Nog even wat extra info voor jou over de mooie Alblasserwaard.
De Alblasserwaard is een Nederlandse landstreek, gelegen in het zuidoosten van de provincie Zuid-Holland, ten (zuid)oosten van de stad Rotterdam en ten noordoosten van de stad Dordrecht. Het vormt het zuidelijk deel van het Groene Hart en betreft een laaggelegen en overwegend dunbevolkt, agrarisch gebied omsloten door mooie rivieren en kanalen.
Maar er zijn hier ook hele mooie dorpjes met vele gezichten. Het mooie landschap nodigt jou ook uit om eens hier te komen fietsen en/of wandelen en dan te genieten van de rust en mooie uitzichten.
Deze video's van mij kan je allemaal bekijken op mijn YouTube kanaal. en werkt de link niet wat ook weleens kan gebeuren als men de website update dan gezellig zoeken op Tine de Jong YouTube en dan heb jij al mijn natuurwandelingen ook.
En in de video staat soms kijken op YouTube en dan heb je mij ook weer. Keuzes genoeg voor veel kijkplezier. Heb je ook een YT kanaal druk dan op de eekhoorn en abonneer, want dat vind ik ook altijd reuze fijn. YouTube Tine de Jong
Voor jou mijn mooie winterwandeling in een prachtige omgeving in Hollands landschap.
Alblasserwaard, Molenwaard nu geheten Molenlanden in de Winter met live sfeer schaatsbeelden er ook even tussen gezet.
Tijdens vakantie tripjes afgelopen zomer bezocht ik enkele mooie dorpjes in Friesland. Zo kwam ik ook het kleine dorpje Swichum tegen. Hoewel deze plaats geografisch gezien een dorp is (want een kerk heeft), heeft het geen echte kern en is het zodanig klein van omvang dat het in de praktijk beschouwd wordt als buurtschap van het nabijgelegen dorp Wirdum, waar het ook op voorzieningen en verenigingsleven is aangewezen. De plaats heeft ondanks de geringe omvang wel een 'bebouwde kom' en heeft daarom blauwe plaatsnaamborden. Het landschap erom heen is erg mooi en menige koe, paard had mij ook begroet.
Swichum is een Fries dorp, dat in de Nederlandse gemeente Leeuwarden ligt. In 1840 had Swichum 15 huizen met 104 inwoners. Tegenwoordig heeft het dorp ca. 25 huizen met ca. 60 inwoners. Het dorp Swichum ligt vlak bij Leeuwarden en is een van de trouwlocaties van deze gemeente.
In dit kleine dorp vind je ook een mooie kerk die staat op een gedeeltelijk afgegraven terp. De Nicolaaskerk is uit het jaar 1234, gewijd aan de heilige Nicolaas van Myra.
Het kerkje van Swichum, in het fries De Nikolaestsjerke, is zowel van binnen als van buiten een van de mooiste middeleeuwse Friese kerkjes. Het torent uit boven het weidse Friese landschap. Het is een van de vroegste bakstenen kerken in Fryslân. De kerk is een voorbeeld van de Romaanse stijl .
Ze heeft prachtige rondboog vensters, een piscina (een nis in de muur waarin de priester zijn handen kon wassen), een hagioscoop ( een lager gebouwd venster waardoor mensen die niet ter kerke wilden toch naar binnen konden kijken) en een weggewerkt poortje ( de vroegere vrouweningang). In 1997 / 1998 is de kerk gerestaureerd. In deze link kan je er meer informatie over lezen mocht je er meer over willen weten:
Hier enkele foto's die ik had genomen van de muur en een uitzicht vanaf de begraafplaats:
Stukje geschiedenis voor jou:
Rond 1975 kwam de heer Dijkstra op het spoor van 4 gebrandschilderde raampjes, die in bezit waren van een timmermansfamilie. Binnen deze familie waren de raampjes al van vader op zoon overgeërfd en waren in bezit gekomen van deze familie, doordat een voorvader had geholpen bij de afbraak van Ayttastate in de 18e eeuw.
De raampjes zijn gerestaureerd en bevinden zich nu in het zuidelijke koorvenster van de Hervormde Kerk te Swichum. Ze zijn aangekocht door de Ottema-Kingma Stichting en deze heeft ze in bruikleen aan Swichum gegeven. Op de raampjes zie je een kleurige papegaai, een tulp, een narcis en een glaasje met 'Jr. Aytta van Swichem A 1626'. Helaas kon ik nergens iets vinden van deze raampjes. En de kerk was helaas niet open en kon dus binnen ook geen foto's maken.
Deze uiterst zeldzame glaasjes uit het begin van de 17e eeuw zijn niet gesigneerd maar het is niet bekend wie ze heeft vervaardigd. Helaas was het kerkje gesloten en kon dus hier geen foto van nemen.
Vermoedelijk werden ze gemaakt door een lid uit de kunstenaarsfamilie De Heer uit Leeuwarden. Margareta de Heer (geboren kort na 1600) heeft tientallen prachtige schilderijtjes op paneel en perkament vervaardigd en haar vader Arjen Willems en haar broer Gerrit Arjens oefenden het beroep van glasschilder uit. Van haar vader en broer is geen enkel werk bewaard gebleven, maar de tekeningen op de glaasjes hebben dezelfde stijl als haar schilderijtjes.
Op het terrein tegenover de kerk waar vroeger een state heeft gestaan staat tegenwoordig een kop-hals-romp boerderij die in 1847/1848 gebouwd is. De overwelfde kelder van de oude state zou bij de bouw gehandhaafd zijn. Rond 1500 woonde Bernardus Bucho van Aytta op Aytta State te Swichum. Op 19 april 1573 stierf Gerbrant van Aytta, rentmeester van Groningen en Groninger Ommelanden en van Drenthe, grietman van Wymbritseradeel. Hij woonde vrij wel zeker op de state en ligt in de kerk van Swichum begraven.
Aytta State werd tot het einde van de 17e eeuw bewoond door de Aytta’s. Rond 1690 was Wiglius Ernestus van Aytta eigenaar en bewoner. Waarschijnlijk was hij de laatste van zijn geslacht, want daarna vererfde het goed op Wybrandus de Laignier die in 1698 als eigenaar wordt vermeld. In 1728 was de state eigendom van Ulbo Aylva van Burmania.
In 1773 was de state in handen van de familie Van Cammingha, want in dat jaar verkocht "de heer Cammingha vele bomen van Ayttahuis". Het begin van het einde en het huis is waarschijnlijk aan het eind van de 18e eeuw gesloopt.
De huidige boerderij is niet toegankelijk voor het publiek maar bij deze huidige boerderij groeien nog steeds de vele mooie stinzenplanten. En het winterakonietje heeft zelfs in het Fries zijn naam de danken aan de Aytta State: het Ayttablomke. zie de foto onder er een paar van.
Het dorp Swichum werd ook wat bekend omdat men hier in de omgeving de opnames werden opgenomen van de bekende tv serie Moordvrouw uit het jaar 2011. De serie kwam in 20 januari 2012 op de tv. Het geheel speelde zich af in deze omgeving. Het was er ook erg geschikt voor. De rol Moordvrouw werd gespeeld door Wendy van Dijk. Andere acteurs waren Renée Soutendijk, Thijs Romer en Porgy Franssen. Wellicht ken je deze serie wel of heb je deze weleens gezien. Dit dorp was de ideale plek ervoor en zo ontving ook het rustige dorp enige bekendheid.
Geniet van mijn kleine momenten van in dit dorp en wellicht ga jij dit dorp ook eens bezoeken. Want je geniet hier echt van de rust in een mooi polderlandschap. Want wie eens van de snelweg af gaat ontdekt veel meer als je heerlijk binnendoor gaat door enkele dorpjes. Wie weet wat jij dan zal gaan ontmoeten.
Enige informatie van de kerk en het verhaal erom heen heb ik vernomen uit diverse bronnen zoals ook van enkele bewoners. Want zelf wist ik niet veel van dit rustig en kleine dorp in Friesland. Maar het was wel de moeite waard want ik heb weer veel bijgeleerd. Stukje geschiedenis met grote waarde.
Meer informatieve posten van enkele mooie onbekende en bekende dorpen in Friesland die ik ook heb bezocht kan je terug vinden op mijn andere website:https://tinedejong.blogspot.com
Ook op mijn YouTube kanaal staan al aardig wat ontmoetingen en je vind er nog veel meer mooie wandelingen die wellicht bij jou wat onbekend zijn. wie weet ben ik ook eens in jouw dorp of stad geweest. Op de startpagina van de website vind jij de link erheen.
Gewoon wat leuke foto's wil ik je eens geven
met daarbij mijn eigen teksten die ik heb geschreven
Het is ook weer eens even wat anders hier op deze website
Ik heb wel mijn woorden op foto en kaart aan de natuur gewijd
Wens je hier op de website ook veel lees en kijk plezier
en hoop dat je het mooi vind wat ik zal delen hier.
Nou dit waren mijn fotoplaatjes met teksten voor jou
en ben ook wel benieuwd hoe jij ze zoal weer vinden zou
Wil je meer ontmoeten uit mijn gedachten en van mijn hand ga dan maar eens naar mijn kanaal in het mooie YouTube land.
Ditmaal eens een schrijven over een diertje waar vele mensen soms toch wel een angst voor hebben. Ik ben er niet bang voor hoor, en ik vind hen toch ook wel mooie dieren. Ook al ken ik ze niet allemaal bij naam, maar ik houd veel van de natuur en deze dieren behoren er dus ook gewoon bij. De meeste die je veel ziet of die ik ontmoet had in het afgelopen jaar is en blijft toch wel weer de kruisspin.
De kruisspin is in tegenstelling tot veel andere spinnen geen schuwe soort, maar eentje die vaak midden in het web zit en moeilijk over het hoofd is te zien. De vrouwelijke kruisspin wordt ook relatief groot, tot zo'n 17 millimeter.
De naam is te danken aan de op een kruis gelijkend patroon op het achterlijf. Ik las eens op de natuur website van Nature Today een legende waarom hij nu dat kruis droeg. Want daar was ik op aan het zoeken want dat vroeg ik mij dus ook af en zo kwam ik op hun website terecht.
En als je dit verhaal niet kent of heb gelezen vind ik ook wel leuk om het hier even te schrijven.
De legende zegt dat de Kruisspin de witte kruisvormige tekening op haar rug ontving toen Jezus bij zijn kruisiging werd lastig gevallen door vliegen. Een langskomende spin had medelijden met Jezus en spon haar web in zijn doornenkroon zodat de vliegen in het spinnenweb gevangen werden.
Als beloning mocht de spin voortaan een kruis op haar rug dragen. Omwille van deze opvallende tekening werd de Kruisspin tijdens de Middeleeuwen nog gedurende lange tijd vereerd in Europa. Er zijn vele legenden bekend van dieren maar of ze allen nu waar zijn of niet dat laat ik in het midden.
De kruisspin bouwt het verticaal hangende web op enige hoogte en vangt voornamelijk vliegende insecten. De spin wordt zelf gegeten door insecteneters zoals vogels. De levenscyclus is tweejarig; de paring vindt plaats in de herfst en de eitjes overwinteren. In de lente komen ze uit en pas het volgende jaar worden de spinnen volwassen. En jij??
Hier heb je zo een grote die ik heb ontmoet in de educatieve Heemtuin van het Streeknatuurcentrum "De Alblasserwaard" wat je kan vinden aan de rand van het Alblasserbos bij Papendrecht. In deze tuin kwam ik ook veel spinnen tegen hoor, groot en klein maar deze vond ik echt heel erg mooi.
Nu in deze tijd zijn zij er niet zoveel meer maar ze zijn soms toch wel aanwezig. De spinnen die in de winter nog leven, zitten weggekropen onder bladeren, schuurtjes, scheuren in muren, onder dakgoten enz. Zo vriezen ze niet dood. Echter de meeste spinneneitjes komen pas uit als het echt voorjaar is, want dan is er pas weer voldoende voedsel. Wist jij trouwens dat ze elke dag wel zo een 20 minuten een andere web weeft? En dat ze ook hun eigen web opeten?
De spin doet dit op een heel economische manier want de stevige ophangdraad wordt hergebruikt en de bouwstenen van de rest van het spinrag worden opgegeten en gerecycleerd. Want na een nacht is het web niet meer goed om insecten te vangen.
Maar toch even een schrijven wil ik met je delen want spinnen zijn ook nuttige dieren. Want zij ruimen ook veel insecten op waar jij hinder van kan hebben op menige plant, struik etc. Spinnen (Araneae) zijn een orde van geleedpotigen die behoren tot de klasse van de spinachtigen (Arachnida).
De meeste spinnen komen straks uit de eitjes die overal op beschutte en verborgen plekjes zitten en wachten totdat de temperatuur in het voorjaar boven de tien graden uit komt en er geen nachtvorsten meer zijn. Het nageslacht overwintert in een z.g. ei cocon.
Deze heb ik zelf helaas niet gevonden voor een mooie foto maar wel wat kleine spinnetjes en die deel ik hier met jou. En het zijn er dan wel veel, maar vele zullen het helaas niet overleven. Meen te weten dat deze hieronder de Europese tuinspinnen (Araneus diadematus) zijn. Zijn er best veel hè.
Spinnen leggen eitjes, als ze dat dan gaan doen, doen ze dat in een extra dik spinnenweb. Ze leggen tussen de 100 en 200 eitjes per keer. Die leggen ze allemaal op het web daar maken ze een grote bol van, dat noemt men een ei-pakket. Het duurt ongeveer twee maanden voor dat het ei-pakket opengaat.
Twee weken voordat het opengaat komen de babyspinnen al uit hun ei maar nog niet uit het ei-pakket. Ze zijn dan nog wit en dat betekent dat ze nog geen voedsel nodig hebben. Als na ongeveer twee weken elke babyspin klaar is om uit het ei-pakket te komen dan knagen ze het ei pakket open. Maar wat ie een spinsel nu eigenlijk hoor ik je denken. Nu dat vertel ik je hieronder.
Een spinsel is waarin zich de eieren bevinden van sommige geleedpotigen waaronder dus ook de spinnen. Ieder huis heeft wel ergens een naad of kier met daarin pluizige dotjes spinsel met meestal oranje of gele eitjes die overwinteren en in het voorjaar de vorm van een klontje krioelende spinnetjes aanneemt.
Bij verstoring verspreiden ze zich om na enige tijd weer bij elkaar te komen en de spinnetjes leven de eerste weken voornamelijk van elkaar (kannibalisme), zo blijven de sterkste exemplaren over.
Als de spinnen net uit het ei komen is het geslacht niet vast te stellen maar bij de volwassen exemplaren zijn de vrouwtjes veel groter dan de mannetjes. Hier een mooi bewegend plaatje van een spin die een prooi bedekt met haar spinsel. .
De jonge kruisspinnen leven de eerste tijd van het voedsel in hun dooier; hier doen ze ongeveer 7 tot 10 dagen mee. Daarna klimmen ze zo hoog mogelijk in een plant en laten ze uit hun achterlijf een lange draad de lucht in zweven. Deze draad wordt door de wind opgepakt en neemt de jonge spin mee de lucht in.
Zo verspreiden de kleine spinnetjes zich -terwijl ze niet kunnen vliegen- door de lucht en kunnen honderden meters verder terechtkomen. Na enige tijd laten ze zich aan een draad weg zweven om een verder solitair leven te leiden.
De spin teert gedurende deze "stille" periode op de gedurende de zomer in het lichaam aangelegde voorraden. En nog een weetje erbij voor jou:
Spinnen worden niet meteen opgevoed. Als ze uit het ei pakket komen zien ze hun moeder ook niet meer terug. En dat is een groot nadeel voor hen allen want veel babyspinnen overleven het daarom ook niet want..
er zijn veel vogels en andere grote spinnen die babyspinnen een heerlijke delicatesse vinden. Maar de spin zal nooit uitsterven omdat een spin 12 keer in zijn hele leven een ei pakket legt, dat zijn dus 1200 tot 2400 spinnen per spinnenleven. Dat zijn er dus best wel veel vind jij niet?
Lichaamsbouw Deze onderstaande foto's heb ik van internet gehaald (beesies.nl) zodat je kan zien hoe nu zo een spin eruit ziet
Een spin bestaat uit twee delen: een kopborststuk en een achterlijf. Het achterlijf zit met een dun steeltje aan het kopborststuk vast. Aan het kopborststuk zitten poten, ogen en kaken vast. Ook hebben ze palpen die zitten aan de mond vast. Daar paren ze niet alleen mee daar voelen ze ook nog mee.
Spinnen hebben geen antennes zoals deze voorkomen bij de insecten. Spinnen hebben wel tastsprieten maar deze zijn ontstaan uit monddelen en worden de pedi-palpen genoemd. Deze gelede en sterk beweeglijke aanhangsels hebben een soortgelijke tastzintuiglijke functie, vergelijkbaar met de antennen van insecten.
Daarnaast vervullen de pedipalpen bij de mannetjesspin een gespecialiseerde rol als geslachtsorgaan. Het laatste segment van de palp van een mannetje bestaat uit een duidelijk vergroot opslagorgaan dat bulbus wordt genoemd en een functie van spermatofoor heeft.
Het zijn opslagplaatsen waarin de spin sperma bewaart en paarorganen waarmee hij het inbrengt in de geslachtsopening of epigyne van het wijfje. De bulbus draagt aan het uiteinde een naaldachtig aanhangsel, de embolus. Het geheel heeft een pipetachtige functie; het sperma wordt door de smalle opening in de bulbus gezogen waar het wordt opgeslagen.
Het mannetje gebruikt palpen dus om te paren, dat zijn de voelsprieten bij zijn mond. Bij het mannetje zijn die aan de bovenkant wat verdikt. Als het mannetje een vrouwtje heeft gezien waar hij wel mee wil paren maakt hij een klein driehoekig web. Uit zijn achterlijf komt dan sperma, dat legt hij op het webje.
Met zijn palpen zuigt hij dat dan op net zo lang tot zijn palpen vol zitten. Zo gaat hij naar het vrouwtje. Dan gaan ze paren als het vrouwtje dat ook wil. Het paren gaat zo: het mannetje steekt één palp in een gaatje in de buik van het vrouwtje, zo pompt hij het sperma erin als hij daar mee klaar is doet hij precies hetzelfde met de andere palp.
De palp van een vrouwtje is draadachtig en wordt gebruikt als tastorgaan. Bij een aantal soorten worden ze door de vrouwtjes gebruikt om de ei-cocon met zich mee te dragen. De vorm van de palp van het mannetje is een van de belangrijkste kenmerken bij de determinatie van spinnen. Zij vallen ook niet onder de categorie insecten want die hebben minder poten.
Spinnen hebben acht poten, het zijn eigenlijk zeven losse stukjes die met een soort touwtje aan elkaar vast zitten vandaar dat de poten zo soepel zijn. De poten zijn meestal bedekt met stekels en haren. Daar kunnen ze mee voelen en ruiken.
Hier zie je een duidelijk plaatje waar je goed naar de lichaamsdelen van een spin kunt bekijken.(druk op de foto om het in het groot te zien.)
Deze foto's hieronder heb ik eens genomen bij een molen in Kinderdijk achter bij een schuurtje en is ook behoorlijk groot maar je kan wel de poten goed zien. Welk soort het was dat kan ik je ook niet vertellen maar het was een hele grote.
Dacht dat het de Araneus cavaticus was en dat is een spin die veel bij oude schuren te spotten zijn. Google lens gaf mij deze naam maar zeker weet ik het dus niet. Hier nog een foto van dichtbij genomen.
Sommige spinnen, zoals de Kruisspinnen die in Nederland heel veel voorkomen, kunnen ook slecht zien. Ze gebruiken vooral hun web om hun omgeving in de gaten te houden. Ondanks dat veel spinnen niet goed kunnen zien hebben toch verreweg de meeste spinnen 4 paar
(dus acht) ogen. Maar dat verschilt van soort tot soort.
Elk paar ogen is gespecialiseerd. Zo zijn de 2 grote ogen voorop vooral bedoeld voor het scherpstellen op zijn prooi. Het paar ogen aan beide kanten naast de grote ogen zijn bedoeld voor afstand schatten, wat vooral belangrijk is bij het bespringen van een prooi.
Achterop zijn kop heeft een spin een paar kleine oogjes waarmee hij in het donker kan zien. Dan heeft de spin aan beide zijkanten van zijn kop oogjes die zorgen voor een groot hoek beeld. Hiermee kan hij zijn hele omgeving in de gaten houden en eventuele bewegende prooien snel ontdekken.
De spin kan draden maken en deze komen uit zijn achterlijf. Op de onderstaande foto kan je het goed zien:
De kruisspin heeft een kruis van witte vlekken op zijn achterlijf, daarom heet hij ook de kruisspin. Het web is de voedsel vanger voor de kruisspin. hij verlamd zijn prooi daarna wikkelt hij het in kleefdraad, eet daarna rustig door.
Spinnen hebben geen skelet. Hun huid is gemaakt van chitine, daar zijn onze nagels en haren ook van gemaakt. Een chitinehuid groeit niet mee dus daarom gaan ze soms vervellen. Die oude velletjes kun je vaak tussen het gras of in de vensterbank zien liggen. De nieuwe huid van de spin is iets groter. Je kunt niet zeggen hoe vaak de spin gaat vervellen dat ligt er gewoon aan hoe groot de spin wordt.
Dit was mijn schrijven over de spin. En zie jij eens een spin binnen en wil je deze diervriendelijk verwijderen dan is het zeker een aanrader om een spinnenvanger aan te schaffen en door de lange steel en aan de bovenkant de vanger kan je rustig de spin vangen en weer buiten gaan zetten.
Want ook al ben jij bang ervan zij zijn echt heel nuttig hoor dat heb je wel kunnen lezen in mijn schrijven. Dus zie je hen eens volgend jaar verschijnen ga jij hen dan ook eens anders zien. Wellicht verdwijnt je angst dan ook een beetje misschien.?? Ze eten muggen en ook kleding motten waar je wel eens last van zal hebben dus ik zal ze gewoon late zitten. Diegene die je weleens in je huis ziet zijn de trilspinnen met die lange poten die ken je vast wel.
Toch een tip als je echt geen spinnen in huis zal willen.
Heb je spinnen in huis en wil je ze liever niet dan is pepermuntolie een effectief middel om spinnen weg te jagen. Spinnen haten namelijk geuren als pepermunt en eucalyptus.
Meng het met water en spuit het in kieren en gaten waar spinnen je huis binnenkomen. De spinnen worden afgeschrikt en blijven voortaan eerder weg.
Dit gedicht van mij staat ook op mijn eigen website met een andere mooie video met natuurfotografie uit dit park eronder. Kopieer de link om deze te zien.
Deel met jou mijn ontmoeting in een live video video- Park vol genegenheid want er was een grauwgans die geheel geaccepteerd is door de groep en dat noem ik genegenheid en respect voor de ander.
Dank je wel dat je gezellig op bezoek kwam om te lezen en te kijken.
Deel met jou mijn wandeling met mooie herfstkleuren :
🍁 Herfstgroetjes, Gijsbert van Andelpark in Gorinchem-Gorkum
Wandel jij ook gezellig met mij mee?
Op mijn andere website https://tinedejong.blogspot.com vind je ook mooie klanken in woord en beeld. Kom je ook eens daar gezellig op visite? alvast bedankt.
In dit mooie natuurgebied was ik al eerder in een andere seizoen, maar steeds als ik hier op visite bent ontmoet ik weer andere gezichten die zich naar mij oprichten. Het is een natuurgebied wat ook steeds weer veranderd en mij dan laat ontmoeten wat voor diversiteit hier is aan bomen, struikgewas, riet en veel meer.
In de provincie Zuid-Holland en tussen Boven-Hardinxveld en Gorinchem ligt dit prachtig natuurgebied waar het heerlijk wandelen is. Men noemt dit ook wel eens de Dortse Avelingen. Het ligt buitendijks aan de oever van rivier de Merwede.
Aan de voet van de Nieuwe Wolpherensedijk zie jij hier vijf huizen op de dijk net voor of net na de brug naar Schelluinen. Op het parkeerterrein bevindt zich waar de wandelpaden beginnen ook een informatiebord over dit gebied. Het ligt ten westen van de brug tussen Gorinchem en Sleeuwijk. Deze brug is vanuit het gebied goed te zien. En die zal je vast ook ontmoeten in mijn film.
Want wie geduld heeft en hou van de natuur en alles erin zal vast ook deze ontmoetingen ontvangen. Maar laat de natuur met rust als deze erom vraagt want ook dat is erg belangrijk dat jij ook luistert naar hen in de natuur en naar hen allen die erin leven.
De Avelingen is een Nederlands natuurgebied tussen Gorinchem en Hardinxveld-Giessendam van ongeveer 100 ha. Het gebied ligt ingeklemd tussen de Boven Merwede en het Kanaal van Steenenhoek. Het industrieterrein dat aan dit kanaal is ontstaan, heet ook "De Avelingen". Het gebied is in beheer bij Staatsbosbeheer.
Ik heb al eerder geschreven over dit natuurgebied en die kan je ook op deze website kan terug vinden. Probeer het zoek-vak maar uit op de website zelf. Druk bv Avelingen in of natuurgebied Avelingen en zie wat jij dan zal ontvangen. Echt je zal dan ook het verschil zien hoe dit natuurgebied steeds maar weer veranderd. De planten aan de waterkant van Rivier de Boven Merwede zijn ook altijd anders die tevoorschijn komen bij elk seizoen.
De Balsemien groot en klein was ditmaal in grote getale aanwezig langs de waterkant van rivier de Grote Merwede. Dit is echt een woekerplant die de andere natuur belemmert. Goed voor de bijen dat wel en andere insecten maar men is hier niet zo erg blij dat deze steeds meer hier verschijnt.
Zie de foto hieronder:
Naast grasland zijn er ook stukjes wilgenbos te vinden in het gebied. Hier komen onder andere bevers voor. Maar die heb ik bij al mijn ontmoetingen hier in dit gebied nog steeds niet ontmoet maar je weet maar nooit of de bever zich ook eens aan mij laat zien. Weilanden, grienden, elzenbossen, hoge bomen, kreken, waterplassen en zandoevers wisselen elkaar hier af.
En ik zag dat men nu ook gezellige picknickbankjes en vuilnisbakken hebben neergezet want ja die ontbraken in mijn vorige wandelingen hier wel. Want het moet geen rotzooi worden in dit mooi gebied. Zit deze te vol, neem dan A.U.B uwe rommel terug mee naar huis. Want het kan dieren dood maken.
Het is hier ook een prachtig natuurgebied vol met diverse insecten ( zie boven)en ook waar je als je geluk heeft vele soorten vlinders en libellen kan tegenkomen. In het gebied zie je jij ze ook boven je vliegen maar echt rust hadden zij niet dus kon ik maar de bekende op de foto zetten die je in de film wel zal ontmoeten.
Maar deze waren best groot dus wil je libellen spotten dan ook maar eens hierheen komen hoor. Al bij al dus echt een gebied voor jou en echt een aanrader voor wie volop wil genieten van een pracht stukje natuur. Steeds als ik hier komt ontmoet ik weer andere mooie gezichten en zie dat de natuur hier ook heel goed haar werk doet.
Wellicht ga ik in de winter nog eens terug want als het echt heeft gesneeuwd of het zal hebben gevroren krijg ik vast ook mooie natuurgezichten in dit mooie gebied te zien. Maar ja we hebben het helaas niet voor het zeggen wat het seizoen ons allen zal gaan brengen.
Heb jij een viervoeter dan mag deze ook mee hoor maar op bepaalde plekken moet deze wel even aan de lijn omdat hier ook soms runderen en ook andere dieren kunnen zijn. Maar dat wordt ook hier netjes aangegeven waar het wel en niet mag.
Verder ontmoet je hier een diversiteit aan bomen en met andere mooie gezichten. Ik zie soms zelfs iets in een boom en wellicht jij ook. Ik geef je hierbij twee mooie. En wat zie jij erin? Is het soms dat de boom jouw wat wil vertellen?
Het natuurgebied Avelingen is ook een geliefde broedplaats van vele weidevogels. Je hebt zelfs misschien het geluk om de ijsvogel te ontmoeten want ook deze zit hier vaak. In de broedtijd is ook een gedeelte van dit gebied wel afgesloten zodat zij in alle rust kunnen broeden.
De graslanden worden dan ook later gemaaid want men wil niet dat men de vogels gaat storen. Ik heb de ijsvogel nog niet ontmoet maar wie weet gebeurd dit ook nog wel eens want ik hou van onverwachte ontmoetingen op mijn pad. En wellicht spot jij deze wel als je eens hier naar toe zal gaan. Want ze zijn hier al eens gezien .
En dan zal je vast ook ontdekken hoe geweldig het hier is om te wandelen. Maar die ik niet alleen heerlijk vond maar ook menige vlinders en andere insecten en andere diertjes.
En ook koeien genoten bij rivier de Merwede van deze stralende nazomerzon. Deze wandeling heb ik gedaan in deze mooie warme maand September met een heerlijke nazomerzon maar ook met geweldig mooie ontmoetingen. Wel wat ingezoomd voor deze foto.
En met de foto boven sluit ik dit schrijven af. Natuurgroetjes van mij Tine weer en Wens je op deze website veel lees en kijkplezier.
Kom ook eens op visite bij die van mijn wat persoonlijke site en heet
met soms ook een boodschap voor jou in de woorden geweven en mens, natuur, leven en meer zal jij hier ook vinden.
Ik deel de natuur soms hier en soms daar zodat het wat gevarieerd is. en wil je deze website of mijn andere volgen gaan kopieer dan de linken en zet deze in je leeslijst of blogroll https://catherinetine.blogspot.com
en de andere https://tinedejong.blogspot.com en je mist niks meer.
Hoeveel insecten en dieren zal jij nu ontmoeten in deze film van dit mooie natuurgebied?
Dat hoor ik graag eens als reactie onder deze beschrijving. Wandel je met mij mee? Zet wel je naam als je reageren wilt en laat de andere open als je anoniem wilt reageren, want geheel anoniem worden verwijderd. Dan gewoon op publiceren klikken.
Bedankt voor je bezoek en ik zie je graag een andere keer op deze website terug.
De natuur is mijn passie en zal het ook altijd zijn.
Dit gedicht hieronder is gebaseerd op een waar verhaal van een liefde en een vriendschap tussen een dierenvriendin en haar paard. En dat verhaal in dichtvorm wil ik graag met je delen. Het is geschreven door mij in 2013 en nu hier ook op mijn website geplaatst.
Een merrie had het leven verloren
nadat haar veulen was geboren
De eigenaresse is toen zelf het kleine
veulentje met de fles toen voeden gegaan
totdat het dier op eigen benen kon staan.
Het werd een echte vriendschap tussen die twee
Zij deden samen later ook aan vele paardenshows mee
Gaven elkander liefde en Kracht, Moed en geborgenheid
dit edele dier kreeg vele medailles en bekers aangereikt.
Nu woont haar paard op zo een rust boerderij maar
de eigenaresse woont in een bejaardentehuis er vlakbij
En zij ging ook regelmatig naar haar paard want
voor haar was deze vriendschap heel erg veel waard.
Op mijn andere website Gedichten en Verhalen uit het leven vind jij bij hetzelfde gedicht een andere mooie live video eronder. wat ik ook eens gefilmd had.
Soms kan het geluid van regen en onweer ook ontspannend werken om er slechts naar te luisteren. En ik deel een video die ik heb gefilmd vanaf mijn balkon toen het eens weer regende met onweer erbij: