Bodemdieren van het wad

Wist jij ook dat alle wadden bodems vol met dierenleven zitten? Je hebt vast wel eens een wandeling met of zonder gids over het wad gelopen bij het lage getij. Er zitten ook veel dieren eronder die je wellicht niet zo vaak ziet als je erover wandelt. En wist jij dat deze dieren die op of in de wadden bodem leven ook best echte bikkels genoemd mogen worden? Want zij moeten wel bestand zijn tegen zowel de hitte als de kou maar ook tegen zout en zoet kunnen. 

En zich tevens beschermen tegen het droogvallen en dan trachten te overleven in de zuurstofloze wad modder. Maar de volhouders kunnen profiteren van de grote hoeveelheid voedsel die de vloed tweemaal per dag voor hen aanvoert. Maar zij proberen ook niet het aas van menige vogel te worden want deze zijn altijd op jacht naar hen allen. De wadden pier is zo een gewild hapje voor menig dier, maar ook de mens wil deze graag hebben voor het vissen. Dus die wel overleven kunnen inderdaad wel bikkels genoemd worden toch?

Als je door de knieën gaat dan zie je ook veel meer op het wad. Aan de oppervlakte ziet men op het eerste gezicht eigenlijk alleen de de tandpastahoopjes van de wadpieren. Want de wadpieren eten het zand op terwijl ze aan het graven zijn. 

De worm leeft in een U-vormige buis onder de grond. Aan de ene kant gaat het zand naar binnen waarna alle voedingsstoffen worden verteerd. Het zand heeft de worm niet langer nodig en het wordt dan ‘uitgepoept’ aan de andere kant. Om te kunnen overleven moet de wadpieren wel heel veel zand eten.

Wadpieren zijn ook gewild voedsel voor allerlei vogels. Het dier komt alleen uit de bodem tevoorschijn om zand uit te persen. En de wadvogels letten dan ook goed op en zodra ze een stukje wad pier ontdekken proberen ze het uit de grond te trekken. Meestal krijgen ze maar een heel klein stukje achterlijf te pakken hoor en niet de hele pier, zo stevig zit hij in het zand verstopt. 

Het beestje leeft in diepe gangen onder het oppervlakte. En dat moet ook wel want elk ander dier is een vijand onder andere vogels, krabben, vissen en de roofzagers. De zeepier leeft van algen, afval en kleine wormpjes wat het tegenkomt. Zie de tekening rechtsonder maar eens hoe diep deze zit:

En met het hoge water zijn deze pieren ook niet veilig hoor, want dan liggen de vissen op de loer. Die houden ook wel van een smakelijk hapje. De ingegraven zeepieren worden belaagd door platvissen, steltlopers, krabben en wormen en meestal op het moment dat ze hun staartstuk buiten de woonbuis steken om hun faeces kwijt te raken. De vissen eten in de meeste gevallen alleen het staartstuk. Dit deel kan echter snel regenereren. 

Gemiddeld verliezen de zeepieren op deze manier wel 2 tot 4 keer per maand hun achterste. Dit staartstukje vormt daarmee een belangrijke voedselbron vooral voor de bot en de schol. Sportvissers op zee gebruiken ook meestal de wad-pieren (of zeepieren, zoals ze in de handel genoemd worden). 

Het is een veel gebruikt (lok)aas voor het vangen van menige platvissen. Zeepieren worden met een(aardappel)riek uitgestoken in een lange gleuf

Gemiddeld zetten de de pieren(zie foto rechts)van de Waddenzee elk jaar een laag van zo'n 20 cm dikte over de gehele Waddenzee om. Zeepieren worden 15 tot 20 cm lang en leven zo een 6 tot 8 jaar. 

Ze eten zand waaruit algen en detritus worden gefilterd waarna het overtollige zand terug wordt uitgescheiden onder de vorm van typische hoopjes. Dit herken je aan de u-vormige sporen op het zand. Ze komen ook soms voor op het laagstrand in concentraties van 50 of meer individuen per vierkante meter voor en vormen een essentiële schakel in de voedselketen. 

Hier een mooie foto van deze hoopjes voor jou dan weet je alvast hoe ze er uit zien als jij eens een strand of wad bezoekt. Je hebt vast eens als kind op het strand van die druiptorens gemaakt vroeger van zand en water en daar lijkt het wel een beetje op.

Wad bodem dieren hebben in de getijdengebieden met extreme omstandigheden te maken. Allereerst vallen de wadplaten twee keer per etmaal droog. Er zijn sterke wisselingen in temperatuur en zoutgehalte. Sommige wad-bewoners vermijden de ellende door tijdelijk naar elders te vertrekken. Zo trekken garnalen en krabben bij de eb naar de geulen en met vloed gaan zij weer terug naar de wadplaten. In het najaar trekken ze naar open zee. Bodemdieren beschermen zich tegen de kou door zich diep in te graven.

Maar ook kruipen in de wad bodem dieren rond die ook andere bodemdieren zowel dood als levend eten. De Zeeduizendpoot is ook zo een rover die in de bodem leeft. De veelkleurige zeeduizendpoot(Hediste diversicolor, syn. Nereis diversicolor)is een borstelworm uit de familie Nereididae. Deze familie bestaat uit soorten die aanzienlijk van elkaar verschillen in formaat en gedrag. Sommige zijn extreem goede zwemmers, en fanatieke jagers op andere wormen, zoals de tot wel 40 centimeter grote zager(Nereis virens). Andere soorten houden zich meer op in de bodem. Zeeduizendpoten zijn ook kannibalistisch en gaan dus ook soortgenoten te lijf.

De veelkleurige zeeduizendpoot kan ook de zuurstofloze wad bodems domineren. Het diertje pakt wat hij pakken kan door te jagen en het te filteren. De veelkleurige zeeduizendpoot is echt een alleseter. Hij eet dus zowel dierlijk als plantaardig voedsel. Hij gebruikt ook meerdere voedingswijzen want ten eerste vergaard het dier de voedseldeeltjes die op de bodem liggen. Ook eet deze algen en andere soorten microscopische organismen die daar leven. Maar zij verorberen ook grotere dieren hoor zoals vele slakjes en andere pieren.

Wie eens gaat graven in de wadbodem en dan ook de uitgegraven grond nog eens uit zeven zal ontdekt wellicht ook wat andere bodemdieren zien zoals kleine garnalen, vlokreeftjes, allerlei wormen of misschien af en toe eens een zeester of verschillende soorten schelpdieren vinden. 

Want een vierkante meter wadden bodem kan tientallen kokkels en wadpieren, honderden zeeduizendpoten, duizenden vlokreeftjes maar ook tienduizenden wad slakjes bevatten. Niet overal is de dichtheid even groot, maar over het geheel genomen is het wad wel zeer rijk aan bodemdieren. Het wad of strand kan jou ook echt mooie gezichten geven. En wellicht ga je ook eens door de knieën om te zien wat jij allemaal kan ontmoeten. Zeker als het heel goed heeft geregend kan je er veel ontdekken hoor. 

Bedankt voor je bezoek en het lezen van dit blog namens mij Tine. En Hoop je nog eens terug te zien want er is voldoende te lezen en te ontdekken hier voor jou op deze website. En ben je op vakantie of je gaat nog dan wens ik jou een fijne vakantie

Wees ook welkom op mijn persoonlijke en andere website/blog want ook daar vind jij mooie natuur weetjes en veel meer. Gedichten en verhalen uit het Leven: https://tinedejong.blogspot.com

Tekst en fotografie © 2016 Tine de Jong

Informatie is van internet en uit mijn diverse natuurboeken.

Voor jou dit mooie filmpje met dank aan de Vroege Vogels:
Scheermes graaft zich snel in. Echt een heel mooi filmpje. 

Druk gewoon op de film want deze werkt wel al zie je geen voorkant  foto wellicht.

Vingerhoedskruid (Digitalis purpurea)

Vingerhoedskruid komt uit de familie van de Weegbree (Plantaginaceae) en het geslacht digitalis. Overigens werd de plantensoort in het verleden ondergebracht in de Helmkruidfamilie (Scrophulariaceae). De tweejarige plant is een plant met een prachtige bloeiwijze, waarin de bloemen naar één kant wijzen. De plant komt in Nederland en België algemeen voor.  Het houdt van de zon en ook van de schaduw.

Zij zijn ook vaak te zien in menige tuin maar dan zijn ze wel gekweekt. Een maal in de tuin vragen ze geen onderhoud want ze verzorgen zich zelf. Ook zie je vingerhoedskruid steeds meer verschijnen in het wild en ze geven vaak mooie gezichten en kleur aan menige bosrand of aan waterkant. Zo ook deze die ik heb ontmoet en die jij in onderstaande video van mij kan begroeten.

Vingerhoedskruid (Digitalis purpurea) wordt plusminus 30-150 cm groot. De plant heeft eironde tot lancetvormige bladeren, die aan de onderzijde grijs behaard zijn. De stengel en bloemstelen zijn bezet met korte, zachte haren. Vingerhoedskruid bloeit van mei tot oktober met meestal donkerrood gevlekte bloemen. Er zijn drie kleuren: donkerrood (hardroze), lichtpaars en wit. Om de rode vlek zit een witte rand. De witbloeiende planten worden soms als aparte soort gezien. De bloemkroon is 4-5 cm lang. Een plant kan meer dan negentig bloemen hebben en duizenden zaadjes.

Wat heel opvallend zijn de trossen met een weelde aan vele bloemen, dichtbij elkaar. Prachtige bloemen, meestal in het roze en met aparte vlekken aan de binnenkant van de klokjes-achtige bloemen. Bloeiend geeft de plant wel een lengte van 1 meter 50. Hoewel veel mensen het een onkruid vinden is het een kruidige plant. De bloei gebeurt van onder naar boven verlopend langs de stengel. Een bloempje is 4 tot 5 cm lang en past om een vinger als een vingerhoed (die wel wordt gebruikt bij naaiwerk) en daaraan heeft de plant zijn naam te danken ('digitus'=vinger). De bloei is van mei tot oktober.

 

Hommels en bijen komen graag naar deze bloemen op zoek naar nectar en verdwijnen er dan helemaal in. De hommels moeten in de bloemkroon kruipen om bij de nectar te kunnen komen. Soms wordt echter een gaatje in de bloemkroon gebeten om zo bij de nectar te kunnen komen. Aan een enkele plant kunnen meer dan negentig bloemen komen, waar weer duizenden zaadjes uit voortkomen. Nadat de bloem bestoven is ontstaat een zaaddoos, met daarin de kleine bruine zaadjes. Als deze zaaddoos rijp is geworden gaat die vanzelf open en komen de zaadjes vrij; waaruit weer vele nieuwe planten kunnen ontstaan.

De plant sterft hierna af. Binnen die twee jaar, in de winter, behoudt de plant zijn groene blad en is winterhard tot -25 graden. De plant is van oorsprong inheems (Midden-, Zuid- en West-Europa) en staat graag op een licht beschaduwde en open plaats. De grond moet enigszins vochtig maar ook niet al te nat zijn en kalkrijk en humusrijk. Het is vaak de zwakke zure grond waar het vingerhoedskruid goed op gedijt. Maar ook andere insecten komen reelmatig in deze bloem op op het blad. Zie onderstaande foto maar eens:

Nog wat geschiedenis erbij voor jou bij mijn woorden:

Vingerhoedskruid werd ook weleens Heksenkruid genoemd en is van oudsher ook onder andere namen bekend (geweest), zoals Pijpenkop, Poppenschoentje, Judasbeurs en Slangenbloem. Voor de eerste twee namen is de vorm van de bloem de inspiratie geweest, net als de voor de huidige naam. In een meer toverachtige associatie worden de bloemen wel als kaboutermuts of elfenschoentje gezien. Ook werd Vingerhoedskruid als één van de heksenkruiden beschouwd. 

Dit zijn planten die volgens verhalen werden gebruikt omdat ze zekere stoffen bevatten die een zeer sterke werking kunnen hebben zoals hallucinogeen, verdovend, geneeskrachtig of rustgevend. Heksen en kruidengenezers die met kruiden werkten wisten de eigenschappen van deze planten of delen daarvan vroeger al te benutten. Heksenkruiden zijn niet zelden heel giftige planten en Vingerhoedskruid is daarop geen uitzondering: de werkzame stof bij deze plant is digoxine.

In de moderne geneeskunde werd Vingerhoedskruid ingezet bij de behandeling van sommige hartritmestoornissen; hiervoor wordt de werkzame stoffen uit de bladeren van de tweedejaars planten gewonnen. Het is in de handel onder de merknamen Lanoxin en Purgoxin. 

Deze toepassing vindt dus zijn oorsprong in de volksgeneeskunde, waar de plant inmiddels niet meer wordt gebruikt. Het bleek te moeilijk om de juiste dosering te bepalen, waardoor het gevaar van overdosering te groot was.

Dus Let op: Vingerhoedskruid is giftig voor mens en dier en dat geldt voor alle delen van de plant, maar vooral voor de zaden en de bladeren!

Geniet van mijn ontmoetingen van deze mooie bloemen. Ik waardeer het altijd als je een reactie achterlaat over mijn schrijven. Maar anonieme worden niet (meer) geplaatst en ook niet die een blogger account hebben waar niks staat en dit is om spam te voorkomen want men kan altijd wel een naam aanmaken. Dank voor je begrip.  

Tekst, Natuurfotografie en videoslide  © 2016 Foto's en video alle rechten voorbehouden Tine de Jong

Mijn video voor jou: Vingerhoedskruid (Digitalis purpurea) ontmoetingen:

Gezellige koe meiden

Het staat in de weide zo kalm zonder haast

Dat is de koe die soms baad en er dagelijks graast

Het dier wat de weide ook verrijkt en die
jou ook innerlijke rust kan geven als je haar
lekker knuffelen gaat maar ook als je haar bekijkt.

Zij is een dier apart en in vele rassen en kleuren
Ja zij zijn het die weilanden kunnen opfleuren
Zij lijken dom maar o, zij zijn zo wijs en
winnen ook veel op fokvee dagen vaak een prijs
Vele kunnen dit ook wel beamen want op de
televisie waren zij voorheen vaker in de reclame.

Koeien hebben geen horloge maar weten toch
exact de tijd dat ze terug moeten gaan
Zij geven ons ook een wijze raad en goede les
daar zij de rust in zich hebben, kennen geen stress
Ja de koe is gewoon een gezellige meid en ik
hoop ze nog heel veel te bezoeken en wens ook
dat zij nog lang in de weide mogen blijven staan.

Want helaas houden vele boeren hen op stal maar
ik hoop echt dat zij de weilanden weer kleuren zal

Want zij zijn de schilderijen van ons Nederland, dus
beste boeren zet die megastallen nu eens aan de kant.

Gedicht. fotografie © Tine de Jong 2016 

Alle rechten voorbehouden
(uit mijn eigen gedichten archief 2012)

Voor jou deze video dia slide 

Koeien ontmoetingen samen met onze knuffeldieren.

Nieuwsgierig geworden? kijk dan onderstaande video.

Geloof, hoop en liefde

Geloof, Hoop en liefde
Veel over gesproken of geschreven maar ook 

zijn deze woorden veel in een lied gezet 

Het speelt ook een grote rol in het leven.

Want wat heb je aan geld of dure geschenken 

Als deze 3 woorden: Geloof, Hoop en Liefde eens in 

jouw leven zullen komen en die naar jou gaan wenken 

Deze woorden kunnen je echt veel meer voldoening geven.

Als jij dan ook daarbij zal zeggen Ik hou van jou  

aan je liefste of aan een medemens uit je omgeving 

Dan vervul je vast en zeker ook eens hun wensen 

Want dit zijn woorden waar echt elk mens van houd.

Neem het dus aan als deze woorden jou ook eens zou raken 

en ik weet zeker dat het je dan ook heel gelukkig zal maken.

Gedicht © 2016 Tine de Jong Alle rechten voorbehouden.
(uit mijn gedichten archief 2009)

Voor meer mooie woorden van mij, kom eens op visite op mijn persoonlijke blog gedichten en verhalen uit het leven : https://tinedejong.blogspot.com

Muzikale afsluiter van dit gedicht voor jou: Jantje Koopmans - Geloof, hoop en liefde - een legendarisch artiest

Bloemenparadijs vol liefde

Gedicht Bloemenparadijs vol liefde 

Vele bezitten een waardevolle fortuin 

die men verzorgt en met liefde omringt 

Die de zonnestraal in hart laat schijnen 

en de donkerheid van dorheid verdringt.

Die men beschermt tegen allerlei gevaren 

wat kwade zou kunnen veroorzaken 

En waarmee men jou kennis kan vergaren 

waardoor men zelf deze rijkdom kan maken.

Elke mens heeft zo zijn eigen schatten 

die verborgen zijn in de levensaarde 

En die jij zelf kan laten ontplooien 

Met een hele bijzondere hoge waarde.

Maar let op vertel dan niet al je geheimen 

van je mooie zeldzame bloemenparadijs 

Laten hen zelf het antwoord maar rijmen 

breng je door vragen nooit van de wijs.

Want eerlijkheid of nieuwsgierigheid 

zijn wel twee verschillende zaken 

Zeker in deze harde crisis tijd wil 

men soms weleens van het pad geraken.

Vele tuinen hebben elk hun eigen geheim 

Hoe men pot of hoe men daarin gaat zaaien 

laat dus heerlijk je tuin jouw geheim zijn 

Zodat niemand naar jouw fortuin gaat kraaien.

Gedicht, foto en video © Tine de Jong, 14-06- 2016 

Bovenstaande foto heb ik genomen in de tuin 

van de gebroeders van liefde in de stropstraat in Gent.

Mijn wandeling met mijn fotografie uit deze mooie tuin sluit ik erbij.

Tuin in de Stropstraat Gent van de instantie Broeders van Liefde. 

Ringstaartmaki's (Lemur catta)

Onlangs heb ik mooie dieren ontmoet in het dierenpark in Amersfoort wat ligt in de provincie Utrecht. En dat zijn de ringstaartmaki's en daar ga ik eens over schrijven met wat weetjes daarbij. 

Ringstaartmaki's  (Lemur catta) zijn zeer sociale dieren, die regelmatig wel elkanders gezelschap zoeken. Ringstaartmaki’s zijn dol op zonnen. Het eerste zonnestraaltje dat doorkomt, wordt letterlijk met open armen ontvangen!  

Ze hebben veertien zwarte ringen in hun lange staart en leven in groepen van 3 tot 24 dieren (gemiddeld 16). Deze groepen houden zich op binnen een territorium. 

De grootte van het territorium is afhankelijk hoe de groep is. Het territorium wordt door alle volwassen leden van de groep gemarkeerd met stoffen uit geurklieren die zich in de onderarmen, de anusstreek en op het scrotum bevinden, en bij mannetjes ook op de polsen. Ook wordt er soms urine en uitwerpselen gebruikt.

Niet alleen de grenzen, maar het gehele gebied wordt gemarkeerd: voornamelijk boomstammen en takken maar ook bladeren en twijgjes. Met de anale klieren en de scrotumklier brengen de dieren geslachtsmarkeringen aan waarmee ze hun paar bereidheid en dominantie aangeven. Binnen een groep is een dominant vrouwtje de baas. 

Samen met haar jongen en een of meerdere dominante mannetjes vormt zij de kerngroep. De kerngroep mag als eerste eten en gaat voorop bij tochten door het territorium. Buiten de kerngroep staan de niet-dominante mannetjes, ondergeschikte vrouwtjes met hun jongen en juveniele ringstaartmaki's.

Ringstaartmaki's kennen een groot aantal signalen. Met zowel geluiden en geuren als lichaamstaal communiceren ze met andere groepsleden. Zo grommen de dieren bij plotseling gevaar, en fluiten de dieren bij ruzie. 

Deze geluiden gaan meestal gepaard met gezichtsuitdrukkingen. Ook communiceren de dieren met de staarthouding. Nieuwsgierig zijn ze wel hoor. Vast van ons mens afgekeken en dit wat ik hieronder zet vinden ze ook heerlijk. 

Verder zijn de Ringstaartmaki's overdag erg actief maar tussen de middag houdt de groep een dagelijkse, gezamenlijke rustpauze. Net als wij mensen vast ook weleens doen toch? Hierbij gaan de dieren op de grond of in de bomen zitten, met de armen gespreid richting de zon. 

Zij brengen een groot gedeelte van hun leven in de bomen door, maar ook op de grond zijn ze wel geregeld te vinden. 

De ringstaartmaki kan op twee poten lopen maar hij loopt veel vaker op alle vier de poten. Als de ringstaartmaki op vier poten loopt houdt hij de staart recht omhoog. Ringstaartmaki's zoeken ook in bomen naar voedsel. Hij kan ook van boom naar boom springen en maakt daarbij zelfs sprongen van twee meter. Maar slapen doen zij allen eveneens in de bomen.

En met deze regels  en de foto hieronder sluit ik mijn schrijven af.

Wens je voor elke een mooie dag en dat jij er ook plezier aan beleven mag. 

Wees ook welkom op mijn andere  website: https://tinedejong.blogspot.com 

waar ook veel weetjes/ woorden/ verhalen / natuur en meer op je wacht. 

Alvast bedankt voor je bezoek en Natuurgroetjes van mij Tine 

Voor jou mijn korte live video: Ringstaartmaki's in Dierenpark Amersfoort

Wens je veel kijkplezier want het zijn grappige dieren al hadden 

ze nu niet zoveel zin om iets te doen. 

Tekst, fotografie en livevideo © Tine de Jong, 13-06-2016

Dag ontwaakt na nachtrust

De dag was wat nuchter weggelopen ook de zon met een klein hand gewuif 
Zij geleek ook wel op een waaier, en donkerheid kwam dichterbij geslopen.

Er verschenen nieuwe gezichten sterren die nacht wat deed oplichten.
Eerst schuchter, dan geheel vrijgevend  maar diep in nacht kregen zij toch verlangens om ook weer weg te gaan.

Moe van al dat zweven gingen allen slapend heen na toch vele mooie uren te hebben gestaan 
Nacht nam afscheid en dag ontwaakte langzaam kwam wat later met vol geluid weer binnen 
De dag was weer thuis en kon opnieuw beginnen.

Gedicht, foto en video © 2016 Tine de Jong
(uit mijn gedichten archief van mij 2014)
Wees ook van harte welkom op mijn andere website: Gedichten en verhalen uit het leven
waar ook de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips en meer zijn samen geweven
in woord, natuurfilms, fotografie en veel meer wat je vast ook aan zal spreken.

Mijn wandeling -videoslide in de vroege morgen erbij voor jou en zie wat ik zoal mocht ontmoeten.

Wandel je ook weer gezellig mee? Je zal veel mooie fotografie zien.

Schoonheid van het kleine dierenleven

De schoonheid van het kleine dierenleven dat kan jij zien en vinden in de mooie natuur. Als je ervan houdt kan het je jou ook veel geven.

Kijk eens op de grond als mieren weer heel hard werken
of in een boom waar je kleine vraatsporen en insecten kan zien
maar ook op of tussen bladeren leven zij en die zie je dan misschien.

Soms zie je een klein bijtje zitten te rusten op een blad of
vlinders die heerlijk verliefd met elkaar zijn aan het spelen
Als je rondkijkt dan zal de natuur heel veel met jou gaan delen.

Overal is er wel leven zowel in je tuin als op een veld
Spinnen die ijverig hun haakwerkjes zijn aan het maken
Ja, als jij ook in het rond kijkt dan ben je echt ook versteld.

Deze wereld is eigenlijk helemaal niet klein maar juist heel erg groot
Want de dierenwereld en de natuur geven jou steeds van die mooie gezichten
Als jij er van houdt bemerkt en zie je wat zich allemaal aan jouw ontbloot.

Check wel steeds op teken want niet alle insecten zijn erg leuk en fijn want er zijn er ook vele die jouw kunnen bijten en ook heel gemeen steken 
En het is echt niet fijn als jij besmet met de Ziekte van Lyme zal zijn.

Natuurgedicht, inclusief foto's en videoslide © Tine de Jong, 2016 

Foto boven is een kikkervis die al bijna een kikkertje is. Het staartje zit tussen mijn vingers maar wel schattig hé? Door mijzelf genomen in de educatieve heemtuin vijver van de natuur en vogelwacht in het Alblasserbos. En natuurlijk ook zoals het hoort weer netjes terug gezet in het water. Foto 2 is een blinde bij (Eristalis tenax)

Wees ook welkom op mijn persoonlijke website: Gedichten en Verhalen uit het leven, waar liefde, natuur, en leven centraal staan met soms een boodschap in de woorden voor jou erin verweven . https://tinedejong.blogspot.com 

Je bent ook van harte welkom op mijn YouTube kanaal:https://https://bit.ly/2o8ooSy met vele mooie natuurwandelingen met eigen fotografie en live video's

Kijk je ook mee met mijn fotografie in een dia slide die ik had gemaakt van enige mooie kleine insecten. 

Kleine insectenleven - Mieren

Ditmaal zet ik eens de mieren in beeld met wat informatie erbij. Eigenlijk zijn ze ook als mensen en altijd aan het werk om iets te bereiken. 

Mieren zijn een groep van kolonie vormende sociale insecten, die behoren tot de orde van vliesvleugeligen (Hymenoptera). Mieren hebben zich kunnen aanpassen aan zeer verschillende leefomgevingen. Waar zij voorkomen, zijn mieren de dominante levensvorm op de bodem. 

Mieren komen vrijwel overal ter wereld voor en behoren daarmee tot de succesvolste diergroepen. In de natuur doen ze dienst als opruimers, omdat ze kleine insecten eten. Vele mensen houden niet zo van mieren en ziet ze als een schadelijk dier maar het zijn ook nuttige dieren. Een mierenkolonie bestaat uit één (of enkele) koninginnen, werksters (ook allemaal vrouwtjes) en soms jonge mannetjes en maagdelijke koninginnen.

De grootste groep binnen de kolonie vormen de werksters, die onderling de werktaken verdelen. Er zijn onder andere verkenners, voedselverzamelaars, nest-onderhouders, kinderverzorgsters en soldaten. Wanneer het nest groot genoeg is, wordt een lichting van de opgroeiende larven opgekweekt tot mannetjes en koninginnetjes.

Bij de meeste soorten verlaten zij het nest vliegend wanneer de tijd daarvoor rijp is. Dit gebeurt in Nederland vaak op warme dagen na een regenbui. In de lucht paren de mannetjes met de koninginnetjes, waarna de mannetjes snel sterven en de koninginnen een nieuwe nestplaats zoeken. Dit kan al vliegend gedaan worden, zodat zelfs in bloembakken 10 meter boven de grond nesten kunnen ontstaan. 

De koninginnen vliegen zo hoog mogelijk om daar te paren met mannetjes die ook zo hoog kunnen komen. Koninginnen paren het liefst met mannetjes uit een ander nest. Zo worden verschillende genetische achtergronden uitgewisseld. Terug op de grond sterven de mannetjes en bijten bevruchte koninginnen hun vleugels af. Want dat vinden zij een last en daarna gaan zij op zoek naar gaatjes in de grond om er een nieuw mierennest te vormen.

Kenmerken

De meeste soorten mieren zijn zwart of bruin, maar ook gele, rode, groene, zilvergrijze en goudkleurige soorten komen voor. Mieren hebben, net als de meeste andere insecten, voelsprieten op hun kop, die hun voornaamste zintuig vormen, en waarmee ze kunnen ruiken en voelen. De meeste mierensoorten hebben tevens ogen, maar in het donkere nest zijn deze niet erg nuttig. 

Zoals alle insecten hebben mieren een in drieën verdeeld lichaam en drie paar poten. Qua lichaamsbouw lijken mieren erg op wespen, alleen zijn ze vaak kleiner, hebben geen vleugels en hebben een klein vierde (en soms vijfde) lichaamsdeel tussen borststuk en achterlijf: de schub (bij schubmieren) of de knopen (bij knoopmieren).

Vleugels zijn voorbehouden aan de koningin en de mannetjes, die ze gebruiken om de zogenoemde bruidsvlucht uit te voeren. In Nederland en België gebeurt dit meestal rond de maand augustus; de tijd van de vliegende mieren. 

Dat heb je vast weleens gezien dat overal deze verschijnen. Soms best ook lastig hoor, maar ja dit hoort nu eenmaal ook bij hun leven.  De meeste overleven niet omdat menige vogel zoals de meeuwen want die  zijn er ook gek op hen dan uit de lucht plukken want voor hen is dit een voedzaam hapje.

Communicatie bij mieren verloopt hoofdzakelijk door middel van feromonen. Deze vorm van communicatie is bij mieren mogelijk nog meer ontwikkeld dan bij andere sociale vliesvleugeligen, zoals bijen of wespen. Net als andere insecten kunnen mieren met hun voelsprieten 'ruiken'. Deze voelsprieten zijn erg beweeglijk, met een duidelijk ellebooggewricht na het eerste segment (de scapus). 

Doordat een mier twee voelsprieten heeft, voorzien ze de mier van informatie over zowel intensiteit van de voedselbron als de richting waarin deze zich bevindt.

Mieren gebruiken ook bijvoorbeeld het bouquet (geurpalet) van koolwaterstoffen, die als een soort waslaag op hun huid zitten, om te kunnen herkennen tot welke kolonie ze behoren. Als een individu het nest binnenkomt met de verkeerde samenstelling van deze koolwaterstoffen, dan zal betreffende mier (hardhandig) verwijderd worden. Om alle nestgenoten hetzelfde te laten ruiken, worden de geurstoffen vermengd met voedsel dat de mieren onderling delen. Dit noemt men ook wel trophallaxis. Mieren vallen aan, en verdedigen zichzelf en hun nest, door te steken met een gifangel, of door te bijten en vervolgens mierenzuur in het bijtwondje te spuiten.

Levenswijze

Veel soorten mieren verzamelen niet alleen voedsel, maar kweken het ook zelf. Men zou zelfs kunnen zeggen dat een aantal soorten aan een soort landbouw en zelfs veeteelt doet. Zo zuigt de (zwarte) wegmier (Lasius niger) graag de zoete afscheiding (honingdauw) van bladluizen op. De mier drinkt dat dan op en gaat naar een andere bladluis. Als de werkster genoeg honingdauw opgelikt heeft, is haar achterlijf heel wat dikker geworden. De honingdauw zit in de krop. 

De suiker is namelijk niet voor de werkster zelf. Ze gaat terug naar het nest. Onderweg en in het nest geeft ze aan de kleine mieren druppeltjes honingdauw. Die bedelen erom. De mier beschermt daarom de luizen met mierenzuur tegen vijanden als lieveheersbeestjes. Andere soorten gaan nog verder en brengen de luizen naar ondergrondse kamers met plantenwortels. Hier kunnen de luizen ongestoord sappen uit de plantenwortels zuigen en tappen de mieren de honingdauw bij de luizen af weer af. Want zij hebben niet zoveel suiker nodig, ze trommelt hiervoor op het achterlijf van de bladluis met haar voelsprietjes.

Parasolmieren, vooral bekend uit het geslacht Atta, knippen ook delen van bladeren af en transporteren de bladeren naar het nest. Hier wordt in speciale groeikamers een bepaalde schimmel gekweekt waarvan de mieren leven.

Een kolonie telt al gauw 2 miljoen mieren, die binnen 24 uur een boom volledig kunnen ontbladeren. Ja ze weten wel van wanten hoor en zijn echt harde werkers. Maar ze houden er helemaal niet van als jij ze dubbel werk gaan geven als je een mierennest uit uit elkaar haalt. Dan moeten ze weer overnieuw beginnen en jij houdt er toch ook niet van als ze jouw werk in de war zouden gooien. Nu ik hoop dat je deze dieren nu ook eens anders gaat zien ook krijg je vast de kriebels als je hen tegenkomt. Geef je dus een voorproefje van de kriebels in de film hieronder. 

De opname die je onderin zal ontmoeten heb ik gemaakt in de heemtuin van de Natuur en vogelwacht Alblasserwaard wat ligt in het Alblasserbos -gemeente Molenlanden-Zuid Holland. Veel mieren zijn erg druk bezig maar wat ze nu precies doen dat weet ik niet maar vond het wel leuk om dit ook eens met jou te delen. 

Bedankt voor je bezoek en enige reactie. Dat word erg gewaardeerd door mij. En kom ook regelmatig terug als je van de natuur houdt want op deze website vind je nog veel meer weetjes waar je ook wat van kan leren. De natuur is 1 grote schatkamer vol met mooie dieren, bloemen en planten, bomen en struiken als jij er ook een keer in gaat duiken.

Maar wees ook welkom op mijn persoonlijke blog website : 

Gedichten en verhalen uit het leven 

waar ook de natuur, leven en liefde met veel tips is samen geweven in woord, klank en beeld. Zeker ook een website waar jij je niet verveeld. En een aanrader voor jou.

Tekst, natuurfotografie en mijn live video © 2016 Tine de Jong

Deel met jou mijn live video Mieren aan het werk

Mens is als een bloem

Mijn woorden zijn een vergelijking met een bloem maar kan ook een mens kan wezen.
Zag mij daar toch staan een mooie bloem dat was ik zachtjes deinend op de wind heerlijk heen en weer gaan.

Tot die ene triestige dag dat ik door een hand werd geknakt en opeens mijn mooie bloem verdrietig op de grond lag.

Ik ontdekte tot mijn schrik was een steel zonder een bloem ook zonder mijn mooie kroon wat ben ik nu, wie ben ik??

Zo zakte ik tot in het niets absoluut naar het nulpunt en vanuit daar toen groeide ik opeens en werd weer iets.

Gedicht © Tine de Jong 2016Foto boven is de Rode klaver - Trifolium pratense
Mooie citaat van Phil Bosmans hierbij:Zoals een bloem de zon nodig heeft om bloem te worden, zo heeft een mens de liefde nodig om mens te worden.
Houd jij ook van bloemen in het algemeen dan deel ik graag mijn video slide met mooie mooie zomerbloemen fotografie en enkele gedichten van mijn hand. 

Kangoeroes met weetjes

Ditmaal ga ik eens met jullie over een krachtig en prachtig dier schrijven: De Kangoeroe.(Macropodidae) Want ik vind het een mooi dier en jij?

Waar zij het meeste voorkomen, is natuurlijk hét buideldieren-land Australië. Kangoeroes zijn zo ongeveer de geiten van Australië. Ze knabbelen aan alles wat groen is en kunnen in elk terrein uit de voeten. 

Het grootste verschil is dat ze niet op hun vier hoeven rond hobbelen, maar dat ze van plek tot plek springen met hun twee krachtige achterpoten. In totaal leven er nu nog circa 67 soorten kangoeroes in Australië. In Australië zelf noemen ze alleen de grootste soorten kangoeroes. De meeste kangoeroes zijn nachtdieren. 

Alleen de grotere kangoeroes durven overdag nog in de open vlakte te grazen. Want vele kolonisten hebben veel veranderd en veel van het buideldierenland in landbouwgrond omgebouwd, dus zij kregen en hebben nog weinig echte ruimte om in te mogen leven. En ook vele schapenfokkers schoten vroeger veel kangoeroes af omdat ze vonden dat die het gras voor de bekken van hun geliefde schapen weg graasden. 

Vele boeren hadden zelfs prikkeldraad om het land geplaatst waar ze in verstrikt en gewond van konden raken. Helaas werd ook het vlees een belangrijke reden om op de kangoeroes te jagen. Het ging vooral ingeblikt als honden- en kattenvoer over de toonbank, maar het vlees wordt ook in veel restaurants geconsumeerd.

Gelukkig is in de jaren ´80 van de vorige eeuw de jacht op kangoeroes door allerlei regels wat aan banden gelegd. Ook was (en soms nog )de pels heel erg in trek bij vele jagers. Maar in de verschillende delen van Australië hebben de kangoeroes zich op verschillende manieren toch aangepast. Ze leven daar in het droge binnenland. 

Kangoeroes leven in groepen[roedels] en soms vechten ze ook wel met elkander. De vrouwtjes vluchten dan meestal, want die houden helemaal niet van dat gevecht. Maar zij kijken wel mee hoor maar op veilige afstand want ze vinden het ook wel spannend.

Er is nu ook een nationale park waar zij kunnen leven, maar het gevaar blijft toch altijd bestaan dat jagers ze afschieten of door verwilderde huishonden [dingo's] worden gepakt. Het zijn allemaal planteneters die gras, kruiden, struiken of boombladeren eten. De vrouwtjes hebben op een buik een grote huidplooi: de buidel. In deze buidel worden de jonkies gedragen. 

Wat alle buideldieren gemeen hebben is dat de vrouwtjes piepkleine jongen krijgen. Een naakt wormpje dat zich met zijn korte voorpoten naar een tepel worstelt, die meestal in de beschermende buidel te vinden is. In de buidel zuigt het jong zich helemaal vol met moedermelk, tot hij /zij na een paar maanden sterk genoeg is om eruit te klimmen.

Een pasgeborene is nauwelijks een paar centimeter groot. Het is kaal en wat roze. Het weegt amper één gram en meteen na de geboorte grijpt het jonkie de vacht van de moeder vast en klautert naar boven naar de buidel. Voor er een jong geboren is, likt de moeder een paadje naar de buidel. 

Het jong kan al goed klimmen en vind zo een weg naar de buidel. Daar kan hij drinken. Na ongeveer vijf maanden komt hij voor het eerst met zijn kopje naar buiten. Als zijn moeder bukt, kan hij ook voor het eerst gras eten. Na ongeveer negen maanden komt het kleine kangoeroetje er helemaal uit. Eerst is het een beetje wennen maar later gaat het wel. 

De jonge kangoeroe gaat vaak terug in de buidel bij zijn moeder. Zelf als hij nog een heel stuk groter is! Maar na een tijdje is hij te groot en mag hij alleen nog zijn kop in de buidel doen om te drinken. Als hij elf maanden is, moet hij toch echt helemaal op eigen poten de wereld in. 

Jammer dat men dit mooie dier doodt om zijn pels en vlees. Kangoeroes zijn hele interessante mooie dieren. en ik hoop dat men eens leert om dieren niet meer te gaan doden.

Tekst © Tine de Jong 06-06-2016

Bedankt voor je bezoek en zie je  graag weer een andermaal terug op mijn natuur website waar je veel tips en weetjes kan lezen en zien. Zoek maar eens op de labels /zoekwoorden en zie dan wat je zal ontvangen.

Sluit af met afspeellijst over de kangoeroes in Australië dan kan je zelf kiezen wat je wilt zien.

Overstroming in het bos

Door de vele overstromingen die nu in Europa zijn door het noodweer heb ik een verhaal geschreven want niet alleen mensen zijn in de problemen gekomen. ee ditmaal heb ik dus deze woorden uit mijn gedachten meegenomen. Ook het dierenleven is geraakt door dit natuurgeweld wat ik in een ander jasje nu in mijn gedicht aan jou verteld.

Overstroming in het bosDoor de vele regenval
waren de meeste hollen volgelopen
En moesten de bewoners hierdoor
weer nieuwe huisraad gaan kopen.

Helaas de spaarpotjes waren leeg
en wat moesten zij nu gaan doen
Lenen deden zij niet uit goed fatsoen.

Toen schoot Oma Uil wat te binnen
Zij zouden op het bos plein
een rommelmarkt gaan beginnen.

En van de opbrengst van dit gebeuren
kon dan de betroffen bewoners
spulletjes gaan kopen
zodat niemand hoefde te treuren.

Vele rommeltjes werden opgehaald
en ja hoor, er werd goed voor betaald
Zo was elke hol bewoner/ster weer tevree
De meesten deden ook echt actief
gezellig aan deze verkoopdag mee.

En om dit verhaal wat korter te maken
Zij hielden zelfs geld over en kochten
daarvan wat zakken vol met zand
om zo voor een toekomstige
regenval te waken.

Gedicht © 2016 Tine de jong
Deel wel een filmpje erbij wat ook nooit meer mag gebeuren: De Paarden van Marrum die toen gered werden.

Noodweer en overstromingen na regenval

Vele mensen lijden nu erge hoge nood
door al het water wat maar naar binnen vloeit
Huizen, straten, garages maar ook vele kelders
Zag op tv bootje wat nu door de vele straten roeit.

Vele provincies in Nederland en ook enkele landen
hebben nu heel erg met het vele hoge water te kampen
En ik vind het zo erg voor hen wat ik lees of op de tv ziet.

Huizen volgelopen en inboedel zwaar verpest en kan
alleen maar hopen en wensen dat water voor hen zal zakken
Dat is wat ik wens voor hen allen daar want met al die regenval
heeft het water bij enkele vrienden van mij en anderen al veel te pakken.

Zoveel water van al die regentranen dat is echt nog nooit zo erg gebeurd 

Ik leef mee met hen allen die dit is overkomen en mijn hart is wat nu treurt
Vele winkels hebben door deze buien ook heel veel schade ervan ontvangen
Vermoed dat hier ook wel bij hen een heel duur prijskaartje aan zal gaan hangen.

Het is water naar de zee dragen want het helpt niet wat men er tegen wil doen
Al het water blijft maar bij hen allen in landen en provincies binnen stromen
Ik wens dat het ophoudt en dat er ook goede hulp voor hen allen zou komen
want dit is overmacht en er is nog nooit zoveel water gevallen in dit seizoen.

Van wie zal hen dan hulp ontvangen voor al het leed wat hen is aangedaan
Bij wie moeten al deze gedupeerden dan later als water zakt aankloppen gaan?
In verleden werd voor mensen bij een ramp ook geld opgehaald en van alles beloofd
maar vele hebben deze hulp toen nooit gezien en gevers zijn zo van hun geld beroofd.

Zouden zij nu in provincies en landen hulp ontvangen wat leed dan wat verzacht 

want aan de zware regenvallen kan men echt niets aan doen dat is pure onmacht 

Wens dat  hen allen nu worden geholpen, want het is nu toch erg met hen gesteld 

Mijn woorden en medeleven gaan uit naar al die 

mensen die zijn getroffen door dit natuurgeweld.

Ik denk aan jou. Aan jou mijn vriend/in of bezoeker die dit is overkomen.

maar ook aan mijn vrienden aldaar - mijn hart huilt mee met jullie.

Gedicht en foto © 2016 Tine de jong 

Alle rechten voorbehouden.

Zwartkopvuurkever- Pyrochroa coccinea

Onlangs kwam ik bij een bezoek in een dierentuin met mijn hond Toscana dit mooie insect tegen. Ja ook mooie insecten kan jij er vinden hoor. Het is tenslotte een dierentuin dus wonen er ook heel wat insecten. 

De meeste bezoekers komen voor de dieren die hier te zien zijn maar ik ben een natuurliefhebster en kijk ook altijd rond naar andere klein dierenleven en zo kwam ik ook deze mooie kever de Zwartkopvuurkever tegen. De foto is niet zo heel goed gelukt net als de anderen die ook gezellig zijn mislukt, maar dan heb je toch een beeld van wat ik had ontmoet. En helemaal niet op een boomschors waar zij normaal zitten maar heerlijk rustig op een blad. 

In Nederland komen twee soorten vuurkevers voor, de Zwartkopvuurkever Pyrochroa coccinea en de Roodkopvuurkever Pyrochroa serraticornis. Het zijn beide rood met zwarte kevers. 

Het Leliehaantje Lilioceris lilii is ook rood, maar die vind je alleen op lelies en je merkt ze pas op als ze de lelie al heerlijk hebben opgepeuzeld. En die is ook veel kleiner en heeft een iets ronder lichaam en een heldere glans. Maar nu weer terug naar de Zwartkopvuurkever Pyrochroa coccinea:

Hoewel de zwartkopvuurkever niet echt heel groot (15 tot 20 millimeter) zijn is het toch een zeer opvallende kever door de vuurrode kleur.

De kleuren van deze kever zijn onmiskenbaar; een knalrood borststuk en achterlijf, de rest van het lichaam is gitzwart. Kenmerkend zijn ook de twee tasters die bij het vrouwtje sterk getand zijn en enigszins doen denken aan de tanden van een zaag en bij het mannetje gekamd zijn.

De volwassen kevers zijn veel op boomstammen en onder schors te vinden, maar eten ook wel pollen van bloemen. Het is een echte bossoort. De larven ontwikkelen zich in 2 tot 3 jaar onder boombast en in het hout van wegrottende bomen, waar ze jagen op de larven van andere kevers, zoals boktorren, prachtkevers en letterzetters. (waar ik al eerder over heb geschreven en die je ook kan vinden op deze site) Deze kever komt in geheel Europa voor, maar is nergens echt algemeen. Hij wordt ook wel de Zaagsprietkever genoemd.

In tegenstelling tot veel andere in dode en vermolmde bomen levende larven lusten ze echter geen hout, maar juist de hout-etende larven van andere insecten zoals boktorren en andere dieren als wormen. Het zijn dus echte jagers en hebben stevige kaken en zes kleine pootjes. 

Verder is de Larve afgeplat en is bewapend met 2 doorns op het laatste, verbrede achterlijfssegment (172 5b g). Wat je dus echt goed kan zien in onderstaande video. Zij leeft onder boomschors en jaagt op allerlei andere insecten(larven). Bij voedselgebrek eten de grote larven de kleinere soortgenoten op. De ontwikkeling neemt 2-3 jaar in beslag.

De volwassen kevers eten voornamelijk stuifmeel en andere plantendelen van bloemen, zoet berken sap en honingdauw van bladluizen.

Dus ik vermoed dat ik een volwassen kever heb ontmoet op mijn pad. Maar of het nu een mannetje of vrouwtje is dat kon ik niet zien. Ik denk zelf aan een vrouwtje maar ik kan het ook mis hebben. Maar ik vond het wel een mooie ontmoeting.

Ik dank jou lezer en bezoeker voor je bezoek en wellicht vind je op deze website nog meer mooie weetjes en meer over onze dierenwereld en de natuur.

En voor andere verhalen, films en veel fotografie en meer nodig ik je ook uit op mijn persoonlijke blog van de website Gedichten en Verhalen uit het leven waar ook de natuur erin is verweven in woord en beeld. En echt een website waar jij je net als op deze je echt niet verveeld.

Wees welkom om ook daar eens te komen lezen.

Ook op mijn YouTube kanaal vind jij mooie natuurwandelingen, dus genoeg om te lezen en te zien of te horen voor jou. Met ook veel natuurfotografie daarbij wat ik niet op de websites plaatst. YouTube Tine de Jong

Leuk dat je op bezoek kwam om dit schrijven te lezen.

Fotografie en tekst © 2016 Tine de Jong alle rechten voorbehouden

Geef je ook even een filmpje over de larve dan weet je ook hoe deze eruit ziet gefilmd door een vriend van mij -Christian op zijn mooie kanaal- Olivers Nature 

En een kleine tip voor jou: Sta eens een keer stil en kijk eens in een boom, bloem blad, of een plant en zie wat jij kan of zal ontmoeten op je wandeling in de mooie natuur.

Natuurgroetjes van mij en tot een volgende keer maar weer.

Blog geschreven met fotografie © 2016 Tine de Jong

Heb jij weleens een larve van deze gezien?

Zomerse kleuren buiten

Zomerse kleuren geeft Moeder Natuur weer ons dit jaar
menige bloemenperken en tuinen door een mens aangelegd
geeft zonnige frisheid aan border en aan kale buitenmuren
Maar ook in de vrije natuur komen steeds nieuwe gezichten.

Blauwe bloempjes geven groene kleuren van gras zonnig beeld
waar ook wat witte margrietjes en boterbloem zich erbij mengen
De wilde bloemen zijn blij met de ruimte die ze krijgen van Natuur
menige vlinders en bijen, insecten verwelkomen hen in weide, tuinland.

Moeder Natuur geeft ons elk jaar fraaie ogenblikken in seizoenen
en waar zij voor ons kiezen wat natuurvrienden zal aan zult trekken
Heerlijke zomerwind of zomerregen, zij bepaald wat nodig is in land
Maar het ontbreekt zeer zeker niet aan de vele zomerse uitstralingen.

Mens en de natuur staan altijd centraal bij haar en laat tuinen blozen
in zomerse tinten waar mens zo blij van wordt als zomer aan zal vangen
Dieren geeft zij ook vele kansen om alles te proeven, bezoeken of te ruiken
Zomerse tinten is waar zij ook van houdt waar zij zich het meeste thuis voelt.

Natuur gedicht en foto Alle rechten voorbehouden © Tine de Jong 2015

Deel met jou een mooie tuin met mooie kleuren uit tuin van vrienden
Wandel je ook gezellig mee?

En op mijn andere  website vind bij het gelijknamige Gedicht een andere mooie wandeling terug
Gedichten en verhalen uit het leven :https://tinedejong.blogspot.com

Ochtendwandeling met mijn hond Toscana

Heerlijke ochtend wandeling gemaakt vandaag in buurt nabij
De zon liet de regendruppels glinsteren als diamantjes
Hondenlijn los aan hand want Toscana bleef in buurt van mij
Zagen gelijk al Fazant die parmantig in gras liep te paraderen.

Waterhoen aan dijk is wat wormpjes aan het verteren
En handjevol eendjes deden een waterdans
Een aantal ganzen weer aan wat waterballet
Deze vroege morgen hadden vele dieren waterpret.

Wat verderop in het riet heel ver erin verscholen
zodat bijna niemand het ziet daar zagen wij een groot nest,
maar wat erin huist dat zag ik helaas net niet.

Vond het wel jammer dat ik niet zag wie erin ronddolen,
maar wat verderop ontmoette ik wel kleine muizenholen
Rond de vijver liep ik samen met mijn hond in een kring
Wij genoten heerlijk samen van onze ochtendwandeling.

Alles begon al vroeg te ontwaken en volop te leven
dotterbloemen vouwden hun knoppen weer open en ik
liet op een vrij stuk mijn hond even vrij rondlopen
Vlijde me even op de grond en tuurde aandachtig in het rond

Terwijl mijn hond met zijn bal was aan het dollen
ontdekte ik ook weer veel grondhopen van de mollen
Een kleine veldmuis zag ik opeens een hol in schieten

heerlijk wat ik vanmorgen weer heb ontmoet
samen met mijn hond in deze ochtendwandeling
Het was weer heerlijk samen genieten
Zo'n wandeling deed ons beiden even goed
en ben benieuwd wat ik morgen weer ontmoet.

Gedicht, en natuurfotografie © 2016 Alle rechten voorbehouden Tine de Jong

Wandel je ook samen mee met mijn hond Toscana?

Wil je weten wat wij samen nog meer hebben gezien?

Zie dan de onderstaande diaporama met mooie natuurfotografie van mij: :

Regenbuien maken gewassen stuk

Gedicht- Regenbuien maken gewassen stuk
Als je de gewassen ziet dan is het al het groen wat weer niet echt geniet Allen bezitten zij weer een zwaar kou Vele planten missen warmte van de zon hopen dat de zon weer snel schijnen zou.

Zij hebben hulp nodig om te overleven sommige trachten nog terug te keren en menigeen heeft geen geluk van vele regen probeerden wel al die nattigheid te weren.

Veel gewassen moeten aan het seizoen wennen Zij moeten weer echt knokken voor hun bestaan Ook vele boeren gaan zich weer zorgen baren daar het steeds dagen veel regenen zal gaan.

Wat het blad al heeft ontvangen dat kan je al aan hun kleur wel herkennen Er is weer veel verdord en vele planten hopen dat het snel warmer wordt daar zij steeds aan de vele regenval moeten wennen.

Gedicht en foto © Tine de Jong, 30-05-2016

Voor jou mijn video slide met enkele foto's van uit de Biesbosch die ook Eb en Vloed kent en heb deze er later erbij gezet. Want eigen fotografie en video's hebben altijd voorrang en wellicht vind je het ook mooi met de natuur erbij: De mooie runderen die hier altijd staan hebben ook een veilig onderkomen ontvangen.

Nationaal Park De Biesbosch na de storm met veel hoog water- film uit 2020 Nieuw!!!!!!!

Afrikaanse olifanten

Onze Afrikaanse olifanten hun nood is groot 

als stropers met hun trawanten hen doden 

voor de slagtanden en zij kunnen 

niet vluchten, zij kunnen nergens heen 

De natuur gaat daar onderdoor en dit 

slechts alleen maar voor het ivoor.

Help de olifanten dat zij daar kunnen overleven 

help hen door deze boodschap aan anderen door te geven 

Veel olifanten waarvan dit ivoor komt zijn 

heel erg zwaar gewond en menige worden gelijk gedood dus.. 

Kom op mensen: Red deze olifanten want zij hebben echt hoge nood.

Laten we hen aanpakken, die stropers die doden voor hun kopers 

Zij gaan echt over lijken en hebben echt totaal geen gevoel 

wanneer stoppen hen nu eens allen met al die stropers praktijken 

Die lui daar die dit doen hebben alleen maar dat ene doel

Laat de olifanten gewoon in hun vrije natuur leven 

Tracht dus ook eens elders jouw mening door te geven 

Niet alleen voor deze dieren, maar ook voor alle dieren 

die ook in dit land en elders in wereld in nood verkeren.

Alleen als we het samen doen dan kunnen we echt wat presteren 

zodat ze nu eens al die stropers eens echt af kunnen weren.

Gedicht © 2016 Tine de Jong alle rechten voorbehouden

(uit mijn eigen gedichten archief 2013)

Helaas gebeurd het nog steeds, dus ik deel hierbij mijn gedicht zodat men eens de waarheid leest of ziet
Want over een poosje als men niets doet dan zijn alle olifanten hier dood en is het dat men ze hier nooit meer ziet.

* Wist jij trouwens dat de zwaarste olifant 12 ton woog- (12.000 kilo!), dat is te vergelijken met 400 kinderen van 9 jaar.

* En wist jij dat een olifant meestal 20 minuten op zijn zij slaapt en voor de rest hij dit staande doet??
Meer weetjes zie jij in onderstaande video: Hoe herken je een Afrikaanse olifant?

Merelbeke : Liedermeerspark in de Lente

Toen ik weer eens in België was en in de omgeving van Gent heb ik eens een ander mooie omgeving bezocht en dat was het Liedermeerspark in Merelbeke. Dit park ligt langs de rechteroever van de Schelde in het noorden van de Belgische gemeente Merelbeke. 

Dit park gaf mij gelijk al een heel romantische indruk en straalde ook rust uit. Je ontmoet hier langs de vijvers menig watervogel en amfibieën maar ook vele waterplanten. De vele madeliefjes waren als een sprei gelegd op menig grasveld en de kikkers in de vijver gaven voor mij een prachtig concert. 

Samen met de vele andere wandelaars/joggers en bezoekers vond ik het hier een heerlijke omgeving. Zowel de Mens als de Natuur genoten ook wel van deze heerlijke lentedag.

Zelfs een bomenliefhebber/ster zoals ik zelf ook bent komt hier ook niets te kort. Er staan hier verschillende bomen die allemaal een aparte uitstraling hebben. Dit mooie park ligt tussen de woonzone en de industrie. Het is hier best wel aantrekkelijk om er te wandelen of om even weg uit de alledaagse drukte te zijn. Er is voor groot en klein ook wel veel te doen en te zien. en op een warme dag kan je hier heerlijk picknicken en genieten van de omgeving.

Langs de vijver en waterkant zag ik ook menige mooie kruiden en andere wilde bloemen staan. Ook aan de kinderen is gedacht want er is hier ook een speeltuin aanwezig voor de kinderen en het gehele speelterrein ligt in een grasveld en onder de speeltuigen zijn ook schokwerende tegels of boomschors gelegd ter beveiliging. De speeltuin is heel leuk en er is aan alle leeftijden gedacht. De ouders kunnen heerlijk op bankjes zitten om zo ook hun kroost in de gaten te houden.

Door het gehele park zijn er ook sportattributen geplaatst waar men wat aan de conditie kan werken of het eens wil uitproberen. Speciaal voor de sportievelingen onder ons is hier een mooie route uitgezet. 

Sommige onderdelen heb ik ook wel uitgetest maar ja paaltje springen lukte mij niet zo. Dit komt door leeftijdsproblemen of die van mijn benen want was gelijk zand aan het happen na een poging maar wie niet probeert weet ook niet of men het kan toch?? 

Er zitten best pittige toestellen bij maar het is wel heel goed voor de conditie. Vroeger ging het mij dan ook veel beter af, maar het is super dat men ook aan de sporters denkt in dit mooie park.

In dit park kan je ook alle kanten op en verdwalen doe je hier niet want alles staat goed aangegeven. Ook is er hier een vogelopvangcentra waar gewonde - en zieke vogels worden opgevangen, verzorgd, geringd en als zij weer gezond zijn worden vrijgelaten. Kijk maar naar de onderstaande foto. 

Zeker een aanrader voor jou om eens deze te gaan bezoeken als je in dit park mocht wezen. Ze doen hier allen echt goed werk om dieren te verzorgen die hier worden gebracht.

Voor meer info kan je op deze link drukken waar je ook kan lezen wat je moet doen als jij eens een gewonde vogel of dier ontmoet: http://www.vocmerelbeke.be/dieren/hulpbehoevend-dier-gevonden

Verder is dit park ideaal gelegen. Voor auto's vlakbij Gent, langs de ring R4 en voor fietsers en wandelaars kan je er komen via het Scheldefietspad. Er is hier ook een restaurant maar daar ben ik niet geweest. Ik was meer nieuwsgierig naar het enorme bomenrijk en de vijvers en andere mooie natuur wat ik hier zag.

Het Liedermeerspark kan je bereiken via de Verlorenbroodstraat. Al kwam ik via de andere kant erin want ik wandelde langs de Schelde. Ook deze wandeling deel ik met jou die je vindt onder de eerste film. Weet je, het is hier geweldig mooi met heel vele natuurgezichten.

Deel met jou hier mijn ontmoetingen in een muzikale omlijsting. Maar weet je wat? Mocht je de andere wandeling niet hebben gezien dan deel ik deze gewoon er gezellig bij eronder: Natuur langs de Schelde in Merelbeke. Want eigenlijk deed ik deze eerst en ging daarna het Liedersmeerpark in want via deze route kan je er ook in. dat zie je in de film als je een zijsprong ontmoet.

Dus film 2 is ook echt de moeite waard. Via de stropkaai doorgelopen aan de brug en aan de overkant eraf gegaan en zo kwam ik ook hier terecht. Beetje Gent, dan te Merelbeke. Is niet zo ver wandelen hoor. 

En je komt hier toch mooie wilde bloemen en planten en andere natuur tegen. Kijk maar. Weet zeker dat jij geniet van mijn wandelingen, al was ik na deze dag wel helemaal uitgeteld.

In elk geval bedank ik je voor je bezoek en wellicht ook het meewandelen en wellicht tot een volgende keer, want op deze site staat voldoende om je kennis te laten maken met al mijn ontmoetingen en woorden van onze mooie natuurwereld.

Lieve natuurgroetjes van mij. Tekst, fotografie en videoslides © 2016 Tine de Jong

Kom je ook eens op mijn andere website kijken,  want daar vind jij onder elk fotoplaatje ook een gezellig praatje. Geef je de link nog even dan zit je er gelijk in.
Gedichten en verhalen uit het leven:

  https://tinedejong.blogspot.com

Wandeling 1 Merelbeke : Liedermeerspark door Tine de Jong

Wandeling 2 Merelbeke: Natuur langs de Schelde: Wandel je gezellig weer met mij mee?