Natuur beleven in de Alblasserwaard

 

Natuurbeleving is het ervaren van de natuur met gebruikmaking van al je zintuigen: voelen, horen en zien. Het voorbij trekken van de wolken, het opsnuiven van geuren, het ontdekken van allerlei planten en dieren dat is ware natuurbeleving. En dat deed ik weer enkele dagen geleden in het mooie polderland van de Alblasserwaard. Er zijn hier veel binnenwegen die je naar mooie natuur kunnen brengen. Het hele jaar door is het hier wel genieten in het mooie polderland en omgevingen.  

Ik had mijn zwager gevraagd of hij met mij weer eens door de Alblasserwaard rond wilde rijden. En om daar dan weer eens de mooie natuur beleven. Want het is een omgeving waar ik graag vertoef en met een bus kan je hier niet komen. En met mijn gewone fiets was het ook geen doen want dat was net iets te ver voor mij en zo lang fietsen kan ik ook niet meer. Trouwens ik durf het ook eigenlijk niet meer. Omdat ik al meerdere keren ben gevallen met gelukkig slechts met wat kneuzingen. Dus van mijn fiets blijf ik voorlopig af.

Maar mijn zwager heeft een auto en wilde het graag met mij gaan doen. Betaal ook altijd benzinegeld want wil niet dat hij het gratis doet. Een auto rijdt tenslotte niet op water. En toen ik met mijn man hier voorheen ook rondreed gooiden we ook de tank vol. 

We reden ditmaal zomaar wat rond en via de N214 richting reden we nu eens richting Noordeloos.  En halverwege links reden we toen het laantje in, die naar de mooie dorpskern van Noordeloos gaat en deze weg heet de Nieuwendijk. Voor wie het niet weet ligt dit mooie en ook gezellige dorp in de gemeente Molenlanden (provincie Zuid-Holland) 

Soms stapte ik ook uit als ik of zwager wat moois zagen zoals deze eend die wat aan rek en strek oefeneningen deed. Deze heb ik niet in video beneden gezet (die je later kan bekijken) want ik vond de foto niet zo erg mooi. Maar zal hem wel hier even plaatsen. Was wat wazig. En een takje zat voor zijn kop. (zie foto) 

Deze weg gaat later over naar de Noordzijde waar wij ook even stopten. Want daar staat een mooi boekenkastje aan de weg links waar je gratis boeken kan omruilen wat ik dan ook deed. Want heb er altijd wel een paar bij me. Deze zie je ook regelmatig staan in menige omgevingen. Het is een mooi initiatief van de bewoners die zo een minibieb plaatsen. Ik struin er graag in als ik hen zie en jij? Zal een foto plaatsen hiervan want ben je ook eens in deze omgeving dan weet je hoe deze eruit ziet. 

In een mooie tuin zag ik ook nog zo een ouderwets telefooncel staan die ook mij gelijk opviel en ja dan ook maar even een foto hiervan genomen. (zie foto) Men had daar een etalagepop in gezet met mooi ouderwetse kledij. Is wel wat moeilijk te zien. Je kan op de foto klikken en dan met pijl linksboven weer terug komen hier want weet niet of het werkt dat je gelijk weer op mijn  blog komt. Maar het gaf deze tuin ook wel een mooi aangezicht met het beeld van de engel daarbij.

Later zijn we verder gereden en midden in het dorp Noordeloos reden we de brug over bij de monument de waterpomp waar we weer linksaf gingen. En dat is de Botersloot. Daar stapte ik ook regelmatig uit om mooie foto's te nemen van de natuur die mijn aandacht trok. 

Mijn zwager wachtte (net als dat mijn man † dit toen ook deed weer wat verder op mij) Ik houd van deze kronkelwegen en waar zeker ook van de mooie knotwilgen die waterkanten sieren. En waar ook mooie insecten soms in te zien zijn. En die zag ik ook veel maar zag bij een knotwilg die wat krom voorover stond dichtbij het water ook wat wespen die er rond vlogen. 

Dus boog ik mij wat voor over zodat mijn hand de stam van de wilg raakte. Was wel beetje moeilijk om mij weer terug te duwen zonder mijn evenwicht te verliezen. Want dan had ik in de sloot gelegen hihi. Is mij al eens gebeurd lol. 

Er zaten er hier best veel en kwamen ook even op mijn hand, maar ze deden mij niks want hield mijn hand stil en met de andere hand fotografeerde ik er ene. Als je hen geen kwaad doet, doen ze jou ook niks en slaan naar hen moet je al helemaal niet doen want dan voelen zij zich aangevallen. Toen die ene weer van mijn hand af vloog, duwde ik mij weer terug op de weg. (zie foto)

Wespen worden aangetrokken door zoetigheid en die vinden ze ook in de knotwilgen. Daar wonen soms ook bladluizen, en die scheiden een zoete stof af die dan op de stam, takken en bladeren kleeft. En hier hadden ze dus even een heerlijk etentje samen.

Aan de andere kant van de Botersloot groeide de Akkerwinde (Convolvulus arvensis) naast een gelegen woning. En op blad ernaast zag ik het Bonte zandoogje (Pararge aegeria) zitten op een blad.  En het was net of deze recht in de lens keek en de foto is dan ook supermooi gelukt. Wat denk jij? 

 Natuurlijk ontbreken de koeien ook niet hier en andere dieren en die zie je dan in de videoslide beneden wel (als je zal kijkent) Eindelijk was het mij ook eens gelukt om de fuut (Podiceps cristatus) in de lens te ontvangen want meestal duiken ze onder als ik hen zie of zij mij. (zie foto) de andere zie je wel in de video beneden. 

We zijn doorgereden tot halverwege de Noordseweg waar mijn video stopte bij de zijweg die de Twaalfhoevenseweg heet, want anders werd de video te lang. De Noorseweg valt wat verder en is niet meer onder Noordeloos maar hoort bij het dorp Meerkerk. 

Want door een fusie die men eens had gedaan valt dit nu weer onder de voormalige gemeente Vijfheerenlanden, in de Nederlandse provincie Utrecht.

Dus er is nog een vervolg vanaf hier en die heet dan: De mooiste natuur beleef je in de Alblasserwaard. Die zet ik eronder want ze horen eigenlijk bij elkaar.

Maar je kan deze ook op mijn YT kanaal bekijken. Want deze video is al geplaatst op mijn kanaal. Klik maar op de eekhoorn met camera en je zit gelijk op mijn YT kanaal wil je deze ook zien. Maar ook bij pages als je erop klikt  zie eronder de link erheen,

Bedankt voor het lezen, kijken en voor je bezoek. 

Groetjes en ik wens je hierbij voor elke dag mooie dagen toe.

Fotografie,  tekst en video slide © Tine de Jong, 2022

We hebben hier nog heel veel meer mooie natuur gezien en dat zie jij ook als je de rest fotografie zal bekijken in onderstaande video slide. Waar ik ook een kleine live video in hebt gezet. 

Kijktijd is c.a 8:30 dus hoop ik dat je echt zal kijken want...

 ik weet zeker dat jij het mooi zal vinden wat ik ook graag met jou wilt delen. En ben ook wel wat nieuwsgierig wat je aandacht trekt en wat je aanspreekt. Dat hoor ik graag als een reactie.

 

En denk erom; Als je anoniem reageert zet dan wel je naam in de reactie erbij. Want zie ik die niet dan plaats ik deze niet meer. Dit om spam te voorkomen. Je kan ook bij 1ste regel je naam zetten. Ook linken plaatsen naar websites zijn niet toegestaan.

Deel 2 van de autorit.

Haal de herfst blaadjes nu eens niet weg

Men vroeg weleens aan mij hoe het komt dat in de herfsttijd de bladeren gaan verkleuren. Nu dat is omdat ze dan hun voedselfabrieken gaan sluiten en als het ware dan gaan rusten. Zonder zonlicht worden er dan ook geen stoffen meer aangemaakt, en dan verdwijnt dus het groen  langzaam van de bladeren. 

Maar ook laat bomen hun bladeren wat vallen om zo ook meer energie over te houden als de koude in gaat treden en ook doen ze dit bij erge droogte.

En als de herfst straks aanvangt, dan komen de kleuren geel en oranje of rood te voorschijn. Herfstbladeren die op de bodem vallen of er al liggen zijn ook heel nuttig zowel voor jou als voor menige dieren. En daar gaat ditmaal mijn schrijven eens over.

Als eerste is wat ik even wilt schrijven is dat je wel veel ziet, dat men de vele bladeren gaan verwijderen met zo een bladblazer. Zelfs mensen die bij de groenvoorziening werken gebruiken dit ding. Maar deze zijn niet zo best voor ons klimaat. 

En het is dus helemaal niet goed dat men deze (nog steeds) gebruikt. Heb het al vaker gezien dat men blaadjes van straten weghaalt zoals hier in de binnentuin met zo een bladblazer. Zag diegene lopen met zo een ding op rug en dat zijn niet de juiste hoor. 

Met name die benzinevarianten zorgen voor milieu- en gezondheidsproblemen. Die blazers stoten namelijk stikstofoxiden, fijnstof en ook koolmonoxide uit. Zij helpen dus niet echt mee om de lucht te zuiveren.

Vele mensen vinden de bladeren die bijvoorbeeld in hun tuin zouden liggen ook soms wel eens een rommelig gezicht. Maar wie van de natuur en het kleine dierenleven zal houden, moet dit eigenlijk eens een keer niet gaan doen. 

Want onder de bladeren leven ook allerlei nuttige insecten en andere kleine beestjes die ontzettend belangrijk zijn voor menige vogels. Het is een belangrijke voedingsbron voor hen allemaal.

Jij hebt vast ook weleens gezien dat menige merel, ekster of andere vogels tussen de bladeren zoekt. Nu die zijn dus op zoek naar wat lekkers wat eronder zit.

Zoals deze merel hieronder die mij in de gaten kreeg dat ik een foto wilde maken. Stopte gelijk met zoeken. Maar leverde mij toch wel even een mooie foto op. Genomen in stadspark  waar bomen al wat blaadjes had laten vallen wegens de droogte die we hadden ontvangen.

Maar ook mogen we de egels niet vergeten die het toch al zo moeilijk hebben.Want ook zij zoeken soms een plekje onder de bladeren om er dan te gaan overwinteren maar ook zoeken zij daar naar voedsel. Ze maken van de gevallen herfstbladeren ook soms een mooi nestje.

Wil je hen ook eens helpen gaan, dan laat A.U.B eens wat liggen voor hen. 

Natuurlijk heb je gazon overigens wél wat licht en lucht nodig. Dus als er daar wel teveel bladeren erop zal liggen, dan mogen er wel enkele weg.

Maar bewaar dan ook eens wat bladeren daarbij, want je kan er ook  heel goed een gezonde tuin mee te creëren. Bladeren vergaan namelijk tot voedzame compost, wat de bodem verrijkt.

Want al die bladeren zijn ook heel goed voor een goede bodembescherming als je dit als een vorm van compost zal gebruiken. Want als jij alles weg zal harken droogt de grond uit omdat de zon (als die eens komt) er dan ongehinderd op kan schijnen. 

Soms zet de gemeente ook weleens van die korven neer waar je dan ook al het blad-afval in kan doen en zij hergebruiken dit ook weer. 

En je hebt vast ook weleens gezien dat menige merel, ekster of andere vogels tussen de bladeren ziet. Nu die zijn dus op zoek naar wat lekkers wat eronder zit. 

En zo zijn er vele andere kleine diertjes die onder de bladeren leven en zij zijn allen voedsel voor onze gevederde vrienden maar dus ook voor de egels die insecten graag verorberen.

Ik hoop voor alle insecten dat je nu ook inziet dat menige dier van de gevallen herfstbladeren geniet. 

En ja als er bladeren op de fietspaden terechtkomen dan is het wel goed dat ze weggehaald worden want dat kan behoorlijk glibberig worden en is dus wel gevaarlijk. 

Bedankt voor je bezoek en ook voor de reacties op mijn vorige schrijven. 

En zoek je eens wat over iets dan gewoon even rondkijken op deze website, want misschien heb ik er al eens aandacht aan besteed.

Tekst en foto's en in de video slide © Tine de Jong, 2022 

Wens je hierbij mooie en gezellige Herfstdagen toe hierbij. 

Mocht je in een herfstdipje komen? Omarm dan de natuur met alles erop en eraan. Dan vind je rust, vertrouwen en tevredenheid. 

En ik geniet nu zelf ook al van de mooie 

weefdraden van vele spinnen, dus
laat de herfst maar beginnen.

Deel met jou ook mijn fotografie in een video slide die je vast ook mooi zal vinden, mocht je deze nog niet hebben gezien misschien. 

Duurt maar zo een 7 minuten en is dus niet lang en ik hoop dat je kijken zal. 

Dan zie je wat ik allemaal mocht begroeten met mijn camera lens.

Najaar wandeling rond Sportpark Molenvliet- Bataafsekade in Gorinchem-Gorkum

Verhaal van de oud-Hollandse kuifeend

Onlangs kwam ik bij een bezoek aan het Uilen en Dierenpark de Paay een mooi eenden ras tegen. Ik had al eens geschreven over een ander soort dat kan je lezen als je op de blauwe link zal drukken (aanbevolen voor jou gewis omdat dit ook wel een mooi verhaal is) Link werkt wel mocht je deze niet in het blauw zien. Want soms doet de tekst kleur het niet als ik erop drukt. Indische loopeenden

En dit schrijven over dit eendenras staat op mijn andere website "Gedichten en verhalen uit het leven" want ik probeer het de laatste tijd nu wat te vermengen zodat op beiden websites ook mooie natuurweetjes zijn te lezen met mooie gedichten daarbij. Niet alles zal je aanspreken wat ik deelt, maar ik ben blij met elk bezoek en/of reacties.

En mijn schrijven gaat dus ditmaal hier over een ander soort en is ook wel heel erg mooi. En dan heb ik het over de Oud-Hollandse kuifeend. Je hebt ze vast wel eens gezien, want deze hebben een mooie kuif boven op de kop wat zo een mooi gezicht is. Tenminste dat is mijn mening. En wellicht ken jij het verhaal rond dit oud -Hollandse ras nog niet. 

Deze eend trok gewoon mijn aandacht toen ik hier in park rond wandelde. Want het gaf steeds van die mooie buigingen met zijn kop dat ik het even filmde. Hij voelde zich vast echt een koning want hij dronk geen water en de anderen wel en dus was deze duidelijk de leider. Het korte filmpje zie je onder mijn schrijven.

Ik had al eens gelezen dat dit eendenras vroeger ook werd gehouden door ons Nederlands koningshuis en wel bij Paleis het Loo. En zo ontving dus wellicht dit ras dus ook de mooie benamingen van koningseend of de krooneend. En toen ik deze eend dit zag doen moest ik hier gelijk hieraan denken. 

Want hij bleef maar buigen terwijl de andere dit niet deden maar wat water dronken uit de greppel waar nog wat water in stond.  Hij deed zich dus echt voor als leider en boog dan ook meerdere malen. Wellicht deed hij dit ook voor mij omdat ik deze filmde. Vond het wel een grappig gezicht.

Paring van gekuifde eenden geven soms zowel gekuifde als ongekuifde kuikens. Hetzelfde geldt voor ongekuifde nakomelingen van de gekuifde ouders.  In een andere sloot hier in park nabij de grote vijver kwam ik ook een mooi kuiken tegen en die was helemaal geel. 

Dat zie je vast ook niet veel en wellicht dat dit kuiken nog een andere kleur zal ontvangen. Deel even een foto hier beneden en zal deze wat groter zetten want weet niet als je erop klikken zal dat deze dan groter gezien kan worden.  Deze is toch wel heel schattig hé?

Nederlandse kuifeenden zijn erg vriendelijk en makkelijk in de omgang en ze beginnen vaak al vroeg in het voorjaar met eieren leggen, soms zelfs al in de winter. En toen ik hier in het park een bezoek bracht kwam ik ook enige kuikens tegen met hun ouders en als je goed kijkt zie je ook dat enige geen kuif hebben. 

Dat komt doordat deze eenden dus ook wel eens met andere eenden die hier leven  een paring aangaan. Links boven zie je een mooie grijze. Wel jammer dat ik deze niet in park later terug zag voor een nog mooiere foto want die kleur vond ik ook heel apart.

Het Nederlandse kuifeenden ras behoort (zoals ik had gelezen) tot de oudste Nederlandse pluimveerassen en komen dan ook al vele honderden jaren voor. Er waren zelfs 17e-eeuwse schilders zoals J. Steen en M. d’ Hondecoeteren en zij portretteerden deze witte, bonte en wildkleurige gekuifde eenden ook erg graag op hun hoenderhofachtige schilderijen. Als je erop zoeken gaat op internet kom je deze vast ook wel tegen. 

Er zijn twee soorten meen ik van de Nederlandse kuifeend, de grote en de Dwergkuifeend. Laatste is een hel klein soort. Dwergkuifeenden hebben als bijnaam de Rodenburg kuifjes, genoemd naar de fokker van deze kleine eenden. 

En de huidige dwergkuifeend lijkt wel heel sterk op de al eeuwenoude gekuifde tamme eend. In 1965 fokte Klazinus Rodenburg voor het eerst dwergkuifeenden in Nederland. In het jaar 2000 werd dit soort ook opgenomen als een zelfstandig ras in de Watervogelstandaard. Hun status is dus wel bedreigd. 

De fokkerij van kuifeenden is in Nederland geperfectioneerd. En ja als ze hier met andere eendensoorten paren gaan, krijg je dus ook weer andere soorten en kleuren en dan zijn het wellicht niet het echte ras maar die kuif blijft mij wel verwonderen als ik ze ziet. 

Mij maakt het niet zoveel uit en wellicht jou ook niet want mij telt gewoon hun mooie uitstralingen .En met deze woorden sluit ik mijn schrijven weer af. 

Dank je wel voor je bezoek en kom eens meer op bezoek want hier komen en staan mooie weetjes, Tips voor een dagje uit en veel meer. Want nieuwe vrienden waar ook vandaan zijn van harte welkom. 

Wil je deze website van mij volgen gaan, Zet deze link in je lijst of bij je favorieten. knip en plak de url link dan even. De Mens en de Natuur blogspot , https://catherinetine.blogspot.com  

Heb helaas geen andere optie wat werkt, want deze site is wat anders ingedeeld en de andere manier werkt hier dus niet. Bij voorbaat dank.

Tekst, fotografie en live  filmpje © Tine de Jong, 2022

Deel nu het korte filmpje van dit mooie ras en hoop dat je het ook mooi zal vinden. 

Oud- Hollandse kuifeend gedraagt zich als een koning

En ben je nog niet geabonneerd op mijn YouTube kanaal? Dan zal ik het heel leuk vinden als jij je ook daar op mijn YouTube kanaal zal willen abonneren. En een nieuwe vriend/in aldaar ook van mij wilt worden. Kost niks net als hier en is ook gratis te bezoeken.

Op mijn kanaal zal jij je vast ook niet vervelen. Want houdt je van de natuur dan vind jij mijn wandelingen daar allemaal met ook andere dagjes uit tips. Want niet alle wandelingen en fotografie deel ik op mijn 2 websites.

Schrijven is net als fotograferen en filmpjes maken gewoon een hobby van mij. Groetjes, Tine

Waarom meerkoeten hun verenkleed schoonhouden

Over de meerkoeten- Fulica Atra heb ik al veel weetjes geschreven met fotografie daarbij. Maar over wat ik nu gaat schrijven nog niet en wellicht zijn dit ook wel leuke weetjes voor jou. De foto boven laat zien dat deze meerkoet eerst zijn poot en voetkussens wat schoonmaakt om dan aan de dagelijkse poetsbeurt van het verenkleed te gaan beginnen. En daar gaat ditmaal mijn schrijven eens over.

Meerkoeten -( fulica astra)zijn best wel schone en ijdele watervogels te noemen, want ze zijn vaak met hun uiterlijk bezig. Het is voor hen ook wel belangrijk dat het verenkleed in goede conditie blijft. En zij besteden dan ook dagelijks veel tijd aan het onderhoud van hun verenpak. Met behulp van hun snavel houden ze de veren op hun plek.

Maar ook verwijderen ze dan (mochten ze die hebben) de veerluizen en mijten. Want die zijn helemaal niet goed voor hen. En op deze manier van poetsen halen ze gelijk ook de losse veren weg. Want hun verenkleed is heel belangrijk voor ze.

Vlak boven hun staarten en ook goed verstopt tussen de veren zit een klein kliertje wat de stuitklier heet. Deze klier scheidt een heel scala aan vetachtige substanties uit die zij met behulp van de snavel door de poetsbeurten dan ook over het verenkleed smeren.

Vuiltjes in de veren zijn namelijk een goede broedplaats voor allerlei parasieten. De vettige instantie wat uit de stuitklier bevatten ook stoffen bevatten die in zonlicht worden omgezet in vitamine D, wat de algemene conditie van hen dan ook weer ten goede komt. En het invetten van het verenkleed met het was uit de stuitklier hoort dan ook bij hun dagelijkse poetsactiviteiten.

Doordat ze regelmatig zichzelf een goede poetsbeurt geven wordt allerlei vuil uit de veren verwijderd. En zijn ze dan klaar op waterkant in het gras..Dan gaan ze weer het water in om nog eens het dunnetjes over te doen zodat dan echt het verenkleed weer helemaal schoon zal zijn.

En dat vond ik ditmaal leuk om het ook eens te observeren want het was dan ook zo een mooi gezicht hoe ze aanvangen en er weer mee stopte.

Wil je eens meer lezen over de meerkoet en zijn leven dan is mijn schrijven vast wat voor jou want daar lees je meer informatie over hen. (veilige link) Met ook een mooie video daaronder en sorry als je deze niet in het blauw ziet staan want ik heb soms problemen om deze in kleur te ontvangen maar hij werkt wel. De ene keer doet dee het wel maar veel niet. Weet het probleem ook niet.

Weetjes over de meerkoet-Fulica atra 

Maar als je eens op de blauwe / labels zal drukken dan lees en leer je vast veel meer want de meerkoet komt veel aan bod hier op deze website. Met daarbij ook fotografie en filmpjes  van mijzef van meerkoeten. Deel nog wat andere fotos van een meerkoet hierbij als een collage. Want die zijn ook wel mooi. 

De meerkoet in video beneden was best een tijdje bezig en was leuk om naar te kijken. Maar ik heb het filmpje wel wat ingekort. Want de beelden waren niet goed te optimaliseren helaas, daar ik uit vrije hand filmde.

En je ziet in de video die ik hieronder deelt ook even een klein bibberstukje. En dat kwam omdat ik schrok van een hond. Die had ik niet gezien omdat ik slechts de meerkoet aan het observeren was. De mevrouw zag dat ik aan het filmen was en liet de hond die niet aan lijn was de meerkoet wegjagen. Grrr.

Bedankt voor je bezoek en kijken naar het korte filmpje.

En wens je hierbij ook voor elke dag mooie dagen toe.

Geniet van elkaar en van de mooie natuur die je eens zal tegenkomen.

En altijd je afval meenemen hoor want dat hoort niet in de natuur thuis.

Fotografie, tekst en kort live filmpje © Tine de Jong, 2022

Wat een vlinder mij wilde vertellen

Gisteren kwam ik een vlinder tegen die op muur zat onder raam aan de achterkant van de flat. En dat was de Atalanta -Vanessa atalanta. Het is nu bijna een jaar geleden dat mijn lieve man is overleden. Was het soms dat deze vlinder mij  iets wilde vertellen? Wilde de vlinder mij soms een boodschap geven? Of mij slechts te laten weten dat zijn ziel nog in mijn nabijheid is? 

Er kwamen gelijk wat vragen in mij op bij het zien van deze bijzondere ontmoeting. Waarom kwam deze bij mij op bezoek ? Wat is de reden hiervan? De vlinder kwam later een tijdje op een bloembak zitten op het balkon.

En vorig jaar toen mijn man op het ziekbed lag kwam er ook al ene zo dichtbij. Ik maakte toen ook een foto en liet deze mijn man zien. Wellicht had de vlinder toen ook een boodschap aan ons samen. Al zag ik het toen nog zo niet maar nu ik er over heb nagedacht wel. 

Kwam de Atalanta vlinder daarom vorig jaar op ons pad? Toen ik een foto nam vloog deze weg en heb de vlinder niet meer gezien hier op de muur tot gistermiddag dat een Atalanta -Vanessa atalanta mij weer een bezoekje had gebracht.  Heel mooi hoe deze bleef zitten toen ik de foto nam.

Wel vreemd want ik dacht ook op dat moment aan mijn man en zat op het balkon en keek in het fotoboek van al onze herinneringen. Dat doe ik wel vaker als ik mij niet zo lekker voel. 

Keek wat verder naar buiten of ik er meer kon ontdekken bij de buren, maar nee er zat er maar eentje alsof deze mij dus echt wat wilde vertellen. Heb ook een tijdje naar deze gekeken en toen ook weer een foto gemaakt. En weer zo naar een half uur vloog deze weg. Toeval wellicht? Of toch niet?  

Wat wilde de vlinder mij vertellen?

Heb even wat opgezocht omdat ik meer over de vlinderbezoekjes wilde weten. 

En deze vlinder vertelde mij vast met zijn verschijning dat ik mijn eigen grenzen moest bewaken. Dat ik er soms over heen ga en dit niet meer moet doen. 

En ja toen ik dit las ging ik er over nadenken en het klopt wel want soms doe ik dit inderdaad, dus ik moet het ook eens wat rustiger aan gaan doen. 

Daarbij moet ik ook zorgen dat ik de controle behoud van wat ik wel of niet meer wilt in mijn leven. En ook daar moet ik dus een balans in gaan vinden. Dat heb ik inderdaad nog niet gevonden. Want ik blijf maar wikken en wegen. Heb gewoon de rust in mijzelf niet. 

De Atalanta vlinder staat niet alleen voor een kort leven maar ook symbool voor transformatie en dat is dan vast iets wat ik nu aan het doormaken ben. De vlinder liet mij vast ook inzien dat er nog een ander leven is die wellicht op mij wacht.  En doordat de vlinder zolang bleef zitten vertelde deze mij wellicht ook dat ik wat rusten moet en de onrust die in mij nog heerst moet laten verdwijnen.

Het valt voor mij nog steeds niet mee om zonder mijn lief te wezen. En om dan ook alleen dingen te doen die soms ook zo moeilijk voor mij zijn omdat ik het niet begrijp. De faalangst die ik helaas ook bezit belemmert mij ook veel van wat ik wil. En dat maakt mij soms zo verdrietig, boos en eenzaam tegelijk. Want ik wil het wel maar het gelukt mij niet. We deden alles altijd samen en nu moet ik het alleen doen en dat is voor mij nog wat moeilijk.

Soms heb ik van die dagen dat het niet goed met me gaat. Dan ga ik eens een straatje rond om dan wat andere gedachten te ontvangen. Maar ook om dan weer wat licht te ontvangen in mijn hart. Maar bij thuiskomst overvallen die andere gevoelens mij weer, en dan luister ik naar de muziek die we beiden zo mooi vonden. Of ik kijk een video van ons samen en dan voel ik mij weer wat rustig worden. 

Toch maar naar huisarts geweest want..

voelde dat het niet zo goed ging met mij en wilde niet dat ik verder weg zakte. En via de arts kwam ik bij zo een praktijkondersteuner. Daar had ik verteld dat ik soms het gevoel had dat ik aan het wegglijden was. En dat ik dit niet wilt maar dat het mij wel heel vaak overkomt. We hebben toen veel en lang gepraat. Ben niet zo een hulpvrager maar zag wel in dat het zo niet verder ging en dit nu wel echt nodig is.

En zij nam na het tweede gesprek contact op met de gemeente met het sociale team. En een vrouw is ook hier dan wat weken later bij thuis geweest. En daar heb ik dan ook verteld wat ik voel en wat ik graag zal willen toen ze vroeg waarmee ze mij dan zou kunnen helpen. Ze vertelde mij wel dat de wachtlijst heel lang is en ik wel wat geduld moest hebben. 

Tja het was ook vast niet gemakkelijk wat ik graag zal willen. Zoals een buddy die mij kan helpen om over de blokkades te geraken waar ik mee zit. En dat ik iemand zoekt die ook van de natuur houdt en dan samen met mij dan eens in mooi gebied (wandellijstje man) gaat wandelen. Wel het liefst met een auto zodat we dan ook de kosten delen zoals de benzine. Want ik had er ene die het wel beloofde maar die kwam niet op opdagen na de afspraak.

Heb nu ook op de maandag ook een hulp voor 2 uur van organisatie Poetsen met een praatje zoals het heet. Omdat bepaalde werkjes ik niet meer kan daar ik rechterarm niet meer goed strekken. Dus waar ik niet bijkomt doet zij en zelfs meer. Gaat iets de ene dag niet dan doe ik het op een andere dag. Kan nog heel veel zelfstandig alleen, maar wat contacten hier in omgeving zal echt fijn zijn. Maar men belooft en komt het niet na en dat laat ook het vertrouwen in de mens wat dalen.

Want die heb ik helaas niet meer na overlijden van mijn laatste vriendin hier aan corona. En dat gebeurde net voordat mijn man was overleden. En een goed jaar geleden ook een lieve buurvrouw waar ik een fijn contact mee had. Tja dan wordt je wereldje wel heel erg klein. Dus ik had dubbel verdriet en dacht toen wat doe ik hier nog? Wat is het doel dat ik alleen nu door moet gaan? 

Ik had het mijn man beloofd en dat probeer ik ook elke dag opnieuw. Maar hoelang kan ik dit volhouden?  De eenzaamheid groeit en weet me soms geen raad. Ben vast de enige niet.

Vele beloofden mij zoveel na het overlijden van mijn man, maar kwamen het helaas niet na. En ik neem het hen ook niet echt kwalijk, want ze hebben ook een eigen leven, maar het maakte mij wel heel erg verdrietig. 

Want men kan toch eens een belletje of sms of appje doen? Beloof het dan niet als je het niet kan nakomen. Dat heb ik al zo vaak meegemaakt in mijn jeugd en nu alweer. Het vertrouwen in de mens is dus ook wel behoorlijk aan het zakken want als je zo vaak bedot of gebruikt wordt dan ga je ook denken dat het gewoon je lot is. 

Wel heb ik veel steun aan mijn zwager (en schoonzus )die veel voor mij doet als ik hen eens nodig zal hebben. Zoals eens rijden voor mij om boodschapjes te halen of naar het ziekenhuis. Maar ik wil niet steeds afhankelijk zijn van hen, ik wil wel zelfstandig blijven maar met sommige dingen merkte ik ook wel dat dit niet zo soepel gaat. Zoals het wandelen als ik ergens heen wilt.

En ook hiervoor heb ik hulp gevraagd want ik weet dat er hier zo een dienst is als de Valys taxi en of De molenhopper die je dan tegen kleine vergoeding je ergens kan brengen en weer ophaalt in de stad hier of elders. 

En om die drempel over te gaan was ook wat moeilijk voor mij om hulp te vragen. Ik kwam hier wel in aanmerking voor en dat zal ze dan ook gelijk regelen. En zo heb ik nog wat dingetjes wat ik wil gaan leren maar dan wel met goede hulp die wel nakomt wat men beloofd. En zoals ik al eerder schreef stap voor stap.

En deze mooie vlinder heeft mij ook dus ook daarbij geholpen want zo zie ik dit. En ik weet ook wel dat ik het allemaal zelf moet doen. Maar een beetje hulp van buitenaf  is ook erg fijn. Dan heb ik het gevoel er niet alleen voor te staan. 

De vlinder wijste mij er dus ook op dat belangrijk nieuws onderweg is of komt en dat was dus wat ik schreef.

Ben wel blij dat ik mijn 2 blogs heb en een YouTube kanaal want daar kan ik mijn gedachten soms ook op plaatsen. En er staan hier ook vele herinneringen van mijn man en mij samen. 

En er komen er later meer. Want ben het wandellijstje van de wandelingen die we samen nog zouden gaan doen nu alleen aan het afmaken. Maar op sommige plekken kan ik met het openbaar vervoer niet komen en met de taxi die is geregeld kan ik het nu wel gaan afmaken en ze op mijn YT kanaal of eens hier kan plaatsen. 

Ontvang jij dus ook eens een vlinder zomaar op je pad, dan geldt mijn bovenstaande woorden ook wel voor jou. Wellicht vraag jij soms ook weleens teveel van jezelf. En moet je ook wat gas terug gaan nemen om ook wat rust te nemen.

Er zijn dit jaar trouwens ook veel Atalanta's gezien. En wellicht laten zij allen ook wel een boodschap aan ons allemaal achter, dat ook alles aan het veranderen is zoals het klimaat. En dat we zuinig moeten wezen op onze mooie natuur, maar ook op onszelf. 

Ze leren ons tevens dat we in het moment moeten leven en niet te lang mogen blijven hangen in minder goede momenten. En dat ga ik nu wel proberen maar moeilijk is het wel. Tevens liet deze mooie vlinder mij ook weten dat de ziel van mijn liefste nog om mij heen is en dat is ook iets waar ik in geloof.  

Er zijn vele dieren die je ook een boodschap kunnen geven. Maar jammer genoeg let men te weinig hierop omdat we zo druk zijn met ons eigen leven. Maar als jij net als ik er ook eens echt open voor wilt zal staan, dan zal je merken dat vele dieren net als de andere natuur je ook wat willen vertellen.  

En dat zij ook een boodschap voor jou hebben meegenomen. Zoals de mooie Atalanta vlinders die mij bezochten en mij veel vertelden. Sta er dus ook eens voor open want ze kunnen heel veel antwoorden aan je geven.

En met deze woorden sluit ik dit blog af en doe ik hierbij mijn lieve groetjes aan jou. En ook jullie als blogvrienden helpen mij met lieve oppeppende woorden en mooi en lieve reacties. Dat waardeer ik ook zeer en ik bedank jullie hierbij. 

Dank je wel voor je bezoek en ook voor de reacties die ik mocht ontvangen op mijn vorige schrijven met de insecten vragen aan jou. 

Dit verhaal wat ik eens deelde is ook echt wat voor jou om eens te lezen:

Levensverhaal van de Atalanta vinder

Tekst en fotografie © Tine de Jong, 2022 alle rechten voorbehouden.

Deel met jou nog meer mooie vlinders in een video slide en zij vertellen je vast een ander verhaal. En wellicht ben je hier ook wel eens geweest daarbij.

Insecten vragen aan jou

Enkele vragen heb ik voor jou ditmaal waar ik op mijn Youtube kanaal nog niet echt antwoord hierop was gegeven. En dus deel ik de korte filmpjes die ik had gemaakt ook hier eens even. Soms zie ik wat bij een natuurwandeling en wil dan ook alles hiervan weten. En zo ook dus met wat ik nu hier plaatst op deze natuurwebsite waar ik er ook even aandacht aan wijdt. 

Wellicht dat jij het als bezoeker of volger het wel het weet. Maar reageer je anoniem omdat het wellicht niet met je browser gaat? Dan hoop ik tevens dat jij je naam erbij of de link naar je kanaal in de reactie dan ook niet vergeet.

Bij het eerste filmpje zie je een fraaie close-up van De gewone schorpioenvlieg (Panorpa communis)  en mijn vraag is: Weet jij wat deze at?  

Je kan het beeld stopzetten zodat je het wellicht beter kan zien of via YT kijken dan lees je ook gelijk wat meer informatie met een link naar een ander schrijven.  

Onder dit filmpje dan ook mijn tweede vraag erbij met het korte filmpje.

Dan had ik nog iets gefilmd en waargenomen bij mijn boswandeling en dat is dus dit filmpje en de vraag luidt:

Waarom zitten er zoveel vliegen op een blad ( en zelfs op mijn hand kwamen zij.) 

Lees dan ook hier even de beschrijving wat ik schreef onder de video via YT .

Klik op mijn eekhoorntje.

Ik hoor gaarne van jou wat je gedachten zijn als je de video's heb bekeken. 

Ben benieuwd wat voor antwoorden/ reacties er zullen komen. De insectenwereld zit vol met wonderen en geheimen. En waar wij niet altijd een antwoord op kunnen vinden. Maar we kunnen er wel heel veel van leren.

Heel erg bedankt alvast. 

Tekst, Foto zwarte vlieg en korte natuurfilmpjes, © Tine de Jong, 2022

Natuurgebied Vonkelse plas en Dreumelse waard

Ik kan weer een natuurwandeling afschrappen van het doe en wandellijstje. Maar dit plekje was niet zo gemakkelijk te vinden. En dan heb ik het over de Dreumelsche waard en de Vonkelplas wat ligt in het mooie land van de Maas en Waal in Gelderland. 

We hadden er eens over gelezen en dat trok toen onze aandacht daar we graag natuurgebieden bezoeken. En zeker die we niet kennen om dan daar eens rond te gaan struinen. Dus deze kwam ook op het wandellijstje te staan. 

Ik kwam van de andere zijde af en daar heb je ook een B&B met Theehuis die ook Dreumelse Waard heet en daar heb ik het even gevraagd. Want ik kon het natuurgebied niet vinden. En men vertelde mij dat ik nog een stukje de Waaldijk verder uit moest gaan en dan aan de rechtse zijde zie je dan ergens een weg naar beneden. En aan het einde van die weg met het toegangshek stond het bord dan. 

Vreemd dat men deze niet langs de dijk had gezet want voor natuurliefhebbers is het hier echt wel een must. De bewoners weten dit plekje wel daar ze hier soms een rondje doen, maar ik als onbekende niet dus. Degene die mij hier bracht had mij netjes afgezet en ik had ook een tijd afgesproken om mij dan weer op te halen. 

Net boven het dorp Dreumel loop je al dus door de Dreumelse Waard. Dit natuurgebied langs de Waal in de uiterwaarden bestaat ook uit de Vonkerplas. En ook daar heb ik even gewandeld maar veel zag ik niet wat ik mijn aandacht echt trok. 

Het water wat er toen lag voor de Vonkelse plas wat je op foto beneden ziet, zal nu ook wel opgedroogd wezen. Want de erge droogte doet geen enkele rivier of bedding goed. En zeker niet de vissen die er in leven als het water hierdoor zkt of helemaal droog komt te staan.

Later hoorde ik van een wandelaar die met hond hier ook liep dat je hier ook een wandeling  kan doen van zo een 9 km maar dat was voor mij te ver want ik moest ook weer terug naar het punt waar mijn wandeling aanving en waar ik weer opgehaald zal worden. 

Ze vertelde mij ook dat je hier veel vogels kon spotten maar die zag ik dus helemaal niet. Het was die dag warm en dan verwacht je toch wel dat menige vogels op de plas wat verkoeling zal zoeken. Dat deed ik ook even in de plas met mijn voetjes.

Dus helemaal doorgelopen heb ik maar niet maar was al dik tevreden met wat ik zoal zag. Daarbij had mijn benenwagen het vast ook niet uitgehouden want ik liep slechts met de boomstok en een goedgevulde rugzak die ik ook wel voelde op mijn rug want mijn rolli kon ik hier niet meenemen. Dus ik ruste ook veel daarbij.

De omgeving is hier wel mooi al is het ook wel een ruig gebied waar de natuur een beetje haar gang gaat. Maar ook de droogte van de laatste maanden speelt hier zeker ook wel een rol.  Toch ontving ik hier wel mooie natuur wat ik ook op de foto zette.

Want het icarus blauwtje fladderde hier ook vrolijk rond. Eindelijk liet deze vlinder mij eens geen blauwtje lopen. Foto is wellicht niet zo goed maar ze hadden geen rust om even voor mij te blijven zitten.

Verder ontmoette ik nog een sprinkhaan en wat andere insecten. Er groeiden hier wel veel wilde bloemem, kruiden en planten, Zoals de vergeet mij nietjes, Wilde cichorei (Cichorium intybus) de watermunt, kaardenbol, kruisdistel, wilde peen en anderen .De uitgebloeide kaardenbollen oogden daarbij ook mooi in dit landschap.  

Een Lieveheersbeestje (Coccinellidae) zat verscholen in de uitgebloeide wilde peen maar ik zag deze wel. Dat zie je wel beneden. Veel voedsel had deze niet te verteren want ik zag geen luis hierin. Verder waren er hier ook wel veel zweefvliegen en andere insecten maar toch niet zoveel als dat ik had verwacht.

Er kunnen wel grazers hier rondlopen maar buiten de opgedroogde uitwerpselen zag ik deze niet. Wie hier eens wilt gaan wandelen met een viervoeter moet dus wel de hond aan de leiband houden. Mede ook om de andere natuur niet verstoren.

Ik zag ook aan waterkant vele dode geraamte's liggen van de Chinese wolhandkrab (Eriocheir sinensis) waar men hier niet blij mee is want die eten ook de vissen die hier leven. Deze krab kan zowel in zoet- als in het zoute water overleven.

Hoe die hier zijn belandt was voor mij een raadsel. Hier enige foto's zodat je kan zien hoe harig zo een poot wel niet is van deze krab. En de onderste zag ik ook ergens liggen.

Wat ik nog meer ontmoette dat zie je in mijn fotografie beneden want ik kan hier niet alle foto's plaatsen gaan en in filmpje kan je ze allemaal zien als een foto slide met relax muziek daarbij. Zal het echt waarderen als je alle foot's zal willen bekijken en enige feedback is altijd welkom.

Als je op het eekhoorntje zal drukken kom je ook op mijn YT kanaal, waar ook vele nieuwe mooie wandelingen staan die ik eens had gedaan. Want niet alle wandelingen of bezoekjes  zet ik op mijn websites. En je ziet misschien ook tips om eens heen te gaan mocht je in de omgeving wezen. Maar ik kan wellicht ook eens bij jou in de omgeving zijn geweest. 

Wens je veel kijkplezier.

Ik bedank je weer voor je bezoek. Maar ook dat je de oudere blogs eens leest wat ik ook heel fijn vind. En menige doen dit ook en hiervoor mijn dank. 

Houd je ook er van om eens in een mooie natuurgebied te gaan wandelen? 

Of gaat je voorkeur uit naar parken en tuinen?

Als je dit wilt vertellen dan kan dit als een reactie.  Alvast bedankt.

tekst, fotografie en video-slide © Tine de Jong, 2022

Stokstaartjes zijn prachtige dieren

Vind jij de Stokstaartjes ( Suricata suricatta) ook van die grappige dieren? Ik kan soms best heel lang na ze kijken als ik hen ergens ziet in een dierenpark. Deze kleine roofdieren zorgen er wel voor dat ze belangstelling krijgen met hun gedrag. En wellicht weet je dit wat ik nu gaat schrijven maar er kunnen altijd weetjes erbij zitten die je niet wist.

Graven kunnen ze ook als de beste en maken veel van die grote ingewikkelde gangenstelsels. Met hun scherpe klauwtjes hebben ze in een paar minuten flink wat zand weggedaan voor hun burcht zoals men dit noemt. Elke gang heeft zijn eigen doel van leefruimte, slaap of kraamkamer.

Soms vertoeven ze daar een tijdje maar ook verhuizen vaak en graven dan weer andere gangen. Hierin schuilen zij ook in als er eens gevaar zal zijn. Ik vraag mij alleen af wat ze doen met hun uitwerpselen, want in de vrije natuur hebben zij schoonmakers die ze niet eten of kwaad doen. En dat zijn de mestkevers die hun holen schoonhouden.

Maar hoe het in een dierenpark is dat weet ik niet. Jij misschien wel en dat hoor ik dan graag als reactie onder mijn filmpje. Maar wel je naam erbij zetten als je anoniem vermelden want wil graag weten wie je bent. Anonieme kan ik helaas niet meer plaatsen!

Ze zijn ook zeer waakzaam (zie foto boven) en staan op hun achterpootjes en rekken zich zo hoog mogelijk om heel ver te kijken. Dan links dan rechts of recht naar voren. ze worden dan wachters genoemd en dreigt er gevaar dan waarschuwen ze de anderen met een blaffend of fluitend signaal en allen vluchten dan snel in hun veilige burcht.

Als een groep wordt geconfronteerd met een aanvaller, gaan de stokstaartjes allemaal bij elkaar staan. Dan maken ze hun rug krom en steken hun haartjes op en gaan sissen. Dit houdt een aanvaller soms voor de gek door te denken dat ze een enkel groot en wreed dier zijn.

Waar ik ze had ontmoet zal er niet zo snel echt gevaar zijn, maar het is heel goed dat ze zo alert zijn. Want in de vrije natuur waar ze leven gebeurd het vast weleens, dat er net ene niet zo snel is en dan gegrepen zal worden door een roofvogel.

Ze houden heel veel van de zon en komen dan graag buiten. Je ziet ze dan liggen of wel rechtop hun achterste zitten met hun kop in de zon als echte zonneaanbidders. Wel blijven ze dichtbij hun holen zodat als het nodig is dat gelijk daar in kunnen gaan.

Maar bij regen of bewolking blijven de stokstaartjes wel lekker binnen. Je hebt vast ook wel eens gezien dat ze van die zwarte kringen onder de ogen hebben. Dat komt niet door een slaaptekort maar die werken voor hen allemaal als een soort van een zonnebril.

Hierdoor kunnen zij tegen de zon inkijken om te zien of er geen roofvogel is die hen in de gaten houdt. En hier in het park waar ik ze filmde zijn ze allen veilig en worden ook goed verzorgd door menige vrijwilligers en de eigenaar van dit park.

Ze graven ook veel in het zand en dan kijken ze ook onder stenen. En dat doen ze dus weer om te zien of daar ook soms wat lekkers is te vinden. Hun neus speelt dan ook een belangrijke rol bij het vinden van voedsel. Ze houden veel van meelwormen, sprinkhanen maar ook fruit zijn ze gek op zoals stukjes appel, meloen en ook druiven vinden ze wel lekker.

Drinken doen stokstaartjes bijna niet want zij halen al het vocht uit hun voedsel. En hun lange nagels zijn ook wel handig want die gebruiken ze soms om etensresten uit hun tanden te halen.

Bij stokstaartjes krijgt alleen het alfavrouwtje jongen. Een alfavrouwtje is de leidster van de groep. En het dominante mannetje mag dan met haar paren.

Zwanger zijn ze ook niet zo lang want een zwangerschap duurt bij de stokstaarten zo ongeveer 2,5 maand. Bij de geboorte zijn de jongen eerst nog blind, doof en kaal. Na ongeveer tien dagen gaan hun ogen en oren open en verkennen zij de wereld. Als moeder op zoek gaat naar voedsel gaan de anderen op de kleintjes letten en dit laat dan ook weer zien dat ze dus ook zorgzaam voor elkander zijn.

Stokstaartjes leven in de woestijnen en graslanden van de zuidpunt van Afrika maar in vele dierenparken kan je hen ook zien dus hoef je niet zo ver te gaan. Ze hebben het de laatste jaren door de klimaatverandering ook niet gemakkelijk in de Afrikaanse woestijn want ze worden constant bedreigd door hongerige roofdieren, droogte en holenoverstromende regenbuien. En dan zijn ze in een dierenpark soms wel beter af en ook hier worden hun habitat gebouwd zodat ze ook heerlijk kunnen spelen en tunnels kunnen graven.

Verder zijn ze heel sociaal. Daarbij houden ze ook van spelen en stoeien graag met elkaar. Vooral de jongere zijn nog erg speels. Daar wordt ook weleens gebeten maar ze bijten niet echt door en doen elkaar dus geen pijn. En dat heb ik ook eens gefilmd en..

Dit korte filmpje heb ik gemaakt in het mooie Uilen- en Dierenpark te Beesd waar nog veel meer dieren te zien zijn.

Maar die filmpjes heb je vast al gezien want die had ik al gedeeld zowel hier als op de andere website. Maar deze nog niet en die zet ik er nu onder. Mijn eigen video's gaan altijd voor.

Heb er een vrolijk deuntje bijgezet want er stonden wat mensen die hard praatte en dat vond ik niet zo leuk om het dan het filmpje te gaan monteren.

Weer bedankt voor je bezoek en groetjes ontvang je weer van mij erbij. En je weet het nu wel dat ik zowel hier als op de andere website ook natuur deelt en nog veel meer. Die heb ik al zo vaak genoemd dat je het nu wel wist en zo niet dan wat blogs terug gaan en dan zie je de website ook staan.

Tekst, fotografie en kort filmpje © Tine de Jong , 31/07/24

en filmpje delen mag altijd zoals je vast al weet.