Het Alblasserbos

Het Alblasserbos ligt in de Alblasserwaard wat ligt nabij het dorp Wijngaarden in Zuid-Holland. Dat is de zijde waar ik vandaan kwam. Want het dorp is ook heel erg mooi. Er zijn in dit bos mooie wandelroutes. Maar eerst ging ik nog even op bezoek in het Streeknatuurcentrum Alblasserwaard wat er vlakbij was. Het bos hoort officieel bij de stad Papendrecht. In het educatieve centrum kan je veel leren over de natuur en ook zijn er folders verkrijgbaar wat je zoal kan ontmoeten in het bos en in de omgeving. Dus voor je gaat wandelen is een bezoek hieraan wel een aanrader voor jou.

Er is hier binnen ook een gezellige hoek voor kinderen gemaakt zodat kinderen alles over de vogels en andere dieren kunnen leren. En in het centrum wacht ook de heerlijke koffie of thee met appeltaart op een ontmoeting met jou. Vele natuurboeken kan je hier inkijken en er zijn ook enige vitrinekasten met schedels van dieren en nog veel meer. 

Dus hier was mijn wandeling gestart voor ik heerlijk het bos ging ontdekken. Maar je kan hier ook 2e hands natuurboeken kopen voor maar 1 euro stuk en die netjes in de hal staan opgesteld. Ik nam er natuurlijk ook een paar mee, maar ook in de winkel kocht ik ook nog even wat. Er is genoeg te zien hoor, dus vergeet niet even hier binnen te kijken.

Het Alblasserbos

Het Alblasserbos ligt in het zuidwesten van de Alblasserwaard tussen Papendrecht, Oud-Alblas en Wijngaarden. Dit zogenaamde polderbos is 25 jaar geleden aangelegd door mensenhanden en is in de tussentijd uitgegroeid tot een mooi volwassen bos met mooie dikke bomen. Ook een heerlijke plek voor een mooie wandeling met je hond. In het Alblasserbos in Papendrecht mogen honden het hele jaar loslopen aan de oostelijke kant van de Peilkade.

Maar aan de westkant van de weg zijn honden niet toegestaan. Belangrijk: Het is in het Alblasserbos ook niet toegestaan om met grote groepen honden te lopen. Maar de mooie natuur is aan beiden zijden heel erg mooi. En is het wel noodzaak ook om de natuur hier niet verstoren.

Dit jonge bos wat in 1983 is aangelegd bestaat uit twee grote en een paar kleine bosgebieden. Als je vaak het bos zal bezoeken dan zie je vast ook de ontwikkeling ervan. Na mate het bos ouder wordt verandert automatisch ook de flora en fauna erin. Vele bomen worden hoger maar ook voller. Zij geven ook schaduw zodat ook andere planten hier ook kunnen gaan groeien. Vele bomen doen het hier ook goed onder andere de populier, de zomereik, abeel, en de wilg. Maar ook de zwarte els kan je hier ontmoeten. Ik heb deze al gezien, zie maar in mijn filmpje onder.

Vele natuurliefhebbers of vogelvrienden komen regelmatig hier in het bos, want als je geluk heb zie je hier echt veel vogels en meer. Onlangs zag ik nog een boomkruiper maar te ver weg voor mijn camera. In de begin jaren van dit bos was de patrijs die hier de boventoon voerde maar inmiddels zijn er ook al vele anderen zoals de buizerd, De Wielewaal, De boomvalk, of de bonte specht al gespot in dit bos. En ook veel musjes hebben dit mooie bos al ontmoet. Je kan hier echt veel ontmoeten maar ook beluisteren. Ik heb volop genoten van de beelden en de geluiden om mij heen. Ben benieuwd wat jij zal ontmoeten als je dit mooie bos ook eens heb bezocht. Want zoals een spreekwoord zegt: Een beeld zegt meer als duizend woorden. En de geluiden erbij gaven mij ook verschillende akkoorden.

Er zijn ook open gedeeltes waar een bankje is geplaatst waar je heerlijk kan genieten van de omgeving en de geluiden om je heen. In de sloten zie je ook menige watervogel die zich opperbest voelen in deze mooie omgeving. De zwaan had ik al ontmoet en ook een aantal kuifeenden en andere eenden soorten. Langs de slootkanten tref je ook als het mooi weer wordt weer de vele wespen orchis, kleine egelskop, of het pijlkruid weer aan. Maar ook andere gewassen gedijen hier erg goed.

Er waren zelfs wandelaars die enige reeën hadden gezien in de vroege stilte. De zilverreiger en de gewone reigers zijn ook te vinden aan de slootkant dus visjes of kikkers zijn ook hier aanwezig. Er is echt hier veel te zien als je van de natuur en de rust houd. Vergeet dus niet je verrekijker mee te nemen, maar vooral je camera en/of video niet. Je iPhone komt ook van pas, dat lees je later in mijn schrijven.

De wandelroutes zijn hier goed aangegeven met gemarkeerde paaltjes. Laarzen zijn soms wel een vereiste als het heeft geregend, want dan is het in het bos best drassig. Ik kan er helaas niet op lopen dus had ik mijn oude wandelschoenen meegenomen in mijn rugzak. En ook was ik meerdere malen van het pad afgegaan en het bos ingegaan en ik ontmoette dus ook soms wel een drassig modderig gebied.
Zie mijn foto onder maar want het had al veel geregend afgelopen dagen toen ik in het Alblasserbos ging wandelen:

Zo hebben ze nu ook in het bos een planetenwandeling gemaakt op initiatief van een vereniging voor sterrenkunde Christiaan Huygens. Deze wandeling van ongeveer 4 km start vanaf de Maltena weg bij het bezoekcentrum.
Hier een routekaartje voor jou:

Bij de ingang ontmoet je ook het bord met de informatie erom heen. Als je de paaltjes volgt kom je langs diverse objecten die ik niet allen op de foto heb gezet hoor, maar ik heb de route wel bewandeld. Dat zal je in mijn filmpje wel zien. 

Langs en door het bos ontmoet je beelden van de zon en de acht planeten: Mercurius, Venus, Aarde en Maan, Jupiter, Saturnus, Uranus, en Neptunus. Maar ook vindt je nog de planetoïden-gordel (de dwergplaneet Pluto wordt niet langer als planeet beschouwd). Onder de beelden en objecten vind je nog meer informatie.

Dus echt een aanrader om deze route ook eens te bewandelen als je daar geïnteresseerd in bent. Ze zijn ook voorzien van een QR code, dus als je deze scant met je smartphone dan ontvang je ook de nodige informatie. Bijvoorbeeld het beeld, de kunstenaar, en/of de relatie van de zon en de planeten maar ook de mythologische betekenis ervan. Dus is deze Planetenroute ook nog eens heel leerzaam voor zowel groot als klein. De folder van deze wandeling kunt jij gratis halen bij het Streekcentrum, en waar jij vast nog veel meer vind.

Maar het Alblasserbos bevat nog meer en dat is een mooie educatieve heemtuin die je vind 100 m rechts bij de ingang kan ontmoeten.
Zie onderstaande foto:

Deze tuin ga ik een volgend maal bezoeken en wellicht ook een mooie filmpje ervan maken want in dit seizoen was er nog niet zoveel te ontdekken voor mij maar hier kan je ook heerlijk op ontdekkingstocht waar je ook veel leert en ziet hoe bijzonder de Alblasserwaard wel niet is. Er zijn altijd vrijwilligers die je vragen kunnen beantwoorden. Je ontmoet bloemen, bomen, planten, kruidentuintjes, eendenkooien en zelfs een ringslangen mesthoop. Weet jij trouwens waar die van gemaakt wordt? Ook dat leer je hier maar nog veel meer wat jij in deze tuin kan ontmoeten. In de folder die je ook af kan halen in het natuurcentrum vind je nog veel meer info. Weet zeker dat jij ook vast geniet met een bezoek aan dit mooie Alblasserbos en zijn prachtige natuurgezichten.

Bedankt voor het lezen van mijn schrijven en bezoek. Deel met jou graag mijn wandeling met mijn ontmoetingen

Wandel je ook gezellig mee? Laarzen hierbij niet nodig lol:) Op deze website als je op de labels zal zoeken bv Alblasserbos dan kan je meer lezen van mijn wandelingen die ik hier heb gemaakt.

Bezoek ook eens mijn andere persoonlijke website waar je ook veel kan vinden onder andere over het dorp Wijngaarden maar ook nog veel meer: Ontdek het Dorp Wijngaarden in de Molenwaard

Voor nog meer mooie blogs van mijn hand, klik maar op deze link: Gedichten en Verhalen uit het leven de Liefde, Mens, Natuur en Natuur weetjes zijn ook hier samen geweven in woord, gedichten en beeld met muziek en veel meer. Maar ook veel verhalen zijn er te lezen over het Alblasserbos van mijn bezoekjes. Zoek gewoon aldaar op Alblasserbos en je komt vele wandelingen met informatie daar ook tegen.

Hoop je daar ook eens te mogen begroeten. Want ook veel dagjes uit tips zal je er vinden met vele eigen natuur/ fotografie en veel meer.

Maar ook op mijn YouTube kanaal ontmoet jij veel mooie natuurwandelingen die ik al heb gemaakt in deze mooie omgeving maar ook vele andere.  

Klik hiervoor op deze link: YouTube Tine de Jong

En ook heel veel wandelingen die ik hier al in het Alblasserbos heb gedaan dus is het echt een aanrader om eens naar mijn YouTube kanaal te gaan. Want hier zullen allemaal mijn wandelingen van dit bos staan en waar je dan ook duidelijk ziet hoe het bos ontwikkeld en verandert.

En wie eens meer wilt zien uit dit mooie bos dan heb ik hier een afspeellijst voor jou zodat je zelf kan kiezen wat je wilt zien. En dan merk je ook dat alle wandelingen anders zijn. Het bos leeft volop. 

Maar ook op mijn YouTube kanaal ontmoet jij veel mooie Natuurwandelingen vanuit hier die ik al heb gemaakt. Klik hiervoor op deze blauwe link en je ziet ze allemaal.
Alblasserbos - Alblasserwaard- Natuurwandelingen  

 echt een aanrader wie het verschil wilt zien van de verandering in dit bos.

© 2016 Tekst, Foto's en videoslide Alle rechten voorbehouden Tine de Jong.

Mijn YouTube met mooie fotografie / film voor jou: Alblasserbos nabij het dorp Wijngaarden. 

Valse Christusdoorn-Gleditsia triacanthos

De Gleditsia triacanthos dankt zijn naam aan de Duitse botanist J.G. Gleditsch (1714-1786). Sinds 1700 is deze boom die zijn wortels heeft in Noord-Amerika, ingevoerd in Europa. Het is vooral een boom voor straten en parken of voor een middelgrote of grote tuin.

De Gleditsia Triacanthos, ook wel de Valse Christusdoorn genoemd heeft een ronde kroon met frisgroen geveerd blad dat in de herfst goudgeel kleurt. Het vlees van de jonge peulen kan alleen worden gegeten na het koken. Dat las ik op internet maar ik heb en heb hier toch wel mijn bedenkingen erover hoor. Ik koop de snijboontjes wel in de winkel dan weet ik tenminste dat ze echt eetbaar zijn en niet giftig.

Toen ik deze boom voor het eerst ontmoette dacht ik, verrek er hangen snijbonen aan de bomen. Toen bij thuiskomt ben ik toch maar eens al mijn natuurboeken aan het uit pluizen gegaan en zo kwam ik er achter dat het de valse christusdoorn was. Vond het eerst maar raar dat ik stekels ontmoette in een boom. Hier nog een foto van mij met van die stekels. Sommige zijn zelf driepuntig en zijn echt heel gemeen. Dat had ik ook al ondervonden, toen ik het wat meer wilde onderzoeken.

De stam en takken hebben scherpe vertakte doorns. Zij zijn geschikt voor veen- zand grond maar je ziet ze ook steeds meer in de lage landen verschijnen in de gemeente-plantsoenen omdat de boom niet of nauwelijks hoeft te worden gesnoeid en een veel licht doorlatende kroon heeft waardoor er desgewenst nog veel onder beplanting onder de boom kan aarden. En het zijn ook mooie bomen, het heeft bovendien mooie bladeren die eerst enkel en later dubbel geveerd zijn.

De boom is in zijn natuurlijke vorm zeer opvallend door zijn grote peulen (in zomer en najaar), en door zijn grote vertakte takdoorns die zowel aan de takken als uit de stam groeien. Vanwege die drievoudig vertakte doorns wordt de valse christusdoorn overigens ook wel driedoorn genoemd (en dat vind je ook in de Latijnse naam terug).

Hier een mooie foto van mijzelf met de zaden en de vruchten :

De eerste jaren kan de boom wel wat lijden onder vorst, maar de oudere bomen hebben daar geheel geen last meer van. In de gemeente-plantsoenen vallen deze bomen meestal veel minder op, want dan staan er meestal vooral mannelijke bomen zonder die peulen, en betreffen het meestal cultivars zonder die gevaarlijke doornen. 

Die heb je vast weleens ontmoet. De valse christusdoorn kan zo'n 120 - 150 jaar worden. Men zegt dat je de zoete vruchten kan eten, maar ik laat ze wel hangen als ik ze ziet. Ze kunnen zoveel vermelden en/of vertellen dus ik eet ze niet. Maar het blijft een leuk gezicht als ik ze weer aan de bomen ziet hangen.

Tekst en Fotografie © Tine de Jong, 2016  

Vlaamse Gaai - Garrulus glandarius

De Vlaamse gaai, (Garrulus glandarius)gaai en ook wel eens de schreeuwekster genoemd is een kraaiensoort die je vast wel kent. De gaai komt overal in Nederland voor, sterker nog..hij vliegt heel Europa door behalve in het koude noorden. De Vlaamse gaai is een prachtige vogel die beter bekend staat om zijn luide schreeuw dan om zijn zangkwaliteiten.

Woont u dicht bij een natuurlijk bos of (aangelegd) natuurgebied met veel bomen dan is de kans groot dat u deze vogel wel eens ontmoet. Ze zijn niet zo makkelijk om te fotograferen want het zijn nogal schuwe vogels. De gaaien populatie is Nederland bestaat uit ongeveer 60.000 vogels of broedparen.

U kan de Vlaamse gaai herkennen aan een bruin uiterlijk met prachtige blauwe veren op zijn vleugels en een merkwaardige zwarte baard of snor. Onder de vogelkenners staat de gaai bekend onder de wetenschappelijke naam Garrulus glandarius die de Zweedse zoöloog Carolus Linnaeus in 1758 aan de vogel gaf.

Het broeden

In april is het tijd om een nest te bouwen. Het mannetje en het vrouwtje vliegen de hele tijd heen en weer met takjes in hun snavel. Met die takjes vlechten ze een nest in elkaar. Met een beetje aarde smeren ze de gaten dicht. Soms zit een nest maar 2 meter hoog in een boom maar het kan ook veel hoger zitten. De binnenkant van het kleine nest wordt zacht gemaakt met dor gras, mos, haren en wortels van planten. Als het nest helemaal af is gaat het vrouwtje er in zitten en legt een stuk of 6 eieren. Ze doet er een paar dagen over. Niet alleen het vrouwtje zit op de eieren, ook het mannetje zit er op. Ze broeden om beurten. Wie niet op het nest zit, gaat weer eten zoeken.

Hier een mooie foto van een mannetje en een vrouwtje:

De Vlaamse Gaai kan ook de liedjes van verschillende vogels nadoen. Die liedjes heeft hij geleerd van de andere vogels. Hij kan ze heel goed nadoen. Je hoort bijvoorbeeld het geluid van de merel, de koolmees en de buizerd. Er komt geen einde aan. Je zou haast denken dat die vogels echt bij je in de buurt zitten. Maar als je daarna ook nog een geit hoort mekkeren heb je wel door dat je voor de gek word gehouden.

De Vlaamse Gaai houdt ook graag zijn veren schoon want heeft ook soms veel last van veerluizen. Daar heeft hij een middeltje voor en dat is mierenzuur. Hij houdt met zijn snavel een dikke mier tussen zijn veren. De mier wil zich verdedigen en spuit mierenzuur uit zijn achterlijfje naar de vogel. De grote gaai merkt er haast niets van. Maar de veerluis kan er niet tegen en gaat dood. Als de mier gedaan heeft wat hij moest doen, wordt hij opgegeten. Als de Vlaamse Gaai een mieren-bad wil nemen, gaat hij op een mierenhoop zitten en zet zijn vleugels uit. Heel veel mieren spuiten dan tegelijk mierenzuur en daar kan geen veerluis tegen. 

Tijdens het broedseizoen is hij opvallend stil. Van oorsprong is het een vrij schuwe bosvogel, maar inmiddels ook volop in het stedelijk gebied te vinden. Gaaien hebben in het bos de functie van indringer-alarm; veel dieren reageren op hun alarmroep en verbergen zich.

De gaai bouwt zijn nest het liefst in bomen en legt eenmaal per jaar 5 tot 7 eieren, van half april t/m mei. De broedtijd bedraagt 16 dagen. De eieren zijn lichtgroen tot lichtblauw met zwarte spikkeltjes en een donkere krans aan de stompe kant. De jongen vliegen na 15-17 dagen uit

In de eieren groeien langzaam maar zeker de jonge vogeltjes. Na ongeveer 16 dagen zijn ze zo groot dat ze uit het ei willen. Maar voor hen is de eierschaal erg hard. Dan komt de knobbel op de snavel goed van pas. Die knobbel noemt men: de ei-tand. Die hebben de jonge vogeltjes nodig om de harde schaal kapot te tikken. Als de jongen eindelijk uit het ei zijn gekropen is die tand niet meer nodig. Na een poosje valt hij er dan vanzelf af. 

De jonge vogeltjes zijn nog maar kale, hulpeloze beestjes. en het zijn dan ook nestblijvers. Ze moeten eerst nog flink groeien om net van die mooie veren te ontvangen als hun ouders En dan mogen ze pas het nest uit. Andere vogels of eenden die al heel snel na hun geboorte het nest uit gaan worden ook wel nestvlieders genoemd.

 

Hoewel hij de laatste jaren steeds vaker in de bewoonde wereld en (stads)tuinen te zien is, is het van nature een echte bosbewoner. Een belangrijk deel van zijn voedsel bestaat uit eikels. Hiervan legt hij in het najaar in zijn territorium een omvangrijke voorraad aan: soms verstopt hij meer dan 10.000 eikels. 

De meeste daarvan weet hij maanden later nog terug te vinden. Een deel zal echter ontkiemen. Op deze manier hebben gaaien hele eikenbossen aangeplant met zijn allen. Zo zie je maar dat deze vogel ook meewerkt aan onze mooie natuur.

Uit onderzoek is gebleken dat ze voor 70% aan insecten eten, aangevuld met eieren en jongen van onoplettende zangvogels. In de winter eten ze wel veel eikels, maar ook beukennootjes, granen (mais), fruit en andere eetbare zaken wat ze tegen komen. En ook van vogelpindakaas is deze al een liefhebber van en het liefst die met nootjes er in.  

Hoop dat je de informatie mooi vond over deze mooie vogel. En dank je wel dat je gezellig op bezoek kwam om te lezen en te kijken.

Op mijn andere persoonlijke website vind je ook mooie woorden en nog veel meer. 

Hier nogmaals de link voor jou: 

Klik op de blauwe link en ontdek meer, Klik waar ook de mens, natuur, liefde, natuur weetjes ook daar zijn samen geweven met woord en beeld met muziek, eigen video of een mooie documentaire.

Een aanrader voor jou om hier zeker ook eens een kijkje te nemen.

Tekst © Tine de Jong, 2016

Informatie uit mijn diverse vogelboeken en natuurboeken.

Voor jouw dit mooie filmpje want ze zijn ook erg slim .Zie maar:

Scholekster- Haematopus ostralegus

Deze bovenstaande scholekster zien wij steeds vaker op het grasveld verschijnen met een partner. Waarschijnlijk omdat hier meer voedsel is of om te rusten voor zij verder gaan vliegen. Daar ben ik nog steeds niet achter, want elk jaar komen zij hier toch weer terug. Wellicht omdat ze hier misschien geboren zijn?

INFO VOOR JOU:

Scholeksters zijn vrij stevig gebouwde, zwart-witte steltlopers die algemeen in het binnenland kunnen worden aangetroffen. De scholekster is een steltloper en ze kunnen wel 40 jaar worden. Dat las ik in mijn vogelboek. . De scholekster is een zwart-witte steltloper uit de familie der scholeksters. Onder vogelaars heet de vogel ook wel Bonte Piet. Dat vertelde mij eens iemand die vogels aan het spotten was.

Je ziet ze veel langs de grote rivieren en in noord en west Nederland. Scholeksters zijn gehecht aan hun territorium. De grootste aantallen bevinden zich in het Noorden en Westen van het land. 

Op de Veluwe, Zuid-Limburg en Flevoland huisvesten nauwelijks Scholeksters. Maar hier waar ik woon in Zuid-Holland en in de stad, dan wel in een buitenwijk vond ik het vreemd deze mooie broedvogel te mogen ontmoeten.

Elke morgen en middag om dezelfde tijd komen veel vogels hier op het grasveld hun voedsel halen, maar dat deze vogel hier is vond ik vreemd want ik zag ze wel aan de kust. En niet allen hen zijn hier, maar ook veel meeuwen die ook hier eigenlijk niet behoren komen steeds vaker hier en het worden er elke dag meer lijkt het wel. Is het aan de kust zo slecht gesteld dat vogels die eigenlijk bij de zeekust horen hier te vinden zijn? 

Tegenwoordig broeden ze ook vaker op platte kiezel daken in het stedelijk gebied. Waarschijnlijk hebben zij meer overlevingskansen hebben dan op het wad en zijn er hier misschien minder vijanden dan dat ze op de grond een nest maken. 

Wat mij ook op viel was dat scholeksters vaak dezelfde kant op zitten. Dat zocht ik even op in mijn natuurboeken. En ik vond daar een artikel waar er stond dat ze dan elkaar niet hinderen, wanneer er gevlucht moet worden voor naderend gevaar. Om dezelfde reden wordt ook altijd een onderlinge afstand van ongeveer een meter gehandhaafd. 

De snavel van een scholekster is handig om in het wad naar mossels en kokkels te zoeken en ook om ze te openen en het schelpdiertjes dan eruit te eten. Hun snavels slijten wel erg hard van al dat harde materiaal. Gelukkig groeit hij ook snel weer, ongeveer 0,4mm per dag. 

Als de snavel niet zou slijten dan zou hij doorgroeien en op den duur krom worden. Dit gebeurt bijvoorbeeld bij scholeksters die in gevangenschap leven en hun snavel niet goed kunnen gebruiken en dus niet goed kunnen afslijten. 

De snavel van de scholekster slijt op het wad trouwens sneller dan op het land. In de zomer, als hij veel op het wad is, heeft de scholekster een kortere snavel dan in de winter, wanneer hij voedsel zoekt op het land. Daar eten ze meestal wormen of larven.

De scholekster is bekend vanwege zijn verdediging van het nest. Wanneer een roofdier het nest nadert dan zijn ze slim. Want dan doet de scholekster zich voor alsof hij kreupel is om de belagers van het nest weg te lokken. Een roofvogel kan dan denken dat een kreupele vogel een veel lekker hapje is dan een klein kuiken.

Scholeksters zijn daarbij ook bijzonder gehecht aan hun territorium, zo zeer zelfs dat ze de broedplek trouw blijven als deze door veranderde omstandigheden minder gunstig is geworden. De beste broed plekken worden bezet gehouden door reeds succesvolle paren.

Daarbij komt dat scholeksters tot 30 jaar oud kunnen worden. Dat lijkt misschien gunstig, maar daarin schuilt meteen ook een gevaar. Het duurt namelijk jaren voordat de scholekster geslachtsrijp is. Voor een vrouwtje vier jaar en voor een mannetje zelfs zes jaar. 

Meestal zijn scholeksters redelijk lui te noemen als het om nestbouw gaat. Het vrouwtje dumpt soms haar eieren gewoon in de modder, zonder nestbekleding. Dat resulteert in een natte periode vaak tot eieren die vastzitten in de modder. Maken ze wel een nest dan is het niet meer dan een klein kuiltje in de grond. Het nest is ook spaarzaam bekleed met wat schelpjes, steentjes of stro.  

Het eieren leggen begint eind april en de soort is daarmee later dan grutto (half april) en kievit (begin april). Het heeft maar 1 broedsel per jaar met 3-4 eieren. De eieren zijn gemiddeld 57 x 40 mm groot. Broedduur 24-27 dagen, jongen zijn nestvlieders, en vliegen al na 32-35 dagen. 

De kuikens blijven na uitkomst nog 1-3 dagen in het nest. Ze worden in de kuikentijd en zelfs daarna gevoerd door de ouders, met wormen en insecten(larven). 

Na 3 weken beginnen de kuikens zelf met voedsel zoeken. De jongen worden ook lang gevoerd door de ouders. En zeker als ze op een plat dak leven want daar vinden de jongen geen voedsel. 

Bij voldoende voedsel en veiligheid blijven ze vlakbij de nest locatie. Het beste voor scholeksterkuikens zijn kruidenrijke graslanden: (half) lang gras met een open structuur. Het structuurrijke gras geeft veel dekking aan de kuikens. Ze foerageren zowel op kruidenrijk grasland als op percelen met een korte vegetatie.

Maar helaas zijn vele graslanden kaal en niet meer zo geschikt voor hen om er dan te gaan broeden. Wellicht is dit de reden dat ze uit wijken naar stedelijke omgevingen.

Door het heldere zwart-witte verenkleed is de scholekster een goed herkenbare vogel. In de vlucht is de vogel te herkennen aan de witte vleugelstreep en van onderen gezien aan de zwarte eindrand van zowel de vleugels als de staart. In de winter toont de scholekster een witte keelband. De roep van de scholekster is een schel en hard kiep kiep, dat de vogel vooral in de vlucht laat horen.

De toekomst is niet heel rooskleurig voor de scholekster, maar er zijn ook mogelijkheden. In de stad zouden ze baat kunnen hebben bij meer groene daken. Er vallen dan minder hitteslachtoffers. 

Een raster voor de regenpijp voorkomt dat kuikens hier in vallen en een simpele omheining op het platte dak voorkomt dat jonge vogels naar beneden vallen, al of niet door harde wind.

Leuk dat je even op bezoek kwam om te lezen en ik wens je voor elke dag ook mooie momenten maar wel in goede gezondheid. Natuur groetjes ontvang je hierbij.

Artikel en fotografie © Tine de Jong 26-02-2016

De informatie komt uit mijn vele natuurboeken en met waarnemingen van mezelf . 

Titels zijn teveel om te schrijven. geen auteursrechte bedoeld.

Erbij mijn video wat later erbij gezet van een scholekster die ik had gezien en gefilmd in de binnentuin hier. Ze komen niet vaak hier dus ik vond het een mooie waarneming. 

Boterbloemen

Boterbloemen kent iedereen wel. Maar wist u, dat er in ons land 10 verschillende soorten boterbloemen groeien. Die veel voorkomen in ons land in in weilanden of bermen zijn wel de Scherpe boterbloemen (Ranunculus acris) en de Kruipende boterbloem ( Ranunculus repens) Dit soort heeft onder de bloemen een rolronde stengel wat je goed kunt voelen als je probeert om de bloem tussen duim en wijsvinger te laten draaien. De bovenste bladeren aan de stengel bestaan uit bladslippen en de bladeren onderaan zijn vijf- tot zevendelig.

Hier wat mooie bloemen fotografie  ervan:

Heb jij al eens gezien hoeveel insecten zich ophouden op de boterbloemen? In het centrum van de vijf bloemblaadjes zit een stamper en mooie meeldraden en blijkbaar is daar veel te halen voor hen. In het verre verleden gebruikte men de bloemen om een gele kleur te geven aan de boter, vandaar de naam. 

De twee meest voorkomende soorten zijn hier dus de Scherpe en de Kruipende boterbloem die vaak een dichte mat vormt van liggende stengels die op elke knop weer een nieuwe plant laat vormen. Het verschil tussen beide is, behalve de hoogte, goed te voelen aan de stengel: bij de scherpe is die glad en bij de kruipende soort gegroefd.

De plant/ bloem bloeit van april tot in de herfst. De bloem is glanzend goudgeel, in doorsnede 1,5-2,5 cm en heeft vijf kroonbladen. Er liggen behaarde kelkblaadjes tegen de kroon aan en er zijn veel meeldraden. De behaarde bloemsteel is rolrond en niet gegroefd. Scherpe boterbloem wordt door insecten bestoven. Omdat de vruchtbeginsels ontvankelijk zijn voordat de meeldraden rijpen is er steeds kruisbestuiving. Na bevruchting ontwikkelen de vruchtbeginsels zich tot dopvruchten met een kort, krom snaveltje.

In tegenstelling tot het Jacobskruiskruid dat in droge vorm / hooi haar giftigheid behoudt, verdwijnt het gif uit verdroogde boterbloemen. Maar let op ze dragen wel de naam dat ze giftig zijn dus gebruik het niet als je niet weet hoe jij ze moet behandelen. 

Hen aanschouwen en fotograferen geven mij ook steeds mooie beelden dus ik en laat ze heerlijk staan in de natuur waar zij allen ook behoren.  Koeien houden niet ook helemaal niet van boterbloemen omdat zij een slechte smaak hebben en giftig zijn. En zij laten deze dan ook gewoon staan.

In de foto boven zie jij ook in deze boterbloem ook twee jonge sprinkhanen. Het zijn nog slechts nimfen, ze moeten tijdens het groeien diverse keren vervellen omdat ze uit hun jasjes knappen. 

In dit stadium lijken ze nog niet op de volwassen uitvoering hoor. Maar dat is weer een ander verhaal die ik later wel eens op deze website zet. Dus kom eens terug en ontmoet de natuur steeds in een ander jasje.

Bedankt voor je bezoek en enige reactie. Natuurgroetjes van mij Tine en wees ook welkom op mijn persoonlijke website waar jij weer andere woorden kan ontmoeten en ook vanuit de natuur.

En net als hier vind jij daar ook een gezellig praatje onder elk plaatje 

Gedichten en verhalen uit het leven

Natuurfotografie en tekst © Tine de Jong- 2016

Vond een mooie natuurfilm van Vroege Vogels en hier kan je zien dat deze ree alleen maar de boterbloemen eet. Heel bijzonder alsof deze weet dat ze zo gezond zijn .

Stenen praten gedicht

Stenen praten, zij zeggen ons wat
zij hebben meegemaakt.
Stenen, ik sla ze doormidden
en zij vertellen hun verhaal

Hoe oud zij zijn en
waarom ze zijn afgehaakt
en tot steen zijn geraakt
Zij zijn er groot en klein

Grote of kleine verhalen,
stenen zij kunnen het vertalen
Stenen zijn er altijd al geweest
op onze mooie aarde en zij zijn
onbetwist ook wel de oudste natuur.

Stenen zijn voor sommige die hen
verzamelen van onschatbare waarde
Aan een ketting of bij een graf
met stenen is het verhaal nooit af.

Gedicht en fotografie © 2016 Tine de Jong Alle rechten voor behouden.
(uit mijn archief schrift 2012) 

Op mijn persoonlijke blogspot had ik ook een mooie steen erbij gezet. En eronder een filmpje van een stenen verzamelaar. hier is de link Stenen zeggen veel

Bovenstaand steentje in vorm van een hart vonden mijn man ik eens bij een wandeling.Het gaf ons een mooi verhaal erbij. En heeft nu met de andere gevonden stenen hier in huis mooie plek ontvangen. 

Bijpassende afsluiter: Educatief en informatieve video over stenen voor jou:

Slot Loevestein en de rode geuzen in Munnikenland

Naast het verleden heeft de omgeving rond Slot Loevestein in Poederoijen ook jou veel te bieden. Want daar is een heel fraai gevarieerd natuurgebied van ca. 120 ha. groot, met kleiputten en waar diverse soorten planten groeien en dieren te zien zijn. Hier kan je ook hele mooie struintochten gaan maken. 

Je bent hier ook niet verplicht om op de paden te blijven als je maar rekening houdt met de dieren die hier zijn en de natuur niet zal beschadigen. Al wandelend door dit fraaie gebied heb je daarbij ook een prachtig fraai uitzicht op het Slot Loevestein en de rivier de Maas en de Waal.

Echt een aanrader voor jou om dit mooie gebied ook eens te gaan ontdekken. Vertel je nu even er wat over wat ik ook uit diverse bronnen en ook via het internet heb kunnen vinden. Want wist wel wat erover maar ook niet alles. En zo leer jij ook wat over het mooie gebied en over een prachtige runderensoort die hier in de uiterwaarden ook mogen grazen in het mooie Munnikenland en dat is het uiterst westelijke deel van de Bommelerwaard. 

De waarden rond Loevestein en de Gandelwaard.

Rondom Loevestein liggen de prachtige buitendijkse uiterwaardgebieden van de Waal en de afgedamde Maas, al dan niet voorzien van een kade. Het gebied kenmerkt zich door stroomdal-graslanden, (matig) voedselrijke graslanden en voedselrijke wateren en bossen van wilg en populier.

Het op een landtong tussen Maas en Waal gelegen kasteel dateert uit de 14de eeuw toen het werd gebouwd door Dirk Loef van Horne. Het slot deed dienst als staatsgevangenis, hier werd Hugo de Groot gevangen gehouden evenals tegenstanders van de toenmalige stadhouder Willem II. Momenteel kan men het slot bekijken als museum. Het werd volledig gerestaureerd vanaf 1975 tot 1986.

De uiterwaarden rondom Slot Loevestein gelegen kenmerken zich door wilgen – en populierenbossen, weilanden, water en klei – en veenafzettingen. Bekijkt men de kudde bij Slot Loevestein die bestaat uit ongeveer 53 dieren dan ziet men geen willekeurige groep maar een kudde dieren die zorgvuldig is opgebouwd tot een sociale kudde. 

Deze opbouw is erg belangrijk voor het natuurlijke evenwicht men moet dan denken aan geslacht en leeftijd. De kudde bestaat uit verschillende kleinere groepen waarvan de voornaamste groep wordt geleid door een oude leid-koe met haar nageslacht. De moederkoe vervult de taak van wachter als de anderen een dutje doen.

Het Brandrode Rund en de Rode geus

Rode Geus runderen zijn dieren die het hele jaar kunnen rondlopen in de vrije natuur en bijna geen verzorging nodig hebben. Als basis voor deze sterke runderen diende het van oorsprong Nederlandse Brandrode Rund. Brandrode runderen werden vanaf het begin van de 20e eeuw in het Hollandse rivierengebied gefokt en behoren tot het Maas-Rijn-IJssel veetype. Brandrode Runderen zijn egaal diep donkerrood of bruinrood met een witte kol, een witte buik, een witte staartpunt en witte sokken.

De naam brandrood danken ze aan het geblakerde zwartachtig rood aan de kop en poten. Het ‘Rode’ zal je begrijpen als je de onderstaande film ziet van dit prachtige dier. En de ‘Geus’ verwijst naar de Geuzen die er, net als dit rund, in slaagden om in de ruige uiterwaarden rondom de Nederlandse rivieren, het jaar rond in de natuur te overleven. Zie Wikipedia maar voor meer info rond de geuzen.

Dit rund kruiste men met het Franse ras Salers wat oorspronkelijk uit het Franse middengebergte afkomstig is. Het Franse rund met zijn prachtige kwaliteitsvacht en zijn grote hoornen versterkte de kwaliteiten om een geheel jaar door voor zichzelf te kunnen zorgen.

De eigenschappen van het Rode Geus Rund

De Rode Geus heeft zijn mooie dieprode kleur voornamelijk te danken aan zijn Nederlandse voorouders het Brandrode Rund. Ook zijn rustige en vriendelijke aard is voornamelijk een Nederlandse inbreng die het dier uitermate geschikt maakt om te grazen in natuurgebieden die toegankelijk zijn voor publiek. 

De invloed van het Franse Salers ras zien we voornamelijk terug in de volgende eigenschappen: de grote hoorns, de kleine uiers, de neiging om veel te lopen in het landschap en het ruige haar.

De Rode Geuzen eten in het waterrijke gebied rond Slot Loevestein voornamelijk gras en groen. Doordat er in het waterrijke gebied zoveel wilgen groeien hebben de koeien eveneens de kans om wilgenbast te eten. Wat jullie waarschijnlijk niet weten is dat Wilgenbast een stof bevat met de naam salicine wat een basisonderdeel is van het bekende medicijn aspirine. Wanneer de dieren kleine wondjes hebben zullen ze dus naast gras ook wilgenbast gaan eten. 

Ze zorgen er ook voor dat er een mozaïek van superbegraasde tot onbegraasde plekjes dan zo ontstaan. En ook in de winter hebben zij geen probleem om voedsel te vinden als het heeft gesneeuwd. Ze duwen met hun neus gewoon de sneeuw opzij. Het zijn echt prachtige stoere dieren.

Rode Geus runderen en hun kalveren
Het voorjaar is de tijd dat de kalveren van Rode Geus runderen worden geboren. De moederkoe vervult zeer goed en plichtsgetrouw haar taak en heeft een goede melkgift. Meestal worden de kalveren in afzondering geboren en blijven ze daar ook voor een kleine tijd. Het moederdier verlaat een paar keer per dag de kudde om haar jong op te zoeken en te zogen. 

De moeder koe bepaald het tijdstip waarop ze het kalf meeneemt naar de kudde, meestal zal dit tijdstip liggen tussen vier dagen en twaalf dagen na de geboorte. Worden er in een groep veel kalveren geboren dan organiseert men net als bij de mensen een ‘crèche’, waar de jonge dieren bij elkaar blijven onder toezicht van een oudere koe die ervaring heeft zodat de moederkoeien vrij zijn om hun eten bij elkaar te scharrelen.

Tekst, fotografie en video © 2016 Tine de Jong 

Geef je nu deze mooie film van: Pasgeboren Rode Geuzen kalfje in Munnikenland opgeladen door: Tanja de Bode, met nogmaals een dank je wel.
voor deze mooie filmopname. 

Helaas lukte de link niet naar haar films Maar kijk even op YouTube en zoek op Tanja de Bode en je zal meer mooie films van haar ontmoeten. 

Heb hier ook eens nabij slot Loevestein rondgewandeld en mijn wandeling plaats ik erbij. Die staat onder de video van Tanja hier. Dan zal je ook de rode geuzen weer even zien.

Alvast bedankt voor jou bezoek aan dit blog en website en wellicht tot ziens. Want je ontmoet hier elke keer best wel mooie weetjes.

Kattenliefde deel 3 slot

Het is al lang geleden dat ik jou over mijn lieve vriendin de kat weer wat had laten weten maar was jullie als volger echt niet vergeten.

Al die maanden was ik heerlijk bij mijn schat en wij hebben ook weer de tijd van ons leven gehad Mijn vriendin was op een avond uit het luik gekropen en toen heerlijk samen met mij weggelopen.

Natuurlijk hadden haar baasjes buiten in de tuin de avond wel gegluurd maar zij zag ons lekker niet al zaten wij wel dicht bij hen in de buurt.

Zij hadden zelfs water en voer buiten gezet en daar hebben wij stiekem van gegeten maar wel erbij goed opgelet want die hele grote hond zat er ook nog vaak met zijn grote mond.

Ja wij hadden even de tijd van ons leven, maar ja een warm huis dat kon ik haar niet geven doch was het wel heel erg fijn dat we nu echt heerlijk samen konden zijn.

En toen kwam de tijd dat ik haar
ook weer naar huis moest laten gaan
want zij zou de koude buiten die kwam
echt niet als raskat kunnen doorstaan.

Maar al die feestjes die we samen hadden meegemaakt
waren ook gezellig zeg en ook de andere avonturen al
wisten wij wel dat dit niet zo lang konden blijven duren.

Ik als zwerver wist dat buitenleven zwaar kon wezen
er word ook weleens zelfs vergif rond gestrooid
Ook wordt er soms jacht op ons gemaakt en dan eindig
je ook vaak in het asiel, soms zit je dan voorgoed gekooid.

En dat wilde ik niet voor haar ook
al waren we heel graag bij elkaar
Het eten wat ik vond dat kon zij
ook niet zo heel goed verteren
al deed ze wel haar best hoor want
zij wilde het gewoon ook gaan proberen.

Tja en na weken heb ik volgens mij
toch wel het juiste wel gedaan want
het kon ook niet echt zo door gaan

En dat zag mijn vriendin ook wel in
Ik bracht haar dus maar terug naar haar
baasjes maar wel met grote tegenzin.

Ik was zelf als jonge kat achtergelaten en
ik heb het ook erg moeilijk gehad, en dat
lot wilde ik dus echt niet voor mijn poezenschat.
Het was mooi en lief voor zolang het dan mocht duren...

Nu heb ik zoals in mensenwereld ook
een latrelatie maar weet zo wel dat ik
mijn poezenschat ook steeds weer terug zie.

Dit was het laatste verhaal in dichtvorm van deze serie. Zoek in zoekhoek op site rechts in hoek naar kattenliefde en lees dan alle verhalen die ik heb
geschreven van een poezenleven. Of probeer de labels eens uit onder de video, want dan kom jen ook vanzelf wel tegen.

Gedicht © Tine de Jong 2016

Deze lieve film voor jou:The two talking cats

Waarom alleen op Valentijnsdag?

Valentijnsdag zegt dat jij iemand 

die je liefhebt iets geven mag 

Al doe ik dit eigenlijk wel bij 

iedereen die ik lief heb wel elke dag.

Valentijnsdag betekent ook voor mij: 

Wees eens voor de ander lief 

Ook al is diegene misschien niet 

voor jou, een beminde hartendief.

Slechts met wat woorden of in 

vorm van enkele gedichten 

die jij misschien aan  wat 

medemensen zou kan richten.

Geef ook eens liefde en vreugde 

in haar of zijn leven, want dat

is wat ik elk jaar doe, gewoon 

iets aan een onbekende geven.

Ik geef hierbij dus ook eens

 aan jou mijn digitale wens en 

wil jij dan ook eens denken aan 

een niet bekende medemens? 

Want ik weet zeker dat elk mens 

zowel groot als in het klein 

ook heel blij met een kaartje 

of met een presentje zal zijn.

Maar waarom alleen met 

Valentijnsdag lief zijn voor elkaar 

Als jij van iemand houdt dan 

doe jij het toch zeker het hele jaar. 

Elke dag is toch een groot feest 

dat je met elkander samen mag zijn 

dus waarom moet het dan altijd 

op die bewuste Valentijnsdag zijn?

gedicht © Tine de Jong  13-02-2016

Uit mijn gedichten archief 1989

Kom ook eens op mijn andere website waar je ook mooie natuurweetjes met andere woorden kan ontmoeten met een boodschap er soms in voor jou:
Gedichten en verhalen uit het leven: https://tinedejong.blogspot.com

Op 14 februari, Valentijnsdag, wordt de liefde en verliefdheid gevierd. Wie was Sint Valentijn, en wat heeft hij te maken met deze traditie? Bekijk deze educatieve film. Kijk volledig maar naar onderstaande film en reageer dan onder mijn woorden.

Als ik bomen ziet dan..

Als ik de bomen ziet dan luister ik altijd even
naar hun fantastisch zwijgen
al uiten zij hun gedachten soms niet.
Als ik de bomen ziet dan zijn zij gemaakt van hetzelfde leven maar dan met stam en tak en twijgen Zij zijn het die ons allen heel veel geven en altijd ook vele aandacht van mij zullen krijgen.

Heb ook de storm bij hen zien komen deze sloeg ze helaas om en half stuk verstild zag ik ze ook wel eens dromen maar ook eens dansen, heerlijk vol geluk.

Zag ook wel hun angstig beven in de donkerheid en in het licht en zag opeens ook mijn eigen leven in hun allen zo een verweerde gezicht.

Soms zijn bomen ook net als ons mensen verzwakt maar toch met kracht en trots verheven Bomen bezitten net als wij mensen ook vele wensen en hebben soms een korte of wel een langdurig leven.

Zij geven ons zuurstof en een thuis voor menig dier maar daar wil mens soms niet eens het bestaan van weten Want ze hakken ze maar om voor hout of bouw van huisplezier en dat zij allen zo belangrijk op aarde zijn wordt door vele vergeten.

© 2016 Foto's, video en gedicht van Tine de jongAlle rechten voorbehouden.

Bomen zijn de longen van de aarde. Ze nemen CO2 op, stoten zuurstof uit en dragen bij aan de gezondheid van mens en dier

Geef jou mijn boomfotografie video : Bomen | gedicht en muziek door Tine de Jong
Meer bomen gezichten, gedichten en mooie natuur vind jij op mijn YouTube kanaal:
You Tube Tine de Jong -Natuurwandelingen

Levenskleuren van het leven

De kleuren van het leven
zijn eigenlijk net als in de natuur
soms lief en zacht als hemelsblauw
dan opeens weer intens rood en vol vuur.

Zij zijn altijd eerlijk van gedachten
en geven ook allen hun intenties bloot
om ons dus daarmee dan ook wel aan te geven
kijk ook naar ons in de tijden van de nood.

Laat je dus ook maar even meevoeren
op de levensgolven van al deze kleuren
die als een verfstreep heel jouw leven van
alle pijn en beklemming kunnen ontkleuren.

En dan naturel mag je dan verder gaan en
ook opnieuw jou weg steeds bewandelen
Want echt de kleuren van ons aller leven
laten ons steeds opnieuw weer handelen.

Gedicht, Fotografie en video © 2016 Tine de Jong
(uit mijn gedichtenarchief 1989)

Voor andere kleuren bij hetzelfde gedicht onder de woorden klik dan eens op de blauwe link: levenskleuren waar ook veel mooie woorden staan met fotografie, natuur weetjes, dagjes uit tips en veel meer.

Wees ook welkom op mijn YouTube kanaal waar meer mooie natuurwandelingen zal ontmoeten.
Klik op blauwe link naar mijn kanaal Tine de Jong

Voor jou deze mooie kleuren in mijn video voor jou: Orchideeën hoeve Luttelgeest vol met verrassingen voor jou:
Hou jij ook van deze mooie kleuren? Tip is dat je hier veel meer kan zien en ontmoeten want ook dieren en mooie andere planten/bloemen zal jou zeker verrassen.

Bloemenwinkels

Er zijn vele soorten bloemen enplanten die een mens blij kunnen maken Er zijn er teveel om ze op te noemen en ookmoeilijk al die wetenschappelijk benamingen Nou, ik zal daar echt dol van geraken.

Knap dat de medewerkers altijd zoveel hier van weten want vele die ik zocht om te drogen wistenzij alle benamingen uit hun hoofdMaar ja die hebben daar ook voor geleerd.
Heb het onthouden van een paar wel geprobeerd
maar ik was ze ook alweer heel snel vergeten.

Anjers en rozen worden het meest gekozen
ook wel veel orchideeën en chrysanten
verdwijnen veel naar hun trouwe klanten.

Ja, een bloemenwinkel is altijd
weer een gezellig bezoekje voor mij
Al die heerlijke geuren en mooie kleuren
dat stemt mij ook elke keer weer blij.

Ook trots als ik weer een mooi boeket
voor weinig geld daar heb kunnen scoren
Zij zijn elke dag in mijn woning aanwezig
gewoon omdat zij mij allen zo erg bekoren.

Het geeft ook sfeer aan mijn interieur en zelfs droogboeketjes hangen aan muur en deur Straks ga ik weer wat nieuwe bosjes bekijken en heb ook alweer een mooi plan want ditmaal maak ik er eens mooie opgemaakte schaaltjes ervan.

Gedicht. fotografie en video © 2016 Tine de Jong
Bezoek jij ook regelmatig bloemenwinkels? En wat koop jij dan?
Buiten in de natuur kom ik ook vaak mooie bloemen en planten tegen en...

Voor jou mijn video slide : Mooie bloemen voor jou en ik hoop dat je ze mooi vinden zou.

Gemeente Tiel - Zennewijnen "De roeier"

Intro

In de gemeente Tiel wat ligt in de provincie Gelderland vind je ook het dorp Zennewijnen en langs de Waalbandijk vind je een mooie gedenkteken en beeld aan de rechterzijde. Het behoort aan de Gemeente Zennewijnen. Toen ik langs deze dijk reed zag ik het beeld wat verscholen tussen groen staan en wilde dit eens nader bekijken .En ik ontdekte dat dit standbeeld te maken had met de Tweede Wereldoorlog.

Hier voor jou het verhaal erom heen. Ik heb wat onderzoek gedaan en uit vele bronnen de geschiedenis vernomen en ook heb ik veel via internet opgezocht. Wellicht dat jij ook nog vele kenden die deze moedige daden hebben gedaan tijdens de oorlog.

De roeier

De Roeier is een gedenkteken ter herdenking van de verzetsmensen die in de Tweede Wereldoorlog tijdens heimelijke roeitochten onderduikers, vluchtelingen en vele geallieerde piloten naar bevrijd gebied aan de overkant van de Waal brachten.
De roeiers brachten ook wapens, medicijnen en belangrijke informatie mee terug.

De Roeier staat symbool voor verzet en moed tijdens de laatste winter van de Tweede Wereldoorlog langs de Waal.
Voor alle verzetsactiviteiten in de Betuwe, de verzetslieden, bevrijders maar ook voor de slachtoffers.

Het beeld staat op de plaats waar zich namelijk het huis van Leen Papo bevond. Dit was één van de roeiers en je ontmoet dit beeld aan de Waalbandijk in Zennewijnen. (Ophemert)

Leendert Papo (1916-1995) was een verzetsman die in de winter van 1944-1945 ( met gevaar voor eigen leven) vele mensen over de Waal bracht naar bevrijd gebied. Het beeld is ongeveer 6 meter hoog en geeft een mannenfiguur weer met in zijn linkerhand twee roeispanen.

Het geheel staat op een bakstenen sokkel. En is van ver al te zien als je op de dijk bent.

Aan de zijkant zag ik ook een grote plaat met tekst en drie reproducties van pamfletten uit de bezettingstijd en een situatiekaartje.

Zie de foto`s die ik zelf wat heb vergroot want het weer was helaas niet zo erg mooi toen ik dit ontmoette. (druk op de foto voor de vergroting)
Het gedenkteken is ontstaan in 1995, gemaakt van polyester en betonijzer. Later is het vernieuwd in brons.



Opschrift aan de zijkant

Toen lag de vrijheid aan de overkant
voor wie de moed hadden over te steken.
Van hen staat een nu hier - waarschuwend teken
voor wie ze aantast in dit vrije land
de geest van vrijheid, de vrijheid van spreken."

Willem van Toorn ( Willem van Toorn is dichter en een romanschrijver)

Het gedenkteken is een creatie van de kunstenaars Willem den Ouden en Willem van Toorn.
Willem den Ouden is van origine schilder, Willem van Toorn is dichter en romanschrijver.

Op 4 mei 2014 hebben zij dit ook herdacht in Zennewijnen en hebben dit nagespeeld. Zij gingen met roeiboten een overtocht over de Waal maken net zoals dit in de laatste jaren van de oorlog ook gebeurde. Maar ook de mensen die deze geschiedenis niet wisten om hen te laten zien met diverse foto`s hoe het toen ging in laatste oorlogsjaren in Zennewijnen aan de Waalbandijk
Maar ook om deze dapperheid van de roeiers te gedenken op deze dag.

Er werd ook de geschiedenis erom heen aan de bezoekers verteld met foto`s en een documentaire want het was ook erg dapper met gevaar voor eigen leven dat ze steeds allen deze overtocht maakten tijdens de 2e Wereldoorlog.

Dit schrijven staat ook op mijn andere website, maar ik wilde het hier ook met jou delen want op elke site heb je toch weer andere volgers en lezers. Maar je bent natuurlijk ook op de andere website van mij welkom want daar vind je ook mooie weetjes en veel meer.
Hier voor jou nog even de link er heen:Gedichten en verhalen uit leven

Bij mijn woorden en eigen foto's deze documentaire voor jou:
Vrijheid aan de andere Oever

2016 Tekst en fotografie van © Tine de Jong
(uit mijn schrijf archief 2015)

In deze documentaire hoor en zie je enkele overlevende nog aan het woord. 

Met dank aan stad Tiel die dit op YouTube hebben gezet.

Stormweer raast door het land

Storm, staak toch eens je wild geraas
ik weet wel, wind is boos en speelt de baas
Want harde storm en regen kwamen op ons pad
en de bomen en vogels hebben het ook zwaar gehad.

Heel veel bomen konden niet tegen jou geblaas op
want zij verloren hun mooie takken en hun mooie top
vele mooie bomen zijn door jou nu geknakt voor hun leven
wil je hen alsjeblieft nu eens wat rust vandaag gaan geven?

Blaas eens in de wolken want dat kan dan echt geen kwaad
maar de flora en fauna is echt niet met jou boosheid gepaard
wees eens lief voor hen en laat hen nu eens een keer met rust
Ik weet niet waarom je zo bent omgeven door kwaadheid en haat.

Kan je er soms niet tegen dat alles zo mooi is gegroeid en nu is ontstaan?
bemerk ik soms wat jaloezie in jou manieren wat je hen vandaag aan doet?
Wat denk je nu dat wij jou mogen als je zo met geblaas, geraas blijft doorgaan?
want deze kwaadheid is zowel voor dieren en bomen echt helemaal niet goed.

Ga dus maar eens rusten en laat ons in vrede nu eens met elkander gaan leven
en denk ook eens na over jouw gedrag, dan hoop ik dat we later eens ook
eens met elkaar meer mooie vreugde aan flora en de fauna kunnen geven
Met wellicht meer liefde voor nu, morgen en wellicht ook eens voor elke dag.

Gedicht en foto boven omgewaaide boom  © 2016 Alle rechten voorbehouden Tine de Jong

Voor jou a Song For A Stormy Night - Secret Garden opgeladen door een YT vriendin met mooie foto's erbij en Engelse tekst.  

Levensloop van de Mens en dier - De meerkoet

Toen ik eens in het stadspark wandelde hoorde
ik in de verte een meerkoet die naar zijn vrouwtje riep
Naderbij gekomen voelde ik hun smart en voelde hun hoop
bestudeerde zo hen beiden maar ook mijn eigen levensloop.

Zij zijn ook steeds op pad in tijden van geluk en vreugd
van alles hebben zij net als ik al meegemaakt en toch
blijven wij dapper en op kleine dingen steeds verheugd.

Kinderen worden groter, verlaten ook spoedig het nest
we weten dat pijn en verdriet ook weer ooit zal verdwijnen
en dat zon later weer over ons allen zal gaan schijnen.

ijverig houdt de meerkoeten net als ik het huisje rein
vreemd eigenlijk dat hun levensloop te vergelijken is
met die van mij en dat wij eigenlijk ook het zelfde zijn.

Gedicht, fotografie en video © 2016 Tine de Jong Alle rechten voorbehouden.

Mijn YouTube live filmpje uit 2015  De Meerkoet op haar nest

Lieveheersbeestje (Coccinella septempunctata) en zijn gast de sluipwesp

Geef je eens wat informatie over bovenstaande foto, het lieveheersbeestje (Coccinella septempunctata) dat op een bolletje spinsel zit. Aangezien lieveheersbeestjes helemaal geen spinsel kunnen aanmaken(want het is geen spin) wist ik even niet wat ik er mee aan moest toen ik dit eens had ontmoet bij een wandeling. Gelukkig brengt internet soms toch wel uitkomst en ben ik gaan zoeken of ik iets kon vinden wat ik op de foto had gezet. 

Na lang zoeken heb ik dan uiteindelijk toch wat gevonden wat ik ook op deze pagina met jou wil gaan delen. Wellicht wist jij het al wel, maar voor diegene die het nog niet wisten geef ik wat informatie omtrent mijn ontmoeting.

Het is vermoedelijk de verpopte larve van een kleine sluipwesp genaamd Dinocampus coccinellae. 

Deze sluipwesp heeft een zeer interessante manier van voortplanten. De wesp legt door middel van haar legboor een eitje in een lieveheersbeestje. Het eitje ontwikkelt zich tot larve en gaat een bepaalde chemische stof afscheiden. Deze stof gaat cellen van het lieveheersbeestje veranderen waarmee de larve zich voedt.

Nadat de wesp een eitje met het virus in het lieveheersbeestje heeft ingebracht, vermeerdert het virus zich in de groeiende wespenlarve, die zich voedt met de lichaamssappen van het lieveheersbeestje. Als de larve klaar is om naar buiten te komen en zich te verpoppen, infecteert het virus het lieveheersbeestje, waardoor het verlamd raakt. Wanneer het lieveheersbeestje eenmaal is verlamd, gaat het op wacht staan boven de zijdecocon die de voormalige indringer tussen zijn poten heeft gesponnen.

Het lieveheersbeestje wordt dus niet van binnen opgegeten en blijft ‘gewoon’ leven. Voor de meeste lieveheersbeestjes is dit dus alles niet het einde van de wereld. Want hoewel ze van binnenuit worden opgegeten en in zombies worden omgetoverd, blijkt opmerkelijk genoeg (dat zijn er circa een derde van de schattige insecten) die toch dit lugubere avontuur overleeft. 

Nadat de larve een week of drie, vier in de kever geleefd heeft bijt het de zenuwen van de pootjes van zijn gastheer door zodat deze niet meer kan lopen. Hierna verlaat de larve het lieveheersbeestje en maakt een cocon tussen de pootjes van de arme nog steeds levende kever. En in de cocon ontwikkelt zich in een dag of negen een nieuwe sluipwesp.

Nog wat info wat ik vond op internet wat ook vast leerzaam zal zijn om te lezen

De Dinocampus coccinellae parasiteert allerhande soorten lieveheersbeestjes. Vooral vrouwtjes van het Zevenstippelige, Elfstippelige en ook het Harlekijnlieveheersbeestje moeten eraan geloven. Voorlopig blijven algemene soorten als het Tweestippelige en Tienstippelige lieveheersbeestje nog wel gespaard. 

De sluipwesp injecteert een eitje in de weke buikzone van haar gastheer. Daarna ontwikkelt de larve zich binnenin het lieveheersbeestje en eet er de eieren, de geslachtsdelen en andere voedingsstoffen in de lichaamsvloeistof op. De vitale organen blijven echter intact en het lieveheersbeestje wordt niet gedood.

Na een aantal vervellingen zal de volgroeide larve uit het lieveheersbeestje kruipen en een cocon spinnen tussen haar poten. (zie bovenstaande foto) Het lieveheersbeestje wordt verlamd en gaat fungeren als een bodyguard: het zal de cocon beschermen. De sluipwesp heeft hier alle belang bij dat het lieveheersbeestje nog leeft. 

Met zijn felle kleuren, bewegende pootjes en het reflexbloeden (waarbij een stinkende vloeistof van tussen de hals schilden tevoorschijn komt) houdt deze bodyguard immers elke mogelijke vijand op een afstand, wat de overlevingskansen van de sluipwesp gevoelig verhoogt. Zo'n 25% van de geïnfecteerde lieveheersbeestjes overleeft het bezoek van de parasiet, de rest bezwijkt door uithongering of door infecties met schimmels.

Ja beste lezer, de wereld van de natuur zit maar vreemd in elkaar. Eigenlijk best zielig maar zo lees je toch ook eens hoe sommige dieren zich voortplanten. En ja ik hoor het je al zeggen zo is onze natuur nu eenmaal. Vond het toch even leuk en zeker interessant want nu weet jij en ik wat die spinsel dus in kan houden. Sluipwespen zijn dus echte sluipmoordenaars.

Tekst, fotografie © 2016 Tine de Jong -Alle rechten voorbehouden.

(uit mijn verhalen archief 2015) 

Bedankt dat je gezellig op bezoek kwam om te lezen.

Kon er helaas geen filmpje over vinden maar geef je een geboorte en het leven ervan.
En dat vind je vast ook erg mooi.

Vond een mooie timelapse voor jou: Time Lapse of Lady Beetle Life Cycle

Witte duiven en hun verhaal

Witte duiven zijn een symbool van vrede en geluk. In vele culturen, van de oude Grieken tot de indianen, zijn duiven omgeven met een aureool van liefde. Een paartje duiven is het symbool van de liefde tussen vrouw en man. Bij sommige huwelijksfeesten laten de bruid en de bruidegom ‘bruidsduiven’ los. Lees maar verder voor meer...

Duivenparen broeden gezamenlijk eieren uit en blijven als koppel bij elkaar. Het loslaten van bruidsduiven staat voor: trouw aan elkaar en elkaar toch de vrijheid gunnen. In diverse religies is de duif een belangrijk symbool. In de mythe van de zondvloed zoals deze beschreven staat in Genesis 6 zendt Noach een duif uit de ark om de omgeving te verkennen. Als de duif na de eerste keer terugkomt heeft zij geen enkel teken bij zich. De aarde is dan nog onbewoonbaar. De tweede keer brengt zij een olijftak mee, waarmee zij aantoont dat het waterpeil gedaald is. De olijftak is het symbool van vrede, zowel uiterlijke vrede als innerlijke vrede. De derde keer komt de duif niet terug naar de ark omdat vrede en harmonie hersteld zijn.

Duiven en tortels voeden zich op de grond, en samen met alle andere vogels die hun eten op de grond bij elkaar scharrelen herinneren ons eraan om in contact te blijven met Moeder Aarde en de creatieve mogelijkheden van het leven. Als de duif zingt, kunnen we verwachten dat ons bestaan zich stabiliseert. Na een moeilijke cyclus staan we nu aan het begin van een kalmere periode met meer gemoedsrust. Het verschijnen van een duif kondigt aan dat er een tijd aanbreekt van nieuwe levenscycli en deuren naar nieuwe dimensies.

De zang van de duif is zijn meest karakteristieke eigenschap. Hoewel hij de hele dag te horen valt, is zijn lied het duidelijkst te onderscheiden tijdens ‘overgangstijden’ van de dageraad en de avondschemering. Dit zijn de momenten op de dag dat de sluier tussen het stoffelijke en het geestelijk, het verleden en de toekomst even wat doorzichtiger wordt. Momenten die ons de levenskringlopen in herinnering brengen. Als het ene eindigt, begint het andere, wat impliceert dat er tussen alle dimensies en onze eigen wereld kruispunten bestaan.

De duif legt meestal twee eieren. Twee is traditioneel een getal voor de barende en vrouwelijke energieën. De duif voedt haar jongen met een melkachtige substantie die een beetje op moedermelk lijkt. Hierdoor is de duif het symbool van nieuwe geboorte en nieuwe voeding, waarmee ze suggereert dat iedereen kan scheppen en in staat is geboorte te geven aan nieuwe dingen. De duif herinnert ons eraan dat we, ongeacht onze huidige of vroegere omstandigheden, nieuwe wateren en nieuw leven kunnen aanboren.

De duif is als een symbool voor liefde, trouw, vrede, vernieuwing en de Heilige geest. De witte duif komt in veel verschillende culturen voor, van de oude Grieken tot de indianen, zijn duiven omgeven door verliefdheid. Een paartje duiven staat symbool voor liefde tussen twee mensen. Bij een bruiloft laat het koppel de duiven gezamenlijk los.

* In menig land zijn de witte duiven ook geliefd en hebben zij voor hen een andere betekenis:

* In China en Japan, staat de witte duif in het teken van een lang leven en ook voor het geven van eerbewijzen.

* En in Egypte daar is de duif een symbool voor onschuld.

* In Griekenland staat de duif symbool als teken voor liefde voor en de vernieuwing des levens.

* Hindoeïsme staat de duif voor de boodschappers van de god van de dood.

* En zo zijn er nog veel meer landen te vinden die de duif als geluk zien.

De duif wordt in de Bijbel steeds beschreven als een bijzonder mooie vogel. Ze wordt geroemd om haar uiterlijke schoonheid, maar ook wordt ze door de Heere Jezus in Mattheus 10 genoemd als voorbeeld van oprechtheid. Bij de doop van Jezus door Johannes de Doper, daalt de Heilige Geest uit de Hemel neer in de gedaante van duif. In de christelijke kunst komt de duif steeds voor als symbool van de Heilige Geest. De duif is een vrede en harmoniebrenger.

Hoop dat je nu wat meer weet van de mooie witte duif. Bedankt voor het lezen
en je bezoek aan dit blog. Wens je mooie dag voor elke dag en een goede gezondheid.

Artikel en  foto © Tine de Jong 2016 alle rechten voorbehouden.

p.s de website die in foto staat (1e) is veranderd in Gedichten en Verhalen uit het leven omdat dit meer past bij de woorden die ik daar zoal deelt.

Vond een oud liedje voor jou : Lieve witte duif van Laura en Yvonne. Met dank van hen die dit lied deelde op YT. 

Het antwoord eronder vertelde mij dat dit nummer ± 50 jaar oud is en in die tijd waren er nog geen videoclips. Zij moesten het doen met plaatjes die de tekst enigszins ondersteunde, maar het lied is echt heel mooi. Luister maar eens of zie de video via YouTube zelf.

Een fret als huisdier

Een fret hebben vergt wat geduld en ze houden ook echt van een ruim hok daarbij ook wat speeltjes met een dekentje gevuld want wij willen toch ook een mooi gezellig optrekje?

Maar met spelen moet je wel opletten, want ze hebben scherpe tanden in hun bekje verder zijn ze leniger dan wij Ja een fret hebben, stemt jou ook blij.

Net als kinderen zijn ze soms stout en soms zoet maar die van mijn vriendin maakt van die dwaze capriolen dat je soms echt erom lachen moet.

De meningen zijn dus verdeeld dat fretten geen huisdieren kunnen wezen Maar als je hen goed verzorgd en op tijd verschoont dan heb je voor een fret echt een goed leven gewaarborgd.

Elk mens heeft zo wel zijn eigen huisdier Maar als fretliefhebster zoals mijn vriendin dan heb je van een fret echt niets te vrezen Haar fret heeft het bij haar reuze naar zijn zin.

Gedicht © Tine de Jong 11/01/2016Foto is mijn hond met de fret.
(uit mijn gedichten schrift archief 2012)

Geef jou een mooie video:Five Things Ferrets do Best