Deel met jou mijn wandeling met mooie herfstkleuren :
🍁 Herfstgroetjes, Gijsbert van Andelpark in Gorinchem-Gorkum
Wandel jij ook gezellig met mij mee?
Op mijn andere website https://tinedejong.blogspot.com vind je ook mooie klanken in woord en beeld. Kom je ook eens daar gezellig op visite? alvast bedankt.
In dit mooie natuurgebied was ik al eerder in een andere seizoen, maar steeds als ik hier op visite bent ontmoet ik weer andere gezichten die zich naar mij oprichten. Het is een natuurgebied wat ook steeds weer veranderd en mij dan laat ontmoeten wat voor diversiteit hier is aan bomen, struikgewas, riet en veel meer.
In de provincie Zuid-Holland en tussen Boven-Hardinxveld en Gorinchem ligt dit prachtig natuurgebied waar het heerlijk wandelen is. Men noemt dit ook wel eens de Dortse Avelingen. Het ligt buitendijks aan de oever van rivier de Merwede.
Aan de voet van de Nieuwe Wolpherensedijk zie jij hier vijf huizen op de dijk net voor of net na de brug naar Schelluinen. Op het parkeerterrein bevindt zich waar de wandelpaden beginnen ook een informatiebord over dit gebied. Het ligt ten westen van de brug tussen Gorinchem en Sleeuwijk. Deze brug is vanuit het gebied goed te zien. En die zal je vast ook ontmoeten in mijn film.
Want wie geduld heeft en hou van de natuur en alles erin zal vast ook deze ontmoetingen ontvangen. Maar laat de natuur met rust als deze erom vraagt want ook dat is erg belangrijk dat jij ook luistert naar hen in de natuur en naar hen allen die erin leven.
De Avelingen is een Nederlands natuurgebied tussen Gorinchem en Hardinxveld-Giessendam van ongeveer 100 ha. Het gebied ligt ingeklemd tussen de Boven Merwede en het Kanaal van Steenenhoek. Het industrieterrein dat aan dit kanaal is ontstaan, heet ook "De Avelingen". Het gebied is in beheer bij Staatsbosbeheer.
Ik heb al eerder geschreven over dit natuurgebied en die kan je ook op deze website kan terug vinden. Probeer het zoek-vak maar uit op de website zelf. Druk bv Avelingen in of natuurgebied Avelingen en zie wat jij dan zal ontvangen. Echt je zal dan ook het verschil zien hoe dit natuurgebied steeds maar weer veranderd. De planten aan de waterkant van Rivier de Boven Merwede zijn ook altijd anders die tevoorschijn komen bij elk seizoen.
De Balsemien groot en klein was ditmaal in grote getale aanwezig langs de waterkant van rivier de Grote Merwede. Dit is echt een woekerplant die de andere natuur belemmert. Goed voor de bijen dat wel en andere insecten maar men is hier niet zo erg blij dat deze steeds meer hier verschijnt.
Zie de foto hieronder:
Naast grasland zijn er ook stukjes wilgenbos te vinden in het gebied. Hier komen onder andere bevers voor. Maar die heb ik bij al mijn ontmoetingen hier in dit gebied nog steeds niet ontmoet maar je weet maar nooit of de bever zich ook eens aan mij laat zien. Weilanden, grienden, elzenbossen, hoge bomen, kreken, waterplassen en zandoevers wisselen elkaar hier af.
En ik zag dat men nu ook gezellige picknickbankjes en vuilnisbakken hebben neergezet want ja die ontbraken in mijn vorige wandelingen hier wel. Want het moet geen rotzooi worden in dit mooi gebied. Zit deze te vol, neem dan A.U.B uwe rommel terug mee naar huis. Want het kan dieren dood maken.
Het is hier ook een prachtig natuurgebied vol met diverse insecten ( zie boven)en ook waar je als je geluk heeft vele soorten vlinders en libellen kan tegenkomen. In het gebied zie je jij ze ook boven je vliegen maar echt rust hadden zij niet dus kon ik maar de bekende op de foto zetten die je in de film wel zal ontmoeten.
Maar deze waren best groot dus wil je libellen spotten dan ook maar eens hierheen komen hoor. Al bij al dus echt een gebied voor jou en echt een aanrader voor wie volop wil genieten van een pracht stukje natuur. Steeds als ik hier komt ontmoet ik weer andere mooie gezichten en zie dat de natuur hier ook heel goed haar werk doet.
Wellicht ga ik in de winter nog eens terug want als het echt heeft gesneeuwd of het zal hebben gevroren krijg ik vast ook mooie natuurgezichten in dit mooie gebied te zien. Maar ja we hebben het helaas niet voor het zeggen wat het seizoen ons allen zal gaan brengen.
Heb jij een viervoeter dan mag deze ook mee hoor maar op bepaalde plekken moet deze wel even aan de lijn omdat hier ook soms runderen en ook andere dieren kunnen zijn. Maar dat wordt ook hier netjes aangegeven waar het wel en niet mag.
Verder ontmoet je hier een diversiteit aan bomen en met andere mooie gezichten. Ik zie soms zelfs iets in een boom en wellicht jij ook. Ik geef je hierbij twee mooie. En wat zie jij erin? Is het soms dat de boom jouw wat wil vertellen?
Het natuurgebied Avelingen is ook een geliefde broedplaats van vele weidevogels. Je hebt zelfs misschien het geluk om de ijsvogel te ontmoeten want ook deze zit hier vaak. In de broedtijd is ook een gedeelte van dit gebied wel afgesloten zodat zij in alle rust kunnen broeden.
De graslanden worden dan ook later gemaaid want men wil niet dat men de vogels gaat storen. Ik heb de ijsvogel nog niet ontmoet maar wie weet gebeurd dit ook nog wel eens want ik hou van onverwachte ontmoetingen op mijn pad. En wellicht spot jij deze wel als je eens hier naar toe zal gaan. Want ze zijn hier al eens gezien .
En dan zal je vast ook ontdekken hoe geweldig het hier is om te wandelen. Maar die ik niet alleen heerlijk vond maar ook menige vlinders en andere insecten en andere diertjes.
En ook koeien genoten bij rivier de Merwede van deze stralende nazomerzon. Deze wandeling heb ik gedaan in deze mooie warme maand September met een heerlijke nazomerzon maar ook met geweldig mooie ontmoetingen. Wel wat ingezoomd voor deze foto.
En met de foto boven sluit ik dit schrijven af. Natuurgroetjes van mij Tine weer en Wens je op deze website veel lees en kijkplezier.
Kom ook eens op visite bij die van mijn wat persoonlijke site en heet
met soms ook een boodschap voor jou in de woorden geweven en mens, natuur, leven en meer zal jij hier ook vinden.
Ik deel de natuur soms hier en soms daar zodat het wat gevarieerd is. en wil je deze website of mijn andere volgen gaan kopieer dan de linken en zet deze in je leeslijst of blogroll https://catherinetine.blogspot.com
en de andere https://tinedejong.blogspot.com en je mist niks meer.
Hoeveel insecten en dieren zal jij nu ontmoeten in deze film van dit mooie natuurgebied?
Dat hoor ik graag eens als reactie onder deze beschrijving. Wandel je met mij mee? Zet wel je naam als je reageren wilt en laat de andere open als je anoniem wilt reageren, want geheel anoniem worden verwijderd. Dan gewoon op publiceren klikken.
Bedankt voor je bezoek en ik zie je graag een andere keer op deze website terug.
De natuur is mijn passie en zal het ook altijd zijn.
Dit gedicht hieronder is gebaseerd op een waar verhaal van een liefde en een vriendschap tussen een dierenvriendin en haar paard. En dat verhaal in dichtvorm wil ik graag met je delen. Het is geschreven door mij in 2013 en nu hier ook op mijn website geplaatst.
Een merrie had het leven verloren
nadat haar veulen was geboren
De eigenaresse is toen zelf het kleine
veulentje met de fles toen voeden gegaan
totdat het dier op eigen benen kon staan.
Het werd een echte vriendschap tussen die twee
Zij deden samen later ook aan vele paardenshows mee
Gaven elkander liefde en Kracht, Moed en geborgenheid
dit edele dier kreeg vele medailles en bekers aangereikt.
Nu woont haar paard op zo een rust boerderij maar
de eigenaresse woont in een bejaardentehuis er vlakbij
En zij ging ook regelmatig naar haar paard want
voor haar was deze vriendschap heel erg veel waard.
Op mijn andere website Gedichten en Verhalen uit het leven vind jij bij hetzelfde gedicht een andere mooie live video eronder. wat ik ook eens gefilmd had.
Soms kan het geluid van regen en onweer ook ontspannend werken om er slechts naar te luisteren. En ik deel een video die ik heb gefilmd vanaf mijn balkon toen het eens weer regende met onweer erbij:
Ditmaal neem ik Tine, jou eens mee naar een prachtige heemtuin die Bij het streeknatuurcentrum hoort van de Natuur en Vogelwacht De Alblasserwaard en die ook in het Alblasserbos is te bezoeken. Want de Alblasserwaard is heel mooi en er is veel te zien en te ontdekken en dus ook kan je heerlijk struinen in deze heemtuin. Hier in de tuin is het op kleine schaal nagebouwd zodat jij kan zien en ontmoeten hoe mooi dit landschap wel niet is.
De educatieve heemtuin ligt op 50 meter, schuin achter het Streeknatuurcentrum De Alblasserwaard. Het Natuurcentrum valt onder Papendrecht en is te vinden iets voorbij het Dorp Wijngaarden op de Matenaweg 1 maar van de andere zijde kan je dit ook ontmoeten. Onder de film zie je een link in het zwart waar je op kan drukken en dan zie je de locatie. Probeer ook de labels eens uit want zo kom je ook in andere natuurwoorden.
Ik was al eerder hier geweest en heb toen ook heerlijk rond gewandeld in het Alblasserbos, wat hier ook naast ligt en ook menige bezoeken aan de tuin had ik gebracht in een eerder seizoen.
Ditmaal ging ik eens in de zomertijd en zag dat er weer heel wat veranderd was en het gaf mij weer de uitnodiging om deze heemtuin binnen te treden.
Ik ontmoette een groot diversiteit aan bloemen, struiken en veel meer. Het is hier erg leerzaam voor zowel groot als klein om hier rond te wandelen.
In het natuurcentrum kan je tevens een folder halen wat je zoal kan ontmoeten in deze mooie heemtuin. Er is bij de ingang bij de ingang hek ook een paal met box waar soms ook een folder inzit. Is deze leeg vraag er dan naar in het natuurcentrum. Je zal vast ook wel veel vlinders tegenkomen zoals ik (zie onderstaande foto's)ook mocht ontmoeten.
Maar ik heb nog veel meer ontmoet. In het voorjaar was ik hier ook en kon toen genieten van een heerlijk kwaakconcert uit de poelplas waar ik ook een film van hebt gemaakt en deze kan je ook terug ontmoeten op mijn YouTube kanaal.
Deze heemtuin die behoort bij de Natuur en Vogelwacht" De Alblasserwaard" maak jij tevens ook kennis met diverse soorten beplantingen, sloten, weiden, hooilandjes ringslang hopen en ook zal jij bij een wandeling met of zonder gids veel insecten en bloemen en planten ontmoeten.
Er is in deze heemtuin ook verschillende landschapselementen nagebouwd zoals ze in de Alblasserwaard voorkomen, bijvoorbeeld een hooilandje, heemtuin, grienden en ook een moeras en een paddenpoel. Tevens kunt u hier een insectentuin, vleermuisbuis en labyrint bewonderen.
Ik ontmoette onder andere nu heel veel vlinders in verschillende soorten en menig zweefvlieg en andere kleine insecten die zich hier prima op hun gemak voelen.
Maar ook ontmoette ik bij de insectenmuur in deze Heemtuin een wild konijn (of was het nu een haas??) die gewond was in het gezicht. Net onder zijn oog zag ik een flinke wond maar na vele pogingen kreeg ik helaas het diertje niet te pakken. Ik heb dit wel doorgegeven aan 1 van de vrijwilligers en de plek aangeduid waar deze steeds gaat zitten. Hopelijk kunnen zij wel wat voor dit diertje betekenen. Je ziet deze terug in mijn film. Je zal ook enige mesthopen ontmoeten die zijn hier special voor de ringslangen gemaakt.
Door gebruik te maken van mesthopen kan de soort zich handhaven in gebieden die normaliter te koud zijn voor succesvolle incubatie van eieren. Mesthopen zijn echt de ideale kraamkamers voor de ringslangen en hun eieren. Helaas heb ik zelf hier nog geen ringslang ontmoet, maar wie weet gebeurd dit nog eens een keer geheel onverwachts. Want ik hou namelijk van het onverwachte op mijn pad en ik heb hier in de tuin al mooie ontmoetingen mogen ontvangen. Ook egels kan je hier tegenkomen want die zoeken hier soms ook hun voedsel.
Wat ook zeker een aanrader is om eens de kleine beestjes-pad een grondige kijkbeurt te gaan geven met of zonder kinderen want dat is heel interessant om te ontdekken wat daar allemaal leeft.
Maar als je de folder mee neemt die gratis verkrijgbaar is in het centrum dan is er heel veel te zien en daarin staat ook alle informatie die je nodig hebt. In het natuurcentrum kan je ook loep potjes verkrijgen maar ook zoekkaarten die je kan gebruiken bij je onderzoek.
Maar nog veel meer, en in Het natuurcentrum kan je in een ingericht hoekje vinden met een microscoop en hier wat kleine beestjes bekijken die hier al voor je klaar staan. Heb nog een mooie foto erbij van een insect die jij vast wel kent:
Echt jij zal je hier echt niet vervelen als jij van de natuur houdt. Er zijn hier bij de zithoeken binnen ook natuurboekjes te lezen maar deze zijn hier ook te koop. In de binnenkomst hal staan ze al op je te wachten. Onder het genot van een drankje met heerlijke eigengemaakte appeltaart kan je even bijkomen van de wandeling en genieten van de dieren in de vitrines of de mooie schilderijen aan wanden die elke keer veranderen. Voor de kinderen is er ook een leerzaam hoekje ingericht, waar zij ook gezellig kunnen vertoeven terwijl ouders genieten van hun drankje.
En weet je wat ik ook zo mooi vond en jij wellicht ook? Dat ze de tuin hebben nagebouwd via een staande wand en daarin zijn ook kijkgaatjes gemaakt en verlicht zodat jij kan zien wat erop die plek aanwezig is waar je dan inkijkt. Deze moet je niet overslaan bij een bezoek want je leert er echt veel van.
Ik heb in elk geval volop genoten en kon wel uren daar in de heemtuin rond wandelen. ik keer zeker nog eens terug en wie weet wat ik dan weer zal zien want het veranderd met de dag en het seizoen. En misschien maak ik daar wel weer een mooie film of live filmpje van.
Als laatste foto geef ik je hierbij nog een mooi aangelegd klein tuintje net achter het Natuurcentrum want dit vond ik ook erg mooi gemaakt en wellicht ook een kleine tip voor jou.
De heemtuin en het Streeknatuurcentrum wordt door menige vrijwilligers onderhouden en wil bij deze ook 2 van de vrijwilligers bedanken voor menige info die ik mocht ontvangen bij mijn wandeling in de tuin. Ik was hier al eerder geweest en heb toen de kikkers gefilmd en de werkmieren . En allen staan op mijn YT kanaal in een afspeellijst vanuit het Alblasserbos waar menige wandelingen staan.
In het Natuurcentrum zelf is ook heel veel te zien en te leren en je kan hier ook genieten van een hapje en een drankje en wil je meer info, dan staan de vrijwilligers hier altijd voor je klaar.
En ben je uitgekeken in de Heemtuin dan kan je nog een mooie boswandeling gaan doen in het Alblasserbos waar ook een planeten route is uitgezet en ook deze folder kan je gratis ophalen in dit natuurcentrum.
In deze link in blauw Het Alblasserbos vind je meer over het Alblasserbos zelf, wil je hier ook eens gaan wandelen. Want dan weet je een beetje wat je zal ontmoeten. Al veranderd het bos steeds.
Bedankt voor je bezoek en ben benieuwd hoe jij mijn ontmoetingen zal vinden in onderstaande film
Streeknatuurcentrum Alblasserwaard - Educatieve Heemtuin
Nog even een nawoord want ik ontving een reactie van de Heemtuin zelf betreffende de witte sering in mijn filmpje:
Op de foto waarbij staat witte sering staat, is niet de sering maar een witte vlinderstruik. Seringen bloeien in het voorjaar en de vlinderstruiken in het najaar. Bij deze bedank ik hen voor deze mededeling. Een mens kan zich dus zo vergissen en helaas kan ik het in de film niet meer veranderen. Dus bij deze even recht gezet.
Kom je ook eens een bezoekje brengen bij mijn persoonlijke website. Hier vind je ook natuurcolumns, gedichten met en zonder boodschap maar ook mooie columns, documentaties, films, muziek en veel meer, dus wees welkom en laat je verrassen: Gedichten en verhalen uit het leven waar ook veel natuur weetjes en ander natuurleven te lezen zijn en waar veel meer is verweven in woord en beeld.
Echt ook een aanrader voor jou. Zal het echt waarderen als je op visite komt.
Nu is het tijd om heerlijk te gaan wandelen in deze mooie heemtuin. En meer hiervan vind jij ook op mijn YT kanaal. Bekijk mijn fotografie die ik hier heb gemaakt. Want ik kan het hier niet allemaal plaatsen gaan en zo kan je het vast ook veel beter zien. Ik tracht altijd mooie rustige muziek erbij te plaatsen.
Aan de oever van de Rijn in de provincie Gelderland ligt het prachtige KasteelDoorwerth.Het kasteel is eigendom van het Geldersche Landschap en Kastelen. Bij kasteel Doorwerth is sinds 2006 een nieuwe historische moestuin ingericht op de plaats waar deze vroeger in 1643 bij het kasteel werd aangelegd.
Het is een tuin met een verleden waarin is te zien welke groenten er toen in dergelijke tuinen werden verbouwd ten behoeve van de op het huis wonende familie. Daarnaast is het ook de bedoeling om in een verder stadium van deze tuinontwikkeling dat er ook weer oude kweekmethoden worden gebruikt.
Maar ook dat oude groente rassen hier weer worden verzameld. Menige vind je al hier in de moestuin van kasteel Doorwerth terug als je goed rond kijkt. Neem dus de tijd om te wandelen in deze mooie moestuin. En er is altijd wel iemand die je vragen wilt beantwoorden.
Bij de ingang van deze tuin kan je bij het poortje kan ook een brochure mee nemen die je ook veel vertellen zal over het verleden en wat zij van plan zijn. Ik geef jou hieronder er een klein stukje uit. Want het is echt teveel om alles hierover te schrijven.
In 1643 legde Schellard van Obbendorf, de toenmalige eigenaar van Doorwerth rondom het kasteel een een hoge dijk aan om deze te beschermen tegen hoog water en bij overstromingen. Binnenin werd er ruimte gemaakt voor een nieuwe groentetuin. Voorheen lag deze tuin op de voorhof. Het was toen wel zo dat het aannemelijk was in die tijd dat deze ook werd ontworpen in de stijl van het Hollandse classicisme.
Elk kasteel had vroeger ook een groentetuin waar men zelf gebruik van maakte, maar helaas zijn er al vele verdwenen om plaats te maken voor tuinen in de barokstijl of een andere landschapsstijl.
Maar kasteel Doorwerth heeft de tuin nog altijd in zijn bezit. Alle bloemen, planten, kruiden en groenten worden hier zelf gekweekt en ook gebruikt in de keuken van het hotel en restaurant bij bereiding van menige recepten.
Ik heb hier eens heerlijk rond gewandeld en heb verschillende kruiden, groente , gewassen en bloemen ontmoet die ik ook nog niet kende. Bij sommige stonden wel bordjes en zo kon ik ook meer leren over menige soorten die men hier kweekt.
In menige kasteeltuin kwam je vroeger ook andere groente tegen dan in de tuinen van de gewone man. De edelen hadden vroeger veel internationale contacten en kwamen hierdoor met verfijnde groenten in aanraking. Natuurlijk wilden zij die dan ook in hun eigen tuin gaan kweken, aan eigen gasten voorzetten.
Daarom staan er hier ook Artisjokken, snijbiet, kardoen, rabarber, schorseneren, pompoenen en meer groentesoorten die pas in de 20ste eeuw in gewone tuin of bij de groenteboer te vinden waren. Later kwamen er dus ook bloemen bij die men ook gewoon kan eten, of kan gebruiken in of bij een gerecht.
Ook kwam ik nog Brave Hendrik tegen. Nee niet een aardige man maar een spinazie soort en hier is hij niet echt vergeten hoor. Zijn Latijnse naam is Chenopodium bonus-henricus. Moeilijke naam he?
Maar het is best een lekkere jongen, als je weet hoe je hem behandelen moet. Hij heeft ook een milde en zachte smaak. Hij was alleen verlegen en dook steeds weg en wilde niet echt op de foto maar hier heb je hem voor het geval je deze ook eens wilt ontmoeten en hem uit wilt gaan testen.
En dit wist je vast ook niet van Brave Hendrik.
Dus geef ik even deze tips erbij mocht je hem eens ontmoeten:
De sappige bladeren van ‘Brave Hendrik’ smaken mild en zacht, worden bereidt als Spinazie, (waar Brave Hendrik ook nauw aan verwant is). Serveer het met een klontje boter. Het jonge blad smaakt ook heerlijk in een salade, het heeft een milde, zachte smaak. Jonge (gebleekte) Brave Hendrik-scheuten worden als Asperges of als Zee-kool bereidt en zijn veruit het lekkerste deel van de plant. Van de bladeren kan ook een heilzame thee worden getrokken, die goed werkt tegen o.a. darmkrampen.
Zelfs de bloemen van Brave Hendrik kunnen, na koken, worden gegeten. Als je hem leert kennen is hij dus best wel aardig, Deze groene ‘bloem-kluwens’ groeien in pluimen, aan de top van de stengels. De jonge en malse bloem-pluimen kunnen in stukjes versneden uitstekend gekookt worden, zoals Asperges. Ze hebben dan zelfs een betere, sterkere smaak dan Spinazie.
Maar nu weer terug naar de moestuin want heb nog even wat te vertellen aan jou:
Op de hoek van de randbedden zie je als je erin wandelt staketsels met oude klimrozen staan. En dit is waarschijnlijk ook wel een tip voor jou lezer. Want deze rozen zijn er niet alleen om deze tuin te verfraaien maar ook om hen op tijd te waarschuwen voor schimmelziekten in de tuin.
Daar voor zijn rozen uitermate vatbaar. Op deze manier worden zij ook gebruikt in de wijngaarden. Dat is best wel een mooi weetje erbij voor jou. Zelfs ik wist dit niet. Geef je alvast een voorproefje van menige roos die ik mocht ontmoeten:
Het is ook de bedoeling van hen om in deze tuin steeds meer oude groentegewassen en oude rassen te gaan kweken en op de manier zoals het vroeger gebruikelijk was. Naast de verfijnde groente zijn dat dus ook oude rassen zoals kool, sla, snijbiet, worteltjes en bietjes. Ik ben zelf erg dol op snijbiet (maak je gereed net als andijvie) en ook dat hadden zij hier. Want dat kan ik helaas niet in een winkel kopen.
Ontmoette ook de gele courgette en deze is heerlijk voor een soep of te gebruiken in andere gerechten. Kende wel een andere kleur en had de gele nog nooit ontmoet. Jij wel??Je kan er heerlijke gerechten mee maken. Maar de soep vond ik toch wel het lekkerst.
Je zal ook deze ontmoeten in onderstaande film en mocht je meer willen ontmoeten dan is deze tuin echt een aanrader voor jou. Het wordt door vele vrijwilligers bijgehouden en onderhouden en zij zorgen voor een heerlijke moestuin met ook veel bloemenbedden erin waar jij ook van kan en mag genieten als jij eens dit bezoekt.
En jij kan hen ontmoeten en proeven in het theehuis/ restaurant van het kasteel of wat groente kopen in de kasteel winkel. Ik vond het een heerlijke gezellige ontmoeting en deel met jou graag mijn wandeling. Ben wel benieuwd hoe je mijn video zal vinden.
Bedankt voor je bezoek en enige reactie en ik wens jou voor elke dag een mooie dag en dat jij er ook plezier aan beleven mag.
En wandel je ook gezellig mee door de moestuin van Kasteel Doorwerth?
Wees ook welkom op mijn eigen website Gedichten en verhalen uit het leven waar ook veel op jou wacht: https://tinedejong.blogspot.com
Ook hier vind je veel natuur weetjes en veel meer.
Kom ook eens gezellig lezen, kijken en luisteren op mijn andere website: Gedichten en Verhalen uit het leven
waar ook vele mooie feiten uit de natuur met leven, liefde is samen geweven in woord en beeld
en het is ook echt een website waar jij je vast niet verveeld.
Natuurgroetjes van mij, Tine 🐿️
Mijn ontmoetingen voor jou: Mooie natuurwandeling in de Biesbosch
Wandel je ook gezellig mee? Ben benieuwd hoe je mijn fotografie vind.
Wist jij ook dat alle wadden bodems vol met dierenleven zitten? Je hebt vast wel eens een wandeling met of zonder gids over het wad gelopen bij het lage getij. Er zitten ook veel dieren eronder die je wellicht niet zo vaak ziet als je erover wandelt. En wist jij dat deze dieren die op of in de wadden bodem leven ook best echte bikkels genoemd mogen worden? Want zij moeten wel bestand zijn tegen zowel de hitte als de kou maar ook tegen zout en zoet kunnen.
En zich tevens beschermen tegen het droogvallen en dan trachten te overleven in de zuurstofloze wad modder. Maar de volhouders kunnen profiteren van de grote hoeveelheid voedsel die de vloed tweemaal per dag voor hen aanvoert. Maar zij proberen ook niet het aas van menige vogel te worden want deze zijn altijd op jacht naar hen allen. De wadden pier is zo een gewild hapje voor menig dier, maar ook de mens wil deze graag hebben voor het vissen. Dus die wel overleven kunnen inderdaad wel bikkels genoemd worden toch?
Als je door de knieën gaat dan zie je ook veel meer op het wad. Aan de oppervlakte ziet men op het eerste gezicht eigenlijk alleen de de tandpastahoopjes van de wadpieren. Want de wadpieren eten het zand op terwijl ze aan het graven zijn.
De worm leeft in een U-vormige buis onder de grond. Aan de ene kant gaat het zand naar binnen waarna alle voedingsstoffen worden verteerd. Het zand heeft de worm niet langer nodig en het wordt dan ‘uitgepoept’ aan de andere kant. Om te kunnen overleven moet de wadpieren wel heel veel zand eten.
Wadpieren zijn ook gewild voedsel voor allerlei vogels. Het dier komt alleen uit de bodem tevoorschijn om zand uit te persen. En de wadvogels letten dan ook goed op en zodra ze een stukje wad pier ontdekken proberen ze het uit de grond te trekken. Meestal krijgen ze maar een heel klein stukje achterlijf te pakken hoor en niet de hele pier, zo stevig zit hij in het zand verstopt.
Het beestje leeft in diepe gangen onder het oppervlakte. En dat moet ook wel want elk ander dier is een vijand onder andere vogels, krabben, vissen en de roofzagers. De zeepier leeft van algen, afval en kleine wormpjes wat het tegenkomt. Zie de tekening rechtsonder maar eens hoe diep deze zit:
En met het hoge water zijn deze pieren ook niet veilig hoor, want dan liggen de vissen op de loer. Die houden ook wel van een smakelijk hapje.
De ingegraven zeepieren worden belaagd door platvissen, steltlopers, krabben en wormen en meestal op het moment dat ze hun staartstuk buiten de woonbuis steken om hun faeces kwijt te raken. De vissen eten in de meeste gevallen alleen het staartstuk. Dit deel kan echter snel regenereren.
Gemiddeld verliezen de zeepieren op deze manier wel 2 tot 4 keer per maand hun achterste. Dit staartstukje vormt daarmee een belangrijke voedselbron vooral voor de bot en de schol. Sportvissers op zee gebruiken ook meestal de wad-pieren (of zeepieren, zoals ze in de handel genoemd worden).
Het is een veel gebruikt (lok)aas voor het vangen van menige platvissen. Zeepieren worden met een(aardappel)riek uitgestoken in een lange gleuf
Gemiddeld zetten de de pieren(zie foto rechts)van de Waddenzee elk jaar een laag van zo'n 20 cm dikte over de gehele Waddenzee om. Zeepieren worden 15 tot 20 cm lang en leven zo een 6 tot 8 jaar.
Ze eten zand waaruit algen en detritus worden gefilterd waarna het overtollige zand terug wordt uitgescheiden onder de vorm van typische hoopjes. Dit herken je aan de u-vormige sporen op het zand. Ze komen ook soms voor op het laagstrand in concentraties van 50 of meer individuen per vierkante meter voor en vormen een essentiële schakel in de voedselketen.
Hier een mooie foto van deze hoopjes voor jou dan weet je alvast hoe ze er uit zien als jij eens een strand of wad bezoekt. Je hebt vast eens als kind op het strand van die druiptorens gemaakt met je vingers vroeger van zand en water en daar lijkt het wel een beetje op.
Wad bodem dieren hebben in de getijdengebieden met extreme omstandigheden te maken. Allereerst vallen de wadplaten twee keer per etmaal droog. Er zijn sterke wisselingen in temperatuur en zoutgehalte. Sommige wad-bewoners vermijden de ellende door tijdelijk naar elders te vertrekken. Zo trekken garnalen en krabben bij de eb naar de geulen en met vloed gaan zij weer terug naar de wadplaten. In het najaar trekken ze naar open zee. Bodemdieren beschermen zich tegen de kou door zich diep in te graven.
Maar ook kruipen in de wad bodem dieren rond die ook andere bodemdieren zowel dood als levend eten. De Zeeduizendpoot is ook zo een rover die in de bodem leeft. De veelkleurige zeeduizendpoot(Hediste diversicolor, syn. Nereis diversicolor)is een borstelworm uit de familie Nereididae. Deze familie bestaat uit soorten die aanzienlijk van elkaar verschillen in formaat en gedrag. Sommige zijn extreem goede zwemmers, en fanatieke jagers op andere wormen, zoals de tot wel 40 centimeter grote zager(Nereis virens). Andere soorten houden zich meer op in de bodem. Zeeduizendpoten zijn ook kannibalistisch en gaan dus ook soortgenoten te lijf.
De veelkleurige zeeduizendpoot kan ook de zuurstofloze wad bodems domineren. Het diertje pakt wat hij pakken kan door te jagen en het te filteren. De veelkleurige zeeduizendpoot is echt een alleseter. Hij eet dus zowel dierlijk als plantaardig voedsel. Hij gebruikt ook meerdere voedingswijzen want ten eerste vergaard het dier de voedseldeeltjes die op de bodem liggen. Ook eet deze algen en andere soorten microscopische organismen die daar leven. Maar zij verorberen ook grotere dieren hoor zoals vele slakjes en andere pieren.
Wie eens gaat graven in de wadbodem en dan ook de uitgegraven grond nog eens uit zeven zal ontdekt wellicht ook wat andere bodemdieren zien zoals kleine garnalen, vlokreeftjes, allerlei wormen of misschien af en toe eens een zeester of verschillende soorten schelpdieren vinden.
Want een vierkante meter wadden bodem kan tientallen kokkels en wadpieren, honderden zeeduizendpoten, duizenden vlokreeftjes maar ook tienduizenden wad slakjes bevatten. Niet overal is de dichtheid even groot, maar over het geheel genomen is het wad wel zeer rijk aan bodemdieren. Het wad of strand kan jou ook echt mooie gezichten geven. En wellicht ga je ook eens door de knieën om te zien wat jij allemaal kan ontmoeten. Zeker als het heel goed heeft geregend kan je er veel ontdekken hoor.
Bedankt voor je bezoek en het lezen van dit blog namens mij Tine. En Hoop je nog eens terug te zien want er is voldoende te lezen en te ontdekken hier voor jou op deze website. En ben je op vakantie of je gaat nog dan wens ik jou een fijne vakantie
Wees ook welkom op mijn persoonlijke en andere website/blog want ook daar vind jij mooie natuur weetjes en veel meer. Gedichten en verhalen uit het Leven: https://tinedejong.blogspot.com
Vingerhoedskruid komt uit de familie van de Weegbree (Plantaginaceae) en het geslacht digitalis. Overigens werd de plantensoort in het verleden ondergebracht in de Helmkruidfamilie (Scrophulariaceae). De tweejarige plant is een plant met een prachtige bloeiwijze, waarin de bloemen naar één kant wijzen. De plant komt in Nederland en België algemeen voor. Het houdt van de zon en ook van de schaduw.
Zij zijn ook vaak te zien in menige tuin maar dan zijn ze wel gekweekt. Een maal in de tuin vragen ze geen onderhoud want ze verzorgen zich zelf. Ook zie je vingerhoedskruid steeds meer verschijnen in het wild en ze geven vaak mooie gezichten en kleur aan menige bosrand of aan waterkant. Zo ook deze die ik heb ontmoet en die jij in onderstaande video van mij kan begroeten.
Vingerhoedskruid (Digitalis purpurea) wordt plusminus 30-150 cm groot. De plant heeft eironde tot lancetvormige bladeren, die aan de onderzijde grijs behaard zijn. De stengel en bloemstelen zijn bezet met korte, zachte haren. Vingerhoedskruid bloeit van mei tot oktober met meestal donkerrood gevlekte bloemen. Er zijn drie kleuren: donkerrood (hardroze), lichtpaars en wit. Om de rode vlek zit een witte rand. De witbloeiende planten worden soms als aparte soort gezien. De bloemkroon is 4-5 cm lang. Een plant kan meer dan negentig bloemen hebben en duizenden zaadjes.
Wat heel opvallend zijn de trossen met een weelde aan vele bloemen, dichtbij elkaar. Prachtige bloemen, meestal in het roze en met aparte vlekken aan de binnenkant van de klokjes-achtige bloemen. Bloeiend geeft de plant wel een lengte van 1 meter 50. Hoewel veel mensen het een onkruid vinden is het een kruidige plant. De bloei gebeurt van onder naar boven verlopend langs de stengel. Een bloempje is 4 tot 5 cm lang en past om een vinger als een vingerhoed (die wel wordt gebruikt bij naaiwerk) en daaraan heeft de plant zijn naam te danken ('digitus'=vinger). De bloei is van mei tot oktober.
Hommels en bijen komen graag naar deze bloemen op zoek naar nectar en verdwijnen er dan helemaal in. De hommels moeten in de bloemkroon kruipen om bij de nectar te kunnen komen. Soms wordt echter een gaatje in de bloemkroon gebeten om zo bij de nectar te kunnen komen. Aan een enkele plant kunnen meer dan negentig bloemen komen, waar weer duizenden zaadjes uit voortkomen. Nadat de bloem bestoven is ontstaat een zaaddoos, met daarin de kleine bruine zaadjes. Als deze zaaddoos rijp is geworden gaat die vanzelf open en komen de zaadjes vrij; waaruit weer vele nieuwe planten kunnen ontstaan.
De plant sterft hierna af. Binnen die twee jaar, in de winter, behoudt de plant zijn groene blad en is winterhard tot -25 graden. De plant is van oorsprong inheems (Midden-, Zuid- en West-Europa) en staat graag op een licht beschaduwde en open plaats. De grond moet enigszins vochtig maar ook niet al te nat zijn en kalkrijk en humusrijk. Het is vaak de zwakke zure grond waar het vingerhoedskruid goed op gedijt. Maar ook andere insecten komen reelmatig in deze bloem op op het blad. Zie onderstaande foto maar eens:
Nog wat geschiedenis erbij voor jou bij mijn woorden:
Vingerhoedskruid werd ook weleens Heksenkruid genoemd en is van oudsher ook onder andere namen bekend (geweest), zoals Pijpenkop, Poppenschoentje,Judasbeurs en Slangenbloem. Voor de eerste twee namen is de vorm van de bloem de inspiratie geweest, net als de voor de huidige naam. In een meer toverachtige associatie worden de bloemen wel als kaboutermuts of elfenschoentje gezien. Ook werd Vingerhoedskruid als één van de heksenkruiden beschouwd.
Dit zijn planten die volgens verhalen werden gebruikt omdat ze zekere stoffen bevatten die een zeer sterke werking kunnen hebben zoals hallucinogeen, verdovend, geneeskrachtig of rustgevend. Heksen en kruidengenezers die met kruiden werkten wisten de eigenschappen van deze planten of delen daarvan vroeger al te benutten. Heksenkruiden zijn niet zelden heel giftige planten en Vingerhoedskruid is daarop geen uitzondering: de werkzame stof bij deze plant is digoxine.
In de moderne geneeskunde werd Vingerhoedskruid ingezet bij de behandeling van sommige hartritmestoornissen; hiervoor wordt de werkzame stoffen uit de bladeren van de tweedejaars planten gewonnen. Het is in de handel onder de merknamen Lanoxin en Purgoxin.
Deze toepassing vindt dus zijn oorsprong in de volksgeneeskunde, waar de plant inmiddels niet meer wordt gebruikt. Het bleek te moeilijk om de juiste dosering te bepalen, waardoor het gevaar van overdosering te groot was.
Dus Let op: Vingerhoedskruid is giftig voor mens en dier en dat geldt voor alle delen van de plant, maar vooral voor de zaden en de bladeren!
Geniet van mijn ontmoetingen van deze mooie bloemen. Ik waardeer het altijd als je een reactie achterlaat over mijn schrijven. Maar anonieme worden niet (meer) geplaatst en ook niet die een blogger account hebben waar niks staat en dit is om spam te voorkomen want men kan altijd wel een naam aanmaken. Dank voor je begrip.
%20%C2%A9%20catherinetine.blogspot.com.jpg "Asieldierenlied © catherinetine.blogspot.com")
