Gewoon wat leuke foto's wil ik je eens geven
met daarbij mijn eigen teksten die ik heb geschreven
Het is ook weer eens even wat anders hier op deze website
Ik heb wel mijn woorden op foto en kaart aan de natuur gewijd
Wens je hier op de website ook veel lees en kijk plezier
en hoop dat je het mooi vind wat ik zal delen hier.
Nou dit waren mijn fotoplaatjes met teksten voor jou
en ben ook wel benieuwd hoe jij ze zoal weer vinden zou
Wil je meer ontmoeten uit mijn gedachten en van mijn hand ga dan maar eens naar mijn kanaal in het mooie YouTube land.
Ditmaal eens een schrijven over een diertje waar vele mensen soms toch wel een angst voor hebben. Ik ben er niet bang voor hoor, en ik vind hen toch ook wel mooie dieren. Ook al ken ik ze niet allemaal bij naam, maar ik houd veel van de natuur en deze dieren behoren er dus ook gewoon bij. De meeste die je veel ziet of die ik ontmoet had in het afgelopen jaar is en blijft toch wel weer de kruisspin.
De kruisspin is in tegenstelling tot veel andere spinnen geen schuwe soort, maar eentje die vaak midden in het web zit en moeilijk over het hoofd is te zien. De vrouwelijke kruisspin wordt ook relatief groot, tot zo'n 17 millimeter.
De naam is te danken aan de op een kruis gelijkend patroon op het achterlijf. Ik las eens op de natuur website van Nature Today een legende waarom hij nu dat kruis droeg. Want daar was ik op aan het zoeken want dat vroeg ik mij dus ook af en zo kwam ik op hun website terecht.
En als je dit verhaal niet kent of heb gelezen vind ik ook wel leuk om het hier even te schrijven.
De legende zegt dat de Kruisspin de witte kruisvormige tekening op haar rug ontving toen Jezus bij zijn kruisiging werd lastig gevallen door vliegen. Een langskomende spin had medelijden met Jezus en spon haar web in zijn doornenkroon zodat de vliegen in het spinnenweb gevangen werden.
Als beloning mocht de spin voortaan een kruis op haar rug dragen. Omwille van deze opvallende tekening werd de Kruisspin tijdens de Middeleeuwen nog gedurende lange tijd vereerd in Europa. Er zijn vele legenden bekend van dieren maar of ze allen nu waar zijn of niet dat laat ik in het midden.
De kruisspin bouwt het verticaal hangende web op enige hoogte en vangt voornamelijk vliegende insecten. De spin wordt zelf gegeten door insecteneters zoals vogels. De levenscyclus is tweejarig; de paring vindt plaats in de herfst en de eitjes overwinteren. In de lente komen ze uit en pas het volgende jaar worden de spinnen volwassen. En jij??
Hier heb je zo een grote die ik heb ontmoet in de educatieve Heemtuin van het Streeknatuurcentrum "De Alblasserwaard" wat je kan vinden aan de rand van het Alblasserbos bij Papendrecht. In deze tuin kwam ik ook veel spinnen tegen hoor, groot en klein maar deze vond ik echt heel erg mooi.
Nu in deze tijd zijn zij er niet zoveel meer maar ze zijn soms toch wel aanwezig. De spinnen die in de winter nog leven, zitten weggekropen onder bladeren, schuurtjes, scheuren in muren, onder dakgoten enz. Zo vriezen ze niet dood. Echter de meeste spinneneitjes komen pas uit als het echt voorjaar is, want dan is er pas weer voldoende voedsel. Wist jij trouwens dat ze elke dag wel zo een 20 minuten een andere web weeft? En dat ze ook hun eigen web opeten?
De spin doet dit op een heel economische manier want de stevige ophangdraad wordt hergebruikt en de bouwstenen van de rest van het spinrag worden opgegeten en gerecycleerd. Want na een nacht is het web niet meer goed om insecten te vangen.
Maar toch even een schrijven wil ik met je delen want spinnen zijn ook nuttige dieren. Want zij ruimen ook veel insecten op waar jij hinder van kan hebben op menige plant, struik etc. Spinnen (Araneae) zijn een orde van geleedpotigen die behoren tot de klasse van de spinachtigen (Arachnida).
De meeste spinnen komen straks uit de eitjes die overal op beschutte en verborgen plekjes zitten en wachten totdat de temperatuur in het voorjaar boven de tien graden uit komt en er geen nachtvorsten meer zijn. Het nageslacht overwintert in een z.g. ei cocon.
Deze heb ik zelf helaas niet gevonden voor een mooie foto maar wel wat kleine spinnetjes en die deel ik hier met jou. En het zijn er dan wel veel, maar vele zullen het helaas niet overleven. Meen te weten dat deze hieronder de Europese tuinspinnen (Araneus diadematus) zijn. Zijn er best veel hè.
Spinnen leggen eitjes, als ze dat dan gaan doen, doen ze dat in een extra dik spinnenweb. Ze leggen tussen de 100 en 200 eitjes per keer. Die leggen ze allemaal op het web daar maken ze een grote bol van, dat noemt men een ei-pakket. Het duurt ongeveer twee maanden voor dat het ei-pakket opengaat.
Twee weken voordat het opengaat komen de babyspinnen al uit hun ei maar nog niet uit het ei-pakket. Ze zijn dan nog wit en dat betekent dat ze nog geen voedsel nodig hebben. Als na ongeveer twee weken elke babyspin klaar is om uit het ei-pakket te komen dan knagen ze het ei pakket open. Maar wat ie een spinsel nu eigenlijk hoor ik je denken. Nu dat vertel ik je hieronder.
Een spinsel is waarin zich de eieren bevinden van sommige geleedpotigen waaronder dus ook de spinnen. Ieder huis heeft wel ergens een naad of kier met daarin pluizige dotjes spinsel met meestal oranje of gele eitjes die overwinteren en in het voorjaar de vorm van een klontje krioelende spinnetjes aanneemt.
Bij verstoring verspreiden ze zich om na enige tijd weer bij elkaar te komen en de spinnetjes leven de eerste weken voornamelijk van elkaar (kannibalisme), zo blijven de sterkste exemplaren over.
Als de spinnen net uit het ei komen is het geslacht niet vast te stellen maar bij de volwassen exemplaren zijn de vrouwtjes veel groter dan de mannetjes. Hier een mooi bewegend plaatje van een spin die een prooi bedekt met haar spinsel. .
De jonge kruisspinnen leven de eerste tijd van het voedsel in hun dooier; hier doen ze ongeveer 7 tot 10 dagen mee. Daarna klimmen ze zo hoog mogelijk in een plant en laten ze uit hun achterlijf een lange draad de lucht in zweven. Deze draad wordt door de wind opgepakt en neemt de jonge spin mee de lucht in.
Zo verspreiden de kleine spinnetjes zich -terwijl ze niet kunnen vliegen- door de lucht en kunnen honderden meters verder terechtkomen. Na enige tijd laten ze zich aan een draad weg zweven om een verder solitair leven te leiden.
De spin teert gedurende deze "stille" periode op de gedurende de zomer in het lichaam aangelegde voorraden. En nog een weetje erbij voor jou:
Spinnen worden niet meteen opgevoed. Als ze uit het ei pakket komen zien ze hun moeder ook niet meer terug. En dat is een groot nadeel voor hen allen want veel babyspinnen overleven het daarom ook niet want..
er zijn veel vogels en andere grote spinnen die babyspinnen een heerlijke delicatesse vinden. Maar de spin zal nooit uitsterven omdat een spin 12 keer in zijn hele leven een ei pakket legt, dat zijn dus 1200 tot 2400 spinnen per spinnenleven. Dat zijn er dus best wel veel vind jij niet?
Lichaamsbouw Deze onderstaande foto's heb ik van internet gehaald (beesies.nl) zodat je kan zien hoe nu zo een spin eruit ziet
Een spin bestaat uit twee delen: een kopborststuk en een achterlijf. Het achterlijf zit met een dun steeltje aan het kopborststuk vast. Aan het kopborststuk zitten poten, ogen en kaken vast. Ook hebben ze palpen die zitten aan de mond vast. Daar paren ze niet alleen mee daar voelen ze ook nog mee.
Spinnen hebben geen antennes zoals deze voorkomen bij de insecten. Spinnen hebben wel tastsprieten maar deze zijn ontstaan uit monddelen en worden de pedi-palpen genoemd. Deze gelede en sterk beweeglijke aanhangsels hebben een soortgelijke tastzintuiglijke functie, vergelijkbaar met de antennen van insecten.
Daarnaast vervullen de pedipalpen bij de mannetjesspin een gespecialiseerde rol als geslachtsorgaan. Het laatste segment van de palp van een mannetje bestaat uit een duidelijk vergroot opslagorgaan dat bulbus wordt genoemd en een functie van spermatofoor heeft.
Het zijn opslagplaatsen waarin de spin sperma bewaart en paarorganen waarmee hij het inbrengt in de geslachtsopening of epigyne van het wijfje. De bulbus draagt aan het uiteinde een naaldachtig aanhangsel, de embolus. Het geheel heeft een pipetachtige functie; het sperma wordt door de smalle opening in de bulbus gezogen waar het wordt opgeslagen.
Het mannetje gebruikt palpen dus om te paren, dat zijn de voelsprieten bij zijn mond. Bij het mannetje zijn die aan de bovenkant wat verdikt. Als het mannetje een vrouwtje heeft gezien waar hij wel mee wil paren maakt hij een klein driehoekig web. Uit zijn achterlijf komt dan sperma, dat legt hij op het webje.
Met zijn palpen zuigt hij dat dan op net zo lang tot zijn palpen vol zitten. Zo gaat hij naar het vrouwtje. Dan gaan ze paren als het vrouwtje dat ook wil. Het paren gaat zo: het mannetje steekt één palp in een gaatje in de buik van het vrouwtje, zo pompt hij het sperma erin als hij daar mee klaar is doet hij precies hetzelfde met de andere palp.
De palp van een vrouwtje is draadachtig en wordt gebruikt als tastorgaan. Bij een aantal soorten worden ze door de vrouwtjes gebruikt om de ei-cocon met zich mee te dragen. De vorm van de palp van het mannetje is een van de belangrijkste kenmerken bij de determinatie van spinnen. Zij vallen ook niet onder de categorie insecten want die hebben minder poten.
Spinnen hebben acht poten, het zijn eigenlijk zeven losse stukjes die met een soort touwtje aan elkaar vast zitten vandaar dat de poten zo soepel zijn. De poten zijn meestal bedekt met stekels en haren. Daar kunnen ze mee voelen en ruiken.
Hier zie je een duidelijk plaatje waar je goed naar de lichaamsdelen van een spin kunt bekijken.(druk op de foto om het in het groot te zien.)
Deze foto's hieronder heb ik eens genomen bij een molen in Kinderdijk achter bij een schuurtje en is ook behoorlijk groot maar je kan wel de poten goed zien. Welk soort het was dat kan ik je ook niet vertellen maar het was een hele grote.
Dacht dat het de Araneus cavaticus was en dat is een spin die veel bij oude schuren te spotten zijn. Google lens gaf mij deze naam maar zeker weet ik het dus niet. Hier nog een foto van dichtbij genomen.
Sommige spinnen, zoals de Kruisspinnen die in Nederland heel veel voorkomen, kunnen ook slecht zien. Ze gebruiken vooral hun web om hun omgeving in de gaten te houden. Ondanks dat veel spinnen niet goed kunnen zien hebben toch verreweg de meeste spinnen 4 paar
(dus acht) ogen. Maar dat verschilt van soort tot soort.
Elk paar ogen is gespecialiseerd. Zo zijn de 2 grote ogen voorop vooral bedoeld voor het scherpstellen op zijn prooi. Het paar ogen aan beide kanten naast de grote ogen zijn bedoeld voor afstand schatten, wat vooral belangrijk is bij het bespringen van een prooi.
Achterop zijn kop heeft een spin een paar kleine oogjes waarmee hij in het donker kan zien. Dan heeft de spin aan beide zijkanten van zijn kop oogjes die zorgen voor een groot hoek beeld. Hiermee kan hij zijn hele omgeving in de gaten houden en eventuele bewegende prooien snel ontdekken.
De spin kan draden maken en deze komen uit zijn achterlijf. Op de onderstaande foto kan je het goed zien:
De kruisspin heeft een kruis van witte vlekken op zijn achterlijf, daarom heet hij ook de kruisspin. Het web is de voedsel vanger voor de kruisspin. hij verlamd zijn prooi daarna wikkelt hij het in kleefdraad, eet daarna rustig door.
Spinnen hebben geen skelet. Hun huid is gemaakt van chitine, daar zijn onze nagels en haren ook van gemaakt. Een chitinehuid groeit niet mee dus daarom gaan ze soms vervellen. Die oude velletjes kun je vaak tussen het gras of in de vensterbank zien liggen. De nieuwe huid van de spin is iets groter. Je kunt niet zeggen hoe vaak de spin gaat vervellen dat ligt er gewoon aan hoe groot de spin wordt.
Dit was mijn schrijven over de spin. En zie jij eens een spin binnen en wil je deze diervriendelijk verwijderen dan is het zeker een aanrader om een spinnenvanger aan te schaffen en door de lange steel en aan de bovenkant de vanger kan je rustig de spin vangen en weer buiten gaan zetten.
Want ook al ben jij bang ervan zij zijn echt heel nuttig hoor dat heb je wel kunnen lezen in mijn schrijven. Dus zie je hen eens volgend jaar verschijnen ga jij hen dan ook eens anders zien. Wellicht verdwijnt je angst dan ook een beetje misschien.?? Ze eten muggen en ook kleding motten waar je wel eens last van zal hebben dus ik zal ze gewoon late zitten. Diegene die je weleens in je huis ziet zijn de trilspinnen met die lange poten die ken je vast wel.
Toch een tip als je echt geen spinnen in huis zal willen.
Heb je spinnen in huis en wil je ze liever niet dan is pepermuntolie een effectief middel om spinnen weg te jagen. Spinnen haten namelijk geuren als pepermunt en eucalyptus.
Meng het met water en spuit het in kieren en gaten waar spinnen je huis binnenkomen. De spinnen worden afgeschrikt en blijven voortaan eerder weg.
Dit gedicht van mij staat ook op mijn eigen website met een andere mooie video met natuurfotografie uit dit park eronder. Kopieer de link om deze te zien.
Deel met jou mijn ontmoeting in een live video video- Park vol genegenheid want er was een grauwgans die geheel geaccepteerd is door de groep en dat noem ik genegenheid en respect voor de ander.
Dank je wel dat je gezellig op bezoek kwam om te lezen en te kijken.
Deel met jou mijn wandeling met mooie herfstkleuren :
🍁 Herfstgroetjes, Gijsbert van Andelpark in Gorinchem-Gorkum
Wandel jij ook gezellig met mij mee?
Op mijn andere website https://tinedejong.blogspot.com vind je ook mooie klanken in woord en beeld. Kom je ook eens daar gezellig op visite? alvast bedankt.
In dit mooie natuurgebied was ik al eerder in een andere seizoen, maar steeds als ik hier op visite bent ontmoet ik weer andere gezichten die zich naar mij oprichten. Het is een natuurgebied wat ook steeds weer veranderd en mij dan laat ontmoeten wat voor diversiteit hier is aan bomen, struikgewas, riet en veel meer.
In de provincie Zuid-Holland en tussen Boven-Hardinxveld en Gorinchem ligt dit prachtig natuurgebied waar het heerlijk wandelen is. Men noemt dit ook wel eens de Dortse Avelingen. Het ligt buitendijks aan de oever van rivier de Merwede.
Aan de voet van de Nieuwe Wolpherensedijk zie jij hier vijf huizen op de dijk net voor of net na de brug naar Schelluinen. Op het parkeerterrein bevindt zich waar de wandelpaden beginnen ook een informatiebord over dit gebied. Het ligt ten westen van de brug tussen Gorinchem en Sleeuwijk. Deze brug is vanuit het gebied goed te zien. En die zal je vast ook ontmoeten in mijn film.
Want wie geduld heeft en hou van de natuur en alles erin zal vast ook deze ontmoetingen ontvangen. Maar laat de natuur met rust als deze erom vraagt want ook dat is erg belangrijk dat jij ook luistert naar hen in de natuur en naar hen allen die erin leven.
De Avelingen is een Nederlands natuurgebied tussen Gorinchem en Hardinxveld-Giessendam van ongeveer 100 ha. Het gebied ligt ingeklemd tussen de Boven Merwede en het Kanaal van Steenenhoek. Het industrieterrein dat aan dit kanaal is ontstaan, heet ook "De Avelingen". Het gebied is in beheer bij Staatsbosbeheer.
Ik heb al eerder geschreven over dit natuurgebied en die kan je ook op deze website kan terug vinden. Probeer het zoek-vak maar uit op de website zelf. Druk bv Avelingen in of natuurgebied Avelingen en zie wat jij dan zal ontvangen. Echt je zal dan ook het verschil zien hoe dit natuurgebied steeds maar weer veranderd. De planten aan de waterkant van Rivier de Boven Merwede zijn ook altijd anders die tevoorschijn komen bij elk seizoen.
De Balsemien groot en klein was ditmaal in grote getale aanwezig langs de waterkant van rivier de Grote Merwede. Dit is echt een woekerplant die de andere natuur belemmert. Goed voor de bijen dat wel en andere insecten maar men is hier niet zo erg blij dat deze steeds meer hier verschijnt.
Zie de foto hieronder:
Naast grasland zijn er ook stukjes wilgenbos te vinden in het gebied. Hier komen onder andere bevers voor. Maar die heb ik bij al mijn ontmoetingen hier in dit gebied nog steeds niet ontmoet maar je weet maar nooit of de bever zich ook eens aan mij laat zien. Weilanden, grienden, elzenbossen, hoge bomen, kreken, waterplassen en zandoevers wisselen elkaar hier af.
En ik zag dat men nu ook gezellige picknickbankjes en vuilnisbakken hebben neergezet want ja die ontbraken in mijn vorige wandelingen hier wel. Want het moet geen rotzooi worden in dit mooi gebied. Zit deze te vol, neem dan A.U.B uwe rommel terug mee naar huis. Want het kan dieren dood maken.
Het is hier ook een prachtig natuurgebied vol met diverse insecten ( zie boven)en ook waar je als je geluk heeft vele soorten vlinders en libellen kan tegenkomen. In het gebied zie je jij ze ook boven je vliegen maar echt rust hadden zij niet dus kon ik maar de bekende op de foto zetten die je in de film wel zal ontmoeten.
Maar deze waren best groot dus wil je libellen spotten dan ook maar eens hierheen komen hoor. Al bij al dus echt een gebied voor jou en echt een aanrader voor wie volop wil genieten van een pracht stukje natuur. Steeds als ik hier komt ontmoet ik weer andere mooie gezichten en zie dat de natuur hier ook heel goed haar werk doet.
Wellicht ga ik in de winter nog eens terug want als het echt heeft gesneeuwd of het zal hebben gevroren krijg ik vast ook mooie natuurgezichten in dit mooie gebied te zien. Maar ja we hebben het helaas niet voor het zeggen wat het seizoen ons allen zal gaan brengen.
Heb jij een viervoeter dan mag deze ook mee hoor maar op bepaalde plekken moet deze wel even aan de lijn omdat hier ook soms runderen en ook andere dieren kunnen zijn. Maar dat wordt ook hier netjes aangegeven waar het wel en niet mag.
Verder ontmoet je hier een diversiteit aan bomen en met andere mooie gezichten. Ik zie soms zelfs iets in een boom en wellicht jij ook. Ik geef je hierbij twee mooie. En wat zie jij erin? Is het soms dat de boom jouw wat wil vertellen?
Het natuurgebied Avelingen is ook een geliefde broedplaats van vele weidevogels. Je hebt zelfs misschien het geluk om de ijsvogel te ontmoeten want ook deze zit hier vaak. In de broedtijd is ook een gedeelte van dit gebied wel afgesloten zodat zij in alle rust kunnen broeden.
De graslanden worden dan ook later gemaaid want men wil niet dat men de vogels gaat storen. Ik heb de ijsvogel nog niet ontmoet maar wie weet gebeurd dit ook nog wel eens want ik hou van onverwachte ontmoetingen op mijn pad. En wellicht spot jij deze wel als je eens hier naar toe zal gaan. Want ze zijn hier al eens gezien .
En dan zal je vast ook ontdekken hoe geweldig het hier is om te wandelen. Maar die ik niet alleen heerlijk vond maar ook menige vlinders en andere insecten en andere diertjes.
En ook koeien genoten bij rivier de Merwede van deze stralende nazomerzon. Deze wandeling heb ik gedaan in deze mooie warme maand September met een heerlijke nazomerzon maar ook met geweldig mooie ontmoetingen. Wel wat ingezoomd voor deze foto.
En met de foto boven sluit ik dit schrijven af. Natuurgroetjes van mij Tine weer en Wens je op deze website veel lees en kijkplezier.
Kom ook eens op visite bij die van mijn wat persoonlijke site en heet
met soms ook een boodschap voor jou in de woorden geweven en mens, natuur, leven en meer zal jij hier ook vinden.
Ik deel de natuur soms hier en soms daar zodat het wat gevarieerd is. en wil je deze website of mijn andere volgen gaan kopieer dan de linken en zet deze in je leeslijst of blogroll https://catherinetine.blogspot.com
en de andere https://tinedejong.blogspot.com en je mist niks meer.
Hoeveel insecten en dieren zal jij nu ontmoeten in deze film van dit mooie natuurgebied?
Dat hoor ik graag eens als reactie onder deze beschrijving. Wandel je met mij mee? Zet wel je naam als je reageren wilt en laat de andere open als je anoniem wilt reageren, want geheel anoniem worden verwijderd. Dan gewoon op publiceren klikken.
Bedankt voor je bezoek en ik zie je graag een andere keer op deze website terug.
De natuur is mijn passie en zal het ook altijd zijn.
Dit gedicht hieronder is gebaseerd op een waar verhaal van een liefde en een vriendschap tussen een dierenvriendin en haar paard. En dat verhaal in dichtvorm wil ik graag met je delen. Het is geschreven door mij in 2013 en nu hier ook op mijn website geplaatst.
Een merrie had het leven verloren
nadat haar veulen was geboren
De eigenaresse is toen zelf het kleine
veulentje met de fles toen voeden gegaan
totdat het dier op eigen benen kon staan.
Het werd een echte vriendschap tussen die twee
Zij deden samen later ook aan vele paardenshows mee
Gaven elkander liefde en Kracht, Moed en geborgenheid
dit edele dier kreeg vele medailles en bekers aangereikt.
Nu woont haar paard op zo een rust boerderij maar
de eigenaresse woont in een bejaardentehuis er vlakbij
En zij ging ook regelmatig naar haar paard want
voor haar was deze vriendschap heel erg veel waard.
Op mijn andere website Gedichten en Verhalen uit het leven vind jij bij hetzelfde gedicht een andere mooie live video eronder. wat ik ook eens gefilmd had.
Soms kan het geluid van regen en onweer ook ontspannend werken om er slechts naar te luisteren. En ik deel een video die ik heb gefilmd vanaf mijn balkon toen het eens weer regende met onweer erbij:
Ditmaal neem ik Tine, jou eens mee naar een prachtige heemtuin die Bij het streeknatuurcentrum hoort van de Natuur en Vogelwacht De Alblasserwaard en die ook in het Alblasserbos is te bezoeken. Want de Alblasserwaard is heel mooi en er is veel te zien en te ontdekken en dus ook kan je heerlijk struinen in deze heemtuin. Hier in de tuin is het op kleine schaal nagebouwd zodat jij kan zien en ontmoeten hoe mooi dit landschap wel niet is.
De educatieve heemtuin ligt op 50 meter, schuin achter het Streeknatuurcentrum De Alblasserwaard. Het Natuurcentrum valt onder Papendrecht en is te vinden iets voorbij het Dorp Wijngaarden op de Matenaweg 1 maar van de andere zijde kan je dit ook ontmoeten. Onder de film zie je een link in het zwart waar je op kan drukken en dan zie je de locatie. Probeer ook de labels eens uit want zo kom je ook in andere natuurwoorden.
Ik was al eerder hier geweest en heb toen ook heerlijk rond gewandeld in het Alblasserbos, wat hier ook naast ligt en ook menige bezoeken aan de tuin had ik gebracht in een eerder seizoen.
Ditmaal ging ik eens in de zomertijd en zag dat er weer heel wat veranderd was en het gaf mij weer de uitnodiging om deze heemtuin binnen te treden.
Ik ontmoette een groot diversiteit aan bloemen, struiken en veel meer. Het is hier erg leerzaam voor zowel groot als klein om hier rond te wandelen.
In het natuurcentrum kan je tevens een folder halen wat je zoal kan ontmoeten in deze mooie heemtuin. Er is bij de ingang bij de ingang hek ook een paal met box waar soms ook een folder inzit. Is deze leeg vraag er dan naar in het natuurcentrum. Je zal vast ook wel veel vlinders tegenkomen zoals ik (zie onderstaande foto's)ook mocht ontmoeten.
Maar ik heb nog veel meer ontmoet. In het voorjaar was ik hier ook en kon toen genieten van een heerlijk kwaakconcert uit de poelplas waar ik ook een film van hebt gemaakt en deze kan je ook terug ontmoeten op mijn YouTube kanaal.
Deze heemtuin die behoort bij de Natuur en Vogelwacht" De Alblasserwaard" maak jij tevens ook kennis met diverse soorten beplantingen, sloten, weiden, hooilandjes ringslang hopen en ook zal jij bij een wandeling met of zonder gids veel insecten en bloemen en planten ontmoeten.
Er is in deze heemtuin ook verschillende landschapselementen nagebouwd zoals ze in de Alblasserwaard voorkomen, bijvoorbeeld een hooilandje, heemtuin, grienden en ook een moeras en een paddenpoel. Tevens kunt u hier een insectentuin, vleermuisbuis en labyrint bewonderen.
Ik ontmoette onder andere nu heel veel vlinders in verschillende soorten en menig zweefvlieg en andere kleine insecten die zich hier prima op hun gemak voelen.
Maar ook ontmoette ik bij de insectenmuur in deze Heemtuin een wild konijn (of was het nu een haas??) die gewond was in het gezicht. Net onder zijn oog zag ik een flinke wond maar na vele pogingen kreeg ik helaas het diertje niet te pakken. Ik heb dit wel doorgegeven aan 1 van de vrijwilligers en de plek aangeduid waar deze steeds gaat zitten. Hopelijk kunnen zij wel wat voor dit diertje betekenen. Je ziet deze terug in mijn film. Je zal ook enige mesthopen ontmoeten die zijn hier special voor de ringslangen gemaakt.
Door gebruik te maken van mesthopen kan de soort zich handhaven in gebieden die normaliter te koud zijn voor succesvolle incubatie van eieren. Mesthopen zijn echt de ideale kraamkamers voor de ringslangen en hun eieren. Helaas heb ik zelf hier nog geen ringslang ontmoet, maar wie weet gebeurd dit nog eens een keer geheel onverwachts. Want ik hou namelijk van het onverwachte op mijn pad en ik heb hier in de tuin al mooie ontmoetingen mogen ontvangen. Ook egels kan je hier tegenkomen want die zoeken hier soms ook hun voedsel.
Wat ook zeker een aanrader is om eens de kleine beestjes-pad een grondige kijkbeurt te gaan geven met of zonder kinderen want dat is heel interessant om te ontdekken wat daar allemaal leeft.
Maar als je de folder mee neemt die gratis verkrijgbaar is in het centrum dan is er heel veel te zien en daarin staat ook alle informatie die je nodig hebt. In het natuurcentrum kan je ook loep potjes verkrijgen maar ook zoekkaarten die je kan gebruiken bij je onderzoek.
Maar nog veel meer, en in Het natuurcentrum kan je in een ingericht hoekje vinden met een microscoop en hier wat kleine beestjes bekijken die hier al voor je klaar staan. Heb nog een mooie foto erbij van een insect die jij vast wel kent:
Echt jij zal je hier echt niet vervelen als jij van de natuur houdt. Er zijn hier bij de zithoeken binnen ook natuurboekjes te lezen maar deze zijn hier ook te koop. In de binnenkomst hal staan ze al op je te wachten. Onder het genot van een drankje met heerlijke eigengemaakte appeltaart kan je even bijkomen van de wandeling en genieten van de dieren in de vitrines of de mooie schilderijen aan wanden die elke keer veranderen. Voor de kinderen is er ook een leerzaam hoekje ingericht, waar zij ook gezellig kunnen vertoeven terwijl ouders genieten van hun drankje.
En weet je wat ik ook zo mooi vond en jij wellicht ook? Dat ze de tuin hebben nagebouwd via een staande wand en daarin zijn ook kijkgaatjes gemaakt en verlicht zodat jij kan zien wat erop die plek aanwezig is waar je dan inkijkt. Deze moet je niet overslaan bij een bezoek want je leert er echt veel van.
Ik heb in elk geval volop genoten en kon wel uren daar in de heemtuin rond wandelen. ik keer zeker nog eens terug en wie weet wat ik dan weer zal zien want het veranderd met de dag en het seizoen. En misschien maak ik daar wel weer een mooie film of live filmpje van.
Als laatste foto geef ik je hierbij nog een mooi aangelegd klein tuintje net achter het Natuurcentrum want dit vond ik ook erg mooi gemaakt en wellicht ook een kleine tip voor jou.
De heemtuin en het Streeknatuurcentrum wordt door menige vrijwilligers onderhouden en wil bij deze ook 2 van de vrijwilligers bedanken voor menige info die ik mocht ontvangen bij mijn wandeling in de tuin. Ik was hier al eerder geweest en heb toen de kikkers gefilmd en de werkmieren . En allen staan op mijn YT kanaal in een afspeellijst vanuit het Alblasserbos waar menige wandelingen staan.
In het Natuurcentrum zelf is ook heel veel te zien en te leren en je kan hier ook genieten van een hapje en een drankje en wil je meer info, dan staan de vrijwilligers hier altijd voor je klaar.
En ben je uitgekeken in de Heemtuin dan kan je nog een mooie boswandeling gaan doen in het Alblasserbos waar ook een planeten route is uitgezet en ook deze folder kan je gratis ophalen in dit natuurcentrum.
In deze link in blauw Het Alblasserbos vind je meer over het Alblasserbos zelf, wil je hier ook eens gaan wandelen. Want dan weet je een beetje wat je zal ontmoeten. Al veranderd het bos steeds.
Bedankt voor je bezoek en ben benieuwd hoe jij mijn ontmoetingen zal vinden in onderstaande film
Streeknatuurcentrum Alblasserwaard - Educatieve Heemtuin
Nog even een nawoord want ik ontving een reactie van de Heemtuin zelf betreffende de witte sering in mijn filmpje:
Op de foto waarbij staat witte sering staat, is niet de sering maar een witte vlinderstruik. Seringen bloeien in het voorjaar en de vlinderstruiken in het najaar. Bij deze bedank ik hen voor deze mededeling. Een mens kan zich dus zo vergissen en helaas kan ik het in de film niet meer veranderen. Dus bij deze even recht gezet.
Kom je ook eens een bezoekje brengen bij mijn persoonlijke website. Hier vind je ook natuurcolumns, gedichten met en zonder boodschap maar ook mooie columns, documentaties, films, muziek en veel meer, dus wees welkom en laat je verrassen: Gedichten en verhalen uit het leven waar ook veel natuur weetjes en ander natuurleven te lezen zijn en waar veel meer is verweven in woord en beeld.
Echt ook een aanrader voor jou. Zal het echt waarderen als je op visite komt.
Nu is het tijd om heerlijk te gaan wandelen in deze mooie heemtuin. En meer hiervan vind jij ook op mijn YT kanaal. Bekijk mijn fotografie die ik hier heb gemaakt. Want ik kan het hier niet allemaal plaatsen gaan en zo kan je het vast ook veel beter zien. Ik tracht altijd mooie rustige muziek erbij te plaatsen.
Aan de oever van de Rijn in de provincie Gelderland ligt het prachtige KasteelDoorwerth.Het kasteel is eigendom van het Geldersche Landschap en Kastelen. Bij kasteel Doorwerth is sinds 2006 een nieuwe historische moestuin ingericht op de plaats waar deze vroeger in 1643 bij het kasteel werd aangelegd.
Het is een tuin met een verleden waarin is te zien welke groenten er toen in dergelijke tuinen werden verbouwd ten behoeve van de op het huis wonende familie. Daarnaast is het ook de bedoeling om in een verder stadium van deze tuinontwikkeling dat er ook weer oude kweekmethoden worden gebruikt.
Maar ook dat oude groente rassen hier weer worden verzameld. Menige vind je al hier in de moestuin van kasteel Doorwerth terug als je goed rond kijkt. Neem dus de tijd om te wandelen in deze mooie moestuin. En er is altijd wel iemand die je vragen wilt beantwoorden.
Bij de ingang van deze tuin kan je bij het poortje kan ook een brochure mee nemen die je ook veel vertellen zal over het verleden en wat zij van plan zijn. Ik geef jou hieronder er een klein stukje uit. Want het is echt teveel om alles hierover te schrijven.
In 1643 legde Schellard van Obbendorf, de toenmalige eigenaar van Doorwerth rondom het kasteel een een hoge dijk aan om deze te beschermen tegen hoog water en bij overstromingen. Binnenin werd er ruimte gemaakt voor een nieuwe groentetuin. Voorheen lag deze tuin op de voorhof. Het was toen wel zo dat het aannemelijk was in die tijd dat deze ook werd ontworpen in de stijl van het Hollandse classicisme.
Elk kasteel had vroeger ook een groentetuin waar men zelf gebruik van maakte, maar helaas zijn er al vele verdwenen om plaats te maken voor tuinen in de barokstijl of een andere landschapsstijl.
Maar kasteel Doorwerth heeft de tuin nog altijd in zijn bezit. Alle bloemen, planten, kruiden en groenten worden hier zelf gekweekt en ook gebruikt in de keuken van het hotel en restaurant bij bereiding van menige recepten.
Ik heb hier eens heerlijk rond gewandeld en heb verschillende kruiden, groente , gewassen en bloemen ontmoet die ik ook nog niet kende. Bij sommige stonden wel bordjes en zo kon ik ook meer leren over menige soorten die men hier kweekt.
In menige kasteeltuin kwam je vroeger ook andere groente tegen dan in de tuinen van de gewone man. De edelen hadden vroeger veel internationale contacten en kwamen hierdoor met verfijnde groenten in aanraking. Natuurlijk wilden zij die dan ook in hun eigen tuin gaan kweken, aan eigen gasten voorzetten.
Daarom staan er hier ook Artisjokken, snijbiet, kardoen, rabarber, schorseneren, pompoenen en meer groentesoorten die pas in de 20ste eeuw in gewone tuin of bij de groenteboer te vinden waren. Later kwamen er dus ook bloemen bij die men ook gewoon kan eten, of kan gebruiken in of bij een gerecht.
Ook kwam ik nog Brave Hendrik tegen. Nee niet een aardige man maar een spinazie soort en hier is hij niet echt vergeten hoor. Zijn Latijnse naam is Chenopodium bonus-henricus. Moeilijke naam he?
Maar het is best een lekkere jongen, als je weet hoe je hem behandelen moet. Hij heeft ook een milde en zachte smaak. Hij was alleen verlegen en dook steeds weg en wilde niet echt op de foto maar hier heb je hem voor het geval je deze ook eens wilt ontmoeten en hem uit wilt gaan testen.
En dit wist je vast ook niet van Brave Hendrik.
Dus geef ik even deze tips erbij mocht je hem eens ontmoeten:
De sappige bladeren van ‘Brave Hendrik’ smaken mild en zacht, worden bereidt als Spinazie, (waar Brave Hendrik ook nauw aan verwant is). Serveer het met een klontje boter. Het jonge blad smaakt ook heerlijk in een salade, het heeft een milde, zachte smaak. Jonge (gebleekte) Brave Hendrik-scheuten worden als Asperges of als Zee-kool bereidt en zijn veruit het lekkerste deel van de plant. Van de bladeren kan ook een heilzame thee worden getrokken, die goed werkt tegen o.a. darmkrampen.
Zelfs de bloemen van Brave Hendrik kunnen, na koken, worden gegeten. Als je hem leert kennen is hij dus best wel aardig, Deze groene ‘bloem-kluwens’ groeien in pluimen, aan de top van de stengels. De jonge en malse bloem-pluimen kunnen in stukjes versneden uitstekend gekookt worden, zoals Asperges. Ze hebben dan zelfs een betere, sterkere smaak dan Spinazie.
Maar nu weer terug naar de moestuin want heb nog even wat te vertellen aan jou:
Op de hoek van de randbedden zie je als je erin wandelt staketsels met oude klimrozen staan. En dit is waarschijnlijk ook wel een tip voor jou lezer. Want deze rozen zijn er niet alleen om deze tuin te verfraaien maar ook om hen op tijd te waarschuwen voor schimmelziekten in de tuin.
Daar voor zijn rozen uitermate vatbaar. Op deze manier worden zij ook gebruikt in de wijngaarden. Dat is best wel een mooi weetje erbij voor jou. Zelfs ik wist dit niet. Geef je alvast een voorproefje van menige roos die ik mocht ontmoeten:
Het is ook de bedoeling van hen om in deze tuin steeds meer oude groentegewassen en oude rassen te gaan kweken en op de manier zoals het vroeger gebruikelijk was. Naast de verfijnde groente zijn dat dus ook oude rassen zoals kool, sla, snijbiet, worteltjes en bietjes. Ik ben zelf erg dol op snijbiet (maak je gereed net als andijvie) en ook dat hadden zij hier. Want dat kan ik helaas niet in een winkel kopen.
Ontmoette ook de gele courgette en deze is heerlijk voor een soep of te gebruiken in andere gerechten. Kende wel een andere kleur en had de gele nog nooit ontmoet. Jij wel??Je kan er heerlijke gerechten mee maken. Maar de soep vond ik toch wel het lekkerst.
Je zal ook deze ontmoeten in onderstaande film en mocht je meer willen ontmoeten dan is deze tuin echt een aanrader voor jou. Het wordt door vele vrijwilligers bijgehouden en onderhouden en zij zorgen voor een heerlijke moestuin met ook veel bloemenbedden erin waar jij ook van kan en mag genieten als jij eens dit bezoekt.
En jij kan hen ontmoeten en proeven in het theehuis/ restaurant van het kasteel of wat groente kopen in de kasteel winkel. Ik vond het een heerlijke gezellige ontmoeting en deel met jou graag mijn wandeling. Ben wel benieuwd hoe je mijn video zal vinden.
Bedankt voor je bezoek en enige reactie en ik wens jou voor elke dag een mooie dag en dat jij er ook plezier aan beleven mag.
En wandel je ook gezellig mee door de moestuin van Kasteel Doorwerth?
Wees ook welkom op mijn eigen website Gedichten en verhalen uit het leven waar ook veel op jou wacht: https://tinedejong.blogspot.com
Ook hier vind je veel natuur weetjes en veel meer.