Een tijdje geleden bij een wandeling in mijn omgeving zag ik een kauw vogel wat omhoog en laag hippen op straat in verte met iets. Het pakte het op en liet het weer vallen. Het was ook groot zag ik en was toch wel wat nieuwsgierig waar deze dan zo mee worstelde.
Toen ik dichterbij kwam vloog de kauw vogel weg en liet achter wat deze wilde meenemen. En wat de kauw als een lekker hapje zag was dus de rups of ook wel larve genoemd van de Doodshoofdvlinder -Acherontia atropos.
Het was mijn eerste waarneming en ik vond deze best wel grote rups heel erg mooi.Eerst dacht ik dat het de ligusterpijlstaart-rups was maar de kleur van de zijstrepen kwamen niet overeen. Na wat rond gevraagd te hebben kwam ik aan de naam. Het is familie van de pijlstaarten waar er verschillende soorten van zijn.
En vooraleer ik de rups weer terug zette bij een moestuintje hier nabij waar vele groenten in staan en ook de nachtschade zette ik de rups terug en ergens onderin met de hoop dat deze dan wat veilig is voor zijn vijanden die best wel een vette dikke rups willen. Maar voor ik dit deed maakte ik er 2 foto's van zoals de eerste op mijn hand en ook ene van de kop zodat je kan zien hoe het eruit zag. En dat is de foto hieronder.
Toen keek ik om mij heen of er nog een vogel in de buurt was en dat was niet het geval. Ik weet wat je denkt als je dit leest en jij zal dan vast zeggen "het is in de natuur eten of gegeten worden" maar ik wilde dat deze rups nog wat langer bleef leven. En later de grond in zal gaan om zich te verpoppen als de tijd daar zal zijn.
Wat ik wel vreemd vond dat ik de rups hier zag want ze overleven in deze streken de winter echter niet – het onvermogen van de mot om bij lage temperaturen te overwinteren lijkt de beperkende factor. Het heeft de voorkeur aan hete en droge omgevingen en het was weer afgelopen maand best wel warm maar snap toch niet hoe deze hier terecht is gekomen.
Maar ik heb de mooie rups gezet in een moestuintje van een bewoner van een flat aldaar beneden. Want daar stonden ook veel aardappel- en tomatenplanten in. Ze eten ook wel bladeren van de nachtschade. Welk soort er hier in de moestuin stond weet ik niet maar het zouden de Aardappel (Solanum tuberosum), Tomaat (Solanum lycopersicum)kunnen wezen. Weet niet veel hiervan af maar als de rups maar voedsel had was mijn optie hierbij.
En aardappelplantjes en de tomaatjes waren hier ook veel geplant. Dit tuintje was mooi vol dus de rups zal hier vast wel een mooi onderkomen hebben totdat het zijn tijd is om te verpoppen. Want als je op de foto kijkt zit hij nog in een vervellings fase qua kleur.
Ik weet zelf niet zoveel over de rups te vertellen dus ik citeer wat uit een natuurboek en ook wat van wikipedia over deze mooie rups. Zodat je toch wat zal weten over dit bijzondere diertje.
De jonge larve of rups die het eitje verlaat verkeert in zijn eerste rupsstadium. De rups is dan altijd bleekgeel van kleur en is te herkennen aan de grote kop en verhoudingsgewijs de stekel die wat kronkelig is aan de achterzijde.
De rups vervelt vier keer en na de eerste vervelling vangt het tweede stadium of instar aan en is de rups groen met kleine, witte bultjes die aan berijping doen denken. Er is nu ook een patroon van lichtere, schuine strepen zichtbaar aan de rugzijde.
De stekel heeft na de eerste vervelling borstelachtige uitsteeksels. Na de tweede vervelling (derde instar) is de stekel bedekt met kleine bultjes, de dorsale kleuren zijn meer geprononceerd. De schuine strepen vallen op omdat de ene zijde scherp is begrensd maar de andere zijde juist niet.
In totaal kent deze rups dus vier vervellingen en dus vijf instars. Een grote rups kan een uiteindelijke lichaamslengte van twaalf tot dertien centimeter bereiken. Het grootste exemplaar ooit waargenomen werd vijftien centimeter lang. De kop wordt beschermd door een beschermend kopkapsel dat een groot deel van de kop omsluit.
Als een volwassen rups zich aangevallen voelt maakt deze een duidelijk hoorbaar klikkend geluid. Als hij opgepakt word kan deze je proberen te bijten maar dat deed deze helemaal niet. Het was volgens mij erg blij dat ik het had gered.
Nu maar hopen dat de rups veilig is en zich later kan verpoppen als het de tijd is. En ik hoop dat het dan een mooie vlinder mag worden.
De natuur mag je dan wel niet tarten of tegenhouden maar om zo een mooie rups in de maag te zien glijden van deze kauw vond ik ook niet fijn. Ik was dus gelukkig net op tijd.
De rups is zo als je op de eerste foto kan zien dat deze rups nog niet de goede segmenten heeft want de strepen waren nog niet in de purpere kleur wat bij een volwassen rups behoort. Deze rups was zo een Negen centimeter groot en paste op mijn hand. Het lichaam was helder groen met op de flanken zeven schuine, witte, strepen. En de mooie stippen waren ook al in het zicht.
De mot vlinder heb ik zelf nog nooit gezien maar deze vliegt meestal in avond en nacht. Hun voorkeur is veel honing en je kan deze dus eens ontmoeten in een bijenkast ook veel op visite.
Maar wellicht heb jij deze vlinder wel eens in het echt ontmoet.
Ken je ook de film Silence of the Lambs? Want daarin speelde de mot een prominente rol .
En met deze woorden sluit ik deze informatie, weetjes en mijn blog af.
Dank je wel dat je gezellig even op visite kwam op te lezen en te kijken.
Voel je vrij om te reageren maar zet wel je naam in de reactie als je geen website heb.Anonieme zonder naam worden niet meer geplaatst vanaf nu. En die verwijder ik.
Je kan ook je naam invullen en de 2e regel openlaten en dan plaatsen. alle reacties worden eerst goed gekeurd dus heb even geduld als je deze niet ziet staan. Dank voor je begrip.
Onlangs was ik weer eens op bezoek in het mooie Uilen-en Dierenpark de Paay in Beesd waar prachtige vogelsoorten zijn te zien en heel veel andere dieren. En daar ontmoette ik deze prachtige fazant en dat is de Koningsfazant -Syrmaticus reevesii.
Het aantal in het wild is sterk aan het afnemen. De grootste bedreiging voor de koningsfazant is de voortdurende verkleining en versnippering van het leefgebied door ontbossing. Ook wordt er op deze vogels gejaagd voor het vlees en worden de eieren geraapt.
En ik was blij deze hier in het dierenpark nog te zien.En wellicht zijn er ook in andere dierenparken en zo heb je weer de kans dat er nakomelingen komen die ervoor zorgen dat deze fazanten niet verdwijnen.
Prachtige verenkleed en ze worden door vele liefhebbers gehouden en ook de eigenaar van dit particuliere park is er maar wat blij mee.Het heeft een grote ruimte hier en dat heeft deze fazanten ook nodig.
Het hennetje is inclusief de staart 80 cm en weegt 0,9 kg. De staartlengte van het vrouwtje is ongeveer 40 cm. Ze heeft een donkerbruine rug met zwarte veerpunten en okerkleurige, roodbruin gevlekte onderdelen. De staart is grijs-bruin van kleur en bedekt bruin-gele dwarsstrepen.
De kop is lichtbruin met een donkere kap.Vrouwtje heeft een mooie perzikkleurige buik en donkere komma-achtige streep achter het oog. De snavel is hoornkleuring en de poten zijn ook grijs.
Het hof makende mannetje maakt meestal een reeks sputterende, borrelende, tjilpende en piepende tonen. Heb geprobeerd het te filmen maar maar een andere vogelsoort die hier ook rond liep wilde zijn geluid ook even laten horen. Dat overstemde het geluid van de fazant, maar misschien hoor je toch dat tjilpende geluid een beetje in de video beneden.
Deel nog een foto die ik van deze prachtige fazant maakte. Want het heeft toch echt een supermooi verenkleed. Vermoed dat dit een vrouwtje is gezien de korte staart. Die van de mannetjes zijn namelijk veel langer.
Het mannetje heeft een zeer lange zwart-witte staart en heeft daarbij ook een opvallend patroon: lijkt gemaakt van goud met zwarte randen en witte porseleinen schubben. Het mannetje is, inclusief de staart, 210 cm lang en weegt 1,5 kg. De staart van het mannetje groeit ieder jaar zo'n 30 cm en wordt ongeveer 1,60 meter lang.
Ze eten voornamelijk vruchten en zaden, maar ook verse bladeren, bloemen, knoppen, insecten, slakken en regenwormen.
In het verleden werden de staartveren ook voor opera-kostuums gebruikt. Maar nu zijn het kunstveren. En ze worden dan ook vaak in de kroon van koning carnaval verwerkt. Dat heb je misschien weleens gezien.
Deze mooie fazant werd ook eens genoemd in de Guinness World Records en dat was in de editie van 2008 omdat hij de langste natuurlijke staartveer van alle vogelsoorten heeft; een record dat voorheen werd gehouden door de kuif argus fazant.
Met de fotografie en dit schrijven deel ik mijn korte filmpje hieronder en ik bedank je weer voor je bezoek.
P.s, als je anoniem reageert zet wel je naam in de reactie, maar je kan het ook anders doen en dat is je naam zetten en de 2e regel open laten en dan klikken op plaatsen. Bij voorbaat dank.
Deel eens een keer wat foto's van de mooie Blauwe pauw (Pavo) die ik onlangs had ontmoet want het zijn prachtige kleurrijke vogels. De mannetjes vind ik wel het mooiste met hun prachtige sleep. Ze behoren tot de orde van hoendervogels en ook al op vele blogs van andere is deze al vaak over geschreven maar nog niet op dit natuurblog van mij. En de pauw verdiend ook wel een plekje hier.
Altijd een mooi gezicht als een pauw mannetje pronkt met zijn veren. De vleugels worden half open en hangend gehouden en het trilt periodiek de lange veren en produceert een gegolfd geluid. De haan kijkt aanvankelijk naar de hen en loopt en danst wat in het rond en draait zich soms om om de staart te laten zien.
Wist je ook dat als een mannetje veel ogen op zijn staart heeft deze dan ook veel succes heeft bij de vrouwtjes? Ik heb ze niet geteld maar zo te zien waren het er dus heel veel.Soms heb je kans om een mooie veer te zien liggen maar ditmaal had ik geen geluk.Bij een vorig bezoek had ik er 5 en die staan hier nog te pronken in vaas.
Schrijf nog even wat weetjes erbij voor jou mocht je dit niet weten en ook wel interessant vinden. Wellicht weet je het wel maar is het mooi om weer eens te lezen. De veren in de staart kunnen wel 150 centimeter lang worden!
Door met zijn staart te trillen als een waaier probeert de man vrouwtjes te versieren. Soms lukt dit maar ook veel niet. Want het vrouwtje is ook wel kieskeurig en zeker als er meer mannetjes zijn.Wanneer een mannetje zijn mooie verenkleed tentoonstelt en de vrouwtjes geen interesse tonen gaan ze meestal door met foerageren.
Het mannetje is metallic blauw op de kruin, de veren van het hoofd zijn kort en gekruld.De waaiervormige kuif op het hoofd is gemaakt van veren met kale zwarte schachten en getipt met wat blauwachtig groene banden.
Een witte streep boven het oog en een halvemaanvormige witte vlek onder het oog worden gevormd door een blote, witte huid. De zijkanten van het hoofd hebben iriserende groenachtig blauwe veren.De rug heeft geschubde bronsgroene veren met zwarte en koperen markeringen. Een paar van de buitenste veren missen de vlek en eindigen in een halvemaan vormige zwarte punt. De onderkant is donker glanzend groen dat overgaat in zwartachtig onder de staart.
Het mannetje heeft een uitloper op het been boven de achterste teen.In de herfst verliezen alle mannen hun mooie staartveren.De mannetjes lopen dan even zonder kleurrijke sleep rond.Deze twee een mannetje en een hen zie foto hieronder. Ze zaten zo samen gezellig op een hek en zo kon ik ze beiden ook even fotograferen.
Een pauwin (hen) legt drie tot vijf bleekgele eieren per keer in een ondiep nest in de grond. Deze komen na ongeveer één maand uit. Het vrouwtje zoekt een rustig plekje onder struiken maar ze worden niet allemaal tegelijk gelegd.
Pas na het vierde ei begint zij te broeden. Na een broedtijd van dertig dagen komen de kuikens uit het ei. Ze kunnen met de moeder mee op stap (nestvlieders). Bij de Blauwe Pauw zorgt het wijfje alleen voor haar jongen.
De kuikens worden geboren met veren en niet met dons. Het duurt dan ook maar één week totdat de kleine kuikens kunnen vliegen. En als ze honger hebben tikken ze met hun snaveltje op de snavel van de moeder en worden ze gevoed.
Na drie jaar krijgen de jonge mannen een kleine staart. Pas na zes jaar is de staart volgroeid. Een jonge pauw krijgt al wel snel dat mooie verenkroontje op de kop. Pauwen zijn meestal geslachtsrijp op de leeftijd van 2 tot 3 jaar.
Wat ook wel een weetje is dat pauwen van het kweekras Pavo cristatus mut. alba, ook wel bruidspauw genoemd zowel de mannetjes als de vrouwtjes volledig wit zijn. Ik plaats er ook even een witte pauw hen hierbij want ook zij spreidde haar mooie verenkleed even voor uit.
In vele culturen wordt de pauw ook gebruikt in tal van iconische
voorstellingen, waaronder het feit dat hij in 1963 werd uitgeroepen
tot de nationale vogel van India.
Het zien van een pauw of vinden van een pauwenveer kan een mooi moment zijn om dankbaar te zijn en te wezen voor alle mooie dingen die op je pad komen.
Pauwen die hun mooie verenkleed laten zien vertellen ook, dat je trots mag zijn op wie je bent en wat je al hebt bereikt.
En met dit schrijven sluit ik het blog af en ik dank je voor
het bezoek en voor het lezen en eventueel het kijken.
Wees altijd welkom om
meer te komen lezen want er staan hier vele weetjes en wat wellicht
interessant voor u kan zijn. Maar ook dagjes uit tips,
natuurwandelingen kan je hier ontmoetten.
Informatie komt uit mijn vele natuurboeken van div. uitgevers. Geen schending van rechten bedoeld. En ook van een vrijwilliger die in dit park werkt waar ik was en mij veel informatie en de weetjes vertelde. Hierbij mijn dank nogmaals mocht de vrijwilliger mijn schrijven eens lezen.
Deze mooie pauw beneden heb ik gefilmd in het Uilen en Dierenpark de Paay in Beesd. Waar nog veel meer andere prachtige en verschillende vogels en dierensoorten te zien zijn.
En als je het filmpje heb gezien dan kan je eronder nog veel meer mooie dieren zoals vele uilen, eekhoorns, vogels.
Heb weer veel kunnen fotograferen hier en die vind jij vast en zeker ook wel mooi. Misschien is het wel een tip om er ook eens op bezoek te gaan.
Bedankt dat je gezellig even op visite kwam. Groetjes, Tine
Bedankt voor je bezoek en eventuele reacties over mijn gedicht en video.
Wel je naam in de reactie zetten of je link website als je het anoniem doet.
Anonieme worden niet geplaatst!
Wens jou hierbij ook gezellge dagen toe.
Voor jou deze video met mooie fotografie want ja ik kan ze niet allemaal hier gaan zetten en met een muziekje erbij is vast ook veel mooier om hen te bekijken.
Wandel je ook gezellig met mij mee in de mooie Heemtuin, Alblasserbos, Alblasserwaard
De spinnenwereld is heel erg uitgebreid en onlangs zag ik er ene die ik niet thuis kon brengen. Wellicht is er iemand die hier meer over kan vertellen? Kreeg de spin niet zo erg goed op de foto maar je kan het wel zien.
Die bolle achterkant viel mij op en ook de kleur zwart met wit. Had deze nog nooit gezien. Dacht dat het de Marmerspin soort was maar zeker weet ik dit niet. Het zal ook de pyramidatus kunnen zijn maar ook die kleur is anders.
Want die hebben een gele achterlijf en deze was duidelijk wit met zwart. Er zijn veel soorten die ook op elkaar gelijken en soms is het moeilijk om ze dan te dermiteren en google lens gaf mij ook niet echt de juiste. Wat ik wel weet is dat dit soort bij de wielwebspinnen behoren.
En weet jij het misschien wel, dan hoor ik dit graag als reactie maar doe je dit anoniem zet dan wel je naam in de reactie of je link naar je website want anonieme plaats ik hier niet meer. Alvast heel erg bedankt.
De spinnen1, 2 en foto 3 van weer een ander soort had ik gezien in het Alblasserbos wat ligt in de Alblasserwaard. Een bos die niet alleen mooie flora en een bomenwereld kennen maar ook vreemde spinnensoorten en andere fraaie insecten. Het is een bos waar ik graag op avontuur gaat.
Ik keek mijn oudere foto's op YT nog eens in en meen te weten dat de foto hieronder dan wel deMarmerspin (Araneus marmoreus )zou kunnen wezen gezien het patroon op het achterlijf. Maar ook dat weet ik niet zeker. Dus die ik zag is dan ook weer een ander soort maar welke is de vraag die ik aan jou geeft. Wellicht is er een spinnenkenner onder de lezers.
Wat ook wel mooi is om eens te lezen is deze link waar je ook wat meer leert over onze mooie spinnen wereld. De link werkt al zie je dit misschien niet in kleur.
Update : Namens een reactie van Geer vanne Smeed waren deze dus 2x de marmerspin en een rietkruisspin. Dank je wel Geert voor het doorgeven van de namen.
Onlangs heb ik een mooie vlinder mogen ontmoeten en dat is het Landkaartje Araschnia levana. In het voorjaar hebben deze vlinders (Araschnia levana) mooie kleuren, de bovenkant van de vleugels is oranje met zwarte vlekken en daarbij mooie fijne, witte lijntjes aan de boven vleugels. Zoals je kan zien in de eerste foto boven.
Deze voorjaarsgeneratie heeft een voorvleugellengte van 16 tot 18 mm. Deze vind ik dan ook wel mooier want de generatie landkaartjes die later weer in de zomer uit hun poppen sluipen, zien er dan opeens heel anders uit.
Dan is namelijk de bovenkant van de vleugels bruinachtig met een witte band op de voor- en achter vleugels zoals je op de onderste foto 2 wel kan zien. Wel een verschil he? Deze heb jij vast ook wel eens gezien.
Soms heeft de achter-rand van de achter-vleugels ook wel enkele oranje vlekjes of kleine streepjes. Ook zijn ze dan iets groter dan de voorjaarsgeneratie en hebben een voorvleugellengte van 17 tot 21 mm.
Als je goed kijkt dan zie je op de onderkant een netwerk van lijntjes. Dat lijkt op een landkaart. En zo is deze vlinder dus ook aan zijn naam gekomen. Kreeg dit niet zo goed in beeld maar is toch wel beetje te zien.
Deze vlinder houdt het liefst van de nectar van de witte schermbloemigen, zoals fluitenkruid en het koninginnenkruid. Maar soms nemen ze ook voedsel uit andere kruiden.
De eitjes worden gelegd op de brandnetel dus heb je soms kans daar de rupsen te zien. De brandnetel staat al bekend als het rupsenvoedsel voor enige soorten. En ook deze eet alleen maar hiervan en dan wel van de grote brandnetel.
Daarom vond ik het zo fijn dat er hier veel brandnetels staan en dat ze men deze ook niet weg halen zodat we dan later weer mooie vlinders hier in het Alblasserbos mogen zien.
Naast open loofbossen, parken, heggen en met bomen omzoomde rivieroevers, is deze vlinder ook te vinden in struikgewassen maar ook op braakliggende landbouwgronden waar brandnetels ongecontroleerd groeien. En je kan hen ook vaak op distels zien.
In deze onderstaande mooie video die ik vond op YT kan jij zien hoe deze vlinder de eitjes afzet op de brandnetel. Dat kost best wel veel energie hoor. En ook is het wel een precisiewerk van deze vlinder. Kijk maar.
Wie kent ze niet al die plantjes die zomaar groeien tussen de straatstenen van vele stoepjes of langs de muren groeien?Vele zien het helaas als onkruid en halen ze weg. Maar nu vele gemeenten niet meer van die chemische rotzooi gebruiken hebben ze nu de kans om hun uitstralingen te laten zien en te groeien. En er kunnen soms mooie plantjes tussen zitten die je voorheen niet zag.
Maar ook mooi mos groeit er soms zoals mijn bovenste foto wel laat zien en zie toch eens hoe mooi de zaadjes ook weer te voorschijn komen. Echt een mooie muurbedekker is dit mos ook wel.
Want als je eens om je heen zal kijken dan zie je vast ook veel soorten muurbloempjes of stoepplantjes ergens staan. Kijk ook maar eens bij de lantaarnpalen of naar de bomen die op straat trottoirs staan. Want ook daar groeien mooie soorten rondom. Heb er ook eens een paar mee naar huis genomen die nu in een bloemenbak op balkon staan. En ze groeien ook heel goed.
Het zijn echte doordouwers te noemen want als men ze weg halen zal komen ze gewoon vrolijk weer terug. Daarom bloeit het ook als het winter is omdat het van geen ophouden weet en ons zo laat zien hoe sterk en mooi sommige wel niet zijn. Waarom zijn er toch mensen die ze niet bekoren en ze weg willen hebben?
Elk plantje of bloem heeft ook zijn doel, waarom hij groeit en waar hij groeit. Namelijk niet als onkruid maar gewoon als wilde plantjes.
Zie jij het echt als onkruid?
Nu ik dus niet want er zijn soms echt bijzondere plantjes en bloemen daarbij. Ik heb er met een wandeling al menige ontmoet en ja ik weet ook alle namen wel niet maar dat hindert niet voor mij. Het is al een supermooi gezicht al die nieuwe natuur. Want zo noem ik hen allemaal.
Het is alleen triest dat vele dit wel als onkruid zien en ze het liefst weg willen halen. Het kleurt ook het straatbeeld wat toch?En zie dan ook eens wat voor insecten erop zitten want die vinden deze plantjes ook al.
En bedenk dan ook hierbij, als men veel van die stoep of straatplantjes gaan verwijderen, dan kunnen de kleinere organismen zoals de insecten geen plek vinden om wat voedsel of wat beschutting te vinden.
Andere dieren zijn ook weer afhankelijk van deze insecten. En wanneer men het gaat verwijderen, wordt dus ook hun voedselketen verbroken. Dat kan soms ook drastische gevolgen hebben voor het ecosysteem. Er wordt al zoveel weggehaald overal en dat is dan ook de reden dat er steeds minder dieren of insecten er zijn.
En zoals je hebt gelezen hier zijn echt vele insecten er ook heel blij mee en daarbij helpen zij ook weer deze bloemen of plantjes voor onze natuurwereld. Vele zorgen ook voor de verstuiving zodat er elders ook weer mooi jong leven is te zien in de plantenwereld. Er komen soms echt mooie insecten op zoals deze schattige lieveheersbeestjes die ik er tussen zag. En de foto eronder daar zat ook al zo een mooie op.
De bekende sterke paardenbloemensoorten of de brandnetels en de smeerwortel ken je vast ook wel maar er zijn soorten die ik voorheen nog nooit had gezien. Deze hieronder kennen jullie allemaal vast wel maar zie eens hoe liefelijk deze eruit zien. Deze smeerwortel stond verscholen tussen het kleefkruid en andere plantjes langs de muur.
Heb jij trouwens een onkruid in je moestuin of op het gazon staan dan kunnen ze jou ook nog eens heel veel vertellen hoe je grond zoal is. Je kan ze dus ook wel signaalplantjes gaan noemen inplaats van het woord wat jij veel gebruikt.
Het is ook zoals ~Luther Burbank~ eens zei;
"onkruid is niet meer dan een vermomde bloem".
De paardenbloemen soorten en de brandnetel of doofnetels, klavertje vier kennen we allemaal wel. De paardenbloemen zijn ook wel sterke planten te noemen want als ze hier het gras maaien dan maaien ze alleen de kopjes er af, maar het wortelstelsel blijft dus binnen de korste keren zie je al dat mooie geel gelukkig weer staan.
Waarom zal je trouwens de paardenbloemen weg halen zodra ze in het voorjaar beginnen te bloeien?
Want ook die mooi gele bloemen voegen esthetische waarde toe aan elk gazon of grasveld en zijn daarbij ook nog eens een belangrijke bron van stuifmeel en nectar voor insecten zoals wilde bijen die vroeg in het jaar op zoek zijn naar voedsel. Waarom zien vele mensen dit nu niet in want we hebben de insecten zoals de bijen hard nodig.
Brandnetels zijn ook belangrijk
Dat is ook met de brandnetels zo want wat denk je van de rupsen van de mooie populaire dagpauwoog vlinders die zich bijna uitsluitend met brandnetelbladeren voeden. Heel simpel gezegd betekent dit dat als er geen brandnetels meer zijn, ook de pauwvlinder zal verdwijnen.
Het is dus altijd een dienst die je kan schenken aan de biodiversiteit om wilde planten ook een leefgebied te bieden en wat ruimte. Dus laat ook eens deze staan in je tuin of creëer er eens hoekje voor. Ook hier had ik al eens over geschreven en dat kan je hier lezen.
Ik heb veel plantjes gezien bij mijn wandeling En ik vond dit ook eens leuk om er dan een video van te maken. Maar van vele weet ik de naam niet. En mocht jij deze wel weten en ze herkennen, dan hoor ik dat graag als een reactie onder de video. Ik hoop dat je deze zal bekijken want de kijktijd is slechts 7:10 en als je kijkt dan zal je ook wat mooie kleine dieren zien die ook op mijn pad kwamen.
En wil je zien welke dit waren dan moet je echt de video beneden helemaal bekijken wat ik ook erg zal waarderen. Ik wens jullie warme en zonnige lente dagen toe, gevuld met veel gelach, plezier en met veel liefde.
En zie nu ook eens al die mooie plantjes en bloempjes die langs muren of op stoep te zien zijn nu eens anders.
Want lieve lezers onthoudt dit nu eens "Onkruid bestaat niet!"
Er is zelfs een mooi citaat dat zegt "Weeds are flowers too, once you get to know them."
Oftewel : Onkruid zijn ook bloemen, als je ze eenmaal leert kennen.
Het is ook mijn citaat want als men mij een tijdje niet ziet of hoort rond thuisfront of op mijn 2 blogs, en dan weer wel op een dag dan zeg ik dit ook altijd.😉
Ik geef je een link waarmee je al wat stoepplantjes kan ontdekken die echt heel mooi zijn. Die kan je ook afdrukken gaan en zo zelf nog hen allen beter te leren kennen mocht je deze eens zien. En je leert er ook nog eens van. .
Deel met jou mijn video slide met enkele muur en stoepplantjes die ik eens had begroet.
En herken jij ze van naam zet dit dan als een reactie als je de video bekeken hebt. Niet vergeten je naam te vermelden als je anoniem reageert hoor.
Alvast bedankt en ook voor de vorige reacties op mijn schrijven en dat je ook eens de website dieper in gaat om de oudere te lezen wat ik ook erg waardeert.
Jij gaat vast ook weleens wandelen in de natuur. Maar als je er in gaat wandelen dan moet jij je echt wel altijd goed nakijken hoor na elke wandeling, maar zelfs ook tussendoor eens. Want daar zijn ook vele teken (Ixodida)en die insecten / parasieten zijn het die je niet graag wilt ontvangen.
Ze zitten overal dus smeer je goed in met een spray of lotion die je wat beschermt. Er zijn veel teken die de Borrelia-bacterie met zich mee draagt en zij kunnen je dus de ziekte van Lyme geven.Vooral nimfen en volwassen vrouwtjes zijn het die de ziekte van Lyme overbrengen. Zie foto boven hoe deze eruit zien.
Waar zitten zij?
Eigenlijk zitten ze overal wel maar teken liggen hun nest meestal in omgevingen waar de lucht wat vochtig is. Meestal bevinden ze zich tussen vochtige bladeren en in gras waar veel schaduw over valt. Nesten worden vaak gemaakt op een beschutte plaats. Hoewel ze het hele jaar door actief zijn, zijn ze extra actief tussen maart en oktober. Zelfs in beukennootjes en eikeltjes zijn er al eens nesten gevonden. Ik ben nu extra alert geworden want ik heb er zelf al meerdere malen teken ontvangen en was er toen wel snel bij.
Bij de meeste dan. Want ik ben eens wel goed gebeten en die had ik niet opgemerkt en zat in mijn hals achter. Ze zoeken altijd een warm plekje op en kruipen dus naar boven wat je niet altijd merkt.
En mijn man† ontdekte ik zo een drie jaar geleden in mijn nek achter opeens een rode kring. En ik nam toen wel gelijk actie om een afspraak met de huisarts te maken. Die schreef mij een antibiotica kuur voor. Maar de naweeën heb ik er nog steeds van. Zoals op de gekste dagen is er de vermoeidheid of eens spierpijn klachten maar ook hoofdpijn met koorts. En de klachten zijn soms niet echt prettig. Ik was er dus toen niet op tijd bij helaas.
Het zijn echt kleine gemene spinachtige beestjes en soms worden ze helaas ook te laat opgemerkt. En dat was dus bij mij ook het geval en helaas was deze besmet. Ik had enige griepverschijnselen maar dacht op dat moment helemaal niet aan een tekenbeet.
Ik heb altijd wel bij een wandeling mijn sokken over mijn broekspijpen en smeer of spuit mij regelmatig in. Maar zo af en toe glipt er toch ene ergens tussendoor dus kijk ik mij wel altijd na waar ik dan bij kan.
Heb ook zo een plastic kaartje waarmee ik de teek kan verwijderen maar ook een tekenpen. Dat kaartje had ik eens van een kennis ontvangen en is dan ook reuze handig want voorzichtigheid is ook geboden om de teek te verwijderen.
Op de foto hier kan je zien wat ik zoal met mij meedraagt in mijn heuptasje als ik de natuur in gaat. Beter veel als helemaal niks want het zal mij zeker geen tweede keer gebeuren dat ik er te laat bij zal wezen en kijk mij dus altijd helemaal na hoor. Heb al genoeg lichamelijke klachten.
Blijf dus indien ook mogelijk uit de buurt van hoog gras of kreupelhout. Teken voelen zich namelijk bijzonder comfortabel in het bladafval in het bos, omdat de temperaturen zelfs in de winter gematigd zijn en de luchtvochtigheid hoog is.
Buiten de verharde paden is er altijd een verhoogd risico op teken in het bos. Teken gebruiken ook graag de lange grassprieten op on gemaaide grasland, langs de kant van de weg of langs de oever van de rivier om potentiële gastheren te zoeken.
Kijk ook je huisdier na want zij kunnen ook teken hebben.
Enkele tips voor bescherming
Kleding kan ook dienen als bescherming tegen de teken: Draag gesloten kleding met lange mouwen en een lange broek en trek de sokken over de broekspijpen. Teken klampen zich het liefst aan de broekspijpen vast. Rubberen laarzen kunnen ook helpen om het voor teken moeilijk te maken om toegang te krijgen tot de huid. Maar zelf kan ik hier niet goed op lopen. Ik heb aangepaste schoenen maar voor jou zal het wel een tip zijn.
Wees zeker geen wildplasser want voor je het weet heb je ook een teek aldaar te pakken.
Draag ook altijd wat lichtgekleurde kleding want dan zijn ze ook veel gemakkelijker te zien ! Als je het op tijd merkt, kun je de teek zelfs verwijderen voordat hij je zal bijten.
Ik heb altijd iets wits bij mij zoals een stuk oud laken. En als je dit eens op de grond zal liggen dan heb je ook kans om teken te zien. Dan zal jij je verbazen hoeveel er soms op zitten.
Controle altijd doen
Controleer dus altijd je hele lichaam op teken nadat je tijd in de natuur hebt doorgebracht. Teken zijn klein en kruipen rond op het lichaam en kleding om een geschikte prikplaats te vinden om bloed te zuigen. Ze geven de voorkeur aan dunne en warme delen van de huid, zoals de oksels, liezen, knieholtes, bilspleet, nek en achter de oren.
Maar ook in de buik en borststreek en in je kruis kunnen zij zitten. Bij kinderen worden ook vaak het hoofd, de haarlijn en de nek aangetast. Ze zijn heel klein en worden echt soms niet gelijk opgemerkt.
Wat doet de teek als deze je bijt?
De teek scheidt namelijk een verdovingsmiddel af met zijn speeksel terwijl hij bijt, zodat het slachtoffer de beet niet voelt. Wees dus als man ook op je hoede als jij eens tegen een boom wilt urineren want je zal de eerste niet zijn hoor. En dat er dan eens op je geslachtorgaan een teek zal ontvangen. Wildplassen moet je zo wie zo niet doen in de natuur. Dat geldt ook voor vrouwen.
Het speeksel van de teek bevat ook stoffen die voorkomen dat het bloed stolt of de bijtplaats ontstoken raakt. Hierdoor kan de teek ongestoord bloed zuigen. Ze vindt een stevige greep zonder zichzelf te bijten: het is als piercingapparaat die is uitgerust met weerhaken. Daarnaast produceren veel tekensoorten een soort lijm waarmee de teek zich stevig aan zijn gastheer hechten.
Tekenbeten opsporen is soms ook best lastig. En een vergrootglas is dan ook wel handig om die bij je te hebben zodat jij ze dan beter kunt zien of je er enige heb opgelopen.
Ze verwijderen gaat natuurlijk het gemakkelijkst als de teek nog op de huid zit en nog bloed zuigt - dit kan soms wel 15 dagen duren. Maar als de teek er al afgevallen is, is de tekenbeet in het begin niet anders dan een muggenbeet. Bovendien is het voornamelijk pijnloos en jeukt het niet altijd.
Als u een prikplaats ontdekt en niet weet of deze door een teek komt of een andere oorzaak heeft, dient u de plaats nauwlettend in de gaten te houden. Dit komt omdat de eerste tekenen van overgedragen ziekteverwekkers kunnen optreden als gevolg van veranderingen zoals zwelling of roodheid. En bij twijfel altijd naar de huisarts gaan.
Het is ook wel een tip daarbij om de prikplaats te markeren met een pen om de observatie te vereenvoudigen als je een teek ergens hebt weggehaald. Het is dan te hopen dat je een teek snel kunt weghalen voordat deze een beet achter zal laten om zo een infectie dan te voorkomen.
Vooral als je direct contact hebt gehad met gras en struiken. Als je de teek met een geschikt middel binnen de eerste 24 uur verwijdert, is de kans ook op een infectie kleiner.
Misschien kan je ook eens om een vaccinatie vragen en zo de kans op TBE-ziekte na een tekenbeet verkleinen. Vraag bij een GGD in je buurt of men deze vaccinatie ook hebt. Tegen Lyme is helaas nog steeds geen vaccin. De GGD adviseert je dan ook of inenten voor jou nodig is.
In Duitsland kan je al zo een injectie al halen maar hier in Nederland schijnt dit er nog niet te wezen en het is dus echt wel nodig dat ze ook hier de vaccins eens hier gaan verstrekken. Doe dus eens informatie ergens want wellicht is zo een vaccinatie er wel maar dat weet ik dus niet zeker. Artsen zien klachten ook niet vaak als de ziekte van Lyme.
Chronische ziekte van Lyme
Als jij al net als ik een acute of chronische ziekte van Lyme heeft, kan je wellicht dit boek eens aan gaan lezen. Want er is een gedetailleerd boek van Wolf Dieter Storl getiteld "Borreliose" en daar staat veel informatie in. Dat gaat over de wilde kaardenbol die ook in de natuur groeit.
De wilde kaardenbol wordt ook namelijk veel gebruikt bij de natuurgeneeskunde ter behandeling van teken. Want een antibiotica kuur werkt niet altijd heb ik wel gemerkt.
Ik heb er ook eens een artikel aan gewijd en daar lees je meer mocht je deze niet gelezen hebben. Dan is dit echt aanbevolen voor jou. Wacht even hiermee als je een reactie achter wilt laten hier. Met het kruisje kom je dan weer op de hoofdpagina terecht.
Het eerste plaatje kwam van het internet en geen auteursrechten hiermee bedoeld. Het is slechts om te laten zien hoe ze eruit zien van klein naar groot voor mijn website bezoekers.
Bedankt voor je bezoek en ook voor de reacties op mijn vorige schrijven wat ik zeer waardeerde. Maar ook wil ik hierbij de bezoekers bedanken dat men ook eens de oudere posten leest. De natuur is mijn passie en veel tips en weetjes van wat ik zoal waarneem kan je dan ook hier lezen gaan. Natuurgroetjes, Tine
Soms kan het wel wat langer duren dat ik hier weer wat zal plaatsen maar op mijn andere website https://tinedejong.blogspot.com met Gedichten en Verhalen uit het leven kan je ook veel woorden geven. (even knippen en plakken in je browser dan.
Onlangs was ik in een mooi park in Ledeberg nabij Gent. Het draagt de naam Park de Vijvers en ook daar had ik een paar teken daar ik toen ook wat dieper een bosgedeelte inging daar ik daar wat moois zag om op de foto te zetten.
Ik bewandel zo wie zo niet altijd de wandelpaden want de mooiste natuur vind je als je dieper er in zal gaan. En zo zie je maar dat ze overal kunnen zitten.
Deel graag hierbij ook mijn wandeling met mooi gevarieerde fotografie met mooie flora en fauna en meer die je vast ook wel mooi zal vinden.kijktijd 8.30
Eronder zet ik wat info over dit mooie park mocht je dit interesseren.
Informatie inhoud over wat ik deel in video boven;
Dit park ligt net ten zuidoosten van het stadscentrum van de Belgische stad Gent. Het was wel een grijze dag maar het was droog en na het boodschappen doen heb ik hier eens rondgewandeld. Want ik was toch wel nieuwsgierig hoe dit park zal zijn. En ik ontmoette hier dan ook een diversiteit aan mooie natuur.
Had al eens meer parken in Gent of er nabij bezocht maar deze is ook zeker de moeite waard om er eens door te gaan wandelen als je eens in de omgeving zal zijn. En alle parken die ik eens had bezocht is de indeling ook steeds weer anders. Daarbij is de flora en fauna ook zo mooi om dit dan te gaan ontdekken wat er zoal bloeit groeit of aan dieren en insecten er aanwezig zullen zijn.
Het park is ook opgeknapt wat jaren geleden want dat was wat verwaarloosd en werd toen ook heel weinig gebruikt. En nu is het dan echt een fraai park geworden voor jong en oud en daarbij ook heel mooi uitziend om er te wandelen.
Had wel even wat informatie opgezocht want ik wist niks over dit park. En zo las ik ergens dat dit vroeger een kasteeldomein was. Zo las ik dat Het park De Vijvers met zijn bijna vijf hectare ook de grootste groene long is in Ledeberg. En dat was dan vast nog een muur die ik ervan zag bij mijn wandeling en die zie je dan ook in de videoslide terug.
Naast wat eeuwenoude bomen zoals de Witte paardenkastanje (Aesculus hippocastanum) en de Amerikaanse populier (Populus deltoides)is de diversiteit aan andere bomensoorten ook aanwezig. In 2022 was de omvang van de populier al zo een 5,64 meter en dat is al best wel breed.
Verder waren er ook jongere aanplantingen die nog wat jaren nodig hebben om ook zo mooi te groeien als de 2 monumentale bomen. Wel zag ik dat de klimop ook veel de bomen in hun houvast namen maar er huizen ook mooie vogels daarin en ik hoorde er ook menige fluiten naar elkaar. Ze zaten goed verstopt dus die had ik ditmaal niet kunnen fotograferen.
Enkele fraaie boomgezichten ontmoette ik waar je als je de fantasie gebruikt er ook wat in kan zien. Via de vlonders aan de vijvers kan je het waterleven ook van dichtbij gadeslaan. Vele ganzensoorten, eenden, waterkipjes zag ik daar en nog veel meer mooie flora en fauna.
Heb ook een meneer geholpen om zijn kat te pakken die dagen ervoor was weggelopen. Had het dier al gezien maar het was erg schuw en wat later zag ik dat iemand overal in de bosjes aan het kijken was en hoorde dat deze zijn huisdier kwijt was.
En ik had deze ook gezien en samen probeerde we dus het dier te pakken want het was behoorlijk schuw. Prachtig dier en vast ook een ras-kat. je ziet deze ook terug in de video slide.
Duidelijk geen kat die je zonder handschoenen kan pakken.😉 Want ontving ook enige krassen van de scherpe nagels maar het baasje was superblij dat zijn kat weer was gevonden. Had toch al wat dagen hier vertoefd want had ook enkele teken die ik met de tekenpen verwijderd hebt.
Tevens is het hier heel geschikt om zowel met rolstoel als een rollator te wandelen. Er werden bij de opknapbeurt van dit park ook wat speelterreinen en een Petanque terrein aangelegd. Er zijn ook fitnesstoestellen en zitbanken geplaatst.
Het park is ook verbonden met de nieuwe tuin en het nieuwe terras van het naastgelegen woon-zorgcentrum De Vijvers.
Dankzij de verharde paden kunnen bewoners nu rechtstreeks het park binnenwandelen. Je kan hier ook rondwandelen en er zijn verschillende ingangen maar door gebrek aan tijd en ook dat het begon te regenen ben ik niet overal geweest maar een kleine impressie met veel variatie aan natuur heb ik wel voor je.
Als je de video zal bekijken in het geheel dan mist je niks. Alvast bedankt dat je de moeite neemt om mijn wandeling te bekijken. En wat de teken betreft die had ik er op tijd uit hoor.
Wens je fijn kijk en leesplezier en wees altijd welkom om meer te komen zien en lezen!
Waar ook de natuur, liefde en leven zijn samen geweven in woord, fotografie en meer.
Deel hierbij mijn wandeling die ik weer eens had gemaakt in het stadspark te Gorinchem na een regenbui .En dat is wel duidelijk te zien maar menige dieren en mooie flora kwam ik toch ook tegen.
Zelfs enige tekenen van lenteseizoen wat straks weer aan zal vangen gaven mij ook fijne gevoelens. Wandel je ook weer gezellig virtueel met mij mee?
%20en%20zijn%20mooie%20verenkleed%20-%20catherinetine.blogspot.com%20foto%201.JPG "De blauwe pauw - Pavo cristatus en zijn mooie verenkleed")
%20en%20zijn%20mooie%20verenkleed%20%20-%20blog%20van%20tinedejong,%20%20catherinetine.blogspot.com%20%20foto%202.JPG "Blauwe pauw-Pavo cristatus en zijn mooie verenkleed")
%20en%20zijn%20mooie%20verenkleed%20-%20catherinetine.blogspot.com%20foto%203.JPG)
%20en%20zijn%20mooie%20verenkleed%20%20-%20blog%20van%20tinedejong,%20%20catherinetine.blogspot.com%20%20foto%203%20mannetje%20pauw%20en%20een%20hen.jpg)
%20en%20zijn%20mooie%20verenkleed%20%20-%20blog%20van%20tinedejong,%20%20catherinetine.blogspot.com%20%20foto%204%20%20witte%20pauw.jpg "Witte pauw in mooie verenkleed")
%20blog%20catherinetine.blogspot.com.jpg "Pas op voor de teken als je de natuur in gaat")
%20artikel%20van%20Tine%20de%20Jong%20op%20catherinetine.blogspot.com.JPG "Pas op voor teken als je de natuur in gaat")
