Mooie natuur wandelgebieden

Wandelen in de natuur is wat ik graag doet en zeker in bekende of eens onbekende natuurgebieden of reservaten in Nederland. En wat videos die al op mijn YT kanaal staan plaats ik hier eens. Wellicht zitten er ook wandeltips voor jou bij als je eens in de buurt zal wezen.

Het is tevens ook een testblog daarbij want ik ervaar steeds  problemen op de website als ik een schrijven plaatst waar ik Tine de reden niet van weet. Ik heb alles nagekeken en kan de fout die ik zo af en toe ziet. Vele mailden mijn privé en vonden het jammer dat ik hier niks meer zal plaatsen, dus probeer ik het nu even op deze manier. En kunnen wellicht ook mooie wandeltips zijn mocht je er eens in de buurt wezen.

Aan jou de keuze wat je wilt bekijken. Je kan ook op mijn plaatje drukken en ze via YouTube bekijken. Het zijn echt mooie wandeltips mocht je eens in de buurt wezen. In de zwarte balk beneden zie je ook bekijken via YT staan. Het is mijn fotografie in slide / Dia vorm met muziek daarbij. Wil je geen muziek horen dan zet je het luidsprekertje beneden in video uit.

1. Natuurgebied Struikwaard in Giessen-Andel in N/B is mijn nieuwste wandeling die ik eind augustus nog had gedaan maar vandaag pas op mijn YT kanaal geplaatst. Er lopen hier ook Brandrode stieren die het gebied begrazen. Toen we zo een stier tegenkwamen op onze wandelpad route moesten we wel even wat omlopen. Want op stieren hebben we het niet zo. Maar als je deze video zal bekijken dan zal je heel veel mooie natuur zien.

Het reservaat ligt  langs de Afgedamde Maas ter hoogte van de Wilhelminasluis. Gewoon vanaf de parkeerplaats voor de sluis het pad er langs volgen en aan het einde kan je linksaf het gebied in wandelen bij het toegangshek en bord. In de beschrijving onder video als je kijkt via Yt lees je het adres daarbij.

2. Een mooi en uniek plekje is het natuur- en recreatiegebied Slingelandse Plassen en dat ligt ter zuiden van dorp Goudriaan. Het is gelegen langs de N214 en langs de N216. Het ligt in de mooie Alblasserwaard en vlakbij is ook het mooie Zuid-Hollandse dorp Noordeloos. Maar ook Kringloop De Graafstroom ligt ervoor. En soms als ik hier weer eens wandelen gaat dan combineer ik het en breng deze ook een bezoek. 

Bezoekers kunnen op het parkeerterrein aan het van einde de polderweg De Hoogt hun auto kwijt. Daar is ook de toegang tot de zwemplas maar erom heen gaan wandelen zal zeker een optie wezen want de natuur is hier heel erg mooi. 

Tip 3. Een prachtig struingebied is zeker wel het Natuurgebied Baarsemwaard. Het is gelegen langs de rivier de Lek in en ligt tussen Werk aan het Spoel en de spoorbrug Culemborg in. En dat is in de provincie Gelderland. Het ligt langs de Goilberdingerdijk en als  je het mooie standbeeldhoudwerk ziet staan van "De dijk gaat op de schop" dan ga je de weg naar beneden volgen en je bent in dit mooie gebied. Het standbeeld is een vrouw met een paraplu en een kind, die kijken naar een grote spade die in de dijk staat.Op de spade zit een vogel.Het kunstwerk is gemaakt door beeldend kunstenaar Dick Matze. Dit mooie beeld zie je ook in de video beneden.

4. Als laatste het prachtige natuurreservaat De Kaliwaal in Beneden-Leeuwen in Gelderland. Ook een  heel mooi Ruig natuurreservaat waar de natuur haar gang gaat. Deze had ik hier onlangs geplaatst met mooie fotografie daarbij. Maar moest deze ook weg  doen wegens de fouten van die%20 in de titel. Wat nog steeds een vraagteken is voor mij. Maar dit natuurgebied is echt wel een aanrader en wandeltip erbij mocht je ook hier eens willen gaan wandelen.

Alleen moet je wel opletten want er lopen hier van die flinke Taurossen runderen die het gebied begrazen. Ook paarden maar als je op afstand blijft dan is er niks aan de hand. Hier geldt wel dat honden aan de lijn moeten in het gehele gebied. In de beschrijvingen van de videos kan je meer lezen. 

Bedankt voor je bezoek en nu maar hopen dat de titel goed staat en er geen problemen zijn. Heb het een en ander nagekeken maar kon zelf geen fouten ontdekken.

Dat hoor ik dan graag van jou mocht je reageren want is niet verplicht. Maar graag met naam in een reactie als je geen website heeft . Die zonder naam lees ik wel maar ik plaats deze niet meer.

Videos slides van © Tine de Jong, 2023

Rups van de Groot avondrood - Deilephila elpenor

De rups van de mooie nachtvlinder, Groot avondrood Deilephila elpenor was die ik ditmaal mocht waarnemen bij een struinwandeling op 15 augustus 2023 in het buitenmuseum De Pannekoek in de Brabantse Biesbosch. Ik verwachtte helemaal niet om zo een mooie rups hier te mogen zien. Had al eens een eerdere leuke waarneming en als je wat terug gaat op blog dan zie je ook deze mooie pijlstaartrups.

En deze groene rups was voor mij dan ook weer een supermooie ontmoeting en waarneming. Nam er dus ook gelijk een foto van. Maar dan vanaf mijn hand want de zon stond net verkeerd en kreeg deze mooie rups er niet goed op. 

De andere waren helaas niet gelukt want het was niet gemakkelijk om met 1 hand te fotograferen maar ik was al heel blij met deze waarneming en de 2 foto's. Want nu kan ik er ook een blog over schrijven. Deze onder is niet zo goed gelukt.

Deze mooie groene rups behoort zoals je wel zal weten ook tot de pijlstaart soorten familie (Sphingidae) waar er best vele van zijn. Zo kom ik er nooit ene tegen en nu al voor de tweede maal in dit jaar en dat vond ik echt super. Van zulke onverwachte waarnemingen houd ik wel van.

In de bruine versie noemen ze het de olifantenrups omdat de voorste segmenten op een soort olifanten slurf lijkt. Ze vallen niet alleen op door hun grootte maar ook door de opvallende oogvlekken. De rupsen zijn zo een 8 cm in lengte en mooi dik daarbij. 

Als hij bang is laat deze soort laat zijn nek wat opbollen bij gevaar zodat de "oogvlekken" ook opbollen. Maar op mijn hand was hij niet echt bang. Nadat ik de foto, s had gemaakt liet ik deze weer met rust en zette het diertje weer terug waar ik het vond. Want de rups blijft meestal op de plant tot hij zich gaat verpoppen.

De rups foerageert in de nacht maar komt op mooie dagen soms ook in de namiddag tevoorschijn om op een stengel te rusten. En ik had dus ook geluk. 

Ik probeerde eerst een ander insect te fotograferen zoals de mooie Stadsreus-Volucella zonaria ook wel de  Hoornaarzweefvlieg genoemd die hier vloog maar die had geen tijd om te blijven zitten. Heb hier op deze website er ook al eens over geschreven op deze natuurwebsite. Daar kan je eens op zoeken gaan als je de weetjes zal willen lezen.

Dieper in de natuur kijken is dus ook wel eens goed want dan ontmoet je ook onverwachte dieren zoals deze rups dus. En als jij je afvraagt op welke plant ik deze zag dan was dit op de Reuzebalsemien-Impatiens glandulifera die hier ook veelvuldig groeide. Goed voor de bijen en hommels maar niet voor de flora hier want deze overwoekert nog al. Maar ja dat is een ander verhaal. En daar gaat het nu hier niet over.

Wie verwacht er hier nu zo een mooie rups op. Ik dus helemaal niet. De vlinder die meer in nacht vliegt heb ik helaas nog nooit gezien maar ik weet dat deze ook heel mooi is. Als je zoekt op internet dan zie je deze ook wel. 

Kieskeurig is deze helemaal niet. Want het wilgenroosje, maar ook diverse soorten walstro (Galium), springzaad, waterdrieblad, kattenstaartfamilie en de teunisbloemen bladeren eten zij.  En zelfs in eigen of in een siertuin op de Fuchsia zijn ze ook al eens gespot door andere mensen.  Als je merkt dat de blaadjes zijn aangevreten dan bestaat de kans dat jij deze misschien ook wel ziet.

 Kijk dus maar eens goed want wellicht ontmoet jij deze mooie rups ook eens.

De rupsen zijn doorgaans van de jongere fel lichtgroen en de volgroeide exemplaren kleuren meestal donkergroen of bruinachtig. De voorzijde van het lichaam lijkt dan soms op een slang en zeker als de rups bruin is. En dan laat hij soms ook wel eens mensen schrikken maar deze rups is geheel ongevaarlijk. 

Met deze woorden sluit ik af en ik bedank je weer voor je bezoek. Natuurgroetjes, Tine

Mijn natuurwandeling met andere mooie natuurfotografie (videoslide) die ik hier in Biesbosch maakte komt later op deze website want die fotografie moet ik nog even uitzoeken. Wellicht schrijf ik er ook dan een tekst er nog bij. Nu is het dat de mooie zomerdagen mij nog heerlijk de natuur in laat gaan. 

Tekst, Fotografie © Tine de Jong, 2023

Hier een kort filmpje waar je de bruine rups goed op kan zien. En dan begrijp je ook wel een beetje waarom sommige denken dat dit een slang zal kunnen wezen. 

Vind jij koeien ook zo leuk

Vind jij koeien ook zo leuk? Er zijn veel koeienrassen en ik vind ze allemaal wel mooi. En als ik hen eens ziet dan blijf ik ook altijd een tijdje naar ze kijken. Ik post ditmaal weer eens wat fotografie van koeien. Het zijn er zeven in totaal. 

Heb al meer eens hier op de website gedeeld in woord en beeld. En als je op de labels koeien zal zoeken, dan zie je al mijn posten, weetjes en of eens gedichten over hen allen. 

Foto 1. Koeien zijn zacht aardig maar ook erg nieuwsgierig en ook wel fotomodellen. 

Foto 2. koe blijft mij lang aanstaren

Foto 3. Deze koe was niet meegaand en deed wat verwaand.

Het mooiste is vast en zeker wel als je dit ziet in de weide. Hoe lief de kalfjes bij de moeder lekker buiten. Dat zie ik ook wel heel graag. Foto 4 beneden. 

Soms drinken ze water uit de sloot en ja dan gaat er wel eens wat mis. Ze kunnen goed zwemmen maar soms is de kant te hoog en kunnen er dan niet meer uit zichzelf uit.Zoals deze koe die ik eens tegen kwam. 

En ik had toen de boer die verder op het land bezig was op de hoogte bracht. Die heeft de koe toen met een tractor en touw het vermoeide dier eruit gehaald.Ze had er niks van overgehouden als slechts vieze modderige poten.Foto 5.

Foto 6 hier beneden is een echte jonge stoere bink en zal best hier wel de jonge dames het hoofd op hol brengen. Zie maar hoe gespierd deze al is. Maar dat hoort ook wel bij dit ras. 

Foto 7 De koe beneden heb ik onlangs ook ontmoet en is tevens de laatste uit deze serie. 

Hoop dat je de foto's mooi zal vinden en is ook weer eens wat anders op deze natuurwebsite. 

Bedankt voor je bezoek. Fotografie en tekst Tine de Jong, 2023

En konden mijn Koeien je boeien met mijn fotografie?

Dat is dan ook iets wat ik als reactie graag zie. 

Meer mooie koeien die ik eens had ontmoet zie je in deze video slide kijktijd 7.00

En er onder vind je nog een link naar andere mooie koeien als je het filmpje hebt bekeken.

Hier zie jij nog meer mooie koeien

die ik op deze website De mens en de Natuur blogspot 

eens had gedeeld. De link werkt al zie je deze niet in kleur blauw.

Mooie koeien uit de Alblasserwaard

Exoten die men liever kwijt is dan rijk

Zoals de titel al zegt zijn er exoten die men liever kwijt is dan rijk en dat kunnen planten, bloemen en dieren zijn. Tja over wat zal ik het dan gaan hebben in dit schrijven?  

Over planten had ik al eens geschreven die men liever niet ook niet in de natuur ziet. Maar er zijn ook dieren en over ene ga ik eens schrijven en dat is een klein zoetwater rivierkreeftje die ik ontmoette . Er zijn veel verschillende soorten plaagdieren die voor overlast kunnen zorgen. 

Maar dit dier zien ze liever niet in de natuur. Als ik wandelen gaat in de natuur dan ontvang ik altijd wel onverwachte presentjes. Maar deze zie foto onder had ik in het Alblasserbos totaal niet verwacht.

Bij een wandeling in het Alblasserbos zag ik iets over de grond kruipen.Toen ik dichterbij kwam zag ik dat het een klein zoetwater rivierkreeftje was die op weg was naar de sloot. Welk soort dit is heb ik geen flauw benul van want google lens zei alleen maar rivierkreeft en geen naam. En hoe het kreeftje hier terecht is gekomen is mij ook een raadsel. Zou een Amerikaanse kreeftje kunnen zijn want deze leek er een beetje op. 

Maar ik moet wel eerlijk schrijven dat ik het wel een bijzondere ontmoeting vond. Want ik had dit dier dus echt niet verwacht hier.  En als je de foto ziet dan heb je gelijk al een idee waar ik wat weetjes over zal schrijven.

Het zijn schaaldieren die men hier in de contreien helemaal niet wilt zien in de natuur. En ook zeker niet in menig andere buurlanden. Zij eten namelijk veel waterplanten en woelen ook in de bodem. En door dat woelen wordt het water heel troebel, waardoor er geen licht meer op de bodem schijnen zal. Zij verstoren dus het ecologisch evenwicht omdat er dan later geen waterplanten meer zullen zijn om de vele voedingstoffen in het water op te nemen.

En toch vond ik het diertje wel mooi om eens zelf van zo dichtbij te zien. Het was nog maar een kleintje of het is een geheel ander soort. Zelf vermoed ik dat het een kleine rode Amerikaanse rivierkreeftje was. 

Soms komen ze ook op het land en gaan dan op zoek naar voedsel als er waar ze eerst waren dit niet aanwezig is. Als het leefgebied te weinig zuurstof bevat gaan de kreeften ook op zoek naar nieuwe leefgebieden. En bij zware regenval kan je hen zelfs op straat zien wandelen.

Het ging even in de aanval staan toen ik met mijn kleine camera dichterbij kwam. Zie de foto boven maar ik liet het dier na een foto te hebben gemaakt zijn gang weer gaan. Heb het kreeftje toen gefilmd vanaf een afstand. 

De kwaliteit is niet zo goed want op mijn hurken zitten kan ik niet zo goed. Verloor ook af en toe mijn evenwicht daarbij. Het was best moeilijk zo  om het diertje te gaan volgen. 

Maar ook door de erge artrose en verkromming van de vingers is filmen voor mij soms ook erg moeilijk. Het was hier nogal nat en drassig dus op de billen zitten was ook geen optie voor mij hier. Daarom fotografeer ik eigenlijk het liefste. En het was ook wat donker in het bos waar ik het zag lopen.

De vrouwelijke dieren hebben twee gelijke scharen, in tegenstelling tot de mannetjes die een grotere rechterschaar hebben. En zoals je straks zal zien in de video beneden was dit vast nog een vrouwtje. 

Maar wilde het toch proberen te filmen. Ze kunnen tussen de 12 en 17 cm zijn.  Rivierkreeften zijn zoetwaterkreeften die in sloten, meren en rivieren leven.  In Nederland komen ook verschillende soorten voor. 

Heb hier een plaatje waar je de soorten kan zien en deze heb ik van het internet van zo een determinatiekaart met een prtsrc gemaakt. Geen auteursrechten ermee bedoeld maar de link werkte hier weer eens niet. Dus dan maar zo. 

Als je er op klikt dan zie het groter. Wellicht zit die van mij er ook wel tussen. Weet niet of de lichtbalk werkt maar dan kan je ook met pijltje links terug hier komen.

Nog niet eerder speelde de rivierkreeften van het zoete water een zo dominante rol in het Nederlandse ecosysteem als nu. Je leest en ziet er meer over dan in voorafgaande jaren. En er lijken er steeds meer te komen. Maar ze bestrijden is ook nogal zeer moeilijk. Er werden er al veel gevangen maar het lijkt niet te helpen want doordat ze zich zo snel voortplanten komen er dus maar meer en meer. 

En voor je het weet is er weer een invasie ontstaan. De kreeftjes knippen vele waterplanten kapot en zorgen zo ook voor een ernstige achteruitgang in de waterkwaliteit. Dat is ook een reden dat men deze niet in vele wateren wilt zien.

In Nederland komen acht soorten kreeften voor, waarvan er één inheems is en dat is de Europese rivierkreeft, die op nog maar één plek voorkomt. De andere soorten zijn exoten en die kunnen op heel veel plekken in Nederland worden aangetroffen. Het is een landelijk probleem geworden las ik wel. 

Wellicht uit gevangenschap ontsnapt of door een uitzetting is deze hier terecht gekomen. Laatste denk ik want hier had ik hen nog nooit gezien. Vreemde plek ook wel. 

Ze worden wel veel gevangen door hen die hier toestemming voor hebben want zelf ze vangen mag officieel niet. 

Heb het wel zoals het hoort er melding van gemaakt waar ik deze zag en de plek van het slootje. Want stel dat er hier nog meer zijn dan is het leed niet te overzien voor de wateren en beplantingen hier.

Bedankt voor je bezoek en lezen. Natuurgroetjes van mij Tine

Voel je vrij om te reageren! En heb je vragen zet dit dan in een reactie.

Fotografie en video © Tine de Jong, 2023

Rups van de doodshoofdvlinder -Acherontia atropos

Een tijdje geleden bij een wandeling in mijn omgeving zag ik een kauw vogel wat omhoog en laag hippen op straat in verte met iets. Het pakte het op en liet het weer vallen. Het was ook groot zag ik en was toch wel wat nieuwsgierig waar deze dan zo mee worstelde. 

Toen ik dichterbij kwam vloog de kauw vogel weg en liet achter wat deze wilde meenemen. En wat de kauw als een lekker hapje zag was dus de rups of ook wel larve genoemd van de Doodshoofdvlinder -Acherontia atropos.

Het was mijn eerste waarneming en ik vond deze best wel grote rups heel erg mooi.Eerst dacht ik dat het de ligusterpijlstaart-rups was maar de kleur van de zijstrepen kwamen niet overeen. Na wat rond gevraagd te hebben kwam ik aan de naam. Het is familie van de pijlstaarten waar er verschillende soorten van zijn.

En vooraleer ik de rups weer terug zette bij een moestuintje hier nabij waar vele groenten in staan en ook de nachtschade zette ik de rups terug en ergens onderin met de hoop dat deze dan wat veilig is voor zijn vijanden die best wel een vette dikke rups willen. Maar voor ik dit deed maakte ik er 2 foto's van zoals de eerste op mijn hand en ook ene van de kop zodat je kan zien hoe het eruit zag. En dat is de foto hieronder.

Toen keek ik om mij heen of er nog een vogel in de buurt was en dat was niet het geval. Ik weet wat je denkt als je dit leest en jij zal dan vast zeggen "het is in de natuur eten of gegeten worden" maar ik wilde dat deze rups nog wat langer bleef leven. En later de grond in zal gaan om zich te verpoppen als de tijd daar zal zijn. 

Wat ik wel vreemd vond dat ik de rups hier zag want ze overleven in deze streken de winter echter niet – het onvermogen van de mot om bij lage temperaturen te overwinteren lijkt de beperkende factor. Het heeft de voorkeur aan hete en droge omgevingen en het was weer afgelopen maand best wel warm maar snap toch niet hoe deze hier terecht is gekomen.

Maar ik heb de mooie rups gezet in een moestuintje van een bewoner van een flat aldaar beneden. Want daar stonden ook veel aardappel- en tomatenplanten in. Ze eten ook wel bladeren van de nachtschade. Welk soort er hier in de moestuin stond weet ik niet maar het zouden de Aardappel (Solanum tuberosum), Tomaat (Solanum lycopersicum)kunnen wezen. Weet niet veel hiervan af maar als de rups maar voedsel had was mijn optie hierbij.

En aardappelplantjes en de tomaatjes waren hier ook veel geplant. Dit tuintje was mooi vol dus de rups zal hier vast wel een mooi onderkomen hebben totdat het zijn tijd is om te verpoppen. Want als je op de foto kijkt zit hij nog in een vervellings fase qua kleur. 

Ik weet zelf  niet zoveel over de rups te vertellen dus ik citeer wat uit een natuurboek en ook wat van wikipedia over deze mooie rups. Zodat je toch wat zal weten over dit bijzondere diertje.

De jonge larve of rups die het eitje verlaat verkeert in zijn eerste rupsstadium. De rups is dan altijd bleekgeel van kleur en is te herkennen aan de grote kop en verhoudingsgewijs de stekel die wat kronkelig is aan de achterzijde. 

De rups vervelt vier keer en na de eerste vervelling vangt het tweede stadium of instar aan en is de rups groen met kleine, witte bultjes die aan berijping doen denken. Er is nu ook een patroon van lichtere, schuine strepen zichtbaar aan de rugzijde. 

De stekel heeft na de eerste vervelling borstelachtige uitsteeksels. Na de tweede vervelling (derde instar) is de stekel bedekt met kleine bultjes, de dorsale kleuren zijn meer geprononceerd. De schuine strepen vallen op omdat de ene zijde scherp is begrensd maar de andere zijde juist niet.

In totaal kent deze rups dus vier vervellingen en dus vijf instars. Een grote rups kan een uiteindelijke lichaamslengte van twaalf tot dertien centimeter bereiken. Het grootste exemplaar ooit waargenomen werd vijftien centimeter lang. De kop wordt beschermd door een beschermend kopkapsel dat een groot deel van de kop omsluit. 

Als een volwassen rups zich aangevallen voelt maakt deze een duidelijk hoorbaar klikkend geluid. Als hij opgepakt word kan deze je proberen te bijten maar dat deed deze helemaal niet. Het was volgens mij erg blij dat ik het had gered. 

Nu maar hopen dat de rups veilig is en zich later kan verpoppen als het de tijd is. En ik hoop dat het dan een mooie vlinder mag worden. 

De natuur mag je dan wel niet tarten of tegenhouden maar om zo een mooie rups in de maag te zien glijden van deze kauw vond ik ook niet fijn. Ik was dus gelukkig net op tijd.

De rups is zo als je op de eerste foto kan zien dat deze rups nog niet de goede segmenten heeft want de strepen waren nog niet in de purpere kleur wat bij een volwassen rups behoort. Deze rups was zo een Negen centimeter groot en paste op mijn hand. Het lichaam was helder groen met op de flanken zeven schuine, witte,  strepen. En de mooie stippen waren ook al in het zicht.

De mot vlinder heb ik zelf nog nooit gezien maar deze vliegt meestal in avond en nacht. Hun voorkeur is veel honing en je kan deze dus eens ontmoeten in een bijenkast ook veel op visite. 

Maar wellicht heb jij deze vlinder wel eens in het echt ontmoet. 

Ken je ook de film Silence of the Lambs? Want daarin speelde de mot een prominente rol .

En met deze woorden sluit ik deze informatie, weetjes en mijn blog af.

Dank je wel dat je gezellig even op visite kwam op te lezen en te kijken.

Voel je vrij om te reageren maar zet wel je naam in de reactie als je geen website heb. Anonieme zonder naam worden niet meer geplaatst vanaf nu. En die verwijder ik.

Je kan ook je naam invullen en de 2e regel openlaten en dan plaatsen.  alle reacties worden eerst goed gekeurd dus heb even geduld als je deze niet ziet staan. Dank voor je begrip.

Fotografie van de Rups en tekst © Tine de Jong, 2023

Wens je mooie dagen toe voor elke dag en dat je er ook veel van genieten mag.

Als je goed om je heen kijkt, kun jij ook  iedere dag iets moois zien.

Vond een prachtige video waar je de levenscyclus kan zien van het dier. Dan zie je ook hoe deze eruit ziet.  kijktijd zo een 5 minuten.

Koningsfazant -Syrmaticus reevesii

Onlangs was ik weer eens op bezoek in het mooie Uilen-en Dierenpark de Paay in Beesd waar prachtige vogelsoorten zijn te zien en heel veel andere dieren. En daar ontmoette ik deze prachtige fazant en dat is de Koningsfazant -Syrmaticus reevesii. 

Het aantal in het wild is sterk aan het afnemen. De grootste bedreiging voor de koningsfazant is de voortdurende verkleining en versnippering van het leefgebied door ontbossing. Ook wordt er op deze vogels gejaagd voor het vlees en worden de eieren geraapt. 

En ik was blij deze hier in het dierenpark nog te zien.En wellicht zijn er ook in andere dierenparken en zo heb je weer de kans dat er nakomelingen komen die ervoor zorgen dat deze fazanten niet verdwijnen.

Prachtige verenkleed en ze worden door vele liefhebbers gehouden en ook de eigenaar van dit particuliere park is er maar wat blij mee.Het heeft een grote ruimte hier en dat heeft deze fazanten ook nodig.

Het hennetje is inclusief de staart 80 cm en weegt 0,9 kg. De staartlengte van het vrouwtje is ongeveer 40 cm. Ze heeft een donkerbruine rug met zwarte veerpunten en okerkleurige, roodbruin gevlekte onderdelen. De staart is grijs-bruin van kleur en bedekt bruin-gele dwarsstrepen. 

De kop is lichtbruin met een donkere kap.Vrouwtje heeft een mooie perzikkleurige buik en donkere komma-achtige streep achter het oog. De snavel is hoornkleuring en de poten zijn ook grijs.

Het hof makende mannetje maakt meestal een reeks sputterende, borrelende, tjilpende en piepende tonen. Heb geprobeerd het te filmen maar maar een andere vogelsoort die hier ook rond liep wilde zijn geluid ook even laten horen. Dat overstemde het geluid van de fazant, maar misschien hoor je toch dat tjilpende geluid een beetje in de video beneden.

Deel nog een foto die ik van deze prachtige fazant maakte. Want het heeft toch echt een supermooi verenkleed. Vermoed dat dit een vrouwtje is gezien de korte staart. Die van de mannetjes zijn namelijk veel langer.  

Het mannetje heeft een zeer lange zwart-witte staart en heeft daarbij ook een opvallend patroon: lijkt gemaakt van goud met zwarte randen en witte porseleinen schubben. Het mannetje is, inclusief de staart, 210 cm lang en weegt 1,5 kg. De staart van het mannetje groeit ieder jaar zo'n 30 cm en wordt ongeveer 1,60 meter lang.

Ze eten voornamelijk vruchten en zaden, maar ook verse bladeren, bloemen, knoppen, insecten, slakken en regenwormen.

In het verleden werden de staartveren ook voor opera-kostuums gebruikt. Maar nu zijn het kunstveren. En ze worden dan ook vaak in de kroon van koning carnaval verwerkt. Dat heb je misschien weleens gezien. 

Deze mooie fazant werd ook eens genoemd in de Guinness World Records en dat was in de editie van 2008 omdat hij de langste natuurlijke staartveer van alle vogelsoorten heeft; een record dat voorheen werd gehouden door de kuif argus fazant. 

Met de fotografie en dit schrijven deel ik mijn korte filmpje hieronder en ik bedank je weer voor je bezoek.

Tekst , fotografie en live filmpje © Tine de Jong, 2023

P.s, als je anoniem reageert zet wel je naam in de reactie, maar je kan het ook anders doen en dat is je naam zetten en de 2e regel open laten en dan klikken op plaatsen. Bij voorbaat dank. 

De blauwe pauw - Pavo cristatus en zijn mooie verenkleed

Deel eens een keer wat foto's van de mooie Blauwe pauw (Pavo) die ik onlangs had ontmoet want het zijn prachtige kleurrijke vogels. De mannetjes vind ik wel het mooiste met hun prachtige sleep. Ze behoren tot de orde van hoendervogels en ook al op vele blogs van andere is deze al vaak over geschreven maar nog niet op dit natuurblog van mij. En de pauw verdiend ook wel een plekje hier.

Altijd een mooi gezicht als een pauw mannetje pronkt met zijn veren. De vleugels worden half open en hangend gehouden en het trilt periodiek de lange veren en produceert een gegolfd geluid. De haan kijkt aanvankelijk naar de hen en loopt en danst wat in het rond en draait zich soms om om de staart te laten zien.

Wist je ook dat als een mannetje veel ogen op zijn staart heeft deze dan ook veel succes heeft bij de vrouwtjes? Ik heb ze niet geteld maar zo te zien waren het er dus heel veel.Soms heb je kans om een mooie veer te zien liggen maar ditmaal had ik geen geluk.Bij een vorig bezoek had ik er 5 en die staan hier nog te pronken in vaas.

Schrijf nog even wat weetjes erbij voor jou mocht je dit niet weten en ook wel interessant vinden. Wellicht weet je het wel maar is het mooi om weer eens te lezen. De veren in de staart kunnen wel 150 centimeter lang worden!

Door met zijn staart te trillen als een waaier probeert de man vrouwtjes te versieren. Soms lukt dit maar ook veel niet. Want het vrouwtje is ook wel kieskeurig en zeker als er meer mannetjes zijn.Wanneer een mannetje zijn mooie verenkleed tentoonstelt en de vrouwtjes geen interesse tonen gaan ze meestal door met foerageren.

Het mannetje is metallic blauw op de kruin, de veren van het hoofd zijn kort en gekruld.De waaiervormige kuif op het hoofd is gemaakt van veren met kale zwarte schachten en getipt met wat blauwachtig groene banden.

Een witte streep boven het oog en een halvemaanvormige witte vlek onder het oog worden gevormd door een blote, witte huid. De zijkanten van het hoofd hebben iriserende groenachtig blauwe veren.De rug heeft geschubde bronsgroene veren met zwarte en koperen markeringen. Een paar van de buitenste veren missen de vlek en eindigen in een halvemaan vormige zwarte punt. De onderkant is donker glanzend groen dat overgaat in zwartachtig onder de staart.

Het mannetje heeft een uitloper op het been boven de achterste teen.In de herfst verliezen alle mannen hun mooie staartveren.De mannetjes lopen dan even zonder kleurrijke sleep rond.Deze twee een mannetje en een hen zie foto hieronder. Ze zaten zo samen gezellig op een hek en zo kon ik ze beiden ook even fotograferen.

Een pauwin (hen) legt drie tot vijf bleekgele eieren per keer in een ondiep nest in de grond. Deze komen na ongeveer één maand uit. Het vrouwtje zoekt een rustig plekje onder struiken maar ze worden niet allemaal tegelijk gelegd.

Pas na het vierde ei begint zij te broeden. Na een broedtijd van dertig dagen komen de kuikens uit het ei. Ze kunnen met de moeder mee op stap (nestvlieders). Bij de Blauwe Pauw zorgt het wijfje alleen voor haar jongen.

De kuikens worden geboren met veren en niet met dons. Het duurt dan ook maar één week totdat de kleine kuikens kunnen vliegen. En als ze honger hebben tikken ze met hun snaveltje op de snavel van de moeder en worden ze gevoed.

Na drie jaar krijgen de jonge mannen een kleine staart. Pas na zes jaar is de staart volgroeid. Een jonge pauw krijgt al wel snel dat mooie verenkroontje op de kop. Pauwen zijn meestal geslachtsrijp op de leeftijd van 2 tot 3 jaar.

Wat ook wel een weetje is dat pauwen van het kweekras Pavo cristatus mut. alba, ook wel bruidspauw genoemd zowel de mannetjes als de vrouwtjes volledig wit zijn. Ik plaats er ook even een witte pauw hen hierbij want ook zij spreidde haar mooie verenkleed even voor uit.

In vele culturen wordt de pauw ook gebruikt in tal van iconische voorstellingen, waaronder het feit dat hij in 1963 werd uitgeroepen tot de nationale vogel van India. 

Het zien van een pauw of vinden van een pauwenveer kan een mooi moment zijn om dankbaar te zijn en te wezen voor alle mooie dingen die op je pad komen. 

Pauwen die hun mooie verenkleed laten zien vertellen ook, dat je trots mag zijn op wie je bent en wat je al hebt bereikt.

En met dit schrijven sluit ik het blog af en ik dank je voor het  bezoek en voor het lezen en eventueel het kijken. 

Wees altijd welkom om meer te komen lezen want er staan hier vele weetjes en wat wellicht interessant voor u kan zijn. Maar ook dagjes uit tips, natuurwandelingen kan je hier ontmoetten.

Blog en fotografie Pauwen © Tine de Jong, 2023

Informatie komt uit mijn vele natuurboeken van div. uitgevers. Geen schending van rechten bedoeld. En ook van een vrijwilliger die in dit park werkt waar ik was en mij veel informatie en de weetjes vertelde. Hierbij mijn dank nogmaals mocht de vrijwilliger mijn schrijven eens lezen.

Deze mooie pauw beneden heb ik gefilmd in het Uilen en Dierenpark de Paay in Beesd. Waar nog veel meer andere prachtige en verschillende vogels en dierensoorten te zien zijn.

En als je het filmpje heb gezien dan kan je eronder nog veel meer mooie dieren zoals vele uilen, eekhoorns, vogels.

Heb weer veel kunnen fotograferen hier en die vind jij vast en zeker ook wel mooi. Misschien is het wel een tip om er ook eens op bezoek te gaan.

Bedankt dat je gezellig even op visite kwam. Groetjes, Tine

Heemtuin vol met leven

De Heemtuin in Alblasserbos is hier vol met leven

lieveheersbeestjes op zoek naar luizen
maar ook wel slakken die er in huizen
Naaktslak laat zich ook zien even.

Mieren hebben ook hier volop plezier
Vlinders die zich ook thuis voelen hier
Veel bijen die in hotel hier verblijven Ach ik kan er zoveel over schrijven.
Zie een spin een web spinnen enhoorde kikkers die in poel kwaken
vlinders zogen nectar in hun magensnel maar even een foto maken.

Menig mens staat soms in hun tuin
met een gifspuit al klaar doch hier
mogen ze blijven om te overleven daar zeook voedsel aan andere dieren geven.
Het is echt hier een beleving van alles wat ik hier steeds ontmoet het geeft mij steeds een mooie herinnering De flora en fauna doet het hier heel goed.


Het is altijd anders als ik hier heen gaat en altijd ben ik dan nieuwsgierig wat er dan ook weer voor mooie bloemen staat.

Heb mij hier nog geen moment verveeld
ontvang elke keer hier weer een ander beeld.

Gedicht, natuurfotografie en ook in de videoslide © Tine de Jong,2023
foto 1 is uit mijn archief en al wat eerder gemaakt.
Wellicht vind je dit schrijven ook wel mooi
Tuinen vol liefde
  
Bedankt voor je bezoek en eventuele reacties over mijn gedicht en video.
Wel je naam in de reactie zetten of je link website als je het anoniem doet.Anonieme worden niet geplaatst!
Wens jou hierbij ook gezellge dagen toe. 

Voor jou deze video met mooie fotografie want ja ik kan ze niet allemaal hier gaan zetten en met een muziekje erbij is vast ook veel mooier om hen te bekijken.
Wandel je ook gezellig met mij mee in de mooie Heemtuin, Alblasserbos, Alblasserwaard Kijktijd c.a 6.minuten

Vreemde spinnensoort gezien

Vreemde spinnensoort gezien.

De spinnenwereld is heel erg uitgebreid en onlangs zag ik er ene die ik niet thuis kon brengen. Wellicht is er iemand die hier meer over kan vertellen? Kreeg de spin niet zo erg goed op de foto maar je kan het wel zien. 

Die bolle achterkant viel mij op en ook de kleur zwart met wit. Had deze nog nooit gezien. Dacht dat het de Marmerspin soort was maar zeker weet ik dit niet. Het zal ook de pyramidatus kunnen zijn maar ook die kleur is anders. 

Want die hebben een gele achterlijf en deze was duidelijk wit met zwart. Er zijn veel soorten die ook op elkaar gelijken en soms is het moeilijk om ze dan te dermiteren en google lens gaf mij ook niet echt de juiste. Wat ik wel weet is dat dit soort bij de wielwebspinnen  behoren. 

En weet jij het misschien wel, dan hoor ik dit graag als reactie maar doe je dit anoniem zet dan wel je naam in de reactie of je link naar je website want anonieme plaats ik hier niet meer. Alvast heel erg bedankt. 

De spinnen1, 2 en foto 3 van weer een ander soort had ik gezien in het Alblasserbos wat ligt in de Alblasserwaard. Een bos die niet alleen mooie flora en een bomenwereld kennen maar ook vreemde spinnensoorten en andere fraaie insecten. Het is een bos waar ik graag op avontuur gaat.

Ik keek mijn oudere foto's op YT nog eens in en meen te weten dat de foto hieronder dan wel de Marmerspin (Araneus marmoreus )zou kunnen wezen gezien het patroon op het achterlijf. Maar ook dat weet ik niet zeker. Dus die ik zag is dan ook weer een ander soort maar welke is de vraag die ik aan jou geeft. Wellicht is er een spinnenkenner onder de lezers.

Fotografie, © Tine de Jong, 28/05/2023

Wat ook wel mooi is om eens te lezen is deze link waar je ook wat meer leert over onze mooie spinnen wereld. De link werkt al zie je dit misschien niet in kleur.

 https://catherinetine.blogspot.com/2016/11/wereld-van-de-spinnen.html

Update : Namens een reactie van Geer vanne Smeed waren deze dus 2x de marmerspin en een rietkruisspin. Dank je wel Geert voor het doorgeven van de namen.

Landkaartje vlinder -Araschnia levana

Onlangs heb ik een mooie vlinder mogen ontmoeten en dat is het Landkaartje Araschnia levana. In het voorjaar hebben deze vlinders (Araschnia levana) mooie kleuren, de bovenkant van de vleugels is oranje met zwarte vlekken en daarbij mooie fijne, witte lijntjes aan de boven vleugels. Zoals je kan zien in de eerste foto boven. 

Deze voorjaarsgeneratie heeft een voorvleugellengte van 16 tot 18 mm. Deze vind ik dan ook wel mooier want de generatie landkaartjes die later weer in de zomer uit hun poppen sluipen, zien er dan opeens heel anders uit. 

Dan is namelijk de bovenkant van de vleugels bruinachtig  met een witte band op de voor- en achter vleugels zoals je op de onderste foto 2 wel kan zien. Wel een verschil he?  Deze heb jij vast ook wel eens gezien.

Soms heeft de achter-rand van de achter-vleugels ook wel enkele oranje vlekjes of kleine streepjes. Ook zijn ze dan iets groter dan de voorjaarsgeneratie en hebben een voorvleugellengte van 17 tot 21 mm.  

Als je goed kijkt dan zie je op de onderkant een netwerk van lijntjes. Dat lijkt op een landkaart. En zo is deze vlinder dus ook aan zijn naam gekomen. Kreeg dit niet zo goed in beeld maar is toch wel beetje te zien.

Deze vlinder houdt het liefst van de nectar van de witte schermbloemigen, zoals fluitenkruid en het koninginnenkruid. Maar soms nemen ze ook voedsel uit andere kruiden.

De eitjes worden gelegd op de brandnetel dus heb je soms kans daar de rupsen te zien. De brandnetel staat al bekend als het rupsenvoedsel voor enige soorten. En ook deze eet alleen maar hiervan en dan wel van de grote brandnetel. 

Daarom vond ik het zo fijn dat er hier veel brandnetels staan en dat ze men deze ook niet weg halen zodat we dan later weer mooie vlinders hier in het Alblasserbos mogen zien.

Naast open loofbossen, parken, heggen en met bomen omzoomde rivieroevers, is deze vlinder ook te vinden in struikgewassen maar ook op braakliggende landbouwgronden waar brandnetels ongecontroleerd groeien. En je kan hen ook vaak op distels zien.

Tekst en fotografie © Tine de Jong, 2023

In deze onderstaande mooie video die ik vond op YT kan jij zien hoe deze vlinder de eitjes afzet op de brandnetel. Dat kost best wel veel energie hoor. En ook is het wel een precisiewerk van deze vlinder. Kijk maar.