Natuur en Vogelwacht - De Alblasserwaard en educatieve heemtuin

Ditmaal neem ik Tine, jou eens mee naar een prachtige heemtuin die Bij het streeknatuurcentrum hoort van de Natuur en Vogelwacht De Alblasserwaard en die ook in het Alblasserbos is te bezoeken. Want de Alblasserwaard is heel mooi en er is veel te zien en te ontdekken en dus ook kan je heerlijk struinen in deze heemtuin. Hier in de tuin is het op kleine schaal nagebouwd zodat jij kan zien en ontmoeten hoe mooi dit landschap wel niet is. 

De educatieve heemtuin ligt op 50 meter, schuin achter het Streeknatuurcentrum De Alblasserwaard. Het Natuurcentrum valt onder Papendrecht en is te vinden iets voorbij het Dorp Wijngaarden op de Matenaweg 1 maar van de andere zijde kan je dit ook ontmoeten. Onder de film zie je een link in het zwart waar je op kan drukken en dan zie je de locatie. Probeer ook de labels eens uit onder de film want zo kom je ook in andere natuurwoorden.

Ik was al eerder hier geweest en heb toen ook heerlijk rond gewandeld in het Alblasserbos, wat hier ook naast ligt en ook menige bezoeken aan de tuin had ik gebracht in een eerder seizoen. 

Ditmaal ging ik eens in de zomertijd en zag dat er weer heel wat veranderd was en het gaf mij weer de uitnodiging om deze heemtuin binnen te treden. 

Ik ontmoette een groot diversiteit aan bloemen, struiken en veel meer. Het is hier erg leerzaam voor zowel groot als klein om hier rond te wandelen. 

In het natuurcentrum kan je tevens een folder halen wat je zoal kan ontmoeten in deze mooie heemtuin. Er is bij de ingang bij de ingang hek ook een paal met box waar soms ook een folder inzit. Je zal vast ook wel veel vlinders tegenkomen zoals ik (zie onderstaande foto's)ook mocht ontmoeten.

Maar ik heb nog veel meer ontmoet. In het voorjaar was ik hier ook en kon toen genieten van een heerlijk kwaakconcert uit de poelplas waar ik ook een film van hebt gemaakt en deze kan je ook terug ontmoeten op mijn YouTube kanaal.


Deze heemtuin die behoort bij de Natuur en Vogelwacht" De Alblasserwaard" maak jij tevens ook kennis met diverse soorten beplantingen, sloten, weiden, hooilandjes ringslang hopen en ook zal jij bij een wandeling met of zonder gids veel insecten en bloemen en planten ontmoeten. 

Er is in deze heemtuin ook verschillende landschapselementen nagebouwd zoals ze in de Alblasserwaard voorkomen, bijvoorbeeld een hooilandje, heemtuin, grienden en ook een moeras en een paddenpoel. Tevens kunt u hier een insectentuin, vleermuisbuis en labyrint bewonderen. 

Ik ontmoette onder andere nu heel veel vlinders in verschillende soorten en menig zweefvlieg en andere kleine insecten die zich hier prima op hun gemak voelen.

Maar ook ontmoette ik bij de insectenmuur in deze Heemtuin een wild konijn (of was het nu een haas??) die gewond was in het gezicht. Net onder zijn oog zag ik een flinke wond maar na vele pogingen kreeg ik helaas het diertje niet te pakken. Ik heb dit wel doorgegeven aan 1 van de vrijwilligers en de plek aangeduid waar deze steeds gaat zitten. Hopelijk kunnen zij wel wat voor dit diertje betekenen. Je ziet deze terug in mijn film. Je zal ook enige mesthopen ontmoeten die zijn hier special voor de ringslangen gemaakt. 

Door gebruik te maken van mesthopen kan de soort zich handhaven in gebieden die normaliter te koud zijn voor succesvolle incubatie van eieren. Mesthopen zijn echt de ideale kraamkamers voor de ringslangen en hun eieren. Helaas heb ik zelf hier nog geen ringslang ontmoet, maar wie weet gebeurd dit nog eens een keer geheel onverwachts. Want ik hou namelijk van het onverwachte op mijn pad en ik heb hier in de tuin al mooie ontmoetingen mogen ontvangen. Ook egels kan je hier tegenkomen want die zoeken hier soms ook hun voedsel.

Wat ook zeker een aanrader is om eens de kleine beestjes-pad een grondige kijkbeurt te gaan geven met of zonder kinderen want dat is heel interessant om te ontdekken wat daar allemaal leeft. 

Maar als je de folder mee neemt die gratis verkrijgbaar is in het centrum dan is er heel veel te zien en daarin staat ook alle informatie die je nodig hebt. In het natuurcentrum kan je ook  loep potjes verkrijgen maar ook zoekkaarten die je kan gebruiken bij je onderzoek. 

Maar nog veel meer, en in Het natuurcentrum kan je in een ingericht hoekje vinden met een microscoop en hier wat kleine beestjes bekijken die hier al voor je klaar staan. Heb nog een mooie foto erbij van een insect die jij vast wel kent:

Echt jij zal je hier echt niet vervelen als jij van de natuur houdt. Er zijn hier bij de zithoeken binnen ook natuurboekjes te lezen maar deze zijn hier ook te koop. In de binnenkomst hal staan ze al op je te wachten. Onder het genot van een drankje met heerlijke eigengemaakte appeltaart kan je even bijkomen van de wandeling en genieten van de dieren in de vitrines of de mooie schilderijen aan wanden die elke keer veranderen. Voor de kinderen is er ook een leerzaam hoekje ingericht, waar zij ook gezellig kunnen vertoeven terwijl ouders genieten van hun drankje.

En weet je wat ik ook zo mooi vond en jij wellicht ook? Dat ze de tuin hebben nagebouwd via een staande wand en daarin zijn ook kijkgaatjes gemaakt en verlicht zodat jij kan zien wat erop die plek aanwezig is waar je dan inkijkt. Deze moet je niet overslaan bij een bezoek want je leert er echt veel van.

Ik heb in elk geval volop genoten en kon wel uren daar in de heemtuin rond wandelen. ik keer zeker nog eens terug en wie weet wat ik dan weer zal zien want het veranderd met de dag en het seizoen. En misschien maak ik daar wel weer een mooie film of live filmpje van.
Als laatste foto geef ik je hierbij nog een mooi aangelegd klein tuintje net achter het Natuurcentrum want dit vond ik ook erg mooi gemaakt en wellicht ook een kleine tip voor jou.

De heemtuin en het Streeknatuurcentrum wordt door menige vrijwilligers onderhouden en wil bij deze ook 2 van de vrijwilligers bedanken voor menige info die ik mocht ontvangen bij mijn wandeling in de tuin. Ik was hier al eerder geweest en heb toen de kikkers gefilmd en de werkmieren . En allen staan op mijn YT kanaal in een afspeellijst vanuit het Alblasserbos waar menige wandelingen staan.

In het Natuurcentrum zelf is ook heel veel te zien en te leren en je kan hier ook genieten van een hapje en een drankje en wil je meer info, dan staan de vrijwilligers hier altijd voor je klaar. 

En ben je uitgekeken in de Heemtuin dan kan je nog een mooie boswandeling gaan doen in het Alblasserbos waar ook een planeten route is uitgezet en ook deze folder kan je gratis ophalen in dit natuurcentrum. 

 In deze link in blauw Het Alblasserbos  vind je meer over het Alblasserbos zelf, wil je hier ook eens gaan wandelen. Want dan weet je een beetje wat je zal ontmoeten. Al veranderd het bos steeds.

Bedankt voor je bezoek en ben benieuwd hoe jij mijn ontmoetingen zal vinden in onderstaande film
Streeknatuurcentrum Alblasserwaard - Educatieve Heemtuin

Nog even een nawoord want ik ontving een reactie van de Heemtuin zelf betreffende de witte sering in mijn filmpje:

Op de foto waarbij staat witte sering staat, is niet de sering maar een witte vlinderstruik. Seringen bloeien in het voorjaar en de vlinderstruiken in het najaar. Bij deze bedank ik hen voor deze mededeling. Een mens kan zich dus zo vergissen en helaas kan ik het in de film niet meer veranderen. Dus bij deze even recht gezet.

Kom je ook eens een bezoekje brengen bij mijn persoonlijke website. Hier vind je ook natuurcolumns, gedichten met en zonder boodschap maar ook mooie columns, documentaties, films, muziek en veel meer, dus wees welkom en laat je verrassen: Gedichten en verhalen uit het leven waar ook veel natuur weetjes en ander natuurleven te lezen zijn en waar veel meer is verweven in woord en beeld.
Echt ook een aanrader voor jou. Zal het echt waarderen als je op visite komt.

Tekst, fotografie en videoslide © Tine de Jong 05-09-2016

Fotografie is genomen met een Canon Axus 185.

Nu is het tijd om heerlijk te gaan wandelen in deze mooie tuin en meer hiervan vind jij ook op mijn YT kanaal. Bekijk mijn fotografie die ik hier heb gemaakt. Want ik kan het hier niet allemaal zetten en zo kan je het vast ook veel beter zien. Ik tracht altijd mooie rustige muziek erbij te plaatsen.

Historische moestuin van Kasteel Doorwerth

Aan de oever van de Rijn in de provincie Gelderland ligt het prachtige Kasteel Doorwerth. Het kasteel is eigendom van het Geldersche Landschap en Kastelen. Bij kasteel Doorwerth is sinds 2006 een nieuwe historische moestuin ingericht op de plaats waar deze vroeger in 1643 bij het kasteel werd aangelegd. 

Het is een tuin met een verleden waarin is te zien welke groenten er toen in dergelijke tuinen werden verbouwd ten behoeve van de op het huis wonende familie. Daarnaast is het ook de bedoeling om in een verder stadium van deze tuinontwikkeling dat er ook weer oude kweekmethoden worden gebruikt. 

Maar ook dat oude groente rassen hier weer worden verzameld. Menige vind je al hier in de moestuin van kasteel Doorwerth terug als je goed rond kijkt. Neem dus de tijd om te wandelen in deze mooie moestuin. En er is altijd wel iemand die je vragen wilt beantwoorden. 

Bij de ingang van deze tuin kan je bij het poortje kan ook een brochure mee nemen die je ook veel vertellen zal over het verleden en wat zij van plan zijn. Ik geef jou hieronder er een klein stukje uit. Want het is echt teveel om alles hierover te schrijven. 

In 1643 legde Schellard van Obbendorf, de toenmalige eigenaar van Doorwerth rondom het kasteel een een hoge dijk aan om deze te beschermen tegen hoog water en bij overstromingen. Binnenin werd er ruimte gemaakt voor een nieuwe groentetuin. Voorheen lag deze tuin op de voorhof. Het was toen wel zo dat het aannemelijk was in die tijd dat deze ook werd ontworpen in de stijl van het Hollandse classicisme. 

Elk kasteel had vroeger ook een groentetuin waar men zelf gebruik van maakte, maar helaas zijn er al vele verdwenen om plaats te maken voor tuinen in de barokstijl of een andere landschapsstijl.

Maar kasteel Doorwerth heeft de tuin nog altijd in zijn bezit. Alle bloemen, planten, kruiden en groenten worden hier zelf gekweekt en ook gebruikt in de keuken van het hotel en restaurant bij bereiding van menige recepten. 

Ik heb hier eens heerlijk rond gewandeld en heb verschillende kruiden, groente , gewassen en bloemen ontmoet die ik ook nog niet kende. Bij sommige stonden wel bordjes en zo kon ik ook meer leren over menige soorten die men hier kweekt.

In menige kasteeltuin kwam je vroeger ook andere groente tegen dan in de tuinen van de gewone man. De edelen hadden vroeger veel internationale contacten en kwamen hierdoor met verfijnde groenten in aanraking. Natuurlijk wilden zij die dan ook in hun eigen tuin gaan kweken, aan eigen gasten voorzetten. 

Daarom staan er hier ook Artisjokken, snijbiet, kardoen, rabarber, schorseneren, pompoenen en meer groentesoorten die pas in de 20ste eeuw in gewone tuin of bij de groenteboer te vinden waren. Later kwamen er dus ook bloemen bij die men ook gewoon kan eten, of kan gebruiken in of bij een gerecht.

Ook kwam ik nog Brave Hendrik tegen. Nee niet een aardige man maar een spinazie soort en hier is hij niet echt vergeten hoor. Zijn Latijnse naam is Chenopodium bonus-henricus. Moeilijke naam he? 

Maar het is best een lekkere jongen, als je weet hoe je hem behandelen moet. Hij heeft ook een milde en zachte smaak. Hij was alleen verlegen en dook steeds weg en wilde niet echt op de foto maar hier heb je hem voor het geval je deze ook eens wilt ontmoeten en hem uit wilt gaan testen.

En dit wist je vast ook niet van Brave Hendrik.

Dus geef ik even deze tips erbij mocht je hem eens ontmoeten:

De sappige bladeren van ‘Brave Hendrik’ smaken mild en zacht, worden bereidt als Spinazie, (waar Brave Hendrik ook nauw aan verwant is). Serveer het met een klontje boter. Het jonge blad smaakt ook heerlijk in een salade, het heeft een milde, zachte smaak. Jonge (gebleekte) Brave Hendrik-scheuten worden als Asperges of als Zee-kool bereidt en zijn veruit het lekkerste deel van de plant. Van de bladeren kan ook een heilzame thee worden getrokken, die goed werkt tegen o.a. darmkrampen. 

Zelfs de bloemen van Brave Hendrik kunnen, na koken, worden gegeten. Als je hem leert kennen is hij dus best wel aardig, Deze groene ‘bloem-kluwens’ groeien in pluimen, aan de top van de stengels. De jonge en malse bloem-pluimen kunnen in stukjes versneden uitstekend gekookt worden, zoals Asperges. Ze hebben dan zelfs een betere, sterkere smaak dan Spinazie.

Maar nu weer terug naar de moestuin want heb nog even wat te vertellen aan jou:

Op de hoek van de randbedden zie je als je erin wandelt staketsels met oude klimrozen staan. En dit is waarschijnlijk ook wel een tip voor jou lezer. Want deze rozen zijn er niet alleen om deze tuin te verfraaien maar ook om hen op tijd te waarschuwen voor schimmelziekten in de tuin. 

Daar voor zijn rozen uitermate vatbaar. Op deze manier worden zij ook gebruikt in de wijngaarden. Dat is best wel een mooi weetje erbij voor jou. Zelfs ik wist dit niet. Geef je alvast een voorproefje van menige roos die ik mocht ontmoeten:



Het is ook de bedoeling van hen om in deze tuin steeds meer oude groentegewassen en oude rassen te gaan kweken en op de manier zoals het vroeger gebruikelijk was. Naast de verfijnde groente zijn dat dus ook oude rassen zoals kool, sla, snijbiet, worteltjes en bietjes. Ik ben zelf erg dol op snijbiet (maak je gereed net als andijvie) en ook dat hadden zij hier. Want dat kan ik helaas niet in een winkel kopen. 

Ontmoette ook de gele courgette en deze is heerlijk voor een soep of te gebruiken in andere gerechten. Kende wel een andere kleur en had de gele nog nooit ontmoet. Jij wel??Je kan er heerlijke gerechten mee maken. Maar de soep vond ik toch wel het lekkerst.

Je zal ook deze ontmoeten in onderstaande film en mocht je meer willen ontmoeten dan is deze tuin echt een aanrader voor jou. Het wordt door vele vrijwilligers bijgehouden en onderhouden en zij zorgen voor een heerlijke moestuin met ook veel bloemenbedden erin waar jij ook van kan en mag genieten als jij eens dit bezoekt. 

En jij kan hen ontmoeten en proeven in het theehuis/ restaurant van het kasteel of wat groente kopen in de kasteel winkel. Ik vond het een heerlijke gezellige ontmoeting en deel met jou graag mijn wandeling. Ben wel benieuwd hoe je mijn video zal vinden.

Bedankt voor je bezoek en enige reactie en ik wens jou voor elke dag een mooie dag en dat jij er ook plezier aan beleven mag.
En wandel je ook gezellig mee door de moestuin van Kasteel Doorwerth?

Wees ook welkom op mijn eigen website Gedichten en verhalen uit het leven waar ook veel op jou wacht: https://tinedejong.blogspot.com

 Ook hier vind je veel natuur weetjes en veel meer.

Tekst, fotografie © Alle rechten voorbehouden Tine de Jong 2016 

Geniet van mijn wandeling in een Video slide Tine de Jong

Stille schoonheid in de Biesbosch

© foto zijn twee schorpioenvliegen op blad

Natuurgebied vol met leven 

maar waar toch stilheid heerst

heerlijke geluiden met mooie 

gezichten hebben mij verwelkomd.

Mooie natuur veel ontmoet op mijn 

wandeling door het mooie natuurgebied 

libellen die ook  heerlijk genoten van  

het warme weer op menige bloem, plant.

Twee schorpioenvliegen op blad lieten mij

hun fotograferen en prachtig lieveheerstbeestje 

met veel stippen glom met schild in mooie zon 

Vele vogelklanken vergezelde mij bij wandeling.

Foto © Veertien stippelig lieveheersbeestje

Wie eens gaat rondwandelen en niet 

de juiste paadjes gaat volgen maar dan 

ook eens heerlijk je eigen weg zal volgen 

komt op mooie plekjes waar je volop geniet.

En waar de natuur je ook wat zal vertellen 

over het leven hier als je goed rondkijkt 

heb genoten van alles wat ik mocht zien en 

mocht ontmoeten op deze warme zomerdag.

Wel erg last gehad van de vele insecten 

die het niet fijn vonden dat ik hen stoorde 

Maar daar kon ik mij ook wel in vinden

Vind het zelf ook niet leuk als men mij zal storen.

Ondanks wat geprikt in huid heb 

ik toch enige mooie fotografie 

kunnen maken in dit natuurgebied.

Stille Schoonheid van vele 

natuur gezichten vol met leven 

die ik nu ook met jou wil gaan delen.

Gedicht © 2016 Natuur fotografie en videoslide. Tine de Jong

Kom ook eens gezellig lezen, kijken en luisteren op mijn andere website:
Gedichten en Verhalen uit het leven
waar ook vele mooie feiten uit de natuur met leven, liefde is samen geweven in woord en beeld
en het is ook echt een website waar jij je vast niet verveeld.

Natuurgroetjes van mij, Tine 🐿️

Mijn ontmoetingen voor jou: Mooie natuurwandeling in de BiesboschWandel je ook gezellig mee? Ben benieuwd hoe je mijn fotografie vind.

Bodemdieren van het wad

Wist jij ook dat alle wadden bodems vol met dierenleven zitten? Je hebt vast wel eens een wandeling met of zonder gids over het wad gelopen bij het lage getij. Er zitten ook veel dieren eronder die je wellicht niet zo vaak ziet als je erover wandelt. En wist jij dat deze dieren die op of in de wadden bodem leven ook best echte bikkels genoemd mogen worden? Want zij moeten wel bestand zijn tegen zowel de hitte als de kou maar ook tegen zout en zoet kunnen. 

En zich tevens beschermen tegen het droogvallen en dan trachten te overleven in de zuurstofloze wad modder. Maar de volhouders kunnen profiteren van de grote hoeveelheid voedsel die de vloed tweemaal per dag voor hen aanvoert. Maar zij proberen ook niet het aas van menige vogel te worden want deze zijn altijd op jacht naar hen allen. De wadden pier is zo een gewild hapje voor menig dier, maar ook de mens wil deze graag hebben voor het vissen. Dus die wel overleven kunnen inderdaad wel bikkels genoemd worden toch?

Als je door de knieën gaat dan zie je ook veel meer op het wad. Aan de oppervlakte ziet men op het eerste gezicht eigenlijk alleen de de tandpastahoopjes van de wadpieren. Want de wadpieren eten het zand op terwijl ze aan het graven zijn. 

De worm leeft in een U-vormige buis onder de grond. Aan de ene kant gaat het zand naar binnen waarna alle voedingsstoffen worden verteerd. Het zand heeft de worm niet langer nodig en het wordt dan ‘uitgepoept’ aan de andere kant. Om te kunnen overleven moet de wadpieren wel heel veel zand eten.

Wadpieren zijn ook gewild voedsel voor allerlei vogels. Het dier komt alleen uit de bodem tevoorschijn om zand uit te persen. En de wadvogels letten dan ook goed op en zodra ze een stukje wad pier ontdekken proberen ze het uit de grond te trekken. Meestal krijgen ze maar een heel klein stukje achterlijf te pakken hoor en niet de hele pier, zo stevig zit hij in het zand verstopt. 

Het beestje leeft in diepe gangen onder het oppervlakte. En dat moet ook wel want elk ander dier is een vijand onder andere vogels, krabben, vissen en de roofzagers. De zeepier leeft van algen, afval en kleine wormpjes wat het tegenkomt. Zie de tekening rechtsonder maar eens hoe diep deze zit:

En met het hoge water zijn deze pieren ook niet veilig hoor, want dan liggen de vissen op de loer. Die houden ook wel van een smakelijk hapje. De ingegraven zeepieren worden belaagd door platvissen, steltlopers, krabben en wormen en meestal op het moment dat ze hun staartstuk buiten de woonbuis steken om hun faeces kwijt te raken. De vissen eten in de meeste gevallen alleen het staartstuk. Dit deel kan echter snel regenereren. 

Gemiddeld verliezen de zeepieren op deze manier wel 2 tot 4 keer per maand hun achterste. Dit staartstukje vormt daarmee een belangrijke voedselbron vooral voor de bot en de schol. Sportvissers op zee gebruiken ook meestal de wad-pieren (of zeepieren, zoals ze in de handel genoemd worden). 

Het is een veel gebruikt (lok)aas voor het vangen van menige platvissen. Zeepieren worden met een(aardappel)riek uitgestoken in een lange gleuf

Gemiddeld zetten de de pieren(zie foto rechts)van de Waddenzee elk jaar een laag van zo'n 20 cm dikte over de gehele Waddenzee om. Zeepieren worden 15 tot 20 cm lang en leven zo een 6 tot 8 jaar. 

Ze eten zand waaruit algen en detritus worden gefilterd waarna het overtollige zand terug wordt uitgescheiden onder de vorm van typische hoopjes. Dit herken je aan de u-vormige sporen op het zand. Ze komen ook soms voor op het laagstrand in concentraties van 50 of meer individuen per vierkante meter voor en vormen een essentiële schakel in de voedselketen. 

Hier een mooie foto van deze hoopjes voor jou dan weet je alvast hoe ze er uit zien als jij eens een strand of wad bezoekt. Je hebt vast eens als kind op het strand van die druiptorens gemaakt vroeger van zand en water en daar lijkt het wel een beetje op.

Wad bodem dieren hebben in de getijdengebieden met extreme omstandigheden te maken. Allereerst vallen de wadplaten twee keer per etmaal droog. Er zijn sterke wisselingen in temperatuur en zoutgehalte. Sommige wad-bewoners vermijden de ellende door tijdelijk naar elders te vertrekken. Zo trekken garnalen en krabben bij de eb naar de geulen en met vloed gaan zij weer terug naar de wadplaten. In het najaar trekken ze naar open zee. Bodemdieren beschermen zich tegen de kou door zich diep in te graven.

Maar ook kruipen in de wad bodem dieren rond die ook andere bodemdieren zowel dood als levend eten. De Zeeduizendpoot is ook zo een rover die in de bodem leeft. De veelkleurige zeeduizendpoot(Hediste diversicolor, syn. Nereis diversicolor)is een borstelworm uit de familie Nereididae. Deze familie bestaat uit soorten die aanzienlijk van elkaar verschillen in formaat en gedrag. Sommige zijn extreem goede zwemmers, en fanatieke jagers op andere wormen, zoals de tot wel 40 centimeter grote zager(Nereis virens). Andere soorten houden zich meer op in de bodem. Zeeduizendpoten zijn ook kannibalistisch en gaan dus ook soortgenoten te lijf.

De veelkleurige zeeduizendpoot kan ook de zuurstofloze wad bodems domineren. Het diertje pakt wat hij pakken kan door te jagen en het te filteren. De veelkleurige zeeduizendpoot is echt een alleseter. Hij eet dus zowel dierlijk als plantaardig voedsel. Hij gebruikt ook meerdere voedingswijzen want ten eerste vergaard het dier de voedseldeeltjes die op de bodem liggen. Ook eet deze algen en andere soorten microscopische organismen die daar leven. Maar zij verorberen ook grotere dieren hoor zoals vele slakjes en andere pieren.

Wie eens gaat graven in de wadbodem en dan ook de uitgegraven grond nog eens uit zeven zal ontdekt wellicht ook wat andere bodemdieren zien zoals kleine garnalen, vlokreeftjes, allerlei wormen of misschien af en toe eens een zeester of verschillende soorten schelpdieren vinden. 

Want een vierkante meter wadden bodem kan tientallen kokkels en wadpieren, honderden zeeduizendpoten, duizenden vlokreeftjes maar ook tienduizenden wad slakjes bevatten. Niet overal is de dichtheid even groot, maar over het geheel genomen is het wad wel zeer rijk aan bodemdieren. Het wad of strand kan jou ook echt mooie gezichten geven. En wellicht ga je ook eens door de knieën om te zien wat jij allemaal kan ontmoeten. Zeker als het heel goed heeft geregend kan je er veel ontdekken hoor. 

Bedankt voor je bezoek en het lezen van dit blog namens mij Tine. En Hoop je nog eens terug te zien want er is voldoende te lezen en te ontdekken hier voor jou op deze website. En ben je op vakantie of je gaat nog dan wens ik jou een fijne vakantie

Wees ook welkom op mijn persoonlijke en andere website/blog want ook daar vind jij mooie natuur weetjes en veel meer. Gedichten en verhalen uit het Leven: https://tinedejong.blogspot.com

Tekst en fotografie © 2016 Tine de Jong

Informatie is van internet en uit mijn diverse natuurboeken.

Voor jou dit mooie filmpje met dank aan de Vroege Vogels:
Scheermes graaft zich snel in. Echt een heel mooi filmpje. 

Druk gewoon op de film want deze werkt wel al zie je geen voorkant  foto wellicht.

Vingerhoedskruid (Digitalis purpurea)

Vingerhoedskruid komt uit de familie van de Weegbree (Plantaginaceae) en het geslacht digitalis. Overigens werd de plantensoort in het verleden ondergebracht in de Helmkruidfamilie (Scrophulariaceae). De tweejarige plant is een plant met een prachtige bloeiwijze, waarin de bloemen naar één kant wijzen. De plant komt in Nederland en België algemeen voor.  Het houdt van de zon en ook van de schaduw.

Zij zijn ook vaak te zien in menige tuin maar dan zijn ze wel gekweekt. Een maal in de tuin vragen ze geen onderhoud want ze verzorgen zich zelf. Ook zie je vingerhoedskruid steeds meer verschijnen in het wild en ze geven vaak mooie gezichten en kleur aan menige bosrand of aan waterkant. Zo ook deze die ik heb ontmoet en die jij in onderstaande video van mij kan begroeten.

Vingerhoedskruid (Digitalis purpurea) wordt plusminus 30-150 cm groot. De plant heeft eironde tot lancetvormige bladeren, die aan de onderzijde grijs behaard zijn. De stengel en bloemstelen zijn bezet met korte, zachte haren. Vingerhoedskruid bloeit van mei tot oktober met meestal donkerrood gevlekte bloemen. Er zijn drie kleuren: donkerrood (hardroze), lichtpaars en wit. Om de rode vlek zit een witte rand. De witbloeiende planten worden soms als aparte soort gezien. De bloemkroon is 4-5 cm lang. Een plant kan meer dan negentig bloemen hebben en duizenden zaadjes.

Wat heel opvallend zijn de trossen met een weelde aan vele bloemen, dichtbij elkaar. Prachtige bloemen, meestal in het roze en met aparte vlekken aan de binnenkant van de klokjes-achtige bloemen. Bloeiend geeft de plant wel een lengte van 1 meter 50. Hoewel veel mensen het een onkruid vinden is het een kruidige plant. De bloei gebeurt van onder naar boven verlopend langs de stengel. Een bloempje is 4 tot 5 cm lang en past om een vinger als een vingerhoed (die wel wordt gebruikt bij naaiwerk) en daaraan heeft de plant zijn naam te danken ('digitus'=vinger). De bloei is van mei tot oktober.

 

Hommels en bijen komen graag naar deze bloemen op zoek naar nectar en verdwijnen er dan helemaal in. De hommels moeten in de bloemkroon kruipen om bij de nectar te kunnen komen. Soms wordt echter een gaatje in de bloemkroon gebeten om zo bij de nectar te kunnen komen. Aan een enkele plant kunnen meer dan negentig bloemen komen, waar weer duizenden zaadjes uit voortkomen. Nadat de bloem bestoven is ontstaat een zaaddoos, met daarin de kleine bruine zaadjes. Als deze zaaddoos rijp is geworden gaat die vanzelf open en komen de zaadjes vrij; waaruit weer vele nieuwe planten kunnen ontstaan.

De plant sterft hierna af. Binnen die twee jaar, in de winter, behoudt de plant zijn groene blad en is winterhard tot -25 graden. De plant is van oorsprong inheems (Midden-, Zuid- en West-Europa) en staat graag op een licht beschaduwde en open plaats. De grond moet enigszins vochtig maar ook niet al te nat zijn en kalkrijk en humusrijk. Het is vaak de zwakke zure grond waar het vingerhoedskruid goed op gedijt. Maar ook andere insecten komen reelmatig in deze bloem op op het blad. Zie onderstaande foto maar eens:

Nog wat geschiedenis erbij voor jou bij mijn woorden:

Vingerhoedskruid werd ook weleens Heksenkruid genoemd en is van oudsher ook onder andere namen bekend (geweest), zoals Pijpenkop, Poppenschoentje, Judasbeurs en Slangenbloem. Voor de eerste twee namen is de vorm van de bloem de inspiratie geweest, net als de voor de huidige naam. In een meer toverachtige associatie worden de bloemen wel als kaboutermuts of elfenschoentje gezien. Ook werd Vingerhoedskruid als één van de heksenkruiden beschouwd. 

Dit zijn planten die volgens verhalen werden gebruikt omdat ze zekere stoffen bevatten die een zeer sterke werking kunnen hebben zoals hallucinogeen, verdovend, geneeskrachtig of rustgevend. Heksen en kruidengenezers die met kruiden werkten wisten de eigenschappen van deze planten of delen daarvan vroeger al te benutten. Heksenkruiden zijn niet zelden heel giftige planten en Vingerhoedskruid is daarop geen uitzondering: de werkzame stof bij deze plant is digoxine.

In de moderne geneeskunde werd Vingerhoedskruid ingezet bij de behandeling van sommige hartritmestoornissen; hiervoor wordt de werkzame stoffen uit de bladeren van de tweedejaars planten gewonnen. Het is in de handel onder de merknamen Lanoxin en Purgoxin. 

Deze toepassing vindt dus zijn oorsprong in de volksgeneeskunde, waar de plant inmiddels niet meer wordt gebruikt. Het bleek te moeilijk om de juiste dosering te bepalen, waardoor het gevaar van overdosering te groot was.

Dus Let op: Vingerhoedskruid is giftig voor mens en dier en dat geldt voor alle delen van de plant, maar vooral voor de zaden en de bladeren!

Geniet van mijn ontmoetingen van deze mooie bloemen. Ik waardeer het altijd als je een reactie achterlaat over mijn schrijven. Maar anonieme worden niet (meer) geplaatst en ook niet die een blogger account hebben waar niks staat en dit is om spam te voorkomen want men kan altijd wel een naam aanmaken. Dank voor je begrip.  

Tekst, Natuurfotografie en videoslide  © 2016 Foto's en video alle rechten voorbehouden Tine de Jong

Mijn video voor jou: Vingerhoedskruid (Digitalis purpurea) ontmoetingen:

Gezellige koe meiden

Het staat in de weide zo kalm zonder haast

Dat is de koe die soms baad en er dagelijks graast

Het dier wat de weide ook verrijkt en die
jou ook innerlijke rust kan geven als je haar
lekker knuffelen gaat maar ook als je haar bekijkt.

Zij is een dier apart en in vele rassen en kleuren
Ja zij zijn het die weilanden kunnen opfleuren
Zij lijken dom maar o, zij zijn zo wijs en
winnen ook veel op fokvee dagen vaak een prijs
Vele kunnen dit ook wel beamen want op de
televisie waren zij voorheen vaker in de reclame.

Koeien hebben geen horloge maar weten toch
exact de tijd dat ze terug moeten gaan
Zij geven ons ook een wijze raad en goede les
daar zij de rust in zich hebben, kennen geen stress
Ja de koe is gewoon een gezellige meid en ik
hoop ze nog heel veel te bezoeken en wens ook
dat zij nog lang in de weide mogen blijven staan.

Want helaas houden vele boeren hen op stal maar
ik hoop echt dat zij de weilanden weer kleuren zal

Want zij zijn de schilderijen van ons Nederland, dus
beste boeren zet die megastallen nu eens aan de kant.

Gedicht. fotografie © Tine de Jong 2016 

Alle rechten voorbehouden
(uit mijn eigen gedichten archief 2012)

Voor jou deze video dia slide 

Koeien ontmoetingen samen met onze knuffeldieren.

Nieuwsgierig geworden? kijk dan onderstaande video.

Geloof, hoop en liefde

Geloof, Hoop en liefde
Veel over gesproken of geschreven maar ook 

zijn deze woorden veel in een lied gezet 

Het speelt ook een grote rol in het leven.

Want wat heb je aan geld of dure geschenken 

Als deze 3 woorden: Geloof, Hoop en Liefde eens in 

jouw leven zullen komen en die naar jou gaan wenken 

Deze woorden kunnen je echt veel meer voldoening geven.

Als jij dan ook daarbij zal zeggen Ik hou van jou  

aan je liefste of aan een medemens uit je omgeving 

Dan vervul je vast en zeker ook eens hun wensen 

Want dit zijn woorden waar echt elk mens van houd.

Neem het dus aan als deze woorden jou ook eens zou raken 

en ik weet zeker dat het je dan ook heel gelukkig zal maken.

Gedicht © 2016 Tine de Jong Alle rechten voorbehouden.
(uit mijn gedichten archief 2009)

Voor meer mooie woorden van mij, kom eens op visite op mijn persoonlijke blog gedichten en verhalen uit het leven : https://tinedejong.blogspot.com

Muzikale afsluiter van dit gedicht voor jou: Jantje Koopmans - Geloof, hoop en liefde - een legendarisch artiest

Bloemenparadijs vol liefde

Gedicht Bloemenparadijs vol liefde 

Vele bezitten een waardevolle fortuin 

die men verzorgt en met liefde omringt 

Die de zonnestraal in hart laat schijnen 

en de donkerheid van dorheid verdringt.

Die men beschermt tegen allerlei gevaren 

wat kwade zou kunnen veroorzaken 

En waarmee men jou kennis kan vergaren 

waardoor men zelf deze rijkdom kan maken.

Elke mens heeft zo zijn eigen schatten 

die verborgen zijn in de levensaarde 

En die jij zelf kan laten ontplooien 

Met een hele bijzondere hoge waarde.

Maar let op vertel dan niet al je geheimen 

van je mooie zeldzame bloemenparadijs 

Laten hen zelf het antwoord maar rijmen 

breng je door vragen nooit van de wijs.

Want eerlijkheid of nieuwsgierigheid 

zijn wel twee verschillende zaken 

Zeker in deze harde crisis tijd wil 

men soms weleens van het pad geraken.

Vele tuinen hebben elk hun eigen geheim 

Hoe men pot of hoe men daarin gaat zaaien 

laat dus heerlijk je tuin jouw geheim zijn 

Zodat niemand naar jouw fortuin gaat kraaien.

Gedicht, foto en video © Tine de Jong, 14-06- 2016 

Bovenstaande foto heb ik genomen in de tuin 

van de gebroeders van liefde in de stropstraat in Gent.

Mijn wandeling met mijn fotografie uit deze mooie tuin sluit ik erbij.

Tuin in de Stropstraat Gent van de instantie Broeders van Liefde. 

Ringstaartmaki's (Lemur catta)

Onlangs heb ik mooie dieren ontmoet in het dierenpark in Amersfoort wat ligt in de provincie Utrecht. En dat zijn de ringstaartmaki's en daar ga ik eens over schrijven met wat weetjes daarbij. 

Ringstaartmaki's  (Lemur catta) zijn zeer sociale dieren, die regelmatig wel elkanders gezelschap zoeken. Ringstaartmaki’s zijn dol op zonnen. Het eerste zonnestraaltje dat doorkomt, wordt letterlijk met open armen ontvangen!  

Ze hebben veertien zwarte ringen in hun lange staart en leven in groepen van 3 tot 24 dieren (gemiddeld 16). Deze groepen houden zich op binnen een territorium. 

De grootte van het territorium is afhankelijk hoe de groep is. Het territorium wordt door alle volwassen leden van de groep gemarkeerd met stoffen uit geurklieren die zich in de onderarmen, de anusstreek en op het scrotum bevinden, en bij mannetjes ook op de polsen. Ook wordt er soms urine en uitwerpselen gebruikt.

Niet alleen de grenzen, maar het gehele gebied wordt gemarkeerd: voornamelijk boomstammen en takken maar ook bladeren en twijgjes. Met de anale klieren en de scrotumklier brengen de dieren geslachtsmarkeringen aan waarmee ze hun paar bereidheid en dominantie aangeven. Binnen een groep is een dominant vrouwtje de baas. 

Samen met haar jongen en een of meerdere dominante mannetjes vormt zij de kerngroep. De kerngroep mag als eerste eten en gaat voorop bij tochten door het territorium. Buiten de kerngroep staan de niet-dominante mannetjes, ondergeschikte vrouwtjes met hun jongen en juveniele ringstaartmaki's.

Ringstaartmaki's kennen een groot aantal signalen. Met zowel geluiden en geuren als lichaamstaal communiceren ze met andere groepsleden. Zo grommen de dieren bij plotseling gevaar, en fluiten de dieren bij ruzie. 

Deze geluiden gaan meestal gepaard met gezichtsuitdrukkingen. Ook communiceren de dieren met de staarthouding. Nieuwsgierig zijn ze wel hoor. Vast van ons mens afgekeken en dit wat ik hieronder zet vinden ze ook heerlijk. 

Verder zijn de Ringstaartmaki's overdag erg actief maar tussen de middag houdt de groep een dagelijkse, gezamenlijke rustpauze. Net als wij mensen vast ook weleens doen toch? Hierbij gaan de dieren op de grond of in de bomen zitten, met de armen gespreid richting de zon. 

Zij brengen een groot gedeelte van hun leven in de bomen door, maar ook op de grond zijn ze wel geregeld te vinden. 

De ringstaartmaki kan op twee poten lopen maar hij loopt veel vaker op alle vier de poten. Als de ringstaartmaki op vier poten loopt houdt hij de staart recht omhoog. Ringstaartmaki's zoeken ook in bomen naar voedsel. Hij kan ook van boom naar boom springen en maakt daarbij zelfs sprongen van twee meter. Maar slapen doen zij allen eveneens in de bomen.

En met deze regels  en de foto hieronder sluit ik mijn schrijven af.

Wens je voor elke een mooie dag en dat jij er ook plezier aan beleven mag. 

Wees ook welkom op mijn andere  website: https://tinedejong.blogspot.com 

waar ook veel weetjes/ woorden/ verhalen / natuur en meer op je wacht. 

Alvast bedankt voor je bezoek en Natuurgroetjes van mij Tine 

Voor jou mijn korte live video: Ringstaartmaki's in Dierenpark Amersfoort

Wens je veel kijkplezier want het zijn grappige dieren al hadden 

ze nu niet zoveel zin om iets te doen. 

Tekst, fotografie en livevideo © Tine de Jong, 13-06-2016

Dag ontwaakt na nachtrust

De dag was wat nuchter weggelopen ook de zon met een klein hand gewuif 
Zij geleek ook wel op een waaier, en donkerheid kwam dichterbij geslopen.

Er verschenen nieuwe gezichten sterren die nacht wat deed oplichten.
Eerst schuchter, dan geheel vrijgevend  maar diep in nacht kregen zij toch verlangens om ook weer weg te gaan.

Moe van al dat zweven gingen allen slapend heen na toch vele mooie uren te hebben gestaan 
Nacht nam afscheid en dag ontwaakte langzaam kwam wat later met vol geluid weer binnen 
De dag was weer thuis en kon opnieuw beginnen.

Gedicht, foto en video © 2016 Tine de Jong
(uit mijn gedichten archief van mij 2014)
Wees ook van harte welkom op mijn andere website: Gedichten en verhalen uit het leven
waar ook de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips en meer zijn samen geweven
in woord, natuurfilms, fotografie en veel meer wat je vast ook aan zal spreken.

Mijn wandeling -videoslide in de vroege morgen erbij voor jou en zie wat ik zoal mocht ontmoeten.

Wandel je ook weer gezellig mee? Je zal veel mooie fotografie zien.

Schoonheid van het kleine dierenleven

De schoonheid van het kleine dierenleven dat kan jij zien en vinden in de mooie natuur. Als je ervan houdt kan het je jou ook veel geven.

Kijk eens op de grond als mieren weer heel hard werken
of in een boom waar je kleine vraatsporen en insecten kan zien
maar ook op of tussen bladeren leven zij en die zie je dan misschien.

Soms zie je een klein bijtje zitten te rusten op een blad of
vlinders die heerlijk verliefd met elkaar zijn aan het spelen
Als je rondkijkt dan zal de natuur heel veel met jou gaan delen.

Overal is er wel leven zowel in je tuin als op een veld
Spinnen die ijverig hun haakwerkjes zijn aan het maken
Ja, als jij ook in het rond kijkt dan ben je echt ook versteld.

Deze wereld is eigenlijk helemaal niet klein maar juist heel erg groot
Want de dierenwereld en de natuur geven jou steeds van die mooie gezichten
Als jij er van houdt bemerkt en zie je wat zich allemaal aan jouw ontbloot.

Check wel steeds op teken want niet alle insecten zijn erg leuk en fijn want er zijn er ook vele die jouw kunnen bijten en ook heel gemeen steken 
En het is echt niet fijn als jij besmet met de Ziekte van Lyme zal zijn.

Natuurgedicht, inclusief foto's en videoslide © Tine de Jong, 2016 

Foto boven is een kikkervis die al bijna een kikkertje is. Het staartje zit tussen mijn vingers maar wel schattig hé? Door mijzelf genomen in de educatieve heemtuin vijver van de natuur en vogelwacht in het Alblasserbos. En natuurlijk ook zoals het hoort weer netjes terug gezet in het water. Foto 2 is een blinde bij (Eristalis tenax)

Wees ook welkom op mijn persoonlijke website: Gedichten en Verhalen uit het leven, waar liefde, natuur, en leven centraal staan met soms een boodschap in de woorden voor jou erin verweven . https://tinedejong.blogspot.com 

Je bent ook van harte welkom op mijn YouTube kanaal:https://https://bit.ly/2o8ooSy met vele mooie natuurwandelingen met eigen fotografie en live video's

Kijk je ook mee met mijn fotografie in een dia slide die ik had gemaakt van enige mooie kleine insecten. 

Kleine insectenleven - Mieren

Ditmaal zet ik eens de mieren in beeld met wat informatie erbij. Eigenlijk zijn ze ook als mensen en altijd aan het werk om iets te bereiken. 

Mieren zijn een groep van kolonie vormende sociale insecten, die behoren tot de orde van vliesvleugeligen (Hymenoptera). Mieren hebben zich kunnen aanpassen aan zeer verschillende leefomgevingen. Waar zij voorkomen, zijn mieren de dominante levensvorm op de bodem. 

Mieren komen vrijwel overal ter wereld voor en behoren daarmee tot de succesvolste diergroepen. In de natuur doen ze dienst als opruimers, omdat ze kleine insecten eten. Vele mensen houden niet zo van mieren en ziet ze als een schadelijk dier maar het zijn ook nuttige dieren. Een mierenkolonie bestaat uit één (of enkele) koninginnen, werksters (ook allemaal vrouwtjes) en soms jonge mannetjes en maagdelijke koninginnen.

De grootste groep binnen de kolonie vormen de werksters, die onderling de werktaken verdelen. Er zijn onder andere verkenners, voedselverzamelaars, nest-onderhouders, kinderverzorgsters en soldaten. Wanneer het nest groot genoeg is, wordt een lichting van de opgroeiende larven opgekweekt tot mannetjes en koninginnetjes.

Bij de meeste soorten verlaten zij het nest vliegend wanneer de tijd daarvoor rijp is. Dit gebeurt in Nederland vaak op warme dagen na een regenbui. In de lucht paren de mannetjes met de koninginnetjes, waarna de mannetjes snel sterven en de koninginnen een nieuwe nestplaats zoeken. Dit kan al vliegend gedaan worden, zodat zelfs in bloembakken 10 meter boven de grond nesten kunnen ontstaan. 

De koninginnen vliegen zo hoog mogelijk om daar te paren met mannetjes die ook zo hoog kunnen komen. Koninginnen paren het liefst met mannetjes uit een ander nest. Zo worden verschillende genetische achtergronden uitgewisseld. Terug op de grond sterven de mannetjes en bijten bevruchte koninginnen hun vleugels af. Want dat vinden zij een last en daarna gaan zij op zoek naar gaatjes in de grond om er een nieuw mierennest te vormen.

Kenmerken

De meeste soorten mieren zijn zwart of bruin, maar ook gele, rode, groene, zilvergrijze en goudkleurige soorten komen voor. Mieren hebben, net als de meeste andere insecten, voelsprieten op hun kop, die hun voornaamste zintuig vormen, en waarmee ze kunnen ruiken en voelen. De meeste mierensoorten hebben tevens ogen, maar in het donkere nest zijn deze niet erg nuttig. 

Zoals alle insecten hebben mieren een in drieën verdeeld lichaam en drie paar poten. Qua lichaamsbouw lijken mieren erg op wespen, alleen zijn ze vaak kleiner, hebben geen vleugels en hebben een klein vierde (en soms vijfde) lichaamsdeel tussen borststuk en achterlijf: de schub (bij schubmieren) of de knopen (bij knoopmieren).

Vleugels zijn voorbehouden aan de koningin en de mannetjes, die ze gebruiken om de zogenoemde bruidsvlucht uit te voeren. In Nederland en België gebeurt dit meestal rond de maand augustus; de tijd van de vliegende mieren. 

Dat heb je vast weleens gezien dat overal deze verschijnen. Soms best ook lastig hoor, maar ja dit hoort nu eenmaal ook bij hun leven.  De meeste overleven niet omdat menige vogel zoals de meeuwen want die  zijn er ook gek op hen dan uit de lucht plukken want voor hen is dit een voedzaam hapje.

Communicatie bij mieren verloopt hoofdzakelijk door middel van feromonen. Deze vorm van communicatie is bij mieren mogelijk nog meer ontwikkeld dan bij andere sociale vliesvleugeligen, zoals bijen of wespen. Net als andere insecten kunnen mieren met hun voelsprieten 'ruiken'. Deze voelsprieten zijn erg beweeglijk, met een duidelijk ellebooggewricht na het eerste segment (de scapus). 

Doordat een mier twee voelsprieten heeft, voorzien ze de mier van informatie over zowel intensiteit van de voedselbron als de richting waarin deze zich bevindt.

Mieren gebruiken ook bijvoorbeeld het bouquet (geurpalet) van koolwaterstoffen, die als een soort waslaag op hun huid zitten, om te kunnen herkennen tot welke kolonie ze behoren. Als een individu het nest binnenkomt met de verkeerde samenstelling van deze koolwaterstoffen, dan zal betreffende mier (hardhandig) verwijderd worden. Om alle nestgenoten hetzelfde te laten ruiken, worden de geurstoffen vermengd met voedsel dat de mieren onderling delen. Dit noemt men ook wel trophallaxis. Mieren vallen aan, en verdedigen zichzelf en hun nest, door te steken met een gifangel, of door te bijten en vervolgens mierenzuur in het bijtwondje te spuiten.

Levenswijze

Veel soorten mieren verzamelen niet alleen voedsel, maar kweken het ook zelf. Men zou zelfs kunnen zeggen dat een aantal soorten aan een soort landbouw en zelfs veeteelt doet. Zo zuigt de (zwarte) wegmier (Lasius niger) graag de zoete afscheiding (honingdauw) van bladluizen op. De mier drinkt dat dan op en gaat naar een andere bladluis. Als de werkster genoeg honingdauw opgelikt heeft, is haar achterlijf heel wat dikker geworden. De honingdauw zit in de krop. 

De suiker is namelijk niet voor de werkster zelf. Ze gaat terug naar het nest. Onderweg en in het nest geeft ze aan de kleine mieren druppeltjes honingdauw. Die bedelen erom. De mier beschermt daarom de luizen met mierenzuur tegen vijanden als lieveheersbeestjes. Andere soorten gaan nog verder en brengen de luizen naar ondergrondse kamers met plantenwortels. Hier kunnen de luizen ongestoord sappen uit de plantenwortels zuigen en tappen de mieren de honingdauw bij de luizen af weer af. Want zij hebben niet zoveel suiker nodig, ze trommelt hiervoor op het achterlijf van de bladluis met haar voelsprietjes.

Parasolmieren, vooral bekend uit het geslacht Atta, knippen ook delen van bladeren af en transporteren de bladeren naar het nest. Hier wordt in speciale groeikamers een bepaalde schimmel gekweekt waarvan de mieren leven.

Een kolonie telt al gauw 2 miljoen mieren, die binnen 24 uur een boom volledig kunnen ontbladeren. Ja ze weten wel van wanten hoor en zijn echt harde werkers. Maar ze houden er helemaal niet van als jij ze dubbel werk gaan geven als je een mierennest uit uit elkaar haalt. Dan moeten ze weer overnieuw beginnen en jij houdt er toch ook niet van als ze jouw werk in de war zouden gooien. Nu ik hoop dat je deze dieren nu ook eens anders gaat zien ook krijg je vast de kriebels als je hen tegenkomt. Geef je dus een voorproefje van de kriebels in de film hieronder. 

De opname die je onderin zal ontmoeten heb ik gemaakt in de heemtuin van de Natuur en vogelwacht Alblasserwaard wat ligt in het Alblasserbos -gemeente Molenlanden-Zuid Holland. Veel mieren zijn erg druk bezig maar wat ze nu precies doen dat weet ik niet maar vond het wel leuk om dit ook eens met jou te delen. 

Bedankt voor je bezoek en enige reactie. Dat word erg gewaardeerd door mij. En kom ook regelmatig terug als je van de natuur houdt want op deze website vind je nog veel meer weetjes waar je ook wat van kan leren. De natuur is 1 grote schatkamer vol met mooie dieren, bloemen en planten, bomen en struiken als jij er ook een keer in gaat duiken.

Maar wees ook welkom op mijn persoonlijke blog website : 

Gedichten en verhalen uit het leven 

waar ook de natuur, leven en liefde met veel tips is samen geweven in woord, klank en beeld. Zeker ook een website waar jij je niet verveeld. En een aanrader voor jou.

Tekst, natuurfotografie en mijn live video © 2016 Tine de Jong

Deel met jou mijn live video Mieren aan het werk

Mens is als een bloem

Mijn woorden zijn een vergelijking met een bloem maar kan ook een mens kan wezen.
Zag mij daar toch staan een mooie bloem dat was ik zachtjes deinend op de wind heerlijk heen en weer gaan.

Tot die ene triestige dag dat ik door een hand werd geknakt en opeens mijn mooie bloem verdrietig op de grond lag.

Ik ontdekte tot mijn schrik was een steel zonder een bloem ook zonder mijn mooie kroon wat ben ik nu, wie ben ik??

Zo zakte ik tot in het niets absoluut naar het nulpunt en vanuit daar toen groeide ik opeens en werd weer iets.

Gedicht © Tine de Jong 2016Foto boven is de Rode klaver - Trifolium pratense
Mooie citaat van Phil Bosmans hierbij:Zoals een bloem de zon nodig heeft om bloem te worden, zo heeft een mens de liefde nodig om mens te worden.
Houd jij ook van bloemen in het algemeen dan deel ik graag mijn video slide met mooie mooie zomerbloemen fotografie en enkele gedichten van mijn hand.