Koeien houden niet van extreme hitte

Heel veel koeien zag ik helaas onbeschut in een weiland staan met het warme weer maar wist jij dat koeien het liefst dan niet buiten willen zijn. Als het warmer wordt, hebben ze echt beschutting nodig en dat ontbreekt soms wel heel veel. Je ziet ze soms staan aan de waterkant of als er een boom is dan met zijn allen eronder. 

Maar de meeste die ik zag hadden totaal geen beschutting. En zij kunnen zelfs hittestress ontvangen en soms vraag ik mij af of zij wel van hun dieren houden want nog steeds zie je menige koe, pinken of vaars of jongvee in de wei staan die nergens in de schaduw kunnen staan. 

En ik ben niet de enige die er zo over denkt want menige blogger had het erover in hun posten en schrijven. Dus vandaar mijn gedachten ook maar even hier wat mijn gevoelens en gedachten wezen.

Net als mensen moeten koeien bij extreme warmte ook veel en schoon water kunnen drinken. En het enige wat zij hebben in de wei is een sloot met vies en lauw water en dan gebeurd het weleens dat ze erin kukelen als ze te ver naar voren reiken om te drinken. Heb ook daar al veel over geschreven op beiden websites. 

Ze kunnen goed zwemmen maar in een moddersloot is het wel erg moeilijk voor hen om er dan zelf weer uit te komen. Zoek maar op koeien in meervoud of in enkelvoud en je zal op beide sites/ blogs er veel van vinden. 

Want ik hou van deze dieren en is tevens ook nostalgie voor mij en als ik dan hen zo ziet puffen in de weide doet dit mij heel veel verdriet en dat kan je al aan de foto boven zien waardoor het net lijkt of deze zegt: Ik heb het zo warm. Wanneer mag ik de stal weer in?

Ook droogstaande koeien en jongvee zijn een risico groep voor de hittestress. Voldoende fris water beschikbaar stellen is hier dan ook van groot belang. 

Maar kijk zelf eens als je eens wandelen gaat. Zie jij dan het jonge vee of de andere koeien wel eens wat staan in de wei? 

Dan zal je zien dat menige helemaal geen beschutting hebben. Vroeger zag je nog weleens wat bomen waar ze dan onder konden staan maar ook die zie je steeds minder in een weiland.

In de foto onder stonden ze bij het hek en hoopte vast dat ze snel opgehaald werden. Met erge warmte is het ook beter voor hen dat ze dan in de koele stal staan.

Hoe ontstaat Hittestress 

Hittestress wordt veroorzaakt door een combinatie van een hoge temperatuur en luchtvochtigheid. De optimale omgevingstemperatuur voor een koe ligt tussen 0°C en 15°C, de luchtvochtigheid rond 60 procent, en ook de windsnelheid speelt een rol hierbij. Hoe hoger de temperatuur en/of luchtvochtigheid, hoe moeilijker de koe haar warmte kwijt kan. 

In normale omstandigheden houdt een koe haar lichaamstemperatuur binnen de normale grenzen van 38 tot 39 °C door te zweten en te hijgen. Bij hittestress volstaan deze mechanismen niet meer en moet de koe ook haar warmteproductie beperken. Dit doet ze door minder te bewegen en minder voer op te nemen. 

Koeien die in de weide lopen, zoeken meestal ook de schaduw op. Hierdoor eten, drinken en herkauwen ze ook veel minder. Bij hittestress kan een koe tot 22 procent minder eten. Is er geen schaduwrijke plek in de wei, haal de koeien dan naar binnen. 

Als je als boer van al je dieren echt houdt? Maak dan ook een hitteplan, want dat verdienen zij allemaal. Ik wil hierbij niet alle boeren die vee hebben in de weide, of in stal staan een verkeerd schrijven geven over hen. Want er zijn ook heel veel boeren die het wel goed doen en die verdienen dan ook hierbij mijn complimenten.

Staan die boeren hier wel bij stil denk ik dan als ik weer zoveel koeien ziet onderweg met een (natuur)wandeling die slechts maar aan waterkant staan met zijn allen om zo toch te proberen een briesje wind op te vangen. En dat zegt deze foto die ik nam ook wel.

Maar ook in de stal is het soms echt wel nodig om voor goede ventilatie te gaan zorgen en gelukkig zijn er ook boeren die wel aan het welzijn van hun vee denken en daarbij ook voor goede maatregelen zorgen voor het hitteplan. En zijn er ook voldoende schaduwplekken en genoeg water in de wei, en in de stal met menig koelsystemen. Maar helaas dat ontbreekt ook echt soms echt nog heel veel.

Is het de hele dag extreem warm, dan is een schema van ’s nachts weiden en overdag binnen wellicht ook wel een optie voor hen en dan als de warmte weer komt ze weer binnen gaan halen. Maar wat ik had gezien de afgelopen dagen met die erge warmte vond ik echt helemaal niet kunnen. Er was helemaal niets voor hen en dat is vast niet het idee achter koeien houden lijkt mij. 

Jij vind het vast ook niet fijn als je gehele dag in felle zon moet wezen zonder vers water of niets om even eronder te kunnen schuilen. Wie echt van hun dieren houden zorgen hier dan ook goed voor en dat geldt dan ook voor het vervoer als men dieren weer naar de slacht moeten brengen. Want ook daar gaat het soms echt helemaal mis en dat doet echt mijn hart dubbel huilen.

Deze koeien die ik zag waren vast ook heel blij om weer de stal in te mogen. Maar ze weten ook precies de tijd dat ze weer gemolken worden en dan is het altijd ook een mooi gezicht als ze naar de stal lopen vanuit het weiland. Heb er een collage van gemaakt. Want alle fotografie delen was wat teveel. En ik heb het met het oude programma Paint gedaan wat ik snap en het meeste ook het meeste gebruikt en ben hier helemaal niet goed in dus ik hoop dat je het mooi vindt wat ik heb proberen te maken.

En dit moet men gewis ook doen hoor als er kans op flinke onweer op komst zal zijn. Haal dan de koeien ook gelijk allen uit de weide. Koeien gaan namelijk onder een boom staan, of lopen bij onweer mee met de wind, totdat ze bij de draad staan. Inslag in de boom of draad heeft dan ook soms echt fatale gevolgen. Wacht zeker niet met binnenhalen tot het onweer is losgebarsten, want dat levert gevaar voor hen op. En vele koeien hebben hierdoor al helaas  de dood ontvangen. 

Zij gaan juist ook naar het water omdat ze instinctief al aanvoelen dat er onweer komt en meestal slaat deze in bij het midden van een weiland en gaan zij zo ver mogelijk af van het midden en ja dan kunnen ze helaas niet verder dan de sloot en staan ze daar dan bijeen en hopen dan dat ze niet geraakt zullen worden.

En wat ik schreef in dit blog over hitte van de koeien geldt niet alleen maar voor hen alleen. Maar ook voor alle dieren die in de weide of in de stal staan. Als je van dieren houdt moet je ook zorgen dat zij het naar de zin hebben en zeker hen koelen of beschutting geven. Elk dier heeft hier recht op.

Ik hou van koeien en zij verdienen allemaal een goede leef-plek en dat geldt voor alle seizoenen. Wat is jouw mening hierover?

Tekst geschreven door © Tine de Jong , 2020 Alle rechten voorbehouden
Alle fotografie en collage 2020 © Tine de Jong

Alle fotografie en live video © Tine de Jong

Heb even geduld als je niet gelijk je reactie ziet staan mocht je een reactie achterlaten. 

Want net als de koeien moet ik ook soms rusten gaan. 

Het warme weer geeft  aan mens en dier niet echt veel plezier.

Voor jou een videoslide van menige koeien die ik had ontmoet bij een wandeling en zij zochten ook verkoeling toen het zo warm was. Heb dit gefilmd in de Brabantse Biesbosch

 Kijktijd 0.55

Judasoor - Auricularia auricula judae met recept

Bij een natuurwandeling die ik onlangs weer had gedaan in de Brabantse Biesbosch en waar ik ook heel graag wandelen gaat, kwam ik een prachtige zwam tegen. Het was in een wat vochtige omgeving en dan doen deze het heel erg goed. Heb op dit blog al meer over mooie zwammen geschreven die ik hier of elders ook al eens had ontmoet. 

Nu mocht ik ook eens de fraaie judasoor- Auricularia auricula-judae eens zelf ontmoeten. En zoals je wel bent gewend van mij ga ik hier ook over schrijven wat je misschien ook wel leuk vindt om te lezen. Dit soort trilzwam is ook wel een bijzonder zwammetje want deze neemt bij droog weer in omvang af en regenereert dan weer in vochtiger omstandigheden. 

Zelf vind ik dit zachte zwammetje ook wel een mooie uitstraling hebben en ook omdat deze zijn naam wel eer aan doet daar het ook echt op een oor van een mens lijkt. Deze schimmel/zwam behoort ook tot de familie Auriculariaceae. Synoniem: Hirneola auricula-judae.

Onder gunstige (vochtige) omstandigheden kan deze 8 tot 12 cm worden en in beginstadia zijn ze zo een 2 cm. Het had flink geregend en dan zijn ze weer helemaal in hun nopjes en beginnen dan spontaan weer te groeien. Als je deze zal tegenkomen in een vroeg stadium dan zijn ze soms mossel of schotelvormig en later worden zij dan wat geplooid, onregelmatig gegolfd en daarbij ook wat gelobd. Deze soort trilzwam neemt bij droog weer in omvang af en regenereert dan weer in vochtiger omstandigheden.

Aan de oppervlakte zijn ze dan fluwelig behaard (wat je in de bovenste foto ook kan zien) Ze kunnen ook glad wezen zoals dit kenmerkend is voor de jongere specimens maar ook met plooien en enige rimpels. Als de zwam wat ouder gaat worden dan zal ook de kleur weer veranderen gaan en wordt deze ook wat donkerder.


Het oppervlak is bedekt met kleine grijze donshaartjes, dat zag ik met een vergrootglas. Die ik ook altijd bij mij hebt met een wandeling, mocht ik iets van dichtbij willen bekijken en dus nam ik ook een blik van dichtbij en vergroot en zo zag ik ook heel goed de vorm ervan. En als de zon er dan ook zo mooi erdoor heen zal schijnen, dan zie je ook de bloedvaatjes erdoor heen zitten. De binnenzijde is ook mooi gerimpeld en daarbij ook wat geaderd.

Het gehele vruchtlichaam voelde ook als wat geleiachtig en wat elastisch, en als deze op zal drogen zal je ook zien dat deze zwam ook wat donkerder van kleur van grijsbruin tot zwart zal zijn en soms ook hard en wat gekronkeld. Maar die ik ontmoette zagen er allemaal heel mooi uit die verscholen hier aan boom en oude stronk te zien waren.


Toen ik deze voorzichtig aanraakte voelde ik ook dat deze heel erg zacht was en het leek een beetje op zo een kleine drilpudding. Ik had deze ook voorzichtig even wat omgevouwen om de binnenzijde eens te bekijken. Ontving daarbij een fraai gezicht waar ik ook enige aders zag en het was nog mooier omdat de zon er doorscheen waardoor het echt op een doorzichtige oorschelp leek. Vandaar dus de naam die men in het verleden gaf aan deze bijzondere zwammensoort.

De sporen worden uitgeworpen uit de onderkant van de vruchtlichamen en ook als de vruchtlichaam al wat zijn verdroogd Want wanneer ze ongeveer 90% van hun gewicht door middel van uitdroging hebben verloren zijn de lichamen nog steeds bezig met een klein aantal sporen vrij te geven. Met een vochtige omgeving groeien ze dan weer tot een pracht geheel. En daar ik wist waar ik ze kon vinden ben ik later ook weer terug gegaan en zag ik ze ook weer.

Wil je ook eens zien hoe de sporen zichtbaar zijn? Dan moet je maar eens hard in de midden er tegen blazen dan zie je wat later een stofwolk verschijnen en dat zijn de sporen die eruit komen. Wellicht heb je dit ook al weleens gedaan bij zo een bovist of parelstuifzwam waardoor de sporen ook verspreid worden als je erop trapt. 

En dat is bij deze judasoor ook het geval. Inwendig vormen zich dan sporen die door een opening in de top of door onregelmatige openingen dan vrij zullen komen. Geef nog wat mooie fotografie er van want deze zwam mag best ook weleens veel gezien worden daar het toch (voor mij dan) wel een heel bijzondere is. Die ik nu even deelt dacht vast dat ik deze niet zag want was verscholen tussen het mos maar ik had hem ook ontdekt hoor.

Deze zwam kan wel “witrot” veroorzaken wanneer hij als parasiet op een levende gastheer leeft maar het blijft toch een prachtige zwam. Witrot doet het hout wit verkleuren en in vochtige vezels uiteenvallen.  Bomen kunnen proberen de aantasting te compenseren door extra hout aan te maken rond de aangetaste plek

De Judasoor kan ook na de dood van de vlier nog tijden op het dode hout verder groeien en zich verder uitspreiden. De zwam gedijt het beste op schaduwrijke plaatsen met een hoge luchtvochtigheid. 

Judasoor komt ook gedurende het hele jaar voor in Nederland en België, zowel op het hout van levende als op de dode bomen. En wil je deze ook eens ontmoeten dan moet je vooral letten op de vooral oude of afgestorven stammen van de vlier want daar komt deze soort het vaakst op voor. Maar er zijn ook al andere bomen waar deze is gezien las ik onlangs op het internet.

De judasoren werd in 1789 wetenschappelijk beschreven door Jean Baptiste François (Pierre) Bulliard , die hem Tremella auricula-judae noemde. Na verschillende geslachtsveranderingen werd deze schimmel in 1897 door de Oostenrijkse botanicus-mycoloog Richard Wettstein (1863-1931) in zijn huidige geslacht overgebracht.


Het is een zwam met een verhaal waarbij men in een legende /sage dacht dat de naam "Judasoor" ook zou kunnen verwijzen naar de apostel Judas Iscariotdie in het bijbel verhaal Jezus de verraders kus gaf in ruil voor 30 zilverstukken wat toen in het verleden ook heeft geleid tot de arrestatie van Jezus en later ook zijn dood. 

Judas had zich door wroeging verhangen aan de vlier vertelt het verhaal die al meer dan 400 jaar oud is en wat wellicht ook vele geloven omdat zoals men overal schrijft in welk blog of op andere websites en in de vele natuurboeken dan ook dat deze oren die uit het hout tevoorschijn komen zichtbare resten zouden zijn van Judas gekwelde geest. Tja aan de uitstraling zal je dit ook wel zeggen maar het is wat je maar geloven wilt en zo is het eigenlijk wel met elk volksverhaal.

Nog een laatste foto doe ik erbij want dan is deze fotoserie compleet. Gefilmd heb ik ze niet want daar zijn genoeg films van op YouTube te zien. En dat plaats ik ook niet bij dit blog want het lezen is vast ook wel informatief voor jou. 

Zelfs ook een beetje educatief denk ik toch want je leert er ook weer wat van wat je wellicht niet wist. En in onderstaande foto die ik wat groter heb gezet kan je ook goed de aderen zien.

Verder is het Judasoor ook eetbaar maar wordt niet echt beschouwd als een smakelijke paddenstoel. Doch in de Chinese en Japanse keuken wordt deze wel veel gebruikt. En deze oortjes worden dan ook soms gekweekt door hen. In het verleden werd deze ook gebruikt voor medicinale doeleinden. 

Zelf heb ik deze ook wel eens op in een soep bij vrienden waar ze deze oortjes ook in gebruikt hadden. Maar ik vond er echt helemaal geen smaak aan zitten. Heb jij ze weleens ergens in gegeten? 

En een weetje erbij is dat jij ze in het gehele jaar ook kan zien zolang het maar vochtig weer is en het is nu ook geen mooie zomer dus wellicht kom jij hen ook eens tegen. De vele geziene tijd is in de herfst en winter en ook al vriest het heel hard deze hebben ook dan een innerlijk sterkte om toch te blijven groeien.

Ik geniet als ik ze ziet heerlijk van hun uitstralingen en laat hen zitten in de natuur. Je kan deze ook gedroogd kopen via een Chinese toko's onder de Chinese naam Muerh (wolkenoor) mocht je hen eens willen kopen en ze willen gebruiken voor een recept. Als je deze dan in water doet dan nemen ze hun eigen vorm weer aan. Op het internet zal je best veel kunnen vinden waar je zoal de judasoren in kan gebruiken mocht je dit willen doen.

In China zijn ze vooral bekend als Zwarte zwam. Deze worden dan vooral verwerkt in salades en soepen, maar ook in de vegetarische keuken gebruikt men deze heel veel. De zwam kan ook worden gedroogd en dan ook worden gegeten.

Maar wil je deze weleens plukken in het wild en deze ook gebyuiken in een gerecht dan vond ik dit recept voor jou

Recept: Veggiewok met judasoren

* 200 gram sojagehakt (gemarineerd)
* 4 judasoren, vers of gedroogd en geweekt
* 6 gedroogde shi-takes, geweekt of verse
* 1 teen knoflook, gesnipperd
* olijfolie
* gemberwortel
* wortel in reepjes
* 1 stuk tofoe of tofu grof
* 2 sjalotjes, in stukjes
* 1 los geklopt ei

Bereiding:
Verwarm olijfolie in een wok, doe er de gember, de sjalotjes en de seitan bij. Voor wie niet weet wat dit is: Seitan is een vleesvervanger op basis van tarwe-eiwit. Men kan het maken van tarwemeel en water. Door het deeg steeds uit te spoelen blijft het tarwe-eiwit, de gluten, achter. De glutenmassa wordt in water of (vegetarische) bouillon gekookt tot een product met een sponzige structuur en een hartige smaak. (In Japan maken ze dit ook zelf).

Roerbak met behulp van een houten spatel gedurende 5 tot 10 minuten. Voeg de paddestoelen en de wortel toe en bak enkele minuten tot de wortelstukjes beetgaar zijn. Roer de tofoe erdoorheen en laat heet worden. Roer het losgeklopte ei erdoor. Dien op met rijst of deegwaren.

andere namen hoe men deze ook noemt
Boomoren, boomoortjes, wolkenoren, muizenoortjes, Auricularia polytricha, cloud ear fungus, tree jellyfish, black fungus, Jelly Ear Fungus, wood ear fungus, tree ear fungus.  En er zijn er vast nog wel meer in andere talen hoe zij het noemen maar ik laat het hierbij en ook met dit blog.

Je hebt nu vast wel voldoende informatie gelezen van dit oortje wat graag gezien mag worden bij vele paddenstoelen liefhebbers en dus ook bij mij.

Fotografie en Tekst geschreven door © Tine de Jong, Alle rechten voorbehouden

Fijn dat je weer gezellig kwam lezen en bedankt voor alle bezoekjes en reacties die we al op deze natuurblog- De mens en de Natuur" mochten ontvangen. Want vele weetjes uit onze mooie natuur zal je hier heel veel ontmoeten.

Wees ook welkom op mijn andere blog, Gedichten en verhalen uit het leven-https://tinedejong.blogspot.com 

waar ook veel de natuur, geschiedenis, liefde, leven met mooie dagjes uit tips zijn samen geweven in woord, fotografie en meer. Weet zeker dat jij je niet zal vervelen wat ik daar ook met jou graag wilt delen. Soms lees je ook een boodschap verborgen in mijn woorden voor jou of die ik schreef voor een medemens.

Wens je voor elke dag ook mooie en gezellige momenten toe. Natuurgroetjes, Tine 

Voor jou mijn mooie fotografie van menige paddenstoelen die ik had ontmoet en deze zal je ook even tegenkomen maar de wereld van paddenstoelen en zwammen is heel uitgebreid en er zijn vele verschillende maar let op- niet plukken in de natuur als je twijfelt want ze zijn niet allen te eten.

Hoop dat je geniet van de soorten die je in mijn fotografie-slide show ziet:

Weet jij de namen?

Rumpt - Het mooie dorp aan de Linge, West Betuwe, Gelderland

Ditmaal laat ik je kennis maken met een mooi, rustig en ook wel een uitgestrekte dorp te noemen en dat is Rumpt die we onlangs weer een bezoek hadden gebracht. En wil er ook eens over schrijven want dat verdiend dit rustige dorp ook. Het ligt in de gemeente West Betuwe in het mooie rivierenland in de Nederlandse provincie Gelderland. Het ligt aan de zuidoever van de rivier de Linge en steeds als mijn man en ik hier een bezoek brengen genieten wij van de mooie omgeving en daarbij ook het landelijk leven. 

Meestal lopen we niet echt een route maar gaan kris kras straatjes in want daar vinden we altijd mooie gezichten. Met een wandeling die ik maak in een dorp of stad kijk ik ook altijd graag in de tuinen van bewoners wat men aan mooie natuur in tuin zal hebben. Want ik probeer ik altijd de natuur te vermengen met al mijn wandelingen. En ik zag in een straat ook vele mooie zonnebloemen staan. 

Met de bewoner had ik ook nog even gepraat en ik bedank hierbij ook hem omdat hij mij vele zonnebloemzaadjes had meegegeven. Er waren veel bewoners die aan de insectenwereld dachten want menige tuin had mooie bloemen daar in staan.


Rumpt is niet alleen mooi en gezellig of romantisch maar ook wel een rustig dorp en daarbij zijn de bewoners hier heel gastvrij. Als je wat vraagt aan hen dan staan ze je vriendelijk te woord en vertellen graag wat over hun mooie dorp. Ook hier mocht ik even van het toilet gebruik maken nadat wij met hen ook een gezellig moment ontvingen en ik dank hierbij nogmaals de bewoners. 

In Rivierenland neemt de Betuwe een bijzondere plek in. En waar je ook zal komen in een omgeving dan zie je ook waar de West Betuwe zo om bekend is want het wordt niet voor niets hier de fruitgemeente genoemd. In het voorjaar staat het gebied in bloei, overal zie je prachtige bloesem in de bomen. En in de zomer en het najaar worden daar de vruchten van geplukt. Ik ontving zelf ook enige appeltjes met rode wangen van een bewoner die nog wat van een boom afhaalde. Ja ze zijn hier echt heel gastvrij te noemen.

Er zijn hier ook enkele historische woningen te zien en ook enkele rijksmonumenten zoals de Nederlands Hervormde Kerk want die vormt samen met de pastorie, die dateert uit 1890 ook wel een karakteristiek dorpsgezicht. Het is echt gezellig om hier te wandelen want in elke straat vind je wel wat moois. 

Ook het romantische Rumptse kerkje in de Schuttersteeg zal je tegenkomen in de onderstaande video. 

Het is echt een prachtig waterstaatskerkje met een bouwjaar van 1851. Wie niet weet wat een Waterstaatskerk is, zal ik uitleggen dat het een benaming is voor Nederlandse kerkgebouwen die tussen 1824 en 1875 met financiële steun van de landelijke overheid werden gebouwd. Daar zit ook een heel mooi verhaal aan want rijke boeren en burgers schonken in 1851 grond, geld en goederen om vlakbij de Linge een klein maar fijn neogotisch kerkje te bouwen.

In 1851 werd het zo snel gebouwd, dat ze op het laatste moment pas hadden ontdekt dat de biechtstoel ontbrak. Die is toen van Den Bosch over de rovier de Linge naar Rumpt gebracht. Het is nu een bijzondere monumentale erfgoed in de Betuwe. Het rooms-katholieke kerkgebouw is sinds 2015 eigendom van particulieren die het gekocht hebben maar het dorp mag zich ook mede-eigenaar noemen. Zodat ze toch allen er verbonden mee blijven. Deze mooie rijksmonument Rumpts Kerkje is uitermate geschikt om er bijzondere, intieme en exclusieve evenementen er te gaan organiseren. Ook met een verjaardag of jubileum kan met het huren en dat maakt dit kerkje zo bijzonder voor elke bewoner en de eigenaren denken ook graag met u mee om uw wensen hier in vervulling te laten gaan.

Het kerkje staat ook heel centraal in dit mooie dorp. Er worden ook muzikale tuinfeestjes er gehouden maar ook binnen in de kerk en het is dus wel een mooie omgeving waar veel te doen is en zeker een geschikte trouwlocatie want de eigenaren verzorgen ook de tuin zelf. Hier ben ik ditmaal niet ingegaan want ik hoorde muziek en dacht dat dit voor de gasten was die er nu waren en ja dan ga ik er geen foto's van maken. Wellicht doe ik dit een andermaal eens. En zal dan vragen of ik ook binnen in de kerk een kijkje mag nemen en in de tuin wat rond mag wandelen.


Wat ik ook ontmoet had waren de mooie verschillende Japanse koikarpers -Die je boven in de foto ziet- in een tuin waar men een grote vijver in had gemaakt. Deze worden ook weleens de keizers van de vijver genoemd omdat er best veel liefhebbers zijn die er grof geld voor neer tellen. En deze bewoner had er best veel. Daar heeft men vast veel werk aan gehad om dit te verwezenlijken want de gehele tuin was een vijver geworden. Er was ook een koikarper die een pruillipje naar mij gaf toen ik deze op de foto zette. Ik zal deze hier ook even zetten want deze vond ik echt heel mooi.

Het gezellige dorp Rumpt kan vast jou ook verrassen want niet iedereen kent dit mooie dorp vermoed ik. De dorpskern ligt aan de rivier de Linge, en is via een brug met het naburige Beesd verbonden. En als je eens via de Lingedijk wandelt of er eens gaat rondfietsen, dan kijk je op de mooie fruitbomen en op rivier. Onder het dorpsgebied valt ook nog een groot buitengebied wat zeker ook een bezoek waard is want het idyllische landleven zal je hier zeker zien.

En mijn fotografie in de film beneden laat je ook er wat van zien. Want daar kan je het ook in het groot zetten als je de film via een tv scherm zal kijken. Nog even vermelden erbij dat de gemeente West Betuwe op 1-1-2019 is ontstaan door samenvoeging van Geldermalsen, Lingewaal en Neerijnen. Het dorp is sinds 9 mei 2010 ook bevriend met de Franse plaats Mers-sur-Indre. Op 1 januari 2019 telde Rumpt 875 inwoners, waarbij zowel de dorpskern als de omliggende gebieden ("het Veld") gerekend zijn en dat zijn er nu wellicht ook meer want wie wil hier nu niet wonen. De inwoners zijn niet voor niets trots op hun streek want langs de kronkelige rivier komen cultuur, historie en natuur op een prachtige manier samen.

Wie alle rijks monumenten eens wilt zien heb ik een link die je ook kan kopiëren en dan lees je er ook meer over https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_rijksmonumenten_in_Rumpt maar ook deze waar je meer geschiedenis kan lezen.

De mooie West Betuwe in Gelderland heeft nog heel veel meer mooi en gezellige dorpjes en dat zijn 24 dorpen en twee stadjes.En die kan je ook eens gaan bezoeken want ook deze zijn heel mooi en menige heb ik al eens een bezoek gebracht. Zoals Asperen, Rhenoy, Acquoy, Gellicum, Neerijnen, Waardenburg, Ophemert, Est en nog enkele andere mooie dorpen en al deze wandelingen kan je ontmoeten en bekijken op mijn gratis YouTube kanaal met dezelfde naam als ik ik hier gebruikt. En daarbij heb ik er ook al eens over geschreven op deze en op de andere website "Gedichten en Verhalen uit het leven waar ook heel veel staat te lezen aan informatieve blogjes met verleden en heden vermengd met mooie natuur en ook met wellicht mooie dagjes uit tochtjes en tips voor jou. Ik probeer het op beiden websites wat te combineren zodat je op beiden veel kan lezen en zien. En als iets mij aan zal spreken of wat mijn aandacht trekt dan deel ik daar een mooi schrijven over. Zoals dit mooie dorp wat je vast ook mooi zal vinden en wellicht ook een tip om eens hier te gaan wandelen of te fietsen want op de dijk zie je ook heel veel. Ik blijf hier ook nog even want het is hier supermooi. En de drukte kan je hier goed vermijden want er zijn rustige plekjes genoeg hier.


Als je tijd zal hebben ben je altijd welkom om meer te komen lezen, want ook mijn vriendin en bijdrager van dit blog heeft ook al vele informatieve blogjes geschreven over wat zij heeft ontmoet met haar wandelingen. En dat kan ook net als die van mij heel interessant wezen. Je kan ook de labels onder de video eens uitproberen want ook die kunnen je naar mooie plekjes en /of natuurwandelingen brengen. Wil je ook eens in de geschiedenis duiken van dit dorp Rumpt dan kan je dit hier ontmoeten las je het zal kopiëren.https://regionaalarchiefrivierenland.nl/korte-geschiedenis-van-het-dorp-rumpt want dan kom je er ook in als je dit in je browser zal zetten.

Bedankt voor je bezoek en ook voor alle reactie's die wij hier al in ontvangst mochten nemen want dat waarderen we altijd.
Blijf veilig en gezond en houd je A.U.B aan de regels.
Tekst, fotografie en natuurfilm © Tine de Jong, alle rechten voorbehouden, 2020

Deel met jou een kleine impressie van het mooie dorp Rumpt in de West Betuwe. Ben je ook benieuwd wat ik heb ontmoet? Bekijk dan deze video die echt wel de moeite waard is. Alvast bedankt voor het bekijken. Zomergroetjes van mij voor jou.

Stadsreus of Hoornaarzweefvlieg is de grootste zweefvlieg

Heb jij weleens van de stadsreuzen gehoord die ook meer in vele omgevingen nu voorkomen? En dan heb ik het niet over de mensen hoor maar over een insect die je met een gerust hart kan laten vliegen want ze zijn de onschuld zelve. Vele mensen hebben angst als men deze ziet maar ik kan je vertellen maar deze steekt echt niet. Lees maar verder  dan vertel ik je meer.

Deze stadsreus wordt ook wel eens de Hoornaarzweefvlieg - Volucella zonaria- genoemd omdat deze er echt heel veel op lijkt. En ik heb al meer geschreven over de vermomde onschuld oftewel ook wel Mimicery van enige insecten die op een ander insect lijken maar het dan toch niet zijn. 

En ook deze grote stadsreus lijkt op een insect die ik ook eens had ontmoet bij een natuurwandeling die wij deden en deze mooie zwever is ook groter dan alle andere zweefvliegen. En in deze tijd van de zomer kan je deze ook ontmoeten. 

Maar voor deze hoef je echt niet bang te zijn dat deze je zal steken als hij zich belaagd voelt want het is gewoon een zweefvlieg. En waar je het ook aan kan zien zijn de vleugels. Want wespen hebben vier vleugels en de zweefvliegen hebben er maar twee. Zweefvliegen behoren tevens ook tot de beste vliegkunstenaars van het insectenrijk las ik onlangs in 1 van mijn natuurboeken. 

De naam stadsreus verwijst naar zijn reusachtige grootte want dat is deze echt wel. En ook waarschijnlijk dat hij in de omgeving van steden aldaar meer gezien wordt dan daarbuiten. Soms denk je ook dat deze vlieg een soort Hoornaarwesp is omdat het wel een lichaam bezit wat je aan deze wesp zou doen denken. En niet iedereen kan ook goed zien dat de taille anders is. Want zweefvliegen bezitten niet zo een brede wespentaille. En deze volwassen zweefvlieg leeft slechts van stuifmeel en nectar.

Het achterlijf is geel tot roestrood met zwarte banden. Bij vrouwen is het borststuk roestrood en bij de mannetjes zijn ze meer zwart. Mocht je er eens 1 ontmoeten en je ziet een mooie gele kop dan zijn het vrouwtjes. De korte voelsprieten verraden dat het een vlieg is en geen wesp want wespen hebben altijd langere sprieten.

Deze zweefvlieg is zo een 18 tot 25 mm groot en ze zijn te zien van juni tot oktober. Ondanks de grootte en het vervaarlijke uiterlijk is hij dus geheel ongevaarlijk. Want wat vele mensen denken, is het helemaal geen wesp maar een goedaardige zweefvlieg. 

Als je deze eens van dichtbij zal bekijken dan zal je ook zien dat deze geen angel of een steeksnuit heeft. Maar het is wel steeds zo dat men deze veel associeert met een wesp, waarschijnlijk omdat wij weten dat bepaalde wespen zeer agressief kunnen wezen.

Onlangs las ik een mooi interessant artikel in een insectenboek dat zo een stadsreusvrouw haar eitjes legt in wespennesten zoals de nesten van de gewone wesp/ Duitse wesp of van de hoornaar. En dat is toch wel heel bijzonder toen ik dit las. En wat ook nog veel meer bijzonder is dat als ze een wespennest heeft gevonden dat zich eerst grondig gaat poetsen alvorens zij het nest gaat betreden. 

Wellicht doet ze dit om wat geuren kwijt te raken die wespen zouden kunnen alarmeren. Wespen kunnen gemeen steken en al vaak ondervonden zelf want ze houden niet van indringers. Al zat ik niet aan het nest maar wel er dichtbij om een foto te maken. De stadsreus heeft hier helemaal geen hinder van.

Best wel een slim insect te noemen dat ze door een grondige reiniging het nest lopend in gaat om dan daar haar eitjes te gaan leggen. Ze kan ook ongestoord haar gang gaan. Zelfs bij contact met de wespen wordt zij niet aangevallen. Men is er nog steeds niet achter hoe dit mogelijk is maar men denkt dat ze met het poetsen ook een geur heeft aangebracht die de agressie van de wespen wellicht zal onderdrukken. 

Ik kon er in elk geval ook helemaal niets over vinden. Enkele dagen nadat het vrouwtje het wespennest verlaten heeft, komen de eitjes die zij gelegd heeft na wat dagen uit. 

Haar taak zit er dan weer om om voor een nageslacht te zorgen. De larven leven onder in het nest, waar ze zich voeden met dode wespenlarven en soms ook stervende wespen en afval. En zo ontvangen zij dus ook weer voeding, een vorm van recyclen lijkt het wel.

In de herfst verlaten alle wespen het nest en de werksters en de koningin gaan dan dood. De mannetjes en jonge koninginnen vliegen weer uit om te paren, waarna ook de mannetjes weer zullen sterven en de jonge koninginnen zullen dan weer een overwinteringsplaats gaan zoeken. De stadsreus larven blijven achter om in het lege nest te overwinteren. In de volgende zomer verpoppen ze, waarna een nieuwe generatie stadsreuzen verschijnt. En zo vangt alles weer opnieuw aan.

Stadsreuzen zijn tevens expansieve zwervers, eenmaal ontpopt zwerven ze rond en keren niet terug naar hun geboorteplek. Ze kunnen grote afstanden afleggen met de wind mee en dus is er de kans dat ze ook bij jou in de streek zal kunnen komen. Maar nu weet je in elk geval dat ze geen kwaad doen mocht je hen eens zien zweven. 

Vroeger was de stadsreus een zeldzame zweefvlieg die slechts maar af en toe eens opdook in warme zomers, maar in de afgelopen twintig jaar is er al bekend dat deze stadsreus een steeds meer gewonere verschijning is geworden. 

En nu nog steeds loopt hun aantal op met de zonnige, warme zomers met langdurige perioden van (zuid)oostenwind. Dan vullen migranten uit zuidelijker streken ook weer de Nederlandse populatie aan.(Wely 1997)

Klein weetje er nog bij wat betreft enige andere soorten mochten er hier eens vragen over komen. Vier van de vijf Nederlandse reuzensoorten ontwikkelen zich altijd in de nesten van sociale insecten. De hommelreus leeft als larve in de nesten van verschillende soorten hommels. De larven voeden zich daar met afval dat zich in het nest ophoopt zoals dode wespen en dode wespenlarven als ook uitwerpselen van wespenlarven.

Weetje is ook dat de  larven van de stadsreus en de witte reus leven van afval in nesten van sociale plooivleugelwespen (gewone wesp, Duitse wesp en hoornaar). Ook de larve van de wesp reus leeft in nesten van deze wespen, maar hij voedt zich parasitair op een wespenlarve. De wespenlarve leeft hierbij voort totdat de larve van de wespreus hem uiteindelijk leegzuigt.

Zal ook nog even wat informatie schrijven over wat larven want daar kwam enige tijd geleden ook vragen van binnen via een e-mail en dit heb ik opgezocht voor jou die het nu wellicht zal lezen. Want ik weet ook niet alles maar ik hoop dat je hier dan wat van zal hebben wat ze zoal eten. Tevens bedankt voor de mailtjes.

Hoewel alle volwassen zweefvliegen vrijwel uitsluitend van nectar en stuifmeel leven, hebben hun larven een heel andere voorkeur. Deze larven zien er dan ook heel verschillend uit, afhankelijk van waar ze leven en wat ze zo al eten:

* bladluis-etende larven lijken op een kruising tussen een naaktslak en een worm en leven op planten. Larven van bladluis etende soorten kunnen in 2 weken wel 700 luizen opvreten. Ze zijn efficiënte bestrijders dus pak niet zo snel een vliegen mepper of wat anders want ze zijn heel nuttig.

* afval etende larven op het land zijn meestal plat en wormachtig en leven soms in wespennesten, zoals de stadsreus of in rottend hout(molm).

* afval- en bacterie-etende larven leven in (vooral vuil)water of mest en zien eruit als dikke maden met zeer lange telescopische adembuis die boven water wordt gestoken, om aan zuurstof te komen. Deze larven worden ook wel rattenstaartlarven genoemd.

Met name worden dus de bladluis etende soorten en de rattenstaartensoorten als zeer nuttig beschouwd.

Tekst geschreven © Tine de Jong, 2020

Wil je dit schrijven eens delen dan heb ik hier de link voor jou: Even knippen en plakken. https://catherinetine.blogspot.com/2020/07/stadsreus-hoorjaarzweefvlieg-volucella.html 

die je dan zelf even kan kopiëren. 

Bedankt dat je weer gezellig op bezoek kwam om te lezen .

Foto 1, 3  door een  wandelmaatje. 

Foto 2, 4 is door mijzelf genomen © Tine de Jong

Bronnen zijn onder andere uit  knnv.nl , info uit diverse insectenboekjes uit eigen privé collectie, Nederlands soorten register,

Hoe de Stadsreus eruit ziet dat weet je nu wel. Maar heb ik dit mooie filmpje gevonden met de larven die in een wespennest nu zijn. Dan zie je ook wat ze doen en hoe ze er uit zien. En ik weet zeker dat je dit ook wel heel interessant zal vinden.

Domein Bloso Hofstade Natuur en Sport met elkaar verweven

Zoals de titel het al zegt is het werkelijk zo want dit mooie Domein Bloso Hofstade De Plage' of in de volksmond Hofstade Plage genoemd is een groot Recreatiedomein van 160 hectare in Vlaams-Brabant. Het is gelegen in Hofstade, deelgemeente van Zemst en voor jong en oud is er hier veel te beleven. Je kan ook hier heerlijk rondwandelen langs het water of in het bosgebied erom heen. Er is ook een groot strand is met een bewaakte zwemzone, een grote speeltuin met aparte peutertuin, sportvelden, klimbos, en een gedeeltelijk beschermd natuurlandschap. Veel sport accommodaties zijn er hier in overvloed aanwezig. Maar er is hier buiten de sport ook mooie natuur te zien als je hier gaat wandelen.

Elk domein kent een verleden en zo ook hier en volgens 

https://inventaris.onroerenderfgoed.be/erfgoedobjecten/134164 en ik citeer een klein bericht met wat informatie er uit over het ontstaan van dit domein. En jij kan hier ook meer vinden over het verleden mocht je daar interesse voor hebben. Kopieer deze zelf even als je meer erover wilt lezen. In dat schrijven stond onder andere in dat de meren berusten op een toeval wat er toen had plaats gevonden. Het was een beslissing van de Belgische spoorwegen om toen het goederenverkeer van de spoorlijn Brussel-Antwerpen via een lus tussen Weerde en Muizen over Hofstade om te leiden. Omdat verhoogde bermen noodzakelijk waren werden er sinds 1902, in de nabijheid van de werf, een massale hoeveelheden grond uitgegraven.

Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog vielen de werken stil waarna de putten vol water liepen. Met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog waren de werken al grotendeels voltooid. Na de oorlog werden in de periferie van het concessiegebied nog enkele kleine putten gegraven, maar rond 1920 werd de zandwinning definitief stopgezet. De twee grootste kuilen (respectievelijk 32 en 18,5 hectare) hadden min of meer hun huidige contouren en waren na het stilleggen van de pompen tijdens de oorlogsjaren geleidelijk volgelopen.

Tijdens de hete zomer van 1921 trokken de meren van Hofstade met hun zandige, met brem, valse acacia en berken begroeide oevers, staatseigendom maar onbewaakt en onbeheerd, grote drommen wandelaars, baders en roeiers aan. Niet alleen uit de onmiddellijke omgeving Mechelen, Zemst, Weerde, Hofstade maar ook uit het Brusselse. 'Hofstade-les-Bains' groeide in de daaropvolgende jaren, ondanks verbodsplaten en ongevallen die er ook plaats hadden gevonden, werd het ook een populaire badplaats ook al waren er toen nog helemaal geen voorzieningen. Tijdens het interbellum is het omgevormd tot een domein bestemd voor recreatie en sportbeoefening. Het hele gebied werd in 1939 opengesteld en ingericht als recreatieoord en in 1983 werd het overgedragen aan Bloso.

Het is zeker wel een groot recreatiepark te noemen en is eigendom van Sport Vlaanderen. Domein Hofstade is gelegen aan afrit 11 (Zemst-Weerde) van de E19, tussen Antwerpen en Brussel. Het is een deelgemeente van Zemst in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. Mocht jij het hier ook eens willen bekijken of er heen willen gaan als je eens in de buurt zal wezen dan zal jij je vast hier niet vervelen. En wie van de natuur houdt zal hier met een wandeling gewis ook mooie natuur ontmoeten.


Op het domein van Hofstade kan je ook het Sportimonium bezoeken. In dit sportmuseum, dat één van de weinige internationaal erkende Olympische musea is, ontdek en herbeleeft je ook het sportverleden. Wat ook nieuw is wat ik had gelezen was dat men er nu ook een verlichte Finse piste is met een fit-o-meter en een multifunctioneel omnisportveld. Daarbij is er een vast loopparcours van 5 km en ook een mountainbikeparcours van 6,2 aangelegd voor wie deze sport graag beoefend. En daarbij ook een grote volledig vernieuwde speeltuin is er nu met aparte peutertuin en een gedeeltelijk beschermd natuurlandschap. Dus voor sport, spel en mooie natuur kan je hier alle kanten op. 

Als je deze link zal kopiëren dan vind je meer informatie erover hoe je er kan komen. https://www.sportimonium.be/nl/praktisch/adres-en-bereikbaarheid

Want we hebben ontdekt dat als je op een link zal klikken het wat moeilijk is om dan weer terug te komen naar het geschreven artikel. En dat komt omdat wij deze website anders hebben ingesteld als de gebruikelijke wat je veel ziet. Bij ons zie je kleine vakjes als een soort van fotoboek met fotografie en eronder staat dan als je er voorzichtig op klikt (laptop/computer) de titel van het schrijven. Deze website wordt veel bezocht en gelezen en wij vonden deze indeling zelf ook heel mooi.

De natuur zal mij altijd trekken en ik was dan ook nieuwsgierig wat ik hier zal ontmoeten toe ik het domein eens had bezocht en dat kan je in onderstaande video zien. In de tussentijd is er hier vast al veel veranderd en ik was hier toen heel vroeg want ik fotografeer niet graag mensen wegens hun privacy. Er staan hier ook verschillende bomen zoals de kastanje en Knotbomenrijen van zomereik die het landschap daarbij ook een mooie aanblik geven. 

En wie hier ook zal wandelen zal ontdekken dat de natuur hier ook heel mooi is. Maar neem altijd wel je eigen afval mee terug als je hier wandelen of picknicken gaat of gooi het in de afvalbak maar laat het niet rondslingeren want menig dier kan hier wel aan dood gaan. Bedankt voor je bezoek en groetjes van mij, Tine. Hoop dat je nog eens terug komt om meer te lezen want voor mooie weetjes moet je op deze website wezen.

Tekst, Fotografie en video, © 2020 Tine de Jong.
Bron onder andere : inventaris.onroerenderfgoed.be

Voor jou mijn wandeling en mijn fotografie in een slide ik hoop dat je geniet van wat je in de video ziet. Het is best de moeite waard wat ik met mijn wandeling hier heb vergaard. 

Alvast bedankt en ik zie je graag een andermaal  met een bezoek voor het lezen van mooie weetjes of met een natuur verhaal.

Fraaie schijnboktor (Oedemera nobilis)

Onlangs hadden wij bij een mooie natuurwandeling weer een bijzondere boktor ontmoet en dat was De fraaie schijnboktor-Oedemera nobilis. Het is een slanke, middelgrote kever en ongeveer 8 a 9 mm lang. En deze boktor behoort tot de familie schijnboktorren (Oedemeridae). 

De dekschilden aan de achterzijde zijn versmald en de achtervleugels zijn daardoor voor een deel onbedekt. Het Nekschild is wat bolvormig, aan de voorkant verhoogd en twee deuken aan de achterkant. Het is een slanke kever met mooie lange, fijne antennes.

Volgens Wikipedia zijn er meer dan 33.000 soorten boktorren, die een grote variatie kennen aan kleuren en patronen. En er zijn ook zo een 1500 soorten schijnboktorren. Enige boktorren had ik al eens ontmoet en heb daar ook al eens over geschreven.  De fraaie schijnboktorren worden ook wel eens "dik-benige kevers" genoemd vanwege hun gezwollen ogende achterpoten, waardoor ze er ook inderdaad wat stoer en gespierd eruit zien. Maar het zijn alleen de mannetjes die deze bijzondere eigenschap hebben. En zo zie je dan ook het verschil van een vrouw of een mannetje. 

De sterke verdikking die ze bezitten heeft echter geen invloed op het vliegvermogen. Onze insectenwereld is soms best wel wonderbaarlijk te noemen want sommige hebben echt van die mooie uitstralingen. En neem ook eens een vergrootglas mee op je wandeling waarmee je dan vast nog veel meer mooie kenmerken zal zien van een insect.

Deze boktorren zijn ook heel herkenbaar aan hun levendige metallic groene kleur die zij hebben en ook aan de spleet die ze hebben in de elytra (vleugelkast). De dekschilden of elytra zijn bij kevers die verdikte en verharde voorvleugels, die zijn veranderd tot schilden die de ook de onder liggende achtervleugels en het achterlichaam (abdomen) beschermen. Deze opening in de elytra is niet altijd zo duidelijk te zien maar geeft over het algemeen aan dat de vleugels niet goed sluiten over de rug.

De kleur kan ook soms variëren van blauw tot violet. De dekschilden zijn sterk versmald aan de achterzijde, waardoor de achtervleugels voor een deel onbedekt zijn. Hun vleugels-elytra vormen een harde schaal die hun vliegende vleugels ook gedeeltelijk beschermt. Hun metaalachtige kleur zit in de elytra. Om te kunnen vliegen moeten de kevers de dekschilden omhoog brengen om zo hun vliegende vleugels vrij te maken.


Er zijn heel veel soorten bloemkevers en ze hebben vast ook deze naam ontvangen door het feit dat ze in het voorjaar en in de zomer meestal veel worden gespot op bloemen en omdat zij zich ook voeden met het stuifmeel en soms ook met wat nectar. En dus worden ze ook veel stuifmeelkevers genoemd. Zij zijn tevens allen ook harde werkers daar ze ook veel bestuivende werkzaamheden doen. Leven doen ze ongeveer maar een jaar dus zorgen ze ook veel voor het nageslacht. En welk vrouwtje schijnboktor wil nu niet met zo een mooi mannetje paren die van die prachtige gespierde poten heeft.

Het vrouwtje legt in de vroege zomer eieren op de voedselplant. De larven dringen dan later het plantenweefsel binnen en leven daar tot verpopping. De larven leven op de grond, soms ook in rottend hout, in dode stengels of in de wortels van kruidachtige planten. De larven voeden en ontwikkelen zich ook binnen de plantstelen.

Zij voeden zich uitsluitend met plantaardig materiaal. De larve groeit in de zomer en verpopt zich in de herfst in vorm van een soort poppenwieg in de grond. Hoewel zij dan al in de herfst volledig ontwikkeld zijn, overwinteren ze in de pop-wieg en komt hij pas het volgende voorjaar uit. Net als elk dier hebben de larven net als de kevers ook hun vijanden en dat zijn vogels, padden en de insecteneters.

De bloemen waar je hen eens op kan tegen komen zijn onder andere die van de Asteraceae- Composietenfamilie , Cyperaceae- Cypergrassenfamilie , Convolvulaceae- Windefamilie, Cruciferae- Kruisbloemenfamilie, Dipsacaceae- Kaardebolfamilie, Papaveraceae,- Papaverfamilie, Plantaginaceae- Weegbreefamilie, Rosaceae- Rozenfamilie. Op schermbloemige zoals Wilde peen en Duizendblad zijn ze ook al eens veel gezien. Nu heb je ook beetje info waar je hen dus ook kan ontmoeten. En wie ook eens een boktor zal ontmoeten en niet weet welke het zal wezen dan is deze link wat voor jou-: https://determineren.nederlandsesoorten.nl/

De wetenschappelijke naam is Oedemera nobilis en dit werd in 1763 door de entomoloog Giovanni Antonio Scopoli beschreven onder de oorspronkelijke naam Cantharis nobilis. Synoniem van Oedemera nobilis (Scopoli, 1763) In tegenstelling tot zijn voorgangers Carl Linnaeus en Johan Christian Fabricius, die respectievelijk de structuur van de insectenvleugel en de structuur van de insecten monddelen hadden gebruikt als het belangrijkste middel om geleedpotigen te classificeren.

En was Scopoli meer een voorstander van een uitgebreidere holistische benadering. Het woord holistisch betekent wanneer er naar het geheel wordt gekeken en niet naar de som van de verschillende onderdelen waarvan iets is opgebouwd. En dat maakt het toch wat interessanter waardoor vele er dan ook meer van kan leren.

De Engelse benaming vond ik ook wel leuk hoe hen ze soms ook noemen en dat is de naam "swollen beetle" of the beetle with swollen thigh maar er zijn vast nog meer mooie namen bekend van hen.

Ze leven wijdverbreid in heel Europa. En wellicht heb jij deze fraaie schijnboktor - Oedemera nobilis) ook weleens ontmoet. Leuk dat je even gezellig op bezoek kwam om te lezen en/of te kijken. Natuurgroetjes van mij, Tine

Wees ook welkom op mijn andere website: Gedichten en Verhalen uit het leven waar ook vele weetjes staan uit de mooie natuur en kleine insectenwereld en waar ook de mens, natuur, liefde is samen geweven in woord en beeld met muziek en veel meer.

Tekst, Fotografie © Tine de Jong, 2020, alle rechten voorbehouden

Info bronnen zijn uit enkele insectengidsen en natuurboeken uit mijn privé bibliotheek.

Mooie video erbij die ik ontmoette op YT  waar je goed de dekschilden kan zien van zijn mooie gespierde poten. en deel deze graag met jou.

Het verhaal van een regenworm - Lumbricus terrestris

Ditmaal ben ik eens in de huid van een regenworm gekropen en deze regenworm vertelt dit schrijven aan jou. 

Hallo lezer wat fijn dat je op bezoek komt om te lezen. Maar je moet er wel even de tijd voor nemen als je mij en mijn familie wat beter wilt leren kennen. En dat je meer wilt weten en ik ben dus wat  titel zegt. 

Ik ben een regenworm ook wel eens aardworm genoemd - lumbricus terrestris en jij hebt vast geen hoge dunk van mij. 

Maar als jij mijn verhaal leest ga je mij vast en zeker misschien wel met andere ogen eens bekijken. Want ik ben net als jij ook een schepsel en geschapen en heb alleen maar andere taken dan jij. Dat was de reden dat de schepper mij ook een andere vorm gaf. En bovendien ben ik ook wel heel belangrijk en ook voor jou en veel meer dan jij nu zal denken hoor.

Als je de moeite neemt om dit verhaal te lezen dan zal je echt verbaasd staan en mij wellicht dan eens wat meer gaan respecteren. Diegene die mij hebt geobserveerd zal in opdracht van mij het verhaal schrijven wat ik nu aan jou zal vertellen. 

Eigenlijk is mijn naam als regenworm ook een verzamelnaam waaronder je dit als drie types kan onderscheiden: strooiselwormen, bodemwoelers en diepgravers dat laatste kan ik trouwens heel goed. Maar later hier meer over. Ik liet mij voorzichtig oppakken zodat ik mooi op de foto kon voor jou:


Ik ben ook tweeslachtig en kan dus een mannetje maar ook een vrouwtje wezen tegelijkertijd. En dat noem je met het moeilijke woord: hermafrodiet. 

Dat heb je vast ook weleens gehoord in de mensenwereld want daar komt het ook voor. Maar mijn lichaam is wel wat anders want mijn lichaam is opgebouwd uit ringen. Vooraan heb ik ook een soort van bovenlip. 

Dat is het begin van een lange darm. Nu wil jij vast ook wel weten hoe wij wormen een paring doen. Maar net als jij praat ik niet graag over mijn seks leven want dat is wel wat privé maar je wil vast dan ook wel weten hoe wij gemeenschap hebben, want ook dat gaat op een manier wat jij vast niet wist. 

Wil je het echt weten? Nou vooruit dan maar...

Maar ik laat geen fotografie zien hoor want dat gaat mij wel een beetje te ver. Maar goed ..waar zal ik beginnen.....Als het donker wordt dan gaan wij meestal wel op vrijer pad om te paren want ons geslacht moet wel doorgaan toch? En in de nacht is onze pakkans ook heel klein.

In de nacht is het heel druk soms onder de grond en er kruipen ook kleintjes rond die nog niet geslachtsrijp zijn. En om pedofilie te vermijden scheiden wij altijd een paarlust lokkende eiwitten (fenomenen) af en voor het geval je dit ook niet weet ..dit is een stofje dat belangrijk is in de jacht van mannen op vrouwen. 

Een man scheidt via zijn lichaam een stofje af dus feromonen dat een vrouw in zijn omgeving onbewust dan registreert. Zij functioneren dus als een vorm van een boodschapper. En deze kunnen dus de seksuele communicatie beïnvloeden.
Nou waar was ik ook al weer....

En wij doen niet aan een voorspel en vlijen als de stof heeft gewerkt dan in lengte richting tegen elkaar. Dus kop bij staart en andersom. De zaadproductie van ons liggen in het zadel, en dat is het verdikke gedeelte voor bij mij. En wij klitten ons dan aan elkaar en met de borstels (dus de poten) steken we dan een stukje in de huid. 

De zadels zetten dan een hoeveel slijm af om te glijden en dan stoten we het sperma van ons via dat gootje onder het lijf naar de voorkant van de kop en daar wordt dan het sperma opgeborgen want daar zitten niet alleen maar de eierstokken. 

Nu weet je wat je krijgt toch even een kleine foto want uitleggen is soms best wel moeilijk. en dan zie je een beetje hoe het gaat maar dit is bovengronds van een familie van mij. Ik doe het in het donker want dat is veel gezelliger.

En na het paren slaat een worm dus het zaad van de partner op en dan is het voor ons weer gedaan voor even. En na een paar dagen geschied dan pas de eigenlijke samensmelting en dat kan een worm meestal wel alleen af hoor. 

Eerst omhult een worm zich weer met wat slijm wat deze maakt en dan laat men pas de eieren los en het zaad van de partner in het slijm. Soms wel een vieze smurrie maar je moet er wat voor over hebben in onze wereld om zich voort te planten. En in de smurrie vinden dan ook eieren en zaad weer elkaar. 

En als ik dan weer gaat kronkelen dan stroop ik ook die slijm er weer af. En dat gaat dan weer verharden tot een soort van cocon waarin de eieren weer veilig zijn. Wel heel anders gaat het als jij vast dacht. 

Maar nu genoeg erover hoor want heb nog meer te doen om van alles via mijn waarneemster het aan haar en dan weer aan jou uit te leggen. 

Maar ik zal je wel vertellen dat ik al aardig wat kleine kindjes heb gemaakt hoor en die zitten vast ergens onder de bodem verstopt. 

Even een pauze met wat fotografie want ik ben best wel mooi voor een regenworm of pier zoals jij me soms ook noemt. En zo kan jij mijn familie ook even bekijken. En op de linkse foto zie je ook het zadeltje.


Maar we gaan nog even verder met andere belangrijke informatie wat je ook vast wel wilt weten.

Kijken dat kan ik niet maar ik kan wel heel goed voelen. En net als jij moet ik ook ademen maar ook dit doe ik op een aparte manier namelijk door mijn huid. Maar die moet wel vochtig blijven en daar zorgen mijn slijmklieren weer voor. 

En op elk segment (ring) staan vier paar borstels. Die gebruik ik om over en door de grond te kruipen. Kijk maar eens even naar deze tekening waar er naast staat hoe ik in elkaar steekt. Best wel interessant dacht ik.

Ik ben ook wel best lenig te noemen want ik kan mijn lichaam bij het kruipen voortdurend langer en korter maken. De grootte kan dan soms verschillen tussen de 10 en de 25 cm. Maar ik heb ook familie die nog veel langer kunnen worden, maar voor mij is het wel lang genoeg wat ik aan grootte bezit. 

Ik ben er best tevreden mee. Ik heb net als andere ongewervelde dieren geen hersenen maar een aantal knooppunten waar de zenuwen samenkomen. Maar dom ben ik absoluut niet te noemen als je leest wat ik allemaal doet of kan.

Waar woon ik?

Waar mijn verblijfplaats is, dat weet je vast wel want het is dezelfde plek waar jij je bloemetjes, planten of gras heeft geplant of heeft gezaaid. Want daar is het zo dat ik daar ook graaf en mijn woonplaats is ongeveer de eerste anderhalve meter onder de grond maar ik kan ook nog veel dieper zitten en zelfs ook heel dichtbij. Ik hou namelijk veel van graven als de zuurgraad van de grond maar goed is want daar houd ik het liefste van. Planten gebruiken ook die kleine gangetjes die ik maak omdat zij met hun wortels dan makkelijker aan water te komen. En op deze manier help ik jou met al je mooie bloemen en/of planten die jij heeft.

Tweemaal per jaar ga ik helemaal nergens heen en dat is in de koude winter waar ik helemaal niet van houdt maar ook de warmte in de zomer is niet mijn favoriet en blijf dan ook maar thuis. Want zonlicht is namelijk heel gevaarlijk voor mij en kan mij zelfs doden al kan ik wel 70 procent van mijn lichaamsgewicht aan uitdroging verdragen. Dat hebben menige wetenschappers eens geschreven maar uitgetest heb ik dit maar niet want je weet maar nooit wat er zal gebeuren als ik mij in het zonlicht zal begeven.

Voor jou als mens is teveel zonlicht ook niet goed en kan je ook verbranden en ik heb helemaal geen zin of een behoefte om te verbranden. Nee, ik blijf met de warmte liever lekker onder de grond en ver weg van de warmte of zon vandaan. Ik krul mij dan heerlijk op en wacht op betere tijden. 

Maar als het regent dan ben ik echt in mijn element want dan is de grond heerlijk zacht en kom ik graag naar de oppervlakte en dat is dan ook de reden dat ik de naam regenworm draagt. Wij komen ook soms bovengronds bij regenachtig weer om te paren maar in de nacht ben ik het meeste actief. 

Hier in de bodem beneden is ook een vijand die ons als vitamine bom ziet maar ik moet zowel overdag als in nacht ook wel uitkijken voor mijn vijanden en daar ben jij als mens er niet alleen 1 van want ik heb er nog veel meer.

Jij vangt mij en mijn familie ook soms om vissen mee te voeren als jij eens gaat vissen. Maar dat is helemaal niet de bedoeling hoor van mijn leven om dan te worden opgeslokt te worden door een vis. Jij vind het vast ook niet fijn om in je werk gestoord te worden en om dan gevangen te worden genomen. 

Slakken zijn mijn ergste vijanden want als die je pakt is er geen ontsnapping meer mogelijk. Ondanks dat wij als regenworm onszelf door de midden kan breken lukt het soms niet om van een slak af te komen. En als ik die slak zal voelen dan is het voor mij dus al veel te laat. 

Maar voor de mol ben ik ook reuze bang en zeker ook de egel en andere dieren zoals de vogels dus ik ben mijn leven nooit zeker en moet altijd op mijn hoede zijn. En dat geeft soms best wel stress maar ik probeer toch wel mijn werk te dien waar ik ook voor geschapen bent.


Mijn graaftechniek

Weet jij trouwens hoe mijn graaftechniek eigenlijk werkt? Nou dat zal ik je ook even vertellen want ik gebruik namelijk geen spade of een graafmachine zoals jij. Ik gebruik slechts mijn krachtige sterke kop en die is heel fijn gevormd dat het zelfs in de kleine spleetjes kan binnen gaan. Ik zet dan mijn kop in de spleet en span dan al mijn spieren die de schepper mij ook heeft gegeven en druk dan de grond als een wig uit elkaar.

En ik ben er best handig in geworden. Maar ik heb wel een punt nodig om mij dan af te zetten en jij hebt vast ook wel op school geleerd -bij de natuurkunde lessen of eens gelezen- dat druk altijd tegendruk opwekt. Mijn schepper heeft mij in elk segment om mijn midden darm met twee druk kussens uitgerust. Had je niet gedacht hé dat ik zo sterk zou wezen. Ik heb daarbij ook een hoog ontwikkeld zenuwstelsel, al zie je dat niet altijd. Ben je er nog? Of vind je het wat teveel om te lezen??? Tja ik ben een heel bijzonder dier en dan ben je er met een kort schrijven helemaal niet goed van op de hoogte. Dus wil ik dit wel even wat uitgebreider gaan doen zodat jij mij eens anders gaat bekijken mocht je mij eens tegenkomen of zien.

Wat is mijn taak

Dat is een vraag die je vast al gesteld heeft in gedachten wanneer ik hierover zal beginnen maar alles op zijn tijd hoor. Er is veel over mij te vertellen wat jij vast ook helemaal niet wist. En ben je moe van het lezen neem dan maar even een pauze en lees dan weer verder want je weet de helft nog niet van mij.

Maar ik zal je nu vertellen wat mijn opdracht is zolang ik en andere familieleden op de wereld mogen wezen. Mijn taak is om de aardbodem los te maken en dan te gaan bemesten. Daarom lopen er vele gangen onder de grond en als de grond soms veel te hard is voor mijn kop, dan spuug ik eenvoudig tegen de aarde wat voor mij is, zodat deze wat weker wordt. 

Jullie gebruiken als mens en boer een brandstof slurpende en zware tractor en wij als regenwormen doen het uit zichzelf met organische stof als brandstof. alleen moeten wij met heel veel zijn om dan de bodem om te zetten met onze natuurlijke ploegcapaciteit. En heb jij eens last van overvloedig veel regenwater? dan help ik met mijn familie ook met de afvoer via al mijn gangen in de grond.

En ja soms eet ik ook de grond op want dat is ook mijn methode om door diepere aardlagen heen te komen. Het gaat er met de ontlasting toch ook vanzelf er weer uit. Maar ik eet ook gebladerte en andere organische stoffen en mijn voedsel wordt opgenomen -dus ook net als jij door mijn mond, waarna het langs verschillende organen wordt gevoerd en het afval wordt dan ook aan de achterzijde weer afgescheiden. 

Net als jij doet alleen jij hebt 2 poten maar ik moet glijdend mijn wereld verkennen. En dat gaat heel goed met de spieren die ik dan hebt.

En nu weet je dus ook dat wij best heel erg nuttig zijn. En daarbij zijn er ook enkele familie leden van mij wereldwijd uitgezet om de bodemstructuur te verbeteren. We zijn er wereldwijd met ongeveer 670 soorten. Wij als regenwormen hebben door het graven van tunnels en het afbreken van plantaardig materiaal een grote invloed op de bodemstructuur.

Wellicht heb je ook wat aan de onderstaande informatie mocht jij mij of mijn familie ook eens tegenkomen want daar zit veel verschil in hoor. De ene worm is de ander dus helemaal niet. Wellicht heb je wat aan deze foto's zodat je beetje verschil ziet.

En dan heb je ook nog de andere familie van mij die ik ook even wilt noemen en dat zijn de Compostwormen -De Eisenia fetida en deze zijn doorgaans maar kleine rode wormen en soms zelfs ook oranje gestreept. 

 De compostworm is een inlandse strooiselworm die je van nature ook terug vinden in de strooisellaag van het bos en ook in parken en tuinen komen ze soms in de bovenste laag van de bodem voor. 

Het zijn oppervlaktewormen met onvoldoende spierkracht voor het graven van diepe tunnels in de bodem. Maar ze zijn wel uitstekend aangepast aan het leven in de composthoop en houden van het vochtig en voedselrijk klimaat.

Zo zie je maar dat er veel familieleden van mij zijn en dat je vaak kan vergissen als jij er eens ene zal zien.

Bekijk jij mij en mijn familie ons nu anders? 

Of is je denkwijze over ons onveranderd gebleven.

Maar nu weet je in elk geval al meer wat je vast niet wist en voor meer mooie weetjes kom je maar eens vaker op deze website op visite want wie mij geobserveerd heeft heeft hier vele mooie weetjes geschreven waar je vast ook veel van kan leren. Er is nog veel meer over mij te vertellen maar dat houd ik voor mijzelf.  

Want jij als bezoeker heeft al voldoende te lezen gehad. In elk geval wil ik je bedanken dat je de moeite nam om mijn verhaal te lezen. Ik ga weer onder de grond wroeten en maak mij dus zoals de mens zegt: Uit de voeten. Want ik heb morgen weer een drukke dag voor de boeg.

Tekst, Verhaal en natuurfotografie © Tine de Jong -2020 Alle rechten voorbehouden.

Update 17/09/ 2024 Ik had dit verhaal ook gelinkt aan een ander schrijven met foto's daarbij en wellicht vind je de foto's ook wel mooi met die video die er onder staat. 

Merelman en zijn ontbijtmaal

Heb jij trouwens weleens een geboorte van ons gezien? Vast niet, dus kijk dan ook echt even naar dit filmpje want dan leer je nog meer van mij en mijn familie:

Met toestemming heb ik dit filmpje mogen gebruiken van hen: