Lobelia Erinus mooie plant voor balkon en tuin

Ditmaal wil ik met jou eens kennis laten maken met een mooi balkonplantje die ik heel erg mooi vind en dat is de Lobelia Erinus. Deze plant komt oorspronkelijk uit Zuid-Afrika en is eenjarige maar ook een rijkbloeiende plant die geschikt is voor je tuin, balkon en terras. Het is een plant die zich overal wel thuis voelt mits je deze goed zal verzorgen. Want deze vraagt wel wat aan jou wil jij er lang van kunnen genieten.

Met de mooie uitstraling geeft deze Lobelia Erinus vanaf mei tot zo ongeveer oktober hele mooie kleurige bloemen. De klassieke kleur van lobelia’s zijn intens en stralend donkerblauw. Maar er zijn ook rassen die in lichtblauw, witte of roze tinten bloeien. 

De bloemen hebben veelal witte hartjes en als je deze in hangmanden zal willen dan is deze daar ook zeer geschikt voor. Maar ze zijn ook erg mooi als je hen zal gaan combineren met de andere kleuren, om zo een mooi vrolijk kleurengeheel te ontvangen. Maar daar ik maar een klein balkon heb vond ik deze al heel mooi bij de andere bloemen en planten ,en deze vond ik vorig jaar al heel erg mooi bij de andere dat ik heel blij was dat ik ook van deze dit jaar weer ervan mocht genieten.

Wat de groeiwijze betreft kan je deze ook wel onderscheiden in de twee vormen. Want je hebt de rechtop en compact groeiende bloemen pollenvormende rassen en ook zijn er de hangende lobelia’s, die lange, bloeiende ranken vormen. De kleine bloemetjes hangen dan sierlijk over de rand. En die je ziet op de foto's is dus diegene die ik heb hangen aan mijn balkon (verticale wand ) die ik had gemaakt zodat deze ook meer ruimte ontvangt met de andere bloemen en planten daarbij. 

De bloemetjes zijn zeer fragiel en daarbij kwam ik er al snel achter dat deze helemaal niet van de zon houdt die in middag op warme dagen best warm en fel kan wezen bij mij. Dus schermde ik deze wat af en zo werd de Lobelia Erinus ook wat tevreden en liet mij als snel weer mooie bloemetjes zien. Als je goed kijkt op de foto hieronder (heel dichtbij proberen te nemen) zie je ook een bruin zaadje zitten en die kan je dan voorzichtig ook eraf nemen om deze weer te gaan zaaien. Maar mij lukt dit helaas na 3 pogingen niet. Ze zijn gewoon te klein maar dat is ook met de zaadjes zo die je bij een tuincentra kan kopen.  Dus ik ga dan toch maar voor de complete plant die mij veel meer plezier geeft.

Wat wel belangrijk is dat je de grond wel goed vochtig moet houden want zodra je te weinig zal geven laat deze de bloemetjes al snel hangen en gaan dicht en zullen ze gaan verdorren. Daar kwam ik dus ook al vrij snel achter en zorg er nu voor dat deze regelmatig water ontvangt. Na de eerste bloei mogen ze ook wel wat ingekort worden om dan zo weer een tweede bloei te ontvangen.  En dat is mij dan wel weer gelukt waar ik heel blij mee was.

Dit plantje is niet winterhard en ook eenjarig zoals men zegt, maar ik heb deze nu al voor het tweede maal. En dat deed ik door de bloemen dan wat te verwijderen als ze zijn uitgebloeid. En plaatsten deze in de winter binnen in een lichte en koele ruimte en gaf deze dan ook minder water. 

En zo als je ziet op menige fotografie die ik hier had geplaatst ziet deze er weer mooi uit. Erg veel bemesten wat men aanraad is ook niet wat ik deed en ben best wel tevreden ermee. Weet niet of ik deze nogmaals kan overhouden maar dat is een kwestie van uittesten voor mij wat ik ook altijd met mijn andere plantjes doet.  

Van het plantje nam ik wat stekken en plantte deze in wat kleinere potten met zandgrond. Je kan het ook met puur zand doen maar ik nam dus zandgrond omdat ik dit voorhanden had. En als ik dan later zag dat ze al wat wortels ontwikkelde heb ik ze weer verplaatst naar betere potten met grond van goede kwaliteit. En zo kon ik dus weer opnieuw genieten hiervan.

Volgens mijn bloem en plantenboekje verwijst de naam Lobelia  naar Matthias de l'Obel, en dat was een beroemde botanicus, geboren te Rijswijk in Vlaanderen en overleden in 1616. De naam Erinus is een Latijnse naam voor Erinus alpinus. 

Dat is dan weer een weetje hierbij en zelf ben ik heel tevreden met dit plantje en wellicht vind je deze ook wel mooi en dat was de reden dat ik hier eens over schreef zodat je ook dit fragiele plantje wat beter leert kennen. 

Menige hommels, bijen of vlinders zal je ook kunnen ontvangen want de bloemetjes zijn wel in trek voor hen omdat dit ook een drachtplant is. Zelf wel wat bijen al ontvangen maar toen ik deze wilde fotograferen vlogen zij weg maar het was wel fijn  te zien dat mijn  plantjes en menige andere op mijn kleine balkon toch al bezoek ontving. 

Bedankt voor je bezoek en ik wens je mooie dagen toe voor elke dag. Natuurgroetjes van mij hierbij.

Ditmaal geen filmpje want wellicht kan je zelf op YT gaan zoeken want er staat daar vast wel wat voor jou hierover. en anders gewoon even gaan googelen en  je vind vast ook meer informatie daarbij.

Bezoek ook eens mijn andere website: Gedichten en verhalen uit het leven want daar staat ook vele mooie natuur en weetjes daarbij in woord en beeld verweven. Kopieer de link en ontvang meer

https://tinedejong.blogspot.com 

Tekst, Fotografie © Tine de Jong. 2021 Alle rechten voorbehouden.

Wilhelma Zoologisch-Botanische Tuin een bezoek waard

Ditmaal laat ik Tine je ditmaal eens kennis maken met een bijzonder mooie omgeving. Een vriendin van mij Renate) uit Duitsland gaat altijd naar een zeer mooi en groot park toe waar echt heel veel te zien is en te beleven. 

En dan heb ik het over de Wilhelma Zoologisch-Botanischer Garten (oftewel een botanische tuin) met een dierenpark daarbij. En dat is in Stuttgart -Duitsland. De dierentuin en botanische tuin bevinden zich te samen in een historisch park uit 1846. 

De unieke zoölogisch-botanische tuin van Stuttgart, Wilhelma, is ook één van de mooiste tuinen in Europa. Maar ook het meest bezochte bezienswaardigheid in Baden-Württemberg. Voor Groot als klein is het hier heerlijk toeven.

Het kent ook een verleden want het werd oorspronkelijk gebouwd van 1842 - 1853 voor koning Wilhelm 1 van Württemberg als een Moorse tuin. Na de Tweede Wereldoorlog, toen een groot deel van het historische park werd verwoest, transformeerde Wilhelma zichzelf geleidelijk tot de nu huidige attractie. 

Dit prachtige park laat zich onderverdelen in twee verschillende plekken. Enerzijds is er het mooie koninklijke park van Wilhelm I, wat ooit een toevluchtsoord was van de koning met historische bouwwerken. En anderzijds heb je de moderne zoölogische botanische tuin. 

Het dierentuingedeelte is pas na 1945 aangelegd. Maar het is in de loop der jaren al flink uitgebreid. Men ontvangt hier tevens heel bezoekers uit de gehele wereld. Goed wandelschoenen wel nodig want soms moet je ook bergen op en een plattegrond halen bij de ingang is zeker een vereiste.

Het Wilhelmapark strekt zich uit over ongeveer 30 hectare. Het gebied grenst in het zuiden aan het Rosenstein park  en strekt zich uit in het oosten tot bijna aan de Neckar. En in het westen en noorden aan woonwijken van de wijk Stuttgart in Bad Cannstatt. De historische delen van het park staan ​​in hun geheel onder bescherming als een zeer bijzonder waardevol, en is dan ook een geregistreerd cultuurmonument. 

Veel dieren- en plantenverblijven kunnen worden bereikt zonder nat te worden, omdat ze verbonden zijn door overdekte loopbruggen. Zelfs bij slecht weer is het hier goed toeven want er zijn vele overdekte omgevingen waar jij een bezoek kan brengen. Alle dieren die hier zijn worden ook goed verzorgd en vele kan men ook van heel dichtbij bekijken zowel binnen als buiten.

En nu ze er weer heen mag is zij hier dan ook al veel op bezoek geweest. En al haar dagjes uit staan op haar YouTube kanaal. Dus als je de film heeft gezien is het zeker een aanrader om op haar naam te klikken want dan zie je er vast meer. Ze deelt ook al haar boswandelingen want ze heeft wel verstand wat eetbaar is of niet van menige paddenstoel of zwam. Maar nu nog even verder wat er allemaal te zien en te beleven is aldaar. 

Het park heeft meer dan 4.000 dieren en dat kunnen er nu wel meer wezen, want er werden al vele dieren geboren dit jaar. Daarbij kan je ook heel veel soorten tropische planten zien. En voor de liefhebbers zijn hier ook orchideeëncollecties te bewonderen, die een lust voor het oog zijn. Maar ook mooie cactussen en heel veel verschillende bomensoorten die verspreid staan in het park. Daarbij zijn de historische gebouwen in de Moorse stijl een prachtig decor.  

Vele mooie primaten zijn er  nu ook te bewonderen in het nieuw gebouwde Ape House- Apenhuis. En in de Amazone kas zijn er vele verschillende soorten regenwoudflora te bewonderen. Wat dacht je van de grootste waterlelies ter wereld want die zijn hier ook te zien.  Verder is hier een vlindertuin, aquarium, amazonehuis, terrarium en een insectarium. Maar nog veel meer is er te zien. Jaren geleden was ik hier eens toen ik in buurt op vakantie was, maar er is heel veel bij gekomen en toen had ik nog helemaal geen internet. 

Hier zijn echt gewoon teveel mooie omgevingen om het  allemaal met jou te delen. Maar ik heb een filmpje van 1 van haar recente bezoek en die wil ik hier graag met jou delen. Een andere video  van mijn Duitse vriendin had ik al eens gepost bij een schrijven over de magnolia op mijn andere website. En die vind jij hier:

https://tinedejong.blogspot.com/2020/04/een-ode-aan-de-magnolia.html die kan je kopiëren mocht je deze nog niet hebben gelezen en gezien. Want dat is ook echt aanbevolen voor jou.

Wie eens meer wilt weten over de geschiedenis van deze bijzonder tuin dan staart er op Wikipedia Wilhelmina veel informatie hiervan.

Maar ook in deze link kan je veel ontmoeten en lezen al is dit wel in het Duits maar wellicht kan je dit ook vertalen- https://www.wilhelma.de/nc/de/startseite.html Want ik heb ook een automatische vertaler als ik incognito op het internet bent. En daar rechtsboven kan je dan de vertaalknop gebruiken.

De video duurt wat langer wat je gewend zal wezen, maar dan heb je wel een idee wat mijn vriendin  jou wil laten zien wat hier onder andere zoal is.  En mooie momenten had ze in dit park ook zeker wel. 

Want het is als kraanvogel nog niet zo gemakkelijk om op de eieren te gaan zitten om ze dan uit te broeden. Daar is wel precisie voor nodig. Maar ook andere mooie momenten uit dit park zal je vast ook mooi vinden. Ik wens je veel kijk en lees plezier en, dank je wel dat je gezellig even op bezoek kwam.

Tekst  © Tine de Jong, 15-06-2021 

Foto en live video met daarbij ook fotografie © Renate Zaphiriou 

Bedankt voor je bezoek en ik wens je voor elke dag mooie  en gezellige dagen toe.

Ontdek met mij het mooie Natuurgebied de Wellemeersen in België

Ditmaal wil ik jou als bezoeker of volger vn mijn website je eens kennis laten maken met ook een mooie omgeving waar ik jaren geleden al eens bent geweest en dat is het Natuurgebied de Wellemeersen in België in Oost-Vlaanderen. Wellemeersen ligt aan de linkeroever van de rivier de Dender in Denderleeuw. En dat is een rivier in het stroomgebied van de Schelde.

De Wellemeersen is één van de laatste overstromingsgebieden in de Dendervallei. En ligt zowel in de gemeente Denderleeuw als in Aalst. Wellicht ken jij deze omgeving helemaal niet en is het ook eens een tip om dan hier eens te gaan wandelen als je eens in de omgeving zal zijn.

Het is wel aan te raden als jij eens hier heen gaat om dan wel stevige en waterdichte schoeisel aan te trekken. Want je weet maar nooit wat je allemaal zal tegenkomen. Want toen ik hier was ontving ik enige natte omgevingen en dus ook natte voeten.

De wandeling ving ik aan bij het Kasteeltje in de Stationsstraat in Denderleeuw. En van daaruit ben ik gewoon maar wat gaan wandelen. 

Men zegt niet voor niets dat dit natuurgebied in de Denderstreek een van de best bewaarde natuurparels is in het Scheldeland. En voor natuurliefhebbers ook echt een aanrader om hier eens heen te gaan. 

Dit natuurreservaat waar ik was, kent ook een enorme verscheidenheid aan fauna en flora. Er groeien hier verschillende planten en menige dieren komen hier ook graag op bezoek. En er zijn er ook die hier broeden en steeds terug keren. Het is ook zeer gevarieerd want je gaat eigenlijk van hoog naar laag. En van nat tot droog en dat heb ik wel ondervonden. 

Ik  kende deze omgeving ook helemaal niet en had ook niet eerst gekeken op het internet hoe het hier zal wezen. Want ik houd eigenlijk meer van het onverwachte wat ik hier dan zal ontmoeten.  Maar soms kom ik ergens en dan valt het tegen. Maar hier was het echt heel erg mooi.

En het was echt heel erg mooi en daarbij ook gevarieerd en dat maakt dan zo een wandeling weer zo bijzonder. Lekker kronkelig gaan wandelen en dan maar zien waar iets je zal brengen dat is voor mij altijd weer een avontuur en een uitdaging in de mooie natuurwereld,

Paaltjes of  een bepaalde route volgen is ook helemaal niet echt ding. Ik zie altijd wel waar ik start of weer uit zal komen en loop dan ook kris kras gewoon ergens heen. Soms verdwaal ik dan ook veel maar dat is ook wel eens leuk want zo kom ik dan ook weer op andere mooie plekjes uit en zie dan weer andere mooie natuurgezichten. In mijn rugzak en heuptas zitten voldoende eten en drinken en andere zaken die mijn wandelingen wat gemakkelijker maken. 

De vegetatie deed het hier echt heel goed en ook vele ganzensoorten waren hier op dat moment dat ik er was en die waren aan het baden en zwemmen in de rivier de Dender. Vele dotterplanten groeiden hier ook en welk soort het was weet ik niet want er zijn vele soorten maar mij gaat het toch meer om hun uitstralingen. Ik heb een collage gemaakt van wat ik zoal hier had ontmoet van mooie dotterbloemen en Canadese ganzen  die veelvuldig hier waren.

Het natuurgebied hier is ook echt wel een bijzonder natuurreservaat te noemen want als je hier eens zelf zal gaan wandelen dan zie je vele omgevingen die daarbij ook verschillende elementen hebben. Zo loop je hier over vlonderpaden -knuppelpaden zoals men het ook noemt waar je dan over het moerasgedeelte heen wandelt en waar je dan ook ziet dat er veel verschillende gewassen hier groeien.

En ook al stonden menige bomen in het water gaf dit ook een fraai gezicht en ze hadden er ook niet zo een last hiervan. Ze zijn aan het water gewend en daarbij hebben zij ook zo een waterreservoir waar ze alles opslaan mocht het eens hier ook eens een droge periode wezen en dan gebruiken zij het water weer om te overleven. Alleen de zwakke bomen vallen dan soms om maar die zijn dan weer goed om menige dieren een onderkomen te bieden. 

Daar heb ik al eens over geschreven op deze website en heet:

https://catherinetine.blogspot.com/2019/02/ontdek-de-ondergrondse-wereld-van-bomen.html daar kan je later eens op gaan zoeken wil jij eens meer hier over weten. (kopieer dit als je het eens wilt lezen.)

  

Het is fijn als men hier de natuur ook beetje zijn gang laat gaan want dan ontvang je een prachtig gezicht.

Het gebied is ook voorzien van een vogelkijkhut met een mooi uitzicht op een vloeiweide en ook is er een vleermuizenkelder voor wie hier van houdt. Deze heb ik zelf niet gezien want ik had meer oog voor de natuur hier waar ik was. Men zou hier ook alles nog wat op gaan knappen is mij toen verteld door een wandelaar met zijn hond die we hier tegenkwamen. Honden zijn hier welkom maar dan wel aan de leiband wat ook hoort in elke natuuromgeving  is mijn mening.                                                 

Dus ik weet niet hoe het er nu dus uit zal zien want ja ik ben er al lange tijd niet meer geweest. Wellicht hebben ze ook de vlonderpaden wat aangepast. Want ik had wel gemerkt dat deze niet zo goed meer waren en behaalde ik dan ook dus wel eens een natte voet, maar dat belemmerde mij niet om door te gaan wandelen. Want ik was dan ook nieuwsgierig waar dit pad uit kwam. Ik hoop alleen niet dat ze deze vlonderpaden weg zullen halen of hebben gehaald want dan pas ben je echt midden in de natuur. 

Ik laat het dan aan jou over om dit eens te gaan ontdekken wat er dan zoal is veranderd. Ontmoette wel een informatiebord die heel smerig was en dat is zeker wel een punt om deze schoon te maken. Want er stonden ook wel interessante dingen op.               

Het is gelegen in de Belgische gemeenten Denderleeuw en Aalst. En samen met de nabijgelegen Kapellemeersen vormen zij samen één van de laatste overstromingsgebieden in de Dendervallei. Het ligt tussen de dorpskernen van Denderleeuw en Erembodegem (deelgemeente Aalst), de E40 en menige talrijke spoorlijnen.

Vlakbij de afrit Affligem op de E40, ligt Denderleeuw. Hier kan je het erkend natuurreservaat de Wellemeersen vinden.

Wie ook hier eens heen wilt gaan dan is deze omgeving dus best wel goed bereikbaar. En wie van de natuur houdt en van een stevige wandeling is hier echt op zijn plek. 

Nog wat informatie:

In samenwerking met Toerisme Oost-Vlaanderen en het gemeentebestuur van Denderleeuw werd door het natuurgebied ook de Welle- en Kapellemeersenwandelroute aangelegd Er zijn een aantal wandelingen die jij dus ook eens kan gaan doen en dat zijn deze:

* Wellemeersen: linkeroever van de Dender (in Denderleeuw)

* Kapellemeersen: rechteroever van de Dender (Aalst en Affligem)

* Oude Dendermeersen: rechteroever van de Dender (Denderleeuw en Liedekerke)

En als je dit even zal kopiëren want het lukt weer eens niet bij mij hier dan zal je meer mooie wandelroutes kunnen zien die wellicht ook voor jou wel interessant zal wezen.

https://www.routen.be/welle-en-kapellemeersen-wandelroute

Wil je ook met mij eens op ontdekking gaan? Bekijk dan zeker mijn wandeling met de fotografie beneden mijn woorden. Dan heb jij een beetje een indruk wat je zal kunnen zien.

Neem wel de tijd hiervoor en haak dan A.UB niet van te voren af want anders mis je wel veel wat ik zoal daar had ontmoet. In elk geval heel erg bedankt weer voor je bezoek en wellicht dat ik later weer eens een mooie wandeling hier zal gaan delen waar ik al eens bent geweest. 

Wees ook van harte welkom op mijn andere  website: Gedichten en verhalen uit het leven https://tinedejong.blogspot.com  waar ook de natuur, liefde en leven met mooie wandelingen en meer zijn samen geweven in zowel woord, fotografie en meer. Ook daar kan je vele dagjes uit tips zien en lezen en ontmoeten in woord en beeld. Weet zeker dat jij je daar ook zeker niet verveeld.

Maar nu is het tijd om wandelen te gaan dus trek virtueel dus nu je wandelschoenen aan want dan gaan we.  Hoop dat je weer geniet van wat je in mijn video aan fotografie ziet. En wellicht tot een andermaal met een gedicht van mij of met een mooi natuur verhaal.

Mijn video heet: Natuurgebied Wellemeersen tussen Denderleeuw, Erembodegem, Aalst

Wens je veel kijkplezier. Natuurgroet van mij © Tine de Jong, 27-05- 2021

En wil jij nog eens een mooi park zien maar dan in Nederland i mijn omgeving , kopieer dan deze link die je naar mijn andere website brengt en waar jij erover kan lezen en zien want de natuur is hier ook heel erg mooi. Echt een aanrader voor jou hierbij.

https://tinedejong.blogspot.com/2021/06/welkom-in-het-mooie-wijkpark-t-haagje.html

Tekst, fotografie en natuurfotografie in de videoslide. © Tine de Jong. 2021

Onverwacht bezoek van paartje Canadese ganzen - Branta canadensis

Canadese ganzen - Branta canadensis met weetjes

Soms kom je al heel dichtbij mooie momenten tegen en ik zat wat te genieten op het grasveld voor onze flat. Want de lentezon gaf mij even wat extra vitamine D. Ik had al een wandeling gedaan in mijn omgeving en zat hier nog wat na te genieten. En er verschenen toen onverwacht een paartje grote Canadese ganzen - Branta canadensis. 

Ze kwamen heel dichtbij terwijl zij aan het foerageren was op het grasveld. Haalde toen voorzichtig mijn kleine camera uit rugzak en heb hen mooi even kunnen filmen en ook heb ik wat foto's gemaakt. Tam waren zij niet want toen ik wat dichterbij wilde gaan stelde het mannetje zich agressief op wat mij dan toch wat verder terug liet gaan. Ik liet ze dus maar rustig eten. 

Wat eten de ganzen

Het eten moet eiwitrijk zijn voor hen en ook veel energie bevatten. Zij zijn herbivoren en hun dieet bestaat voornamelijk uit bladeren, gras, zaden, bessen, algen en wortels. De lamellen op de rand van hun snavel helpen bij het grazen, wanneer het gras, door een rukkende beweging met de kop te maken, wordt geplukt. En van het gras moeten ze vast van genoten hebben want ze waren hier ongeveer een uur toen ze beiden weer wegvlogen. Ganzen zijn het grootste deel van de dag bezig met eten.

Afhankelijk van de soort graast een gans zeven tot twaalf uur per dag. In deze tijd wordt een halve tot één kilo gras naar binnen gewerkt. Ganzen moeten zo veel eten, omdat hun spijsvertering niet efficiënt werkt.

Hun uiterlijk

Deze ganzensoort hebben een zwarte kop en snavel en een mooie zwarte lange hals. Wat opvalt bij hen is de witte band die van de keel tot over de wangen loopt. De zwarte hals gaat dan over in een witachtige borst. Op de rug zitten ook verschillende tinten bruingrijze veren en de buik en de romp zijn crème tot wit van kleur. Het verenkleed is bij beide geslachten gelijk maar bij de mannetjes zijn deze iets groter dan de vrouwtjes. 

De lichaamslengte bedraagt zo een 76 tot 110 cm en het gewicht kan zijn van 3 tot 9 kg. De jonge ganzen zijn wat geel en hebben grijsgroene veren op de rug en, afhankelijk van de ondersoort, soms ook op de kop. Ze komen met zwarte poten en een zwarte snavel ter wereld. 

Canadese ganzen horen dan wel niet van oorsprong echt in Nederland thuis, maar hebben zich de afgelopen jaren ook wel erg sterk hier uitgebreid. En niet alleen in weilanden zijn ze te zien maar ze komen nu ook vaker in de stadsparken. En ze hebben zich vrijwel ook aangepast aan de omgeving in de stad. 

Nu moet de mens zich nog aanpassen want vele hebben problemen met de gans maar ze vergeten daarbij dat ze zelf ook schuld zijn want vele geven hen ook voer of brood (wat helemaal niet goed is, want daar zitten niet de juiste voedingstoffen voor hen in). En dan vindt men het vreemd dat er dan nog meer komen. Zij hebben namelijk heel snel door waar er voedsel is voor hen en zo komen er dus steeds meer ganzen overal.

Ganzen en overlast

Weilanden die voor de koeien en schapen bestemd zijn, zijn tevens ook de ideale voedingsbron voor de ganzen. En dat zien de boeren liever niet omdat ze zeggen dat zij het stuk maken doordat zij er veel foerageren. Laten ze dan de koeien maar weer veel buitenlaten want daar waren de weilanden toch voor bestemd?  

Maar daarbij zijn zij net als wij mensen toch ook geschapen om op de aarde te mogen leven. En als wij hun leefomgevingen eens wat met rust zullen laten dan zijn zij net als andere dieren ook eens gelukkig. Na de broedtijd gaan ze altijd weer weg uit dat land. 

Dus geef hen dan ook de kans eens om hun kinderen groot te gaan brengen. Wie haalt steeds hun levensgebieden weg? Dat zijn wel de mensen, want overal waar ze komen worden ze toch verjaagd? En slechts na hun lange reis zal je hen veel kunnen zien op het land. 

Maar zodra ze een paartje vormen word de groep ook kleiner. Trouwens boeren kunnen ook zelf maatregelen nemen om ganzensoorten niet op hun land te ontvangen. Waar ik vroeger woonde nabij een boerderij had men lappen en lange stroken folie aan een stok hangen en ook vlaggen en dat hielp toen ook heel goed. Ganzen zien dit als gevaar en zullen dan niet zo snel daar foerageren. 

Waarom ze vliegen in V-formatie

Soms zie je hen ook in een V-formatie vliegen en dat ze zo vliegen doen ze voor hun energieverbruik en dat wordt ook wel een "wig" of "streng" genoemd. Daarbij wisselen ze ook van koppositie. De vogels zitten ook om beurten vooraan en vallen dan weer terug als ze moe worden. Op deze manier kunnen de ganzen heel lang vliegen voordat ze moeten stoppen om uit te rusten. Elke vogel vliegt iets boven de vogel voor hem, wat resulteert in een vermindering van de windweerstand.

Het tweede voordeel van de V-formatie is dat het gemakkelijk is om elke vogel in de groep bij te houden. In formatie vliegen kan helpen bij de communicatie en coördinatie binnen de groep. Om deze dezelfde reden gebruiken jachtpiloten ook deze formatie vaak. Onlangs las ik ook andere informatie  uit

een boekje van National Geographic wat ik hierbij ook even schrijft en dit is ook wel een weetje voor jou hierbij: 

Terwijl een vogel flappert met zijn vleugels, rolt een draaiende werveling van lucht van elk van zijn vleugelpunten. Deze wervelingen zorgen ervoor dat de lucht direct achter de vogel constant naar beneden wordt geduwd (neerwaartse druk), en de lucht erachter en van opzij naar boven wordt geduwd (bovenwaartse druk.) 

Terwijl elke vogel met zijn vleugels fladdert, beweegt het spoor van opwaartse beweging dat door zijn vleugelpunten wordt achtergelaten, ook op en neer. De vogels achter kunnen dit op de een of andere manier voelen en passen hun eigen klapperen aan om hun eigen vleugels binnen deze bewegende zone van vrije lift te houden. Hierdoor ontvangt de gans ervoor dus minder wind. En dat is de reden van de V-Formatie. 

Door deze techniek kunnen de Canadese ganzen wel zo een 2400 km in één dag, met de wind meevliegen. Tijdens de vlucht maken ze ook vaak veel geluid en communiceren ze zo met elkaar. Dat ze in een groep vliegen is ook goed voor hun veiligheid.

Hiermee sluit ik mijn blog af want het is wat langer geworden wat de bedoeling was maar dan heb je ook iets meer informatie over de ganzen in het algemeen. En een ander schrijven met informatie die ik eens schreef over de gans kan je hier lezen:  Het leven van een gans

Bedankt voor je bezoek en hierbij wens ik je ook elke dag mooie en fijne dagen toe. Een wandeling die bij de video beneden hoort kan je lezen op mijn andere website waar ook het filmpje staat met mooie natuurfotografie en dan zie je ook de mooie ganzen weer terug. Kopieer dan even de onderstaande link want hij werkt helaas niet goed.

https://tinedejong.blogspot.com/2021/05/een-ommetje-in-mijn-omgeving.html

Blog, fotografie en natuurfilmpje © Tine de Jong, 22-04-2021

Voor jou mijn korte filmpje die ik van het bezoek maakte: Wens je veel kijkplezier hierbij. Komen ze ook wel eens bij jou op visite? 

Het Alblasserbos geeft, neemt en ontvangt

Hallo bezoeker en /of natuurvrienden 

De titel die ik ditmaal koos "Het Alblasserbos geeft, neemt en ontvangt" voor dit schrijven is voor dit bos wel van toepassing. Want dit mooie bos geeft en verandert ook steeds ondanks dat er weer vele bomenkap was geweest aan beiden wegkanten van dit bos. Waarbij men zei dat dit is om de andere bomen meer ruimte en licht te geven. En toch als je goed kijkt zie je ook weer het nieuwe leven terug komen. De natuur is een vechter en dat laat deze ook duidelijk hier zien. 

Alles wat is vergaan neemt de natuur weer terug en dan zie je echt fraaie momenten in het bos zoals mooi mos die boomstronken bedekt. zie de 2e foto. Het ontvangt daarbij vele mooie flora en fauna waaronder vele mooie vogels, vlinders en andere insecten en ook vele natuurliefhebbers, wandelaars met en zonder honden. Helaas zag ik waar geen honden mogen komen, dat zij er wel liepen en dat kan de dieren die hier leven soms wel angst aanjagen.

Mijn man en ik hebben eerst samen gewandeld aan de ene kant bij de peilkade en later in het andere gedeelte aan de overzijde bij de Matenaweg (waar wel honden mogen komen) ben ik alleen verder gegaan. Want het wandelen gaat mijn man ook helemaal niet zo goed meer af en ook ikzelf ontvang weer helaas de klachten waar ik al menige malen aan geopereerd ben.

Mijn benen zijn net als sommige wegen vol dichtgeslibde modder die zo af en toe ook een onderhoud ontvangen. Maar als het gaat met mijn benenwagen dan duik ik toch de natuur weer in. Want het is en blijft mijn passie om te wandelen in de mooie natuur. En met vallen en opstaan daarbij gaat het nog steeds goed. Maar nu even vertellen wat ik bij de eerste wandeling allemaal zag.

Er waren ook hier weer vele bomen  helaas weggehaald en men was hier ook aan het werk en ik vroeg waarom ze dit deden. En ze vertelden mij dat ze dit doen om dan de andere bomen meer licht te geven maar er stonden er hier echt heel weinig nog. En toen ik dit vroeg zei men mij dat hier ook vele zieke bomen nog stonden en dat werd veroorzaakt  door de essentakziekte of essentaksterfte. En deze stonden met vele ook aan beiden zijden van dit bos. 

Het wordt veroorzaakt door een schimmel die de naam Vals essenvlieskelkje heet ( Hymenoscyphus fraxineus) draagt en deze schimmel vreet zich naar binnen in het weefsel van de boom waarna dus de bladeren beginnen te verkleuren en beginnen af te vallen. Uiteindelijk vallen hele takken af en is de boom niet meer te redden. En het kan ook een gevaar voor de wandelaars zijn en dus halen ze deze nu ook allen weg. Dit probleem doet zich niet alleen in dit bos voor maar in alle delen van Nederland en wellicht ook in het buitenland. Lijkt dus wel wat rommelig als je hier gaat wandelen en een beetje triest gezicht daarbij.

De eerste aanwijzingen wat men kan zien van een besmetting, dat  zijn vlekjes in de bladeren. Op die plekken is de schimmel dan al naar binnengedrongen. Naarmate de schimmel zich verder de boom in zal dringen, beginnen ook de eerste sporen op de bast dan zichtbaar te worden. De schimmel verstoort hierbij ook de sapstroom in de boom. 

Daardoor is midden in het groeiseizoen te zien dat de boomkroon dor is en op een gegeven moment ook afsterft. En dat geeft dan dus wel even een triest gezicht want het gaf mij altijd zo een mooie ingang hier toen ik ging wandelen. En nu was het gezien van de parkeerplaats  af maar een kaal gezicht. Er worden later wel nieuwe boom aanplantingen hier gedaan maar dat duurt echt nog jaren voor deze weer volgroeid zijn. 

Maar in verte bij de parkeerplek zag ik een boomstronk die ik even wat van dichtbij wilde zien want ik zag er veel elfenbankjes tegen die mij toch even een mooi en warm  aangezicht gaven. Vermoed dat ze deze ook wel weg zouden halen later dus ik nam er wel even snel een foto van.

In dit gedeelte waar ik eerst wandelde kwam ik ook mijn eerste vlinder hier tegen en dat was de kleine vos -Aglais urticaedie die hier ook overwintert. En dat doet deze als rups in de grote brandnetel en was al druk in de weer om het zoet van wat bloemen te proeven. Al stonden er hier nog niet zoveel voor de vlinder. Slechts wat bosanemonen, smeerwortel, paardenbloemen en andere wilde planten maar dat zijn niet de planten of bloemen waar deze vlinder van houdt. (waardplanten)

Maar alle kleine beetjes helpen moet de vlinder gedacht hebben. Deze zag er al echt heel mooi uit met de kleuren. Echt tijd om te poseren had deze niet maar het is mij wel gelukt om even een foto te nemen. En ik vond deze ook nog super gelukt en jij vast ook wel.

Wat ik ook tegenkwam was een kikker of pad tegen die geheel zwart was. Waarschijnlijk ook net wakker geworden uit zijn lange winterslaap. Want dat kan soms wel 9 maanden duren als het seizoen voor hen niet goed is. Maar ook bij het koude weer ontvangen ze soms ook deze kleur. Maar na een uurtje in de zon is deze kikker weer normaal van kleur en dat is vast een weetje voor jou erbij als je dit nog niet wist. Deze kikker zie je in onderstaande video als je deze echt zal bekijken wat ik ook erg waarderen zal.

Later kwam er ook nog een andere kikker op mijn pad die vast op weg was om te gaan paren. Die vond het wel heel prettig om even te rusten op mijn hand want deed geen aanstalten om er af te gaan springen. Deze wilde waarschijnlijk naar een andere sloot en ik bracht deze even daar want daar hoorde ik er wel menige kwaken. En wellicht had deze daar dan meer geluk om een partner te vinden. ik heb ook altijd water bij mij want het is wel gezonder om ook je handen te wassen als je iets van een dier of amfibie heeft vast gehad.

Daarbij bezocht ik ook even de Educatieve heemtuin van Natuur- en Vogelwacht De Alblasserwaard maar daar was het nog erg rustig wat de insecten betrof. Het insectenhotel was ook nog niet bewoond.  Men had hier wel een mooi klein tuintje gemaakt met mooie krokusjes en narcissen en dat oogde best gezellig. En dat zie jij dan wel in de video beneden want dat is echt veel mooier als je het beeld op groot zal zetten.

In de stinzentuin aan de slootkant linkerzijde  van de heemtuin stonden al vele mooie bloemen waar de bosanemonen zich al veel lieten zien maar ook andere voorjaarsbloeiers. In de kikkerpoelen vijvers was het ook nog rustig maar ik was er ook wat later. Dus heb ik wellicht het gezellige kikkerconcert weer gemist.  

Wist jij trouwens ook dat de heikikkers even heel mooi blauw worden als de paringstijd daar is gekomen?  Zelf heb ik dit ook jammer genoeg nooit gezien maar ik vis wel meer achter het net (=pech hebben, net een gelegenheid missen) De Engelse naam Moorfrog (Veenkikker) past bij deze soort eigenlijk beter.  Het duurt maar een paar dagen dat ze blauw zijn en moet je er wel op tijd bij zijn en dat was ik dus net niet. Maar ik had wel andere mooie natuur ontmoet en ik was hier ook al blij mee.

Aan de overzijde van de paddenpoel zag ik ook de mooie moeras-dotterbloemen (Caltha calustris) weer verschijnen. En het hooilandje was nog wel kaal maar in later seizoen zullen er hier ook weer vast vele insecten rondfladderen gaan. En dan ga ik gewis weer hier heen want ook in deze tuin wandel ik graag rond. Deze mooie heemtuin (die door vrijwilligers wordt bijgehouden) laat je daarbij ook kennis maken met de elementen die in de Alblasserwaard zijn te zien en enige ervan zie je ook weer in onderstaande video. 

Want in vele andere YT video's en fotografie heb ik al vaker iets hier vandaan laten zien. Dus ook wel aanrader om eens te kijken al daar en wellicht ook in de afspeellijsten waar je vast ook heel veel mooie natuurfotografie zal zien met daarbij ook enige live filmpjes die ik ook al eens had gemaakt.

Op beide websites heb ik al veel geschreven over mijn wandelingen hier en wat ik toen al eens had gezien of wat onverwachts op mijn pad kwam. Want er valt hier nog veel te ontdekken en mijn ontdekkingsreizen hier in dit bos (wat steeds veranderd )is dan ook nog lang niet afgelopen. En wie ook eens dieper in de natuur zal kijken zal zeker ook veel kunnen ontmoeten.

 Wellicht in een andere maand of seizoen als ik hier weer terug zal keren ontvang ik vast ook wat meer nieuw leven van bomen of andere natuur op deze zo kale ogende plek die je ziet in onderstaande video. Het duurt vast nog wel vele jaren voor het bos weer de omgeving is die ik had ontmoet bij mijn allereerste wandeling en kennismaking met dit bos hier. En ik merk dat als ik deze oudere wandelingen zelf eens van mij bekijk toch ook steeds verandering met mooie andere momenten hier in de natuur.

Toen  had ik ook de planetenwandeling eens had gedaan die gemaakt was en die op deze website dan ook heel veel wordt gelezen want daar heb ik toen ook de route erbij gezet. Deze wandeling van ongeveer 4 km start vanaf de Matenaweg 1, bij het bezoekcentrum. En is ook daarbij heel leerzaam voor groot en klein. Maar ook de andere schrijven over dit mooie bos worden zowel hier als op mijn andere website heel veel bezocht en gelezen. Maar ook de andere schrijfsels en daar dank ik je voor.

En het is echt een aanrader om eens erop te gaan klikken of drukken op de blauwe linken onder de video of eens te gaan zoeken op Alblasserbos Tine de Jong en dan weet ik zeker dat je heel veel tegenkomt hoor. Want in elk schrijven heb ik weer wat anders geschreven met veel informatie en weetjes daarbij.

Maar voor nu vraag ik slechts 7 minuten aan jou om mijn fotografie en wandeling vanuit dit bos te bekijken want ik kan niet alle fotografie hier plaatsen gaan. En in een video met mooie muziek daarbij is het ook veel mooier kijken via mijn YT kanaal.  

Bedankt voor je bezoek en ik wens je hierbij mooie dagen toe. En ik heb nog een mooie wandeling gedaan in andere omgeving en die deel ik later met een mooi verhaal op mijn andere website. 

Tekst, Fotografie en ook in de videoslide beneden © Tine de Jong 2021

Wees ook van harte welkom op mijn andere blog: Gedichten en verhalen uit het leven:

 https://tinedejong.blogspot.com waar ook de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips en meer zijn samen geweven in woord, fotografie, boodschap gedichten, recepten, levenslessen, gedachten en veel meer. Want ik schrijf daar ook heel divers.  En waar ik nu ook vele wandelingen plaatst met informatie daarbij.

klik en ontdek meer. Alvast bedankt. Ook al zie jij de link niet in kleur de link werkt wel. 

En ik zie je graag hier op https://catherinetine.blogspot.com ook weer graag terug hoor. Kopieer de link en je hebt mij dan wellicht ook in je favorieten gezet of elders.

Wandel je weer gezellig mee? Weet zeker dat je ook deze wandeling met mijn waarnemingen met mijn fotografie vanuit dit bos in de Alblasserwaard weer heel mooi zal vinden net als alle andere die je op mijn YT kanaal ook zal zien. En ik had nog een andere wandeling gedaan maar die zal ik later op de andere website  dan weer delen gaan. (https://tinedejong.blogspot.com)

Want ook daar deel ik nu mijn waarnemingen en wandelingen die ik maak in de mooie natuur. 

En jij vind daar nu  net als hier ook veel wandeltips met informatie daarbij.

Wilgenkatjes met hun verhaal

Het is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken zegt een gezegde. Maar met deze katjes kan je dit wel want ze zijn lieflijk en daarbij ook lekker zacht. En mij hadden ze ook eventjes in hun macht. Want ik heb veel niespartijen die met mijn neus vrijen net als de hazelaar als zij hun zaden gaan verspreiden. Hooikoorts is niet echt fijn maar wilde toch even mijn woorden aan hen wijden. 

In Engels hebben zij al een mooie naam al zijn ze nu even voor mij later niet zo aangenaam. Want als zijn eenmaal bestoven worden door de wind, ontwikkelen vrouwelijke katjes zich tot van die wollige zaden. En daar ben ik dus wel wat allergisch voor. Maar ik blijf ze toch mooi vinden en ik gebruik ze soms gedroogd ook voor een mooie paas decoratie of ik zet ze met andere mooie bloemen erbij in een vaas. En wellicht heb jij ze ook al staan of je gaat het ook gebruiken voor decoratie want daar lenen zij zich goed voor. 

Tip is dan wel dat je dan geen water moet toevoegen maar laat de takken dan goed uitdrogen, zo gaan ze niet schimmelen en blijven ze ook veel langer goed.

Katjesbomen en hun wilgenkatjes geven soms ook wel van die prikkelende verleidingen en vragen dan door hun uitstralingen gewoon om aangeraakt te worden. Wat jij vast ook weleens zal doen als jij hen zal zien. (lach) Ze trekken niet alleen ons aan maar ook bijen en andere insecten en dat zie je wel in onderstaande video. 

Ze gelijken soms ook wel echt met hun zachtheid op de poten van een kat en andere zeggen dat het als een geit aanvoelt en zij zeggen dan geitenwilg en zo zijn er vast meer namen van hen. Hier nog een mooie foto die ik van hen maakte bij een wandeling bij aanvang groei. Menige boswilgen kwam ik tegen bij een natuurwandeling en ik vind hen ook erg mooi.

De bloeiwijze van de wilgenkatjes bestaat uit vele tientallen bloempjes wat je niet op eerste oog zal zien. Maar hun bloempjes zijn dan ook heel piepklein en zitten dan met een paar honderd of meer op elkaar gedrukt in zo een katje. Zo zijn er dus ook vrouwelijke en mannelijke katjes. De "wilgenkaters" dus zogezegd herken je aan de vele uitgestoken gele meeldraden. 

De mannelijke katjes van de wilg leveren veel stuifmeel en zijn voor bijen en hommels die hebben overwintert een must want dit hebben ze nodig om weer wat aan te sterken. Er zijn vele wilgensoorten wat je vast wel weet en over menige heb ik al eens geschreven op deze natuur website. Maar allen zijn gewoon weg erg mooi en zijn voor de insecten heel erg goed. 

Als je de naam vertaalt ontvang je wel een vreemde naam want the goat willow (Salix Caprea)  heet dan weer een Geitenwilg. Deze is ook tweehuizig, wat betekent dat de mannelijke en vrouwelijke bloemen aan verschillende bomen groeien. De katjes verschijnen in het vroege voorjaar. 

De vrouwelijke katjes zijn lang, slank en groen en worden door de wind bestoven. Maar ze zijn slechts korte tijd maar kiemkrachtig en meestal gebeurd het vermeerderen toch wel door ze te gaan stekken voor een beter en goed resultaat.

In het begin zijn de mannelijke katjes grijs, maar naarmate ze meer gaan rijpen worden ze opvallend citroengeel en  ook beetje zoet geurend, wat weer veel bijen en insecten aan zal trekken  die zich voeden met deze vroege bron van nectar en stuifmeel.  De meeste wilgen kunnen zich ook voortplanten door hun takken naar de grond te laten zakken, waar ze vervolgens wortels ontwikkelen. 

En dat kan je zelf ook op deze manier gaan doen als jij deze in je tuin zal hebben.  Ze behoren tot de wilgenfamilie (Salicaceae) dat vergat ik nog te schrijven hierbij.

De bladeren worden ook gegeten door menige rupsen, motten en andere insecten. En de vogels gebruiken de katjeswilgen dan weer om te foerageren voor de rupsen en insecten. Dus ze zijn zeer goed voor onze natuur. 

Want ook de bijen en andere insecten hebben wij nodig net als de vogels in onze mooie natuurwereld. En daarbij behoren de wilgen ook echt bij het Hollandse landschap welk soort het ook mag zijn. En ik hou van bomen en ook deze, ook al geven zij mij vaak flinke kriebels in de neusgaten. Maar ook zij kunnen wel ziek worden en dat lees je hieronder.

Watermerkziekte

Net als andere wilgen, zijn ze wel vatbaar voor de watermerkziekte veroorzaakt door de bacterie Brenneria salicis . Volgens Wikipedia  (want ik had even op de naam gezocht) is de watermerkziekte een plantenziekte en was vroeger ook meer bekend als Erwinia salicis. Vele Salix-soorten zijn namelijk heel erg gevoelig voor een aantasting. De bacterie veroorzaakt dan een verstopping van de houtvaten. 

Na verloop van tijd leidt deze ziekte ertoe dat aangetaste takken afsterven en er kunnen dan rode bladeren ontstaan ​​in andere delen van de kroon. Indien deze ziekte niet wordt behandeld  kunnen de bomen dus doodgaan.

Het hout van de geitenwilgen werden  vroeger ook eens gebruikt voor het maken van wasknijpers, en er werden ook enkele gereedschapshandvatten van dit hout gemaakt. 

Dus ook deze wilg heeft zijn mooie doelen en er zijn vele soorten wilgen waar ik ook al eens hier op deze website over heft geschreven. Maar ik heb nog een mooi verhaal of volksverhaal voor jou hierbij over het ontstaan van de naam Willow catkins -Wilgenkatjes. 

En ik laat het aan jou over of je deze oude legende wilt geloven. Maar zeg nu zelf als je hen eens betast zal je merken dat ze toch echt wel zacht aanvoelen.

Legende over de naam Wilgenkatjes- Willow catkins

Volgens een oude  legende huilde een moederkat vele lentejaren geleden aan de oever van de rivier waarin haar kittens aan het verdrinken waren. De wilgen aan de rand van de rivier verlangden ernaar haar te helpen, dus veegden ze hun lange sierlijke takken in het water om de kleine katjes te redden die in de rivier waren gevallen terwijl ze op vlinders jaagden. De kleine kittens grepen zich stevig vast aan hun takken en werden veilig naar de kust gebracht. Sindsdien, zo gaat de legende, ontspringen de wilgentakken elke lente aan hun uiteinden waar de kleine katjes zich ooit aan vastklampten. 

Sindsdien, in het voorjaar, ontpopt de wilg zonder bloem zich in zachte fluwelen toppen die aanvoelen als de zijdeachtige vacht van een kleine kat. Deze knoppen staan tegenwoordig bekend als katjes en opmerkelijk genoeg zijn deze zachte wilgen in elk land vernoemd naar de katjes en dragen zij nu de naam Wilgen katjes (Willow catkins). 

Bedankt voor je bezoek en het lezen van deze woorden. En ik zie je graag weer een andermaal op deze natuurwebsite De mens en de Natuur waar je veel kan zien en leren over alles wat ik zoal ontmoet in onze mooie natuurwereld in de vorm van een gedicht of met een gezellig educatief natuurverhaal. Met soms een eigen film met natuur fotografie of soms ook andere documentaires en video's (zoals hieronder) die je vast ook mooi zal vinden.

Maar wees ook van harte welkom op mijn andere website "Gedichten en verhalen uit het leven" want ook daar zal je weetjes over bloemen, planten en bomen vinden en kunnen lezen want ik post zowel hier als daar ook vele natuur weetjes, natuurwandelingen, dagjes uit tips en nog veel meer. Alvast ook erg bedankt als je deze eens zal willen bezoeken. Met soms daarbij vind jij ook een boodschap voor jou in de woorden verweven.

Tekst en fotografie © Tine de Jong. 2021 

Voor jou deze mooie video- Goat willow (Salix caprea) male catkins attracting bees and insects. Een aanrader voor jou om deze ook in je tuin te gaan nemen als je van de insecten zoals bijen en hommels zal houden. Want we hebben ze echt nodig. Wens je veel kijkplezier.

Grillige uitstralingen van de knotwilgen

Knotwilgen horen echt bij ons mooie Nederlandse polderlandschap. En ik heb ook al vaak hen benoemd in mijn schrijven met een verhaal of met een mooi gedicht zowel op deze website als op mijn andere website. En als je eens zoekt op knotwilgen op deze website dan zal je ook veel kunnen lezen over het verleden en het heden van deze mooie bomen. Zij zijn de mooiste landschapselementen die soms ook tot de verbeelding spreken. Ik zie er soms veel in en jij wellicht ook als je hen eens goed zal bekijken. 

Daarbij zijn ze ook soms voorzien van die grillige uitstralingen en ik hou van alle bomen wel maar de knotwilgen zijn wel mijn favorieten. Je kan er zoveel in ontdekken en ik heb met hun ook altijd weer een band als ik hen weer eens ziet want ik geniet dan ook van hun grillige uitstralingen welk soort ik dan ook mag ontmoeten. 

Ben er al menige tegengekomen bij een natuurwandeling en dan lijken ze ook nog ergens op en enige fotografie zal ik hier nu eens plaatsen. Hoop dat jij ze ook mooi zal vinden. Maar vergeet niet om verder te lezen onder de foto's want ik vertel nog wat meer wat je wellicht ook interessant zal vinden. En er staan ook enige linken waar je ook op kan klikken of drukken die ook mooi zijn voor jou om eens te lezen.

Zoals je ziet in onderstaande foto groeien er ook mossoorten in. 

En in de holten kunnen ook soms vogels daar in wonen. 

Was deze boom (beneden)nu blij dat hij me zag?

In de foto onder zie je ook kleine gaatjes en dat zijn ook weer

sporen van kevers en daar heb ik (Tine) al eens over geschreven

https://catherinetine.blogspot.com/2016/05/vraatsporen-van-kevers-op-bomen.html

Soms heb je kans om in de dichte takken ook vele soorten mezen te zien want zij gebruiken deze wilgen ook als slaapplaats en als de verdikking dan wat bovenaan wat beginnen te rotten bieden zij ook plaats aan voor de steenuilen, wilde eenden, kauwen en nog veel meer dieren. Als je het eens anders gaat bekijken dan is de knotwilg een vorm van een flatgebouw in onze mooie natuurwereld want er leven niet alleen vogels in maar ook vele insecten en zelfs spinnen kan je erin vinden. In holle bomen kunnen ook vleermuizen huizen. Spleten in de schors kunnen ook gangen van keverlarven zijn en ook kunnen zij door solitaire bijen en wespen worden benut. 

En zo bemerk je dat de alle soorten knotwilgen/ knotbomen een goede waarde hebben in ons landschap. Let maar eens op hoe vele mossoorten hier ook op groeien of de eikvaren en die heb jij vast ook weleens gezien. Er komt altijd weer nieuw natuurleven tevoorschijn of je hen nu gaat knotten of er helemaal niets aan zult doen. Heb ook eens op de andere website van mij wat er over geschreven en dat kan je hier lezen:

https://tinedejong.blogspot.com/2019/05/oude-knotwilgen.html

Het binnenste van een knotwilg kan ook gemakkelijker rotten en zo ontstaat er dan weer humus (dat is het verteerde materiaal ) en in dit laagje kunnen dan ook weer de zaden van andere plantjes gaan ontkiemen en daarom zie je soms mos of andere plantjes hier in verschijnen.  De knotwilgen hebben heel wat te bieden aan de natuur. En zij geven ook dus andere dieren een vorm van een thuis, voedselplek, beschutting en veel meer. 

Waar ze wel waren geknot laat ik je zien bij een natuurwandeling die ik onlangs heb gemaakt en waar je ook enige andere soorten zal tegenkomen en dat  is in de Brabantse Biesbosch waar ik de pannekoek wandelroute had gedaan. Ik kwam er ook verschillende soorten wilgentenen tegen van verschillende wilgen. 

En hier maak je ook kennis met de mooie griendcultuur. Voor vogels zijn de wat oudere grienden zoals hier in de Biesbosch echt een prachtige leefomgeving om zowel te foerageren als er te gaan nestelen. En wellicht kan jij er ook als natuurliefhebber er veel zien en ze dan gaan filmen of fotograferen. Ik had slechts een mees ontmoet en die zie je in onderstaande video ook terug. Voor mij ging het ditmaal om de knotwilg en hun fraaie gezichten.

En als je de film via YouTube zal bekijken lees je ook meer informatie over deze mooie wandeling en de omgeving wat ook voor jou misschien heel leerzaam kan wezen en ook een tip om er ook eens gezellig te gaan wandelen. 

Algemene waarschuwing voor alle natuur bezoekers.  Controleer jezelf en anderen  en ook je huisdier na bezoek in de natuur want de teken zijn altijd aanwezig. 

Want  je wilt vast geen kwaadaardige teek ontvangen denk ik, want ik heb er elke dag nog last van de ziekte van Lyme.

Ik wens je veel kijkplezier van mijn fotografie met een mooie rustige muziek omlijsting zodat je op het gemak naar mijn wandeling kan kijken en ik hoop dat je de video dan ook helemaal zal bekijken.

Bedankt tevens voor je bezoek en het lezen van dit blog. 

Wees altijd welkom om meer te lezen .

Fotografie, tekst en foto's in video ©Tine de Jong, 2021 Alle rechten voorbehouden