De ezel het verhaal - de ezel vertelt

Hallo lezer; ik ben een ezel, en dit is mijn verhaal voor jou:

Soms worden ook mensen ook "ezels" genoemd als men iets fout hebt gedaan. Maar dat klopt helemaal niet hoor, want wij hebben 4 poten en jullie maar twee poten-die benen worden genoemd. Maar dom zijn we zeker niet, wij zijn juist heel erg slim. We vinden het ook leuk om te leren en zijn ook heel trouw. 

Maar als we ergens geen zin in hebben kunnen wij wel heel eigenwijs zijn hoor. Maar dat is met jullie mensen toch ook zo of niet? Jullie doen toch ook niet altijd wat men zegt te doen?? of wel?? Wij worden wel lastdieren genoemd, maar zo lastig zijn wij echt niet hoor.(lol)

Wij lijken wel een beetje op onze familie: Het Paard. Maar als een paard iets engs ziet rent hij snel weg. Daarom is een paard een vluchtdier. Ik blijf gewoon stil staan en kijk wat er gebeurt. En als er niks aan de hand is, loop ik gewoon weer rustig door. Daarom ben ik dus geen vluchtdier. Maar ik hou helemaal niet van de regen of de koude. Mijn vacht is hier niet voor gemaakt, dus sta ik bij slecht weer het liefste lekker binnen. Want jij staat toch ook liever niet buiten in de stromende regen? Of wel?? 

Laat nu even een 2 foto's zien van Zus en haar dochter Noortje. Dat is dus een buitenlands familielid van mij en die lijkt wel wat op een paard. 

Maar ze zijn ook wel lief hoor. Al plagen zij mij wel erg vaak maar ik kan er wel tegen hoor. Ben wel wat gewend hier en soms laat ik hen gewoon links liggen. Ik kan ook heel goed van mij afbijten als ze mij weer eens plagen. hier heb je een foto van Noortje al wat groter.

Nu ik zal je wat vertellen over het verleden van ons;

Oorspronkelijk komen mijn voorouders uit Noord-Afrika en we werden al 6000 jaar voor Christus door de mensen gebruikt als rij- trek- en lastdier! We kunnen namelijk best goed lange afstanden lopen zonder moe te worden. Ook werden wij in sommige mijnen gebruikt, maar daar hielden wij eigenlijk helemaal niet van. Het was er donker en vies en het rook ook niets lekker, maar we deden wel trouw het werk, hoe zwaar dat werk soms was om al die stenentroep te dragen.

Ook werd vroeger de melk van onze ezel-moeders gebruikt als medicijn of als schoonheidsmiddel. Soms ook als een mensenkind geen moeder meer had, maar wel melk moest krijgen, dan kregen zij allen onze melk! En ze vonden het blijkbaar ook erg lekker en gezond, want het werd steeds gehaald. 

Ons maakte dat niets uit en waren ook blij dat wij zo`n kindje konden helpen. Verder kan je mij herkennen aan mijn grote oren en mijn staart met een kwastje aan het eind. Als ik een schilderdoek had gehad, kon ik misschien ook schilderen ermee, maar dat heb ik nog niet zelf uit kunnen proberen haha. Wie weet laten zij mij dit ook nog eens doen.

Wij komen vooral voor in de kleuren grijs en bruin. Maar we kunnen ook in andere kleuren voor komen. In het wild kunnen we 20 jaar worden, maar als we goed verzorgd worden door de mensen kunnen we wel 40 jaar worden! Niet elk familielid van ons heeft het goed gehad of is goed verzorgd, en dat doet mij wel een beetje verdriet. 

Want wij verdienen het niet om slecht behandeld te worden, maar helaas gebeurd dit nog heel veel. Wij hebben ook verzorging nodig en als je dit niet kan, dan moet je ons ook niet nemen en dat geldt eigenlijk voor al mijn dierenvrienden en vriendinnen. Sorry ik wilde dit gewoon even kwijt, want ik had nu even de kans om dit eens te zeggen met dit interview. 

In vele landen gaat het soms helemaal niet goed met mijn verre familieleden want zij moeten soms echt veel op hun ruggen dragen.  Men moet bedenken dat net als bij jouw rug wij ook  als ezels er niet tegen kunnen en daar vele pijnen door kunnen krijgen.  Hoop dat als je dit leest er dan ook wat tegen gaat doen. 

Nou dat was mijn verhaal, ik hoop dat je het interessant vond en nu weet je dus hoe ik en mijn familie zijn. Helemaal geen domme ezels dus. En jij vast ook niet nu jij mijn verhaal heeft gelezen. Fijn dat ik jou heb mogen ontmoeten en hoop je snel in het echt eens te ontmoeten. 

Was nog vergeten te vertellen dat als je kindjes hebt er ook ezels zijn in heel Nederland waar ze vast een ritje op mogen maken. Die kunnen  we wel dragen want die wegen soms niet veel en dat doen wij ezels wel graag. En in sommige kinderboerderijen vind je ook soms ezels, die met de kerstdagen de ezel mag wezen in het Bethlehem verhaal. 

Ik zal je wat vertellen; ik ben het al verschillende keren geweest. Mijn naam is Neeltje maar al een beetje bejaard nu. Je merkt wij hebben het best druk en weet je wat? Ik hou wel van al die aandacht.  Dank je nogmaals voor het lezen en je bezoek, ook namens mijn vaste bezoekster Tine. 

Ik hoop hier nog lang te blijven maar ja soms gaan dieren hier ook weg en dan hoop ik wel dat zij een mooi ander plekje voor mij zullen vinden en dan het liefst bij vele andere familieleden die ik nog niet in het echt heeft ontmoet. 

Maar niet te ver dan want mijn bezoekster  en adoptie moeder Tine wil mij wel op kunnen zoeken. En ik vind het ook altijd erg leuk als zij komt hoor. Ze heeft zelfs een operatie betaald voor mij die heel duur was. Want ze houdt veel van mij. Maar voorlopig mag ik vast nog wel blijven. Groetjes van mij Neeltje.

Tekst en fotografie © 2014 Alle rechten voorbehouden Tine de Jong

Geef jou een mooie film van mijn Familie. Ken jij deze al??

Amerongse Berg wandeling

Het Amerongse Bos is één van de oudste bossen op de Utrechtse Heuvelrug. 

Het ligt op de 69 meter hoge Amerongse Berg en is ook het het hoogste punt van de Utrechtse Heuvelrug. Het is een vrij groot bos met verschillende routes. Maar let op, als jij je auto of fiets ergens neerzet op een parkeerplaats. Houd die plek goed in je gedachten of schrijf het op, want de kans bestaat dat jij je misloopt en niet meer weet waar je hem had neergezet. Ik kan het weten, want mij is het hier dus overkomen. Heb uren rondgedwaald totdat ik weer was waar ik aanving.

Als je op de top van de berg staat, heb je een geweldig uitzicht, maar daar ben ik niet geweest. Vond het al genoeg dat ik vele rondjes heb gewandeld om mijn aanvangspunt terug te vinden. 

Had wel braaf mijn paaltje gevolgd, maar op een gegeven moment was het paaltje weg. En ja wat doe je dan?? Ik ben eerst toch nog verder gelopen om een paaltje te ontdekken. 

Ondertussen maakte ik wel wat foto's van mooie ontmoetingen zoals deze rups die op een steelblad zat langs het pad. Zie foto:

Onderweg vroeg ik aan enkele mensen die ik tegenkwam of zij soms wat wisten hoe ik moest lopen. Die stuurde mij heerlijk helemaal de verkeerde kant op. Ben toen maar de weg opgegaan die ik door het bos zag en ik liep wat via het fietspad de weg uit. 

Ondertussen probeerde ik wel enige mensen te bellen voor een eventuele hulp, maar uitgerekend toen namen zij ook niet op. Wat verder ontmoette ik enkele wielrenners. Ik wenkte naar hen maar de meesten zwaaiden toen ik wat wilde vragen en reed gewoon door. 

Twijfelde erg of ik wel goed liep, ging naar de overkant want zag in de verte weer wat renners aankomen. Die stopte wel en via hun iPhone met zo'n route erop, probeerde hij toch wat te helpen. 

Maar ja wat ik had ontmoet bij de uitgang (liet mijn foto's zien) van dit wandelpad maar dat herkende hij niet en ook kon ik niets zien op dat schema. Zij waren afkomstig uit Zuilen en waren wat aan het toeren. 

Zij adviseerden dat ik de weg naar beneden moest gaan volgen want daar zou een restaurant zijn en die konden mij wellicht verder helpen. Ik bedankte hen voor de moeite dat zij echt mij wilde helpen. Maar naarmate ik naar beneden liep, had ik toch het gevoel dat ik in het bos niet naar beneden was gewandeld, maar juist omhoog.

Dus na even wat gerust te hebben in de berm - want ik was helemaal leeg en mijn benen deden behoorlijk pijn - ben ik toch weer teruggekeerd. Halverwege zeker na een anderhalf uur zag ik een soort ruiterpad links van mij en ben door het bos op dit pad gekomen. Keek even naar mijn foto's vanaf het begin dat ik ze had genomen, in de hoop om wat te herkennen. 

Na ongeveer 2 uur ronddolen, zag ik opeens een paaltje staan en ja hoor het was mijn kleur. Dus die nam ik en kwam ook bekende plekken en bomen tegen die ik op de foto had staan. Kwam weer bij hetzelfde punt uit van de eerste wandeling, maar herkende echt helemaal niets. 

Want je komt heel ergens anders uit als waar je begint.( Waar was het bord nu ???) Dit keer liep ik niet de weg op, maar ging links. Zag auto's en een picknickbank en dacht, ik loop nog verder naar boven. Toen de bocht om en ja hoor. Gevonden!! 

Doodop en met heel veel pijn in de benen eindelijk aangekomen. Duurde best lang dat ik weer wegging van deze plek wan moest toch even flink wat rusten. Het had een mooie wandeling moeten worden en niet met de angst dat ik hier zou moeten overnachten. 

Had wel eerder gedacht; ik bel de politie, maar stel dat zij mij ook niet hebben gevonden, was er ook de angst dat ik maar bleef doorlopen. Daar kwam ik ook het bord tegen van het begin van de wandeling, maar waarom dan aan het eind geen bord. Had mij en andere veel kunnen helpen hoor.

Moraal van mijn avontuur:

Dus in het begin had ik gewoon rechtsaf het pad op moeten gaan en niet terug de weg op. Men had hier weleens een bord mogen zetten dat je dus rechts af moet. Op de plek kwam ik ook verschillende mensen tegen, die zich ook hadden mislopen. 

Dat gaf mij een impuls dat ik in Amerongen zelf het VVV heb opgezocht en dit te hebben vermeld dat sommige routes niet kloppen omdat gewoon de paaltjes waren verdwenen. Zij zal aan de verantwoordelijken gelijk een mail sturen.

Wat later heb ik op een camping wat verderop wat gegeten en wat gedronken. Vernam ook daar dat vele mensen daar vermoeid aankwamen en zij hen weer naar de parkeerplaats hadden gebracht.  Ik was dus niet de enige die dit was overkomen.

Maar hier dan mijn ontmoetingen in dit bos, al ben ik dus niet helemaal boven geweest. Dat laat ik wel aan jou over.

Foto's | Gedicht en videoslide Tine de Jong 2014
Mijn YouTube video wandeling in video slide voor jou erbij : 

Natuurgeluiden uit het Amerongse bos.

Verlangen

Mijn adem laat de ruit in de kamer wat beslaan
ik schrijf; "Ik mis jou" op het koude beslagen glas
Vol verdriet kijk ik naar buiten, zie al die regentranen
en wenste toen dat jij op dat moment weer bij mij was.

De regen druppelt op mijn balkon
ik zie de vele plassen in de straat
Kleine regenstraaltjes lopen over de ruit
op de plek waar jouw geschreven naam ook staat.

De warmte binnenshuis laat de woorden langzaam vervagen
en buiten blijven regentranen de straten nog vergezellen
Ik hoor opeens ons lied op de radio, ik begin mee te zingen
wachtte met spanning af, of jij wellicht vanavond zal bellen.

Het liedje vervaagde net als jouw naam op de ruiten
ik kijk opeens met een vreemd gevoel weer naar buiten
Wist niet of ik het goed zag en maakte het raam wat rein
jij stond aan de overkant, ook jij kon niet zonder mij zijn.

Gedicht © Alle rechten voorbehouden Tine de Jong, 2014

France Joli live gezongen - Come To Me (1979) voor jou erbij:

Die goede oude tijd van toen

Het leven is als
een muziekstation wat
vroeger eerst met
een speldenknop begon.

Soms ook als een
grammofoonplaat die
steeds blijft hangen
als het diamantje van
de naald is versleten.

En net als het leven
ging het ouderwetse
toch opeens naar
het moderne verlangen.

Door dit leven werd
het drukker en wij
allen hebben hen verweten
die dit hebben toegelaten.

Waar de politiek nog steeds
zoveel over blijft praten
Ja, wij zijn en blijven de
naalden van dit geheel
En nemen ook aan dit
drukke leven deel.

Maar het blijft steeds
wegen als ook het meten
hoe deze moderne tijd
ons nog verder gaat kwellen.

Als het kon zou ik toch
het liefste op internet
die goede ouderwetse tijd
terug gaan bestellen.

Levensklanken gedicht  geschreven door © Tine de Jong, 08-10-2014

Roger Miller voor jou_ Good old days :( met mooie oude images)

Mistige taferelen in weids landschap

Weidse mistbanken bezaten vanmorgen 

land en aarde in een zo hemelse stille dag 

ontving ook mooie taferelen bij de wandeling.

Door deze dampige en kilte hoorde ik 

wat koe klanken ergens in mistig weidse land
die mij deed loeren onder de banken van nevel. 

En zag na lang turen wat koeien die na mijn geroep 

wat dichterbij de sloot kwamen om mij te begroeten 

Een kleurrijk geheel onder de grijze massa van lucht.

Verder gewandeld staarden de wilgen mij grillig aan 

hielden vast ook niet van de kilte van de vroege morgen 

later trok de mist weer wat op en ontving heldere blikken. 

Gedicht en foto boven van mist in polderlandschap Alblasserwaard.

© Tine de Jong, 06-10-2014

Dank voor het lezen en uw bezoek.

Mijn video slide met fotografie voor jou met rustige muziek omlijst : 

Mistige morgen in polderlandschap Alblasserwaard 

En eronder deel ik het vervolg van mijn wandeling. Ze horen bij elkaar namelijk maar anders werd de video te lang. Dank bij voorbaat als je tijd neemt om ze te  bekijken.

Dank voor het lezen en kijken en ik wens je een mooie dag vandaag.

De mist trekt weer weg. Het vervolg van mijn wandeling  toen ik de weg helemaal uit bent gewandeld. 

De Efteling in Kaatsheuvel een gezellig dagje uit

Waar kan je als kind en volwassen
nog lekker eens gaan wegdromen
Waar vind je nog ergens fantasie
in het bos of tussen wat bomen?

Waar komen al die verhaaltjes
van vroeger nog tot leven en
kan jou eens een fijne dag geven?

Sprookjesbos is er voor groot en klein
en waar zelfs mama's en papa`s
ook heerlijk weer een kind mogen zijn.

Beter daar een dag met het hele gezin
dan spellen en surfen op het internet
want als jij zo`n park heb bezocht
raak je weer aan jouw jeugd verknocht
Je komt echt ogen en oren tekort
maar ook de tijd is daar snel voorbij.

Je voelt je daar heerlijk vogelvrij
neem dat maar aan van mij
En moet je weer naar huis toe
dan duik je met zijn allen moe
maar voldaan en tevreden het bed in.

Gedicht, foto en videoslides (met live beelden © Tine de Jong  
Voor jou: Eigen video's van de Efteling uit 2014 met daarbij ook een legovoorstelling en
eronder zie je mijn 2e bezoek met live beelden vanuit de

De Efteling met spectaculaire live beelden de Achtbaan en het waterorgel- zeker een aanrader voor jou van een bezoek 27 - 09- 2017

Steenmarter- Martes foina en weetjes

Gedicht Steenmarter- Martes foina en weetjes

Steenmarters zijn nog steeds beschermde dieren 

En zij lijken soms aardig en wellicht lief 

met al hun mooie heldere kraalogen 

Maar zij kunnen wel behoorlijk klieren 

de steenmarter is ook een nestrover dief.

Ze kunnen zelfs kruipen bij jou op zolder 

jazeker, dat las ik onlangs nog in de krant 

die marter had het in zijn kop flink de kolder 

Want daar was behoorlijk veel aan de hand.

Gehele zolder had hij overhoop gehaald 

alles stuk gevreten en er ook geürineerd 

Ik geloof best wel dat die bewoner flink baalt 

en dat de haat tegen de marter is terug gekeerd.

Maar ja beste mensen elk verhaal heeft een moraal 

vangen dat is nog steeds verboden bij de wet 

want ja, het nog is nog steeds een beschermd dier.

Ze moeten toch ook wat eigenlijk beste mensen 

want door al die huizenbouw en Bos omkappingen 

hebben zij ook bijna helemaal geen leefruimte hier.

Laat de mensen daar maar eens een oplossing voor zoeken 

want niet alleen dit dier komt steeds dichterbij de mens 

Er zijn er nog veel meer, die komen uit diverse hoeken.

Want ook onze dieren op aarde hebben soms een dierenwens 

Vele dieren hebben dus ook zo hun eigen motieven en zij 

allen seinen op hun manier een boodschap aan jou door 

ook al zijn ze voor jou niet gewild, gevaarlijk of dieven.

Dieren gedicht © 2014 Alle rechten voorbehouden Tine de Jong

Nog wat informatie erbij voor jou over dit zoogdier:

De Steenmarter heeft beetje het formaat van een slanke kat die wel wat lager op de poten staat. Ook de kop doet kleiner aan en de staart is dikker. De vacht is beige- tot vaalbruin en de onder vacht en buik zijn wit. Op de keel zit een gevorkte witte vlek (de bef) die doorloopt op de voorpoten.

Een steenmarter kiest als voorkeursbiotoop voor zijn territorium traditioneel een landelijke omgeving, in de nabijheid van menselijke activiteit, maar hij kan evengoed diep in de bossen aangetroffen worden. Het laatste decennium zijn er diverse meldingen van steenmarters die in steden leven. De meeste mensen weten niet dat ze er een in hun omgeving hebben.

Steenmarters zijn over het algemeen onopvallende dieren. De soort verkiest een afgezonderde plaats als schuiloord, inbegrepen schuilplaatsen in bouwwerken van menselijke oorsprong. Ten gevolge van deze levenswijze dicht bij de mens, veroorzaakt de steenmarter soms ongemakken zoals beschadigingen aan isolatiemateriaal zoals dakisolatie en schade aan wagens.

Er is maar één goede oplossing voor dit probleem, ze buitenshuis te houden. Het beste moment om de toegang tot de woning af te sluiten, is als er geen dieren meer aanwezig zijn, dus 's nachts als het dier op jacht is. Als er jongen zijn, van maart tot en met juni, moet gewacht worden tot zij het huis verlaten hebben. 

Het dier doden heeft weinig zin, want de plaats wordt snel, dikwijls al binnen de week, ingenomen door een ander individu dat de geursporen volgt tot aan de schuilplaats. De marter vangen en verplaatsen heeft hetzelfde gevolg, bovendien kunnen de dieren tot op grote afstand hun eigen territorium terugvinden. 

Ook schade aan wagens kan enkel worden opgelost door de motorkap marter dicht te maken door speciale kit of een soort van schrikdraad wat hen dan wellicht weg zullen houden.

Leerzame afsluiter: De Marter van de zoogdier vereniging 

Hondengebed : Vragende hondenogen

Baas of bazin, ik ben je maatje
en altijd jouw trouwe metgezel
Ik luister naar je bevelen en praatje
doe met je ook een sport of een spel.

Wil je dan ook goed voor mij zorgen
met vers water, voer, knuffel of aai
maar geef mij nooit een oplawaai
ook al ben ik soms eens stout
Beloof jij dat je altijd van mij houd?

Dat je mij niet vast zet aan een boom
of loslaat op èèn van de vele wegen
Want je hebt toch ook altijd waakzaamheid
en veel liefde van mij terug gekregen?

Verzorgt jij mij dan verder goed
als ik weer voor de vaste prikjes
[al ben ik daar bang erg bang van]
weer eens naar de dierenarts moet?

En mocht het met mijn gezondheid niet gaan,
dan hoop ik dat dat jij ook naast mij wilt staan
Zou jij dan ook lief voor mij zijn
en mij niet zo laat lijden met pijn?

Heeft u al deze vragen
met JA beantwoord zoals dit
bij een echte baas hoort
Dan zal ik steeds uwe maatje wezen
en hoop dat U mijn woorden
ook vaak zou willen lezen.

Dag baas, Groeten van uw maatje
de viervoeter uit uw gezin
En als je het niet erg vind
dan duik ik nu mijn mand weer in.

liefs van jou hond!

Gedicht © 2014 Tine de Jong . (
Bovenstaande foto is mijn Hond en vriendin Toscana)

(uit mijn gedichten archief 2007)

Mooie afsluiter voor jou Baas of Bazin: A Dog's Prayer...

Gemeende woorden bereiken meer

Sommigen zeggen maar steeds woorden
en die lijken vaak na lange tijd te vervagen
Maar voor mij worden woorden gekoesterd
als jij ze maar gebruikt op de juiste manier.

Want zij kunnen leiden tot een glimlach en
het kan soms tranen geven van blijdschap
Woorden kunnen voor mensen veel betekenen
als jij de woorden die je zegt ook meent.

Niet alleen gesproken ene keer maar gebruik
wel je gemeende woorden in het hele jaar
Omdat vele mensen wachten op woorden
maar wel op de woorden die uit je hart komen.

Zoals ik nu ga eindigen met dit bericht
woorden die ik zou willen zeggen tegen jou
Want jij bent ook heel bijzonder voor mij
niet alleen voor vandaag maar voor elke dag.

Gedicht © Tine de Jong, 01-10-2014

Afsluiter voor jou: Paloma Faith - Do You Want the Truth or Something Beautiful?

Geluk is dichtbij

Geluk dat hoef je echt niet ver te zoeken
dat zit niet in een grotere auto, huis, of baan
Je vind het zelfs in de allerkleinste levenshoeken
En op zoek? dat hoef je echt helemaal niet te gaan.

Mensen zoeken vaak veel te ver naar het geluk
terwijl het op de hoek al voor jou ligt te wachten
Geluk zit hem niet in dure juwelen of al die opsmuk- want
het zit in die kleine momenten die jou al eerder eens toelachten.

Zit er ook eens niet over in of het geluk jou wel wat bied
dat geeft echt alleen maar kommer en heel veel kwel
Zorg dus dat je ook eens van al de kleine dingen geniet
want ook al denk jij van niet, jij bezit het echt dus wel.

Want kijk maar eens naar de eerste stapjes van een kind
een mooie gezellige weekend trip samen of gewoon alleen
of dat je eens zomaar in het gras een klavertje vier vind
Geluk kan je dichtbij je huis vinden en je hoeft zelfs nergens heen.

Gedicht en fotografie © 2014 Tine de Jong,  

Tekst in plaatje boven is: 

Genoeg mensen missen het geluk, 

Niet omdat ze het nooit gevonden hebben , maar 

omdat ze niet zijn gestopt om ervan te genieten.

Verlies geen hoop

Verlies geen hoop in bange dagen
want bange dagen gaan ook voorbij
Je hoeft je dus niet echt af te vragen
is geluk eigenlijk wel bestemd voor mij.

Het diepe dal waar jij doorheen moet
Lijkt troosteloos, soms vol eenzaamheid
Maar weet, je hebt toch echt een geleide
Die je uit alle diepe dalen ook weer bevrijdt.

Kijk maar eens naar het lichtpunt in de verte
vraag hulp aan hem als je dit echt eens wilt
Blijf dus niet zo neerzitten bij die vele pakken
want echt, al je angsten worden door hem gestild.

Gedicht 2014 Tine de Jong
Mooie lied voor jou: Elvis Presley -Only believe

Dendermonde - Rondwandeling in een mooie stad

Dendermonde is een gezellige stad om eens voor jou heen te gaan, mocht je eens in de buurt zijn. De stad, gelegen in de Belgische provincie Oost-Vlaanderen en ligt aan de samenvloeiing van de rivieren Dender en Schelde. 

Helaas had ik te weinig tijd om deze stad meer van dichtbij te bekijken.  En ik heb een kleine rondwandeling gedaan  en was gestart bij een indrukwekkende poort, genaamd de Brusselse Poort, die pronkte als ingang voor het Daniël Schellekenspark, dat deel uitmaakt van het stadspark. Ik las wat informatie over deze poort, die een rijke geschiedenis achter de rug heeft. 

De eerste sporen zouden dateren uit eind 13de eeuw. Sindsdien werd ze herhaaldelijk herbouwd en aangepast. In het stadspark genoot ik van de stilte van de rijke flora, een zonnewijzer en een bomvrij gewelf. Ik plaats hier wat minder foto's maar in de videoslide beneden kom je het vanzelf tegen als je deze helemaal zal bekijken.

Dendermonde heeft nog meer mooie plekken om te bezoeken. Zo zette ik mijn wandeling verder richting het centrum van deze boeiende stad en was best wel nieuwsgierig wat deze mij allemaal zal geven. Zo ontmoette ik onder meer een brug waar allerlei liefdesslotjes hingen. 

Het deed me denken aan Parijs ( want daar moesten ze verwijderd worden doordat ze te zwaar zouden zijn ) maar hier hingen er niet zo veel, al heb ik ze niet op de foto gezet. 

Wat ik ook heb ontmoet, zijn enkele bijzondere verhalen, aangevuld met foto's van vroeger en nu. 

Hiermee herdenken ze de Grote Oorlog ( Eerste Wereldoorlog ) die de stad zwaar heeft verwoest en beschadigd. Ontmoette ook enkele borden die neergezet zijn ter herdenking van deze oorlog.

Dendermonde, is een pracht van een stad met cultuur, geschiedenis en veel meer. Ook zijn er mooie parken waarbij er ook mooie flora en fauna is te zien. Voor elk wat wils dus. 

Alvast bedankt ook voor je bezoek aan dit blog

fotografie en video slide Tine de Jong 23-09- 2014

Voor jou hierbij mijn videoslide met fotografie vanuit de mooie stad Dendermonde in Oost-Vlaanderen.  Wandel je ook weer gezellig virtueel mee?  Kijktijd c.a 11 minuten

Leven van berkenbomen

Als beeldspraak heb ik onderstaand kort verhaal gedicht geschreven over het boom leven van berkenbomen door de boom verteld.

Berkenbomen

Wij zijn berken met een heldere witte stam en 

zijn een elegant gezicht van het bos en heide maar

er is een  grove den die zijn intrek op de heide nam 

en die boom willen wij het liefst voor altijd vermijden.

Want de den heeft veel te zeggen in heide en bos 

en gooit zijn zaad er afgelopen tijden ook flink op los 

Berken denken, ach waren wij maar eens stoer en sterk 

weet niet wat te doen, want dat is de Natuur haar werk.

Hoe kan ik het nageslacht verspreiden voor meerdere bomen 

voor mijn toekomstige familie die er ook willen met plezier staan 

Maar de dennenfamilie wint steeds weer door zijn zaad, elke keer 

En ik als mooie, slanke en sierlijke boom komt er altijd maar achteraan.

Gedicht en foto van de berk ©  Tine de jong, 23-09-2014

Heb jij weleens berken sap op? In het zuiverende en versterkende sap zagen onze voorvaderen dit als een bron van eeuwige jeugd.  Lees voor meer informatie maar eens dit artikel want ik heb er eens over geschreven. En je vind er ook een recept bij.

https://catherinetine.blogspot.com/2015/07/berkensap.html 

kopieer de link en zoek in je browser maar je kan ook op de labels drukken die onder de presentatie staan.

Mijn Presentatie in dia's voor jou met enige berkenbomen voor jou:

Verdrietige vlinder

In mijn hart zit een verdrietige vlinder
zij weet niet waar het heen moet gaan
Er zijn vele obstakels in het leven en 

wat zal zij allemaal nog moet doorstaan.

Toch opende in mijn hart het deurtje
het knarst en piept en gaat moeilijk open
het veroorzaakt een heel klein scheurtje 
Wat erin zit komt moeizaam eruit gelopen.

Zij kijkt om het hoekje, wacht dan even af
dan gaat zij vliegen en opeens is zij weer blij
En ik loop haar achterna, best wel in een draf
het hart is weer helemaal open maar ook erg blij.

Gedicht, Fotografie en video slide © Alle rechten voorbehouden Tine de Jong 2014

Enkele van mijn gedichten en fotografie  van vlinders deel ik hierbij.

Bekijk deze video via YouTube want dan kan je het wellicht groter en ook stil zetten.

Zeisterbos in Zeist op de heuvelrug

Het Zeisterbos ligt in de plaats Zeist.(wat ligt in de provincie Utrecht) Voor de Nederlandse begrippen een bijzonder oud bos. En dit ligt ook op de mooie heuvelrug waar meer mooie omgevingen zijn voor een mooie wandeling. De bomen zijn meer dan 70 jaar oud heb ik mij laten vertellen. 

De ondergroei is dicht en zeer gevarieerd, waardoor er veel vogelsoorten voorkomen. Ik heb hen wel gehoord, maar helaas niet van dichtbij gezien. Het was ook wel druk in het bos van mensen die aan het joggen waren en ook hun hond uitlieten of gewoon heerlijk aan het wandelen waren. Ook reeën vinden een goede dekking in de ondergroei. 

Op mijn wandeling die ik weer kris kras door het bos heb gemaakt, gaf mij weer hele mooie beelden. Ontdekte dat er hier ook weinig wordt opgeruimd in dit bos want op de oude stammen groeiden de mooiste schimmels, korstmossen, paddenstoelen en zwammen. 

En als men niet opruimt, wordt de natuur ook steeds versterkt. Want in het bos zorgt de natuur en alles wat hier groeit ook voor elkaar. Afgevallen bladeren en takken verteren en vormen een voedingsrijke laag, waardoor de bodem in het voorjaar weer rijker is voor de groei van planten en bomen.

Het is voor mij en wellicht ook voor jou wellicht een wonder hoe schimmels zich kunnen ontwikkelen op een oude boomstronk of een boom of een tak. 

Het functioneert als voedsel voor de bodem, biedt beschutting aan insecten en dieren, en helpt bij het herstel van het ecosysteem. 

De bosbodem is soms hier ook rijk begroeid met onder meer: salomonszegel, blauwe bosbes, lijsterbes en kamperfoelie. Al wandelend hier merkte ik ook dat de begroeiing een grote aantrekkingskracht heeft op vogels. Met een beetje geluk spot je zelfs een gekraagde roodstaart, bosuil, goudhaantje of eens de glanskop. 

Ik heb wel mooie vogelconcerten gehoord onder het wandelen maar is mij nog niet gelukt om vogels te fotograferen. 

In dit bos kan je vele ingangen in want het is een groot en uitgestrekt gebied. Er zijn vele plantensoorten en ik stuitte ook op de blauwe bosbes, lijsterbes en kamperfoelie, maar ook heerlijke bramen. 

Je kan ook verschillende wandelroutes volgen, maar ik ben niet zo'n type om dit te doen. 

Gewoon heerlijk rondstruinen door het bos doe ik het liefst, want dan ontdek je toch echt de mooiste natuur. Zo ook deze dag en dan midden in het bos luisteren naar de geluiden om je heen. Het geklop van een specht of het gezang van de vogels en de wind die zacht blaast door de bomen.

Heb weer volop genoten van alles wat ik mocht ontmoeten en kon fotograferen. Hoop dat U ook mijn foto's en films mooi zal vinden die ik hieronder met jou zal delen. 

Dit als afsluiter van mijn schrijven. Weinig fotografie deel ik hier want beneden zal je mijn waarnemingen uit dit bos ook zien.

Tine de jong, 15-09-2014

Vanuit het Zeisterbos in Zeist. Wens je veel kijkplezier. Je hoort de natuurgeluiden met mooie vogels en met muziek omlijst.

En als je deze link zal kopiëren zie je nog een mooie omgeving in Zeist waar ik ook eens was: https://youtu.be/zvu-ncE2HBg

Het bos en het verhaal

In een bos moet niets worden opgeruimd 

want onder bladeren en/of dode bomen 

zal je veel ontdekken daar vele insecten 

er in leven en nieuwe bewoners er ook komen

Het bos moet ook zichzelf kunnen zijn 

en in vrijheid zullen ze jou ook veel tonen 

Want vele dieren, planten, struiken groot of klein 

zelfs mossen beleven in een bos een geweldige tijd.

Soms zijn er ook open plekken ontstaan, maar de 

mens laat heerlijk de natuur hier zijn eigen gang gaan 

En wij als mens moeten juist ook zo'n bos beminnen 

want het bos weet precies hoe hij het kan overwinnen.

In het bos blijft echt niets onbenut 

Bederf en rotting worden in andere levensvormen omgezet 

Kijk maar eens naar de oude zieke omgevallen bomen 

Zij worden door mossen, korstmossen en algen gestut.

Als je wandelt in het bos word je door vele bomen begeleid 

en je ziet vele bewoners die ook in bos leven maar ook in bomen 

want het zijn de bomen die een bos met zijn allen hebben ingewijd 

Buiten de mens zullen vele andere dieren er vaak op bezoek komen.

Gedicht , foto en natuurvideo © Alle rechten voorbehouden 2014 foto en film Tine de Jong

Mijn video slide voor jou:
Het Alblasserbos : Het levende bos vol schoonheden.

Staken van de koeien

Boer riep dat de koeien naar de stal moeten komen

maar heel veel zin dat hadden zij vandaag echt dus niet
Zij hadden ook niet veel melk in hun uiers meegenomen
en dat deed de boer en de boerin wel veel verdriet.

Waarom hebben jullie vandaag niet veel gras gegeten
vroeg de boer in de stal aan wat koeien, maar de
koeien dachten dat de boer het eigenlijk wel zal weten
En zij begonnen hun verhaal in de vorm van veel loeien.

Want nu mogen zij met het mooie weer nog buiten staan
en volop genieten van de vrijheid en het mooie weidegroen
Maar ja, straks komt de erge kou en die winter er weer aan
Dan mogen ze niet buiten en krijgen alleen maar droogvoer.

Dus vandaag hebben ze heerlijk genoten en geluierd
niet veel gegeten en gelegen in de heerlijke warme zon
Zo af en toe wel wat wat gras hoor en in de wei gekuierd
En vroegen aan de boer waarom dit dan niet in de winter kon.

De boer die schudde het hoofd want hij kon de dieren niet verstaan
tja zo is nu eenmaal het boerenleven, en hij is ze aan het melken gegaan
Maar de koeien hadden het vandaag juist heel erg naar hun zin, want
zij deden met zijn allen wat mensen ook weleens doen maar dan wel: Koestaking.

Gedicht © 2014 Alle rechten voorbehouden 

Tine de jong inclusief foto en presentatie eigen foto`s.

Bovenstaande foto`s is door mij genomen op de
Beemdweg in Hoogblokland in de provincie Zuid-Holland.

Als afsluiter mijn eigen foto`s presentatie met 3o mooi koe fotografie en 

op mijn andere website vind je bij het gelijke gedicht een andere mooie video hieronder: 

https://tinedejong.blogspot.com/2015/08/koestaking.html

Kopieer de link en zoek in je browser dan kom je er gelijk in.

Honden losloopgebied - Middelwaard in de provincie Utrecht

Vlak langs de A2 bij Vianen ligt het recreatieplas “De Put” (of ook wel: De Grindput of de plas Middelwaard). Het is een grote plas langs de rivier de Lek. Een prachtig gebied met verschillende wandel doeleinden, Je kan zelfs vlakbij de rivier de Lek lopen.
Het losloopgebied voor honden "De Middelwaard"(35 ha) ligt aan de A2 in de Uiterwaarden aan de Lek bij Vianen. Het is een mooi en open begrazingsgebied (met Fjorden en Schotse Hooglanders). Een klein deel van de plas is recreatiegebied, hier moeten de honden wel aan de lijn, maar ga je voorbij de Wildhekken, dan mogen de honden heerlijk loslopen.

Deze hekken staan er overigens niet voor niets, want op het terrein lopen ook Schotse hooglanders en mooi Fjorden los rond. De laatste heb ik niet gezien dichtbij tijdens mijn wandeling langs de plas, maar wel een heel eind verderop in de verte. Deze dieren lopen er in groepen rond maar zijn honden en mensen wel gewend. Maar zijn er kalfjes geboren van de hooglanders hou dan a.u.b uwe viervoeter aan de lijn en kom er zelf ook niet de dichtbij.Dit geldt tevens voor de veulens van de fjorden.

Heb je een hond die niet niet is gewend om met deze dieren om te gaan zorg er dan voor dat je hond is aangelijnd en dat je de dieren niet stoort. Het is een mooie wandelroute rond een middelgroot "meer" met aan de andere kant de rivier de lek. Honden kunnen ook bij een stukje van de Lek op een strandje en er lekker in zwemmen. Maar er is daar wel gevaar voor onderstroming. 

Dus raad ik zelf eigenlijk aan ze in de plas te laten gaan. . Daar mogen zij ook naar hartenlust heerlijk ravotten met de anderen en zwemmen. En er is volop ruimte daar, hoor. Het is op een bord bij ingang ook aangegeven waar zij wel of niet mogen. Dus lees goed het bord even voor je gaat wandelen.

Je kan er zelf ook heerlijk alleen rondwandelen en genieten van de mooie natuur zoals ik dit zelf ook heb ondervonden en mooie natuurplaatjes heb gemaakt. Zie mijn films onder deze column. Ik heb volop genoten van mijn wandeling met alle onverwachtheden die vandaag op mijn pad kwamen.

Deze foto  boven is de Bramesprinkhaan of sabelsprinkhaan(Pholidoptera Griseoaptera)

Velesoorten paddenstoelen,gewassen,bloemen,plantjes,waaronder de ereprijs, krekels, libellen maar ook een vreemde sprinkhaan heb ik ontmoet zie bovenstaande foto. Het prachtige uitzicht had mij gevangen om hier heerlijk te genieten, en wat langer te verblijven. Hier kan jij jezelf prima vermaken. 

Mooie natuur is hier ook volop te zien en te ontdekken.Een super locatie voor elk jaargetijde, zowel voor jouzelf en/of met de kinderen maar ook als hondenbezitter. Echt een aanrader om hier eens alles te gaan ontdekken. Want wie ook van de natuur houdt is hier echt op de juiste plek!

Locatie + Route

Je ziet deze mooie omgeving en plas al liggen als je op de A2 de brug overgaat bij Vianen (over de Lek). Parkeren kan (gratis) op het parkeerterrein naast het Losloopgebied. Aan het einde van de Don Velascodreef (vlak na hotel Van der Valk) ga je linksaf onder de snelweg door. Daarna maak je een scherpe U-bocht naar rechts. Je rijdt nu parallel aan de A2. Na ongeveer 100 meter is de parkeerplaats aan je linkerhand.

Er zijn wc's en douches aanwezig. En in toekomst zal hier ook zoals men mij vertelde zal er later ook eet en drink gelegenheden komen. Ik ben ditmaal eens van de andere kant het recreatiegebied ingelopen. Stuk de dijk uit toen ik van het Viaanse bos afkwam, ligt aan de linkse kant een weg naar beneden. 

Deze kan je ook vinden op mijn YouTube kanaal. Daar vandaan heb ik mijn wandeling opgestart. Hoop dat jullie genieten van mijn ontmoetingen die ik via foto's heb omgezet in onderstaande video's.

Reacties vind ik altijd leuk om te ontvangen op mijn schrijven. Heb je geen url? of website?

Zet dan alleen je naam en laat dan de andere regel open en plaats dan je bericht. Maar je naam plaatsen in je reactie zal ik zeker ook waarderen. Anoniem worden wegens spam niet meer geplaatst.

Tekst, fotografie en video's © 2014 Alle rechten voorbehouden films en foto's Tine de jong

Film 1 : Mijn wandeling rond deze mooie Plas :

Film 2 is mijn live film van de Schotse Hooglanders die hier ook te zien zijn.

Vianen -Viaanse bos

Onlangs heb ik gewandeld in een omgeving die ik helemaal niet kende. En dat was het bos in Vianen. Het heet officieel het Viaanse bos. Niet echt een groot bos (13ha) maar was ook wel nieuwsgierig wat ik aan natuur zou zien en of er ook insecten of kleine dieren waren te zien. 

Waar bevindt zich dit kleine bos?

Dit bos is gelegen tussen de A2, de Lekdijk en de woonwijk Amaliastein en de Bentz-Berg. Het behoort ook tot het Utrechts landschap.

Voor 1950 bestond het hoofdzakelijk uit grienden met wilgen en zwarte elzen. Er zit ook een mooie geschiedenis aan deze omgeving en zal hierover wat meer schrijven.

Grienden werden eens in de 2-3 jaar gehakt waarbij de wilgentakken voor andere doeleinden werden gebruikt. Toen de hakhoutcultuur in onbruik raakte door de dalende houtprijzen, zijn er populieren tussen het hakhout geplant. 

Binnen het gebied lag in vervlogen tijden ook het buiten 'Amaliastein'. Daar is de nabij gelegen woonwijk Ameliastein naar vernoemd.

Samen met het recreatie-natuurgebied "De middelwaard" wat aan de noordzijde van de Lekdijk ligt zijn het 2 mooie omgevingen om eens heen te gaan.

Door de omvorming tot een gemengd vochtig loofbos met grienden en lanen werd het gebied ook aantrekkelijker voor vele zangvogels. Daarnaast is er een belangrijke populatie kamsalamanders zoals ik had gelezen ergens maar gezien heb ik hen niet. Door er geen vreemd water in te laten, blijft het gebied ook geschikt voor modderkruipers. Helaas niet gezien maar wel wat paddenstoelen. 

In de 17e eeuw nestelden ook veel reigers in de bomen van het Viaanse bos en zo ontstond ook de bijnaam van Vianen: Reigerstad.

Geschiedenis van het Viaanse Bos in Vianen:

Amaliastein was een renaissancekasteeltje dat kort voor 1560 in het Viaanse Bos werd gebouwd. Het Bos, aangelegd op moerassige kwelgrond, was oorspronkelijk een vogelwarande die van de heren van Vianen zijn geweest. Ameliastein was bedoeld als lusthof of een zomerverblijf voor Amalia, de vrouw van Hendrik van Brederode, heer van Vianen. Het is daarmee een van de vroegste voorbeelden van een buitenplaats. Hier een foto voor jou die ik toegezonden kreeg van een vriend.

Betekenis wat is een Warande:

Een warande is de naam die in de lage landen gebruikt werd voor een besloten jachtterrein, doorgaans eigendom van voorname families. De naam komt al in de middeleeuwen voor, doch ook daarna werden nog vele warandes aangelegd. Warandes waren er in meerdere types, zoals de konijnenwarande, waar gejaagd kon worden op konijnen. 

Een vrije warande was een niet-afgesloten terrein waarop de rechthebbenden van het recht op vrije warande (een onderdeel van het feodale jachtrecht) konden jagen met uitsluiting van anderen. Dit recht kon ook in handen zijn van andere personen zijn dan alleen de eigenaars van het terrein.

In de 17de eeuw werd het huis vernieuwd en werd er een grote formele tuin aangelegd met een as op Vianen. In 1725 kwam het in handen van de Staten van Holland die het weer doorverkochten. In 1815 werd het geheel afgebroken. Van AmaliaStein resteren nu slechts het omgrachte terrein waarop het huis eens stond.

Het Viaanse Bos is een overblijfsel van het park en de zonnewijzer die naar de Lijnbaan is verplaatst.

In dit stuk verleden kan je ook veel natuur vinden. Juist met dit vochtige weer ontspruiten er hier spontaan ook de mooie paddenstoelen. En ook zal je zien in de video beneden dat er ook weinig wordt opgeruimd, zodat de natuur haar eigen werk gaat doen om dit bos het eigen leven te laten leiden wat ook wel fraaie natuur gezichten geeft. 

Echt dus ook wel een bezoekje waard, mocht jij eens in de buurt zijn. Door het Viaanse Bos is een wandelroute uitgezet van 2 km. Als je deze laan helemaal zal uit wandelen kom je bij de wijk AmaliaStein uit. En kan je aldaar weer naar een bushalte lopen. 

Heb ook vernomen dat men het in toekomst op zal knappen. Misschien als de benenwagen van mij nog goed werkt keer ik misschien ook eens terug om te zien hoe het dan zal wezen.

Deel graag mijn ontmoetingen met jou vanuit dit bos in Vianen wat ik heb bezocht. Ik hou niet van routes volgen maar van heerlijk kriskras lopen want dat geeft mij meer mooie gezichten dan een uitgestippelde route te gaan volgen. Zelf op onderzoek gaan is helemaal mijn ding.

Volg jij routes (paaltjes) of wandel je ook liever jou eigen pad als je ergens wandelen gaat?

Wees ook welkom op mijn andere website 

Gedichten en Verhalen uit het leven 

waar ook veel de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips 

en meer zijn samen geweven in woord , natuurfilms en fotografie 

Tekst, fotografie en video © Tine de Jong, 2014

Hier mijn korte wandeling voor jou- Het Viaanse bos. Wandel je ook gezellig met mij mee?

kijktijd ongeveer 4.00

Herfst momenten in het bos

Bladeren vallen nu een voor een

Herfst doet bladeren opnieuw verven
Zij voelen zich sereen daar hen andere
krachten werven om seizoen te laten kleuren
En dat kan alleen Herfst in dit seizoen laten gebeuren.

Paddenstoelen, zwammen komen spontaan gezond uit de grond
Zeer bescheiden staan zij daar met hun prachtige gezichten
Als een koningspaar tot ons gericht om hen te gaan bezichtigen
maar ook die onze herfstharten steeds weer beetje gaan verlichten.

Hun gestalte is zo erg mooi met al hun slanke leden
wat ons doen blikken om hen dan weer te gaan fotograferen
en ook om ons dan ook gelijkertijd weer wat te gaan leren wat
zij allemaal steeds maar weer presteren in nieuwe Herfstseizoen.

Het maakt mij en de natuurliefhebbers altijd weer blij
dat niets hen kan deren om toch te mogen blijven groeien
Het lijkt wel alsof zij weten dat het ons blijft boeien
wat het Herfst-seizoen ons steeds weer geeft, en hoe wij elk
op ons eigen manier dan ook steeds weer dit seizoen beleefd.

Gedicht van © 2014 Tine de Jong
Bovenstaande foto en foto's in mijn presentatie  © Tine de Jong

Wees ook welkom op mijn andere blog :Gedichten en verhalen uit het leven :https://tinedejong.blogspot.com waar ook de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips en meer zijn samen geweven in woord, fotografie en meer.

Mijn foto's in een diaporama slide van menige paddenstoelen en zwammen voor jou :
En alvast bedankt voor je bezoek, reactie en meewandelen.

Klein koolwitje- Pieris rapae

Kleine witte dame wat ben jij wonderschoon
jij blijft gewoon ademen tegen een blad of boom
Als het dan kouder wordt en het ook weer vriest
is het gewoon zo dat jij je leven niet in winter verliest

Kleine witte dame wat ben jij wonderschoon
jij zoekt gewoon in de winter een boompje op
Daar ga jij overwinteren want je veranderd in een pop
voor jou lieve mooie witte dame is dit heel gewoon

Kleine witte dame wat ben jij wonderschoon
op jou beschutte plekje ben je in de winter veilig
Blijft daar overwinteren totdat maart zijn intrede maakt
en jij als een prachtige wonderschone dame weer ontwaakt.

Gedicht, fotografie en natuurvideo © 2014 Alle rechten voorbehouden foto en film Tine de Jong

Mijn eigen Vlinderfilm, foto`s en met eigen  vlinders gedichten voor jou:

En voor meer mooie woorden wees dan ook welkom op
mijn persoonlijke websiteGedichten en verhalen uit het leven
waar ook de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips en meer zijn samen geweven in woord, eigen fotografie en meer.


Bedankt voor jouw bezoek en hoop dat je mijn video weer leuk vindt. Meer films o.a Veel natuur vind je terug op mijn YouTube kanaal.

Sterke pit gedicht

Ben geboren met een aard die alsmaar 

sterker wordt naar de kern van zaken 

Er staat veel tussen mij en dagelijks leven 

die mij nu alleen maar sterker zal maken.

Soms moet ik wel het onderspit delven 

wat de wil soms wat heeft verbleekt maar ik 

luister nu ook wat meer naar mijzelf, en 

ik blijf die stengel die niet gauw breekt.

Ziekte zit in mij gevangen en wordt 

ook niet meer daaruit bevrijd, al 

heb ik wel dit verlangen want er zijn 

vele dagen dat ik in stilte lijdt. 

Maar ik heb een sterke pit 

die ook in mijn lichaam zit en 

dat helpt mij om door te gaan met 

wat ik soms wel moet doorstaan. 

Heb ook de sterke wil om te overleven en 

dat is de kracht van mijn gehele bestaan 

Ben ook zeker niet van plan mij over te geven 

Ondanks dat het mij nu wel veel tegen zit 

blijf ik toch wel doorgaan als een sterke pit.

P.S Ik ben met deze ziekte niet alleen, en
samen slaan wij ons er echt wel doorheen

Wens jou ook veel sterkte met deze woorden 

sluit hierbij een lied met mooie  akkoorden.

Gedicht © Tine de Jong, 11-09-2014

Bezoek ook eens mijn andere website Gedichten en Verhalen uit het leven 

want die kunnen je ook heel veel geven. 

Bovenstaande foto is de kern van een foelieboom vrucht

Voor jou: Mireille Mathieu & Patrick Duffy - Together We're Strong

Weide / Langpootmug (Tipula paludosa)

Een weidelangpootmug (Tipula paludosa) ( zie bovenstaande foto ) zat even te rusten op een plantenblad. Dat het een vrouwtjes is, kun je zien aan de scherpe achterpunt op het lijf. Die steekt ze in de grond bij het leggen van een heleboel eieren. De mug zelf is onschadelijk maar de larven worden wel gevreesd. Zij leven een paar centimeters onder de grond en komen 's nachts naar boven om het jonge gras, of in de moestuin de jonge zaailingen op te eten. Zo kunnen er hele grote bruine plekken in het gazon ontstaan. Hoe vochtiger het is, hoe beter de larven of emelten het naar de zin hebben.

Deze grote muggen komen nogal eens binnenshuis omdat ze op het licht afkomen. Er zijn heel veel verschillende soorten langpootmuggen op de wereld van groot tot klein. Zelfs ik was verbaasd toen ik meer van dit dier te weten wilde komen, nadat ik de weidelangpootmug had bestudeerd en gefotografeerd had. Ik gebruik ook weleens een loep die ik voor de camera-lens houd. En dat lukt soms ook nog eens al kom ik soms een hand tekort. Maar met veel geduld krijg ik toch weleens een mooi resultaat. Als ik iets ziet wat ik niet echt kent, wil ik ook meestal alles hier over weten en zoek dan op internet en in mijn boeken over meer informatie. Deze heb je vast wel eens gezien zie foto onder: Ik had nog een andere foto maar door fout op blog is deze helaas niet te vinden meer, dus geef ik je deze maar.

Net als een Hooiwagen kunnen langpootmuggen dus ook een poot afgooien als ze bedreigd worden. Maar ook bij een gevecht kunnen zij hun poot verliezen. Maar de Hooiwagen (die eigenlijk bij de spinachtige horen ) kan bij een volgende vervelling een nieuwe poot terug krijgen. De Langpootmug vervelt echter niet, die is zijn poot voorgoed kwijt. Het zijn trage vliegers en een lekker hapje voor kikkers. Maar ook voor vogels zijn ze ook een smakelijk hapje. 

Hier de foto van de langpoter die zijn poot kwijt is.

Ze leven maar heel kort, maar net lang genoeg om te paren en om zich voort te planten. De weidelangpootmug leeft één generatie per jaar en vliegt in augustus en september. Zij legt haar eieren afzonderlijk. ( zie onderstaande foto=wel vergroot hoor ), want stel je voor dat ze echt zo groot waren, dan heb je toch straks reuzegrote muggen een keer binnen. Moet er toch niet aan denken en jij? Er zijn meer dan 4.000 verschillende soorten langpootmuggen in de wereld die zijn geïdentificeerd op dit moment, waardoor ze de grootste familie zijn in hun geslacht. Ze brengen de meeste tijd door met paren en eitjes leggen. Een druk insect is het dus wel te noemen.

De larven (emelten) zijn ook goed winterhard. Emelten zijn blind en ongevoelig voor vorst. Ze maken namelijk een soort antivries aan. Zij kunnen tussen December en mei hele sportvelden, gazons of weilanden slopen. Gazons zijn ideaal voor de afzet van de eieren. In de herfst komen de larven uit de eieren. De grijze larven overwinteren en zijn al in de winter, maar vooral in de maanden april en mei schadelijk. Ze worden later bruinzwart en kunnen tot 4 cm lang worden. De larven voeden zich met rottende plantendelen en tere wortels. 's Nachts kunnen ze ook aan de bovengrondse plantendelen vreten. Ze verpoppen zich in juni en juli. De muggen kunnen zich vanwege hun weke monddelen alleen voeden met vloeibaar voedsel en dat is Nectar.

Langpootmuggen zijn hoofdzakelijk nacht- en schemer actief en worden door licht aangetrokken waardoor ze ’s avonds vaak in de woning binnenkomen. Ze hebben slechts 1 paar vleugels, het tweede paar is gereduceerd tot twee kleine op antennes lijkende stompjes die als evenwichtsorganen fungeren.

langpootmuggen hebben een gemiddelde grootte van 25 mm en een spanwijdte van 3 tot 4 cm. Ze hebben een dun en lang bruin lijf dat duidelijk gesegmenteerd is waardoor ze er een beetje akelig uitzien. Ze hebben 3 paar hele lange poten die wel twee keer de lichaamslengte hebben. Vrouwtjes hebben een scherpe legboor op het einde van hun lange lijf die bij de leek dikwijls als steekorgaan wordt aanzien. 

De weidelangpootmug wordt soms verward met de Hooiwagen die er ook erg op lijkt. Maar als je goed naar het lijf kijkt zie je wel het verschil. Over deze zal ik later misschien eens gaan schrijven, want ook daar zit een mooi verhaal achter hoe deze aan zijn naam is gekomen. Hoop dat jij mijn column erg mooi vond en ook interessant. Laat het mij eens weten onder ze blog. Alvast bedankt voor het lezen en reacties zijn altijd welkom. 

De natuur om ons heen waar wij allen van mogen genieten is heel erg mooi en leerzaam. Laten we allen dus zuinig zijn op Moeder Natuur ,zodat we meer ontdekkingen mogen ervaren van het dierenrijk en alle insecten die daar in leven.

Fotografie en live video © Alle rechten voorbehouden 2014  Tine de jong

Heb jij weleens een paring gezien van de langpootmuggen? Het is wel een ander soort maar toch wel eens leuk om te zien. Bekijk mijn filmpje. En alvast bedankt.