Rietgors- Emberiza schoeniclus met weetjes

Als je de foto boven ziet dan is het vrouwtje van de rietgors wel een onopvallende vogel. Ze heeft een lichtgekleurde onderzijde met donkere lengtestrepen. De bovenzijde is bruin met zowel lichte als donkere strepen. Het mannetje is in het zomerkleed goed te herkennen aan de zwarte kop met de witte halsband. 

De zang van het mannetje bestaat uit een herhaling van drie tonen die lang aan kan houden en meestal voorgedragen wordt vanaf een hoge zangpost. Wellicht kun je dit ook ontdekken en horen in de onderstaande video. De rietgors hoort bij het natte Nederland. Het is een vogeltje van moerassen en rietkragen. In het voorjaar kun je daar het mannetje zien schitteren en schetteren op de top van een rietstengel.

De rietgors is een prachtige zangvogel, die van april tot juli zijn eenvoudig liedje laat horen. Dat wil zeggen, het zijn de mannetjes die met hun drietonig liedje de vrouwtjes lokken. Met dit gezang bakent hij ook zijn territorium af en hij verdedigt zijn broedgebied fel tegen indringers. De vogel nestelt in laag struikgewas en brengt twee of drie nesten per jaar groot. De rietgors zwerft in de winter soms rond in het gebied waar de vogel ook gebroed heeft, maar trekt meestal naar het zuiden. Vogels uit het noorden van Europa overwinteren soms in Nederland.

In het winterseizoen leeft de rietgors van zaden. Zijn stevige gorzensnavel is daar wel geschikt voor. Op zadenrijke velden zoals akkers, ruigten en braakliggende gronden kun je ze in kleine groepjes tegenkomen. In de winter is het soms verwarrend want dan mist de rietgors zijn zwarte kop en kan de vogel als je maar vluchtig kijkt ook verward worden met de ijsgors of zelfs met de huismus.

Kenmerken mannetje Rietgors:

Het mannetje is in het voorjaar en in de zomer duidelijk herkenbaar aan zijn pikzwarte kop, keel en boven-borst, een witte 'sjaal' en een vaalbruine rug met zwarte strepen. De vuilwitte onderzijde heeft een lichtgrijs gestreepte stuit. De flanken bevatten zwartrode strepen. De staart is bruinzwart met wit en de onder staart is grijs. Het vrouwtje is bruin met een geelbruine onderzijde. Boven de ogen heeft ze een lichte oogstreep, verder zwart-witte baardstrepen en strepen op de stuit, borst en flanken. 

Deel met jou ook dit liefdesgedicht en ben nu eens een mannetje rietgors:

Rietgors
Bemin jouw witte flanken die je vleugels doet glanzen als jij hoog in de lucht laat zien hoe sierlijk jij op de thermiek danst in jouw mooie ongeremde vlucht.

Jouw kleed trekt mij erg aan heb jou al vaker in 't riet gezien Ik wil voor jou best wel zorgen gaan Zie jij wellicht ook wat voor mij misschien?

Ben best soms een lieve bengel, maar zal voor jou zingen op een rietstengel Laten wij samen dan de lucht verkennen of moet je toch nog eventjes aan mij wennen?

Gedicht © Tine de Jong 24/11/2018
Bedankt voor je bezoek en ik waardeer het altijd als je een reactie achter laat onder de woorden.

Mooi filmpje erbij met het mooi gezang van de Rietgors (Emberiza schoeniclus) 

Slingelandse plassen - Uniek Natuurgebied - Goudriaan

Hallo bezoeker van dit blog: Wat leuk dat je weer gezellig op visite bent om dit schrijven te lezen.

Ditmaal neem ik je weer eens gezellig mee voor een wandeling in het mooie Recreatie en Natuurgebied De Slingelandse plassen. Dit grootschalig natuurgebied ligt vlakbij de gezellige Zuid-Hollands dorpjes: Goudriaan en Noordeloos en het is gelegen langs de N214 en N216. Er zijn hier in het mooie omgeving van de Nederlandse landstreek, de Alblasserwaard ook wandelroutes die je ook eens kan gaan beleven, mocht jij hier eens in de buurt wezen. 

Ik ben hier al vaker geweest en elke keer is het hier weer een verrassing wat je zal ontmoeten in dit prachtige gebied. Het is gebied vol natuurleven waar vele mooie insecten te spotten zijn maar ook veel meer andere natuur.

Je kan hier ook zwemmen in de plas van het grote recreatieterrein. Maar er kan soms ook wel blauwalgen in het water zitten en dan is het niet veilig om erin te gaan. Want als men het water binnen zal krijgen, kan het maag en darmklachten veroorzaken. Contact met het water kan al leiden tot huidirritatie, zoals jeuk en rode vlekken. Maar ook pijn in hun hoofd, oren en ogen kan je ervan ontvangen en soms kan je er sloom worden.

Daarnaast komen duizeligheid, ademhalingsproblemen en kramp voor. Ook huisdieren die water met blauwalgen binnenkrijgen kunnen er ziek van worden. Voedselrijk water is 's zomers een ideale voedingsbodem voor giftige blauwalgen en deze Algensoep kan je dan beter gaan vermijden. 

Maar meestal word het hier dan op een bord weergegeven aan beide waterkanten. Soms zijn mensen ook erg eigenwijs en negeren dan de borden maar ja dan is het hun eigen schuld als men ziek wordt. Men weet vast wel wat Blauwalgen zijn vermoed ik maar schrijf toch gelijk ook maar even wat informatie erbij mocht je het toch niet in het geheel weten:

Blauwalgen zitten al van nature in het oppervlaktewater. Het zijn eigenlijk helemaal geen algen of wieren, maar bacteriën. Een andere naam ervoor is Cyanobacteriën. Bij hogere watertemperaturen kunnen de blauwalgen tot bloei komen en in sommige gevallen blauwgroene drijflagen vormen. Als de bacteriën afsterven kunnen gifstoffen (toxines) in het water terecht komen. 

 Niet alle blauwalgen maken overigens gifstoffen aan. Cyanobacteriën vangen licht met behulp van pigmenten. De kleur van cyanobacteriën varieert van blauwgroen (cyaan) tot roodbruin vanwege de mogelijke aanwezigheid van andere pigmenten, zoals fycoerythrine. 

Maar toen wij hier wandelde was er van blauwalg gelukkig geen sprake en konden met een goed gevoel onze voeten koelen in de recreatieplas. En dan onze wandeling na een kleine pauze weer vervolgen.

Er omheen en erachter en ook naast het recreatieterrein is er nog een grootschalig Natuurgebied met plassen waar je zeer zeker vele insecten, wilde bloemen , vele kruiden en beplantingen zult ontmoeten. Met mijn natuurwandeling in deze omgeving ontmoette ik hier ook de grote keizerlibel. Zie foto:

In een andere plas aan de kant van het fietspad de N216 ontmoette ik ook vele Schaatsenrijders (Gerris lacustris)op het water. Dat is een insect uit de familie schaatsenrijders (Gerridae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carolus Linnaeus in 1767. In Nederland komen nog zeven andere soorten voor die echter minder algemeen zijn en er meestal sterk op lijken. Zij bewegen zich voort door met de pootjes te roeien, en zo kleine golfjes te veroorzaken. Hier zet een schaatsenrijder zich tegen af en doordat de poten schoksgewijs worden bewogen en het lijkt bij de voortbeweging zo erg sterk op schaatsen. 

Maar toch nog even een foto, ook al is deze wellicht niet zo goed gelukt maar had geen zin om nog eens een duik in het water te ontvangen want dat is mij weleens gebeurd bij een wandeling. Want kan laatste tijd moeilijk op de hurken zitten en daarvan uit weer op staan. Dan verlies ik mijn evenwicht en val dan soms voorover. 

De middelste poten zijn de 'roeipoten' en de achterste zijn de 'stuurpoten'. Een schaatsenrijder kan dus over het water rennen, maar ook duiken en zelfs vliegen waardoor ver van het water kan worden overwinterd. Op het land is dit dier echter niet zo snel, en bij aanraking worden kleine sprongetjes gemaakt om te ontsnappen. Deze heb ik geprobeerd om even te filmen. En dat kan je in onderstaande video zien onder mijn schrijven. Maar hier nog even een foto voor jou:

Verder heb ik ook met deze dag wandeling de brandnetel met zijn kleine injectie naalden ook weer goed gevoeld toen ik enige verse blaadjes wilde plukken om er thuis een heerlijke thee van te maken en ook weer toen ik een vlinder en een schorpioenvlieg die erop zaten op de foto wilde zetten. De Brandnetel heeft van die holle naaldjes die gevuld zijn met chemische stoffen zoals histamine, mierenzuur, acetylcholine en meer.

 Deze naaldjes breken bij een aanraking heel makkelijk af en steken dan in je huid. Daar geven ze jou (mij dus weer) een vorm van een miniatuur injectie met deze stoffen die dan jeuk, irritatie, roodheid en zwelling kunnen veroorzaken. 

Geen prettig gevoel maar er is een oplossing voor hoor. Want als je een gekneusd blad van de grote grote Weegbree (Plantago major) of met de smalle (Plantago lanceolat) over je 'brandnetel aanrakingen smeert, verdwijnt de jeuk echt veel sneller. 

Hetzelfde geldt trouwens ook voor een gekneusd blad van de Hondsdraf Glechoma hederacea). Zie de foto's even en lees dan het schrijven eronder dan verder. klik op de foto om deze in het groot te bekijken. Weet niet of de lichtbalk werkt op blogger want de website is hier wat anders gemaakt zoals je wellicht al had gemerkt.


Deze wilde plantjes zijn ook vaak te vinden in de buurt van de brandnetels. Pluk een blaadje en rol het maar op en dan rol je het weer vervolgens tussen je vingers of met de handpalmen heen en weer, om alle cellen te doen kneuzen. Je zal merken dat het dan vochtig wordt. Voordat je handen helemaal nat zijn, pers je het sap eruit, op de plek waar het jeukt. Je kunt ook het gekneusde blaadje zachtjes over de plek wrijven of het op de plek leggen. 

Het werkt het beste als je het meteen nadat je ‘geprikt’ bent erop smeert. Neem voor de zekerheid dan ook een paar verse blaadjes mee want soms moet je het na een tijdje opnieuw insmeren. Ook voor de pootjes van uwe hond kan dit heel goed helpen. Soms zie je dat de hond aan zijn pootjes zit te likken en dan kan je viervoeter weleens door de brandnetels zijn gelopen.

 

Sommige mensen zien dit als onkruid want het kan ook groeien in je tuin of zomaar tussen en langs het trottoir. Ook dit wordt weer door verstuiving gedaan. Stel je hond loopt erdoor en dan neemt hij/zij met de voetzooltjes wat zaadjes mee en die laten weer los op een andere plek en zo groeit deze mooie kruidenplant weer ergens anders. 

Het is ook beslist geen onkruid. Want het dit kruid heeft veel meer doeleinden dan jij ervan verwacht of denkt wellicht. Jonge, malse weegbree blaadjes kun je plukken en als spinazie koken. Weegbree is een gezonde groente. Google daar maar eens op en dan zal je ook veel leren. Er zijn zelfs filmpjes ervan op YT. Dat laat ik aan jouw over anders wordt dit blog veel te lang. 

Hier de foto's van de vlinder (Bonte zandoogje- Pararge aegeria) en de Schorpioenvlieg (Panorpidae) die ik wel heel mooi vond (heb over deze laatste al eens eerder geschreven op deze website:

Er is hier ook een visvijver waar jij een hengeltje kan uitslaan. Maar wel met een vergunning en als je hier gaat of zal gaan vissen, gooi dan wel de vissen netjes terug. En in een andere vijver kan je op het vogeleiland (wat hier is gemaakt) veel vogels spotten in de vroege morgen. Helaas was het wat te dichtbegroeid en kon ik met mijn verrekijker er niet in kijken. 

Dat was wel jammer, maar vogels hebben ook hun rust nodig en geen last ontvangen van de vele fotografen die hen willen waarnemen. Langs de N216 richting Schoonhovens veer ligt er ook een fietspad en aan deze zijde kan je ook op het grote picknickterrein komen en dan zo hier een wandeling gaan starten rond de vele plassen. Je kan hier vandaan ook helemaal rond lopen langs de grote recreatieplas maar er naast zijn ook vele paden met bruggetjes die je ook veel laat zien.

Wie ook van wilde bloemen en planten houdt is het helemaal een aanrader om hier eens te gaan wandelen als je eens in de buurt zal zijn want er staan hier vele soorten kruiden maar let op!!! Niet alles is te eten of te gebruiken in een gerecht. Zo ontmoeten wij hier ook de plant-bloem uit de Nachtschadefamilie (Solanaceae): Bitterzoet-Solanum dulcamara. 

Maar let op!! Het kruid, bladeren en de bessen zijn erg giftig. Vogels kunnen ze echter wel eten en zo worden de zaden ook verspreidt. Zij vielen erg op met hun donkerpaarse bloemen (Ø 10-20 mm) en de opvallend gele puntjes. Later zal ik meer schrijven op deze website over deze plant met zijn bloemetjes. Want daar is ook nog veel over te vertellen.

De stengel van deze plant is wat liggend en opstijgend en is donkerbruingroen vertakt en onderaan wat houtig, tot 2 m lang. De bladeren zijn eirond tot ovaal en soms ook wat spiesvormig gelobd met een gave rand. Aan het eind van de zomer verschijnen in losse trossen de violette bloemen die 5 teruggeslagen, puntvormige kroonbladen en goudgele meeldraden hebben. 

Wat ook op opvalt is dat de bloemen altijd in een andere richting wijzen dan het blad. Let daar maar eens op als jij deze plant tegen zal komen. Na de bloemen komen de glimmende eivormige bessen die eerst groen en dan geel worden en later bij het rijpen een scharlakenrode kleur krijgen, ze liggen ingebed tussen de roodbruine kelkbladeren.

De plant groeit voornamelijk op vochtige tot natte, soms stikstofrijke locaties. Struwelen en bosranden, natte bossen en natte, voedselrijke ruigten zijn dus geschikte terreinen voor deze plant. Bitterzoet is een echte klimplant die zich doorgaans van onder de struiken vandaan zich omhoog werkt waarbij de plant zich hier en daar dan om een tak heen windt. De Nederlandse naam is een vertaling van de botanische naam. Dulcis betekent "zoet" en amaris betekent "bitter".

Had gelezen in mijn natuurboek en op het internet dat als men op een stuk stengel kauwt, dit eerst een bittere smaak geeft die daarna onder invloed van het speeksel zo zoet wordt als suiker. Maar dat heb ik niet uitgetest want je weet maar nooit wat er zal geschieden omdat de plant giftig is. Nee, ik laat alles wat ik niet echt goed kent mooi in de natuur staan waar het hoort. Kan zijn dat men dit vroeger deed maar tegenwoordig moet je echt oppassen wat je wel of niet kan eten uit de natuur. 

Omdat bitterzoet een waardplant is voor de bruinrot-bacterie, die besmetting van het oppervlaktewater kan veroorzaken wordt de plant ook gezien als een probleem in de land- en tuinbouw. Bestrijding is niet makkelijk, omdat elk stukje wortel dat achterblijft, kan uitgroeien tot een nieuwe plant. Hier enkele foto's die ik had genomen van dit opvallende plantje met zijn bloemen:


Er waren hier ook vele bramen stuiken maar zij waren nog niet rijp genoeg om te plukken maar de bijen en wespen waren op het moment dat mijn man en ik hier waren in grote getallen wel aanwezig. Vlindersoorten helaas ook hier heel weinig te zien. In de achterste plas die achter de N216 ligt waren wel al enige paddenstoelen te zien in het natte bos gedeelte achterin.

Op deze Natuurwebsite "De mens en de Natuur" kan je nog veel meer lezen over mooie natuurwandelingen en ook over dit mooie natuurgebied en elke wandeling is ook anders en echt een tip voor jou om deze columns ook eens te gaan lezen. Daar staat nog veel meer informatie in voor jou. 

Probeer de Labels onder de video maar eens uit en zie waar jij dan op stuit. Of de zoekhoek rechts op de startpagina waar je gewoon Slingelandse plassen invult of een ander woord en je leest en ontdekt dan ook heel veel. Proberen is echt de moeite waard. 

Deze website en mijn andere persoonlijke is zo ingericht dat je onder elk plaatje een gezellig praatje vind of meer. Mijn andere website: Gedichten en verhalen uit het leven waar ook zowel de mens, natuur, liefde en verdriet zijn samen geweven in woord en beeld is vast oo wel wat voor jou. De link vind je onder dit schrijven. Kom daar ook maar eens op visite want daar zal je ook veel andere woorden en kunnen lezen en ontmoeten. 

Ik schrijf daar heel divers onder andere gedichten met soms een boodschap erin maar ook mooie wandelingen in de natuur en ook met eigen fotografie en meer. Ik zal het leuk vinden je ook daar eens te mogen ontmoeten. 

Ik ben hier al vele malen geweest en al mijn natuurwandelingen die ik hier heb gemaakt zijn echt de moeite waard om te bekijken, want dan kan je ook zien hoe de natuur hier zich steeds meer heeft ontwikkeld. En waar je vast meer andere dieren erin zal ontmoeten en meer. Deze kan je zien in de volgende linken. 

Wandeling uit 29-7-2013 Goudriaan Slingelandse plassen 
Wandeling uit 7-01-2017 Natuur in de Alblasserwaard Slingelandse plassen 

Bedankt voor je bezoek en een reactie is altijd welkom. Je kan altijd reageren met je naam als je geen blog account zal hebben. Laat dan gewoon de URL open staan en vul dan alleen je naam in. 

Alvast bedankt en Natuurgroetjes van mij Tine. 

Tot een andermaal met wellicht een mooi Natuurverhaal.

Alle rechten voorbehouden © 2018 Tine de Jong
© Fotografie, tekst en video's dia slides Tine de Jong

Wees ook welkom op mijn andere persoonlijke blog-website want daar staan ook vele natuur-weetjes voor jou.
Gedichten en verhalen uit het leven

Wandel nu maar gezellig met mij mee en ik ben wel benieuwd hoe jij deze wandeling van mij weer vinden zou met mooie natuur-fotografie van mijzelf.

Natuurgebied Slingelandse plassen - Uniek plekje in de Alblasserwaard in Zuid/Holland
en meer uit deze mooie omgeving kan je ook op mijn YT kanaal vinden. 

Zoek maar gewoon op Tine de Jong YouTube en je ziet hen allemaal. Ik zet er nog een mooie onder voor jou. Kan je zelf eens kiezen wat je wilt zien of je kijkt ze gezellig allebei.  En deze is  uit dit jaar. 

De onderstaande video heb ik later bij gevoegd en deze is uit 2020 zodat je kan zien dat de natuur hier volop veranderd. Wens je veel kijkplezier met mijn fotografie verwerkt met een mooi muzikale omlijsting..

Stinkende Gouwe - Chelidonium majus

Onlangs ontmoette ik bij een natuurwandeling enige plantjes met gele bloemen. Ik wist niet helemaal zeker welke ik had ontmoet. Dus bij thuiskomst heb ik gelijk de natuurboeken van mijzelf er maar weer bij genomen en op de afbeelding gezocht. Ook op het internet wat rond gestruind. En zo kwam ik er dus achter dat ik de Stinkende gouwe( Chelidonium majus)had gezien. Er zijn vele gele bloemetjes in het bos en dan is het soms wel eens even gissen welke bloem/plant ik had ontmoet bij een wandeling. Zo geraak ik ook weleens in de war met het speenkruid of de wilde kruipende boterbloem. Maar dat heb jij vast ook weleens.

Dit plantje met de gele bloemetjes kan je ook ontmoeten bijvoorbeeld tegen muren, maar ook langs beschaduwde bosranden kunnen deze opvallende gele bloemen gevonden worden. Soms kan een plant wel zo 1 meter 20 hoog worden en neemt het ook niet zo nauw met de omstandigheden. Dus is het best wel een taaie sterke plant te noemen. 

Ik zag deze in het struik gedeelte van het recreatie (en erachter) het natuurgebied - De Slingelandse plassen (wat is te vinden vlakbij Goudriaan) en waar ik weleens eerder had gewandeld. Deze plant groeit dan wel het liefst dan op een beschutte zonnige plek maar groeit ook al op allerlei soorten gronden. 

De Stinkende Gouwe is ook wel steeds vaker te vinden in menige velden maar ook al veel in de grasbermen gezien. Waarschijnlijk door verstuivingen hier dan weer terecht gekomen. Als de bloei begint worden zij al door menige zweefvliegen bezocht. En zo kunnen ook zij voor deze bestuivingen gaan zorgen net als dat andere insecten dit doen in onze natuur.

De stengel en bladeren zijn verspreid behaard. De opvallende bladeren zijn van onderen enigszins blauw van kleur. Ze zijn oneven geveerd en de bladrand is gekarteld, en aan de top zijn ze wat drielobbig. Zo merk jij of je wel de goede plant heeft ontmoet, want er zit dus ook verschil in dat jou kan doen verwarren en dat jij dan uiteindelijk er achter komt dat het toch niet is wat jij dacht dat het was. 

Als ik twijfel over een naam van plant, bloem of insect dan zet ik de naam wat ik heb gefotografeerd er dus niet bij in mijn fotografie of in een filmpje op YouTube kanaal. Want ja, ik ben ook niet zo geleerd om alles te kunnen weten, al onderzoek ik het wel achteraf als ik iets graag zal willen weten. En als jij een natuurliefhebber bent zal je dit vast ook doen.

De Stinkende gouwe is ook een waardplant voor o.a wantsen,(zie foto onder) cicaden en plantenluizen maar het is ook een nectarplant voor wat bijen, menige vliegen, wespen en mieren. De zaden worden vaak op een wel eigenaardige wijze verspreid. Mieren houden heel veel van de zaadjes en slepen deze vaak naar hun nest toe. Voor hen is het dus een soort van mierenbroodje te noemen. Ieder zaadje heeft namelijk een vlezige witte knobbel ook wel een kiempropje genoemd. Op dit vlezige aanhangsel zijn vooral de mieren verzot. 

Het is de Zwarte Zaadmier (Tetramorium caespitum)voorheen genoemd de grasmier die om deze reden de zaden naar zijn voorraadkelders onder de grond toe zal slepen.

Mieren laten ook vaak deze zaden soms op hun weg liggen, nadat zij er eerst de knobbel eraf hebben gebeten en op hadden gegeten want dat vinden zij het lekkerst. Wellicht is het daarin het zoetste voor hen. Hierdoor worden de zaden dus ook verspreid en ontkiemen zij dan daar wat later. Bijen, wespen en menige soorten vliegen hebben zo ook hun eigen manier om de zaadjes te gaan verspreiden waardoor er weer nieuwe plantjes zullen ontstaan. Hier een foto waar ook een wants rechts onder op zit.

De Stinkende Gouwe, of Chelidonium majus behoort tot de Papaverfamilie. Het is ook een zeer algemeen voorkomende soort die direct opvalt door hun gele bloemen. De geur van het sap stinkt en dan heb je de eerste naam al van deze plant. Gouwe heeft betrekking op het goudkleurige sap als je een stengel zal afbreken. Maar let op, het is een giftig sapje en kan behoorlijk gaan irriteren op de handen. (dat had ik al ondervonden) En een gewaarschuwd mens telt voor twee. Beter is het dan om even een handschoen aan te trekken als je ook op onderzoek wilt gaan. Maar ja, op mijn wandeling herkende ik het plantje nog niet zo 1, 2, 3, en had ook geen handschoenen bij mij in de rugzak.

Dit plantje wordt ook veel gebruikt in de geneeskundige wereld. De plant is hierom door de mens verspreid en op veel plaatsen ingeburgerd, al ziet menig tuinbezitter die dit plantje ook in de tuin zullen hebben het als onkruid. Het is inderdaad wel een dominante plantje die zich niet gauw zal laten verwijderen maar het is ook wel een na-denker voor hen, dat dit plantje met de gele bloem ook wel goede eigenschappen bezit. 

De stinkende gouwe werd vroeger namelijk ook als artsenplant gekweekt. Het sap werd toen al eens gebruikt als oogwater. Men zei in een schrijven wat ik had ontmoete dat deze plant als pijnstillend zal werken. Ik las nog meer informatie erover en wellicht vind je dit ook wel interessant om het te weten of er nu hier over te lezen in mijn column erover.

In de wortel schijnen ook veel zuren te zitten o.a Cheridonzuren, Hydroxykaneelzuur en Hydroxyzuren zoals appelzuur, threoninezuur en glycerinezuur. Daarnaast zitten er ook flavonoïden, saponinen, fytosterolen, carotenoíden, vitamine C, silicium en etherische oliën en zouten in. En in de geneeskundige wereld wordt ook vooral de wortels gebruikt van dit plantje. Zij kweken dit plantje wellicht dan zelf dat weet ik dus niet. Maar ik las dat door het drogen de rest van de plant snel zijn werking verliest. Vandaar dat het melksap dan voor de bloei worden geoogst. Het groeit van mei tot de herfst. Het plantje kan ook soms erg hoog worden. Het zijn dus toch wel weer natuurweetjes voor jou als extra hierbij.

Maar ik geef wel even een raad aan jou bij mijn schrijven (want ik ontdekte op het internet ook enige recepten bijvoorbeeld om er thee van te trekken en ook met een recept erbij en waar jij het nog meer voor zal kunnen gebruiken. Maar ik raad het je toch echt ten zeerste af om dit op eigen houtje te gaan doen. Raadpleeg dus echt even een (homeopathische) arts want zij weten er veel meer over en verkopen het wellicht zelf ook. Niet alles uit de natuur is goed voor eigen gebruik als je niet echt weet wat het jou zal aandoen en vele planten, bloemen en meer gelijken soms op iets wat jij denkt en het kan je ook veel zieker maken. Dus echt niets doen als je iets niet zeker weet of het wel de goede zijn.


Vond ook op internet wat men ook schreef over De Stinkende gouwe - Chelidonium majus en hoe men aan deze naam zoal ook kwam. Maar ja, het is wel een mythe en/of een oud volksverhaal en elke plant heeft vast wel zo een verhaal erom heen. Voor wie het nog niet wist hier wat informatie erover:

In het Nederlands heeft deze plant ook enkele verschillende andere volksnamen: Zo noemt men dit bijvoorbeeld ook het :wrattenkruid, gouwe, grote gouwe, ogenkruid, ogenklaar, celidone, kalidone, salidone, zwaluwkruid, schellekruid, schelwortel, schildkruid, schiewortel, hondkruid, vuurkruid, geulkeswortel, groot speenkruid, goudkuil en goudkruid en wellicht ben ik er ook nog wat vergeten te noemen want een ieder noemt het anders. Maar in het Duits vind ik het ook wel mooi klinken want zij noemen het plantje Schöllkraut.

In het Latijns heet het plantje- Stinkende Gouwe dus Chelidonium Majus. Maar in het Grieks betekent het weer: Khelidion zwaluw. En volgens een oude mythe is de Latijnse naam daarvan dus afgeleid. Volgens het schrijven (wat ik vond op internet) was ene Dioscorides, een geneesheer uit het oude Griekenland die voor de Romeinen werkte en die het verband tussen zwaluwen en stinkende gouwe legde. 

Het viel hem namelijk op dat deze plant begon te bloeien als de zwaluwen kwamen en weer stopte met bloeien als de zwaluwen vertrokken. Bovendien schreef men hier dat zwaluwen zich tegoed deden aan de zaden van de stinkende gouwe. En het zou de blinde jonge zwaluwtjes dan helpen de ogen te openen. Het is maar wat een mens wil geloven en zo zie je maar weer wat je van een plantje kan leren. Ik vind het altijd ook wel erg interessant wat men dan zoal had verteld of erover had geschreven in het verleden. Of wat een plant of bloem in hun ogen deden of nog steeds doen.

Onze grazers en deze plant

Het sap van de Stinkende gouwe doet de plant scherp smaken en wordt daarom ook door grazers, zoals paarden, gemeden. Maar dit plantje is niet erg giftig voor paarden, alleen als ze wel in grote hoeveelheden gegeten worden. Wanneer het eens in gedroogd hooi voorkomt is de scherpe smaak dan ook verdwenen. 

Zo lees je ook weer dat onze grazers ook wel slimme dieren zijn en ook dat ze dit plantje dan ook het liefst vermijden. Helaas na het maaien van het gras kan het toch in het hooi terecht komen al verliezen ze dan hun typerende geur, kleur en smaak waardoor paarden en koeien ze niet meer als giftig herkennen. Maar elke boer of paarden liefhebber/ster weet dan vast wel wat men moet doen.

Bedankt voor je bezoek en het lezen van deze feitjes en weetjes uit de natuur.

Natuurfotografie en tekst: © Tine de Jong, 16-09-2018

Voor jou vond ik deze video : Chelidonium majus. met foto's zodat jij kan zien hoe deze Stinkende Gouwe eruit ziet. Maar dat wist je vast al.

Everdinger Waarden - Uniek Natuurgebied

Deze keer hebben mijn man en ik Tine eens een natuurwandeling gemaakt door de Everdinger Waarden wat je kan ontmoeten iets voor het Fort Everdingen langs de Lekdijk. Het ligt aan de zuidoever van de Lek van de uiterwaarden ter hoogte van het dorpje Everdingen wat valt onder de gemeente Vianen en behoort tot de Provincie Utrecht.

Er is hier een mooie wandelroute aangelegd door dit beschermde natuurgebied, die wij starten iets voor fort Everdingen. Wij hadden de auto bovenaan de dijk neergezet al is hier beperkt om te parkeren. Je kan ook achter fort Everdingen parkeren en daar bij de slagboom erachter naar beneden gaan. 

Je kan zo een mooie rondwandeling gaan doen rond het natuurgebied. Er moet ook een draaipontje zijn die gerealiseerd is in 2012 maar die kon ik niet ontdekken hier. Waarschijnlijk is het door de laagte van de rivier deze nu niet in gebruik. Ik had het aan een aantal wandelaars gevraagd die hier regelmatig wandelen maar zij wisten het ook niet waarom het pontje weg was.

Hier een foto waar jij kan zien hoe laag de rivier de Lek stond bij onze wandeling:

Hier wat informatie rondom dit natuurgebied:
De Everdingerwaard is sinds 2004 in eigendom bij Het Utrechts Landschap, na de grenswijziging tussen Zuid-Holland en Utrecht. De waard bestaat uit 3 deelgebieden. Het westelijke, open deel met een strang die in verbinding staat met de Lek. Een Strang of Hank is een nevengeul van een rivier binnen een uiterwaard. 

Ze spelen een gunstige rol ten dienste van het waterbergend vermogen bij hoog water. Het zijn veelal half-dichtgeslibde restanten van de rivier die vroeger met enige regelmaat zijn loop verlegde. 

Tussen 2000 en 2006 zijn de uiterwaarden uitgegraven, ten behoeve van dijkverzwaring. Toen de laatste zandauto wegreed, was de natuur aan zet. En in de onderstaande video kan je goed zien hoe het hier al ontwikkeld is. Het middengebied is bekaad en hier is een kwelmoeras die steeds meer tot ontwikkeling komt. Dan is er nog het reliëfrijke oostelijke gebied met een meer besloten karakter door enige houtwallen. Alleen het oostelijke deel heeft een meer gesloten karakter met meidoornhagen.

Men heeft in de uiterwaarden hier ook nevengeulen gegraven om op deze manier natte moerasachtige gebieden te laten ontstaan. In de winter is het heel druk want dan verblijven er in de nieuw ontstane moerassen ook vele soorten vogels, die uit het hoge noorden zijn gekomen om dan hier te overwinteren. 

Vele soorten eenden, meerdere soorten ganzen en ook enkele soorten steltlopers (dat zijn vogels op hoge poten) zijn hier al gezien. Maar ook roofvogels kan je hier zien of zien rondvliegen en zeker in de vroege moren of laat in de avond.

Voor de vogelliefhebbers is het hier dus echt een waar vogelparadijs met bijvoorbeeld broedende kluten, blauwborsten en tureluurs. Onlangs las ik in een krant dat er ook een grote groep lepelaars hier waren neer gestreken. En net enkele dagen erna dat wij hier hadden gewandeld. 

Maar je kan niet altijd geluk hebben. Men schreef dat ze naar de Everdingerwaard kwamen om van de rust te genieten, te eten en wat aan te sterken voor hun trektocht die in het najaar plaatsvindt. 

Lepelaars overwinteren namelijk in het Afrikaanse Mauritanië. Dat is best ver vliegen voor hen dus moeten zij goed aansterken voor deze grote reis. 

En voedsel is hier genoeg want anders bleven zij hier niet. Dus wellicht keer ik nog eens terug om hen dan ook te mogen ontmoeten al kan ik met mijn kleine digitale Canon camera hen dan niet zo dichtbij halen maar ze aanschouwen met de verrekijker is al een mooie natuurbeleving. 

Maar nu even terug over onze wandeling want op de onderste foto's zie je ook wat mooie momenten zoals de sprinkhaan op mijn duim, de mooie veel geziene vlinder het witje, een hommel in distel en een prachtige libel. 







Toen wij er rondwandelde konden wij ook wel zien dat de natuur het hier ook erg zwaar te verduren had met de extreme warmte en droogte van de afgelopen weken. Er waren ook niet zoveel insecten te zien op het hooiland toen wij er langs wandelde. 

We zagen wel enkele koolwitjes er rond fladderen en ook zweefvliegen en wat bijen. Maar toch wel hadden wij mooie waarnemingen - zie de foto's boven. Andere zal je in mijn onderstaande video ontmoeten. 

Het heerlijke geluid van de krekels vergezelde ons bij deze wandeling. Ook zagen we de Franse veldwesp (Polistes dominula) tegen die steeds meer in Nederland verschijnt. Een bijzonder wesp waarbij het lijkt dat de achterkant wat los zit.

Zie de foto's :

Weet jij trouwens hoe zij dit geluid maken?? 

Nou dat zal ik dit ook even hierbij schrijven, mocht jij dit niet weten.

Krekels maken geluid door de vleugels snel over elkaar te wrijven. Zij gebruiken de geluiden om andere krekels te vertellen wie ze zijn en wat ze willen. Geluid is voor hen allen een communicatiemiddel. De vleugels zijn zo gebouwd dat zij als muziekinstrument kunnen werken. De krekel is een onvermoeibare muzikant. 

Een mannetje maakt op warme dagen de hele dag muziek en andere krekels kunnen die muziek horen. Krekeltjes kunnen wel goed zingen maar duidelijk minder goed springen dan de sprinkhanen. Ze hebben namelijk kleinere springpoten. De meeste krekels zijn in zijn geheel ook kleiner dan sprinkhanen en hun lichaam ziet er ook wat anders uit. Bovendien zijn krekels ook nooit groen, maar meestal bruin gekleurd. Het is maar een weetje voor jou hierbij geschreven over het krekel leven.

Er komen ook hier vele graslandvlinders voor: o.a het bruin blauwtje (een minder algemene soort), bruin zandoogje, icarusblauwtje en zwartsprietdikkopje. De laatste 3 soorten houden van min of meer structuurrijk, vaak wat ruigere beweide of gehooide graslanden. Het bruin blauwtje houdt van wat drogere schralere omstandigheden. Maar ook het grote koolwitje en de kleine zijn hier veel te zien. 

De Everdingerwaard is ook rijk aan juffers en libellen. We hebben er veel gezien maar vel wilden niet poseren voor mijn camera. De mooie rode libel (zie foto boven ) wilde wel voor mij poseren want die bleef rustig zitten. 

Het icarusblauwtje liet mij net als bij vele andere wandelingen ons weer een blauwtje lopen. Had echt geen rust en fladderde maar rond. En het koolwitje was ook de meeste vlinders die wij hier zagen op deze warme maar mooie dag.

Onze wandeling hebben wij bij de oostgrens die je brengt naar het fort van Everdingen. Een andermaal zullen wij ook de andere wandelroute gaan doen die over deze brug aanvangt. Maar deze wandeling was al lang genoeg voor mij. Want we moesten ook weer terug lopen naar onze auto. 

Hoop dat je weer geniet van wat je in mijn video ziet. En dat mijn natuurblog ook weer interessant was om te lezen mocht jij dit Natuurgebied nog niet kennen. Het is een gebied wat nog steeds aan het groeien is en zal ook in een later seizoen ook hier weer eens terug keren.

Ik vind het altijd leuk als je een reactie achterlaat over mijn schrijven en/of over mijn video. En als jij je abonneert op mijn YouTube kanaal zie je ook al mijn natuurwandelingen want niet allen staan op deze natuurblog op mijn andere website..

Gedichten en verhalen uit het leven: https://tinedejong.blogspot.com 

hier staan ook andere woorden die je eens een boodschap geven als jij de woorden goed zal lezen. En natuur is er ook verweven. Want ik combineer het zo af en toe. Klik eens op de labels onder de video (tip) ,

Daar is liefde, leven, mooie dagjes uit tips  en veel meer te zien en te lezen.
klik eens op de flipcard links boven want dan ontdek je meer.

Met deze woorden sluit ik dit schrijven weer af en dank voor je bezoek en reacties.

Natuurgroetjes © Tine de Jong 17-08- 2018

Voor jou mijn YT wandeling als een dia slide in dit mooie beschermde natuurgebied. Wandel jij gezellig mee? En ben je in de omgeving of wil je er gewoon eens heen om te gaan wandelen dan heb je een idee wat je zoal zal zien.

Schoonrewoerd- Natuurgebied Polder Over-Heicop

Onlangs heb ik weer eens gezellig met mijn man een korte natuurwandeling gemaakt door en rond het Natuurgebied Polder over-heicop wat ligt in de plaats Schoonrewoerd en valt onder gemeente Vijfheerenlanden, in de Nederlandse provincie Utrecht. 

Dit natuurreservaat ligt rond de schaapskooi in Over-Heicop nabij de plaats  Schoonrewoerd is sinds kort ook toegankelijk geworden voor wandelaars. En dit mooie natuurreservaat bevindt zich achter de Schaapskooi. Daar starten ook een aantal gemarkeerde wandelroutes die door het hele gebied slingeren.

De Natuur- en Vogelwacht de Vijfheerenlanden is ook in het gebouw De Schaapskooi -natuurcentrum  hier gevestigd en er worden ook soms cursussen, lezingen en diverse exposities georganiseerd. Maar er is ook een natuurwinkel waar je vele natuurproducten kan kopen en natuurlijk ook mooie natuur folders en boekjes en veel meer. 

Ook kan je voor of na je wandeling daar een kopje koffie drinken of een andere drankje. In het gebouw kan je ook een wandelroutekaart met verschillende kilometers kopen die je tijdens de wandeling jou zeker naar mooie plekjes zal brengen. 

Ik was het gebouw niet gelijk in geweest maar ben gewoon eerst gaan wandelen achter de schaapskooi want ik ben niet echt zo een route mens. En wil altijd op mijn eigen manier de omgeving gaan ontdekken.  Zo ontdekte ik toen ik linksaf ging langs de mooie ooievaarspaal en de bijenstal. 

En al snel zag ik een bord over het natuurgebied en ook het gele paaltje die ik volgde over de plank die bij de sloot lag. Een aantal ooievaars zaten daar ook op het nest. Deze twee zijn al bijna volwassen en klaar om hun eigen leven te gaan leiden.

We deden route geel want dat was voor ons samen al ver genoeg. Bij deze wandeling kwamen we ook vele insecten en weekdieren tegen. En dat was ook de bedoeling van de wandeling hier, om te zien wat voor insecten of andere dieren hier zouden leven of er te zien waren. En er kwamen er toch wel wat op ons pad. 

Klik op foto als jij hen groter wilt zien. Dacht eerst dat het een blad was maar toen ik het aanraakte vloog het weg en is dus een soort motvlinder. 

De tweede foto is de boom sprinkhaan

En deze hieronder kent een ieder wel en is de kleine rode weekschildkever (Rhagonycha fulva)

Bij de bijenkast was het heel druk

Wat hier ook leeft is de ringslang en die zal je in mijn video tegenkomen. Zij doen jou geen kwaad maar ik schrok toch wel even toen ik die zag. Het was voor mij de eerste maal dat ik er ene had gezien van zo dichtbij. 

En jij zal vast ook wel schrikken denk ik. Want dat verwacht je niet, ik tenminste niet hoor. Hij lag heerlijk te slapen in de zon en na een foto liet ik deze ook met rust. Wat later kwam ik er nog ene tegen.

Wat ik hier heel mooi vond is dat zowel de ooievaars en de bijen hier niet vergeten worden en wij (mijn man en ik )zagen ook dat het ooievaarsnest ook was bewoond door jonge ooievaars (zij waren al geringd) die waarschijnlijk later ook zullen uitvliegen.


Het bos is nog in wording en zij hebben hier ook voor menige wandelaar een mooi wandelpad aangelegd zodat je er heerlijk rond wandelen en kan genieten van de geluiden en van de mooie natuur. Het is echt een aanrader voor jou want in de film zal je zien dat ik al veel mooie natuur had ontmoet. Ik heb echt van deze wandeling genoten ondanks de warmte en zeker van wat ik al had ontmoet. 

Het is een prachtige oude polder en ook daarbij heerlijk rustig zodat jij als je erheen zal gaan. Er staan ook bankjes en bij het rietgewas over de oude vlonder heb jij misschien ook kans om een ringslang in het water te zien of aan de kant. Maar ook de groene kikkers voelen zich hier thuis. 

Menige soorten libellen en juffers zag ik ook maar die waren mij weer te snel af. En ook vogels zijn er hier die jou bespieden die verscholen zitten in het riet maar je hoort hen wel maar helaas zag ik ze weer niet.

Dit is nog even het adres mocht jij hier ook eens willen genieten van mooie natuur en meer:
Natuurcentrum De Schaapskooi Overboeicop 15,  4145 NN Schoonrewoerd

Het is echt een heel mooi Natuurreservaat in Schoonrewoerd. 

En een wandeltip er bij voor jou.

Wie meer info wilt lezen over de opeingstijden bv of ander mooie nieuws dan is het raadzaam om op deze link even te klikken: https://www.natuurcentrum.nl/

want daar lees je dan ook veel meer. Ga dan wel weer met het pijltje in je browser terug 

Auto: Vanaf de A27 afslag 26 (Lexmond) of A2 afslag 12 (Everdingen). Fietsbordjes richting Hei- en Boeicop volgen.

Bereikbaarheid:

Auto: Vanaf de A27 afslag 26 (Lexmond) of A2 afslag 12 (Everdingen). Fietsbordjes richting Hei- en Boeicop volgen. De Schaapskooi ligt ten oosten van Hei- en Boeicop. Gratis parkeren tijdens de openingsuren van De Schaapskooi.

Met Openbaar vervoer: heel moeilijk bereikbaar. Kijk hiervoor even op het internet.

De Schaapskooi ligt ten oosten van Hei- en Boeicop. Gratis parkeren tijdens de openingsuren van De Schaapskooi. Deze is Geopend: do 19.00-23.00 en Za 9.00-17.00 uur; april t/m okt ook di t/m vr 13.00-17.00 uur. Kijk even op internet of de openingstijden nog kloppen.

Het Natuurgebied Over-Heicop is echt een oase van rust onder de schaduw van de nabij gelegen steden en/of dorpjes en daarom ideaal voor vele natuurliefhebbers.

Bedankt voor je bezoek en ik vind het altijd erg fijn als jij een reactie achterlaat.

Maar is geheel vrijwillig.

Natuurgroetjes, 2018 © Tine de Jong 🐿️

Natuurfotografie en videoslide © Tine de Jong.

Voor jou mijn andere momenten en wandeling in dit prachtige gebied:
Natuurgebied polder Over-Heicop te Schoonrewoerd

Natuurgebied De Donkse laagten, uniek plekje in de Alblasserwaard

Hallo bezoeker van deze natuur website:
Ditmaal wil ik jou eens kennis laten maken met een prachtig natuurgebied waar je volop kan genieten van mooie natuur en waar jij ook heerlijk kan wandelen en/of gaan fietsen. Het is misschien wat onbekend voor jou maar echt de moeite waard om deze eens te gaan bezoeken. 

Als jij in de mooie omgeving van de Alblasserwaard zal zijn op vakantie of op bezoek bij vrienden, familie en/of vrienden. Voor jou die dit mooi natuurgebied niet kent waar ik ditmaal eens heb gewandeld zijn de onderstaande regels. En mijn video slide met mooie fotografie vind jij er hier onder.

Midden in het groene hart van de Alblasserwaard (Provincie Zuid-Holland) ligt ook een prachtig en Historisch natuurgebied genaamd "De Donkse Laagten". Dit buurtschap wordt ook wel Braankse Donk genoemd (Braank is de dialectnaam voor het dorp Brandwijk). Vanaf de ‘Donk’ (een rivierduin) kijk je uit over Hollandse taferelen: molens, boerderijen, houtkaden, poldervergezichten en meer. De Donkse Laagten zijn ook een ware trekpleister voor vele vogels dus voor jou als je een vogelliefhebber/ster zal wezen dan ook echt een must. Het is echt een verborgen pareltje in de mooie Alblasserwaard. 

 Het gebied Donkse Laagten bestaat uit vochtige en natte graslanden, gelegen in polder Langenbroek en in een gedeelte van polder Kortenbroek, in de nabijheid van een zandopduiking (donk). De graslanden worden doorsneden door een boezemkanaal (Grote of Achterwaterschap).

De Brandwijkse Donk is gelegen ten noordwesten van het dorp Brandwijk in de Alblasserwaard. De pleistocene ( dat is in de geologische tijdschaal een tijdvak van 2,58 miljoen (Ma) tot 11,7 duizend jaar (ka) geleden). Zandopduiking die boven het omliggende veengebied uitsteekt is een van de grootste en hoogste donken in de waard met een oppervlakte van ongeveer vijf hectaren. De top ligt op ongeveer 4,5 meter boven N.A.P. De omliggende polders liggen ca. 1.5 m. onder NAP.

De Donk is dus een flinke bult in dit weidegebied. De vochtige en natte graslanden worden zodanig beheerd dat weidevogels zich welkom voelen. Dikke pollen om een nest in te maken en korte bloemrijke weitjes vol insecten voor de kuikens. De Donk is een buurtschap bestaande uit een klein aantal boerderijen in de Gemeente Molenwaard in de Alblasserwaard. Het gebied dankt zijn naam aan het dorpje Donk, dat vlakbij op een zandduin, een ‘donk’ is gelegen.

Nu vraag jij je af wat een donk wel is. Nu een “Donk” is eigenlijk een rivierzandduin waarvan er een aantal nog te vinden zijn in het mooie gebied De Alblasserwaard. De Donkse Laagten bestaat uit 2 delen, de Polder Langenbroek ten zuiden van de eeuwenoude boezem en de Polder Kortenbroek ten noorden van die boezem. Ze worden gescheiden door de boezem, het kanaal waarin het overtollige water uit de polder wordt afgevoerd. zie foto kaart: Klik als je het beter zou willen zien erop:

 De basis van dit landschap werd duizend jaar geleden gelegd, toen de eerste sloten werden gegraven. Kort daarna werd het gebied de Donkse Laagten ontgonnen. Na het graven van het boezemkanaal, dat de Donkse Laagten in tweeën deelde, ontstonden de polders Langenbroek en Kortenbroek. Sinds 1983 beheert Staatsbosbeheer 160 hectare van dit veenweidegebied dat is opengesteld voor het publiek. Vanaf 2009 maakt de Donkse Laagten deel uit van Natura 2000 een Europees netwerk van beschermde natuurgebied.

 Het is heerlijk om er te wandelen of te fietsen. Vele zingende vogels en mooie koeien ruggen of de schone aanblikken van luierende schapen doen je hier de hectiek van alledag jou ook zeker doen vergeten. De vele boerenweggetjes geven dit landschap ook een karakteristiek en fraai uiterlijk. Het gebied is goed toegankelijk via de voetpaden op de kaden van de boezem het Achterwaterschap.

 Wandelend of fietsend over de boezemkades en landweggetjes, of varend over het water ervaar je echt het oude Hollandse landschap in de Alblasserwaard alsof de tijd hier heeft stilgestaan. Dus wil jij eens echt gaan genieten dan is de Alblasserwaard echt wat voor jou. 

En als jij op een mooie zomeravond stilletjes langs de waterkant gaat zitten dan kom je echt tot rust met de heerlijke gezichten en geluiden om je heen. 

Menige boerenzwaluwen zullen je verwelkomen bij de koeienstal op de Donkseweg die hier ook een mooie woonruimte hebben gevonden in de stal en onder menige dakgoot van de boerderij(en).  Ze hadden helaas geen tijd om voor mij te poseren maar de stal waar ik hen zag zie je hieronder.

Een jonge stal poesje begeleidde mij ook even bij het wandelen.

Ook vind je hier de gezellige "Gasterij De Donk". Donkseweg 6, Brandwijk 2974 LG
Het is een plek waar fietsers en wandelaars elke vrijdag en zaterdag koffie of thee kunnen drinken of een eenvoudige lunch kunnen nuttigen, met uitzicht op water, riet, de uitgestrekte polder en hoge Hollandse luchten. Het is tevens een bed en breakfast accommodatie.
En na een pauze kan jij dan weer genieten van de natuur al fietsend of wandelend. Wil je er ook eens een nachtje overnachten dan heb ik hier een link naar hun website voor jou.https://benbdedonk.nl/

Ook in de de winter is het hier heel erg mooi hoor. Want wie bijvoorbeeld ook eens in de wintermaanden in de vroege ochtendschemer op de parkeerplaats langs de Geerweg (Bleskensgraaf)zal staan, kan ook de spectaculaire ochtendvluchten van de ganzen ervaren. Het is een gebied wat leeft en waar jij de natuur ook puur zal beleven. Op de Donkse weg zal je ook enige boerenzwaluwen ontmoeten en daar is aan de rechts iets voorbij de bocht ook een veld zien met mooie wilde bloemen waar vele vlinders en andere insecten te zien zijn. Men zegt niet voor niets dat het hier het “mooiste stukje Nederland” van de Alblasserwaard is.

➤ Wil jij ook eens hierheen om heerlijk te wandelen en te genieten van de natuur, dan heb ik een route voor jou: ga dan via de A15, neem afslag Papendrecht. Volg de N214. Op de rotonde richting Oud Alblas via de N481. Weg vervolgen over de steile brug over de rivier De Alblas. Na 800 meter rechtsaf de Geerweg in. Op de T-splitsing linksaf de Geerweg blijven volgen. Links heb je prachtig uitzicht over de Donkse Laagten. En de Eerste afslag links brengt je in het natuurgebied. Aan jou de keuze of je gaat wandelen of toch heerlijk fietsen en genieten van de rust hier.

Beleef mijn ontmoetingen mee in deze video van een korte wandeling die ik in dit mooie natuurgebied heeft gemaakt. Een volgend maal zal ik proberen wat verder te wandelen maar nu kon ik het helaas niet volhouden om verder te gaan dan de Gasterij De donk want mijn benen gaven mij zo een flinke krampen in de kuiten dat ik helaas de verdere wandeling moest staken. Want linksaf deze Gasterij( zie foto boven) kan je nog veel verder wandelen.

Bedankt voor je bezoek aan dit blog op de natuurwebsite : De mens en de natuur waar je veel kan ontmoeten met wellicht ook leuke natuurwandelingen en tips en met mooie interessante natuur weetjes voor jou. Dus kom nog eens terug.  Natuurgroetjes van mij Tine.🐿️

Tekst © Tine de Jong, 19/07/2018 🐿️ 

 Inclusief fotografie en onderstaande video met mijn fotografie.

De 1e bovenstaande foto is een prachtig schilderij gemaakt door 

Kunstschilder Cees Hasman uit Nieuw - Lekkerland

Geniet van mijn wandeling en  fotografie uit deze mooie omgeving.

En bedankt dat je gezellig op bezoek kwam om te lezen en te kijken.

Wees altijd welkom om meer te zien en te lezen op deze natuur website.

Wereld van onze Hommels

Hallo lezer, ik ben vandaag eens een hommel en ik heb je wat te vertellen, Maar ik begin eerst met een gedicht die ik heb geschreven en daar na vertel ik je nog meer over mijzelf en mijn familie. Dus wel even op deze pagina blijven hoor en niet gelijk weg gaan want ..anders weet jij nog niets over mij en mijn vriendjes eb van mijn familie. Nou hier komen mijn woorden en ..er zit wel een boodschap in voor jou dus wel goed lezen. Bzzz

Wereld van Hommels

Zwevend ga ik van bloem tot bloem in
afwachting of bloem mij nectar zal geven
zodat ik mijn levensvoorraad aan kan vullen

Het valt niet mee om honing te zoeken want
mensen halen steeds meer bloemen weg uit tuin
Terwijl wij wel mensen helpen met de verstuivingen

Moet soms veel en ver vliegen om enige honing op te halen
Wij teren ook vaak op onze voorraad omdat er niet voldoende is
Maar dat is niet onze bedoeling, wij werken hard om te overleven

Wat zijn toch de beweegredenen van mens dat zij onze levensbehoefte weghalen
hebben ze dan niet door dat wij deze juist nodig hebben voor ons voortbestaan
Wanneer gaat mens inzien dat als men zo door gaat wij er straks niet meer zijn.

Kunnen of willen jullie ons niet meer helpen zodat onze familie de
korte tijd dat wij er mogen wezen ook voor het nageslacht kunnen gaan zorgen
want zeg nou zelf: jullie mensen hebben ons ook toch ook nodig, of vergis ik mij??

Zoals het nu gaat is het behoorlijk hommeles in onze hommelwereld!!!!

Natuurgedicht © 2018 Tine de Jong, alle rechten voorbehouden

Nog wat info erbij voor jou over ons - De hommels:

Op het eerste gezicht lijken wij hommels op de bijen. Maar wij zijn alleen groter en mijn lichaam is bedekt met zwarte, gele of oranje haren. Wij zijn ook lief voor jou en doen jou eigenlijk helemaal geen kwaad zoals andere bijen dit wel kunnen doen. Wij prikken jou alleen als we ons bedreigd voelen. Wij vliegen ook rond met een donker bromgeluid. Dat heb je vast weleens gehoord als je dichtbij ons was. Wist jij trouwens dat de Nederlandstalige naam 'hommel' is afgeleid van het Nederduitse woord hummel, dat 'zoemer' betekent. Nee?? Nou dan weet je dit ook weer.

Er zijn een aantal zweefvliegen die sterk op ons hommels lijken. Maar zij imiteren ons hommels om de vijanden van deze onschuldige vlieg te verwarren zodat deze dan de zweefvlieg met rust zal laten, dit wordt ook wel mimicry genoemd. Voorbeelden zijn de hommelzweefvlieg (Volucella bombylans) en de gewone wol-zwever (Bombylius major). Net als andere zweefvliegen zijn deze soorten te herkennen aan de zeer korte antennes en de ronde vorm van de ogen in plaats van een langwerpige vorm zoals bij ons hommels.

Heb je ons weleens bestudeert??

Onze dichte beharing zijn ook zo aangepast dat wij kunnen leven in relatief koelere klimaten. Wij kunnen daarnaast ook onze lichaamstemperatuur verhogen. Dit doen wij door het trillen van onze borstspieren en dit doen wij zonder dat onze vleugels meebewegen. Als je eens mij voorzichtig bestudeert dan zie je met een loep dat wij ook een onder vacht hebben. En wij kunnen een lichaamstemperatuur van 30 °C tot 32 °C handhaven. Onze koningin, die kan al vliegen bij een buitentemperatuur van 2 °C, en de werksters bij 6 °C. Dat wist jij vast ook niet van ons. Je kan van ons dus ook veel leren en niet alleen van de bijenwereld waar hier op de natuurwebsite al veel over geschreven is. Ons leven is net zo interessant hoor. Onze koningin doet ook alle taken zelf en heeft ook geen werksters. Een bijen koningin heeft deze wel. Dus je leest dat onze koningin het best wel druk heeft.

Wij hommels leven net als alle andere bijen van nectar en stuifmeel wat we ook verzamelen. Want de suikerrijke nectar is een energiebron voor ons hommels. Er zijn hommelsoorten die het stuifmeel opslaan in aparte voorraadcellen (pockets) en er zijn soorten, zoals de aardhommel, die het in de leegstaande broedcellen opslaan. Wij Hommels kunnen tot wel 2 uur achter elkaar stuifmeel verzamelen tot een gewicht van 60% van ons lichaamsgewicht. Het stuifmeel kunnen de vrouwtjes met behulp van nectar en hun voorpoten tot een klompje samen plakken aan hun achterpoten en zo vervoeren naar het nest.

Wij hebben vergeleken met de andere bijensoorten ook een relatief klein nest met zo’n 150 tot 400 hommels. En onze nesten zorgen ook voor weinig overlast voor jou. Wij stichten meestal onze kolonie op de landbouwvelden maar onze nesten worden meestal en ook helaas steeds vaker door zware tractors en andere landbouwwerktuigen vernietigd. Maar ook de bemesting die boeren soms gebruiken is voor onze familie helemaal niet fijn, want wellicht weet jij als natuurmens ook wel dat al deze stikstoftoevoer de gehele bodemstructuur veranderd waardoor er dan ook vele nuttige plantensoorten niet meer goed gedijen, en zelfs verdwijnen.

De eens zo rijke weiden vormen nu in de ogen van ons hommels en ook voor vele andere insecten een onaantrekkelijke omgeving. Daarenboven op veroorzaken maaimachines die veel te laag zijn ingesteld ook steeds beschadigingen aan het maaiveld waarbij hele graszoden soms worden uitgerukt en kapot worden gescheurd. En deze graszoden worden echter door onze hommelsoorten ook wel als favoriete nestplaats uitgekozen. En dan ook niet te vergeten al die pesticiden die men gebruikt, want die vormen eveneens een groot gevaar voor talrijke hommelplanten. En door het afmaaien van de wegenranden worden ook veel nestmogelijkheden voor ons vernietigd. Ja, dan blijft er niet veel ruimte over voor ons om een goed nest te vinden voor onze voorplanting. Dus dat wij hommels en andere bijensoorten weinig nog te zien zijn is dus de schuld van de mens.

Nou dit was een stukje verhaal uit onze hommelwereld. Er is natuurlijk nog veel meer te vertellen maar dat kan je vast wel vinden in vele natuurboeken die jij bezit want daar hebben ze ook over ons geschreven hoor en op deze media wat jullie internet noemen staat ook best veel over ons. Ik hoop dat je nu wat inziet dat wij echt problemen hebben om te overleven als de mens zo doorgaat met deze praktijken.

Groetjes van mij en ook aan mijn waarneemster Tine want zij vertelde mijn verhaal. En zij heeft ook nog een link voor jou met nog enkele weetjes erbij maar ook wat je kan doen als wij eens erg moe zijn. Want dat zijn we ook weleens net als jij....
https://www.hovenierroelzuidema.nl/tuinproblemen/uitgeputte-hommels

Er zijn hier op deze website nog veel meer natuur weetjes voor jou, dus kom nog nog maar eens terug.
En op mijn andere website staat ook veel natuur maar nog veel meer. 

Wees welkom daar ook eens te komen kijken.
Gedichten en verhalen uit leven

Fijn dat je even langs kwam om te lezen. En ook erg bedankt voor wie had of heeft gereageerd op de vorige teksten wat altijd gewaardeerd wordt. Ik wens je mooie dagen voor elke dag en dat jij er dan ook veel plezier aan beleven mag. Maar wel in goede gezondheid.

Maar bedenk wel: (eigen tekst)

Wie de bij of mij als hommel weert of gaat storen heeft de liefde voor de natuur verloren.

Tekst, fotografie, en live natuurfilm © 2018 Tine de Jong alle rechten voorbehouden.

Geniet van mijn  live filmpje want de hommels hebben een feestje in de tuin op menige klaprozen wat veel lekkers voor hen bevat.