Struinen op landgoed Brakel waar geschiedenis herleeft

Ditmaal deel ik eens een schrijven over een heel mooi landgoed waar ik eens had gewandeld en kent daarbij ook een rijke geschiedenis. En als je er eens wandelen gaat zal je daar ook nog wat van terug kunnen zien. Het is een klein idyllisch landgoed maar heel mooi om er eens rond te gaan struinen want het herbergt een verleden die ook ver terug gaat. 

De oudste vermelding wat ik had gelezen van Kasteel Brakel is dat het stamt uit het midden van de 13e eeuw. Het was destijds een vierkante waterburcht, die met het dorp Brakel achter de net aangelegde Waaldijk lag. Omdat ik geen auteursrecht wilt schenden heb ik er geen foto van. Maar dat zal jij vast kunnen zien als je op internet daar na gaat zoeken. In 1321 werd het kasteel na een blikseminslag door brand geheel verwoest. Het was de aanleiding voor ridder Eustachius van Brakel om toen zijn kasteel als leen op te dragen aan de graaf van Gelre. 

De bescherming van Gelre kon echter helaas niet voorkomen dat in 1407 de troepen van de vijandige graaf Willem VI van Holland het kasteel verwoestten. En weer werd het kasteel herbouwd maar in 1574 werd het toen weer geplunderd door Spaanse troepen en in het rampjaar 1672 bliezen Franse soldaten de burcht op. Het oorlogsgeweld heeft Brakel vroeger dus ook veelvuldig geteisterd.

En een eeuw later in 1786 erfde Wilhelmus van Dam van Brakel het kasteel en hij behield de restanten van het middeleeuwse kasteel en bij de aanleg van het park werden de nostalgische en schilderachtige kwaliteiten van de ruïne aangezet. De zuidwestelijke toren werd gedeeltelijk hersteld.

Wat verderop bouwde Wilhelmus toen Huis Brakel en bij de aanleg van de mooie landschapstuin had hij zich  laten inspireren door de landschapstijl. En dat past ook nu heel goed in deze mooie omgeving in Gelderland. De 19de -eeuwse landschapsstijl is de tegenhanger van de strakke indeling van tuin en park uit de voorafgaande 17de en 18de eeuw.  

( Dit heb ik van de bron uit een bibliotheek archief over dit landgoed toen ik aldaar er op zocht.)

Want ik vind het ook altijd wel interessant om dan ook te weten hoe een landgoed zoal is ontstaan en wat het verhaal achter de ruïne was die ik had ontmoet.

Van kasteel Brakel zijn behalve de bovengrondse restanten ook nog de funderingen van de oude woontoren en een waterput nog aanwezig. In 1972 kreeg het Gelderse Landschap en Geldersche Kasteelen Brakel in bezit.

En met de jaren heeft de natuur zich ook bekommerd en deze romantische ruïne staat hier nog steeds en verteld het verleden daarbij als je er naar kijkt. Heb deze geprobeerd wat dichterbij te zoomen met camera zodat ik ook goed de structuren van de stenen kon zien.

Voor zover het verhaal met een beetje de geschiedenis en verleden rond het landgoed. En de ruïne van kasteel Brakel. We gaan weer gezellig verder want heb nog meer te schrijven wat je vast ook wel mooi zal vinden. En zo niet dan scrol je maar gelijk naar beneden om dan mijn wandeling te bekijken want ik weet zeker dat je die wel mooi zal vinden en je mist niks als je de moeite dan neemt om deze in het geheel te bekijken.

Landgoed Brakel bestaat uit twee delen: een oud parkbos en een nieuw parkgedeelte. Het is een landgoed met een parkbos, kasteel ruïne en gracht en een 'Oude Moestuin' met vele soorten planten. Maar helaas was deze moestuin niet geopend toen ik het landgoed bezocht.

Deze ga ik later wellicht eens bezoeken als deze wel is geopend want de oude moestuin spreekt mij ook wel erg aan. In elke tuin veranderd er elk jaar wel wat maar dat geeft mij toch weer mooie momenten als ik diverse bloemen en planten kan zien en dan ook soorten die ik helemaal niet kent. Daar houdt jij vast ook wel van om op ontdekkingstocht te gaan en hier hebben ze dan vast ook wel de vergeten oudere groente staan.

Daar men hier vele ecologische bloemen en kruiden heeft staan en waar dan ook vast de vlinders en bijen met de andere insecten hier ook dan zullen genieten in later seizoen. Mijn kleine glimp door het hek van moestuin leverde mij deze mooie foto toen op en is dus wel zeker voor mij een tip want deze enorme plant trok mijn aandacht al. En dan ben ik ook weer nieuwsgierig wat ik bij ander bezoek hier dan zal zien.

Bij het museum die ook gesloten was kon ik door het raam ook wat zien. Maar dat zie je dan wel in de videoslide beneden terug. Verder zijn tevens hier ook mooie oude boomgaarden te vinden en is er daarbij ook een nieuw parkgedeelte aangelegd met een prachtig loofbos. Het is hier erg rijk aan diverse soorten paddenstoelen en het is hier echt heerlijk om rond te gaan wandelen. Dit loofbos is het enige oude bos in de omtrek en het is daardoor ook een belangrijk leefgebied voor vele dieren. Het vrolijke vogelconcert zal je ook verwelkomen en in verte hoorde ik ook het geroffel van specht wat dan zo mooi galmde door het bos.

Ik hou er van om wat kris, kras te wandelen en soms tegendraads en niet echt de wandelroute en dan kom je ook mooie natuur tegen. Zoals deze vlinder die genoot van de ochtendzon en ook langs de kleine slootjes wat mooie libellen en juffers die niet veel geduld hadden om voor mij te poseren maar bij ene lukte het mij wel.

Maar ook een ander gezicht wat ik dan ook even hier plaatst

want dat vond ik ook mooi en apart. De fiets voor oud tuinhek wat ik

tegenkwam en gevuld met mooie natuur. Dat is toch wel een mooie hé?

Dat zal als canvas schilderij vast ook wel mooi wezen.

Als je wandelt door dit mooie oude bos, langs de oude moestuin en de ruïne (deze kan je niet bezoeken) zie je ook als je goed oplet steeds weer andere landschapsstijlen tevoorschijn komen.

Het was voor mij een bijzondere wandeling door dit oude landgoed.

Wie ook hier eens wilt gaan wandelen vond ik deze pdf wandelroute tip en die zal je dan uit kunnen printen. landgoed Brakel wandelroute  

Het huis is weer gekocht en gerestaureerd door de gemeente Brakel en in gebruik als dorpshuis en ook als conferentieoord. Wellicht misschien weer van eigenaar verwisseld want dat schijnt te horen hier op het landgoed als je de geschiedenis gelezen hebt. Intussen als je dit leest is er wellicht weer een andere bestemming.

Vorig jaar (2020) kwam dit landgoed weer in het nieuws. Want ze hadden hier met het grote onderhoud (wat men hier deed op het landgoed) ook een mooie vondst gedaan. En dat was schuin voor Huis Brakel. Daar legde een graafmachine opeens een plek bloot met een roodachtige gloed met daarnaast zwarte aarde.

Gelijk werd er toen een ecoloog en een archeoloog ingeschakeld en men dacht gelijk aan de plek dat er hier de stenen werden gebakken voor kasteel Brakel. En de archeoloog kwam met het onderzoek toen tot de conclusie dat het om een veldoven moest gaan. De geschiedenis herleeft dus toen ook weer. Vandaar dat ik zo de titel schreef voor dit schrijven.

In de krant stond toen vermeld dat er gelijk hier ook onderzoek naar werd gedaan of de bevindingen juist waren, maar helaas is er bij deze vondst geen nieuw nieuws hiervan binnen gekomen.

Had wel vernomen van een YT vriend die uit deze omgeving komt, dat toen ik er was het nu helemaal veranderd is aan de voorkant van Huis Brakel want er werden ook nieuwe oevers aangelegd. Wellicht zijn dus dan ook de mooie waterplanten dan weg die aan rand van vijver stonden. Want de vijver werd ook leeg gepompt en vele vissen waren ook per ongeluk doodgegaan omdat er daar iets niet goed ging met het pompen had ik vernomen.

Maar ik heb dus de oude staat dan nog van park en dat is ook wel mooi om dan, als ik er weer zal zijn het verschil dan ook gewis zal zien.

Sluit hierbij ook mijn schrijven af en ik wens je mooie dagen toe voor elke dag. Het is wel echt de moeite waard om de tijd te nemen om de videoslide te zien. Wens je veel kijkplezier.

En ik hoop dat je mijn schrijven ook wat interessant vond al is het dan van tijdje terug dat ik hier was. Maar desalniettemin is het een prachtige omgeving om er rond te wandelen. En ook zeker een dagje uit tip voor jou hierbij.

Tekst, Natuurfotografie en videoslide © Tine de Jong, 2021

Tropische sfeer in huis met de Strelitzia reginae

Een van de tropische planten die ik ook erg mooi vind is de paradijsvogelbloem. Zie de foto boven. De wetenschappelijke naam is Strelitzia reginae. Ik kwam deze onlangs tegen in een tuincentrum en de bloemen waren ook al heel mooi. De plant is vernoemd naar de vrouw van Engelse koning George |||, met de naam Charlotte van Mecklenburg-Strelitz. Zij had namelijk een grote liefde voor bloemen en planten. Daarnaast staat deze ook symbool voor vrijheid en onsterfelijkheid. 

Deze mooie plant is officieel afkomstig uit Zuid-Afrika en wordt nu ook veel hier in Nederland gekweekt. Wellicht ook in andere landen want het is dan ook een heel bijzondere plant. En wegens zijn bladeren doet deze je dan eerst denken aan een bananen boom. Het is wel familie hiervan maar bananen komen hier niet aan hoor. Wel hele mooie bloemen mits je deze god zal verzorgen. Want het is wel een plant die ook veel aandacht vraagt aan jou wil je deze mooi tot bloei te laten brengen. Ten onrechte wordt  deze vaak paradijsbloem genoemd en ja het komt uit een tropisch land maar de benaming paradijsvogelbloem is passender.

Daarbij  is het ook een grote plant en heeft buiten meer ruimte ook wel veel water nodig, vooral in de zomer. Maar niet pal in de zon dan want dan worden de bladeren te snel bruin. Heb je deze net aangeschaft dan is het wel noodzaak deze even te laten wennen waar je deze zal plaatsen. Zelf heb ik er helaas geen ruimte voor en een tuin heb ik ook niet maar wilde er toch eens een blog aan gaan wijden. Want ik vind de gewoon heel erg mooi.

Bij aanvang als je deze net heeft gekocht en deze een mooi plekje heeft gegeven, geef deze dan in het begin niet teveel maar dan een klein beetje water. En dan pas weer als de grond dan weer droog wat droog aan zult voelen. De hoeveelheid kan je later aan passen als deze licht vochtig aanvoelt. Elke plant die je koopt en in huis zal plaatsen heeft ook deze klimatiseren wel even nodig. Het liefste staat deze tropische vogelkopbloem dan ook graag op een plekje met veel zonlicht. En in winter is dit wel wat moeilijk omdat de zon zich dan weinig om zich helemaal niet laat zien.  

Onderhoud en voeding

Dat heeft elke plant wel nodig maar deze heeft wat meer aandacht nodig. Het is daarom aan te raden om in deze wintermaanden iets meer aandacht aan het onderhoud te besteden door extra voeding te geven aan de plant.  Eens in de twee weken wat vloeibare voeding toevoegen aan het water van de Strelitzia is voldoende. 

In de winter is het niet nodig om voeding te geven en wordt het zelfs afgeraden omdat de plant dan in zijn rustperiode is. Dat is de fout die veel mensen maken om dan ook hun kamerplanten soms teveel water te geven maar als de plant rust is dit dus niet veel nodig.

Wel even vermelden dat deze mooie plant wel licht giftig is voor huisdieren. Dit slaat wel voornamelijk op de bloemen en vruchten van de plant.

De Strelitzia is ook niet niet echt een ster in het zuiveren van de lucht. Maar door zijn enorme bladeren (die op een bananenboom lijken) zal hij altijd toch wel een beetje een voordeel hebben op andere kamerplanten. Hoe meer bladoppervlak een plant heeft, hoe meer zuurstof hij kan en zal produceren. 

Veel last van ziektes heeft deze ook helemaal niet maar het kan wel eens voorkomen net als elke andere plant dat er door een te lage luchtvochtigheid of bij te veel tocht wel eens spint of wolluis in de plant zal komen.

Dan het verpotten wat ook soms nodig is

Je weet wanneer het tijd is om te verpotten als de Strelitzia letterlijk uit zijn pot groeit. Vaak is dit om de 2 jaar. Houd bij het verpotten er rekening mee dat de nieuwe pot wel zo een 20% breder is dan de plant zelf. Zo heeft je mooie Strelitzia dan ook  weer voldoende ruimte om verder te groeien. 

Voor het verpotten kan je  gewoon de universele potgrond gebruiken. Hier zit voldoende basisvoeding in om de plant gezond te houden. Alleen tijdens de groeiperiode zoals in de lente- en zomermaanden is het echter wel aan te raden om wat extra voeding toe te dienen. 

En dan ontvang je vast ook deze mooie bloemen die daarbij ook een tropische sfeer zal geven in je woning of tuin. Zoals de foto je beneden ook laat zien.

Snoeien en bloeien

Het blad van de Strelitizia scheurt wel vrij snel maar dit is normaal en kan ook echt geen kwaad. De buitenste bladeren en randen kunnen na verloop van tijd ook wat bruin daarbij worden. Dit is een natuurlijk proces waar helaas niks aan te doen is. Knip dan  de eventuele bruine punten af of snij de bladstengels zo'n 2 cm boven de kern af. En dan zal je merken dat deze meer lucht ontvangt en zich weer mooi zal ontplooien.

Je kan ook rustig tussen half mei en eind september de plant  buiten plaatsen maar dan ook wel graag op een zonnig en een wat luchtig plekje. Het is dan ook een tropische plant. Maar als je deze goed zal verzorgen heb je wel veel plezier er aan.

Sproeien mag maar niet in fel zonlicht

Je kan deze ook wel wekelijks sproeien gaan in de lente/herfst, of 's zomers in de avonden, met water. Doe het dan niet overdag met de warmte, want dan heb je wel grote kans dat de de bladeren gaan beschadigen. Dit wordt dan vanwege het zonlicht veroorzaakt wat er dan op zal schijnen. En doordat de druppels op het blad via het het licht zich gaan bundelen  kunnen de  bladeren ook erg verbranden en dan worden deze snel bruin.

Ook nog andere soorten zijn er:

Er is nog een ander soort en dat is de Nicolai, maar deze  krijgt helaas niet echt snel bloemen en soms helemaal niet.  Want dit soort moet eerst een behoorlijk formaat hebben en lengte voordat hij gaat bloemen, ongeveer vanaf 3 meter. 

Mocht hij toch gaan bloeien zal hij in tegenstelling tot de Strelitzia Reginea geen gekleurde bloemen krijgen maar grote zwarte met witte bloemen. 

Dan is er ook nog een  gecultiveerde variant van de reginae en deze heeft  de naam  Strelitzia caudata. of de Afrikaanse woestijnbanaan. Als bijnaam heeft deze de MountainStrelitzia. En deze heeft dan weer  een gele bloem en wordt ook wel het “Goud van Mandela” genoemd. 

Helaas deze foto is bij mij niet gelukt, net als die van de Nicolai niet. De plant komt oorspronkelijk uit de berggebieden van Zimbabwe,  Mozambique en Swaziland. Het blad lijkt ook op het blad van een bananenplant net als waar ik over schreef. Wellicht zijn er nog meer soorten en heb jij die wel. Dat hoor ik dan wel als reactie waarvoor ik je ook hierbij bedankt.

Maar de eerste vind ik zelf wel het mooiste en wet zeker dat jij dit ook zal vinden als jij deze ook eens aan zal schaffen. Je kan ook zaadjes kopen en beiden zelf gaan kweken maar dat moet je wel veel geduld hebben want het duurt soms jaren voordat deze zijn normale hoogte zal ontvangen.

Bedankt weer voor je bezoek en ook voor allen die jij hier op mijn website al gezien had.  En voor alle reacties.  © Foto's en tekst © Tine de Jong, 2021

Wil ook hierbij de nieuwe volgers welkom heten en je ook veel plezier wensen hier op deze natuurwebsite. Wil je mij ook gaan volgen hier,  dan kan je altijd de URL toevoegen aan je leeslijst: https://catherinetine.blogspot.com  alvast bedankt.

Ik heb dit schrijven ook gedeeld met  inlinkz,  Floral Friday Foto's     http://floralfridayfoto.blogspot.com/

Zie  ook zeker deze mooie time-lapse.  Soms noemt men deze mooie bloem ook wel in andere talen" The Bird of Paradise" wat ook een hele mooie benaming is en in de video kan je zoal zien hoe deze tot een mooie bloei komt. 

Nogmaals bedankt voor je bezoek en het lezen van mijn weetjes voor jou en informatie en ik wens je  voor nu veel kijkplezier met deze korte video:

Berkenzwam thee zelf maken - Fomitopsis betulina

Hallo beste bezoeker en vaste lezer, Wat leuk dat je gezellig komt lezen en kijken.

Over de berkenboom had ik al eens geschreven maar toen had ik het over het Berkensap. Maar nu wil ik eens een ander weetje met je gaan delen wat je vast niet wist. 

En dan heb ik het over de berkenzwam- Fomitopsis betulina. Voorheen droeg het de naam Piptoporus betulinus al kent deze ook wel andere namen die je straks in dit schrijven wel zal lezen.

Deze wordt ook weleens de berkendoder genoemd maar de bomen die last hebben van deze boomparasieten zoals men dit benoemd, kan door zijn innerlijke krachten en kern nog heel lang doorleven. 

En ze hoeven niet altijd gelijk omgehakt worden wat vele wel doen helaas omdat ze denken dat deze al snel dood gaat. Als ik ze soms zo ziet als de foto beneden dan zeg ik altijd dat het een kauwgomballen boom is want hier beneden zie je dat het lijkt of deze berk de zwam als kauwgom laat bollen. Zo een zwam heeft toch ook wel veel kracht om uit deze boomstam te komen. Want je ziet hieronder dan ook heel goed hoe hij zich eruit probeert te wringen en dat de bast van de boom ook wat gespleten is.

Vele hebben deze zwam vast ook wel eens ontmoet want zowel op levende bomen als op  dode boomstammen kunnen deze groeien. Maar je kan dus heel veel met deze berkenzwam doen en dat is wat vast niet iedereen weet. De berkenboom zelf kan je ook heerlijke sap geven en daar heb ik al eens uitgebreid over geschreven en dat kan je hier lezen klik op de link en je komt er gelijk in. Berkensap

Maar ditmaal wil ik eens delen dat de zwam die hieraan groeit ook heel veel voor jou kan betekenen. 

Het was zoals Wikipedia beschreef dat in 1753  dat Carl Linnaeus deze schimmel voor het eerst noemde en noemde deze toen:  Boletus suberosus, en later veranderde de Franse mycoloog Jean Baptiste Francois (Pierre) Bulliard de specifieke benaming in betulinus - een verwijzing naar de berkenbomen (Betula spp.). In 1821, Bulliard bracht deze veel voorkomende en wijdverbreide polypore over naar het geslacht Polyporus, waar het zestig jaar bleef. In 1881 bracht de Finse mycoloog Petter Adolf Karsten de berkenpolypore over naar een nieuw geslacht, Piptoporus, dat hij had gecreëerd.

Piptoporus is een geslacht van paddenstoelen in de familie Fomitopsidaceae. Het geslacht telt nog maar een soort, namelijk de Piptoporus roseovinaceus. Het geslacht was vroeger aanmerkelijk groter, maar door aanvullend onderzoek hierna zijn de meeste soorten weer in andere geslachten terechtgekomen.

Hoewel deze zwammen het hele jaar door voorkomen, zijn het eenjarige die in de nazomer en de herfst sporen afgeven. De onderzijde van het vruchtlichaam heeft een crème-witte kleur en kenmerkt zich door honderden buisjes waarin zich de sporen bevinden. Deze zijn wit en glad en die al mooi van kleur zijn er heel geschikt voor om ze eraf te halen.  Zoals deze foto hieronder waar je de kleur heel goed kan zien. En die zijn heel geschikt om ze er voorzichtig af te halen.

Drogen is voor je ze in klein stukjes zal snijden ook de beste methode om ze langer te bewaren en toch nuttig te houden. Eenmaal gedroogd kun je ze in een papieren zak of een afgesloten pot op een droge plaats bewaren maar niet in direct zonlicht. 

Een tijdje geleden ontving ik van mijn Duitse YT vriendin Renate een recept om thee van de berkenzwam- (Fomitopsis betulina)te maken en deze wil ik ook graag met jou delen gaan. Ze heeft deze ook zelf gedroogd en toen ook naar mij toegestuurd en ik drink het elke morgen en avond als thee.  En dit dan 3 weken en dan neem ik een week rust. 

De ene keer drink het koud en een andermaal weer warm. En is mijn voorraad op dan mail ik haar en ik ontvang weer nieuwe. Echt toppie want ik kom deze nu niet zoveel meer tegen bij een boswandeling. Het seizoen is ook aan het veranderen en dan zijn ze er ook soms niet meer of in een oudere staat en die moet je dus echt niet van de bomen afhalen.

En wandelen staat mij bij nu ook even op een lage pit.  Daarbij is het weer ook niet zo goed nu voor mijn spieren. Maar ik ben blij dat vriendin Renate het in voorraad heeft en het mij kan toesturen. Het recept zal ik straks ook onder in plaatsen gaan mocht jij dit ook weleens willen gaan maken.

Wist je trouwens dat Berkenzwamthee ook één van de beste vochtafdrijvers zijn. Alle afvalstoffen komen hierdoor naar buiten en het spoelt dus ook de gifstoffen weg die soms in je lichaam aanwezig zijn. 

Wellicht heb je weleens een verhaal gelezen of eens een documentaire gezien van een oude oude ijsmummie genaamd Ötzi  die men eens vond zo'n 5000 jaar geleden vond en die droeg ook een stuk berkenzwam bij zich, waarschijnlijk dus ook voor medicinaal gebruik.

Thee die van deze paddenstoel wordt gebrouwen, wordt vandaag de dag nog steeds gebruikt om de zenuwen te kalmeren of vermoeidheid te onderdrukken. En ik ben altijd al een voorstander geweest van voedsel uit de natuur halen. En als je het goed schoonmaakt en het ook goed zal gaan bereiden vind je overal waar je bent veel voedsel in onze mooie natuurwereld. 

En over vele heb ik ook al eens geschreven op deze en op mijn andere website. Daar moet je maar eens op gaan zoeken of je gebruikt de labels die onder een video staan vermeld of je test het zoekhoek echts eens uit met wat in te typen.

De natuur heeft daarbij ook veel andere kruiden voor jou en mij. Maar wie er niet in geloofd moet er dan maar niet aan beginnen. Maar dat voedsel uit de natuur heel goed is voor allerlei kwalen is al vaker bewezen. Beter dan al die medicinale pillen waar ook nog eens andere stoffen daar in zitten die ook jou ook weer bijwerkingen kunnen geven. Nee de natuur is puur en veel gezonder daarbij. en ik ben echt niet de enige die het ontdekt heb want er zijn al vele mensen die erop uit trekken in de natuur om hier hun voedsel te gaan halen. 

Ook heel goed om wonden te laten herstellen

Maar je kan er nog veel meer mee want als jij een lapje van het natte vruchtvlees af zal snijden. Bijvoorbeeld dat jij je flink hebt gesneden dan heb je op deze manier ook een natuurlijke pleister om het bloeden te stelpen. Dan leg je de berkenzwam in wat water zodat deze wat zacht wordt. 

Je kan dan de harde randen eraf snijden en dan wat laten uitlekken en er lapjes van maken. En wat ook een weetje erbij is dat mocht je een grote wond hebben en je zal dit erop leggen dan heb je ook geen last van littekens.

De berkenzwam ook wel Birch Bracket Mushroom genoemd werkt daarbij ook ontstekingsremmend. En dat betekent dat het in staat is om pijn te verminderen, te verzachten of volledig te verdoven zonder het centrale zenuwstelsel aan te raken. Er is veel vraag naar dergelijke natuurlijke producten omdat veel aandoeningen op een bepaald moment ontstekingen veroorzaken, en vaak veroorzaken synthetische medicijnen ongewenste bijwerkingen wat jij wellicht ook wel eens last van heeft gehad.

In andere gevallen veroorzaken medicijnen zelf ook nog eens ontstekingen en kunnen producten van deze paddenstoel naast dergelijke medicijnen worden ingenomen om ontstekingen te neutraliseren.  En daarvoor gebruik ik het ook geel veel.

De berkenzwam is echt een van de krachtigste geneeswerkende zwammen in Nederland en België. Het bevat veel antioxidanten waardoor je deze als een antibiotica kunt gebruiken en drinken want bij de pillen uit de apotheek zit dus altijd weer andere stoffen hierin die het lichaam ook weer ziek kunnen maken. 

De berkenzwam heeft alleen natuurlijke eigenschappen waardoor ons lichaam beter bestand is tegen de effecten waardoor we deze zwam gewoon zo vaak mogelijk kunnen drinken zonder schade aan te richten in ons lichaam. Alleen ik las wel de 10 dagen pauze in en dan vang ik er weer mee aan. Mijn kniepijn verminderd en ook de pijn in de heup neemt af zodat ik weer wat wandelen kan gaan. en ik heb al bemerkt dat als ik te lang stopt de pijn weer terug keert. Als jij het ook eens wilt gaan maken dan deel ik hieronder het recept voor jou.

Het recept voor jou: Berkenzwam thee

Snijd de paddenstoel in kleine plakjes of blokjes en die moet je dan drogen en daarna  kun je ze bereiden als thee. Helaas smaakt deze thee wel wat bitter.  Als je het helemaal niet lekker vindt, kun je wat honing  toevoegen. Maar ik raad het niet aan, je moet het eigenlijk puur drinken. Want dat is veel gezonder en geeft meer succes voor waar jij het voor wilt gaan drinken en gebruiken.

Bereiding: 

U doet een eetlepel van de gedroogde paddenstoel in ongeveer 1 liter kokend water en laat dit ongeveer 15-20 minuten heel zachtjes koken. Dan kun je het drinken. Ik drink soms warm of koud. Vind je het te bitter dan mag je er ook wat water bij doen.

Je drinkt het dan 1 - 2 maal per dag ('s morgens en 's avonds) - ongeveer 200 a 250 ml per keer. U kunt de gedroogde zwammen meerdere malen gebruiken, dus u kunt 2 tot 3 keer thee zetten met één portie. Drink het gedurende ongeveer 3 weken, waarna je dan weer een pauze van 10 dagen moet inlassen zodat het lichaam niet aan de paddenstoel gewend raakt. 

Nou ik hoor later wellicht wel of jij het al wist of niet en of jij het ook al eens hebt gemaakt en het ook hebt gedronken. Ik sluit dit blog weer af met de natuurgroetjes van mij weer hierbij.

O wacht even met weggaan, want ik had nog wat te vermelden want onder de volwassen berkenbomen kan je nog meer paddenstoelenschimmels vinden en zij dragen zelfs de naam van de berkenboom. Allen leven in symbiose leven met de wortels van de boom en die worden dan ook mycorrhiza-zwammen genoemd.  

En dan bedoel ik onder andere de Berkenridderzwam (Tricholoma fulvum), de donkerroze eetbare Berkenrussula (Russula vinosa), maar ook de eveneens eetbare Gele berkenrussula (Russula claroflava). Verder heb je ook kans de de eetbare Berkenboleet (Leccinum scabrum) te vinden aldaar. 

Maar let op want de eetbare moet je wel dan gaan plukken in de jongere fase hoor. Het is nu niet meer de tijd omdat de winter straks aan gaat vangen maar zodra het seizoen weer komt dan heb je nu al vast wat weetjes voor het geval jij ook eens de berkenzwam eens gaat zoeken.

Bedankt voor je bezoek en tevens bedankt voor de reacties op mijn vorige schrijven. Wens je mooie dagen toe voor elke dag. Voel je vrij om te delen en te reageren.

https://catherinetine.blogspot.com/2021/11/berkenzwam-thee-zelf-maken-fomitopsis.html

Tekst © Tine de Jong, 2021 

Foto 6 heb ik zelf genomen ©Tine de Jong

De overige fotografie zijn mij toegezonden en met toestemming van mijn 

YT vriendin © Renate Zaphiriou gebruikt voor dit schrijven. 

Rondrit door de mooie Alblasserwaard

Ditmaal deel ik op deze website eens wat mooie herinneringen die ik nog samen met mijn lieve man † had gemaakt voordat we beiden hoorden dat hij ernstig ziek was. En alle wandelingen met fotografie die op mijn YouTube kanaal staan en ook onder dit schrijven zijn voor mij nu heel erg speciaal maar ook zeer dierbaar. 

En die ik nu hieronder gaat delen was ook weer zo een mooie autorit die wij samen hadden gemaakt door de mooie Alblasserwaard. Want dat was altijd landelijk genieten voor ons beiden. Maar ik zal eerst schrijven wat we zoal deden en gezien hadden. Soms bezochten we een mooi dorp in deze omgeving, maar we reden ook gezellig samen wat rond met gevulde rugzak en onze picknickmand want de innerlijke mens heeft soms ook wat energie nodig.

En met deze rondrit reden we kriskras rond in de mooie Alblasserwaard waar we toch wel het liefste waren. En dan was het altijd ook weer zo een mooi en gezellig momenten als we weer thuis kwamen na de tocht om dan weer samen de foto's bekeken en hij ook zag wat ik zoal had gezien onderweg. Maar ook attendeerde hij mij ergens op waar zijn ogen opgevallen waren. En dat probeerde ik dan ook vast te leggen met mijn cameralens.

Onderweg ging ik er ook soms uit om er dan wat rond te gaan wandelen terwijl mijn man wat verderop of iets terug stond te wachten zodat we dan weer verder gingen. Ik hou van die smalle landwegen in menige omgeving hier maar het parkeren aldaar was dan soms wel wat te moeilijk aan de kant want het verkeer moest er ook langs kunnen. Soms zag ik weer eens wat en dan wat verder stopte mijn man dan weer.

Als bijrijdster zie je ook veel meer en zo was het altijd een prima oplossing want ook mijn man kon toen niet meer zo lang achtereen wandelen maar we genoten beiden wel van deze uitjes die we op doordeweekse dagen ook soms deden. Het was dan ook een stuk rustiger al waren de boeren wel in de weer en kwamen ook regelmatig voorbij dat het even passen en meten was of deze er langs kon maar dat maakt het hier weer zo erg sfeervol. 

En ook de mooie Scheiwijkse molen die bij het dorp Hoornaar behoort nam ik even uit verte op de foto want ook een molen hoort hier echt thuis in de Alblasserwaard. En met molens heb ik nu eenmaal ook een band mee. Deze is uit het Bouwjaar 1638 en is een Poldermolen. En bevindt zich langs de Lage Giessen want die weg gingen we ook stukje uit. Via de linkse kant net ervoor  gingen we weer de weg in.

Soms liep ik zo een dorpsweggetje helemaal uit tot het niet meer ging daar mijn benen, knie en heup weer eens gingen protesteren en dan belde ik mijn man die ergens stond te wachten. En als ik eens door de knieën was gegaan voor een foto dan ontving ik die klachten erger. Maar soms kan het niet anders want anders kreeg ik iets niet er goed op. 

Zoals deze mooie mos soort wat op een stenen brugje groeide en ik plat op buik daarbij deze foto ervan nam. Wat voor soort het is dat weet ik niet maar de kleur van het jonge nieuw leven trok mijn aandacht. 

Wat je hier ook veel tegen kan komen zijn van die gezellige boekenkastjes waar ik dan ook soms wat er gaat brengen. Maar ook al veel mooie boeken eruit had meegenomen. 

Wat ik ditmaal ook eens tegenkwam was zo een gezellige kleine werkkeet met gratis spullen, en ja daar ging ik natuurlijk dan ook even in rond snuffelen en ook hier vond ik weer leuke hebbedingetjes wat ik zowel in huis als op balkon kon gebruiken. Ik had ook wat boeken bij mij die ik in zo een boekenkastje wel eens doet en nu lag ik ze bij de andere boeken hier. Wellicht dat een ander ze hier dan ook wel eruit zal halen.

Hou wel van deze snuisterijen onderweg en jij? soms stonden er ook kraampjes langs de weg waar je stekkies van planten kon kopen of enige groente, fruit en of eieren en ook die gingen met de zelfgemaakte vruchtensappen daarbij in onze mand daarbij. We hadden altijd wel klein geld bij ons en konden we niet wisselen dan belden we er gewoon aan.

Ik hou ook veel van de lieve koeien en die kom je hier veelvuldig tegen en dan ontvang ik gelijk wat rust door gewoon naar hen te kijken hoe ze allen zo genieten in het weiland. Maar er was er ene die vast dacht: Wat moet jij van mij want die keek mij wel vreemd aan maar het leverde ook een wel mooie foto op toch?

We hadden bij deze rondrit ook een prachtige ontmoeting van enige jonge zwanen die hun vliegtechnieken aan het uittesten was en ook dit live filmpje heb ik in de video slide  gezet. Toen ze nog klein waren kan je hier zien als je klikt op deze link: (ook aanrader hoor om het even te zien en met pijltje kom je dan vast weer terug.https://youtu.be/Pt5wRfem_rU

Maar ook andere mooie momenten van natuur, flora en fauna kom je er in tegen als je de gehele video zal bekijken. En ik hoop dat jij ook deze video weer mooi zal vinden. Er staan er meerdere uit deze omgeving hier op de website bij enige woorden en ook op mijn YT kanaal want elke keer als wij hier gingen wandelen of fietsen of er weer eens rondreden met de auto kwamen we steeds weer andere mooie blikvangers tegen. 

En wellicht als het met de benenwagen weer zal gaan na de apk beurt die later weer komt dan lukt het mij wellicht ook weer om de fiets te gaan pakken en in deze mooie omgeving weer te gaan rond te rijden en te wandelen. Maar we hadden samen nog meer mooie wandelingen gemaakt en misschien deel ik deze ook wel eens op deze website. 

En er staan er ook al enige op mijn andere website die je vast ook nog niet had ontmoet en je ook wel leuk vind om het eens te lezen. Wellicht zit er een tip bij mocht jij eens in de buurt wezen om er dan ook eens te gaan wandelen. 

Al onze gezamenlijk uitjes zal ik zeker heel erg gaan missen die mijn man en ik samen hebben gemaakt. Maar alle herinneringen zullen altijd blijven en deze koester ik dan ook zeer. Ze staan allen op mijn YT kanaal en worden ook veel bekeken wat ook mij toch weer een soort van boost geeft om wellicht weer eens een natuurwandeling te gaan doen. 

Maar dan heb ik wel vervoer nodig want het openbaar vervoer strekt zich niet naar een natuurgebied waar ik dan heen wilt gaan. Dan is het vanaf een bushalte voor mij te ver om er dan heen te gaan. En steeds met een taxi is ook wel beetje te duur, maar wellicht dat mijn zwager mij eens ergens wilt brengen en halen. Zodat ik de wensen van mijn man af kan maken. 

De mooie Alblasserwaard kent vele mooie plekjes en die ik ook nog niet allen bezocht dus wie weet...

Sluit nu dit blog af met een mooie video slide met fotografie die jij vast ook wel mooi zal vinden. Ook nog heel erg bedankt voor alle mooie en lieve reacties op mijn vorige schrijfsels/ blogjes. 

Wens je ook hierbij mooie momenten toe voor elke dag en dat jij er dan ook veel plezier erin beleven mag. En niet vergeten hoor.. want ben je in de natuur een keer neem dan ook je afval mee terug want dat hoort niet in de mooie natuurwereld thuis.

Tekst, foto's  en videoslide 2021 © Tine de Jong 

Geniet mee van enkele blikvangers uit de mooie Alblasserwaard en op mijn kanaal vind je nog veel meer mooie wandelingen, fiets en autoritjes die we hier eens hadden gemaakt met wellicht ook wat tips daarbij om ook eens deze te gaan bezoeken mocht je eens in de omgeving wezen. 

Wie van de snelweg af zal gaan ziet ook veel meer mooie natuur in de vele polderlandschappen binnen wegen.

Heb je ook al Stinkende Kortschildkever - Ocypus olens ontmoet?

Over kevers heb ik al veel geschreven op deze natuurwebsite en ditmaal wil ik het eens hebben over een snelle rakker en die ook wel een mooie keversoort is, maar voor deze moet je wel even opletten gaan want het is ook wel een gemeen insect. En dan heb ik het ditmaal over de Stinkende kortschildkever- Ocypus olens. 

En wat ik met stinken bedoeld lees je dan ook gelijk. Deze kever laat zich nu ook steeds vaker zien en ik vond het best interessant dat ik ook nu eens dit mooie matzwarte diertje een keertje mocht ontmoeten. 

Ik til soms ook bij een natuurwandeling wat oude boomschorsen op en dan kijk ik ook onder bladeren. En toen ik dus een boomschors optilde zag ik deze kever ook.  Maar omdat ik het diertje dus helemaal niet kende bleef ik toch wel wat op afstand hiervan. Want iets in mij vertelde dat dit geen diertje was wat ik zomaar even kon pakken voor een nog mooiere foto te maken.

En maar goed ook want bij thuiskomst toen ik er op zocht in mijn veldgids van de kevers van Europa las ik dat deze niet giftig is voor ons maar wel heel erg gemeen kan bijten. Lees maar verder dan leer jij deze soort ook wat kennen.

Dit insect is hoofdzakelijk te herkennen aan het hele korte dekschild dat slechts een deel van het achterlijf bedekt. Onder het dekschild liggen de vleugels netjes opgevouwen en ook zo beschermd. In tegenstelling tot wat je zou denken zijn het uitstekende vliegers die het luchtruim vooral in de avondschemering opzoeken. 

Hun natuurlijke vijanden zijn andere insecten, amfibieën en vogels en zij worden afgeschrikt doordat deze keversoort dan een zeer dreigende houding aan neemt die wat op een schorpioen lijkt want die zet ook zijn staart omhoog. 

En dan ook niet te vergeten te schrijven dat er twee exocriene klieren die deze kever heeft het kunnen presteren om dan ook zo een wit stinkend goedje uit zijn achterlijf kan afscheiden die zeer onaangenaam ruikt. En vandaar dus ook de naam die hij heeft. De stinkende kortschildkever- Ocypus olens. (O.F.Muller1764)

Maar die kaken die dan ook open gesperd worden is daarbij nog veel meer oplettendheid bij geboden dus. In mijn boek stond dat ze niet giftig zijn maar dat het wel behoorlijk pijnlijk kan wezen als deze je bijt en de beet ook tot huidirritatie kan leiden. Afstand houden dus als je deze tegenkomt. 

Deze kever werd in het verleden niet voor niets in verband gebracht met de duivel. In de Engelse taal wordt hij nog steeds Devil’s coach horse beetle genoemd. Als je dit vertaalt in onze taal heeft hij maar een vreemde naam. Er gaan verhalen rond over deze kever maar ach er zijn zoveel volksverhalen en of ze waar zijn of niet laat ik dan maar in het midden. 

De kleine soorten zijn meestal op de dag actief terwijl de grotere soorten weer in de nacht actief. wezen. De stinkende kortschildkever komt regelmatig voor in tuinen vanwege de vele schuilplaatsen die er soms zijn dus is het mogelijk dat je deze ook eens kan tegenkomen. Ze schuilen ook veel in gaatjes die in grond zijn en dat kan je ook ontdekken als je wat kleine hoopjes ziet liggen daarbij. 

Het meest zijn ze actief in de schemering en 's nachts jaagt hij veel op slakken, wormen en andere insecten. Een fascinerend beestje dat vaak in tuinen en bossen te vinden is.

Als biologische bestrijder is deze ook nuttig want een tal van schadelijke insecten behoren tot zijn maaltijd. En ik las in mijn boek van kevers dat het ook de wortelvlieg met hun larven zijn die tot zijn eet gewoontes behoren. Daarbij eten ze ze ook graag slakken, engerlingen en ook ander ongewervelde dieren. Maar jammer genoeg houden zij ook van regenwormen want laatste zijn ook erg nuttig voor de grond in je tuin. 

En dat kan je hier lezen kliklink: Verhaal van de regenworm want daar had ik al eens over geschreven. Klik of druk hierop (na het lezen van dit schrijven dan) en leer en lees hier dan ook meer over mocht je dit ook eens zal willen lezen. Keer dan even terug.

Ze kunnen ook knagen met hun stevige kaken aan zachte plantendelen wat dan weer een beetje minder is en waardoor de plant kan afsterven. Maar voor de rest is het ook wel een mooie keversoort.  En bedenk hier dan bij dat menige ook zijn geschapen op de aarde met een soort doel zoals  vele andere dieren. Sommige zie je liever niet en andere wellicht weer wel. Ik zie hen gewoon allen wel graag want de insectenwereld is ook wel interessant voor mij en wellicht voor jou ook wel een beetje. Alles wat in de natuur leeft hou ik van en ga dan ook graag op onderzoek uit en als je dan zo een mooie kever als deze tegen mag komen is mijn dag dan ook weer goed want het geeft mij weer stof om erover te schrijven.

De larven

Larven ontwikkelen zich doorgaans in de bodem terwijl de imago’s of volwassen kevers zich over het bodemoppervlak verplaatsen. Trap ze dan niet dood als je hen niet wilt maar vang deze voorzichtig om deze dan elders weer los te laten. Let op de geur en zeker op zijn wijd opengesperde kaakdelen want een bijt is niet altijd fijn hoe klein deze dieren ook mogen  zijn. Jij bent als mens groter en dan is het ook geen wonder dat het dier denkt aangevallen te worden en in de aanval dan ook gaat staan. 

Veel soorten zijn er ook.

Wist jij ook dat er wel 1000 verschillende soorten kortschild kevers er zijn ? En die daarbij ook soms wel heel lastig te determineren zijn. Het is zoals men schrijft in mijn keverboek (die ik tijdje geleden heb  aangeschaft) ook wel één van de meest omvangrijke keverfamilies. Over menige had ik hier op de natuur website al eens geschreven en die vind je ook als je de zoekwoorden eens uit gaat proberen ook wel labels genoemd.  Want je zal dan meer schrijven met weetjes tegenkomen wat je vast ook interessant zal vinden.

Kortschildkevers zijn echt niet zo gemakkelijk waar te nemen om dan te zien om welk soort het gaat.  De meeste kans heb je wel om hen te zien door ook eens op of vlak onder het bodemoppervlak te kijken door deze dan wat om te woelen. Maar ook onder afgevallen bladeren of boomstronken kan je hen eens ontmoeten zoals ik deze eronder zag en hij bezig met een duizendpoot te verorberen maar helaas is deze foto mislukt omdat ik niet te dichtbij wilde komen. 

Want iets in mij zei dat ik op afstand moest blijven en dit dier dus niet moest oppakken. Gelukkig deed ik dit dus niet. Maar met het dier wat dichterbij gaan halen met mijn kleine camera dan wat in te gaan zoomen was hier dus helaas mislukt. Slechts die bovenin staat kan ik hier met je delen. 

Er zijn dus verschillende soorten met diverse kleuren zoals de rode kleuren daarbij die dan weer overgaan van rood naar bruin. En  daarbij zijn er ook nog enkele soorten die heel slank zijn of geheel donker. Sommige soorten leven zelfs ook parasitair in mierenkolonies. Je hebt hen al met lengten van ongeveer 1mm tot 40 mm. De meeste soorten zijn echter niet groter dan 7 mm.

Ze hebben wel duidelijk zichtbare antennes en sterke bijtende monddelen (kaken)  die ook wel mandibels worden genoemd. Dat las ik bij Wikipedia weer. Want ik wilde er wat meer over weten en zocht even op dat woord.  Deze mandibels dienen onder andere dus voor het kauwen en vermalen van het voedsel maar soms  gebruiken ze deze ook voor het vervoeren van enige objecten. Bij de roofsoorten worden hiermee ook prooien gevangen. 

En met deze woorden sluit ik dit schrijven weer af en ik dank je ook hierbij voor je bezoek. Voel je vrij om te reageren maar gelieve niet anoniem dit om enige spam te voorkomen.

Natuurgroetjes van mij Tine

Wees zuinig op onze mooie natuur en neem als jij wandelen gaat altijd wel altijd je afval mee naar huis. Bij voorbaat dank namens alle dieren die in de natuur leven.

Tekst en fotografie © Tine de Jong, 2021

Informatie bronnen zijn onder andere uit mijn natuur en (veldgidsen) keverboeken samen gevoegd voor dit schrijven op mijn natuurwebsite. 

Wil je deze website ook gaan volgen dan kan je de URL toevoegen aan je leeslijst want helaas heb ik nog geen andere optie gevonden hoe het ook kan. Voor jou de URL hierbij die je dan kan kopiëren -https://catherinetine.blogspot.com/  De Mens en de Natuur blogspot

Nieuwe natuurvrienden zijn altijd welkom.

The Devil's Coach horse  voor jou  in een kort filmpje. Toch een prachtig insect toch? 

Nu zie je vast bij het kijken van het filmpje of deze kan vliegen daar  je vleugels ziet. Het antwoord is ja. 

Onder de korte dekschilden (elytra) heeft de kever volledig ontwikkelde, langere vleugels opgevouwen. Biologisch gezien is het dier dus in staat wel tot vliegen.

Ondanks dat de vleugels wel werken, verplaatst de kever zich vrijwel uitsluitend op de grond. 

Als de kever een grotere afstand moet afleggen of op zoek gaat naar een nieuwe leefomgeving of een aandoen/partner, gebruikt hij zijn poten in plaats van zijn vleugels. Vliegen is voor deze soort een laatste redmiddel of komt uiterst incidenteel voor en is nog zelden gezien door natuur liefhebbers.

Oranje aaskever- Oiceoptoma thoracicum op kadaver ree

Dit bijzondere kevertje "De oranje aaskever" (Oiceoptoma thoracicum) zie foto boven kwam ik een tijdje geleden met mijn man † tegen in de Brabantse Biesbosch toen ik eens wat dieper bos gedeelte in ging. Ik was daar eigenlijk op zoek naar een bijzondere mooie paddenstoel die ik al eens eerder hier was tegengekomen. En ja toen vond ik dus ook het kadaver van een ree en hierop dus deze aaskever. Het zag er maar vreemd uit toen ik het dode dier zag leggen en nam er ook enkele foto's van. 

Hoe ziet deze kleine doodgraver eruit.

Het lichaam is ovaal van vorm en wat oranje gekleurd aan voorkant schild. Het oranje bruin hals schild en grijszwarte dekschilden vielen mij gelijk op. De lengte is ongeveer anderhalve centimeter en zoals je op de foto ziet boven zijn de dekschilden zeer donkerbruin tot zwart aan en als jonge aaskever zie je dan ook wel eens grijszwart lijkende dekschilden.

Vermoed dat dit kadaver door een stroper hier nog maar kort was gedumpt want het vlees aan binnenzijde zag er nog vers uit en was rood van kleur en de kop was geheel verdwenen. Dat zie je aan de fotografie hier beneden. Wellicht wilde de stroper een trofee hebben wat ook heel vaak voorkomt helaas. De ontbinding was niet geheel voltooit en als het hier langer had gelegen had het vlees wel een andere kleur ontvangen. Daarbij zag ik ook nog niet veel maden rondkruipen dus het kadaver lag hier nog niet zo lang.

Daarbij zag ik enkele plukken vacht erbij liggen maar dat kan ook door een ander dier of vogel gedaan zijn. Want menige roofvogel houdt nu eenmaal van plukken om bij het verse vlees te komen. Maar dat de kop er af was vond ik wel vreemd en zag deze ook niet elders liggen. En het leek ook wel als doorgesneden met scherp voorwerp. 

Van verschillende zijden heb ik het kadaver gefotografeerd om een betere indruk te ontvangen van het dier wat al aardig was gegeten door menig dier of insect. Hoop wel dat het dier niet te lang heeft hoeven te lijden want elk dood dier op mijn pad die ik eens ontmoet, kan mij steeds zo een verdriet geven daar ik van alle dieren houdt of ze nu groot of klein zijn. 

Hier zie je duidelijk boven dat het vlees nog een rode kleur heeft. Net zoals de foto van een andere zijde genomen. Enige kevers verstopten zich onder de vacht dus helaas niet veel foto's hiervan. En mij  ging het wel om die kleine doodgraver de Oranje aaskever ditmaal.

De poten waren nog geheel intact

 en daar was ook niet aan gegeten.

Heb er wel melding van gemaakt want stropers komen hier ook veelvuldig voor en er was vlakbij ook aan de weg zijde een parkeerstrook om auto's te laten passeren. Dus het kan zijn dat hij of zij hier vandaan de struiken naar beneden is ingegaan om het kadaver dan te gaan dumpen. Meestal laten de boswachters het wel leggen in het bos want het zijn ook weer voedingsbronnen voor andere dieren. Het bos ruimt altijd zelf van alles op met alle dieren wat er niet echt thuishoort.

Ik wilde eigenlijk niet echt zo dichtbij bij het kadaver komen van deze ree, maar ik zag op kleine afstand met mijn kleine verrekijker wat kruipen in de vacht en dat trok wel mijn aandacht. En ging toen toch maar even voorzichtig wat dichterbij kijken, want ik wilde ook wel weer weten wat ik nu precies zag en om wel diertje het ging. Zo zit ik nu eenmaal ook in elkaar en ga dan ook graag dan op ontdekkingstocht. 

En ik zag dat het enkele aaskevers was, waaronder deze oranje aaskevertje dus. Er liepen ook nog andere insecten rond, maar die verdwenen in de vacht al snel toen ik met een lange stok het aanraakte. Helaas zijn de andere mislukt maar de foto helemaal boven maakte mij al blij dat ik deze aaskever toch mooi op de foto had gezet.

Deze toch wel mooi gekleurde aaskever- Oiceoptoma thoracicum leeft niet alleen maar van het aas van dode dieren hoor, maar ook van andere rotte plantaardige materiaal. Zelfs paddenstoelen en bepaalde zwammen  behoren tot zijn maaltijd zoals de grote stinkzwammen waardoor dan ook weer enkele sporen worden verspreidt. Vandaar dat ze dus ook wel stinkzwam aaskevers worden genoemd. 

Wat bedoelen ze eigenlijk met sporen?

Dat antwoord stond in mijn boek toen ik er op zocht en wat de juiste betekenis was hiervan. Een spore (Oudgriekse σπορά, sporā, zaad), is een klein maar gewoonlijk eencellige reproductief lichaam dat meestal bestand is tegen uitdroging en hitte, en dat dan weer tot een nieuw organisme kan uitgroeien. Sporen worden geproduceerd door verschillende groepen organismen, zoals schimmels, algen en mossen, varens en varenachtige en bepaalde soorten bacteriën.

Kleine doodgravertjes

Het is ook wel een bijzondere kevertje te noemen gezien wat deze zoal doet in de natuur met al zijn andere familieleden. Alles wat dood is wordt netjes opgeruimd. 

Ik dacht eerst dat er ook een dode kever lag maar, toen ik voorzichtig met een lange dunne twijg er op klikte zag ik de kleine pootjes te voorschijn komen dus deze kan dus ook de poten volledig terug trekken onder het schild.

Vreemd genoeg eet deze soort niet alleen maar van dode kadavers. Want zowel de volwassenen als hun larven jagen ook veel op larven van andere insecten, zoals vliegen, die ook van de resten eten. Maar ook houden zij van mest net als de mestkevers.  Veel insecten, zoals vleesvliegen en aaskevers leggen ook hun eieren in dode dieren. De hieruit komende maden vreten dan ook weer aan het kadaver. Het is dus  wel eten en of gegeten worden maar op de een of andere manier gezien zorgen zij ook weer net als vele andere insecten en dieren voor opruiming wat zoal in de natuur ligt.

De larven lijken soms ook op een pissebed en wellicht heb jij deze wel eens ontmoet maar ik zelf nooit (of misschien weleens en dat ik dit niet wist) en aangezien ik geen auteursrechten wilt schenden van enige fotografie kan je deze zelf ook wellicht zien als je hier op gaat zoeken (als je het wilt) weten hoe deze eruit zien op het wereldwijde web.

De oranje aaskever (Oiceoptoma thoracicum) is verder een kever uit de familie aaskevers (Silphidae). Zo las ik dit in mijn keverboek en ook dat dit de enige soort schijnt te zijn die van dit geslacht wat dus in Nederland voorkomt.  De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 als Silpha thoracica gepubliceerd door Carl Linnaeus. 

Hierbij sluit ik dit schrijven af en ik dank je voor je bezoek en ook voor menige reacties die ik op mijn schrijfsels wat ik hier zoal deelt al in ontvangst mag nemen. Geen URL? Zet dan je naam en laat de andere regel open en dan kan je het plaatsen gaan. alle reacties worden gemodereerd en het kan voorkomen dat je deze niet gelijk ziet staan.

Heb jij trouwens ook weleens deze aaskever eens gezien ergens? 

2021 © Tine de Jong,  Tekst en fotografie, Alle rechten voorbehouden.

Ik ontving wel eens de vraag hoe men mij hier kan volgen en helaas weet ik niet hoe ik deze optie kan toevoegen maar je kan wel de URL link dus deze https://catherinetine.blogspot.com/ toevoegen aan je leeslijst en dan ontvang je vast ook alle updates wat ik hier plaatst. Alvast heel erg bedankt mocht je dit doen want dan mis je niks hoor uit de mooi en interessante natuurwereld waar zowel de mens als de natuur in al mijn posten centraal staan.

Voor jou hierbij had ik deze mooie video gevonden waar je kan zien dat niet alleen de oranje aaskever zich aan het aas voldoet maar ook enige andere insecten. En het is soms wel dringen hoor. Ik zag hier in ook de Gewone doodgraver (Nicrophorus vespilloides) ook wel mooi van uiterlijk.  Bekijk deze video maar eens. Herken jij ze allemaal? 

Eronder staat een videoslide waar ik de dode kadaver had ontmoet en zie je ook andere foto's daar in van de ree en  ook andere mooie natuur erbij. Dus jij kan kiezen wat je dan zal willen zien.