Rondrit door de mooie Alblasserwaard

Ditmaal deel ik op deze website eens wat mooie herinneringen die ik nog samen met mijn lieve man † had gemaakt voordat we beiden hoorden dat hij ernstig ziek was. En alle wandelingen met fotografie die op mijn YouTube kanaal staan en ook onder dit schrijven zijn voor mij nu heel erg speciaal maar ook zeer dierbaar. 

En die ik nu hieronder gaat delen was ook weer zo een mooie autorit die wij samen hadden gemaakt door de mooie Alblasserwaard. Want dat was altijd landelijk genieten voor ons beiden. Maar ik zal eerst schrijven wat we zoal deden en gezien hadden. Soms bezochten we een mooi dorp in deze omgeving, maar we reden ook gezellig samen wat rond met gevulde rugzak en onze picknickmand want de innerlijke mens heeft soms ook wat energie nodig.

En met deze rondrit reden we kriskras rond in de mooie Alblasserwaard waar we toch wel het liefste waren. En dan was het altijd ook weer zo een mooi en gezellig momenten als we weer thuis kwamen na de tocht om dan weer samen de foto's bekeken en hij ook zag wat ik zoal had gezien onderweg. Maar ook attendeerde hij mij ergens op waar zijn ogen opgevallen waren. En dat probeerde ik dan ook vast te leggen met mijn cameralens.

Onderweg ging ik er ook soms uit om er dan wat rond te gaan wandelen terwijl mijn man wat verderop of iets terug stond te wachten zodat we dan weer verder gingen. Ik hou van die smalle landwegen in menige omgeving hier maar het parkeren aldaar was dan soms wel wat te moeilijk aan de kant want het verkeer moest er ook langs kunnen. Soms zag ik weer eens wat en dan wat verder stopte mijn man dan weer.

Als bijrijdster zie je ook veel meer en zo was het altijd een prima oplossing want ook mijn man kon toen niet meer zo lang achtereen wandelen maar we genoten beiden wel van deze uitjes die we op doordeweekse dagen ook soms deden. Het was dan ook een stuk rustiger al waren de boeren wel in de weer en kwamen ook regelmatig voorbij dat het even passen en meten was of deze er langs kon maar dat maakt het hier weer zo erg sfeervol. 

En ook de mooie Scheiwijkse molen die bij het dorp Hoornaar behoort nam ik even uit verte op de foto want ook een molen hoort hier echt thuis in de Alblasserwaard. En met molens heb ik nu eenmaal ook een band mee. Deze is uit het Bouwjaar 1638 en is een Poldermolen. En bevindt zich langs de Lage Giessen want die weg gingen we ook stukje uit. Via de linkse kant net ervoor  gingen we weer de weg in.

Soms liep ik zo een dorpsweggetje helemaal uit tot het niet meer ging daar mijn benen, knie en heup weer eens gingen protesteren en dan belde ik mijn man die ergens stond te wachten. En als ik eens door de knieën was gegaan voor een foto dan ontving ik die klachten erger. Maar soms kan het niet anders want anders kreeg ik iets niet er goed op. 

Zoals deze mooie mos soort wat op een stenen brugje groeide en ik plat op buik daarbij deze foto ervan nam. Wat voor soort het is dat weet ik niet maar de kleur van het jonge nieuw leven trok mijn aandacht. 

Wat je hier ook veel tegen kan komen zijn van die gezellige boekenkastjes waar ik dan ook soms wat er gaat brengen. Maar ook al veel mooie boeken eruit had meegenomen. 

Wat ik ditmaal ook eens tegenkwam was zo een gezellige kleine werkkeet met gratis spullen, en ja daar ging ik natuurlijk dan ook even in rond snuffelen en ook hier vond ik weer leuke hebbedingetjes wat ik zowel in huis als op balkon kon gebruiken. Ik had ook wat boeken bij mij die ik in zo een boekenkastje wel eens doet en nu lag ik ze bij de andere boeken hier. Wellicht dat een ander ze hier dan ook wel eruit zal halen.

Hou wel van deze snuisterijen onderweg en jij? soms stonden er ook kraampjes langs de weg waar je stekkies van planten kon kopen of enige groente, fruit en of eieren en ook die gingen met de zelfgemaakte vruchtensappen daarbij in onze mand daarbij. We hadden altijd wel klein geld bij ons en konden we niet wisselen dan belden we er gewoon aan.

Ik hou ook veel van de lieve koeien en die kom je hier veelvuldig tegen en dan ontvang ik gelijk wat rust door gewoon naar hen te kijken hoe ze allen zo genieten in het weiland. Maar er was er ene die vast dacht: Wat moet jij van mij want die keek mij wel vreemd aan maar het leverde ook een wel mooie foto op toch?

We hadden bij deze rondrit ook een prachtige ontmoeting van enige jonge zwanen die hun vliegtechnieken aan het uittesten was en ook dit live filmpje heb ik in de video slide  gezet. Toen ze nog klein waren kan je hier zien als je klikt op deze link: (ook aanrader hoor om het even te zien en met pijltje kom je dan vast weer terug.https://youtu.be/Pt5wRfem_rU

Maar ook andere mooie momenten van natuur, flora en fauna kom je er in tegen als je de gehele video zal bekijken. En ik hoop dat jij ook deze video weer mooi zal vinden. Er staan er meerdere uit deze omgeving hier op de website bij enige woorden en ook op mijn YT kanaal want elke keer als wij hier gingen wandelen of fietsen of er weer eens rondreden met de auto kwamen we steeds weer andere mooie blikvangers tegen. 

En wellicht als het met de benenwagen weer zal gaan na de apk beurt die later weer komt dan lukt het mij wellicht ook weer om de fiets te gaan pakken en in deze mooie omgeving weer te gaan rond te rijden en te wandelen. Maar we hadden samen nog meer mooie wandelingen gemaakt en misschien deel ik deze ook wel eens op deze website. 

En er staan er ook al enige op mijn andere website die je vast ook nog niet had ontmoet en je ook wel leuk vind om het eens te lezen. Wellicht zit er een tip bij mocht jij eens in de buurt wezen om er dan ook eens te gaan wandelen. 

Al onze gezamenlijk uitjes zal ik zeker heel erg gaan missen die mijn man en ik samen hebben gemaakt. Maar alle herinneringen zullen altijd blijven en deze koester ik dan ook zeer. Ze staan allen op mijn YT kanaal en worden ook veel bekeken wat ook mij toch weer een soort van boost geeft om wellicht weer eens een natuurwandeling te gaan doen. 

Maar dan heb ik wel vervoer nodig want het openbaar vervoer strekt zich niet naar een natuurgebied waar ik dan heen wilt gaan. Dan is het vanaf een bushalte voor mij te ver om er dan heen te gaan. En steeds met een taxi is ook wel beetje te duur, maar wellicht dat mijn zwager mij eens ergens wilt brengen en halen. Zodat ik de wensen van mijn man af kan maken. 

De mooie Alblasserwaard kent vele mooie plekjes en die ik ook nog niet allen bezocht dus wie weet...

Sluit nu dit blog af met een mooie video slide met fotografie die jij vast ook wel mooi zal vinden. Ook nog heel erg bedankt voor alle mooie en lieve reacties op mijn vorige schrijfsels/ blogjes. 

Wens je ook hierbij mooie momenten toe voor elke dag en dat jij er dan ook veel plezier erin beleven mag. En niet vergeten hoor.. want ben je in de natuur een keer neem dan ook je afval mee terug want dat hoort niet in de mooie natuurwereld thuis.

Tekst, foto's  en videoslide 2021 © Tine de Jong 

Geniet mee van enkele blikvangers uit de mooie Alblasserwaard en op mijn kanaal vind je nog veel meer mooie wandelingen, fiets en autoritjes die we hier eens hadden gemaakt met wellicht ook wat tips daarbij om ook eens deze te gaan bezoeken mocht je eens in de omgeving wezen. 

Wie van de snelweg af zal gaan ziet ook veel meer mooie natuur in de vele polderlandschappen binnen wegen.

Heb je ook al Stinkende Kortschildkever - Ocypus olens ontmoet?

Over kevers heb ik al veel geschreven op deze natuurwebsite en ditmaal wil ik het eens hebben over een snelle rakker en die ook wel een mooie keversoort is, maar voor deze moet je wel even opletten gaan want het is ook wel een gemeen insect. En dan heb ik het ditmaal over de Stinkende kortschildkever- Ocypus olens. 

En wat ik met stinken bedoeld lees je dan ook gelijk. Deze kever laat zich nu ook steeds vaker zien en ik vond het best interessant dat ik ook nu eens dit mooie matzwarte diertje een keertje mocht ontmoeten. 

Ik til soms ook bij een natuurwandeling wat oude boomschorsen op en dan kijk ik ook onder bladeren. En toen ik dus een boomschors optilde zag ik deze kever ook.  Maar omdat ik het diertje dus helemaal niet kende bleef ik toch wel wat op afstand hiervan. Want iets in mij vertelde dat dit geen diertje was wat ik zomaar even kon pakken voor een nog mooiere foto te maken.

En maar goed ook want bij thuiskomst toen ik er op zocht in mijn veldgids van de kevers van Europa las ik dat deze niet giftig is voor ons maar wel heel erg gemeen kan bijten. Lees maar verder dan leer jij deze soort ook wat kennen.

Dit insect is hoofdzakelijk te herkennen aan het hele korte dekschild dat slechts een deel van het achterlijf bedekt. Onder het dekschild liggen de vleugels netjes opgevouwen en ook zo beschermd. In tegenstelling tot wat je zou denken zijn het uitstekende vliegers die het luchtruim vooral in de avondschemering opzoeken. 

Hun natuurlijke vijanden zijn andere insecten, amfibieën en vogels en zij worden afgeschrikt doordat deze keversoort dan een zeer dreigende houding aan neemt die wat op een schorpioen lijkt want die zet ook zijn staart omhoog. 

En dan ook niet te vergeten te schrijven dat er twee exocriene klieren die deze kever heeft het kunnen presteren om dan ook zo een wit stinkend goedje uit zijn achterlijf kan afscheiden die zeer onaangenaam ruikt. En vandaar dus ook de naam die hij heeft. De stinkende kortschildkever- Ocypus olens. (O.F.Muller1764)

Maar die kaken die dan ook open gesperd worden is daarbij nog veel meer oplettendheid bij geboden dus. In mijn boek stond dat ze niet giftig zijn maar dat het wel behoorlijk pijnlijk kan wezen als deze je bijt en de beet ook tot huidirritatie kan leiden. Afstand houden dus als je deze tegenkomt. 

Deze kever werd in het verleden niet voor niets in verband gebracht met de duivel. In de Engelse taal wordt hij nog steeds Devil’s coach horse beetle genoemd. Als je dit vertaalt in onze taal heeft hij maar een vreemde naam. Er gaan verhalen rond over deze kever maar ach er zijn zoveel volksverhalen en of ze waar zijn of niet laat ik dan maar in het midden. 

De kleine soorten zijn meestal op de dag actief terwijl de grotere soorten weer in de nacht actief. wezen. De stinkende kortschildkever komt regelmatig voor in tuinen vanwege de vele schuilplaatsen die er soms zijn dus is het mogelijk dat je deze ook eens kan tegenkomen. Ze schuilen ook veel in gaatjes die in grond zijn en dat kan je ook ontdekken als je wat kleine hoopjes ziet liggen daarbij. 

Het meest zijn ze actief in de schemering en 's nachts jaagt hij veel op slakken, wormen en andere insecten. Een fascinerend beestje dat vaak in tuinen en bossen te vinden is.

Als biologische bestrijder is deze ook nuttig want een tal van schadelijke insecten behoren tot zijn maaltijd. En ik las in mijn boek van kevers dat het ook de wortelvlieg met hun larven zijn die tot zijn eet gewoontes behoren. Daarbij eten ze ze ook graag slakken, engerlingen en ook ander ongewervelde dieren. Maar jammer genoeg houden zij ook van regenwormen want laatste zijn ook erg nuttig voor de grond in je tuin. 

En dat kan je hier lezen kliklink: Verhaal van de regenworm want daar had ik al eens over geschreven. Klik of druk hierop (na het lezen van dit schrijven dan) en leer en lees hier dan ook meer over mocht je dit ook eens zal willen lezen. Keer dan even terug.

Ze kunnen ook knagen met hun stevige kaken aan zachte plantendelen wat dan weer een beetje minder is en waardoor de plant kan afsterven. Maar voor de rest is het ook wel een mooie keversoort.  En bedenk hier dan bij dat menige ook zijn geschapen op de aarde met een soort doel zoals  vele andere dieren. Sommige zie je liever niet en andere wellicht weer wel. Ik zie hen gewoon allen wel graag want de insectenwereld is ook wel interessant voor mij en wellicht voor jou ook wel een beetje. Alles wat in de natuur leeft hou ik van en ga dan ook graag op onderzoek uit en als je dan zo een mooie kever als deze tegen mag komen is mijn dag dan ook weer goed want het geeft mij weer stof om erover te schrijven.

De larven

Larven ontwikkelen zich doorgaans in de bodem terwijl de imago’s of volwassen kevers zich over het bodemoppervlak verplaatsen. Trap ze dan niet dood als je hen niet wilt maar vang deze voorzichtig om deze dan elders weer los te laten. Let op de geur en zeker op zijn wijd opengesperde kaakdelen want een bijt is niet altijd fijn hoe klein deze dieren ook mogen  zijn. Jij bent als mens groter en dan is het ook geen wonder dat het dier denkt aangevallen te worden en in de aanval dan ook gaat staan. 

Veel soorten zijn er ook.

Wist jij ook dat er wel 1000 verschillende soorten kortschild kevers er zijn ? En die daarbij ook soms wel heel lastig te determineren zijn. Het is zoals men schrijft in mijn keverboek (die ik tijdje geleden heb  aangeschaft) ook wel één van de meest omvangrijke keverfamilies. Over menige had ik hier op de natuur website al eens geschreven en die vind je ook als je de zoekwoorden eens uit gaat proberen ook wel labels genoemd.  Want je zal dan meer schrijven met weetjes tegenkomen wat je vast ook interessant zal vinden.

Kortschildkevers zijn echt niet zo gemakkelijk waar te nemen om dan te zien om welk soort het gaat.  De meeste kans heb je wel om hen te zien door ook eens op of vlak onder het bodemoppervlak te kijken door deze dan wat om te woelen. Maar ook onder afgevallen bladeren of boomstronken kan je hen eens ontmoeten zoals ik deze eronder zag en hij bezig met een duizendpoot te verorberen maar helaas is deze foto mislukt omdat ik niet te dichtbij wilde komen. 

Want iets in mij zei dat ik op afstand moest blijven en dit dier dus niet moest oppakken. Gelukkig deed ik dit dus niet. Maar met het dier wat dichterbij gaan halen met mijn kleine camera dan wat in te gaan zoomen was hier dus helaas mislukt. Slechts die bovenin staat kan ik hier met je delen. 

Er zijn dus verschillende soorten met diverse kleuren zoals de rode kleuren daarbij die dan weer overgaan van rood naar bruin. En  daarbij zijn er ook nog enkele soorten die heel slank zijn of geheel donker. Sommige soorten leven zelfs ook parasitair in mierenkolonies. Je hebt hen al met lengten van ongeveer 1mm tot 40 mm. De meeste soorten zijn echter niet groter dan 7 mm.

Ze hebben wel duidelijk zichtbare antennes en sterke bijtende monddelen (kaken)  die ook wel mandibels worden genoemd. Dat las ik bij Wikipedia weer. Want ik wilde er wat meer over weten en zocht even op dat woord.  Deze mandibels dienen onder andere dus voor het kauwen en vermalen van het voedsel maar soms  gebruiken ze deze ook voor het vervoeren van enige objecten. Bij de roofsoorten worden hiermee ook prooien gevangen. 

En met deze woorden sluit ik dit schrijven weer af en ik dank je ook hierbij voor je bezoek. Voel je vrij om te reageren maar gelieve niet anoniem dit om enige spam te voorkomen.

Natuurgroetjes van mij Tine

Wees zuinig op onze mooie natuur en neem als jij wandelen gaat altijd wel altijd je afval mee naar huis. Bij voorbaat dank namens alle dieren die in de natuur leven.

Tekst en fotografie © Tine de Jong, 2021

Informatie bronnen zijn onder andere uit mijn natuur en (veldgidsen) keverboeken samen gevoegd voor dit schrijven op mijn natuurwebsite. 

Wil je deze website ook gaan volgen dan kan je de URL toevoegen aan je leeslijst want helaas heb ik nog geen andere optie gevonden hoe het ook kan. Voor jou de URL hierbij die je dan kan kopiëren -https://catherinetine.blogspot.com/  De Mens en de Natuur blogspot

Nieuwe natuurvrienden zijn altijd welkom.

The Devil's Coach horse  voor jou  in een kort filmpje. Toch een prachtig insect toch? 

Nu zie je vast bij het kijken van het filmpje of deze kan vliegen daar  je vleugels ziet. Het antwoord is ja. 

Onder de korte dekschilden (elytra) heeft de kever volledig ontwikkelde, langere vleugels opgevouwen. Biologisch gezien is het dier dus in staat wel tot vliegen.

Ondanks dat de vleugels wel werken, verplaatst de kever zich vrijwel uitsluitend op de grond. 

Als de kever een grotere afstand moet afleggen of op zoek gaat naar een nieuwe leefomgeving of een aandoen/partner, gebruikt hij zijn poten in plaats van zijn vleugels. Vliegen is voor deze soort een laatste redmiddel of komt uiterst incidenteel voor en is nog zelden gezien door natuur liefhebbers.

Oranje aaskever- Oiceoptoma thoracicum op kadaver ree

Dit bijzondere kevertje "De oranje aaskever" (Oiceoptoma thoracicum) zie foto boven kwam ik een tijdje geleden met mijn man † tegen in de Brabantse Biesbosch toen ik eens wat dieper bos gedeelte in ging. Ik was daar eigenlijk op zoek naar een bijzondere mooie paddenstoel die ik al eens eerder hier was tegengekomen. En ja toen vond ik dus ook het kadaver van een ree en hierop dus deze aaskever. Het zag er maar vreemd uit toen ik het dode dier zag leggen en nam er ook enkele foto's van. 

Hoe ziet deze kleine doodgraver eruit.

Het lichaam is ovaal van vorm en wat oranje gekleurd aan voorkant schild. Het oranje bruin hals schild en grijszwarte dekschilden vielen mij gelijk op. De lengte is ongeveer anderhalve centimeter en zoals je op de foto ziet boven zijn de dekschilden zeer donkerbruin tot zwart aan en als jonge aaskever zie je dan ook wel eens grijszwart lijkende dekschilden.

Vermoed dat dit kadaver door een stroper hier nog maar kort was gedumpt want het vlees aan binnenzijde zag er nog vers uit en was rood van kleur en de kop was geheel verdwenen. Dat zie je aan de fotografie hier beneden. Wellicht wilde de stroper een trofee hebben wat ook heel vaak voorkomt helaas. De ontbinding was niet geheel voltooit en als het hier langer had gelegen had het vlees wel een andere kleur ontvangen. Daarbij zag ik ook nog niet veel maden rondkruipen dus het kadaver lag hier nog niet zo lang.

Daarbij zag ik enkele plukken vacht erbij liggen maar dat kan ook door een ander dier of vogel gedaan zijn. Want menige roofvogel houdt nu eenmaal van plukken om bij het verse vlees te komen. Maar dat de kop er af was vond ik wel vreemd en zag deze ook niet elders liggen. En het leek ook wel als doorgesneden met scherp voorwerp. 

Van verschillende zijden heb ik het kadaver gefotografeerd om een betere indruk te ontvangen van het dier wat al aardig was gegeten door menig dier of insect. Hoop wel dat het dier niet te lang heeft hoeven te lijden want elk dood dier op mijn pad die ik eens ontmoet, kan mij steeds zo een verdriet geven daar ik van alle dieren houdt of ze nu groot of klein zijn. 

Hier zie je duidelijk boven dat het vlees nog een rode kleur heeft. Net zoals de foto van een andere zijde genomen. Enige kevers verstopten zich onder de vacht dus helaas niet veel foto's hiervan. En mij  ging het wel om die kleine doodgraver de Oranje aaskever ditmaal.

De poten waren nog geheel intact

 en daar was ook niet aan gegeten.

Heb er wel melding van gemaakt want stropers komen hier ook veelvuldig voor en er was vlakbij ook aan de weg zijde een parkeerstrook om auto's te laten passeren. Dus het kan zijn dat hij of zij hier vandaan de struiken naar beneden is ingegaan om het kadaver dan te gaan dumpen. Meestal laten de boswachters het wel leggen in het bos want het zijn ook weer voedingsbronnen voor andere dieren. Het bos ruimt altijd zelf van alles op met alle dieren wat er niet echt thuishoort.

Ik wilde eigenlijk niet echt zo dichtbij bij het kadaver komen van deze ree, maar ik zag op kleine afstand met mijn kleine verrekijker wat kruipen in de vacht en dat trok wel mijn aandacht. En ging toen toch maar even voorzichtig wat dichterbij kijken, want ik wilde ook wel weer weten wat ik nu precies zag en om wel diertje het ging. Zo zit ik nu eenmaal ook in elkaar en ga dan ook graag dan op ontdekkingstocht. 

En ik zag dat het enkele aaskevers was, waaronder deze oranje aaskevertje dus. Er liepen ook nog andere insecten rond, maar die verdwenen in de vacht al snel toen ik met een lange stok het aanraakte. Helaas zijn de andere mislukt maar de foto helemaal boven maakte mij al blij dat ik deze aaskever toch mooi op de foto had gezet.

Deze toch wel mooi gekleurde aaskever- Oiceoptoma thoracicum leeft niet alleen maar van het aas van dode dieren hoor, maar ook van andere rotte plantaardige materiaal. Zelfs paddenstoelen en bepaalde zwammen  behoren tot zijn maaltijd zoals de grote stinkzwammen waardoor dan ook weer enkele sporen worden verspreidt. Vandaar dat ze dus ook wel stinkzwam aaskevers worden genoemd. 

Wat bedoelen ze eigenlijk met sporen?

Dat antwoord stond in mijn boek toen ik er op zocht en wat de juiste betekenis was hiervan. Een spore (Oudgriekse σπορά, sporā, zaad), is een klein maar gewoonlijk eencellige reproductief lichaam dat meestal bestand is tegen uitdroging en hitte, en dat dan weer tot een nieuw organisme kan uitgroeien. Sporen worden geproduceerd door verschillende groepen organismen, zoals schimmels, algen en mossen, varens en varenachtige en bepaalde soorten bacteriën.

Kleine doodgravertjes

Het is ook wel een bijzondere kevertje te noemen gezien wat deze zoal doet in de natuur met al zijn andere familieleden. Alles wat dood is wordt netjes opgeruimd. 

Ik dacht eerst dat er ook een dode kever lag maar, toen ik voorzichtig met een lange dunne twijg er op klikte zag ik de kleine pootjes te voorschijn komen dus deze kan dus ook de poten volledig terug trekken onder het schild.

Vreemd genoeg eet deze soort niet alleen maar van dode kadavers. Want zowel de volwassenen als hun larven jagen ook veel op larven van andere insecten, zoals vliegen, die ook van de resten eten. Maar ook houden zij van mest net als de mestkevers.  Veel insecten, zoals vleesvliegen en aaskevers leggen ook hun eieren in dode dieren. De hieruit komende maden vreten dan ook weer aan het kadaver. Het is dus  wel eten en of gegeten worden maar op de een of andere manier gezien zorgen zij ook weer net als vele andere insecten en dieren voor opruiming wat zoal in de natuur ligt.

De larven lijken soms ook op een pissebed en wellicht heb jij deze wel eens ontmoet maar ik zelf nooit (of misschien weleens en dat ik dit niet wist) en aangezien ik geen auteursrechten wilt schenden van enige fotografie kan je deze zelf ook wellicht zien als je hier op gaat zoeken (als je het wilt) weten hoe deze eruit zien op het wereldwijde web.

De oranje aaskever (Oiceoptoma thoracicum) is verder een kever uit de familie aaskevers (Silphidae). Zo las ik dit in mijn keverboek en ook dat dit de enige soort schijnt te zijn die van dit geslacht wat dus in Nederland voorkomt.  De wetenschappelijke naam van de soort werd in 1758 als Silpha thoracica gepubliceerd door Carl Linnaeus. 

Hierbij sluit ik dit schrijven af en ik dank je voor je bezoek en ook voor menige reacties die ik op mijn schrijfsels wat ik hier zoal deelt al in ontvangst mag nemen. Geen URL? Zet dan je naam en laat de andere regel open en dan kan je het plaatsen gaan. alle reacties worden gemodereerd en het kan voorkomen dat je deze niet gelijk ziet staan.

Heb jij trouwens ook weleens deze aaskever eens gezien ergens? 

2021 © Tine de Jong,  Tekst en fotografie, Alle rechten voorbehouden.

Ik ontving wel eens de vraag hoe men mij hier kan volgen en helaas weet ik niet hoe ik deze optie kan toevoegen maar je kan wel de URL link dus deze https://catherinetine.blogspot.com/ toevoegen aan je leeslijst en dan ontvang je vast ook alle updates wat ik hier plaatst. Alvast heel erg bedankt mocht je dit doen want dan mis je niks hoor uit de mooi en interessante natuurwereld waar zowel de mens als de natuur in al mijn posten centraal staan.

Voor jou hierbij had ik deze mooie video gevonden waar je kan zien dat niet alleen de oranje aaskever zich aan het aas voldoet maar ook enige andere insecten. En het is soms wel dringen hoor. Ik zag hier in ook de Gewone doodgraver (Nicrophorus vespilloides) ook wel mooi van uiterlijk.  Bekijk deze video maar eens. Herken jij ze allemaal? 

Eronder staat een videoslide waar ik de dode kadaver had ontmoet en zie je ook andere foto's daar in van de ree en  ook andere mooie natuur erbij. Dus jij kan kiezen wat je dan zal willen zien. 

Brandnetels geven meer dan alleen jeuk

Brandnetels ( Urtica Dioica ) wie kent ze niet of heb ze al eens gevoeld met de blaren daarbij met de jeuk. Ik al heel vaak en een lekker gevoel is het helemaal niet. Weegbree groeit er altijd vlakbij en dan is het even een blad hier van pakken wat fijn maken en dit over de plek smeren en de jeuk verdwijnt meestal dan wel weer. En je hebt ze vast ook in je tuin maar jij ziet dit vast als onkruid en hebt ze dan vast al veel weggehaald. Maar toch kent deze plant ook een goede kant  want deze bladeren is te gebruiken in diverse gerechten. aanrader is dan wel de jongste bladeren te nemen want die smaken het lekkerst.

De planten zijn met elkaar verbonden door een netwerk van wortelstokken die hen helpen zich te verspreiden. Brandnetels hebben "vierkante" stengels. Het is een mooie plant, met tegenoverliggende bladeren die uit de hoofdstengel groeien. De bladeren zelf zijn breed, plat en hebben een ovaalvormige vorm uiterlijk die taps toeloopt.  

De bladranden zijn opvallend getand. En ja wie niet de wortelstokken weg zal halen die soms diep onder de grond liggen die heeft dus kans dat ze weer veelvuldig terug komen. Maar daar zijn menige vlinders heel erg blij mee als jij ze eens een keer laat staan want anders zullen er heel veel eitjes van hen allen verloren gaan.

Let dus wel op als je ook blaadjes gaat plukken want de brandnetels zijn heel erg belangrijk voor een aantal vlinders is zijn er zelfs helemaal van afhankelijk. Zonder de brandnetel kunnen zij zich niet voortplanten. En dan doel ik dus op de rupsen van de vlinders want vlinders zelf eten niet van de plant. Maar de rupsen van de mooie dagpauwoog en de kleine vos zijn hier gek op. Zij lusten buiten brandnetel helemaal niets anders. dus maak ook eens een hoekje in je tuin voor onze mooi vlinderwereld die helaas steeds maar kleiner aan het worden is.

Zij leggen hier altijd hun vele eitjes op en dus moet je ook goed kijken dat je niet het blad pakt maar waar ze onder zijn en deze dan wel mooi laat zitten want vlinders zien we toch al zo weinig.  Er zijn nog enkele rupsen die brandnetel als enige belangrijkste waardplant hebben, waaronder ook dus de gehakkelde aurelia en de atalanta. Goed kijken hoort er dus ook bij als je blaadjes ervan neemt. 

Er is veel overvloedige voedsel uit de natuur te halen en weet niet of jij het al eens op hebt maar ik ben al een fan geworden van de brandnetels. Want ook dit gezonde voedsel is wat ik tegenwoordig veel gebruikt in allerlei gerechten en ik was met thee hiervan maken begonnen maar dat heb ik inmiddels al uitgebreid met verschillende andere gerechten waar je hen in kan gebruiken. Ze zijn ook daarbij rijk aan vitamine C en ijzer. Brandnetel is wijdverbreid gebruikt ook wel bekend als een kruidengeneesmiddel. dus ik zal het zeker je aanraden om het eens te gaan proberen.

En je kan ook wel kant en klaar theezakjes kopen of deze kruiden apart maar ik hou meer van de versheid van de blaadjes die ik zelf dan ook soms drogen gaat. En vermeng dan deze ook weer in een recept. Want waarom gaan kopen als de natuur het je gratis kan geven.

De smaak hiervan ligt ergens tussen spinazie, en zo kan je dit ook gaan bereiden. 

Trek wel voordat jij de brandnetel bladeren gaat verzamelen dan wel dikke afwashandschoenen of soortgelijke ondoordringbare handkleding, rol wel je mouwen naar beneden en trek de sokken over een broek en kruip in de mooie natuurlijke eetwereld. 

Vergeet je ook niet in te spuiten met tekenspray want zij kunnen hier ook op zitten. En wordt je toch geprikt dan groeit weegbree er altijd naast (zoals ik al eerder schreef) en die kan je dan dan gebruiken voor de jeuk bij het kneuzen van dit blad en het dan te wrijven op de plek en je zal merken dat de jeuk verdwijnt. Maar ook een dovennetel kan je gebruiken en die herken je aan de mooie witte lipachtige bloemetjes. Deze kan je ook soms ernaast zien groeien.

Houd die handschoenen ook aan aan als je de brandnetels grondig gaat wassen want zo haal je ook al die minuscule insecten die niet met blote oog te zien zijn ook weg maar ook al de andere ongewenste organisch materiaal. En dan doe je pas de brandnetelblaadjes in een pan met kokend water maar je kan het ook doen in een bouillon die je hebt gemaakt en dan heb je gelijk al een heerlijke geur daarbij. Tevens met een bouillon heb je ook al een beginfase voor een eventuele bereiding van wat jij dan zal willen maken.

Verwijder ze dus ook eens niet want dan kan jij er ook van genieten en ze kunnen tot 6 voet hoog worden, maar zijn meestal in de omgeving waar ik de bladeren haal wel korter.  Ze zien er ook soms best wel mooi uit en hebben tegenoverliggende getande bladeren die variëren van ongeveer 2 tot 6 inch lang en bijna half zo breed.  

Ik vond eens een recept en heb deze al menige malen gemaakt: Ben de naam kwijt maar die mag je zelf er dan maar bij maken.

1.  (half)1/2 pond brandnetelbladeren en/of babyspinaziebladeren erbij.

2 eetlepels olijfolie

2 eetlepels gehakte knoflook (6 teentjes)

Je kan ook Look- zonder -look erbij doen want dat smaakt heerlijk erbij. 

(ook gratis uit de natuur te halen)

Wat zout naar keuze (want men kan het ook later gaan toevoegen apart)

3/4 theelepel versgemalen zwarte peper

1 eetlepel ongezouten boter

Citroen en dan het sap hiervan

Leg de brandnetel bladeren in een vergiet en deze spoel deze dan af met koud water om er zeker van te zijn dat hij schoon is. Ik doe het zelf meerdere malen. Doe dit hetzelfde met de spinazie. Zorg ervoor dat de bladeren droog zijn, met een klein beetje water dat aan de bladeren blijft kleven. Te veel water zorgt ervoor dat de olie gaat spetteren als je ze kookt of wilt roerbakken.

In een zeer grote pan (ik gebruik een pan met deksel voor kleinere hoeveelheden brandnetels en spinazie), verwarm de olijfolie en bak de knoflook op middelhoog vuur gedurende ongeveer 1 minuut, maar niet totdat deze bruin is.

Voeg alle brandnetels en spinazie, het zout en de peper toe aan in de pan, meng het met de knoflook en olie, dek de pan af en kook het dan ongeveer 2 minuten. Houd je van minder gaar dan doe je het korter.

Haal het deksel van de pan, zet het vuur hoog en kook de brandnetel en spinazie nog een minuut, al roerend met een houten lepel, tot alle spinazie is geslonken.

Breng de spinazie met een schuimspaan naar een serveerschaal en bedek met de boter, een scheutje citroen en een scheutje zee- of koosjer zout. Heet opdienen. En je kan dit eten met zalm en rijst of wat jij erbij wilt gebruiken. Aardappels kan ook maar ik ben hier geen fan van.

In het blad buitenleven zag ik ook eens een recept en die deel ik hier ook even erbij. voor 1 persoon moet je alles even halveren.

Omelet van brandnetel

Nodig: 

300 g brandnetels

6 bosuien

2 sjalotjes

(Olijf)olie

Snuf zout

8 eieren

Peper

150 g roomkaas of strooikaas

Eventueel een handje verse munt (gehakt)

Om te beginnen was je de verse brandnetels goed en knip je de hardere stelen eraf. Gebruik alleen de bladeren en zachte delen. Dan kook je de brandnetels en giet ze af; door ze te koken gaat de ‘brand’ eruit. Dep de brandnetels goed droog, zodat er zo min mogelijk vocht aanwezig blijft. De planten zijn nu klaar om gebruikt te worden in de brandnetel omelet.

Snijd de bosui, sjalot en brandnetels in stukjes. Verhit een laagje olie in een pan en bak de bosui en sjalot enkele minuten. Bak de brandnetels enkele minuten mee. Klop de eieren met zout en peper en voeg het mengsel toe. Laat de omelet even bakken en draai hem dan om. Vervolgens kun je de kaas erover strooien. Optioneel: garneer de omelet met munt.

Ik zal zeggen probeer het eens en dan weet ik zeker dat jij brandnetels ook eens anders gaat zien dan alleen maar als een lastig onkruid. En als je bovenstaand recept ook eens zal uitproberen weet ik zeker dat jou omelet echt lekker zal smaken.

Heb je last van bladluis dan is deze link vast ook wel wat voor jou want ook dat kan je maken van brandnetels. Gewoon even dan kopieën en zoeken in je browser.

https://www.moestuinweetjes.com/brandnetelgier-maken-gebruiken/  

eronder staat een mooi filmpje en ook verdere uitleg hiervan erbij dus zeker kijken.  En zo zie je maar dat ook deze plant met zijn bladeren voor zowel de mens als voor de natuur heel nuttig zijn.

Tekst, Fotografie van enige brandnetels © 2021 Tine de Jong

Hier vind je ook tips om zelf eens thee te maken: ook even kopiëren dan.

De geneeskracht van brandnetel- https://youtu.be/MiHx3CdU2Y8

Ik bedank jou als lezer ook dat je eens de oudere berichten leest hier op deze natuur website of op mijn andere website.

Bedankt voor  je bezoek en het lezen en voel je altijd vrij om te reageren want als je mijn verhalen en/of weetjes leest en eens zal bezoeken dan ben ik net zo blij hoor. En vergeet dan ook even niet naar mijn andere website te gaan want daar zal je vast ook mooie woorden met natuur verweven en ook mooie weetjes met recepten daarbij zien staan. 

Nog even vermelden voor wie het niet weet dat deze Gedichten en verhalen uit het leven heet.  De link erheen zet ik er wel even bij en wil je volgen gaan zet dan de URL in je leeslijst.

https://tinedejong.blogspot.com    https://tinedejong.blogspot.com

Dianthus caryophyllus - pink kisses geeft heerlijke geuren

Van de zomer kocht ik wat kleine plantjes omdat ze mooi waren en daarbij ook nog eens een heerlijke geur hadden. En dan heb ik het over de "Dianthus caryophyllus" ook wel de pink kisses genoemd. Komt oorspronkelijk uit Zuid/west Frankrijk en van anjers bestaan er al heel veel soorten maar deze heeft mijn bloemenhart ook wel geraakt. Erg hoog wordt deze ook niet want ze wordt maar zo een 25cm hoog. 

Ze houdt wel van de zon maar niet van te natte voeten en ja in dit herfstseizoen ontvangen we ook veel regen dus ik heb ze nu ook binnen staan in plantenbak. Haar geuren verleiden mij steeds om even dan weer aan haar mooie bloemen te gaan ruiken. Het zijn echt van die fragiele mooie bloempjes die dan ook wel om zorgzaamheid vragen.

Een tuin heb ik niet en op mijn balkontuin viel een beetje teveel regen en deze afschermen tegen wind en regen ging niet zo goed. Ik heb deze dus nu ook net als enige andere planten gezellig in een plantenbak en bloempotten binnen staan.  En als het zonnetje schijnt dan gaan ze weer even naar het balkon. Zo krijgen ze ook de extra vitamine daarbij en soms geef ik ze planten voeding maar niet altijd.

Ze bloeit officieel in de periode mei-juni maar zelfs in deze maand lachen ze want ze doen het nu ook in deze maand oktober wel goed. Op de foto's kan je zien dat ze ook van die mooie fijne gefranjeerde bloemblaadjes hebben aan de randen en ook tweekleurig zijn. 

De zachte en zoete geur trekt ook vlinders en bijen aan en enige had ik ook al eens op mijn balkon ontvangen wat mij ook weer heel blij maakte want we hebben ze allen ook nodig voor de verstuivingen.

De meeste kweekvormen van dit soort staan ook bekend als tuinanjers, maar de ‘Pink Kisses’ is een plant voor zowel buiten als binnen en heeft het goed naar haar zin in de volle tuingrond maar ook in een pot vind de plant het ook wel fijn. 

Je kan dus echt maandenlang genieten van haar weelderige twee kleurige bloemetjes boven het blauwgroene blad. Het zijn ook wel redelijke winterharde plantjes. En met een goede verzorging kan je deze ook heel lang houden. Je kan ze ook best wel goed combineren met andere voorjaarsbloeiers met wat lichter en donkere kleuren daarbij in je tuin. 

Verzorging;

Wil je dit mooie plantje ‘Pink Kisses’ na de bloei in de tuin zetten dan, kan zij de winter wel overleven. Maar dan moet je haar niet plaatsen in de zware grond  en de grond en deze moet ook niet te nat zijn. 

Houd je haar binnen als potplant, voel dan regelmatig even met je vinger of de grond bijna droog is en geef dan opnieuw water. Doe eens per maand dan ook wat vloeibare plantenvoeding in het gietwater voor een mooie rijke bloei. En je zal echt lang plezier hiervan hebben. 

Zelf heb ik deze nu binnen gezet want al die regen daar houd ze helemaal niet van. En op mijn balkontuintje kon ik het niet geheel afschermen vandaar dat nu ook vele plantjes die ik al had staan gezellig binnen zijn.

Verwijder ook regelmatig de  uitgebloeide bloemen na het bloeien om dan weer een tweede bloei te bespoedigen. Knip ook altijd na de eerste vorst de Anjerstengels terug tot een centimeter of 5 boven de grond. 
 

De hoofdbloeitijd ligt zo ongeveer in de periode tussen maart-juni en snoei je de stengeltjes aan het eind van de bloeiperiode iets in, dan kan de plant zelfs tot in oktober doorbloeien. En ik heb deze nu ook en de bloemetjes laten zich nog steeds zien. Dat zie je wel in de foto beneden. En ze kleuren nog steeds mooi en er komen zelfs weer nieuwe knopjes aan.

Waar komt de naam vandaan

Het woord Dianthus is afgeleid van het Griekse woord dios wat ‘god’ betekent, en van anthos wat ‘bloem’ betekent; Dianthus = goddelijke bloem. Caryophyllus is Latijn voor het woord anjer. Alle anjers behoren tot de familie van de Caryophyllaceae.

Kan je ze stekken?

Ja, je kan deze inderdaad ook stekken of vermeerderen gaan maar mij is dit helaas nog niet gelukt en wie weet heb jij deze ook of eens gehad en is het jou wel gelukt. Dat hoor ik dan wel als reactie onder dit schrijven. Want wellicht deed ik dan iets niet goed. Het is ook maar een hobby van mij en weet ook niet alles.  Ik las eens in een tuinblad hoe je dit kan doen mocht jij het ook eens willen gaan proberen.

* Neem een stengel waar nog geen bloemknop aan zit en knip deze af op ongeveer vijftien centimeter. Verwijder de onderste bladeren maar laat dan wel een derde van het blad zitten. steek dan de stengel in stekpoeder en zet deze dan in een potje met stekgrond. even goed aandrukken rond het stekje en deze beetje water geven. 

* Dek het stekje af met een plastic zakje of kapje, om dan te veel verdamping zo te gaan voorkomen. Wel moet je hen regelmatig even laten luchten om rotten te voorkomen. En waar de stekjes ook van houden is deze dan te zetten op een schaduwrijke vensterbank. 

* Zodra je bemerkt dat er wortels zijn gevormd kan je de stekjes overzetten in een groter potje. En zo kan je hen dan verder gaan kweken en dan in een volgend voorjaar ze weer plaatsen in de tuin of ze gewoon in de potjes laten staan.

En met deze regels sluit ik dit blog weer af en ik geef je mijn groetjes weer hierbij.

Bedankt dat je gezellig op bezoek kwam om te lezen. Reacties schrijven is altijd vrijwillig maar niet anoniem graag

Tekst en fotografie © Tine de Jong , 2021. 

Welkom in de Brabantse Biesbosch - Noordwaard polder

Een heel mooi natuurgebied en omgeving is voor mij toch ook wel het Nationale park de Brabantse Biesbosch net voorbij het dorp Werkendam. En een tijdje terug hebben wij nu eens rondgereden in enige omgevingen van de Noordwaard Polder en ik heb er ook wat rond gewandeld. Zie foto boven van een bord van de omgeving hier.

Het geeft ons ook hier met de stilte en de rust daarbij ook weer wat evenwicht om alles in ons op te nemen want genieten van de kleine momenten doen we samen gewis. Het natuurgebied is hier erg groot en in sommige omgevingen waren we al eens geweest maar nog niet in dit gedeelte en wij bleven hier dan ook een gehele dag. We hadden daarbij ook onze picknick tas bij ons voor een gezellig dagje uit in de Biesbosch.

De natuur leeft hier volop ondanks dat sommige delen ook soms vaak onder water staan, wat hier ook hoort. Want daar is het hier ook voor gemaakt en de natuur komt altijd weer terug als een omgeving weer onder water gestaan heeft. Net als wij ook strijdvaardig en hier is het ook echt een must voor menige vogelfanaten. Er zijn vele wegen waar je heerlijk kan rond fietsen of wandelen om dicht bij de natuur te zijn en te wezen.

Mijn man en ik gingen niet voor de vogels al was het een meevaller als we die zagen maar wij houden meer van de kleine insectenwereld en van de vlinders, bijen en hommels. Maar ook van de rust die hier met de mooie natuur ontvangen. We stopten ook bij menige parkeerplaatsen en ikzelf heb hier dan ook wat rondgewandeld om te zien of ik daar mooie insecten zal zien.

Want daar heb je ook altijd van die mooie begroeiingen zoals de grote wilde kaardenbol - Dipsacus fullonum die ik ditmaal tegenkwam maar ook het Groot streepzaad- Crepis biennis was veelvuldig in deze omgeving aanwezig. En deze kwam ik zowel in de bermen tegen als langs de rivier en ook beneden in het veld langs de dijken. En dat zijn hele mooie wilde bloemen die voor insecten heel belangrijk zijn en vooral voor de hommels en bijen. En deze insecten kwam ik dan ook heel veel tegen wat mij heel blij maakten.

Dit is ook een soort paardenbloem maar dan op een lange dunne steel. Je herkent deze aan de mooie paardenbloemachtige bloemhoofdjes, waarvan de onderste omwindselblaadjes uitstaan en ook herken je deze aan de ruw behaarde onderste bladeren. En ook heel in trek voor menige bijen en hommels.

En menige zaten hier dan ook op zie foto waar je er twee zult zien die gebroederlijk aan het vergaren waren. De hommels en bijen hadden het goed naar hun zin en menige vlogen hier van bloem naar bloem want soms laten ze ook geuren achter zodat een ander dan al weet dat er niks te halen viel want men was hun al voor geweest. Maar er stonden er ruim voldoende dus ze hadden genoeg te doen.

Je wist vast wel dat ook mannetjes van andere bijensoorten soms ook veel patrouilleren langs de bloemen. En dan hopen ze op een vrouwtje die dan misschien paringsbereid zal wezen. Want ja voor het nageslacht moet ook worden gezorgd net als voor het verzamelen van stuifmeel. Soms zie je hen ook slapen en dan zijn ze heel stil en dan moet je hen wel met rust laten want ook zij hebben hun slaap hard nodig want ze werken allen heel hard.

En soms nemen ze ook soms veel te veel mee. Die moeten het wellicht nog leren dat ze het wel mee moeten nemen naar hun plek waar ze het moeten brengen. Want jonge bijen of hommels weten dan vast nog niet hoe zij hete moeten doen. En te zwaarbeladen zijn belemmerd hen dan ook erg bij het terug vliegen waardoor ze erg moe worden. En op de dag dat wij hier waren stond er ook nog eens veel wind en dan is het helemaal moeilijk voor hen om de klompjes weg te gaan brengen.

In bovenstaande foto was er ene die op mijn hand zat en die gaf ik ook gelijk wat suikerwater wat ik altijd in jampotje bij mij heeft. Zo ontvangen ze dan ook weer wat nieuwe energie. Die op mijn hand zat wilde helemaal niet weg en ik heb echt een tijdje in gras gezeten en geprobeerd deze toen weer op de bloem te zetten.

Maar deze kroop steeds weer terug op mijn hand. Zelfs een andere hommel en een bij bezochten mij even. En ben hier best wel lang gebleven totdat ik ze allen op bloem plaatsten en weg ging hoe gezellig ik het ook vond want wilde ook andere natuur momenten nog beleven op deze winderige dag. Zie foto beneden en ik zal er nog eentje er onder plaatsen gaan. 

Heb er veel van hen genomen maar die zie je dan wel weer in mijn onderstaande videoslide. Mocht je deze nog niet hebben gezien en is echte de moeite waard om ook echt geheel de video te bekijken. Je zal vele mooie natuur ook tegenkomen.

Als je een hommel, bij of een wesp met zachtheid en liefde zal behandelen dan zal deze je echt niet ook geen kwaad doen. Want, wie lief is voor de insecten dan zijn ze dit ook voor jou. Dat is mijn motto die ik ook aan jou als lezer wilt doorgeven.

Bijen en hommels zijn ook de beste verstuivers dus we hebben ze allemaal nodig en ik heb er dan ook hier in de omgeving van de Noordwaard veel mogen zien. En dat maakte mij heel erg blij want ik zag ook bijenkasten onderweg langs de dijk staan. Maar nu nog even deze delen gaan want dat vond ik zelf ook wel een mooie foto. Het viel alleen soms niet mee hen te fotograferen met de ene hand de bij of hommel en mijn camera in de andere maar is best wel gelukt.

Een mooie vlinder (zal je in de video beneden zien ) zag ik ook rond fladderen en deze had ik ook nog niet eerder zelf ontmoet. Maar het was ook wel de enige vlinder die hier vloog en af en toe op 1 van de vele Haagwinde- Convolvulus sepium ging zitten. Gezien de vleugels was deze ook bijna het einde van zijn levensdagen.

Wilde ook de hommels en bijen proberen te filmen maar dat lukte mij niet met hen op mijn hand en daarbij waaide het te hard maar de fotografie zal je vast en zeker ook wel mooi vinden. 

Fotografie is genomen met mijn Canon Axus 185 die ik altijd gebruikt en zo zie jij ook aan mijn fotografie dat je echt geen dure camera nodig hebt om mooie foto's te maken. Het gaat erom wie de camera hanteert en wat je passie is.

Hierbij sluit ik dit blog af en geef je mijn natuurgroetjes hierbij.

Tekst en foto's © Tine de jong , 2021 Alle rechten voorbehouden.

© Foto 1 is een informatiebord van de Noordwaard

  © Foto 2 zijn twee soorten hommels gebroederlijk samen op Groot streepzaad- Crepis biennis

© Foto 3 is een hommelbij met veel  stuifmeelklompjes op mijn hand.

© Foto 4 is een bij op mijn duim

© Foto 5 is een bij met veel stuifmeelklompjes aan de poten diep in het streepzaad verborgen.

Geniet van al onze ontmoetingen we hadden en je zal echt prachtige fotografie zien, in deze slide video. Met rustige muziek daarbij weer gezet voor jou wat het kijken vast ook weer vast gezelliger zal maken. en houdt je niet van de muziek dan zet je het geluid maar uit met het luidspreker button.

Je kan ook als je wilt deze natuurfilm /video (met mijn fotografie) via mijn YT kanaal of op tv met de YouTube app want dan kan je het groot zien en is vast veel mooier. En meer uit dit mooie nationale park / reservaat / natuurgebied kan je ook zien in een afspeellijst aldaar die ik heb gemaakt met alle wandelingen die we in de Biesbosch al eens hadden gedaan en ook het museum zal je zien.

Bedankt voor je bezoek want ik waardeer het altijd zeer als je mij zal bezoeken. En op mijn persoonlijke website Gedichten en verhalen uit het leven (kopieer de link dan even want ik krijg deze hier weer eens niet goed. https://tinedejong.blogspot.com is ook de natuur met het leven ineen geweven in woord en beeld en ik weet zeker dat jij je daar ook niet verveeld.

Voor nu wens ik je heel veel kijkplezier en voel je vrij om te reageren en wat ook een tip zal wezen is dat je de labels onder de video eens moet gaan uitproberen.😉

De natuur geneest al onze pijn en het zal steeds ook onze beste leerschool en meester zijn.

En vind je dit leuk dan kan je het altijd tweeten of de link delen met je vrienden. Gewoon gezellig even kopiëren.

https://catherinetine.blogspot.com/2021/09/welkom-in-de-brabantse-biesbosch.html

Natuurwandeling in de Noordwaard polder - Brabantse Biesbosch (NL) Wandel je ook met mij mee?