zich later dan weer tot wesp ontwikkelt. Tegen de winter is de kleur verdwenen en is de gal slechts een bruine en broze massa. De maden, nu omgezet in poppen, blijven in de cellen. Die kon ik niet zien maar wel die rommelige massa had ik eens ontmoet. Zie foto onder

De volwassen bijenwesp is donkerbruin of glanzend blauwzwart, ongeveer 5 mm lang. Het vrouwtje doorboort jonge, zwaardere scheuten (meestal wilde rozen), soms bladeren en bloemen, en legt een paar eieren. De larven scheiden irriterende stoffen af ​​die de groei van de omliggende plantenweefsels veroorzaken. 

Er ontstaat zo een neoplasma met een diameter van 3 tot 5 cm, aanvankelijk groen, later paars, bruin tot zwart. De larven leven erin tot het voorjaar, wanneer de volwassene eruit vliegen. Negenennegentig procent van de volwassenen zijn vrouwen en deze gaan de generaties door zonder enige seksuele drang van ontmoetingen.

Ongeveer in de maand mei zetten de galwespen hun eitjes weer af. Verschillende rozensoorten kunnen ook wel soms zulke  gallen hebben. En wellicht zie jij deze dan ook eens verschijnen en dan weet je nu ook wat het is. Lekker laten zitten want dat deed ik ook dar ze geen schade aan je rozenplanten doen geven.

De gallen tref je bij voorkeur aan bij planten met een verminderde weerstand bijvoorbeeld na een stresstoestand van bv. snoei, droogte, wateroverlast. 

Beschadigde en jonge rozenstruiken hebben ook de neiging dan om ook grotere gallen te produceren dan de andere struiken. 

En er zijn nog veel meer soorten gallen die je op diverse blad of riet kan kan aantreffen maar dat is wellicht weer wat voor een volgende schrijven mocht ik deze dan eens ontmoeten.

Betekenis naam:

De naam slaapappel komt uit het volksgeloof. Men dacht dat zo’n rozengal onder je hoofdkussen een goede nachtrust bevorderde. Uitgeprobeerd heb ik het nog nooit hoor.

Nu sluit ik weer mijn schrijven af en je ontvangt weer natuurgroetjes van mij hierbij. 

Bedankt voor je bezoek. En wees altijd welkom om meer te komen lezen want er kunnen wellicht meer leerzame weetjes voor jou op deze website staan.

De natuur is mooi op al haar manieren. Niets kan de schoonheid van de natuur verslaan.

Tekst, fotografie  © Tine de Jong

Ik vond een video op YouTube en als je aldaar op ondertiteling (vierkantje) zal drukken en dan op het wieltje kan je het in je taal zetten. 

Want  ik vond het wel interessant toen ik het zag en daarom zet ik deze er bij mocht je nog meer er over weten want leerzaam is het ook wel. 

Bekijk deze dan via YouTube zelf want dan zie je het vertaalwieltje er staan naast het vierkantje. Want weet niet of deze het hier via de blogvideo zal doen.

Koolwitjes doen hun naam eer aan - rupsen

Als je een moestuin zal hebben dan heb je vast weleens gezien dat er kleine hapjes uit de koolbladeren zijn en soms ook grote delen zijn aangepakt. Dat doen dus de rupsen van het groot koolwitje want zij eten allerlei soorten kool, zoals spruitkool, bladeren van bloemkool, boerenkool, spitskool maar ook koolzaad staat op hun menu. 

De vlinders zijn zich van geen kwaad bewust als zij hun eitjes onder het blad gaan leggen. Zij zorgen slechts voor voortplanting waarvoor zij hier op de aarde zijn. Want elk dier, insect heeft zo zijn of haar doeleinden maar menige tuinder is hier niet zo blij mee.  

Want de daaropvolgende rupsen vreten zich soms echt razendsnel een weg door elke millimeter blad die ze hebben. Jij blijft dan achter met stengels, of op zijn minst een half opgegeten gewas dat bedekt is met rupsen en hun overvloedige uitwerpselen. Ze eten elke koolsoort, dus kool, broccoli, boerenkool, bloemkool en ook spruiten lopen allemaal het risico.

Koolwitjes doen dus wel hun naam eer aan maar zij zijn dus zelf niet de boosdoeners. En het zijn de grote koolwitjes rupsen (Pieris brassicae ) die meer schade geeft al zijn beiden rupsen niet fijn als jij ze zal zien.

Want ook het kleine koolwitje (Pieris rapae) geeft schade aan je moestuin. En een tuinier is hier ook al helemaal niet blij mee en jij vast ook niet als jij als hobby ook een moestuin zal hebben. Groente en kruiden uit eigen tuin is altijd het lekkerst.En dat vinden de rupsen dus ook. En ja de rupsen moeten ook groot en sterk worden om weer zich te gaan verpoppen om dan ook weer mooie vlinders te gaan worden. 

Maar eerst gaan zij dan overwinteren en dan moeten zij genoeg voedingstoffen tot zich nemen en ja dat kunnen dan de bladeren wezen die jij eens had gezien waar dan wat happen uit zijn. Als je er niks tegen zal doen heb je een gatenkool inplaats van een hele koolsoort.

Poppen kunnen zich niet bewegen en zijn dus soms ook goed verstopt. Ze hangen ergens tussen de planten, of liggen soms ook gewoon op de grond. En deze kan je dan ook voorzichtig oprapen en elders onderbrengen. Maak ze niet dood a.u.b want vlinders hebben we ook nodig en ook deze.

Tips voor je moestuin

Als je niet wilt dat rupsen in je moestuin komen dan is het soms ook wel beter om dit af te gaan dekken met insectengaas of fijn vogelgaas. Dan kunnen ze er niet meer in. 

En vergeet hierbij ook even niet als jij de Oost-Indische kers zal hebben dat deze ook koolwitjes aan trekken zal. De rupsen die daarop zitten, heb je dan toch niet meer op je kool of je kunt ze er makkelijker vangen en dan elders plaatsen gaan waar je het niet erg vind dt ze erop zijn.

 Rupsen zijn fijnproevers en eten niet zo maar alle bladeren en daarbij heeft elke vlindersoort ook hun eigen voedsel waar die van eten zal. 

Het leven van het grote koolwitje is ook nietzo  erg lang. Zij leven ongeveer 10 tot 20 dagen en gaan dus zoveel mogelijk eitjes afzetten na de paring.

Knoflookspray maken helpt ook heel goed voor rupsen maar tevens ook voor slakken en voor ander ongedierte die je niet wilt in je moestuin. 

Doe het water in een fles, samen met de knoflook en de ui. Laat het een paar dagen trekken. Zeef het water en meng het met de peper en de zeep. Om te voorkomen dat de knoflookspray het spuitmondje van je spuitfles verstopt, zeef je het dan nog een keer door een koffiefilter of een oude zakdoek.

Heb ook weleens vernomen van een kennis dat deze er pepermunt of salie naast de kool plant want van die geur schijnen ze niet te houden. 

Plantenhoeden en koolstolpen zijn er ook al en nu hoor ik je denken een hoed voor de kool etcetera? Ja die zijn tegenwoordig ook al te koop in diverse maten en die doe je dan bijvoorbeeld over de kool. Google maar eens erop en dan zal je zien dat er vele vormen zijn met de grondpennen erbij en dan ben je ook verzekerd dat niks meer je koolsoorten of kruiden zal aanvreten. 

Wellicht heb jij die ook al en dan kan je als reactie schrijven hoe je ervaring hiermee is in je tuin of moestuin.  

Wat weet jij nog meer van het vlinderleven? 

Deze educatieve video hieronder is echt wat voor jou om te kijken en je leert dan vast meer van hun levensloop. En je ziet ook de eitjes en zo meer. Volgens de schooltv waar deze video van is zal deze online blijven tot 2025 augustus dus is ie dan weg als je hier komt lezen en kijken laat mij dit dan weten want dan zoek ik een andere maar deze is echt heel interessant want dit zie je zelf niet zo snel.

Ik bedank je weer voor je bezoek en het lezen van deze weetjes. 

Foto boven is een kool en de rupsen.

 Tekst en  foto © Tine de Jong, 17-05-2022

Oranjetipvlinder -anthocharis cardamines een kleurrijk verschil

Een van de mooie voorjaarsvlinders die ik laatste tijd gelukkig steeds meer tegenkomt vind ik het mannetje van het Oranjetipvlinder (anthocharis cardamines) Ze hebben een kleurrijk verschil wat dit vlindertje ook wel bijzonder maakt. En daar wil ik ook eens een logje over schrijven. Want..

Het mannetje van het oranjetipje is gemakkelijk te herkennen door die oranje vlek op de buitenste helft van de voorvleugels en zwarte vleugelpunten. Maar met een vrouwtje is het toch wel even goed opletten want op het eerste gezicht lijkt deze op een andere vlinder en die ken jij vast wel. Daar zijn er 4 soorten van.

Want die is ook wit en heeft  ook zo een zwarte stipje en zo een grijszwarte randje aan vleugels.Het stipje is dan ook verschillend van vorm bij het vrouwtje Oranjetipje en soms heb ik het dus ook mis wat ik nu had gezien. Slechts alleen als zij haar vleugels sluit dan zie je welke het is. 

Het vrouwtje Oranjetipje mist vergeleken bij het mannetje ook de oranje vlek op de voorvleugels, en hebben op beide delen gemarmerde groene ondervleugels,zwarte vleugelpunten en een zwarte vlek op de voorvleugels. 

Meestal zie ik een mannetje rondfladderen en zelf eigenlijk weinig of geen vrouwtjes maar onlangs had ik een geluk en genietmomentje maar echt tijd om te blijven zitten had deze niet.  

De foto is niet helemaal duidelijk maar dan heb je een idee hoe deze eruit ziet. Ze wilde net haar vleugels geheel openen maar toen ik deze op de foto wilde zetten sloot ze de vleugels weer bijna. Maar is toch wel beetje gelukt denk ik. Links zie je dan een beetje dat gemarmerde vleugelgedeelte.

 

(tevens mijn nieuwe camera Canon powershot SX620 HS ook gelijk uitgetest)

Het oranjetipje heeft diverse waardplanten is dus niet alleen maar op de pinksterbloemen of  lookzonder-look als waardplant. In Nederland zijn elf soorten kruisbloemigen bekend waarop de eitjes al eens waren afgezet. In buitenlandse literatuur worden er zelfs al 35 soorten als waardplant genoemd.

Op mijn andere website Gedichten en Verhalen uit het leven schreef ik ook eens wat over deze vlinders en daar zitten wellicht weetjes bij die je niet misschien niet weet dus wellicht een aanrader om daar dan ook even op te klikken. En eronder vind jij ook een paring wat heel mooi is om dan ook te bekijken. De link staat hier onderin. 

Ik doe het soms om en om nu op de weblogs zodat daar ook wat mooie natuur komt te staan wat de websites dan ook weer wat gezelliger zal maken om dan eens te bezoeken. Ik sluit hiermee dit korte blogje weer af en natuurgroetjes ontvang je van mij weer hierbij.

weetjes over het Oranje tipje met een gedicht Verliefde vlinders

Fotografie en tekst  © Tine de Jong, 2022

Bedankt voor je bezoek en ook voor de reacties die ik in ontvangst mocht nemen. Tevens bedank ik jou die ook de oudere logjes eens leest wat ik ook altijd erg waardeert want dat stimuleer mij ook om meer te gaan delen en schrijven op beiden.

Alle reacties  worden gemodereerd en heb dus even geduld als je deze niet gelijk ziet staan. Want soms komt er iets binnen wat niks te maken heb met mijn schrijven en helaas ook vele spam berichten waar ik niet echt op zit te wachten. Bij voorbaat dank en voor vragen kan je mij altijd een privermail sturen die je ziet staan zie contact op homepagina in balk.

Een Bij met meelifters

Onlangs kwam ik een bij tegen die er wel wat vreemd uitzag. Ging wat dichterbij om te zien wat het was wat het op de rug had. En ik dacht eerst dat het eitjes waren op zijn rug maar het bleken dus mijten te zijn die meeliften. Mannelijke bijen hebben dikwijls mijten op zich als ze voor het eerst tevoorschijn komen maar ook andere bijen kunnen van die gratis meelifters bij zich hebben.  

Mijten zijn kleine spinnetjes die de bij niet dood maken, maar wel van zijn lichaamssappen zuigen en hem dus  uitputten. Ze proberen wel met poetsen de mijten kwijt te raken maar dat lukt ook niet altijd. 

Ik had er verschillende foto's van gemaakt maar helaas waren die niet zo goed maar deze hier beneden is wel aardig gelukt. Deze had er  ook best veel en enkele kon ik er voorzichtig af halen maar de bij vloog weg dus heeft deze er nog een paar zoals je kan zien. Het zijn geen goede parasieten voor hen. Bijen maar ook hommels hebben het toch al zo moeilijk door al die virussen die hen belagen.

Ik weet alleen niet welk soort mijten dit waren, want ze zijn er namelijk in vele soorten en maten. 

Wat heel schadelijk is voor de bijen zijn  ook de Varroamijt (Varroa destructor) want deze draagt virussen met zich mee en kan veel bijen dood doen gaan. Varroamijten klampen zich ook vast aan volwassen bijen. Als een besmette bij dan vliegt of in ander nest komt dan kunnen mijten zich verspreiden naar een andere kolonie en zo kan er dus wel bijensterfte voorkomen. 

Er is nog een mijt die de naam Chaetodactylus osmiae heeft en deze  kunnen ook in beheerde en bijenkolonies nieuwe nesten infecteren door de verspreiding.  Deze mijten doden meestal de jonge bijenlarven en voeden zich met bevoorraad stuifmeel en nectar. Hele nesten kunnen schade oplopen door deze mijt. Vooral bij vochtig weer en matige temperaturen kan C. osmiae zich ontwikkelen en zich vermenigvuldigen. 

Zij kunnen in de nestholte overleven om nieuwe generaties bijen te besmetten, als hetzelfde nest wordt hergebruikt. Het zal dus heel goed kunnen dat deze het zijn maar wellicht is er een lezer/ bezoeker die mij de naam van de mijten kan vertellen. En dat kan je doen met een reactie zodat andere dit dan ook kunnen lezen. Heb je geen website dan kan het anoniem maar zet dan wel je naam in de beschrijving daarbij.  Natuurgroetjes, Tine

Foto en tekst © Tine de Jong, 2022

Dit filmpje toont een rosse metselbij en laat je zien dat deze probeert van zijn lifters af te komen. Maar dat lukt niet altijd want zover reiken de pootjes helaas niet. 

Zwanenfamilie foerageren samen

Deel ditmaal eens een kort filmpje over een mooie zwanenfamilie die gezamelijk aan het foerageren waren. Want ik heb hier op deze website al veel over de zwaan geschreven en deze vind je als je eens op de labels/tags zal drukken/klikken of zwanen in zoekhoek zal typen. Dan ontvang je veel informatie over hen met ook leerzame weetjes daarbij.

Buiten het foegareren gaan ze ook soms grondelend zoeken zij naar bladeren, stengels en wortels van ondergedoken waterplanten. Soms eten ze ook kroos omdat hier ook enige waterdiertjes en vitaminerijke ingrediënten in zitten voor hen.

Zwanen zijn met hun lange hals ook wel gespecialiseerd in het grondelen (mat hun kop diep naar beneden te gaan) naar waterplanten op diepten waar eenden weer niet bij kunnen. En zo ontvangen zij ook vele lekkernijen daarbij. Een knobbelzwaan eet wel vier kilo planten per dag en dit over de dag dan verdeeld. Ze kunnen ongeveer 40 tot 60 seconden onder water blijven.

Zie je eens zwanen dan houden zij ook van groenvoer zoals sla of andijvie en af en toe brood. Maar brood mogen ze niet teveel daar hier niet de voedingstoffen in zitten die ze allen nodig hebben. Deze zwaan beneden had zin in vers gras want het zijn echte graseters daarbij.

Zwanen hebben, net als andere Anatidae, snavels met gekartelde randen die eruitzien als kleine gekartelde 'tanden' als onderdeel van hun snavels die worden gebruikt bij het grondelen maar ook bij het gras eten.

Als er geen planten voor hen zijn dan eet een zwaan ook soms wel kleine vissen zoals enige voorns. Jonge zwanen hebben minstens 4 maanden zorg nodig. Meestal zorgen de ouders ook wel nog 10 maanden voor hen. Pas als ze echt goed kunnen vliegen moeten ze weg. Dan verjagen de ouders hen allen voordat ze weer een nieuw nest gaan maken.

Niet altijd leuk want dat gaat er soms hard aan toe, maar je kan nu eenmaal niet altijd onder moeders vleugels blijven en dan is het ook tijd om zelf een eigen leven op te gaan bouwen toch?

Mooi extra weetje voor jou:

Je hebt vast ook wel eens gezien dat knobbelzwanen zo boven de de snavel een bobbel hebben die vooral dient als ornament. Die knobbel bestaat uit vetweefsel en zegtdaarbij ook iets over de leeftijd en de conditie van een zwaan. En hoe ouder de zwaan is des te groter is dan de knobbel. Door die knobbel kan je ook de mannetjes onderscheiden want bij vrouwtjes ontbreekt die.

Ik heb er wat muziek bij gezet want er waren teveel bijgeluiden. En ik wilde ook nog doorfilmen maar mijn sd kaartje in camera liet het afweten en vandaar dus een korte video.

Deze Zwanenfamilie heb ik ontmoet nabij het Alblasserbos waar ik hen tegenkwam toen ze net allen de sloot ingingen.

Bedankt voor je bezoek en ik wens je hierbij voor elke dag ook gezellige momenten toe.

Foto en live filmpje © Tine de Jong, 2022

Bomen knuffelen doet je goed

Zo af en toe knuffel ik de koeien omdat ze mij rustig maken maar de laatste tijd trek ik steeds meer naar de bomen toe. Bomen hebben mij altijd al geboeid om hun innerlijke krachten. En ik heb op mijn beide websites (deze en op mijn andere website "Gedichten verhalen uit het Leven")  al veel over bomen en hun wereld geschreven. Bomen zijn soms ook als mensen en andersom is dit ook zo. Als je hen goed zal observeren dan merk je het zelf wellicht ook.

Ik knuffel nu regelmatig bomen en vooral de ouderen, want zij geven mij kracht en vernieuwde energie. Zij hebben allen ook veel meegemaakt en vertellen mij daarbij als ik hen omarm ook verhalen die zij weer sturen naar mijn gedachten. En als ik eens een grote boom ontmoet en dan naar boven kijk naar hun kruin dan voel ik mij ook groot en sterk tegelijk. In het park zoals de bovenstaande foto staat een boom die oud is en beetje ziek maar toch steeds weer komt de boom terug in volle glorie en dat zegt mij heel veel. 

Soms leun ik gewoon tegen een boom daar mijn lichaam de vibraties van het water in de boom dan zal overnemen. Ik sluit hierbij ook mijn ogen als ik de boom met twee handen omarm, en ontvang er zo’n goed en ontspannen gevoel van dat ik dan weer gereed ben voor de nieuwe dag met wellicht daarbij nieuwe uitdagingen.  

Mijn innerlijke ik is ook wat beschadigd. Want er zijn teveel achtereen dingen gebeurd die mij hebben doen wankelen en die ik maar niet begreep waarom het mij moest overkomen. En het is nog steeds moeilijk voor mij om het gebeuren een plekje te geven maar de bomen helpen mij en geven mij ook wat troost. 

En als een gevoel van eenzaamheid mij overvalt, dan wandel ik wat in het park en ga dan naar een boom die ik heb uitgekozen. Het is een boom die daar ook wat eenzaam staat maar toch trots en sterk is en deze boom heeft mij dingen doen inzien. 

Slechts door de boom met mijn hand al aan te raken geeft het mij energie en dan voel ik ook een emotionele verbinding daarbij. Ik sluit dan ook soms mijn ogen als ik de boom dan ga omarmen en mijn gedachten zo naar de stam doorgeef. En ik ervaar dan rust wat mijn lichaam terug ontvangt en voel mij wat beter.

De boom hieronder leek net een oog te hebben die mij aankeek en ook dat vond ik heel bijzonder. Als jij eens bomen zal bekijken dan is het soms ook dat jij er wat in kan zien. Bomen kunnen ook verschillende gedaantes hebben.

Bomen kunnen echt een positief effect hebben op depressie of als je eens concentratie problemen zal hebben en helpt ook bij het weg nemen van enige hoofdpijn. Dat is al wetenschappelijk bewezen. Mij helpt het om de spanning weg te nemen die ik op dat moment heb en praat dan ook in gedachten met de boom. 

Vele mensen kijken soms wel raar op, die daar ook aan het wandelen waren maar dat deert mij niet. Want een boom helpt mij om dingen te leren begrijpen. 

Dus ook deze boom is een vechter en dat was ook de boodschap die de boom aan mij doorgaf. Dat ik verdriet mag hebben maar dat ik ook door moet blijven gaan en niet de moed opgeven als ik mij weer wat alleen of eenzaam voel. 

Bomen geven met hun wortels ook boodschappen door aan andere bomen en helpen hen ook als zij het moeilijk hebben en zo helpen bomen mij nu ook.

 Lees dit schrijven maar eens als je filmpje met fotografie en dit schrijven hebt gelezen. 

Ontdek de ondergrondse wereld van bomen

En met deze woorden sluit ik weer mijn schrijven af en bedank je voor het lezen en voor je bezoek aan deze website. Want door jullie bezoekjes maakt het mij ook wat sterker om door te blijven gaan, maar ook om te blijven schrijven en mijn woorden te delen hier met jou als jij de websites eens een bezoekje brengen zal.

Fotografie en tekst © Tine de Jong

Heb jij ook weleens een boom omarmd of geknuffeld?

Bomen laten mij ook veel zien en soms als jij je fantasie een beetje laat gaan dan zie jij er vast ook veel in. Wat ik zoal ontmoette waren deze die ik graag hier met jou eens wil delen.  

Stokrozen in je tuin maakt bijen en hommels blij

 

Jij kent vast ook wel de mooie stokrozen die gewoon maar ergens tevoorschijn komen. En nog even dan zie jij ze vast ook weer. Gewoon zomaar in een berm of tegen een lantaarnpaal, of eens rondom een boomstam. De verstuiving der zaadjes doen vele insecten. En dan kunnen ze zomaar ergens tevoorschijn komen.En ik vind hen dan ook wel bijzondere planten met hun mooie kleuren van bloemen die daarbij ook zeer gevarieerd van kleur kunnen wezen. Zo af en toe zie ik ze ook wel eens in tuinen staan langs een hek. 

Met Stokrozen in de tuin maakt  je bijen en hommels blij neem dat maar aan van mij. Ik kwam er al eens menige tegen die helemaal in de bloem kropen. Sommige kwamen wel kijken maar vlogen ook snel weg want ze laten ook een soort geur achter en dan weten zij dat er niks meer te halen valt. Zoals onderstaande foto waar net een hommel aan kwam vliegen.

Maar ook andere insecten helpen hier aan mee zoals de mieren die ook vaak op de stengel van de stokroos zitten. Dus is het echt een plant en bloem die de insectenwereld heel blij zal maken. Zie deze hommel maar in foto beneden, want die deed wel heel veel moeite om het stuifmeel te bemachtigen.

Je ziet deze stokrozen ook veel in andere kleuren maar dat komt wellicht omdat de bijen of hommels soms van de ene bloem naar de andere stokroos vliegen. En daar aan hun tere pootjes dan ook wat zaadjes mee nemen van een andere kleur en zo ontstaan er dus ook weer van die mooie kleuren elders. 

Wat ook een voorbeeld is dat als een zwarte bloem bevrucht zal worden door stuifmeel van een witte stokroos? Dan krijg je daaruit waarschijnlijk meer rode bloeiers. Maar als de bloemen bevrucht worden door stuifmeel van dezelfde plant, dan is het zaad wel kleurvast. Dat las ik in mijn wilde bloemen boek en is wellicht ook een weetje voor jou hierbij. 

Wat je vast wel weet is dat deze stokrozen behoren bij kaasjeskruidfamilie. En ze noemen ze ook weleens anders zoals; balroos, flier, boerenroos. Laatste omdat ze veel in boerentuinen stonden in de vroegere tijden. 

Maar nu zie je hen steeds meer op vreemde plekken te voorschijn komen. Ze zaaien zichzelf ook uit en is het ook wel een bijzondere roos te noemen. In kniop zijn ze ook wel mooi maar meestal zie ik hen al in volle bloei maar toch was het mij eens gelukt om er ook een foto van te nemen. Deze rode stokroos begon hier langzaam te ontluiken.

Ze zijn er in één en tweejarige en bloeien doen ze van juni tot oktober met grote roze klokvormige bloemen langs de gehele stengel. Ze zijn wel zonneaanbidders en een zonnig plekje tegen een muur of schutting houdt deze wel van. Ook kan het eerder wezen in maand dat je deze al ziet staan maar dan nog wel in knop mocht het met vele zonnige dagen zijn. Want ze houden allen veel van de zon daar ze dan sneller tot bloei zullen komen.

De stokroos is echt een ouderwetse romantische plant maar kan zeker wel een topper wezen in je tuin als jij wat meer bijen en hommelsoorten naar je tuin wilt trekken. En het gaat de laatste jaren niet zo erg goed met hen. Dus als we nu samen hen nu ook eens een handje gaan helpen dan hebben zij ook veel plezier hieraan. En wellicht trek je ook enige vlinders met deze planten/bloemen aan want ook zij komen soms de plant een bezoekje brengen. Maar die heb ik zelf nog niet gezien maar met de hommels was ik al erg blij. 

En ik hoop dat het een goed jaar mag worden voor hen allemaal. Dus haal ook meer bloemen en planten in je tuin die voor hen allen heel goed zijn. Als laatste post ik nog een collage en dan heb ik hen wel weer genoeg in de kijker gezet en sluit af met nog wat weetjes en tuintips.

Tips erbij voor jou:

Heermoes-Equisetum arvense

Je kent vast ook wel het plantje heermoes (zie foto boven)wat voor vele ook als onkruid wordt gezien en als je deze verwijderd dan moet je deze eens niet weggooien. Want met een aftreksel hiervan kan je deze namelijk ook gebruiken als een soort van kalkrijke bemesting. 

Wil je de stokroos zelf zaaien dan moet je wel opletten dat je hen zaait in kalkhoudende bodem die rijk aan voedingsstoffen en goed doorlatend is, zodat de penwortels diep de grond in kunnen. In menige tuinen ontvangen ze dit niet en dan kan het wel mislukken. Maar wie het niet probeert zal het niet weten of zij ook goed zullen gedijen in jouw tuin en of volkstuintje.

De stokroos is wel heel erg gevoelig voor de roestziekte en dat is een schimmelinfectie wat meestal in de top van de bloem zit. Dit wordt meestal veroorzaakt door een te vochtige omgeving. De plant zal niet doodgaan maar het blad wordt soms wel erg lelijk. Dat blad kan je dan ook het beste verwijderen want dat ziet er anders niet echt mooi uit. 

Wat je ook eens kan doen is om wat zaden uit een uitgebloeide plant te halen en ze dan thuis proberen ze te kweken in zo een kweekbak. Wellicht ontvang je dan ook wel andere kleuren. Je kan ook wel zaden kopen, maar ze zelf gaan kweken is wel mooier en wellicht ontvang je dan ook andere kleuren van de stokroos.

Ik dank je hierbij weer voor je bezoek en je ontvangt weer natuurgroetjes van mij 

Informatie, Fotografie Stokrozen  © Tine de Jong, 2022

Hierbij wil ik hen ook bedanken die een mooie reactie hadden achtergelaten op mijn vorige schrijven over een mooi kippenras. Wie dit gemist had kan met pijltje boven links dan nog even terug gaan of een naar beneden scrollen. Veel tips en weetjes uit onze mooie natuurwereld kan je hier veel lezen zowel in woord als in beeld gezet.

Natuur groetjes. Tine.

Wellicht vind je de onderstaande linken die je zal brengen naar mijn andere website ook wel eens mooi om te lezen. Want ook daar is het mooie natuurleven verweven in mijn schrijven.

Help ons bijenvolk Red de bij

Help de insecten in je tuin

En met pijltje boven in je browser kom je weer terug op deze pagina.

Brakelhoenen een uniek kippenras

Ditmaal ga ik eens wat schrijven en delen hier over een mooi kippenras die ik eens had gezien bij een bezoek aan het het Uilen en Dierenpark De Paay in Beesd. (gld) En daar wilde ik ook eens meer over weten want ik vond het verenpak zo mooi. En bij thuiskomst heb ik het later opgezocht in mijn boeken maar ook heb ik het internet gebruikt voor wat meer informatie. Had het aan een vrijwilliger hier gevraagd maar die wist er niet zo veel over te vertellen waar mijn interesse naar uit ging.

Ken jij deze mooie ras ook? John van https://naastmijnschoenen.nl/ zal ze vast wel kennen want ik zag op zijn YT kanaal bij zijn kippenvideo er eentje tussen de kippen lopen. 

Dit mooie Vlaamse leghoenderras heeft daarbij ook een mooie geschiedenis daarbij. En dan heb ik het dus over de Brakelse hoen. Welicht ken jij ze dus toch wel. Want ze zijn tevens ook de oudste kippenrassen van Europa.  Dit ras heeft dus echt een bewogen geschiedenis achter de rug. De eerste vermeldingen van dit ras heeft men eens terug gevonden in documenten uit 1416. De Brakel zou reeds rond 1400 voorkomen zijn in de streek rond Nederbrakel en Oudenaarde (België). Deze dieren zijn ontstaan in de Vlaamse Ardennen.

Op de plaatselijke markten werden er toen landhoenders verkocht die gefokt werden in de streek. Bij menige boerderij in Vlaanderen waren ze toen ook wel.  Van een echt 'Brakelras' kon men in het begin nog niet spreken. Pas in de 19de eeuw werden er rasstandaarden opgesteld en werd toen ook de eerste Brakel-club opgericht. Als je verder zal lezen kom je meer te weten hierover.

Vanuit de streek rond Oudenaarde en nederbrakel is het Brakelhoen verder verspreid naar Noord-Frankrijk en tot in de Belgische Kempen. De hoenders uit de Kempen bleven wel kleiner dan hun soortgenoten op de rijkere Vlaamse gronden.  Door de invoer van de hybride legrassen net na de tweede Wereldoorlog daalde de interesse in het rustieke Brakelhoen ook zeer snel. Op 20 jaar tijd was het ras bijna uitgestorven. En in 1969 waren er nog minder dan 5 dieren over.

De Speciaalclub voor het Brakelhoen bracht in 1971 al het resterend materiaal aan Zilverbrakels samen: dat bestond uit 2 hennen, 1 haan en 12 eieren. Er werd ook nog een Goudbrakelhaan teruggevonden. Vanuit dit materiaal werd het ras toen langzaam terug opgebouwd en verder verspreid. En zo kwamen er toen weer steeds meer en werden er ook tentoonstellingen gehouden daarbij ook dit ras wat meer in de belangstelling te brengen. En dat is in al die jaren ook gelukt. De foto hieronder nam ik ook in het park waar ik eens een bezoek bracht.

Wie dit mooie pluimvee zal willen dan heb je zeker wel goede kippen hier aan. De legkippen hebben jaarlijkse zo een eieropbrengst van 100 eieren met witte schaal in het eerste jaar. Dus ook wel een mooi weetje mocht je deze dieren willen.

Daarbij zijn de kippen zelden ziek en stellen ook weinig eisen aan de voeding. Ze scharrelen ook (als ze los lopen) wel lustig de kost zelf bij elkaar. Nu met de zware vogelgriep mogen ze niet vrij rondlopen maar als het weer mag hoef je dus niet altijd bij te voeren. Ze zijn daarbij ook extreem zuinig en niet veeleisend als het gaat om de voedsel inname gaat. 

Ze hebben daarbij ook een levendig, opgewekt en vertrouwend karakter en worden gekenmerkt door bijzonder weerbestendig te zijn. Maar ze houden er niet zo van om opgepakt te worden en tam maken dat lukt ook niet echt goed.

Brakels zijn ook uitstekende vliegers maar als ze voldoende ruimte hebben zullen ze dit eerder zelden doen. Een voldoende hoge afspanning (1,8 m) blijft echter aangeraden. Brakel hennen zijn niet-broeders en hun eieren worden kunstmatig uitgebroed. Wel zijn de kloeken goede moeders en de kuikens groeien ook snel en kunnen zelfs alweer aan de leg in de vijfde maand. 

 Het zijn daarbij ook middelzware boerenkippen met ook een levendig karakter. Deze zijn gefokt in de kleuren zilver en goud. Ik vind de zilveren zelf veel mooier dan die andere kleur. Maar wellicht vind jij de andere wel mooier. Er schijnt ook nog nog dwergkrielen te wezen maar die heb ik nog niet ontmoet.

De Brakel is een gehard, statig maar wat schichtig landhoen dat uitstekend aangepast is aan het Belgisch en Nederlandse klimaat. Een ideaal dier dus voor de hobbykweker. 

Kenmerken van dit ras zijn:

Ze worden wel eens gekruist maar om dan zeker te weten of je het echte ras hebt heb ik hier wat tips voor jou erbij.  Op de borst zijn de witte dwarsbanden breder en nemen naar achteren toe af, waardoor de remmen naar achteren toe merkbaar of iets donkerder worden. De staart van de haan lijkt minder gestreept en de binnenste schoepen en veren mogen niet eens een tekening vertonen. De hoofdsikkels mogen niet gekruist zijn. Deze bandvorming zou echter wenselijk zijn voor de secundaire sikkels.

Weetje is hierbij dat de bekende fokker Arthur Wulf de Brakel verspreidde vanaf 1895 in Duitsland. Het verhaal van dit ras gaat heel lang terug en dat kan je hier lezen in deze link mocht je eens meer willen weten en daar vind je ook andere informatie erbij: https://nl.frwiki.wiki/wiki/Braekel

In 1970 waren de Brakelse hoenen geheel uitgestorven in België. Maar nu zijn er nu al weer veel meer en ook door de verkoop hiervan toen ook in menig ander land terecht gekomen. 

De originele club van dit ras is ontstaan in 1998 met de naam "Braekelclub Nederbrackel" die ook diverse activiteiten organiseert rond dit mooie kippen ras. Ook hier vind je informatie in de wiki link hierboven. Want als ik het hier neer zal schrijven wordt het blog veel te lang.

Verleden en heden worden gemixt met dit unieke kippenras. En dat ze geroemd worden is wel te merken want er is in Brakel ook een B&B die De Brakelhoen heet en dat zegt dan ook wel weer wat. En ook een hotel is naar hen vernoemd en wellicht zijn er nog wel meer die de naam gebruikt.

Heb al eens eerder over een mooi kippenras geschreven en dat kan je hier lezen. Toen was ik eens in de huid van de kip gekropen en schreef een liefdesgedicht 

(klik link) Brisona mijn liefste  

Wellicht heb je deze niet gelezen en eronder staat ook een filmpje van dit mooie ras erbij.

En hierbij sluit ik dit blog af met nog een mooi filmpje die ik eens had gemaakt. Want zij houden ook  om een heerlijk stofbad te nemen waar ze onder toezicht van de haan dit deden. Zo een bad is heel goed voor hen allen om dan eens alle ongedierte uit hun veren te krijgen. 

Ze hebben ook een mooi en vast  ritueel  als ze een stofbad nemen en dit verloopt altijd volgens een vaste procedure. Lees maar hier beneden.

Kuiltje graven met hun poten, gaan zitten met de veren uitgezet, krabben en net zo lang schudden zodat het stof in de veren komt, liggen en keren en dan weer  uitschudden. De hennen nemen altijd gezamenlijk  een stofbad en de hen die het hoogst in de pikorde staat, krijgt dan de beste plek. Soms graven ze met hun poten ook een putje om dan hier in te gaan leggen, daar dit ook verkoeling geeft op warme dagen. Maar een stofbad is ook eens goed om dan al hun ongedierte uit hun veren te halen. 

En wat doet de haan dan?? Ach die zorgt ervoor dat alles goed gaat. En er geen andere dieren in de buurt komt. Dat kan je zien in de video beneden.

Vraag voor jou hierbij is of jij dit ras ook zo mooi vindt. Dat hoor ik graag als reactie die geheel vrijblijvend is hoor. Want het lezen van mijn woorden vind ik net zo leuk.

Ik bedank je voor je bezoek en ook voor het bekijken van dit korte filmpje. En kom nog eens gezellig op bezoek want je vind hier veel natuur, weetjes, leerzame blogs, Vogelweetjes en nog veel meer.  Hrt kan even duren als je een reactie zal achter laten want in avond ben ik niet op het internet maar zodra ik dit wel bent zal ik zeker je reactie spoedig plaatsen.

Kopieer mijn website om het het in je leeslijst of het te delen op je facebook of elders. 

De mens en de Natuur blogspot -  https://catherinetine.blogspot.com   En deze blogpost mag je ook altijd delen, maar dan via de originele link zoals https://catherinetine.blogspot.com/2022/04/brakelhoenen-een-uniek-kippenras.html

Fotografie, tekst en filmpje © Tine de Jong, 2022

Deel met jou mijn live filmpje van dit mooie kippenras- Kippen genieten van een stofbad 🐔

En je kan of mag ook op mijn kanaal zelf reageren en je ook gratis abonneren hierop mocht je ook een YT account hebben. Alvast bedankt hierbij.