Vianen -Viaanse bos

Onlangs heb ik gewandeld in een omgeving die ik helemaal niet kende. En dat was het bos in Vianen. Het heet officieel het Viaanse bos. Niet echt een groot bos (13ha) maar was ook wel nieuwsgierig wat ik aan natuur zou zien en of er ook insecten of kleine dieren waren te zien. 

Waar bevindt zich dit kleine bos?

Dit bos is gelegen tussen de A2, de Lekdijk en de woonwijk Amaliastein en de Bentz-Berg. Het behoort ook tot het Utrechts landschap.

Voor 1950 bestond het hoofdzakelijk uit grienden met wilgen en zwarte elzen. Er zit ook een mooie geschiedenis aan deze omgeving en zal hierover wat meer schrijven.

Grienden werden eens in de 2-3 jaar gehakt waarbij de wilgentakken voor andere doeleinden werden gebruikt. Toen de hakhoutcultuur in onbruik raakte door de dalende houtprijzen, zijn er populieren tussen het hakhout geplant. 

Binnen het gebied lag in vervlogen tijden ook het buiten 'Amaliastein'. Daar is de nabij gelegen woonwijk Ameliastein naar vernoemd.

Samen met het recreatie-natuurgebied "De middelwaard" wat aan de noordzijde van de Lekdijk ligt zijn het 2 mooie omgevingen om eens heen te gaan.

Door de omvorming tot een gemengd vochtig loofbos met grienden en lanen werd het gebied ook aantrekkelijker voor vele zangvogels. Daarnaast is er een belangrijke populatie kamsalamanders zoals ik had gelezen ergens maar gezien heb ik hen niet. Door er geen vreemd water in te laten, blijft het gebied ook geschikt voor modderkruipers. Helaas niet gezien maar wel wat paddenstoelen. 

In de 17e eeuw nestelden ook veel reigers in de bomen van het Viaanse bos en zo ontstond ook de bijnaam van Vianen: Reigerstad.

Geschiedenis van het Viaanse Bos in Vianen:

Amaliastein was een renaissancekasteeltje dat kort voor 1560 in het Viaanse Bos werd gebouwd. Het Bos, aangelegd op moerassige kwelgrond, was oorspronkelijk een vogelwarande die van de heren van Vianen zijn geweest. Ameliastein was bedoeld als lusthof of een zomerverblijf voor Amalia, de vrouw van Hendrik van Brederode, heer van Vianen. Het is daarmee een van de vroegste voorbeelden van een buitenplaats. Hier een foto voor jou die ik toegezonden kreeg van een vriend.

Betekenis wat is een Warande:

Een warande is de naam die in de lage landen gebruikt werd voor een besloten jachtterrein, doorgaans eigendom van voorname families. De naam komt al in de middeleeuwen voor, doch ook daarna werden nog vele warandes aangelegd. Warandes waren er in meerdere types, zoals de konijnenwarande, waar gejaagd kon worden op konijnen. 

Een vrije warande was een niet-afgesloten terrein waarop de rechthebbenden van het recht op vrije warande (een onderdeel van het feodale jachtrecht) konden jagen met uitsluiting van anderen. Dit recht kon ook in handen zijn van andere personen zijn dan alleen de eigenaars van het terrein.

In de 17de eeuw werd het huis vernieuwd en werd er een grote formele tuin aangelegd met een as op Vianen. In 1725 kwam het in handen van de Staten van Holland die het weer doorverkochten. In 1815 werd het geheel afgebroken. Van AmaliaStein resteren nu slechts het omgrachte terrein waarop het huis eens stond.

Het Viaanse Bos is een overblijfsel van het park en de zonnewijzer die naar de Lijnbaan is verplaatst.

In dit stuk verleden kan je ook veel natuur vinden. Juist met dit vochtige weer ontspruiten er hier spontaan ook de mooie paddenstoelen. En ook zal je zien in de video beneden dat er ook weinig wordt opgeruimd, zodat de natuur haar eigen werk gaat doen om dit bos het eigen leven te laten leiden wat ook wel fraaie natuur gezichten geeft. 

Echt dus ook wel een bezoekje waard, mocht jij eens in de buurt zijn. Door het Viaanse Bos is een wandelroute uitgezet van 2 km. Als je deze laan helemaal zal uit wandelen kom je bij de wijk AmaliaStein uit. En kan je aldaar weer naar een bushalte lopen. 

Heb ook vernomen dat men het in toekomst op zal knappen. Misschien als de benenwagen van mij nog goed werkt keer ik misschien ook eens terug om te zien hoe het dan zal wezen.

Deel graag mijn ontmoetingen met jou vanuit dit bos in Vianen wat ik heb bezocht. Ik hou niet van routes volgen maar van heerlijk kriskras lopen want dat geeft mij meer mooie gezichten dan een uitgestippelde route te gaan volgen. Zelf op onderzoek gaan is helemaal mijn ding.

Volg jij routes (paaltjes) of wandel je ook liever jou eigen pad als je ergens wandelen gaat?

Wees ook welkom op mijn andere website 

Gedichten en Verhalen uit het leven 

waar ook veel de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips 

en meer zijn samen geweven in woord , natuurfilms en fotografie 

Tekst, fotografie en video © Tine de Jong, 2014

Hier mijn korte wandeling voor jou- Het Viaanse bos. Wandel je ook gezellig met mij mee?

kijktijd ongeveer 4.00

Herfst momenten in het bos

Bladeren vallen nu een voor een

Herfst doet bladeren opnieuw verven
Zij voelen zich sereen daar hen andere
krachten werven om seizoen te laten kleuren
En dat kan alleen Herfst in dit seizoen laten gebeuren.

Paddenstoelen, zwammen komen spontaan gezond uit de grond
Zeer bescheiden staan zij daar met hun prachtige gezichten
Als een koningspaar tot ons gericht om hen te gaan bezichtigen
maar ook die onze herfstharten steeds weer beetje gaan verlichten.

Hun gestalte is zo erg mooi met al hun slanke leden
wat ons doen blikken om hen dan weer te gaan fotograferen
en ook om ons dan ook gelijkertijd weer wat te gaan leren wat
zij allemaal steeds maar weer presteren in nieuwe Herfstseizoen.

Het maakt mij en de natuurliefhebbers altijd weer blij
dat niets hen kan deren om toch te mogen blijven groeien
Het lijkt wel alsof zij weten dat het ons blijft boeien
wat het Herfst-seizoen ons steeds weer geeft, en hoe wij elk
op ons eigen manier dan ook steeds weer dit seizoen beleefd.

Gedicht van © 2014 Tine de Jong
Bovenstaande foto en foto's in mijn presentatie  © Tine de Jong

Wees ook welkom op mijn andere blog :Gedichten en verhalen uit het leven :https://tinedejong.blogspot.com waar ook de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips en meer zijn samen geweven in woord, fotografie en meer.

Mijn foto's in een diaporama slide van menige paddenstoelen en zwammen voor jou :
En alvast bedankt voor je bezoek, reactie en meewandelen.

Klein koolwitje- Pieris rapae

Kleine witte dame wat ben jij wonderschoon
jij blijft gewoon ademen tegen een blad of boom
Als het dan kouder wordt en het ook weer vriest
is het gewoon zo dat jij je leven niet in winter verliest

Kleine witte dame wat ben jij wonderschoon
jij zoekt gewoon in de winter een boompje op
Daar ga jij overwinteren want je veranderd in een pop
voor jou lieve mooie witte dame is dit heel gewoon

Kleine witte dame wat ben jij wonderschoon
op jou beschutte plekje ben je in de winter veilig
Blijft daar overwinteren totdat maart zijn intrede maakt
en jij als een prachtige wonderschone dame weer ontwaakt.

Gedicht, fotografie en natuurvideo © 2014 Alle rechten voorbehouden foto en film Tine de Jong

Mijn eigen Vlinderfilm, foto`s en met eigen  vlinders gedichten voor jou:

En voor meer mooie woorden wees dan ook welkom op
mijn persoonlijke websiteGedichten en verhalen uit het leven
waar ook de natuur, liefde, leven met mooie dagjes uit tips en meer zijn samen geweven in woord, eigen fotografie en meer.


Bedankt voor jouw bezoek en hoop dat je mijn video weer leuk vindt. Meer films o.a Veel natuur vind je terug op mijn YouTube kanaal.

Sterke pit gedicht

Ben geboren met een aard die alsmaar 

sterker wordt naar de kern van zaken 

Er staat veel tussen mij en dagelijks leven 

die mij nu alleen maar sterker zal maken.

Soms moet ik wel het onderspit delven 

wat de wil soms wat heeft verbleekt maar ik 

luister nu ook wat meer naar mijzelf, en 

ik blijf die stengel die niet gauw breekt.

Ziekte zit in mij gevangen en wordt 

ook niet meer daaruit bevrijd, al 

heb ik wel dit verlangen want er zijn 

vele dagen dat ik in stilte lijdt. 

Maar ik heb een sterke pit 

die ook in mijn lichaam zit en 

dat helpt mij om door te gaan met 

wat ik soms wel moet doorstaan. 

Heb ook de sterke wil om te overleven en 

dat is de kracht van mijn gehele bestaan 

Ben ook zeker niet van plan mij over te geven 

Ondanks dat het mij nu wel veel tegen zit 

blijf ik toch wel doorgaan als een sterke pit.

P.S Ik ben met deze ziekte niet alleen, en
samen slaan wij ons er echt wel doorheen

Wens jou ook veel sterkte met deze woorden 

sluit hierbij een lied met mooie  akkoorden.

Gedicht © Tine de Jong, 11-09-2014

Bezoek ook eens mijn andere website Gedichten en Verhalen uit het leven 

want die kunnen je ook heel veel geven. 

Bovenstaande foto is de kern van een foelieboom vrucht

Voor jou: Mireille Mathieu & Patrick Duffy - Together We're Strong

Weide / Langpootmug (Tipula paludosa)

Een weidelangpootmug (Tipula paludosa) ( zie bovenstaande foto ) zat even te rusten op een plantenblad. Dat het een vrouwtjes is, kun je zien aan de scherpe achterpunt op het lijf. Die steekt ze in de grond bij het leggen van een heleboel eieren. De mug zelf is onschadelijk maar de larven worden wel gevreesd. Zij leven een paar centimeters onder de grond en komen 's nachts naar boven om het jonge gras, of in de moestuin de jonge zaailingen op te eten. Zo kunnen er hele grote bruine plekken in het gazon ontstaan. Hoe vochtiger het is, hoe beter de larven of emelten het naar de zin hebben.

Deze grote muggen komen nogal eens binnenshuis omdat ze op het licht afkomen. Er zijn heel veel verschillende soorten langpootmuggen op de wereld van groot tot klein. Zelfs ik was verbaasd toen ik meer van dit dier te weten wilde komen, nadat ik de weidelangpootmug had bestudeerd en gefotografeerd had. Ik gebruik ook weleens een loep die ik voor de camera-lens houd. En dat lukt soms ook nog eens al kom ik soms een hand tekort. Maar met veel geduld krijg ik toch weleens een mooi resultaat. Als ik iets ziet wat ik niet echt kent, wil ik ook meestal alles hier over weten en zoek dan op internet en in mijn boeken over meer informatie. Deze heb je vast wel eens gezien zie foto onder: Ik had nog een andere foto maar door fout op blog is deze helaas niet te vinden meer, dus geef ik je deze maar.

Net als een Hooiwagen kunnen langpootmuggen dus ook een poot afgooien als ze bedreigd worden. Maar ook bij een gevecht kunnen zij hun poot verliezen. Maar de Hooiwagen (die eigenlijk bij de spinachtige horen ) kan bij een volgende vervelling een nieuwe poot terug krijgen. De Langpootmug vervelt echter niet, die is zijn poot voorgoed kwijt. Het zijn trage vliegers en een lekker hapje voor kikkers. Maar ook voor vogels zijn ze ook een smakelijk hapje. 

Hier de foto van de langpoter die zijn poot kwijt is.

Ze leven maar heel kort, maar net lang genoeg om te paren en om zich voort te planten. De weidelangpootmug leeft één generatie per jaar en vliegt in augustus en september. Zij legt haar eieren afzonderlijk. ( zie onderstaande foto=wel vergroot hoor ), want stel je voor dat ze echt zo groot waren, dan heb je toch straks reuzegrote muggen een keer binnen. Moet er toch niet aan denken en jij? Er zijn meer dan 4.000 verschillende soorten langpootmuggen in de wereld die zijn geïdentificeerd op dit moment, waardoor ze de grootste familie zijn in hun geslacht. Ze brengen de meeste tijd door met paren en eitjes leggen. Een druk insect is het dus wel te noemen.

De larven (emelten) zijn ook goed winterhard. Emelten zijn blind en ongevoelig voor vorst. Ze maken namelijk een soort antivries aan. Zij kunnen tussen December en mei hele sportvelden, gazons of weilanden slopen. Gazons zijn ideaal voor de afzet van de eieren. In de herfst komen de larven uit de eieren. De grijze larven overwinteren en zijn al in de winter, maar vooral in de maanden april en mei schadelijk. Ze worden later bruinzwart en kunnen tot 4 cm lang worden. De larven voeden zich met rottende plantendelen en tere wortels. 's Nachts kunnen ze ook aan de bovengrondse plantendelen vreten. Ze verpoppen zich in juni en juli. De muggen kunnen zich vanwege hun weke monddelen alleen voeden met vloeibaar voedsel en dat is Nectar.

Langpootmuggen zijn hoofdzakelijk nacht- en schemer actief en worden door licht aangetrokken waardoor ze ’s avonds vaak in de woning binnenkomen. Ze hebben slechts 1 paar vleugels, het tweede paar is gereduceerd tot twee kleine op antennes lijkende stompjes die als evenwichtsorganen fungeren.

langpootmuggen hebben een gemiddelde grootte van 25 mm en een spanwijdte van 3 tot 4 cm. Ze hebben een dun en lang bruin lijf dat duidelijk gesegmenteerd is waardoor ze er een beetje akelig uitzien. Ze hebben 3 paar hele lange poten die wel twee keer de lichaamslengte hebben. Vrouwtjes hebben een scherpe legboor op het einde van hun lange lijf die bij de leek dikwijls als steekorgaan wordt aanzien. 

De weidelangpootmug wordt soms verward met de Hooiwagen die er ook erg op lijkt. Maar als je goed naar het lijf kijkt zie je wel het verschil. Over deze zal ik later misschien eens gaan schrijven, want ook daar zit een mooi verhaal achter hoe deze aan zijn naam is gekomen. Hoop dat jij mijn column erg mooi vond en ook interessant. Laat het mij eens weten onder ze blog. Alvast bedankt voor het lezen en reacties zijn altijd welkom. 

De natuur om ons heen waar wij allen van mogen genieten is heel erg mooi en leerzaam. Laten we allen dus zuinig zijn op Moeder Natuur ,zodat we meer ontdekkingen mogen ervaren van het dierenrijk en alle insecten die daar in leven.

Fotografie en live video © Alle rechten voorbehouden 2014  Tine de jong

Heb jij weleens een paring gezien van de langpootmuggen? Het is wel een ander soort maar toch wel eens leuk om te zien. Bekijk mijn filmpje. En alvast bedankt.

Innerlijke kracht

Ik schep gezonde cellen
door mijn innerlijke macht
Daar ben ik steeds mee bezig
want dat geeft mij levenskracht.

Mijn hele lichaam zuiver ik
mijn cellen en mijn bloed
Ze zijn nu volmaakt in evenwicht
en zo komt voor mij alles goed.

Ik schep gezonde beelden
door mijn innerlijke macht
Daar ben ik nog steeds mee bezig
want dat geeft mij veel kracht.

Mijn hele denken zuiver ik
dan voel ik mij positief
Ben nu volmaakt in evenwicht
want ik heb het leven lief.

Levensgedicht- © 2014 Tine de Jong

foto is gevormd hart in boomschors gezien in het Alblasserbos

Spreekwoord: 

Een boom met een knoest kan nog stevig staan, misschien omdat hij weet wat buigen is.

Voor jou mijn video slide met mandala's wat ook mij rust geeft bij onrustige dagen.

Dieren dood door vergiftiging

Helaas worden er nog steeds veel dieren gedood zonder reden of door vergif wat de mens strooit of verstopt in voedsel. En dat doet mij heel veel verdriet. Dit zijn geen dierenliefhebbers maar dierenhaters. 

En deze woorden schreef ik omdat ik weer in de krant en op internet las dat ditmaal een huisdier de dupe was geworden van een dierenhater. En ditmaal door voedsel met vergif wat lag in hun tuin. 

En ook worden er steeds andere voedsel met vergif ergens neergelegen wat dieren heel ziek of dood kunnen maken. Maar ook vele eenden en ganzen en vogels en andere dieren gaan dood door hen die met moedwil hen doodmaken. Let dus op wat je hond, of ander dier van de grond af eet. Laat honden zeker niet los in gebieden waar dit is gebeurd. Mijn gedicht voor jou:

Dieren dood door vergiftiging

Dat ene woord zal nu gaan spreken
tot die mensen die dit zullen lezen
Want op de verjaardag van een kind
stierf wel haar allerliefste vriend

Dit verdriet maakt echt diepe wonden
ook al zijn het voor u alleen maar honden
Ook eenden, zwanen was dit lot al beschoren
tevens ook vogels, poes die het leven had verloren

Weet jij wel dat een marteldood door afval
of vergif het ergste voor onze dieren is
Voelden wij maar even die afschuwelijke pijn
dan zou u met vergif wel wat zorgvuldiger zijn

Nu waren het dieren, morgen misschien uw kinderen
Laten wij allen dit nu eens samen gaan verhinderen
Houdt het afval en vergif binnen de eigen muren en
laat alle dieren het onder ons het niet zo bezuren.

Gedicht © 2014 Alle rechten voorbehouden Tine de Jong

Erbij dit lied van 

Lene Lovitch & Nina Hagen - Don't Kill The Animals uit 1987

Dood de dieren niet.

Nieuwe gevoelens van liefde

Vreugdetranen in moment loze gevoelens
liefdesverklaringen verdampen op de lippen
Introductie van een wederzijds verlangen door
een lange afwezigheid van menig zoete aromageur.

Liefde opende deuren die eerst gesloten waren
zij verwelkomde ons met een open en eerlijk hart
Langzaam heeft zij ons ingewijd met woord en daad
die wij met vol vertrouwen ook samen hebben aanvaard.

Tranen van blijdschap om deze nieuwe ontmoeting
die elk van ons brachten in een soort mysterieuze trance
Waarvan wij na een enige tijd toch elkaar hebben gevonden
De echte, ware liefde die in ons breekbaar hart verdwenen was.

Gedicht © 2014 Tine de jong alle rechten voorbehouden.

Mooie afsluiter voor jou: Etta James - Something's Got A Hold On Me

Dekens van mos in het bos

Kleine intro over Mos

Jij hebt vast al vaker eens mos gezien bij een wandeling. Mos in het bos lijkt wel een beetje op een mooi tapijt: prachtige kleuren en heerlijk zacht. Mossen hebben geen echte stengels en bladeren. Mossen houden van vocht en in het bos is het meestal wel vrij vochtig en zal je hen ook vaker hier tegenkomen. In de woestijn zul je dus echt geen mos vinden! Maar wel op verlaten wegen en weiland bruggen of paaltjes zie je steeds meer mooie soorten mossen verschijnen. 

Er zijn heel veel soorten mossen. Als het mos een tijd lang geen water krijgt lijkt het soms dood. De kleur is helemaal bruin en dor. Maar dat is maar schijn hoor, want zodra het weer een beetje regent komt het mos weer helemaal tot leven. Het wordt weer fris groen en zacht. Mossen hebben ook sporen: die zitten in een doosje op een steeltje. Alleen bij droog weer springt het doosje open, de sporen vliegen dan alle kanten op. En zo wordt het mos dus steeds groter, en breidt het zich verder uit. 

Hier nog een mooie foto voor jou  waar je ook de nieuwe moszaadjes ziet. hiervoor moest ik wel even door de knieën gaan om het mooi in de lens te ontvangen. 

Heb ook een gedicht geschreven over het mos:

Dekens van mos

Als je in het bos loopt en je kijkt in het rond
dan zie je een mooie deken van mos op de grond
Het mos fungeert voor vele dieren als een warme deken
heb jij daar wel eens een keer onder gekeken?

Als de winter zijn intrede gaat maken vinden vele dieren
dan wel de hele kleine kevers, torren, rupsjes daar een thuis
Ik tilde daar waar heel veel mos was eens een heel klein deel op
en ontdekte met mijn meegenomen loep daaronder veel klein gespuis.

Het is dus niet alleen maar zacht lopen voor menig wandelaar
maar ook een wonderbaarlijk winterbehuizing in het bos aldaar
Ga maar eens zelf op onderzoek en kijk eens wat jij dan ontmoet
nu weet je ook het verhaal erom heen wat mos ook in het bos doet.

Allen wachten daar onder op de warme lente die dan weer begint
Er zijn verschillende soorten mossen en zij kunnen goed tegen de kou
Maar niet alleen in het bos is waar je deze warme dekens vinden zou
Kijk maar eens goed bij een wandeling of jij het ergens eens vind.

Natuur gedicht © 2014 Tine de Jong 

inclusief de foto's en fotografie in de presentatie beneden.

Dit is mijn fotografie van wat mossoorten in een diapresentatie voor jou.

Goedemorgen vrienden en lezers

Goedemorgen vrienden en lezers
geef vandaag jou eens een warme groet
Kijk ook eens vanmorgen in de spiegel
trek daar ook een heerlijke vrolijke snoet.

Neem hem dan mee de gehele dag
En laat deze ook niet verdwijnen
Dan weet ik zeker dat je ook morgen
terug kan kijken met dezelfde lach.

De rest moeten jullie zelf vandaag doen
ga vandaag eens nieuwe uitdagingen tegemoet
jullie krijgen nog wel een knuffel en een zoen
Daarmee sluit ik voor vandaag mijn warme groet.

© Alle rechten voorbehouden Tine de jong 2014

Voor jou: Lionel Richie-Good Morning

Vlinders voel ik nu van binnen

Vlinders voel ik nu van binnen
warme vlinders is wat ik bedoel
Dank je wel mijn mooie vlinder
dank je voor dit unieke gevoel.

Zonder jou valt niet te leven
want dan gaat het zeker mis
Door jou vlinder heb ik geleerd
wat toch echte verliefdheid is.

Wat ik denk en wat ik voel
deel ik soms met iedereen
Maar het mooiste wat ik voel
deel ik met jou het liefst alleen.
Gedicht © 2014 Alle rechten voorbehouden Tine de JongFoto boven zijn de  Atalanta  -Vanessa atalanta op vlinderstruik
En ik heb hier eens een verhaal over gedeeld op mijn andere website en wellicht vind je het ook mooi om deze eens te lezen: Levensverhaal van de Atalanta vlinderEn via aldaar kan je ook met pijltje boven weer verder lezen als je wilt.
Bij mijn woorden mijn video slide met meer mooie gedichten uit mijn hand van vlinders en met eigen fotografie. Is het te klein bekijk deze dan via mijn YT kanaal en zet het beeld dan stil als je het goed lezen wilt.

Treinreis met hindernissen

Zeg jij trein; neem je mij in de maling om 

mij steeds naar een ander spoor te laten gaan 

Steeds als ik in jouw sporen treedt dan laat 

jij mij weer naar een ander station lopen.

Je lijkt wel een doolhof waar je wel een begin 

heeft maar moeilijk de uitweg kan vinden 

Heb verschillende trajecten moeten volgen 

om uiteindelijk op bestemming te arriveren.

Jou digitale spoorlijn geeft mij soms verkeerde 

antwoorden als ik jouw station een bezoekje brengt 

Voel mij nog steeds vreemdeling op dit traject wat 

mij toch steeds doet besluiten in jou sporen te treden.

Ja trein, ondanks mijn angst om te verdwalen 

heb jij mij toch weten door te seinen dat het 

het ook zo mooi is om snel reizen met jou maar 

zorg er dan wel eens voor dat je op tijd bent.

Gedicht en video slide Alle rechten voorbehouden © 2014 Tine de jong

Bovenstaande foto is mijn foto Arriva Trein die naar Geldermalsen rijdt.

Voor jou mijn fotografie in een videoslide: Wandeling door Geldermalsen en zie 

daarbij wat ik zoal had ontmoet.

Treurwilg danst op de wind

Treurwilg danst steeds op muziek van wind 

dieren vinden beschutting onder vingers van groen 

Een trotse boom die geen hinder van storm ondervindt 

Mooie bomen in tuinen, parken of in een plantsoen.

Als hoofddeksel geboren, regelmatig geknipt 

En het is een boom die ook nooit dichtslibt 

Heel trots als zij zich opricht als 

een ballerina ook altijd in evenwicht.

Natuurgedicht © Tine de jong, 2014

Bedankt voor jullie bezoek en reacties.

Deel hierbij enige gedichten over bomen via mijn Yt kanaal. En die ook op mijn 2 websites staan. 

De bijzondere wereld van bomen, mijn boomgedichten Deel 2 met fotografie voor jou.

zie ook zeker dit gedicht die gerelateerd is aan deze woorden maar met een ander gedicht als je de video heb bekeken. 

Dansende treurwilg danst in zachte wind

Boswandelingen die maak ik graag

Een bos ademt en leeft volop heeft je veel te vertellen
De vele bomen jong en oud
hebben veel met elkaar te stellen

Men ruikt de frisheid en ontdekt
de sporen van zijn leeftijd
De vele planten die er groeien
kunnen mij net als de vele paddenstoelen mij steeds opnieuw blijven boeien

De vele bomen en de struiken
Alle dieren die in het bos leven
kunnen mij altijd de weer rust geven en elk seizoen krijgt het wel bos bezoekjes van mij.
Gedicht foto en live video © 2014 Tine de Jong

Bovenstaande foto is genomen in Amerongen en komt uit mijn YouTube film
die je ook kan vinden op mijn kanaal.

Ken jij de geluiden uit het bos?? Deel met jou mijn video die ik later erbij had gezet.

Mijn bos geluiden Uit de wereld van Rien Poortvliet  uit 2016 Gefilmd toen Beeldentuin in Garderen.

Mijn favoriete plekje aan het water

Daar zit ik weer aan het water 

elke keer zit ik op mijn plekje 

hier bij de rivier mijn vaste stekje 

Als ik de drukte weer eens wil ontwijken 

kan ik uren hier over het water kijken.

Luisteren naar het geklater, meeuwengeschal
Kinderlach, het klotsen van het water
De schepen en stromingen van de rivier
haar geheimen, de kolken, haar natte gevaar
Altijd weer een verrassing wat ik vind hier.

Rust in de morgen, drukte die later komt
voel me hier altijd heerlijk vrij en geborgen
Dit is mijn vaste stekje, mijn verborgen plekje
en even tot rust komen van de dagelijkse zorgen.

Vermomd zijn de takken van de boom waaronder ik zit 

en hier verdwijnt altijd de stress en mijn zorgen
Stil genietend van de rust geeft mij ook plezier 

Op mijn vaste plekje, mijn mooie stekje bij de rivier.

Natuurgedicht © 2014 Alle rechten Tine de Jong

Fotografie is door mijzelf genomen bij mijn plekje aan het water.

Buiten de Waterpoort in Gorkum-Gorinchem

Mijn video slide voor jou- Buiten de waterpoort in Gorinchem mijn favoriete plekje

Mysterieuze grotten van Gent

Het Citadelpark in het Belgische Gent is een oase van rust waar iedere bezoeker kennis maakt met een rijke flora aan bomen, planten en struiken. Telkens weer is het heerlijk struinen door dit prachtig park. Weet je dat in het park ook enkele bijzondere en merkwaardige bouwwerken aanwezig zijn? Nou, ik wist het eerst niet. Maar stuitte geheel onverwachts op enkele grotten die mijn wenkbrauwen deden fronsen. Het deed me denken aan een soort verleden. Daar wilde ik het fijne van weten en ging op onderzoek uit. Heb er ook enige foto's van gemaakt en dat zie je in onderstaande video terug.

Heb enkele mensen gevraagd die in het park aanwezig waren of zij het wisten. Niemand kon mij vertellen wat de oorsprong van deze grotten waren en waarom ze hier zijn. Zij zeiden me dat ik eens op Internet moest gaan zoeken. Wellicht stond daar wat op. Toen was mijn nieuwsgierigheid helemaal gewekt. Na wat gezoek vond ik een antwoord terug op een site die de bunkergordel rondom Gent beschrijft.

In vroegere tijden, dan spreek ik van eind 16de eeuw ten tijde van Filips II van Spanje, zou op de huidige locatie van het Heuvelpoort, waar nu het Citadelpark onder andere is, een fort en muren te hebben gestaan. Een waar verdedigingsgordel zag het levenslicht. Het fort heeft niet lang bestaan want eind 18de eeuw werd het al afgebroken. De reden hiervan heb ik nergens kunnen terugvinden. De omliggende grotten uit 1880 werden gespaard van de afbraak. En door de jaren heen dienden de grotten onder andere als een kanonkamer, munitieopslagplaats en schuilplaats voor jong en oud. Nu zijn de grotten doorgangen geworden, maar toch blijft het interessant voor wie de geschiedenis niet weet.

De mysterieuze grotten bezorgen iedere voorbijganger best wel een sfeervol plaatje. Als het erg donker is, zal ik hier zeker niet komen. Het is best donker binnenin. Het wordt nu in de tegenwoordige tijd gebruikt als doorgang voor menig jogger, wandelaar en/of fietser richting de kiosk aan de ene kant en richting de grote vijver aan de andere kant van het Citadelpark. Maar wie van de geheimzinnigheid houdt, kan best daar eens een bezoekje brengen en even stilstaan bij dit mysterieus grottenstructuur. Want binnenin wanneer je de omliggende muren bekijkt en je ogen sluit en denkt aan dit verleden .. zal je heel veel zien.

In het Citadelpark vind je nog een grot en welicht ga ik deze later eens bekijken. Hij staat wel op de film. Zelfs voor verliefden is dit een ideale plekje om samen te zijn. Zie maar mijn onderstaande foto`s in een YouTube film gegoten.

Tekst, fotografie en video © 2014 Tine de Jong, 

Deze kunstmatige grotten in het Citadelpark zijn aangelegd rond 1879-1880 en waren bedoeld om de overblijfselen van de voormalige citadel te camoufleren. Ze hebben nog steeds een sfeervol, ietwat verborgen karakter. Mooi om ze te gaan ontdekken.

Mijn video als mooie afsluiter: De Grotten van Gent 2014

Wonderlijk licht

Zon geeft licht, warmte en leven 

Mens en dier kunnen niet zonder 

alles is met elkaar verweven en 

dat is toch een heel groot wonder.

De zon is er elke dag maar weer
ook al zien we haar niet altijd  

Maar toch is zij er keer op keer 

en verspreidt het licht, wereldwijd.

Wonderlijk is dit licht en warmte bron 

zonder deze zou er niets kunnen bestaan 

God de Schepper van de zon is ook steeds 

met onze aarde en ons mens begaan.

God zal nooit de zon voor ons onder laten gaan 

maar laat hem steeds opgaan voor ons elke morgen 

Hij laat ons ook nooit alleen in het donker staan 

en zal echt altijd voor ons allemaal blijven zorgen

God heeft dit alles in zijn wijsheid bedacht 

zodat mens en dier hier zouden kunnen bestaan 

Hij heeft de zon, maan en sterren in zijn macht 

maar heeft daarbij ook de hele wereld doen ontstaan.

Wij allen mogen hem roemen voor Zijn grootheid 

dat hij alles toch zo schoon geschapen heeft en 

de mens, dier en natuur in verscheidenheid nog 

steeds alles onderhoudt, wat groeit en wat leeft.

Gedicht © Tine de Jong, 23-08-2014
Uit mijn gedichten schrift archief 1989

foto boven is de zon die met wonderlijk licht door de bomen schijnt. 

En de schaduw van bomen op het gras laat zien.

Bourgoyen-Ossemeersen- Prachtig natuurgebied in Gent

Onlangs was ik met een kennis eens in een mooi natuurreservaat en dat was de Bourgoyen-Ossemeersen in Mariakerke in Belgie. Deze had mij ooit eens verteld over dit natuurreservaat doordat zij dit al eens eerder heeft bezocht. En dat maakte mij ook wel nieuwsgierig om het ook eens zelf te gaan bezoeken met haar samen. 

Dit natuurgebied ligt grotendeels in de deelgemeente Mariakerke en beslaat uit plusminus 230 hectare. Het reservaat met de grote waterplas is een zeer belangrijk overwinteringsgebied voor vele vogels.

Bij de ingang staat een route bord met paaltjes  die je kan volgen. Je hebt hier drie wandelpaden: Geel, blauw en rood. Ik koos voor geen van allen. Ik zag wel wat ik ging ontmoeten. Ik volg namelijk nooit geen paden maar wandel altijd tegendraads of volg mijn eigen route.

Er waren ook speciale graspaden aangelegd zodat je dichter bij de natuur kon komen. In het begin volgde ik wel een kleur paaltje, maar ik zag later het pad helemaal niet meer. Dus wandelde ik gewoon heerlijk waar ik wel mooie natuur zag.  Ik zag zelfs een pijltje hangen in een boom maar toen ik keek en die even volgde, verwees hij mij naar een sloot. Waarschijnlijk was dit een kwajongensstreek geweest. Maar zag er wel enige mooie kikkers, dus wellicht was dit wel een tippijltje.

Ik geloof dat ik blauw, geel en rood door elkaar heb gegooid want de route was achteraf gezien best lang maar ik heb mij geen seconde verveeld. Ik heb ook op tijd gerust omdat mijn benen zeiden ( door de kramp in mijn voeten wegens de ziekte die ik heb ) om deze ook te nemen. In de tussentijd nam ik enkele foto's wat ik zag en wat ik allemaal had ontmoet. Kwam ook een spookboom tegen. 

Ik zie er altijd wat in en ja ik hou nu eenmaal van bomen,maar deze trok wel even mijn aandacht. Deze zal je vast met de andere insecten zeker in mijn onderstaande video wel zien.

Ik zag heel veel mensen met grote fotocamera's rondlopen en dat is iets wat ik helemaal niet wil. Ik wilde eens laten zien dat je met een eenvoudige camera (Canon powershot A2500) ook mooie foto's kan maken want ik ben ook maar een eenvoudig mens. 

Met geduld kom je al heel ver en een dure camera heb je ook niet nodig als je van de natuur houdt. De natuur laat zich graag fotograferen. Onderweg heb ik ook even een halt gehouden bij een kijkhut waar ik had genoten van het uitgestrekte landschap met de natte graslanden en ik zag wel een populatie van vele water- en weidevogels. maar ook mooie libellen en juffers vloen hier volop rond. zoals deze hieronder: de prachtige Paardenbijter-Aeshna mixta

Er zijn vele mogelijkheden in dit natuurreservaat. Ik zag hier ook mensen die aan het joggen waren of heerlijk aan het fietsen of aan het wandelen. Ik ontmoette hier ook vrouwen met kinderwagen die heerlijk rustig een boekje zaten te lezen op één van de vele zitbankjes. Maar ook kinderen en mensen met honden heb ik ontmoet op mijn pad. Dus er is volop te beleven en te zien voor groot en klein. Je kan je in dit reservaat echt ontspannen. 

Een kleurrijk palet van bloeiende bloemen, bomen, planten en struiken is zo mooi dat ze onze stille bewondering wel verdienen. Naast de enorm rijke flora kent het natuurreservaat ook een gevarieerde fauna. Diverse partijen zijn aanwezig: eenden en ganzen uit verschillende families en generaties vindt men in de overstroomde graslanden en sloten terug terwijl boomvogels van verschillende pluimage hier broeden of vrolijk gebekt zijn. Wat je hier ook veel tegen kan komen zijn de mooie libellen langs de waterkant maar ook andere insecten lieten zich graag fotograferen.

Het natuurgebied is vrij toegankelijk en voorzien van drie gemarkeerde wandelroutes. De paden beginnen aan de hoofdingang van het Stedelijk Natuurreservaat Bourgoyen-Ossemeersen, Natuur- en Milieucentrum De Bourgoyen. Het is vanzelfsprekend dat je daar begint maar er bevinden zich ook twee zijingangen: in de Jean Pierre Baudetlaan en op het kruispunt Vliegpleinkouter – Zandloperstraat. 

In het natuurgebied vind je ook een schepvijver met een steiger. Je kan er met de schepnet helemaal naar het midden van de vijver en  zo ook ontdekken wat er allemaal in leeft. Verder is hier voor jong en oud wel wat te ontdekken en te doen. 

Want er is hier ook een blotevoeten pad aangelegd voor wie de voeten eens een goede massage beurt zal willen geven. We danken ook de menige voorbijgangers die het pad kruisten. Jong en oud, hond en baasje, en andere natuurliefhebbers kwamen we hier wel tegen.

Er zijn voldoende zitbanken aanwezig in dit natuurgebied: wie weet, zit je op de bank als eerbetoon aan Maurice Reynaerts ( °1923 - †1992 ), strijdvaardig voortrekker van de actiegroep Bourgoyen-Ossemeersen.

Ook worden er hier soms speciale natuurwandelingen met een gids georganiseerd. Dat had ik gelezen in een folder die je bij het Natuurcentrum kan vinden. 

Bij het Natuurcentrum kan je ook allerlei informatie verkrijgen over dit mooie natuurreservaat en als je wilt, kan je ook een verrekijker huren mocht je die vergeten zijn. En na de wandeling kan je hier ook genieten van een heerlijk biologisch drankje en/of eten en daar ontmoette ik ook weer mijn maatje die op mij zat te wachten.

Ik ga vast nog wel eens terug, maar dan neem ik wel een kaart mee uit het Natuurcentrum. Dan weet ik zeker dat ik mij niet zal verlopen en zie ik vast weer andere mooie natuurgezichten die ik nu wellicht gemist heeft.

 Ik ben wel beetje nieuwsgierig hoe je mijn wandeling zal vinden. Wees ook welkom op mijn andere website foto en woordenboek want daar staat ook veel op je te wachten.
Gedichten en verhalen uit het leven met ook aldaar veel natuur en wandeltips en waar ook de mens, natuur, liefde, informatieve natuurweetjes zijn samen geweven in woord en beeld met muziek en mooie documentaire.

Je kan ook als jij dit leuk zal vinden je abonneren op mijn YouTube kanaal want daar vind je ook veel natuurwandelingen met eigen fotografie van vele steden, dorpen, parken en tuinen en nog veel meer. Tine de Jong natuurwandelingen  Deze is ook gratis te bezoeken net als dat de blogs gratis zijn.

Echt de moeite waard en wellicht ben ik ook eens in jouw omgeving geweest.

Bedankt voor je bezoek en ik vind het altijd erg leuk als je een reactie achterlaat op mijn schrijven maar het is niet verplicht hoor.

Alle rechten voorbehouden Tekst, fotografie en video © 2014 Tine de Jong

Wandel je ook gezellig mee? Deel graag mijn ontmoetingen in een slide video met jou:

Een Tweeling

Twintig vingertjes en twintig wiebeltenen

Twee paar armpjes en twee paar benen

een dikke buik, zo lekker zacht.

waarin een tweeling wordt verwacht.

Zijn het jongens, of zijn het meiden?

Of van allebei één om ons te verblijden?

Voor de ouders valt het niet altijd mee,

om dan te zorgen, voor deze twee.

Wij als grootouders zijn reuze fier 

Het te weten geeft ons al veel plezier

Wij zullen hen met liefde en vol verlangen,

dan ook al die armpjes en beentjes ontvangen

Gedicht © Alle rechten voorbehouden Tine de jong 2014

Dit gedicht heb ik ook in vele talen verkocht die ik toen eens op kaarten had gemaakt 

toen ik nog op vele markten stond met al mijn gedichten.

Mooie film voor jou: Adorable Twins Don't Realise Their Birth || Cutest Video Ever || Twin Baby Bath

Het kan soms voorkomen dat de film er niet meer is, 

laat dit me dan weten via een reactie want dan plaats ik een ander.

Vergeten oudjes

Een oma en opa zijn blij 

met hun kleinkinderen 

Meestal nemen zij overal aan deel 

het geven van liefde en geschenken 

zullen zij nooit minderen 

En zij geven best weleens teveel.

Maar zullen wij ook eens aan hun denken 

en maken wij onze handen weleens vuil? 

geven wij hen wel voldoende liefde 

of eens een bloemetje of geschenkje? 

Geven wij werkelijk weleens 

wat ervoor in ruil?

Want er zijn veel bejaarden mensen, 

en ook voelen zij zich zo alleen 

Kom ..vervul eens een paar wensen 

Stuur hen eens zomaar een bloemetje 

of ga er eens een keer gezellig heen.

Dat de oudjes onder ons 

zich soms eenzaam voelen 

willen zij soms geeneens weten 

En zo gaan hun leventje voort 

en worden ook weleens door 

hun eigen kinderen vergeten.

Zij willen ook weleens 

gewoon een bezoekje met 

een vriendelijk woord.

Eigenlijk hebben zij ons met 

hun goedheid verpest
Natuurlijk.. een oma of opa 

hebben dat is ook heerlijk 

Maar doen wij wel echt ons best 

menen wij het zelf wel zo eerlijk?

Geef ze dan eens wat hartelijkheid 

met fijne bezoekjes gepaard 

Dan zullen jullie eens merken 

hoe men dit met geluk aanvaard.

Gedicht © 2014 Alle rechten voorbehouden Tine de jong

Leuk dat je even op bezoek kwam om te lezen. Groetjes Tine

Een afsluiter voor jou : Een ouderwens met goede teksten voor
jou in een muzikale omlijsting. Hoop dat je mee kijkt. Het heet ouderwens.

 Je kan ook via YouTube kijken voor een groter beeld.

Verlopen paspoort

De grenzen zijn dan allang open gesteld
maar dat geldt soms niet voor mij
want als ik door een grens zal gaan
dan voel ik alleen maar pijn omdat
ik weer zonder looppaspoort zal zijn

Stempel wordt aan de mens erbij gegeven
omdat ik gewoon door gaat met mijn leven
En dan die mensen die mij maar fouilleren
omdat ik gewoon wil blijven presenteren

laten zij nu eens nu eens naar hun eigen kijken
dan zal blijken dat ik meer pit heb dan zij en
wie opgeeft zal nooit ervan winnen en opgeven
dat is nu eenmaal helemaal niets voor mij

Ik klaag niet, als mijn paspoort weer is verlopen
ga gewoon steeds opnieuw naar de instantie
om weer een nieuwe paspoort voor mij te kopen
want al die verlopen paspoorten, ach zo is nu
eenmaal mijn leven en dat hoort gewoon bij mij.

Gedicht en mijn natuurvideo © 2014 Tine de Jong

Deel met jou mijn wandeling in Gorinchem: Wandelen langs de Vestingwallen en meer..
Wandel jij ook gezellig met mij mee?
Je zal je vast ne=t vervelen wat ik ditmaal ook met jou wil gaan delen.

Gentbrugge: Wijkpark De Porre - Modern park met industrieel tintje

Bovenstaande foto is de stoomcabine in dit wijkpark 

Wandelen in de wijk Moscou in Gentbrugge. Dat heb ik ditmaal eens gedaan want was geheel onbekend hier. Naast de woningen tref je ook een nieuw wijkpark genaamd De Porre aan. De Porre is een begrip in deze wijk. Ernest De Porre stichtte hier de katoenweverij in 1907 op, 20 jaar later breidde hij uit met een spinnerij. Door de jaren heen kreeg het bedrijf zijn naam zowel op de nationale – als internationale markt. 

Deze hegemonie duurde tot 1980, het jaar dat de fabriek de sluiting aankondigde. Door het faillissement verliezen alle medewerkers hun baan maar het fabriekscomplex bleef jaren 'leeg' tot eind 2009 er een nieuw leven werd ingeblazen. Het wijkpark De Porre kwam geleidelijk van de grond.

Op 28 juni 2014 ging het nieuwe wijkpark open voor het grote publiek. Wat mij was opgevallen als eerste, zijn de verschillende ingangspaden. Ontmoette ook enkele waardevolle delen nog van de vroegere fabriekscomplex die aanwezig zijn in het wijkpark. Wat fijn dat ze die in de oude staat hebben gelaten. 

Op enkele oude fabrieksmuren in het park zag ik enkele fotoportretten van mensen die elk hun eigen levensverhaal vertellen toen ze nog bij de fabriek De Porre hebben gewerkt. Ik vond het heel interessant want ik was slechts een bezoeker. Ik had het er al over gehoord en gelezen bij vrienden en dat maakte mij nieuwsgierig om het zelf eens te bezoeken want ik ben een natuurfreak.

Overzicht van dit mooie wijkpark De Porre in Gentbrugge

En ik vond alles heel erg mooi vooral de aanleg van de vijver met de vele waterplanten erin. De vijver herbergt al vele insecten zoals  libellen en watervlooien. Heb zelfs nog even een bij van de verdrinkingsdood gered met een stokje en deze aan kant laten drogen en later vloog deze ook weer weg.

Er is een soort van stenen pad aangelegd over de vijver zodat je wat dichter bij het water kan komen en over kan steken. Het heeft mij ook verleid om het uit te proberen zodat ik van dichtbij de diverse waterplanten waaronder de lotusbloemen kon bekijken.

Vond dit park enorm mooi en met al die leuke wandelpaden en alles eromheen.  Het gaf meer sfeer en wat het ook mooier, rustiekeren ruimtelijk inzicht gaf. En het is ook zeer gezellig voor zowel groot als klein. En dat is het ook zeker wel. Alles was netjes schoon, geen stukje afval te bekennen want er waren ook vuilnisbakken aanwezig. Daarnaast werd er ook heel veel aan de kinderen gedacht : aanleg van een speelplaats met klim- en speeltuigen maar ook een sportveld.

Proficiat aan alle mensen die dit park bijzonder mooi hebben gemaakt. Het is heerlijk wandelen hier waar je de adem van frisse natuur met een industrieel tintje kan inademen. Ben je ook nieuwsgierig? Wandel dan met mij mee met de volgende foto's die ik onlangs heb gemaakt. En wie weet, ga jij dan dit park ook eens bezoeken, als jij eens hier in de buurt bent.

foto's, artikel en en video Tine de Jong, © 2014

Mijn ontmoetingen deel ik met jou: 

Mijn video dia slide - Wijkpark de Porre en omgeving in GentBrugge

Gorinchem - Vestingwalwandeling vanaf tolhuis tot de Caponnière

Mijn wandeling startte ik bij de mooie Waterpoort aan de zuidkant van de stad, daar waar de veertaxi’s aanleggen en de loop en fiets pontjes. Een trap aldaar gaf mij al een uitnodigde blik en door het poortje kon ik 2 kanten op. Naar beneden het pad gaan volgen of het bovenste pad. Ik koos dus voor het bovenste pad. Maar ik was ook wat nieuwsgierig wat ik met mijn wandeling aan mooie natuur zal tegenkomen. Aan de linkse zijde keek ik op de mooie jachthaven en vooruit op het voormalige tolhuis. ( zie bovenstaande foto )

Het huis werd gebouwd in 1598. Alle schepen die toen langs deze stad kwamen, moesten hier tol betalen. In 1869 is de bestemming van het gebouw veranderd naar een kazerne. En daarna volgde er nog vele andere bestemmingen. Wat het nu is dat weet ik niet. En nu is het ook een rijksmonument waar er vele van zijn in de mooie oude vestingstad. Een stad met veel gezichten zoals nu ook deze wandeling was voor mij toen ik hier ook eens wandelde.

Hier even wat informatie rond deze vestingwal en hoe deze is ontstaan:

De bouw van de vestingwallen begon in 1584. De vestingwallen bestaan uit vlakke stukken en meerhoekige bastions, gebouwd volgens het zogeheten ‘Oudnederlands stelsel’ van Simon Stevin, de adviseur van Prins Maurits. Rondom de stenen muren werden aarden wallen opgeworpen en brede grachten gegraven. Vroeger waren er zeven poorten. Hiervan zijn er nog vier over, waarvan een nog in de oorspronkelijke staat: de Dalempoort. Maar die hou je tegoed bij een nieuwe wandeling van mij. 

Op een gegeven moment ben ik nog verder naar beneden gegaan via een kleine glijbaan van mijne zijde langs de kant. Beetje lollig was, als ik verder had gelopen had ik ook een trap ontdekt, die en daar ook naar beneden kunnen gaan, maar dan had ik wel een eind terug moeten lopen. Deze trap kwam ik pas aan het einde van de wandeling tegen. 

De burgemeesterstrap wordt deze genoemd en in 2013 geplaatst voor de toenmalige burgemeester van deze stad Gorinchem, Piet IJssel die ook is afgetreden vorig jaar. De trap is geheel van metaal, dit zult u wel zien op mijn film van deze wandeling. Daar ziet u ook wat ik zoal heb gezien. Vroeger stonden er veel informatieborden, maar op de een of andere manier zijn deze weggehaald, maar nooit meer teruggeplaatst.

 Ben dus de trap opgegaan en was weer boven de vestingwal aldaar en ben naar het eindpunt toegelopen. De wallen buigen Noordwaarts en lopen dan parallel aan de sluis en het Merwedekanaal.Echt een wandeling waard om de wallen eens te doen.

An het eind van deze wandeling kwam ik bij de zogeheten Caponnière, een bomvrije geschutplaats. (Kanselpoort 1) Op de wal een stukje terug is hier een kanon geplaatst. Deze herinnert aan de positie van Gorinchem als belangrijke vesting in de (Nieuwe) Hollandse Waterlinie. In vroegere tijden stonden er vele van dit type kanonnen op de vestingwerken.

Nu is het een wijnkelder, waar heerlijke wijnen opgeslagen zijn en waar je ook een glas kunt nuttigen of heerlijk proeven.  

Bekijk het van binnen in mijn videoslide hieronder mijn schrijven. Ik wist echt niet dat het zo groot en ruim was van binnen hoor. Als je geen wijn drinkt kan je hier ook terecht voor een bakje koffie of een heerlijk kaasplankje met diverse kazen. 

U zult verbaasd zijn hoe mooi het van binnen nu is, als je hier na de wandeling eens op visite gaat. Straks een kleine serie van mij in de onderstaande film.Hier zie je hoe het binnen zoal is, maar er is nog veel meer hier hoor zie foto:

Dat zal je niet zeggen van buiten, maar er heerst een gezellige sfeer binnen en ook het interieur is erg sfeervol en gezellig ingericht. Had al meer mij afgevraagd wat er binnen was. De eigenaresse kan je veel informatie geven uit de vroegere tijd. 

Echt een aanrader als je eens gaat wandelen langs deze vestingwal. De gehele wandeling vond ik zelf heel erg mooi met uitzicht op jachthaven en de rivier. Ik heb wat foto`s gemaakt van mijn wandeling en wil dit graag met U delen. 

Hoop dat je net als ik van de wandeling geniet. Dank U wel voor uw bezoek en het lezen  van mijn ontmoetingen en alvast ook bedankt als je de andere fotografie zal bekijken hieronder. Want niet alle foto's kan ik hier plaaten gaan en zo is het vast met de muziek die ik erbij koos ook veel gezelliger om te kijken.

Artikel, fotografie en videoslide © Tine de Jong, 2014

Mijn vestingwal (muur) wandeling deel ik nu graag ook met jou : 

Gorinchem : Vestingwal | Natuur| Caponnière (wat nu dus een autenthieke wijnkelder is.)

Alvast bedankt voor je bezoek en ook bedankt voor de reacties en bezoekjes op deze website. 

Het uitje met mijn hond Toscana

Samen stappen wij langs de rivier de Merwede stevig voort 

Voor een mooie wandeling rond de Gorcums Waterpoort 

We zijn op ontdekkingstocht, ik en Toscana mijn lieve hond 

met haar neus in alle richtingen gretig snuffelend in het rond.

Zo snuffelde zij aan wat struiken en at Toscana ook wat gras 

want zij had wat last van haar buik, dat kwam vast van de zenuwen 

omdat zij het vast herkende en een heel klein beetje zenuwachtig was 

Wat later kwamen wij aan op een heerlijk rustig afgelegen strand 

Toscana, die het ook ontdekte schoot gelijk al naar de waterkant.

Ter afkoeling mocht zij van mij wat zwemmen in de rivier 

spelen met een gewone stuk stok gaf haar al veel plezier 

Kreeg een lamme arm van het gooien elke keer, maar mijn 

hond Toscana jankte van blijdschap en vroeg maar om meer.

Na het waterpartijtje eerst haar laten rusten en afgedroogd 

ook al was het heerlijk warm, zij is ook de jongste niet meer 

Toscana had een lach op haar gezicht en had toch nog gepoogd om 

mij zover te krijgen dat ze weer mocht gaan, doch ik zei een andere keer.

Langs de rivier kwam ze bij het terug wandelen heel wat vriendjes tegen 

nee, om aandacht zat Toscana deze dag helemaal niet verlegen 

Wel liep zij braaf mee aan haar lange speciale wandel lijn, omdat 

hier ook kleine kinderen lopen en die misschien bang van haar zijn.

Na deze wandeling namen wij een korte pauze van ons eindpunt 

daar kreeg zij ook een ijsje, daar is ze gek op en dit was haar gegund 

Toscana had zoals gewoonlijk op haar snuit een brede lach 

We hadden beiden genoten van de wandeling en van deze dag.

Gedicht, Fotografie © Tine de Jong. 14-08-2014

Alle rechten voorbehouden.

Mooie uitjes voor jou. Een live film en een andere met mooie fotografie met momenten van deze dag. Hoop dat je ook mee geniet.

1. Live beelden: Waterplezier en ijsje eten -Toscana genoot met volle teugen en wij ook hoor.


2.: Dagje uit met onze hond naar Buiten de waterpoort in Gorinchem Z:H