Als je nu kijkt naar het groene der nature
zie je alles in weilanden wat verzuren
Want de weilanden horen vol te staan
steeds meer boeren die te buitenland gaan.
Slechts wat eenden, meerkoeten, kikkers
heb ik ontmoet in de kale weilanden
een meerkoet nest in riet verscholen
Wat hazen, wilde konijnen en enkele
vogels die in de weide wat ronddolen.
Wat ik wil zien, en mij kan inspireren
is er bijna niet meer, en vraag is
of dit nog ooit terug zal keren
Vroeger was het de koe die ondanks
de felle kou de stal niet binnen wou.
De koe die bij tien graden vorst
liever buiten bleef dan op de horst
Waar zie je nu nog boeren die
in de wei de koeien melken?
nu is de weide aan het verwelken.
Het schilderij der Nederlanden
is bijna uit alle weilanden verdwenen
Het schilderij is er vandoor, maar
daar waren de weilanden toch voor?
Nu hoor je in de verte slechts nog wat geloei
en veel gezellige meiden staan nu in de stal
Er zijn er vele die nooit het grasland meer zien
zou ooit de volle weide terug komen misschien?
Nog even en je hen echt nooit meer in de wei
voor mij waren ze altijd een kleurrijk schilderij
En nu komen er slechts steeds veel megastallen bij
maar dat maken koeien echt helemaal niet blij.
Zij horen in de weide net als weleer
maar dat zie je helaas nog zelden meer
heb slechts deze gezichten aan mijn muren
Ja, vele weilanden in Nederland zijn aan het verzuren.
Foto, gedicht © 2013 Tine de Jong
Mijn fotografie van koeien want zij blijven mij altijd boeien.
dit gedicht staat ook op mijn persoonlijke website Gedichten en Verhalen uit het leven met een ander mooi live filmpje eronder van blijekoeien. https://tinedejong.blogspot.com/2015/05/meer-lege-weilanden.html Ook daar is de natuur vermengd met ander leven.