Voor hen allen die de wereld
zo onverwachts die dag verliet
Voor hen zijn mijn woorden
die gevuld zijn met tranen
met daarin ook heel veel verdriet.
Wij voelen pijn in onze harten, en
willen het wel allemaal begrijpen
maar we kunnen het nog steeds niet.
Vandaag kwamen vele namen uit
al die zo verdrietige monden.
Ons leven is zwaar geschonden, en
vandaag herdenken wij hun allen
zij die nu zijn geborgen in Gods hand
Allen die ons zo plots moesten verlaten
uit zowel het binnen als uit het buitenland.
Allen Samen, allen met hetzelfde gevoel en pijn
We herdachten samen allemaal onze geliefden
en deelden samen ook ons verdriet
in woorden, gedichten en klanken
Voor hen waar wij allen zo van hielden
om het nooit meer "echt samen" te zijn.
Bedankt dat je gezellig op bezoek kwam om te lezen.
En ik wens jou hierbij ook gezegende dagen toe. Groetjes, Tine
Deel met jou graag enkele gedichten over het geloof en dit is deel 2 en meer delen kan je er ook lezen en zien. En op mijn beiden websites staan er nog enige als ook op mijn YT kanaal.
Sint wilde ook wel eens een balletje slaan en is
in zijn vrije tijd eens naar een golfterrein gegaan
En kwam in zijn verre verleden trots met zijn
golftas gevuld met zijn sticks en ballen aangetreden.
Velen in zijn omgeving konden dat niet echt waarderen, dus
ging hij naar een school om zijn vaardigheden wat aan te leren
Want in het balletje slaan was hij eigenlijk helemaal niet zo'n held
zijn Pieten hebben voor hem heel wat balletjes neergeteld.
Doch de Sint had op dat moment het volste vertrouwen
dat hij met dit spel een vast publiek ging opbouwen
Hij ging toen ook een andere route bedenken
waar hij zijn balletjes aan kon gaan schenken.
Hij zong altijd : Makkers, staak je wild geraas
Ik krijg ooit mijn ballen wel eens de baas
Maar wat denken jullie nu wat: de Sint sloeg
telkens weer zijn ballen in het verkeerde gat.
De Pieten hadden steeds met hem heel wat te stellen
die moesten bij vele mensen de glazenmaker gaan bellen
Want met menig balletje slaan, ging hij vele perken te buiten
en dat kostten bij zijn buren behoorlijk wat ruiten.
En toen kwam de Sint bij het bewuste resultaat, dat
een balletje slaan, eigenlijk helemaal niet zo gemakkelijk gaat
Al was het toen zijn favoriete sport en zijn grootste liefhebberij
Sint dacht achteraf: Ik stop ermee, kost me teveel geld, het is niets voor mij.
Voor meer gedichten voor je feest met Sinterklaas kijk op mijn YouTube kanaal.
gedichten in filmpjes van mij over de Lieve Sint uit eigen hand geschreven.)
Eigen Sint Film met veel Gedichten:
Mijn gedichten erbij voor jou: Beste Sinterklaas en Zwarte Piet | Gedichten 2014
Zij willen wel voor de Sint werken maar hun kleur
wordt door diverse mensen niet meer getolereerd
eigenlijk worden al deze Pieten dus nu gediscrimineerd
en Sint wil nu eens af van al dat eeuwige gezeik en gezeur.
Al meer dan honderd jaar is deze traditie er al voor het kind
er was altijd gezelligheid als hij met de boot of paard aankwam
De Sint met zijn Pieten werden door groot en klein altijd bemind
totdat Quinsy Gario met zijn kwetsende woorden de leiding overnam.
Sint zit nu wel met zijn handen in zijn baard en witgrijze haar
welke Pieten zijn op het moment dan wel voor de reis beschikbaar
De trouwe Zwarte Pieten mogen in bepaalde plaatsen niet meer komen
kinderen en ouders zijn nu wel benieuwd wat de Sint heeft meegenomen.
Mijn nieuwste Sinterklaas gedichten in een muzikale omlijsting voor jou:
Beste Sinterklaas en Zwarte Piet | Gedichten 2015 Deel 1
En voor meer mooie Sint gedichten Kom mijn YouTube kanaal maar bezoeken.
Zoek gewoon op Tine de jong-Sinterklaas en je vind hen vanzelf.
Fijn Sinterklaas feest wens ik jou mocht jij het vieren met kinderen of kleinkinderen.
Wees ook welkom op mijn persoonlijke blog Gedichten en verhalen uit het leven :
https://tinedejong.blogspot.com waar ook vel Sinterklaas gedichten staan maar ook waar de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips en meer zijn samen geweven in woord, fotografie en meer.
Vandaag wandelde ik in Nieuw Gent, een wijk ten zuiden van het stadscentrum van Gent. Kris kras struinen langs diverse appartementsblokken en laagbouwwoningen uit de jaren '70 van de vorige eeuw. Ontmoette een gezellig rustig parkje, praatte met diverse bewoners die me wat vertelden over de wijk. Het was eerst mijn bedoeling om eens Zwijnaarde te bezoeken maar op de Zwijnaardebrug blikte ik naar rechts en zag iets dat op een kerkje leek.
Ik ben teruggekeerd en links ben ik de Gesticht straat ingegaan. Een eindje verderop aan de rechtse kant zag ik een ingang van een medisch pedagogisch instituut Sint Jozef, Broeders van Liefde.
Er stond links bij de ingang Privat en twijfelde of ik erin mocht. Maar toen ik een auto binnen zag rijden, dacht ik, nou dan ga ik er ook maar in. Ik zag wel of ik eruit gestuurd zou worden. Maar toen ik eenmaal binnen was en het pad afliep, zag ik links mooie grote gebouwen en prachtige herfstkleuren van bomen en bladeren. Ik heb het pad volledig uitgelopen en stuitte geheel onverwacht op een bospad.
Ook daar kwam ik enkele gebouwen tegen en toen stuitte ik geheel onverwacht op een klein bos. In het bos heb ik monumentale bomen ontmoet. Zelfs iets wat ze vroeger waarschijnlijk in een boom hebben geslagen en in de loop der jaren heeft de boom deze een bezit van genomen. Het doet me denken aan een ijzeren hanger maar wat precies weet ik niet ( zie onderstaande foto ). Zo kan je zien hoe sterk de natuur wel niet is.
Na mijn wandeling wilde ik wat meer weten over deze omgeving. Ik zocht wat informatie op het internet en vond deze onderstaande informatie terug.
Het bos, wat ik bewandeld heb, is genoemd naar broeder Ebergiste De Deyne, een bekende Gentse broeder die in zijn tijd bezorgd was voor de licht mentaal gehandicapten in de maatschappij. Gustaaf De Deyne werd geboren te Brugge op 19 mei 1887. Na zijn middelbare jaren ging hij studeren aan de normaalschool van de Broeders van Liefde in Gent in 1902.
In zijn beginjaren gaf hij les aan deze kinderen in het gerenommeerde Gentse Sint-Jozefsinstituut maar zijn droom was om ooit een eigen instituut te beheren voor deze mensen. Hij was een graag geziene mens die vol passie in zijn vak leefde. In 1930 ging zijn droom in vervulling, met de opening van een nieuw instituut voor licht mentaal gehandicapten in Zwijnaarde, waar hij tot zijn dood in 1943 actief was.
Vandaag ontmoette ik naast het prachtige bos zijn school met bijhorende gebouwen. Ik heb niet alles gefotografeerd maar slechts de natuur eromheen. Hieronder vind je mijn film over mijn wandeling in de wijk Nieuw Gent en omgeving van de Campus De Deyne.
Als bomen tot jou konden spreken
zouden jullie raar hebben opgekeken
Want zij willen jou steeds wat vertellen
als jij hen kon horen, krijg je natuurrellen.
Als de bomen nu eens echt konden praten
zou jij dan ook luisteren naar al hun verhalen
En zou jij hun woorden dan ook willen vertalen
Want ja, nu heeft de mens het niet eens in de gaten.
De mensen hebben nog nooit eerder er nagekeken
bomen vragen al jaren aandacht in de maatschappij
Nu zij met zovelen ziek worden, dat is hun eerste averij
en dat de mens niet van bomen houdt, is al vaker gebleken.
Voor mij hebben bomen wel heel veel waarde
Zij hebben ook zeggenschap om hier te mogen zijn
Want zij waren ook heel in het begin al op deze aarde
En wat de mens hen nu aandoet, is voor hen echt niet fijn.
Als bomen dus echt konden gaan manifesteren
zou jij dan ook met hen allen mee gaan protesteren?
Geef hen eens de ruimte waar zij wel mogen overleven
Is er een mens op deze aarde die hen deze ruimte kan geven?
Heel veel leefruimte is van hen al afgepakt
Vele bomen zijn al uit straten en wijken omgehakt
Zij zijn er niet voor om later ooit te worden vermoord
Is er wel iemand die de klaagzang van alle bomen hoort?
Er staan werkaanbiedingen te over in kranten die je lokken
maar voor een baan moet jij toch steeds harder gaan knokken
Want als jij reageert dan word je toch steeds afgeweerd
ondanks dat je zoveel diploma's hebt en had bijgeleerd.
Eerst zegt men dat je door moet leren, dat is belangrijk in je leven
maar heb je veel diploma's op zak op dat moment
en je gaat reageren op die baan zeggen zij weer ; de vacature
is al ingevuld en jij kan weer opnieuw solliciteren gaan.
Waarom schrijven zij dan een vacature uit die jij
op dezelfde dag zag op internet of in de krant?
En je ook nog eens werd uitgenodigd voor een intake
Vertel mij dan eens wat is er dan aan de hand
want jij was achteraf weer helemaal van streek.
Menige sollicitaties heb jij al in het hele jaar gedaan
gaat voor een gesprek en dan achteraf is het weer niets
Je gaat je afvragen wat doe ik dan met solliciteren verkeerd
Want je was er toch via een uitzendbureau erheen gegaan.
Maar je blijft opgewekt en ook steeds vol geduld
dat het eens voorgoed is gedaan met al dat zoeken
doch jouw kasten worden niet alleen vol leerboeken,
maar ook met afwijzingen van diverse bedrijven gevuld.
Hallo, ik ben een alpaca en wil je graag eens meer laten weten over mij en mijn familie. Mijn naam is Alperina zoals men mij heeft genoemd. Best wel een mooie naam toch? De alpaca (Vicugna pacos) (in de volksmond soms ook berglama genoemd) Wij zijn lid van de familie Camelidae (kameelachtigen) uit Zuid-Amerika. En wij komen oorspronkelijk afkomstig uit het Andesgebergte. Er zijn in Nederland vooral twee soorten alpaca's bekend: de Suri alpaca en de Huacaya alpaca. De laatste is de meest algemeen voorkomende alpaca.
Wel even vermelden dat wij veel liever zijn dan lama's hoor. Wij spugen ook wel, maar nooit naar mensen, alleen als een mannetje mij of de andere lastig valt. Maar ook soms bij het vechten, want ook wij maken weleens ruzie. Wij maken ook geluid wat soms hummen genoemd wordt. Dit doen we als we het naar ons zin hebben of iets anders als we boos zijn.
Hier in Nederland hebben zij ons meestal voor de hobby en zij gebruiken onze wol om er mooie warme dingen van te maken zoals sjaals/poncho's/sokken maar ook heerlijke warme truien en nog veel meer mooie dingen. Ik kan het weten dat ze echt warm zijn, want ik heb nooit last van de koude.
Het scheren gebeurt bij ons jaarlijks. Heb jij weleens gevoeld hoe zacht onze kledij wel is? We mogen ook weleens naar een boerderijendagen of naar een ander feest, zodat men ons kan bewonderen of eens mag aanraken. En ook gaan wij weleens wandelen met mensen met een beperking en dat vinden we reuze fijn, maar dat moeten wij wel leren, want wij zijn niet gewend aan een halster waar ze ons mee vast moeten houden.
Nu even een filmpje, zodat je eens kan zie hoe zij ons scheren. Hoop dat je het mooi vind. Maar wel even verder lezen hoor want er komt nog meer nieuws en met het pijltje terug (boven)kom je er weer in.
Nou dat was toch goed gedaan, vinden jullie ook niet?
Scheren is niet alleen noodzakelijk voor ons maar zo kan de mens ons beter inspecteren op bijvoorbeeld een vlieg die ons ziek zouden kunnen maken. En wij willen die ziekte dus echt helemaal niet, Men noemt deze vlieg de Lucilia sericata. Dat is een vieze groene vleesvlieg en die leeft vooral als larve (made) van vlees van levende dieren, en is ook heel berucht in de veehouderij, omdat onder andere ook schapen levend kunnen worden opgegeten. Daar moet ik toch niet aan denken zeg. De ziekte heet de madenziekte (Myiasis)
We vinden het dus heel goed dat men ons soms veel betast om te zien of wij die vlieg niet hebben. We hebben er al vele verhalen over gehoord . Er zijn veel soorten en kleuren van die rare enge vliegen. Die kunnen eitjes leggen in onze vachten.Brr ik moet er niet aan denken dat die in mijn vacht en lijf komen te zitten.Dit is een foto van die vlieg:
Maar nu weer terug naar mijn verhaal, want anders geraak ik de draad helemaal kwijt wat ik jou wil vertellen over mij en al mijn andere familie. Wij worden ook geschoren omdat men ons ook wil bekijken of we geen andere narigheden hebben, zoals schurft of die vervelende teken. Ja die kennen jullie vast ook wel. En ze zijn ook nog zeer actief dit jaar, dus kijk jezelf ook maar goed na als je hebt gewandeld, maar ook jouw huisdier.
En wat het scheren betreft, jij gaat toch ook regelmatig naar de kapper? Geeft echt een goed gevoel achteraf en zeker met een warme zomer. En wij vinden het ook wel eens wat anders om ons mooie vacht te geven aan jullie mensen. Zo zie je maar, wij zijn ook nuttig voor jou. Als je ons ook steeds goed behandeld, krijg je ook liefde van mij en mijn familie terug. Je krijgt de hartelijk en lieve groeten van mijn familie. En ik geef je een mooie foto van hen:
Wij hebben als je ons wilt houden als hobby [want niet iedereen mag ons hebben] wel elke dag vers water nodig en ook voldoende hooi of ander eten. Want jij vind het vast ook niet fijn steeds hetzelfde te eten of wel? Ook zijn wij niet veeleisend wat de huisvesting aangaat. Maar wel een schone omgeving graag en wellicht ook wat zand, want we houden ervan om er eens lekker in te rollen.
Ik kan ook heel goed opschieten met andere dieren hoor, want we hebben een lief karakter, maar in het begin moet ik jou ook leren kennen en je moet me dan wel de kans geven dat ik aan jou kan wennen of jij aan mij. Maar als de vriendschap er eenmaal is kunnen we hele goede maatjes worden. Als je bv mijn hoeven moet bekappen,[die heten eigenlijk ook teennagels ] moet je wel weten wat je doet, want ik heb ook gevoel hoor. Jij hebt dan misschien wat meer tijd nodig om mij te leren kennen of andersom. Dus vertrouwen in elkander is wel een vereiste. Dan heb je aan mij en mijn familie een heel lief dier.
Nou dat was mijn verhaal aan jou en ik hoop dat jij nu een beetje meer weet over mij met groetjes van mij: Alperina en van mijn familie.
Als afsluiter een mooie film van de baby Alpaca's: en laat je ook weten hieronder hoe jij mijn verhaal vond? Alvast erg bedankt voor je bezoek en het lezen.
Vlooienmarkten, rommel of brocante markten of een vrije markt zijn nog steeds een vertrouwd beeld in elk dorp of een stad. Zeker in deze dure tijd. En vele mensen vinden het heerlijk om hier eens gezellig te gaan snuffelen of struinen. Voor weinig geld kan je dan soms hele mooie dingen vinden op elk gebied waar jij naar op zoek bent.
Ook ik ga graag hierheen. En soms boeken we dan ook ergens een kraam als we overtollige spullen hebben en dan is het altijd mooi als een ander er weer plezier van kan hebben. Struinen is wat ik ook graag doe hoor.
Ben je bijvoorbeeld op zoek naar een uniek stuk voor jouw verzameling, dan is een rommelmarkt of snuffelmarkt echt de plek waar jij wellicht kans heb om te slagen. Je vindt er diverse boeken van allerlei genres, huishoudartikelen, oude munten uit zowel binnen- als buitenland, originele oude langspeelplaten, oude postkaarten die ons herinneren uit een tijd van weleer, of wat dacht jij van oude blikken speelgoed, enzovoort... Je vindt vast wel iets wat jij leuk vindt.
De rommel en/of vlooienmarkten is ook een fijne ontmoetingsplaats om oude bekende, buren, familieleden, vrienden en/of vriendinnen terug te zien of om nieuwe sociale contacten op te doen. Het is er altijd gezellig en leuk om er rond te struinen.
Mensen uit alle windstreken van het land komen soms de markt bezoeken en die met jou soms ook een verhaal wilt delen. Wie weet wie of wat jij allemaal eens zal ontmoeten als je zo'n gezellige markt bezoeken zal.
Maar wat vele bezoekers niet beseffen is dat vele standhouders al vroeg uit te veren zijn om naar de markten te gaan rijden en hun kraam op tijd en netjes in te richten voor de bezoeker. Dit wordt eigenlijk veel vergeten.
En ik was nu eens in Wamel waar elke woensdag en zaterdag de alom bekende vrije markt is. We hadden ditmaal ook ook eens een kraam hier geregeld op de zaterdag al was het voor ons ook ver rijden.
En we hebben hele fijne herinneringen en ervaringen hiervan overgehouden van deze mooie zaterdag.Gedurende de gehele dag verkochten wij allerhande spulletjes en vele ontvingen dan ook nieuwe eigenaars.
Maar wij waren ook niet duur, omdat we wel wisten hoe duur het leven nu eigenlijk is voor vele mensen. Alles was gewoon 1 euro stuk wat je ook maar nam wat op tafel lag. Vele gedichten die ik had geschreven en had gemaakt op een kaart werden net als als andere spullen werden dan ook goed verkocht.
Wamel ligt in het Land van Maas en Waal tussen onze prachtige rivieren, aan de Waal tussen Nijmegen en Zaltbommel onder Tiel. En dit mooi landelijke dorpje herbergt dus sinds 1987 deze gezellige snuffelmarkt met 350 kramen met een zeer gevarieerd aanbod en een leuke sfeer.
Had ook even wat fotografie gemaakt toen ik naar het toilet ging en deze in een videoslide samengesteld om jou eens te laten zien wat er zoal is.
Natuurlijk is er heel veel meer, maar dat moet jezelf maar eens gaan ontdekken als je deze of een andere markt gaat bezoeken. Ik wens jou alvast veel plezier maar ook een fijne dag.
Als het koud is in je hart en
je geen warmte kan uitstralen
Als jou denken je soms verward
of je moet gaan door diepe dalen.
Als je niets anders dan zorgen ziet
en je alleen moet gaan door de dagen
Of als je eenzaam bent met je verdriet
en al die onbegrepen pijn ook moet dragen.
Als je soms zelfs geen woorden vindt
voor al jouwe troosteloze gedachten
Ook dan zoekt God zijn vermoeide kind
dat dan klein en stil op Hem zit te wachten.
Dus wie zichzelf zo machteloos en
moe voelt en ook soms zo vol zorgen
God zal je troosten zoals een vader troost
en hij houdt jouw in zijn hart ook geborgen.
Wellicht vind je ook eens mooie woorden op mijn nieuwe persoonlijke blog
gedichten en verhalen uit het leven via deze link : https://tinedejong.blogspot.com
Luister naar dit lieve engeltje die voor jou zingt :
Neem ook eens de tijd om een mooie wandeling te maken in de natuur. Deel met jou een mooie wandeling in een video slide met rustige muziek die ik eens deed en waar de natuur supermooi is. En dat is in de Hondwaard een pracht natuurgebied iets voorbij of ervoor bij fort Vuren.
Wat dagen terug had ik mooie ontmoetingen mogen ontvangen op het Landgoed Zuylestein en in de tuinen. Het was eigenlijk gesloten toen ik aankwam maar toen ik mijn visitekaartje gaf en mijn verhaal deed, mocht ik toch naar binnen. Maar alvorens ik dat ga delen, wil ik jou eerst wat meer over dit mooie landgoed vertellen.
Het is gelegen op de Utrechtse Heuvelrug, tussen Leersum en Amerongen. Het landgoed stamt uit de 14e eeuw en was toen eigendom van Stadhouder Frederick Hendrik van Oranje Nassau. Bij binnenkomst ontmoet je al een historisch park dat heel intact is gebleven in de renaissancestijl. Het is een combinatie van tuin, park, wat waterpartijen, landerijen en diverse bossen. En dit alles is een unieke geheel op de Utrechtse Heuvelrug. Het ligt binnen het gebied van de Stichtse Lustwarande.
Heerlijk om hier te wandelen in de mooie natuur of om te picknicken. Al bij het begin zie je een portierswoning behorend bij het landgoed Zuylestein wat in 1895 is gebouwd. Wat ik erg mooi vond is het smeedijzeren hek met kronen. Wat verder de laan ingelopen ontmoette ik het nieuwe huis Zuylestein. Deze werd in 1982/83 gebouwd, maar de bouwstijl is afgeleid van het vroegere kasteel.
Sulensteyne werd voor het eerst in het bisschoppelijk leen register uit 1381 vermeld. In 1382 staat het het als 't Huys mit sijnre hofstede, dat gheheten is Sulensteyne, dat gheleleghen is in den kerspel [kerkdorp] van Ameronghen beschreven.
In 1507 wordt het als Zuylestein beschreven. Zuylestein heeft vele bewoners gekend.
Van de voormalige Ridderhofstad Zuylestein zijn het poortgebouw, de oranjerie, het tuinmanhuis en de muur bewaard gebleven. Het kasteel werd door de geallieerden in maart 1945 gebombardeerd en is daarna afgebroken. Deze informatie heb ik verkregen via het V.V.V kantoor in Amerongen.
Heel verheugd was ik dat ik toch binnen de tuin mocht bezoeken en heb er heerlijk rondgewandeld. Heb er echt mooi indrukken van over gehouden. Gezellige paden met de vele bloemen en kruiden. Maar ook de mooie beelden die ook in deze mooie tuin stonden.
Mooi groot grasveld met prachtig uitzicht en gezellige hoekjes om te zitten. Mooie bomen en struiken, zwammen en heerlijk ruikende bloemen. Ook een verborgen hoekje met mooie stenen beelden op de muur. Waarschijnlijk nog uit de vroegere tijd over gebleven. ( zie foto )
In de tuinen zijn gezellige hoekjes waar je ook heerlijk tot rust kan komen onder het genot van een kopje thee met gezoem van bijen op de achtergrond. Het is dus ook een mooie huwelijks locatie waar je echt mooie foto's kan maken. Mijn camera heeft slechts even binnen om het hoekje gekeken en het is erg gezellig binnen. Ook vind je de oudheden hier terug. Het gezellige hoekje achter de woning sprak mij ook erg aan. De mooie schouw met een hertgewei erin en ook aan de muur erboven hing een skelet met gewei van een hert.
Dat gaf mij gelijk een landelijk gevoel. Het is een heel gezellige overdekte hoek waar je gezellig kunt thee/koffie drinken of gewoon genieten van de sfeer. Er staat ook een mooi beeld naast de schouw. Mijn camera liet mij mooie dingen fotograferen. Ik heb echt genoten om hier even te mogen zijn en rond te wandelen. Het is een heerlijk rustige groene omgeving.
Nu is het historische Poortgebouw uit circa 1650 een Bed en Break-fast geworden en er zijn mooie gastenkamers aanwezig: De van Nassau Zuylestein kamer, De Van Reede kamer, De Bentinck kamer en De Belle van Zuylenkamer en die namen zeggen ook hoe mooi de kamers dan wel zijn. Ook beschikt Zuylestein in een aparte vleugel van het poortgebouw over een hele mooie bruidssuite met eigen kamer en toilet.
Dus voor de aankomende bruidsparen is het hier echt een hele mooie locatie. Wellicht een tip voor je. Zuylestein geeft ook regelmatig evenementen, maar ook voor bedrijf uitjes is het hier heel geschikt. Er zijn ook rondleidingen op verzoek na een afspraak. - Deze informatie heb ik ook mogen ontvangen van het V.V.V kantoor. - Hiervoor nog mijn dank. Ook bedank ik hierbij diegene die mij de kans gaf mijn wandeling in de tuinen te mogen doen zonder deze afspraak. Want ik wist dit niet.
Ook is wandelen hier op dit landgoed een echte aanrader, want het is er erg mooi en zeker in de herfsttijd. Het bos is als een kleurenpalet en vol uitnodigde blikken. Ik had zelfs een reuze zwam en mooie paddenstoelen ontmoet ( zie bovenstaande foto) maar ook vele mooie bomen want ik hou van bomen.
Je kan hierop het landgoed dus ook heerlijk wandelen en ook zijn hier routes uitgezet. Er is er één van 10 km en één van ongeveer 5 km. Dat kan je bij de V.V.V in Amerongen verkrijgen met nog veel meer mooie info over dit mooie landgoed. Bedankt voor jouw bezoek en laat jij mij hieronder eens weten hoe jij de wandeling vond?
Wandel jij ook virtueel gezellig weer met mij mee? En voor meer mooie andere woorden (soms met boodschaper in verweven bent U van harte welkom op mijn andere website:
Hallo lezer; ik ben een ezel, en dit is mijn verhaal voor jou:
Soms worden ook mensen ook "ezels" genoemd als men iets fout hebt gedaan. Maar dat klopt helemaal niet hoor, want wij hebben 4 poten en jullie maar twee poten-die benen worden genoemd. Maar dom zijn we zeker niet, wij zijn juist heel erg slim. We vinden het ook leuk om te leren en zijn ook heel trouw.
Maar als we ergens geen zin in hebben kunnen wij wel heel eigenwijs zijn hoor. Maar dat is met jullie mensen toch ook zo of niet? Jullie doen toch ook niet altijd wat men zegt te doen?? of wel?? Wij worden wel lastdieren genoemd, maar zo lastig zijn wij echt niet hoor.(lol)
Wij lijken wel een beetje op onze familie: Het Paard. Maar als een paard iets engs ziet rent hij snel weg. Daarom is een paard een vluchtdier. Ik blijf gewoon stil staan en kijk wat er gebeurt. En als er niks aan de hand is, loop ik gewoon weer rustig door. Daarom ben ik dus geen vluchtdier. Maar ik hou helemaal niet van de regen of de koude. Mijn vacht is hier niet voor gemaakt, dus sta ik bij slecht weer het liefste lekker binnen. Want jij staat toch ook liever niet buiten in de stromende regen? Of wel??
Laat nu even een 2 foto's zien van Zus en haar dochter Noortje. Dat is dus een buitenlands familielid van mij en die lijkt wel wat op een paard.
Maar ze zijn ook wel lief hoor. Al plagen zij mij wel erg vaak maar ik kan er wel tegen hoor. Ben wel wat gewend hier en soms laat ik hen gewoon links liggen. Ik kan ook heel goed van mij afbijten als ze mij weer eens plagen. hier heb je een foto van Noortje al wat groter.
Nu ik zal je wat vertellen over het verleden van ons;
Oorspronkelijk komen mijn voorouders uit Noord-Afrika en we werden al 6000 jaar voor Christus door de mensen gebruikt als rij- trek- en lastdier! We kunnen namelijk best goed lange afstanden lopen zonder moe te worden. Ook werden wij in sommige mijnen gebruikt, maar daar hielden wij eigenlijk helemaal niet van. Het was er donker en vies en het rook ook niets lekker, maar we deden wel trouw het werk, hoe zwaar dat werk soms was om al die stenentroep te dragen.
Ook werd vroeger de melk van onze ezel-moeders gebruikt als medicijn of als schoonheidsmiddel. Soms ook als een mensenkind geen moeder meer had, maar wel melk moest krijgen, dan kregen zij allen onze melk! En ze vonden het blijkbaar ook erg lekker en gezond, want het werd steeds gehaald.
Ons maakte dat niets uit en waren ook blij dat wij zo`n kindje konden helpen. Verder kan je mij herkennen aan mijn grote oren en mijn staart met een kwastje aan het eind. Als ik een schilderdoek had gehad, kon ik misschien ook schilderen ermee, maar dat heb ik nog niet zelf uit kunnen proberen haha. Wie weet laten zij mij dit ook nog eens doen.
Wij komen vooral voor in de kleuren grijs en bruin. Maar we kunnen ook in andere kleuren voor komen. In het wild kunnen we 20 jaar worden, maar als we goed verzorgd worden door de mensen kunnen we wel 40 jaar worden! Niet elk familielid van ons heeft het goed gehad of is goed verzorgd, en dat doet mij wel een beetje verdriet.
Want wij verdienen het niet om slecht behandeld te worden, maar helaas gebeurd dit nog heel veel. Wij hebben ook verzorging nodig en als je dit niet kan, dan moet je ons ook niet nemen en dat geldt eigenlijk voor al mijn dierenvrienden en vriendinnen. Sorry ik wilde dit gewoon even kwijt, want ik had nu even de kans om dit eens te zeggen met dit interview.
In vele landen gaat het soms helemaal niet goed met mijn verre familieleden want zij moeten soms echt veel op hun ruggen dragen. Men moet bedenken dat net als bij jouw rug wij ook als ezels er niet tegen kunnen en daar vele pijnen door kunnen krijgen. Hoop dat als je dit leest er dan ook wat tegen gaat doen.
Nou dat was mijn verhaal, ik hoop dat je het interessant vond en nu weet je dus hoe ik en mijn familie zijn. Helemaal geen domme ezels dus. En jij vast ook niet nu jij mijn verhaal heeft gelezen. Fijn dat ik jou heb mogen ontmoeten en hoop je snel in het echt eens te ontmoeten.
Was nog vergeten te vertellen dat als je kindjes hebt er ook ezels zijn in heel Nederland waar ze vast een ritje op mogen maken. Die kunnen we wel dragen want die wegen soms niet veel en dat doen wij ezels wel graag. En in sommige kinderboerderijen vind je ook soms ezels, die met de kerstdagen de ezel mag wezen in het Bethlehem verhaal.
Ik zal je wat vertellen; ik ben het al verschillende keren geweest. Mijn naam is Neeltje maar al een beetje bejaard nu. Je merkt wij hebben het best druk en weet je wat? Ik hou wel van al die aandacht. Dank je nogmaals voor het lezen en je bezoek, ook namens mijn vaste bezoekster Tine.
Ik hoop hier nog lang te blijven maar ja soms gaan dieren hier ook weg en dan hoop ik wel dat zij een mooi ander plekje voor mij zullen vinden en dan het liefst bij vele andere familieleden die ik nog niet in het echt heeft ontmoet.
Maar niet te ver dan want mijn bezoekster en adoptie moeder Tine wil mij wel op kunnen zoeken. En ik vind het ook altijd erg leuk als zij komt hoor. Ze heeft zelfs een operatie betaald voor mij die heel duur was. Want ze houdt veel van mij. Maar voorlopig mag ik vast nog wel blijven. Groetjes van mij Neeltje.
Het Amerongse Bos is één van de oudste bossen op de Utrechtse Heuvelrug.
Het ligt op de 69 meter hoge Amerongse Berg en is ook het het hoogste punt van de Utrechtse Heuvelrug. Het is een vrij groot bos met verschillende routes. Maar let op, als jij je auto of fiets ergens neerzet op een parkeerplaats. Houd die plek goed in je gedachten of schrijf het op, want de kans bestaat dat jij je misloopt en niet meer weet waar je hem had neergezet. Ik kan het weten, want mij is het hier dus overkomen. Heb uren rondgedwaald totdat ik weer was waar ik aanving.
Als je op de top van de berg staat, heb je een geweldig uitzicht, maar daar ben ik niet geweest. Vond het al genoeg dat ik vele rondjes heb gewandeld om mijn aanvangspunt terug te vinden.
Had wel braaf mijn paaltje gevolgd, maar op een gegeven moment was het paaltje weg. En ja wat doe je dan?? Ik ben eerst toch nog verder gelopen om een paaltje te ontdekken.
Ondertussen maakte ik wel wat foto's van mooie ontmoetingen zoals deze rups die op een steelblad zat langs het pad. Zie foto:
Onderweg vroeg ik aan enkele mensen die ik tegenkwam of zij soms wat wisten hoe ik moest lopen. Die stuurde mij heerlijk helemaal de verkeerde kant op. Ben toen maar de weg opgegaan die ik door het bos zag en ik liep wat via het fietspad de weg uit.
Ondertussen probeerde ik wel enige mensen te bellen voor een eventuele hulp, maar uitgerekend toen namen zij ook niet op. Wat verder ontmoette ik enkele wielrenners. Ik wenkte naar hen maar de meesten zwaaiden toen ik wat wilde vragen en reed gewoon door.
Twijfelde erg of ik wel goed liep, ging naar de overkant want zag in de verte weer wat renners aankomen. Die stopte wel en via hun iPhone met zo'n route erop, probeerde hij toch wat te helpen.
Maar ja wat ik had ontmoet bij de uitgang (liet mijn foto's zien) van dit wandelpad maar dat herkende hij niet en ook kon ik niets zien op dat schema. Zij waren afkomstig uit Zuilen en waren wat aan het toeren.
Zij adviseerden dat ik de weg naar beneden moest gaan volgen want daar zou een restaurant zijn en die konden mij wellicht verder helpen. Ik bedankte hen voor de moeite dat zij echt mij wilde helpen. Maar naarmate ik naar beneden liep, had ik toch het gevoel dat ik in het bos niet naar beneden was gewandeld, maar juist omhoog.
Dus na even wat gerust te hebben in de berm - want ik was helemaal leeg en mijn benen deden behoorlijk pijn - ben ik toch weer teruggekeerd. Halverwege zeker na een anderhalf uur zag ik een soort ruiterpad links van mij en ben door het bos op dit pad gekomen. Keek even naar mijn foto's vanaf het begin dat ik ze had genomen, in de hoop om wat te herkennen.
Na ongeveer 2 uur ronddolen, zag ik opeens een paaltje staan en ja hoor het was mijn kleur. Dus die nam ik en kwam ook bekende plekken en bomen tegen die ik op de foto had staan. Kwam weer bij hetzelfde punt uit van de eerste wandeling, maar herkende echt helemaal niets.
Want je komt heel ergens anders uit als waar je begint.( Waar was het bord nu ???) Dit keer liep ik niet de weg op, maar ging links. Zag auto's en een picknickbank en dacht, ik loop nog verder naar boven. Toen de bocht om en ja hoor. Gevonden!!
Doodop en met heel veel pijn in de benen eindelijk aangekomen. Duurde best lang dat ik weer wegging van deze plek wan moest toch even flink wat rusten. Het had een mooie wandeling moeten worden en niet met de angst dat ik hier zou moeten overnachten.
Had wel eerder gedacht; ik bel de politie, maar stel dat zij mij ook niet hebben gevonden, was er ook de angst dat ik maar bleef doorlopen. Daar kwam ik ook het bord tegen van het begin van de wandeling, maar waarom dan aan het eind geen bord. Had mij en andere veel kunnen helpen hoor.
Moraal van mijn avontuur:
Dus in het begin had ik gewoon rechtsaf het pad op moeten gaan en niet terug de weg op. Men had hier weleens een bord mogen zetten dat je dus rechts af moet. Op de plek kwam ik ook verschillende mensen tegen, die zich ook hadden mislopen.
Dat gaf mij een impuls dat ik in Amerongen zelf het VVV heb opgezocht en dit te hebben vermeld dat sommige routes niet kloppen omdat gewoon de paaltjes waren verdwenen. Zij zal aan de verantwoordelijken gelijk een mail sturen.
Wat later heb ik op een camping wat verderop wat gegeten en wat gedronken. Vernam ook daar dat vele mensen daar vermoeid aankwamen en zij hen weer naar de parkeerplaats hadden gebracht. Ik was dus niet de enige die dit was overkomen.
Maar hier dan mijn ontmoetingen in dit bos, al ben ik dus niet helemaal boven geweest. Dat laat ik wel aan jou over.
Foto's | Gedicht en videoslide Tine de Jong 2014 Mijn YouTube video wandeling in video slide voor jou erbij :
Mijn adem laat de ruit in de kamer wat beslaan
ik schrijf; "Ik mis jou" op het koude beslagen glas
Vol verdriet kijk ik naar buiten, zie al die regentranen
en wenste toen dat jij op dat moment weer bij mij was.
De regen druppelt op mijn balkon
ik zie de vele plassen in de straat
Kleine regenstraaltjes lopen over de ruit
op de plek waar jouw geschreven naam ook staat.
De warmte binnenshuis laat de woorden langzaam vervagen
en buiten blijven regentranen de straten nog vergezellen
Ik hoor opeens ons lied op de radio, ik begin mee te zingen
wachtte met spanning af, of jij wellicht vanavond zal bellen.
Het liedje vervaagde net als jouw naam op de ruiten
ik kijk opeens met een vreemd gevoel weer naar buiten
Wist niet of ik het goed zag en maakte het raam wat rein
jij stond aan de overkant, ook jij kon niet zonder mij zijn.
Mijn video slide met fotografie voor jou met rustige muziek omlijst :
Mistige morgen in polderlandschap Alblasserwaard
En eronder deel ik het vervolg van mijn wandeling. Ze horen bij elkaar namelijk maar anders werd de video te lang. Dank bij voorbaat als je tijd neemt om ze te bekijken.
Dank voor het lezen en kijken en ik wens je een mooie dag vandaag.
De mist trekt weer weg. Het vervolg van mijn wandeling toen ik de weg helemaal uit bent gewandeld.
Waar kan je als kind en volwassen
nog lekker eens gaan wegdromen
Waar vind je nog ergens fantasie
in het bos of tussen wat bomen?
Waar komen al die verhaaltjes
van vroeger nog tot leven en
kan jou eens een fijne dag geven?
Sprookjesbos is er voor groot en klein
en waar zelfs mama's en papa`s
ook heerlijk weer een kind mogen zijn.
Beter daar een dag met het hele gezin
dan spellen en surfen op het internet
want als jij zo`n park heb bezocht
raak je weer aan jouw jeugd verknocht
Je komt echt ogen en oren tekort
maar ook de tijd is daar snel voorbij.
Je voelt je daar heerlijk vogelvrij
neem dat maar aan van mij
En moet je weer naar huis toe
dan duik je met zijn allen moe
maar voldaan en tevreden het bed in.
Nog wat informatie erbij voor jou over dit zoogdier:
De Steenmarter heeft beetje het formaat van een slanke kat die wel wat lager op de poten staat. Ook de kop doet kleiner aan en de staart is dikker. De vacht is beige- tot vaalbruin en de onder vacht en buik zijn wit. Op de keel zit een gevorkte witte vlek (de bef) die doorloopt op de voorpoten.
Een steenmarter kiest als voorkeursbiotoop voor zijn territorium traditioneel een landelijke omgeving, in de nabijheid van menselijke activiteit, maar hij kan evengoed diep in de bossen aangetroffen worden. Het laatste decennium zijn er diverse meldingen van steenmarters die in steden leven. De meeste mensen weten niet dat ze er een in hun omgeving hebben.
Steenmarters zijn over het algemeen onopvallende dieren. De soort verkiest een afgezonderde plaats als schuiloord, inbegrepen schuilplaatsen in bouwwerken van menselijke oorsprong. Ten gevolge van deze levenswijze dicht bij de mens, veroorzaakt de steenmarter soms ongemakken zoals beschadigingen aan isolatiemateriaal zoals dakisolatie en schade aan wagens.
Er is maar één goede oplossing voor dit probleem, ze buitenshuis te houden. Het beste moment om de toegang tot de woning af te sluiten, is als er geen dieren meer aanwezig zijn, dus 's nachts als het dier op jacht is. Als er jongen zijn, van maart tot en met juni, moet gewacht worden tot zij het huis verlaten hebben.
Het dier doden heeft weinig zin, want de plaats wordt snel, dikwijls al binnen de week, ingenomen door een ander individu dat de geursporen volgt tot aan de schuilplaats. De marter vangen en verplaatsen heeft hetzelfde gevolg, bovendien kunnen de dieren tot op grote afstand hun eigen territorium terugvinden.
Ook schade aan wagens kan enkel worden opgelost door de motorkap marter dicht te maken door speciale kit of een soort van schrikdraad wat hen dan wellicht weg zullen houden.
Leerzame afsluiter: De Marter van de zoogdier vereniging
Baas of bazin, ik ben je maatje
en altijd jouw trouwe metgezel
Ik luister naar je bevelen en praatje
doe met je ook een sport of een spel.
Wil je dan ook goed voor mij zorgen
met vers water, voer, knuffel of aai
maar geef mij nooit een oplawaai
ook al ben ik soms eens stout
Beloof jij dat je altijd van mij houd?
Dat je mij niet vast zet aan een boom
of loslaat op èèn van de vele wegen
Want je hebt toch ook altijd waakzaamheid
en veel liefde van mij terug gekregen?
Verzorgt jij mij dan verder goed
als ik weer voor de vaste prikjes
[al ben ik daar bang erg bang van]
weer eens naar de dierenarts moet?
En mocht het met mijn gezondheid niet gaan,
dan hoop ik dat dat jij ook naast mij wilt staan
Zou jij dan ook lief voor mij zijn
en mij niet zo laat lijden met pijn?
Heeft u al deze vragen
met JA beantwoord zoals dit
bij een echte baas hoort
Dan zal ik steeds uwe maatje wezen
en hoop dat U mijn woorden
ook vaak zou willen lezen.
Dag baas, Groeten van uw maatje
de viervoeter uit uw gezin
En als je het niet erg vind
dan duik ik nu mijn mand weer in.
